Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση
 Το λογότυπο της EBU (2026-σήμερα) | |
 Οι χώρες με ένα ή περισσότερα μέλη απεικονίζονται με σκούρο μπλε χρώμα, τα συνεργαζόμενα με γαλάζιο και τα αναστελλόμενα με κίτρινο. | |
| Συντομογραφία | EBU |
|---|---|
| Προκάτοχος | Διεθνής Ραδιοφωνική Ένωση (αγγλικά: International Broadcasting Union, IBU; γαλλικά: Union Internationale de Radiophonie, UIR) |
| Ίδρυση | 12 Φεβρουαρίου 1950 |
| Τύπος | Ένωση ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών |
| Έδρα | Γενεύη, Ελβετία και Βέλγιο |
| Μέλη | 112 οργανισμοί από 54 χώρες |
| Πρόεδρος | Delphine Ernotte |
| Γενικός Διευθυντής | Noel Curran[1] |
| Ιστότοπος | Επίσημη ιστοσελίδα |
| δεδομένα () | |
Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (αγγλικά: European Broadcasting Union, συντ.: EBU· γαλλικά: Union européenne de radio-télévision, συντ.: UER) είναι μια συμμαχία δημοσίων ραδιοτηλεοράσεων σε χώρες εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής ή του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Μέχρι το 2024, αποτελείται από 113 οργανισμούς-μέλη από 56 χώρες,[2] και 31 συνδεδεμένα μέλη από άλλες 20 χώρες.[3] Ιδρύθηκε το 1950 και έχει τη διοικητική του έδρα στη Γενεύη.
Η EBU κατέχει και διαχειρίζεται τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών Eurovision και Euroradio στα οποία διανέμονται ζωντανά στα μέλη της σημαντικές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Λειτουργεί επίσης το καθημερινό ανταλλακτήριο ειδήσεων της Eurovision στο οποίο τα μέλη μοιράζονται βίντεο έκτακτων ειδήσεων. Το 2017, η EBU ξεκίνησε το Eurovision Social Newswire, μια υπηρεσία αυτόπτων μαρτύρων και επαλήθευσης βίντεο. Με επικεφαλής τον Επικεφαλής του Social Newswire, Derek Bowler, η υπηρεσία παρέχει στα μέλη της EBU επαληθευμένα και καθαρά για χρήση μέσα αυτόπτων μαρτύρων που αναδύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.[4]
Η EBU, σε συνεργασία με τα μέλη της, παράγει προγράμματα και διοργανώνει εκδηλώσεις με συμμετοχή των μελών τους, όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, η πιο γνωστή παραγωγή της ή τα Ντιμπέϊτ της μεταξύ υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014, του 2019 και του 2024.[5] Ο Νόελ Κάραν είναι γενικός διευθυντής από το 2017.
Γενική περιγραφή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που έχουν ιδρυθεί με νόμο, αλλά είναι ακομμάτιστοι και ανεξάρτητοι λειτουργώντας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αλγερία), από τη δύση (Πορτογαλία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Συνεργαζόμενα μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποτελούν τα ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και ο ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.[3]
Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, στα κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής όπως ορίζεται από τη ITU είτε από το Συμβούλιο της Ευρώπης.[6]
Τα μέλη επωφελούνται από:
- Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
- Εκπροσώπους στην περιοχή των Βρυξελλών και σε άλλες διεθνείς αρένες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
- Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
- Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.
Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς παιδικού τραγουδιού, νέων μουσικών και πολλούς παρόμοιους.
Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη.[7] Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου με έδρα το Παρίσι.
Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.[8] Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, που μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη είναι η Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης.[9]
Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.
Μουσικό θέμα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Πρελούδιο στο Te Deum του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ είναι ο ύμνος που παίζεται πριν και μετά τις μεταδόσεις που διοργανώνονται στο πλαίσιο του δικτύου της Eurovision, συμπεριλαμβανομένου του ομότιτλου διαγωνισμού τραγουδιού.[10][11]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες.[12] Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα συχνοτήτων και παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.
Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για τη διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.
Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός (IBO) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU είχε Γενική Συνέλευση με θέμα την προσπάθεια διάλυσής της, που απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.[13]
Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.
Το BBC πρότεινε μια λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στη Στρέζα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, τον Λεβάντε και τη Βόρεια Αφρική.
Μετά τη συνάντηση στη Στρέζα, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτραπεί σε κανένα ραδιοτηλεοπτικό φορέα στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ίαν Τζέικομπ από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για δέκα χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις.
Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από τη Δυτική Γερμανία έγιναν δεκτοί το 1951 και δημιουργήθηκαν εργασιακές σχέσεις με τον Σοβιετικό Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό που υπήρχε παράλληλα με την EBU μέχρι την συγχώνευση δια της απορρόφησης της πρώτης από τη δεύτερη, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.[13]
Το 1967, η πρώτη συναυλία κατά την διεθνή περίοδο της EBU μεταδόθηκε από το Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο.[14]
Τεχνικές δραστηριότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι να βοηθήσει τα μέλη της στις τεχνολογικές εξελίξεις, παρέχοντας τεχνικές πληροφορίες μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.
Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.
Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρέος βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.
Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:
- Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
- Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
- RDS: Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
- Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).
Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:
- του ψηφιακού ραδιοφώνου (DAB) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
- του Digital Video Broadcasting μέσω DVB Project και DigiTAG.
- του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
- της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
- της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape.[15] Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project P2P-Next.
Αντιπαραθέσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση (2013)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 11 Ιουνίου 2013 η Ελληνική κυβέρνηση, έκλεισε με «δικτατορικό τρόπο» την ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης, κάτι που δεν ίσχυε.[16] Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία του φορέα στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της υπηρεσίες συλλογής ειδήσεων και αναμετάδοσης που παρείχε η ΕΡΤ[17] ενώ έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το αιφνίδιο κλείσιμό της και παρότρυνε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε τις συμβουλές, τη βοήθεια και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για να διατηρηθεί σε λειτουργία η ΕΡΤ.[18]
Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο ενεργό μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις,[19][20] επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.
Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε.,[21][22] η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.
Λευκορωσικές και ρωσικές κρατικές ραδιοτηλεοράσεις (2021-2022)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η κρατική ραδιοτηλεόραση της Λευκορωσίας (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζόμενων της, έχοντας απολύσει παραπάνω από 100 μετά το κύμα διαδηλώσεων για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς ήταν κατά της συμμετοχής του BTRC εκπροσωπώντας τη Λευκορωσία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε το BTRC λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου.[23]
Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC λόγω ιδιαίτερης ανησυχίας από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δυο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει[24] και η οποία τέθηκε σε ισχύ μετά από σχεδόν ένα μήνα (1η Ιουλίου).[25][26] Αν και οι αρχικές αναφορές έλεγαν για τριετή αναστολή, τον Απρίλιο του 2024 η EBU έβγαλε ανακοίνωση για επ' αόριστον αναστολή.[27]
Και τα 3 μέλη της EBU, το Channel One Russia, το VGTRK και το Radio Dom Ostankino ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση,[28] η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το UA:PBC κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο[29] και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yle και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο.[30][31] Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν,[32] η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 την απαγόρευση της συμμετοχής της Ρωσίας στον Διαγωνισμό.[33]
Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της ένωσης[34] δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα.[35] Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της.[36] Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.[37][38]
Το 2023, μια εκτεταμένη έρευνα του δικτύου ερευνητικής δημοσιογραφίας της EBU αποκάλυψε στοιχεία μιας πρωτοβουλίας υπό την αιγίδα του Κρεμλίνου για τη μεταφορά παιδιών από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ουκρανία στη Ρωσία, ένα έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.[39]
Το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο πόλεμος της Γάζας οδήγησε σε εκκλήσεις προς την EBU να αποκλείσει το Ισραήλ και τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό του φορέα από το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision, και διαδηλώσεις κατά της συμμετοχής πραγματοποιήθηκαν το 2024 και το 2025.[40][41][42][43]
Μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 75 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 56 χώρες.[2]
Ενεργά μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πέντε μεγαλύτεροι χρηματοοικονομικοί συντελεστές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: η ARD και το ZDF (Γερμανία), το BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), η France Télévisions (Γαλλία), η RAI (Ιταλία) και η RTVE (Ισπανία), που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, είναι οι Κύριοι χρηματοδότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, στον οποίο συμμετέχουν απευθείας με αυτόματη πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου, μαζί με την νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς, και όπου συνήθως οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 25 (αν παράδειγμα νικήτρια χώρα δεν είναι κάποια από αυτές και είναι κάποια άλλη όπως παράδειγμα η Αυστρία ή η Σουηδία, οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 26, ενώ σε επετειακές εκδόσεις, όπως αυτήν του 2015, μπορεί να είναι και 27, επειδή η Αυστραλία ήταν επίσημη καλεσμένη).
- Οι συγκεκριμένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς των συγκεκριμένων χωρών έχουν φιλοξενήσει και διαγωνισμούς της Eurovision, άλλων χωρών οι οποίοι δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους (παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2023 προς όφελος της Ουκρανίας, η οποία δεν μπορούσε να φιλοξένησει ως νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονίας, λόγω πολέμου).
- Το ARD και η ZDF της Γερμανίας, συνεισφέρουν οικονομικά περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στο Δίκτυο της Eurovision, προκειμένου να διατηρηθούν όλοι οι διαγωνισμοί του Δικτύου (Ενήλικη Eurovision, Παιδική Eurovision, Διαγωνισμός Χορού Eurovision, Μουσικά Σύνολα Eurovision και πολλοί άλλοι).
| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντομογραφία | Έτος ένταξης |
|---|---|---|---|
 Γαλλία | Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER: France Télévisions, Radio France, France Médias Monde | GRF | 1950 |
 Γερμανία | The Working Group of Public Broadcasters in the Federal Republic of Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland) Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR) Hessian Broadcasting (Hessischer Rundfunk, HR) Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR) Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR) Radio Bremen (RB) Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, RBB) Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR) Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR) West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR) German Wave (Deutsche Welle, DW) Radio Germany (Deutschlandradio, DLR) | ARD | 1952 |
| Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen) | ZDF | 1963 | |
 Ηνωμένο Βασίλειο | British Broadcasting Corporation | BBC | 1950 |
 Ισπανία | Spanish Radio and Television Corporation (Corporación de Radio y Televisión Española) | RTVE | 1955 |
 Ιταλία | Italian radio and television (Radiotelevisione italiana) | RAI | 1950 |
Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημαντικοί Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς είναι κυρίως από χώρες του πρώην Δυτικού Μπλοκ, οι οποίες συνεισφέρουν κατά κάποιον τρόπο οικονομικά το Δίκτυο της Eurovision, όπως: το RTS (Ελβετία), το SVT (Σουηδία), η ORF (Αυστρία), οι RTBF και VRT (Βέλγιο), η RTP (Πορτογαλία), το RTL (Λουξεμβούργο), το AVROTROS (Ολλανδία), η ΕΡΤ (Ελλάδα), η DR (Δανία), το NRK (Νορβηγία) και η YLE (Φινλανδία), που είναι χώρες που έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά τον Διαγωνισμό, αλλά και επενδύουν σημαντικά στο project του Διαγωνισμού, ενώ μεταδίδουν και τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά τα Μουσικά Σύνολα Eurovision.
| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντομογραφία | Έτος ένταξης |
|---|---|---|---|
 Άγιος Μαρίνος | Radio and Television of the Republic of San Marino | SMRTV | 1995 |
 Αλβανία | Albanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar) | RTSH | 1999 |
 Ανδόρρα | Radio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra) | RTVA | 2002 |
 Αυστρία | Österreichischer Rundfunk | ORF | 1953 |
 Βατικανό | Vatican Radio (Radio Vaticana, Statio Radiophonica Vaticana) | VR | 1950 |
 Βέλγιο | Radio-télévision belge de la Communauté française (Γαλλόφωνος) | RTBF | 1950 |
| Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (Ολλανδόφωνος) | VRT | ||
 Βόρεια Μακεδονία | Makedonska radio-televizija (Македонска радио-телевизија) | MRT | 1993 |
 Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Radio and Television of Bosnia and Herzegovina (Bosanskohercegovačka radiotelevizija) | BHRT | 1993 |
 Βουλγαρία | Bulgarian National Radio (Българско национално радио, Bǎlgarsko nacionalno radio) | BNR | 1993 |
| Bulgarian National Television (Българска национална телевизия, Balgarska natsionalna televizia) | BNT | ||
| Γαλλία Γερμανία (από κοινού) | Arte | ARTE | 2024 |
 Δανία | Danish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio) | DR | 1950 |
| TV2 Danmark A/S | DK / TV2 | 1989 | |
 Ελβετία | Swiss Broadcasting Corporation Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft (Γερμανόφωνος) Société suisse de radiodiffusion et télévision (Γαλλόφωνος) Società svizzera di radiotelevisione (Ιταλόφωνος) Societad Svizra da Radio e Televisiun (Ρομανσόφωνος) | SRG SSR | 1950 |
 Ελλάδα | Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση | ERT | 2015 |
 Εσθονία | Estonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling) | ERR | 1993 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | United Kingdom Independent Broadcasting Independent Television (ITV) Scottish Television (STV) Channel Four Television Corporation Channel Four Wales (Sianel Pedwar Cymru) | UKIB | 1981 |
 Ιρλανδία | Radio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann) | RTÉ | 1950 |
| Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair) | TG4 | 2007 | |
 Ισλανδία | Icelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið) | RÚV | 1956 |
 Κροατία | Croatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija) | HRT | 1993 |
 Λετονία | Public Broadcasting of Latvia (Latvijas Sabiedriskais medijs) Latvian Radio (Latvijas Radio), Latvian Television (Latvijas Televīzija) | LSM | 1993 |
 Λιθουανία | Lithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija) | LRT | 1993 |
 Λουξεμβούργο | RTL Group | RTL | 1950 |
| Média de service public 100,7 | MSP | 2022 | |
 Μάλτα | Public Broadcasting Services Limited | PBS | 1970 |
 Μαυροβούνιο | Radio i televizija Crne Gore (Радио и телевизија Црне Горе) | RTCG | 2006 |
 Μολδαβία | TeleRadio-Moldova | TRM | 1993 |
 Μονακό | Monaco Média Diffusion | MMD | 1994 |
| TVMonaco | TVM | 2024 | |
 Νορβηγία | Norwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting) | NRK | 1950 |
| TV2 / Egmont Group | NO / TV2 | 1993 | |
 Ολλανδία | Dutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep) AVROTROS BNNVARA Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO) Humanist Broadcasting (Humanistische Omroep - HUMAN) KRO-NCRV MAX Dutch Broadcasting Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS) NTR Unheard Netherlands (Ongehoord Nederland - ON) PowNed Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER) VPRO WNL Broadcaster Black (ZWART) | NPO | 1950 |
 Ουγγαρία | Media Services and Support Trust Fund (Médiaszolgáltatás-támogató és Vagyonkezelő Alap) Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató) | MTVA | 2014 |
 Ουκρανία | National Public Broadcasting Company of Ukraine (Національна суспільна телерадіокомпанія України, Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny) | SU | 1993 |
 Πολωνία | Polish Radio (PR S.A.: Polskie Radio) | PR | 1993 |
| Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska) | TVP | ||
 Πορτογαλία | Radio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal) | RTP | 1950 |
 Ρουμανία | Romanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune) | ROR | 1993 |
| Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune) | RO / TVR | ||
 Σερβία | Radio-televizija Srbije (Радио-телевизија Србије) | RTS РТС | 2006 |
 Σλοβακία | Slovak Television and Radio (Slovenská televízia a rozhlas) | STVR | 2024 |
 Σλοβενία | Radio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija) | RTVSLO | 1993 |
 Σουηδία | Swedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst) Sweden's Television (Sveriges Television, SVT) Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR) Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR) | SRT | 1950 |
 Τσεχία | Czech Radio (Český rozhlas) | ČR | 1993 |
| Czech Television (Česká televize) | ČT | ||
 Φινλανδία | Yleisradio (Rundradion) | Yle | 1950 |
Διηπειρωτικές χώρες-μέλη (Ευρώπη-Ασία)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.
- Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: το ITV (Αζερμπαϊτζάν), η GPB (Γεωργία), το ΚΑΝ (Ισραήλ) και η TRT (Τουρκία), έχουν επικριθεί πολλές φορές για ανθρώπινα δικαιώματα, για τον Πόλεμο Ισράηλ-Χαμάς και για έλλειψη σεβασμού από την EBU, ενώ κάποιοι φορείς έχουν υποστεί και οικονομικές κυρώσεις.
| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντομογραφία | Έτος ένταξης |
|---|---|---|---|
 Αζερμπαϊτζάν | İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti İctimai Televiziya (İctimai Television, İTV) İctimai Radio (IR) | İCTI / İTV | 2007 |
 Αρμενία | Public Radio of Armenia (Հայաստանի Հանրային Ռադիո, Hayastani Hanrayin Radio) | ARMR | 2005 |
| Public Television of Armenia (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun) | ARMTV | ||
 Γεωργία | Georgian Public Broadcasting (საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli) | GPB | 2005 |
 Ισραήλ | Israeli Public Broadcasting Corporation (תַּאֲגִיד הַשִׁיְדּוּר הַיִשְׂרָאֵלִי, Taʾăḡid HaŠidûr HaYiśrāʾēli) (هَيْئَة اَلْبَثّ اَلْإِسْرَائِيلي, Hayʾat al-Baṯṯ al-Isrāʾīlī) | KAN | 2017 |
 Κύπρος | Cyprus Broadcasting Corporation Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Ελληνικά) Kıbrıs Radyo Yayın Kurumu (Τουρκικά) | CyBC / ΡΙΚ | 1969 |
 Τουρκία | Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu | TRT | 1950 |
Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση Ανατολή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.
| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντομογραφία | Έτος ένταξης |
|---|---|---|---|
 Αίγυπτος | National Media Authority (الهيئة الوطنية للإعلام) | NTU | 1985 |
 Αλγερία | National Sound Broadcasting Company (المؤسسة العمومية للبث الإذاعي, Entreprise nationale de radiodiffusion sonore) | ENRS | 1970 |
| Public Establishment of Television (المؤسّسة العمومية للتلفزيون, Établissement public de télévision) | EPTV | ||
| Algerian Broadcasting Company (البث الإذاعي والتلفزي الجزائري, Télédiffusion d’Algérie) | TDA | ||
 Ιορδανία | Jordan Radio and Television Corporation (مؤسسة الإذاعة والتلفزيون الأردني) | JRTV | 1970 |
 Λίβανος | Télé Liban (تلفزيون لبنان) | TL | 1950 |
 Μαρόκο | Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (الشركة الوطنيَة للإِذاعة والتلفزة, ⵜⴰⵎⵙⵙⵓⵔⵜ ⵜⴰⵏⴰⵎⵓⵔⵜ ⵏ ⵓⵏⵣⵡⴰⵢ ⴷ ⵜⵉⵍⵉⴼⵉⵣⵢⵓⵏ) | SNRT | 1950 |
 Τυνησία | Établissement de la Radio Tunisienne (مؤسسة الإذاعة التونسية) | RTT | 2007 |
| Établissement de la Télévision Tunisienne (مؤسسة التلفزة التونسية) |
Μέλη σε αναστολή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. | Από | Έως |
|---|---|---|---|---|
 Λευκορωσία | National State TV and Radio Company of the Republic of Belarus (Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь) | BTRC | 1993 | επ' αόριστον από τo 2021, λόγω λογοκρισίας, διαδηλώσεων, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Αλεξάντερ Λουκασένκο και Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.[44][45] |
 Λιβύη | Libya National Channel (قناة ليبيا الوطنية) | LNC | 2011 | επ' αόριστον από τo 2018, λόγω λογοκρισίας από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Μοχάμεντ αλ Μενφί και Χαλιφά Χαφτάρ και Λόγω του Λιβυκού Εμφύλιου Πολέμου. |
 Ρωσία | Channel One Russia (Perviy kanal Rossii) | C1R | 1996 | επ' αόριστον από το 2022, λόγω της Εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, λογοκρισίας, απουσίας αξιοπιστίας στις Εθνικές Εκλογές και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.[46] |
| All-Russia State Television and Radio Broadcasting Company (Vserossiyskaya Gosudarstvennaya Televizionnaya i Radioveshchatelnaya Kompaniya) | RTR | 1993 | ||
| Radio House Ostankino (Radio Dom Ostankino) Radio Mayak (MK) Radio Orpheus (Radio Orfey, OP) | RDO | 1996 |
Παλαιότερα ενεργά μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. | Από | Έως |
|---|---|---|---|---|
| Βέλγιο | National Institute of Radio Broadcasting (Institut national de radiodiffusion; Nationaal Instituut voor de Radio-Omroep) | INR-NIR | 1950 | 1960 |
| Γαλλία | Radiodiffusion-Télévision Française | RTF | 1950 | 1964 |
| Office de Radiodiffusion Télévision Française | ORTF | 1964 | 1975 | |
| Télédiffusion de France | TDF | 1975 | 1982 | |
| TF1 (Télévision Française 1 - ιδιοκτησία του ομότιτλου ομίλου) | TF1 | 1975 | 2018 | |
| Europe 1 (Lagardère) | E1 | 1978 | 2022 | |
| Organisme Français de Radiodiffusion et de Télévision (μετατράπηκε στο Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER) | OFRT | 1983 | 1992 | |
| Canal+ | C+ | 1984 | 2018 | |
| Ελλάδα | Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας | ΕΙΡ | 1950 | 1970 |
| Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως | ΕΙΡΤ | 1970 | 1975 | |
| Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ο παλαιός φορέας, ο οποίος τέθηκε σε εκκαθάριση, μετά το αιφνίδιο κλείσιμο) | ΕΡΤ | 1975 | 2013 | |
| Δημόσια Τηλεόραση (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ) | ΔΤ | 2013 | 2014 | |
| Δημόσια Ραδιοφωνία (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ) | ΔΡ | |||
| Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (μετατράπηκε στη σημερινή ΕΡΤ) | NERIT | 2014 | 2015 | |
| Ηνωμένο Βασίλειο | Independent Television Authority | ITA | 1959 | 1972 |
| Independent Television Companies Association | ITCA | 1959 | 1981 | |
| Independent Broadcasting Authority (μετατράπηκε στο United Kingdom Independent Broadcasting) | IBA | 1972 | 1981 | |
| Association of Independent Radio Contractors (μετατράπηκε στο Commercial Radio Companies Association) | AIRC | 1981 | 1996 | |
| Commercial Radio Companies Association[47] (νυν Radiocentre) | CRCA | 1996 | 2006 | |
| Ισπανία | Antena 3 Radio (Καταλανόφωνος) | A3R | 1986 | 1993 |
| People's Radiowaves of Spain Network (Cadena de Ondas Populares Españolas) | COPE | 1998 | 2019[48] | |
| Spanish Broadcasting Company (Sociedad Española de Radiodifusión) | SER | 1982 | 2020 | |
| Ισραήλ | Israel Broadcasting Authority (רָשׁוּת השִּׁדּוּר, Rashút HaShidúr) | IBA | 1957 | 2017[α] |
| Λουξεμβούργο | Sociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg) | ERSL | 1996 | 2022 |
| Μάλτα | Maltese Broadcasting Authority | MBA | 1970 | 2003 |
| Μονακό | Groupement de Radiodiffusion monégasque: Radio Monte Carlo (RMC ιδιοκτησία ομίλου Altice) Télé Monte-Carlo France (TMC ιδιοκτησία ομίλου TF1) | GRMC | 1950 | 2021 |
| Telemontecarlo Italia (νυν La7) | TMC | 1981 | 2001 | |
| Ολλανδία | Dutch Radio Union (Nederlandse Radio Unie) | NRU | 1947 | 1967[β] |
| Dutch Television Foundation (Nederlandse Televisie Stichting) | NTS | 1951 | ||
| TROS | TROS | 1964 | 2014[γ] | |
| Ουγγαρία | Hungarian Radio (Magyar Rádió) | MR | 1993[49] | 2015 |
| Hungarian Television (Magyar Televízió) | MTV | |||
| Duna Channel (Duna Televízió) | Duna | 2013 | ||
| Ρωσία | Channel One Ostankino (Первый канал Останкино) | C1O | 1994 | 1995[δ] |
| Σλοβακία | Slovak Radio (Slovenský rozhlas) | SRo | 1993 | 2011[ε] |
| Slovak Television (Slovenská televízia) | STV | |||
| Radio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska) | RTVS | 2011 | 2024 | |
| Σουηδία | TV4 (Telia Company) | SE / TV4 | 2004 | 2019[50] |
| Τυνησία | Établissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne (Tunisian Radio and Television Establishment) | ERTT | 1950 | 2007[ζ] |
| Φινλανδία | Commercial Television Three (Mainos-TV Kolme) | FI / MTV | 1993 | 2019[51] |
Κράτη που δεν υφίστανται πλέον
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. | Από | Έως |
|---|---|---|---|---|
 Γιουγκοσλαβία | Jugoslavenska radio-televizija (Југославенска радио-телевизија) | JRT | 1950 | 1992[η] |
 Λιβύη (επί Μουαμάρ Καντάφι) | Libyan Jamahiriya Broadcasting Corporation | LJBC | 1974 | 2011 |
 Σερβία και Μαυροβούνιο | Alliance of Public Radios and Televisions (Udruženje javnih radija i televizija) | UJRT | 2001 | 2006[θ] |
| Τσεχοσλοβακία | Czechoslovak Television (Československá televize) | ČST | 1991[52] | 1992[ι] |
Συνεργαζόμενα μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.[53]
Οποιασδήποτε φορέας όντας συνεργαζόμενο μέλος της ένωσης δεν αποκτά πρόσβαση στα προγράμματα της Eurovision[3] με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις της Αυστραλίας στους διαγωνισμούς τραγουδιού Eurovision, τον ενήλικο από το 2015 και τον παιδικό την περίοδο 2015-2019, του Καναδά στο διαγωνισμό νέων χορευτών το 1987 και το 1989 και του Καζακστάν στον παιδικό διαγωνισμό τραγουδιού την περίοδο 2018-2022, και οι οποίες προσκλήθηκαν ξεχωριστά.
Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 30 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.[3]
| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. | Έτος ένταξης |
|---|---|---|---|
 Αυστραλία | Australian Broadcasting Corporation | ABC | 1950 |
| Special Broadcasting Service | SBS[κ] | 1979 | |
 Βραζιλία | TV Cultura (Father Anchieta Foundation) | FPA | 2012 |
| Γεωργία | Rustavi 2 (რუსთავი 2) | RB | 2003 |
| Teleimedi (Imedi Media Holding) | TEME | 2004 | |
 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | National Broadcasting Company | NBC[λ] | 1953 |
| Columbia Broadcasting System | CBS[μ] | 1956 | |
| American Broadcasting Company | ABC[ν] | 1959 | |
| National Public Radio | NPR | 1971 | |
| WFMT Radio Network | WFMT | 1980 | |
| American Public Media | APM | 2004 | |
 Ιαπωνία | Japan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai) | NHK | 1951 |
| TBS Holdings (TBSホールディングス) | TBS | 2000 | |
 Ιράν | Islamic Republic of Iran Broadcasting (صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران) | IRIB[ξ] | 1968 |
 Καζακστάν | Khabar Agency ("Хабар" Агенттігі, Агентство «Хабар») | KA | 2016 |
 Καναδάς | Canadian Broadcasting Corporation (Societé Radio Canada) | CBC[ο] | 1950 |
 Κίνα | China Media Group (中央广播电视总台) | CMG[π] | 2010 |
| Shanghai Media Group (上海文化廣播影視集團有限公司) | SMG | 2016 | |
 Κούβα | Cuban Institute of Radio and Television (Instituto Cubano de Radio y Televisión) | ICRT[ρ] | 1992 |
 Μαλαισία | Radio Television Malaysia (Radio Televisyen Malaysia, راديو تيليۏيشن مليسيا) | RTM | 1970 |
 Μαυρίκιος | Mauritius Broadcasting Corporation | MBC | 1980 |
 Μπανγκλαντές | Bangladesh Television | BTV | 1974 |
 Νέα Ζηλανδία | Radio New Zealand (Te Reo Irirangi o Aotearoa) | RNZ | 1950 |
| Television New Zealand (Te Reo Tātaki o Aotearoa) | TVNZ | 1980 | |
 Νεπάλ | Association of Community Radio Broadcasters Nepal | ACORAB | 2023 |
 Νότια Κορέα | Korean Broadcasting System (한국방송공사) | KBS | 1974 |
 Ομάν | Public Authority for Radio and Television of Oman | PART | 1976 |
 Συρία | Syrian Arab Radio and TV Organization (Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne) | ORTAS | 1978 |
 Χιλή | Universidad Católica de Chile Televisión (Canal 13) | C13 | 1971 |
 Χονγκ Κονγκ | Radio Television Hong Kong | RTHK | 1983 |
Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. | Από | Έως |
|---|---|---|---|---|
 Αϊτή | Service des Télécommunications | 1950 | 1969 | |
 Ακτή Ελεφαντοστού | Radiodiffusion Television Ivoirienne | RTI | 1961 | 2010 |
 Άνω Βόλτα | Radiodiffusion-Télévision Voltaïque | RTV | 1963 | 1981 |
 Αργεντινή | Canal 7 | C7 | 1970 | 1999 |
| El Trece | C13 | 1973 | 1999 | |
| Αυστραλία | Australian Fine Music Network | AFMN | 2008 | 2010 |
| Free TV Australia | Free | 1962 | 2024 | |
 Βενεζουέλα | Teleinversiones S.A. | 1969 | 1970 | |
| Corporación Venezolana de Televisión | VV | 1973 | 1999 | |
| Radio Caracas Televisión | RCTV | 1953 | 2010 | |
| Radio Caracas Radio | RCR | 1960 | 2010 | |
| Βραζιλία | Diários Associados | DA | 1950 | 1980 |
| Emissoras Unidas de Rádio e Televisão | EURT | 1961 | 1969 | |
| Associação Brasileira das Emissoras de Rádio e Televisão | ABERT | 1962 | 1980 | |
| TV Globo | GLOBO | 1970 | 1999 | |
| Network of Independent Broadcasters (Rede de Emissoras Independentes) | REI | 1974 | 1975 | |
| Rádio Nacional | RN | 1974 | 1975 | |
 Γκάμπια | Gambia Radio & Television Service | GRTS | 1962 | 2010 |
 Γκαμπόν | Radiodiffusion-Télévision Gabonaise | RTG | 1960 | 2009 |
 Γκάνα | Ghana Broadcasting Corporation | GBC | 1953 | 1990 |
 Γουιάνα | Guyana Broadcasting Service | GBS | 1977 | 2009 |
 Γροιλανδία | Kalaallit Nunaata Radioa (Greenlandic Broadcasting Corporation) | KNR | 1978 | 2011 |
 Ζαΐρ | La Voix du Zaïre | VZ | 1976 | 1997 |
 Ζιμπάμπουε | Zimbabwe Broadcasting Corporation | ZBC | 1980 | 2010 |
| Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | Minnesota Public Radio | MPR | 2004 | 2007 |
| New York Public Radio | NYPR | 2012 | 2016 | |
| WGBH Educational Foundation | WGBH | 2014 | 2014 | |
| Ιαπωνία | Nippon Television Network Corporation (日本テレビ放送網株式会社, Nihon Terebi Hōsōmō kabushiki gaisha) | NTV | 1953 | 2009 |
| TV Asahi | ANB | 1960 | 2009 | |
| Fuji Television | FTN | 1969 | 2012/2013 | |
| Mainichi Broadcasting System (株式会社毎日放送, Kabushiki-gaisha Mainichi Hōsō) | MBS | 1970 | 2009 | |
| National Association of Commercial Broadcasters in Japan | NACB | 1984 | 2012/2013 | |
| Tokyo FM Broadcasting Co., Ltd. | TFM | 1986 | 2021 | |
 Ινδία | All India Radio | AIR | 1979 | 2021 |
 Ινδονησία | Radio Republik Indonesia | RRI | 1973 | 1981 |
| Televisi Republik Indonesia | TVRI | 1973 | 1981 | |
 Ισημερινός | Teleamazonas | 4TA | 1975 | 1999 |
| Καναδάς | CTV Television Network | CTV | 1969 | 1999 |
| Agency for Tele-Education in Canada | ATEC | 1975 | 1981 | |
 Κατάρ | Qatar Television and Broadcasting Service | QTBC | 1973 | 2009 |
| Al Jazeera Children's Channel | JCC | 2008 | 2013 | |
| Qatar Radio (إذاعة قطر) | QR | 2009 | 2009 | |
 Κένυα | The Voice of Kenya | VK | 1964 | 2010 |
 Κολομβία | Instituto Nacional de Radio y Televisión | IRV | 1970 | 1999 |
 Κονγκό | Radiodiffusion Télévision Congolaise | RTC | 1974 | 2009 |
 Κόστα Ρίκα | Telesistema Nacional S.R.L. | TSN | 1969 | 1971 |
 Κουβέιτ | Kuwait Broadcasting and Television Service | KBTS | 1970 | 2010 |
 Λιβερία | Liberian Broadcasting Corporation | LBC | 1964 | 1981 |
 Μαδαγασκάρη | Radiodiffusion-Télévision de Madagascar | RTM | 1971 | 2010 |
 Μαλάουι | Malawi Broadcasting Corporation | MBC | 1964 | 2010 |
 Μαυριτανία | Television of Mauritania | MR/TVM | 2003 | 2013 |
 Μεξικό | Telesistema Mexicano | TSM | 1960 | 1973 |
| Televisión Independiente de México (Mexican Independent Television) | TIM | 1969 | 1973 | |
| Tele-Cadena Mexicana | TCM | 1969 | 1973 | |
| Televisa | TVA | 1973 | 2005 | |
| Corporación Mexicana de Radio y Televisión | CMRT | 1973 | 1999 | |
 Μπαρμπάντος | Caribbean Broadcasting Corporation | BB/CBC | 1971 | 2005 |
 Μπαχάμες | Broadcasting Corporation of The Bahamas | BCB | 1975 | 1999 |
 Μπενίν | Radiodiffusion du Dahomey | RD | 1972 | 1975 |
| Νεπάλ | Nepal Television (नेपाल टेलिभिजन) | NTVC | 1985 | 2010 |
 Νίγηρας | Office de radiodiffusion et Télévision du Niger | ORTN | 1967 | 1981 |
 Νιγηρία | Nigerian Broadcasting Corporation | NBC | 1962 | 2010 |
 Νότια Αφρική | South African Broadcasting Corporation | SABC | 1951 | 2022 |
| Νότια Κορέα | Munhwa Broadcasting Corporation (주식회사문화방송) | MBC | 1961 | 2009 |
 Ονδούρα | Televisora de Honduras, S.A. | TH | 1969 | 1971 |
 Ουρουγουάη | Sociedad Televisora Larrañaga (Tele 12) | C12 | 1970 | 1976 |
 Πακιστάν | Radio Pakistan (ریڈیو پاکستان) | RP | 1950 | 1974 |
| Pakistan Television Corporation (پاکستان ٹیلی وژن نیٹ ورک) | PK/PTV | 1971 | 2010 | |
 Παλαιστίνη | Palestinian Broadcasting Corporation (هيئة الإذاعة والتلفزيون الفلسطينية) | PBC | 2002 | 2014 |
 Παπούα Νέα Γουινέα | National Broadcasting Corporation | NBC | 1977 | 2015 |
 Περού | Teledos | T2 | 1969 | 1971 |
| Compañía Peruana de Radiodifusión | AMÉRICA | 1969 | 1999 | |
| Panamericana Televisión | PANTEL | 1969 | 1999 | |
 Σαουδική Αραβία | Saudi Arabian Broadcasting and Television Service | SABTVS | 1962 | 2012 |
 Σενεγάλη | Radiodiffusion Télévision Sénégalaise | RTS | 1973 | 2006 |
 Σουδάν | Sudan Television Service | STS | 1976 | 2009 |
 Σρι Λάνκα | Ceylon Broadcasting Corporation | CBC | 1967 | 1973 |
| Sri Lanka Broadcasting Corporation (ශ්රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව, Shrī Lankā Guvan Viduli Sansthāva) (இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம், Ilangkai Oliparappuk Kūṭṭuttāpaṉam) | SLBC | 2007 | 2010 | |
 Τανζανία | Tanzania Broadcasting Corporation | TBC | 1960 | 2010 |
 Τζαμάικα | Jamaica Broadcasting Corporation | JBC | 1970 | 1981 |
 Τσαντ | Chadian National Radio (Radiodiffusion Nationale Tchadienne) | RNT | 1955 | 1974 |
| Χιλή | Televisión Nacional de Chile | TVN | 1970 | 1999 |
| Χονγκ Κονγκ | Asia Television (亞洲電視有限公司) | ATV | 1957 | 2010 |
| Television Broadcasts Limited | TVB | 1973 | 2012/2013 |
Εγκεκριμένοι Συνεργάτες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. |
|---|---|---|
| Γαλλία |
Euronews | EURONEWS |
| Institut national de l'audiovisuel | INA | |
| TV5 Monde | TV5 | |
| Βόρεια Μακεδονία |
JP Makedonska Radiodifuzija | JP MRD |
| Σερβία |
Ραδιοτηλεόραση της Βοϊβοντίνας | RTV |
| Ισπανία |
Catalunya Música | CAT |
| Cellnex | CELLNEX |
Τα ακόλουθα μέλη είχαν προηγουμένως την ιδιότητα Εγκεκριμένων Συμμετεχόντων.
| Χώρα/περιοχή | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Συντ. |
|---|---|---|
| Γαλλία | International Radio and Television Union (Université radiophonique et télévisuelle internationale) | URTI |
| Ουγγαρία | Antenna Hungária | AH |
| Ισραήλ | Israeli Educational Television | IETV |
 Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική | MBC Limited – Middle East Broadcasting Centre | MBC |
| Ρωσία | Russian Television and Radio Broadcasting Network | RTRN |
| Νότια Αφρική | Sentech | SNTC |
| Ισπανία | Abertis Telecom S.A. | ABERTIS |
| Retevisión | RETE |
Χώρες και περιοχές που είχαν εκφράσει στο παρελθόν ή πρόσφατα την ένταξη τους
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα/Περιοχές | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Σημειώσεις |
|---|---|---|
 Κόσοβο |
RTK | Η δημόσια ραδιοτηλεόραση RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με τη συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχιών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK, να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας. Παρόλα αυτά όμως το Κόσοβο, λαμβάνει μέρος, από το 2011 στον Διαγωνισμό για Νέους Χορευτές, κάτι που παρενέβη, κατά πολύ τα όρια της EBU, διότι δεν είναι κυρίαρχη χώρα, και για να είναι διεθνώς αποδεκτή, πρέπει άμεσα το Κόσοβο, να λύσει άμεσα και γρήγορα τις διαφορές του με τη Σερβία. |
 Λίχτενσταϊν |
Το πριγκιπάτο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, κάτι που τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision το 1969 και το 1976. Ωστόσο, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς της, παρότι είναι δημοφιλής στη χώρα που τους παρακολουθεί, μέσω των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων της Ελβετίας (SRG SSR) και της Αυστρίας (ORF), που λόγω γεωμορφολογίας, έχουν εμβέλεια και στο Λίχτενσταϊν. | |
| Μαρόκο |
2M | Ο δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα, τόσο για το Μαρόκο, όσο και για άλλα αραβικά κράτη, που συμμετείχαν ή μετέδωσαν την Eurovision, στο παρελθόν (Τυνησία, Λίβανος και Ιορδανία) είναι καθαρά πολιτικό και θρησκευτικό θέμα, το ότι δεν αναγνωρίζουν ως κυρίαρχο κράτος το Ισραήλ και δεν αποδέχονται την ύπαρξη του καθώς «θεωρούν» ότι είναι «μέρος» του Κράτους της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα όσες αραβικές χώρες συμμετείχαν ή μετέδωσαν στο παρελθόν τους διαγωνισμούς, να μποϊκοτάρουν και να μην μεταδώσουν, οποιαδήποτε, συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision, καταβάλλοντας μάλιστα και εμπάργκο, μέχρι και τρία χρόνια από την EBU. |
Κράτος-μέλος που παραβιάζει ρητά διεθνείς κανόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χώρα | Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός | Σημειώσεις |
|---|---|---|
| Βόρεια Μακεδονία |
MRT | Η MRT (πλήρες μέλος της EBU από το 1993), κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υποχρεωμένη μέσα σε πέντε χρόνια βάσει της Συμφωνίας, αλλά και από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στη νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στη χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν για πάνω από πέντε χρόνια στη Βόρεια Μακεδονία, καθώς, και διάφορες άλλες πολιτικές εκκρεμότητες, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η χώρα αυτή έχει διεθνώς εκκρεμείς πολιτικές σκοπιμότητες, καθυστερήσεις στις Ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ, και υποχρεούται άμεσα να τις επιλύσει, ώστε να είναι αποδεκτή διεθνώς, σε όλες τις Ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις και εκδηλώσεις, και πρώτα από όλα αναγκαστικά πρέπει να σεβαστεί τις γειτονικές της χώρες. |
Λογότυπα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα] |
 |
 |
 |
|
|---|---|---|---|---|
| 1980-1993 | 1993-1998 | 1998-2012 | 2012-2026 | 2026-σήμερα |
Δείτε Επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Μετατράπηκε στην Israeli Public Broadcasting Corporation.
- ↑ Και οι δύο ξεχωριστοί φορείς συγχωνεύτηκαν για να συσταθεί το Nederlandse Omroep Stichting.
- ↑ Μετατράπηκε στο AVROTROS.
- ↑ Μετατράπηκε στο Channel One Russia.
- ↑ Και οι δύο ξεχωριστοί φορείς συγχωνεύτηκαν για να συσταθεί η ενιαία δημόσια ραδιοτηλεόραση της Σλοβακίας (RTVS).
- ↑ Διασπάστηκε σε δύο ξεχωριστούς φορείς, Radio Tunisienne και Télévision Tunisienne.
- ↑ Διασπάστηκε στις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις της Σλοβενίας (RTVSLO), της Κροατίας (HRT), της Βόρειας Μακεδονίας (MKRTV), της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT) και της Νέας Γιουγκοσλαβίας (UJRT) ξεχωριστά.
- ↑ Διασπάστηκε στις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις του Μαυροβουνίου (RTCG) και της Σερβίας (RTS) ξεχωριστά.
- ↑ Διασπάστηκε στις δημόσιες τηλεοράσεις της Τσεχίας (ČT) και της Σλοβακίας (STV) ξεχωριστά.
- ↑ Το SBS της Αυστραλίας μεταδίδει ανελλιπώς τον Διαγωνισμό Τραγουδίου της Eurovision από το 1983, ενώ από το 2015 και κάθε χρόνο, η χώρα στέλνει συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό.
- ↑ Το NBC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
- ↑ Το CBS ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
- ↑ Το ABC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
- ↑ H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί από το 1979, αναξιόπιστο τον Ιρανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα IRIB, λόγω του Ισλαμικού Θεοκρατικού Καθεστώτος, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στο Ιράν, και δεν υπάρχει συνεργασία του IRIB με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
- ↑ Το CBC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς
- ↑ H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί, αναξιόπιστους τους Κινεζικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς CMG και SMG, λόγω του Σοσιαλιστικού Καθεστώτος, της Μονοπωλιακής Πρακτικής, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στην Κίνα, και δεν υπάρχει συνεργασία των CMG και SMG με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
- ↑ H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί, αναξιόπιστο τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Κούβας ICRT, λόγω του Σοσιαλιστικού Καθεστώτος, της Μονοπωλιακής Πρακτικής, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στην Κούβα, και δεν υπάρχει συνεργασία του ICRT με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «European Broadcasting Union (EBU)». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2012.
- 1 2 «EBU Active Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
- 1 2 3 4 «EBU Associate Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
- ↑ «The Eurovision News Exchange Social Newswire: the EBU'S First Line of Defence in Breaking News». ebu.ch. EBU. 27 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2022.
- ↑ «Eurovision Debate». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2024.
- ↑ EBU. 42 countries to take part in the 2018 Eurovision Song Contest. Δελτίο τύπου.
- ↑ «Joy to the World: a guide to the European Broadcasting Union's Christmas broadcast». CBC Music.
- ↑ «Live Broadcasts Finally Okayed». Variety Asia Online. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
- ↑ «Vienna Philharmonic Orchestra New Year's Concert». ebu.ch. EBU. 1 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016.
- ↑ «60 Jahre Hymne der Eurovision». eurovision Südwestrundfunk. 5 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2025.
- ↑ Clements, Paul. «Eurovision 2014: how much do you know about the Eurovision Song Contest?»
. The Telegraph. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017. - ↑ «History». EBU. 24 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2025.
- 1 2 «50 years of Eurovision (1954–2004)» (PDF). ebu.ch. EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2016.
- ↑ «Euroradio: 50 years» (PDF). ebu.ch. EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2018.
- ↑ «P2P Media Portal Trial». ebu.ch. EBU. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
- ↑ «Greek public broadcaster ERT to be shut down, reopened with fewer employees | eKathimerini.com». www.ekathimerini.com (στα Αγγλικά). 11 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
- ↑ O'Carroll, Lisa (12 Ιουνίου 2013). «ERT shutdown: European Broadcasting Union sets up makeshift studio». The Guardian. London.
- ↑ Roverelli, Michelle (11 Ιουνίου 2013). «EBU urges the Greek government to reverse decision on ERT». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2014.
- ↑ ΙΝ, Σύνταξη (4 Δεκεμβρίου 2014). «Πλήρες μέλος της EBU η ΝΕΡΙΤ - Κανονικά και στην Eurovision». in.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
- ↑ «Greece profile - Media». BBC News. 13 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2014.
- ↑ «Greece's state broadcaster ERT back on air after two years». BBC News. 11 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
- ↑ Maltezou, Renee (28 Απριλίου 2015). «In symbolic move, Greece to reopen shuttered state broadcaster». Reuters. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
- ↑ «Belarus: Protestors Call For The EBU To Remove BTRC From Eurovision». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
- ↑ EBU (28 May 2021). EBU Executive Board agrees to suspension of Belarus Member BTRC. Δελτίο τύπου.
- ↑ «Белтэлерадыёкампанію выключылі з Еўрапейскага вяшчальнага саюза». euroradio.fm. 30 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2021.
- ↑ Granger, Anthony (27 Αυγούστου 2021). «Belarus: BTRC Reveals EBU Suspension Scheduled to Expire in 2024». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
- ↑ Farren, Neil (23 Απριλίου 2024). «Belarus: BTRC Indefinitely Suspended From EBU». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2024.
- ↑ «Russia media guide». BBC News (στα Αγγλικά). 8 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ Suspilne. Суспільне вимагає припинити членство російських ЗМІ у ЄМС. Δελτίο τύπου.
- ↑ Yleisradio. Yle calls upon the European Broadcasting Union to exclude Russia from the Eurovision Song Contest. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2022-02-27.
- ↑ Kaldoja, Kerttu (25 Φεβρουαρίου 2022). «Eesti osalemine Eurovisioonil sõltub Venemaa osalusest» [Estonia's participation in Eurovision depends on Russia's participation] (στα Εσθονικά). ERR. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ Gonzalez, Sandra (24 Φεβρουαρίου 2022). «Russia will be allowed to compete in Eurovision despite invasion, organizer says». CNN. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ «Russia banned from Eurovision song contest over invasion of Ukraine». Reuters (στα Αγγλικά). 25 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ «Rusijos televizijos traukiasi iš EBU» [Russian television stations leave the EBU]. lrt.lt (στα Λιθουανικά). 26 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ Rainford, Claire (26 Φεβρουαρίου 2022). «EBU Statement on RTR, Channel One and Radio House Ostankino membership». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ Rainford, Claire (1 Μαρτίου 2022). «EBU Statement on Russian Members». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.
- ↑ Vidal, Fernando Nicolás (26 Μαΐου 2022). «La UER hace efectiva la suspensión indefinida a sus miembros rusos». ESCplus España (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2022.
- ↑ Suspilne. Європейська мовна спілка призупинила членство російських ЗМІ. Δελτίο τύπου.
- ↑ EBU (14 February 2023). Where are the missing children of Ukraine?. Δελτίο τύπου.
- ↑ «Chaotic build-up to Eurovision as thousands protest». BBC News. 11 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2024.
- ↑ Armstrong, Kathryn (9 Μαΐου 2024). «Thousands protest against Israel's entry for Eurovision in Malmo». BBC News. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ Loser, Philipp (29 Μαΐου 2025). «über den Krieg in Gaza: War es richtig, dass Israel am Eurovision Song Contest mitgemacht hat?» [Philipp Loser on the war in Gaza: Was it right for Israel to take part in the Eurovision Song Contest?]. Basler Zeitung. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2025.
- ↑ Mouriquand, David (6 Μαΐου 2025). «Former Eurovision contestants call for Israel and broadcaster KAN to be banned». Euronews.
- ↑ Granger, Anthony (27 Αυγούστου 2021). «Belarus: BTRC Reveals EBU Suspension Scheduled to Expire in 2024». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
- ↑ Farren, Neil (23 Απριλίου 2024). «Belarus: BTRC Indefinitely Suspended From EBU». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2024.
- ↑ Granger, Anthony (29 Μαΐου 2022). «European Broadcasting Union Formally Suspends Russian Broadcasters». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2022.
- ↑ «House of Lords - BBC Charter Review - Minutes of Evidence». publications.parliament.uk. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Radio Cadena COPE abandona la UER» [Radio Cadena COPE leaves the EBU]. 15 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2019.
- ↑ «74 Active Members of the EBU» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2016.
- ↑ Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Sweden: TV4 Ends Membership of the European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
- ↑ Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Finland: MTV3 Leaves European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
- ↑ Potter, W. (24 Οκτωβρίου 1994). The implementation of satellite technology in the Eurovision network (PDF). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «Admission». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2009.
