slott

slott (język norweski (bokmål))

et slott (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zamek (budowla)

(1.2) pałac

odmiana:

(1) et slott, slottet, slott, slottene lub et slott, slottet, slott, slotta

przykłady:

(1.1) Oppe på bakken så man et gammelt slott. Slottet var omgitt av en bred vollgrav. → Na wzgórzu widać było stary zamek. Zamek otaczała szeroka fosa.

(1.2) Folk jublet da dronningen viste seg på slottsbalkongen. → Ludzie wiwatowali, kiedy królowa pokazała się na balkonie pałacu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) palass

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

slott (język norweski (nynorsk))

wymowa:

IPA: /slɔtː/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. archit. zamek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

slott (język szwedzki)

slott (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zamek (budowla)

odmiana:

(1.1) ett slott, slottet, slott, slotten

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) borg

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: