İçeriğe atla

Lâride Emirliği

Koordinatlar: 41°37′00″K 00°38′00″D / 41.61667°K 0.63333°D
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Lâride Emirliği
طائفة لاردة
1046-1078, 1081-1102
Harita, Sarakusta Emirliği'nin en geniş toprak sınırlarını göstermektedir, y. 1080. Lâride, yeşil alanın yaklaşık kuzeydoğusunda yer almaktaydı.
Harita, Sarakusta Emirliği'nin en geniş toprak sınırlarını göstermektedir, y. 1080. Lâride, yeşil alanın yaklaşık kuzeydoğusunda yer almaktaydı.
BaşkentLâride (Lérida)
Yaygın dil(ler)Arapça, Berberi dilleri, Mozarapça, İbranice[1]
Resmî din
İslam, Hristiyanlık (Mozarap Riti), Yahudilik
HükûmetMonarşi
Emir 
Tarihî dönemOrta Çağ
• Murâbıtlar tarafından fethedilmesi
1102
Para birimiDirhem, Dinar
Öncüller
Ardıllar
Image Sarakusta Emirliği
Murâbıtlar Image
Günümüzdeki durumuİspanya

Lâride Emirliği[n. 1] (Arapça: طائفة لاردة) (İspanyolca: Taifa de Lérida), İber Yarımadası'nın doğusunda yer alan Arap kökenli bir tayfa devletiydi. Lâride daha önce Sarakusta Emirliği'ne bağlıydı ve bir vali tarafından yönetiliyordu. Ancak iki farklı dönemde bağımsızlığını ilan ederek (1046-1078 ve 1081-1102), 1102 yılında Murâbıtlar tarafından fethedilene kadar varlığını sürdürdü.

Image
Lâride Emirliği (görselde Lérida) daha önce Sarakusta Emirliği'ne bağlı bir vali tarafından yönetiliyordu

Kurtuba Halifeliği'nin son döneminde Sarakusta, Benî Tücîb [en] kabilesine mensup valiler tarafından yönetiliyordu. 1010 yılında Münzir b. Yahyâ et-Tücîbî [en] Sarakusta valisi oldu. Tutîle (Tudela) ve Lâride'yi (Lérida) ele geçirerek Sarakusta’ya bağladı ve bu bölgeleri halife adına yönetmeye başladı (1011).

Kurtuba Halifeliği, İkinci Endülüs Fitnesi [en] (1009-1031) sırasında önce parçalandı sonra yıkıldı. Münzir b. Yahyâ et-Tücîbî, bu dönemde tam bağımsızlığını ilan ederek 1018 yılında Sarakusta Emirliği’ni kurdu.[2][3] Lâride valiliğine ise Hûdîler'den Süleyman b. Hûd [en]'u atadı.

Süleyman, son Tücîbî liderinin 1038 yılında öldürülmesiyle oluşan karışıklıktan faydalanarak, halkın da desteğini alıp herhangi bir direnişle karşılaşmadan şehri ele geçirdi. Sağlığında Sarakusta Emirliği'ni beş oğlu arasında paylaştırdı ve her birini vali olarak atadı: Kal‘atü Eyyûb'u (Calatayud) Muhammed'e, Veşka'yı (Huesca) Lubb'a, Tutîle'yi (Tudela) Münzir'e ve Lâride'yi (Lérida) Yûsuf'a verdi. Ahmed [en]'i ise Sarakusta'da (Zaragoza) yanına alarak varis ilan etti.

Süleyman’ın 1046 yılında ölümüyle kardeşler bağımsızlıklarını ilan ederek Ahmed’in hükümdarlığını tanımadılar.

Yûsuf b. Süleyman b. Hûd el-Muzaffer (1046–1078)

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ahmed, el-Muktedir lakabıyla hüküm süsrmeye başladı ancak iktidarın ilk yıllarında kardeşleriyle mücadele etmek zorunda kaldı. Önce Kal‘atü Eyyûb'u (1047), sonra Veşka'yı (1048) ve son olarak 1048 yılında Tutîle'yi aldı. Ancak kardeşi Yûsuf'un elindeki Lâride'yi alamadı.[4]

1046 yılından itibaren Barselona Kontu [en] I. Ramon Berenguer [en], tüm kardeşleri haraca (Parias [en]) bağladı.[5] 1064 yılında, Papa II. Alexander'in emriyle çok uluslu bir Haçlı ordusu, Yûsuf'un yönetiminde olan Berbeşter'i (Barbastro) kuşattı ve şehri ele geçirdi. Berbeşter alındıktan sonra, Endülüs’te daha önce görülmemiş bir katliam yaşandı.[6] Bu olayın ardından, diğer emirlerin de katılımıyla Ahmed el-Muktedir komutasında birleşik bir Endülüs ordusu kuruldu ve yaklaşık dokuz ay sonra Berbeşter geri alındı (1065).[4]

Ahmed el-Muktedir, 1061 yılında Turtûşe Emirliği'ni ve 1076 yılında Dâniye Emirliği'ni ele geçirdikten sonra, 1078 yılında kardeşi Yûsuf'un idaresindeki Lâride'yi de almayı başardı. Böylece Sarakusta Emirliği, tarihindeki en geniş toprak sınırlarına ulaşmış oldu. Ahmed el-Muktedir, ölmeden önce (1082), 1081 yılında emirliği iki oğlu arasında paylaştırdı. Yûsuf [en], Sarakusta ve batı topraklarını alırken; Münzir ise Lâride ile güneydeki Dâniye ve Turtûse'yi aldı.[7]

Münzir b. Ahmed el-Hâcib (1081-1090)

[değiştir | kaynağı değiştir]

Münzir b. Ahmed [en], el-Hâcib lakabıyla hüküm sürmeye başladı. Onun hükümdarlığında ciddi toprak kayıpları yaşandı.

1081 yılındaki bölünmenin ardından, Lâride toprakları Hristiyanların sürekli saldırılarına maruz kaldı. Aragon kralı Sancho Ramírez [en] ve oğlu Peter [en], 1083 yılında Graus'u ele geçirdi. Peter, 1087-1093 yılları arasında Estada, Monzón ve Almenar [en]'ı aldı.[8] 1089 yılında Urgell Kontu [en] IV. Ermengol [en], Balaguer'i fethetti.[9] 1090 yılında Münzir öldü ve yerine oğlu Süleyman geçti.[9]

Süleyman b. Münzir b. Hûd (1090-1102)

[değiştir | kaynağı değiştir]

Süleyman b. Münzir b. Hûd [en]'un naipleri, taifayı kendi çıkarlarına göre bölerek Dâniye ve Turtûşe'yi alırken, Süleyman'a sadece Lâride'yi verdiler.[10] 1100 yılında, artık Aragon Kralı olan Peter, taifanın ikinci büyük şehri olan Berbeşter ve Sariñena'yı ele geçirdi. 1101 yılında Pomar de Cinca [es] ve Albalate de Cinca'nın alınmasıyla Aragonlular, Lâride önlerine kadar ilerledi.[8]

Münzir ve oğlu Süleyman, hükümdarlıkları boyunca Barselona Kontu III. Ramon Berenguer [en]’e[11] ve Urgell Kontu V. Ermengol [en]’a haraç ödediler.[12][13] V. Ermengol, Eylül 1102’de Lâride’yi almaya çalışan Murâbıtlar'la yapılan Mollerussa Savaşı [en]’nda öldürüldü.[11] Lâride, o yıl Murâbıtların eline geçmiş gibi görünse de,[14] 1110 yılına kadar varlığını sürdürdüğünü öne süren kaynaklar da vardır.[15] Lâride, 1149 yılında Katalanlar tarafından ele geçirilene kadar [en], Muvahhidler tarafından atanan valilerce yönetilmiştir.[4]

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
Notlar
  1. ↑ Yabancı kaynaklarda "Lérida Krallığı" (İspanyolca Reino de Lérida) olarak da geçer.
Dipnotlar
  1. ↑ Zwartjes, Otto (2006). "Andalus". Versteegh, Kees (Ed.). Encyclopedia of Arabic Language and Linguistics. Brill Academic Publisher. s. 58.
  2. ↑ "Casim Avcı, KASÎ (Benî Kasî), İslam Ansiklopedisi". 13 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2025.
  3. ↑ Özdemir 2018, s. 169.
  4. 1 2 3 Bosch Vilá 1986, s. 683.
  5. ↑ Bisson 1986, ss. 23–25.
  6. ↑ Özdemir 2018, s. 173-174.
  7. ↑ Martínez Díez 1999, ss. 116–18.
  8. 1 2 Stalls 1995, ss. 14, 16.
  9. 1 2 Pita Mercé 1974, s. 76.
  10. ↑ Fletcher 1989, s. 159.
  11. 1 2 Reilly 1993, ss. 105–7.
  12. ↑ Lladonosa i Pujol 1974, s. 86.
  13. ↑ Miret i Sans 1904, s. 39.
  14. ↑ Lladonosa i Pujol 1972, s. 75.
  15. ↑ Mendonsa 2008, s. 174.
Kullanılan kaynaklar