S/2003 J 2
 S/2003 J 2, Şubat 2003'teki takip gözlemleri sırasında Kanada-Fransa-Hawaii Teleskobu tarafından görüntülendi | |
| Keşif [1] | |
|---|---|
| Keşfeden | Scott S. Sheppard ve ark. |
| Keşif yeri | Kanada-Fransa-Hawaii Teleskobu |
| Keşif tarihi | 5 Şubat 2003 |
| Yörünge özellikleri [2] | |
| Gözlem yayı | 16.42 yıl (5,996 d) |
| İlk önkeşif tarihi | 11 Aralık 2001 |
| 01.373.976 AU (2,055439×1014 km) | |
| Dış merkezlik | 0.2776569 |
| –1.65 yıl (–602.02 d) | |
| 114.43587 | |
| 0° 35dk 52,742s / gün | |
| Yörünge eğikliği | 149.20392° |
| 50.46976° | |
| 224.95527° | |
| Doğal uydusu | Jupiter |
| Grup | Ananke grubu |
| Fiziksel özellikler | |
Ortalama çap | ≈2 km[3] |
| Albedo | 0.04 |
| 23.2[3] | |
| 16.7[2] | |
 Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |
S/2003 J 2 Jüpiter'in düzensiz bir retrogad uydusudur. Uydu, 5 Şubat 2003'te Scott S. Sheppard ve David C. Jewitt liderliğindeki Hawaii Üniversitesi'nden bir gökbilimciler ekibi tarafından keşfedildi ve daha sonra 4 Mart 2003'te duyuruldu.[4][5] Başlangıçta, 2020'de keşif gözlemleri bunu çürütene kadar Jüpiter'in bilinen en dıştaki uydusu olduğu düşünülüyordu.[6]
S/2003 J 2 yaklaşık 2 km (1,2 mil) çapındadır ve Jüpiter'in etrafında yaklaşık 20.600.000 kilometre (20,6 gigametre (0,138 AU )) ortalama mesafede, ekliptiğe göre yaklaşık 149° eğimle ve 0,28 eksantriklikle döner. Uydu başlangıçta Pasiphae grubunun bir parçası olarak kabul edildi, ancak 2020'de keşfedildikten sonra Ananke grubunun bir parçası olduğu kabul edildi.[1][6]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- 1 2 MPEC 2003-E11: S/2003 J 1, 2003 J 2, 2003 J 3, 2003 J 4, 2003 J 5, 2003 J 6, 2003 J 7 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 2003 March 4 (discovery and ephemeris)
- 1 2 "MPEC 2021-B134 : S/2003 J 2". Minor Planet Electronic Circular. Minor Planet Center. 26 Ocak 2021. 3 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2021.
- 1 2 "S.S. Sheppard (2019), Moons of Jupiter, Carnegie Science, on line". 24 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2025.
- ↑ IAUC 8087: Satellites of Jupiter 27 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 2003 March 4 (discovery)
- ↑ Sheppard, Scott S.; Jewitt, David C. (2003). "An abundant population of small irregular satellites around Jupiter" (PDF). Nature. 423 (6937). ss. 261–263. Bibcode:2003Natur.423..261S. doi:10.1038/nature01584. PMID 12748634. 15 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- 1 2 Hecht, Jeff (11 Ocak 2021). "Amateur Astronomer Finds "Lost" Moons of Jupiter". www.skyandtelescope.com. Sky & Telescope. 15 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021.
