Οθωμανικός εκλογικός νόμος

Ο Οθωμανικός Εκλογικός Νόμος εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1876 παράλληλα με το οθωμανικό σύνταγμα. Ο νόμος υπέστη ελάχιστες τροποποιήσεις στη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο και διατηρήθηκε από τη Δημοκρατία της Τουρκίας με μικρές μόνο αναθεωρήσεις μέχρι το 1946. Ο νόμος ήταν λεπτομερής και κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα εκλογικών θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εκλογικών περιφερειών, των κοινοβουλευτικών έκτακτων περιστατικών, της προετοιμασίας των μητρώων, του τρόπου εκλογής και των καθηκόντων των εκλογικών επιτροπών επιθεώρησης, των απαιτήσεων ψηφοφορίας και της γενικής διεξαγωγής των εκλογών. Ο νόμος περιλάμβανε και ποινικές ρήτρες.

Ο Επαρχιακός Νόμος ψηφίστηκε το 1860. Πριν από τον Οθωμανικό Εκλογικό Νόμο, ο Επαρχιακός Νόμος περιλάμβανε εκλογές για τους αρχηγούς της γειτονιάς. Είναι επομένως αμφισβητήσιμο ότι οι εκλογές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ξεκίνησαν το 1860 και όχι το 1876. Η εγγραφή ήταν καθήκον των αρχηγών των χωριών και των γειτονιών και των θρησκευτικών ηγετών, μια πρακτική που διατηρήθηκε από τον Οθωμανικό Εκλογικό Νόμο. Από αυτή την άποψη, οι εκλογές σε θεμελιώδες, τοπικό επίπεδο, δεν άλλαξαν με την εισαγωγή του Εκλογικού Νόμου.

Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι άνδρες άνω των 25 ετών που ήταν εγγεγραμμένοι στην εφορία. Υπήρχαν εξαιρέσεις, όπως προστατευόμενοι ξένης κυβέρνησης, άτομα που είχαν καταθέσει αίτηση πτώχευσης και εκείνοι που είχαν διαθέσει την περιουσία τους. Οι κρατούμενοι ήταν επίσης επιλέξιμοι εκτός εάν στερούνταν των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Η εκλογική διαδικασία ήταν έμμεση και περιλάμβανε δύο στάδια. Ένας βουλευτής στην Βουλή των Αντιπροσώπων αντιπροσώπευε 50.000 άνδρες κατοίκους. Επαρχιακή υποδιαίρεση ήταν το σαντζάκι. Μονάδες επιθεώρησης ήταν ο καζάς. Η υποψηφιότητα για βουλευτής ήταν επαρχιακή. Οι επιλέξιμοι ψηφοφόροι εξέλεξαν δευτερεύοντες υποψηφίους (δηλαδή ψηφοφορία σε δύο στάδια): ένας για κάθε 500 πρωτοβάθμιους υποψηφίους. Το σύστημα των δύο σταδίων ενίσχυσε τις σχέσεις πατρωνίας και απέκλεισε την εκλογή υποψηφίων πραγματικά αντιπροσωπευτικών του απλού λαού.

Οι εκλογές ήταν μια κλιμακωτή και χρονοβόρα διαδικασία που δεν ήταν συντονισμένη σε όλη την αυτοκρατορία ή ακόμα και στην επαρχία. Η ψηφοφορία βασίστηκε στο σύστημα πολυμελούς πλουραλισμού. Οι ψηφοφόροι έγραψαν με τόσα ονόματα, όσα και οι υποψήφιοι. Ένας υποψήφιος θα μπορούσε να είναι υποψήφιος είτε στην επαρχία κατοικίας του είτε στην επαρχία καταγωγής του. Υπήρχαν κανόνες για το απόρρητο της ψηφοφορίας και την ασφάλεια της καταμέτρησης και της καταμέτρησης.

Βιβλιογραφία

• Kayalı, Hasan (1995). «Elections and the Electoral Process in the Ottoman Empire, 1876-1919». International Journal of Middle East Studies 34 (27): 265–286. doi:10.1017/S0020743800062085.