Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Παγκόσμιο Κύπελλο 1966
1966 World Cup (Αγγλικά)
Image
Επίσημo λογότυπο
Πληροφορίες
ΧώραΗνωμένο Βασίλειο
ΔιοργανωτήςFIFA
Ημερομηνίες11  Ιουλίου 1966
Τερματισμός30  Ιουλίου 1966
Στάδια8
Κατάταξη
Πρώτη θέσηImage Αγγλία
Δεύτερη θέσηImage Δυτική Γερμανία
Τρίτη θέσηImage Πορτογαλία
Τέταρτη θέσηImage Σοβιετική Ένωση
Στατιστικά
Πρώτος σκόρερImage Εουσέμπιο (9 γκολ)
Καλ. παίκτηςImage Μπόμπι Τσάρλτον
Καλ. νεαρότερος παίκτηςImage Φραντς Μπεκενμπάουερ
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1966 ήταν η όγδοη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και διεξήχθη στην Αγγλία. Με τη συμπλήρωση τότε ενός αιώνα από τη δημιουργία της σύγχρονης έκδοσης του ποδοσφαίρου, η FIFA έκρινε ότι η διοργάνωση έπρεπε δικαιωματικά να γίνει στη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο. Ως αποτέλεσμα, έγινε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώθηκε στον αγγλόφωνο κόσμο.

Πρόεδρος της FIFA ήταν τότε ο σερ Στάνλεϊ Ράους, που έλαβε τα μέτρα του ώστε να ευνοηθεί η εθνική ομάδα της πατρίδας του. Η Αγγλία βρέθηκε σε έναν εύκολο όμιλο και μάλιστα ορίστηκε να δώσει όλους τους αγώνες της στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Ποτέ άλλοτε διοργανώτρια χώρα δεν έτυχε ανάλογης εύνοιας.

Επιπλέον, πολλά παράπονα εκφράστηκαν και από παίκτες, κυρίως Νοτιοαμερικανούς για το σκληρό παιχνίδι των Ευρωπαίων (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τραυματισμός του Πελέ[1]) που έμεινε ατιμώρητο ή επιεικώς τιμωρημένο από τους διαιτητές, που μάλιστα στην πλειοψηφία τους ήταν Ευρωπαίοι. Δημιουργήθηκαν έτσι υποψίες και για ευρωπαϊκή πλεκτάνη για να ξαναγυρίσει το τρόπαιο στη γηραιά ήπειρο (επειδή είχαν προηγηθεί δύο συνεχόμενες κατακτήσεις του τροπαίου από τη Βραζιλία), ενώ τα παράπονα πολλών άλλων ομάδων (κυρίως των Νοτιοαμερικανών), δημοσιογράφων, ακόμα και των φωτογράφων, ήταν διαρκή.[2][3][4][5] Αλλά δεν ήταν μόνο οι Νοτιοαμερικανοί εξέφρασαν παράπονα. Στη μέση του διοργάνωσης, η Διεθνής Ένωση Αθλητικού Τύπου (AIPS) εξέδωσε μια δήλωση στην οποία κατέκρινε τις «λυπηρές και αξιοθρήνητες» ρυθμίσεις του τουρνουά.[6] Με αφορμή τα παρασκήνια της διοργάνωσης, ο κορυφαίος Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο δημοσίευσε πολύ αργότερα άρθρο του που καταλήγει στο δυσάρεστο συμπέρασμα ότι στο ποδόσφαιρο η εξαπάτηση αποδίδει.[7] Ο μετέπειτα πρόεδρος της FIFA Ζοάο Χαβελάνζε επιβεβαίωσε το γεγονός δεκαετίες αργότερα.[8]

Για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της διοργάνωσης, δεν προκρίθηκε ομάδα της Νότιας Αμερικής στην τετράδα των ημιτελικών. Η επικράτηση των ευρωπαϊκών ομάδων σήμανε και την επιτυχία σε κορυφαίο επίπεδο των εξειδικευμένων ποδοσφαιρικών συστημάτων που περιόριζαν την ατομική πρωτοβουλία, όπως αυτή εκφράστηκε καλύτερα με την επικράτηση της Βραζιλίας στα δύο προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα.[9]

Για την ιστορία, ήταν το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου με ασπρόμαυρη τηλεοπτική μετάδοση (πλην Ηνωμένου Βασιλείου που ήταν έγχρωμη[6]), ενώ ήταν το πρώτο στο οποίο έγινε έλεγχος ντόπινγκ.[10]

Επιλογή διοργανωτή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την διοργάνωση του 1966 δήλωσαν ενδιαφέρον 3 χώρες. Οι 3 χώρες ήταν η Αγγλία, η Δυτική Γερμανία και η Ισπανία. Πριν την διαδικασία της ψηφοφορίας, η Ισπανία απέσυρε την υποψηφιότητα της. Στην τελική ψηφοφορία που έγινε στην Ρώμη, η Αγγλία κατάφερε να συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους και να κερδίσει την διοργάνωση

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Χώρα 1ος Γύρος
Αγγλία Αγγλία 34
Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 27

Προκριματικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966 συμμετείχαν 74 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 16 θέσεις που δόθηκαν για την τελική φάση του Κυπέλλου. Οι 2 από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Βραζιλία και την Αγγλία ως διοργανώτρια χώρα. Στα προκριματικά αρνήθηκαν να συμμετάσχουν οι χώρες της Αφρικής που μποϊκόταραν την διοργάνωση λόγω της απόφασης της ΦΙΦΑ, επικαλούμενη ανταγωνιστικά και υλικοτεχνικά ζητήματα, να συμμετάσχουν σε κοινά προκριματικά με την Ασία και την Ωκεανία, όπου θα δικαιούνταν μόλις μία θέση και οι 3 ήπειροι μαζί. Για πρώτη φορά στην τελική φάση συμμετείχαν η Βόρεια Κορέα και η Πορτογαλία

Οι αγώνες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1966 δεν εντυπωσίασε κανένα:[11] πέρασε στην ιστορία ως ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα για το αμφισβητούμενο γκολ στον τελικό, για τον «Μαύρο Πάνθηρα» της Πορτογαλίας Εουσέμπιο, για δύο τραυματισμούς του ίδιου παίκτη και για τους «τρελούς» Βορειοκορεάτες. Παραλίγο επίσης η διοργάνωση να περάσει στην ιστορία του ποδοσφαίρου και για έναν ακόμα λόγο, όταν δύο μήνες πριν από την έναρξη των αγώνων, το τρόπαιο Ζιλ Ριμέ κλάπηκε. Το ανακάλυψε λίγες μέρες αργότερα, σε έναν λονδρέζικο κήπο, ο «Πικλς», το σκυλάκι ενός καντηλανάφτη.

Η Αγγλία περνούσε ύφεση και, εκτός από μερικές "τσέπες", ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το ποδόσφαιρο. Σύμφωνα με το BBC, η αδιαφορία ήταν εμφανής από τον εναρκτήριο αγώνα μεταξύ Αγγλίας και Ουρουγουάης που διεξήχθη μπροστά σε ένα μισοάδειο Γουέμπλεϊ. Αλλά το ενδιαφέρον αυξήθηκε καθώς η Αγγλία συνειδητοποίησε ότι η ομάδα μπορούσε να διακριθεί.[12] Η διοργάνωση βρήκε στο τέλος θριαμβεύτρια τη γηπεδούχο Αγγλία, η οποία έσβησε έτσι τη μεγάλη ντροπή της διοργάνωσης του 1950. Τότε, στη Βραζιλία, οι ερασιτέχνες Αμερικανοί είχαν νικήσει 1-0 τους υπερόπτες Άγγλους και είχαν βυθίσει στη θλίψη την ποδοσφαιρική Αγγλία.[13][14] Οι υπερήφανοι κάτοικοι του μεγάλου νησιού έψαχναν ευκαιρία να αποκατασταθούν στα μάτια του κόσμου. Και τη βρήκαν στα γήπεδα της «Γηραιάς Αλβιόνος». Με τέσσερις νίκες -δύσκολες οι περισσότερες- έφτασαν στον τελικό, αφού στον ημιτελικό απέκλεισαν με 2-1 την Πορτογαλία, με δύο γκολ του Μπόμπι Τσάρλτον.

Στις 30 Ιουλίου 1966, στο Γουέμπλεϊ, οι Γκόρντον Μπανκς, Τζορτζ Κοέν, Ρέι Γουίλσον, Νόμπι Στάιλς, Τζάκι Τσάρλτον, Μπόμπι Μουρ, Τζεφ Χερστ, Μπόμπι Τσάρλτον, Ρότζερ Χαντ, Μάρτιν Πίτερς, παρατάχθηκαν απέναντι στους Δυτικογερμανούς, Χανς Τιλκόφσκι, Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ, Χορστ-Ντίτερ Χέτγκες, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Βίλι Σουλτς, Βόλφγκανγκ Βέμπερ, Χέλμουτ Χάλερ, Ούβε Ζέελερ, Ζίγκφριντ Χελντ, Βόλφγκανγκ Όβερατ, Λόταρ Έμεριχ (που στον ημιτελικό είχαν νικήσει με 2-1 τη Σοβιετική Ένωση), έχοντας ανάμεσά τους τους «άρχοντες» του μεγάλου τελικού. Δύο από τους τελευταίους, ο Ελβετός διαιτητής Γκότφριντ Ντινστ και ο Σοβιετικός επόπτης Μπαχράμοφ έπειτα από σχεδόν 2,5 ώρες έγιναν οι πρωταγωνιστές του τελικού. Ήταν το 101' (δηλαδή το 11' της παράτασης, 2-2 ο κανονικός αγώνας, με τέρματα των Χάλερ στο 12', Χερστ στο 18', Πίτερς στο 78' και Βέμπερ στο 90'), όταν ο Τζεφ Χερστ σούταρε από μακριά. Η μπάλα προσέκρουσε στο οριζόντιο δοκάρι, αναπήδησε κατακόρυφα προς τα κάτω, έπεσε πάνω στη γραμμή του τέρματος των Δυτικογερμανών και απομακρύνθηκε. Ο διαιτητής αμφιταλαντεύτηκε. Ο επόπτης δεν έδειξε σέντρα. Ο Ντινστ τον συμβουλεύτηκε, κατόπιν πίεσης των Άγγλων και τελικώς ο επόπτης υπέδειξε γκολ και 3-2.[15][16][17] Ακόμη και σήμερα δεν έχει δοθεί κατηγορηματική απάντηση.[18] Πάντως, δεκαετίες αργότερα, φοιτητές του Κέιμπριτζ με ανάλυση της φάσης σε ηλεκτρονικό υπολογιστή συμπέραναν ότι η μπάλα δεν είχε περάσει ολόκληρη τη γραμμή. Ακριβώς στη λήξη της παράτασης (120') ο Χερστ σημείωσε και άλλο γκολ και 4-2, και η Αγγλία του Αλφ Ράμσι γιόρτασε τη μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας της. Ο αρχηγός Μπόμπι Μουρ πήρε το τρόπαιο από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και το 1950 ξεχάστηκε, έστω και πρόσκαιρα.

Το 1966 δεν ξεχάστηκε, όμως, για την Ιταλία των Σάντρο Ματσόλα, Τζάνι Ριβέρα, Τζατσίντο Φακέτι, Ενρίκο Αλμπερτόζι, Ταρτσίζιο Μπούρνιτς κ.α. Στο Μίντλεσμπρο, έγινε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του θεσμού. Η 19η Ιουλίου του 1966 σήμανε για την ποδοσφαιρική Ιταλία ό,τι η 29η Ιουνίου του 1950 για την Αγγλία. Η Βόρεια Κορέα με τέρμα του Πακ Ντου Ικ, νίκησε 1-0 την Ιταλία, αποκλείοντάς την από τον πρώτο γύρο και στέλνοντας πρόωρα τους Ιταλούς στην πατρίδα τους.[19] Αποδοκιμασίες, ειρωνείες και σάπια λαχανικά περίμεναν τους «ατζούρι» στην πατρίδα τους. Οι Βορειοκορεάτες, που ήταν και η παρθενική τους εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, φάνηκαν ορεξάτοι και για νέα έκπληξη στον προημιτελικό. Στις 23 Ιουλίου, προηγήθηκαν στο 24' με 3-0 της Πορτογαλίας των Εουσέμπιο, Κολούνα, Σιμόες, Τόρες και Αουγκούστο. Αλλά στη συνέχεια, τέσσερα γκολ του Εουσέμπιο και ένα του Αουγκούστο οδήγησαν την ομάδα τους στα ημιτελικά (5-3).[20] Η Πορτογαλία στις 28 Ιουλίου νίκησε 2-1 τη Σοβιετική Ένωση στον μικρό τελικό και αναδείχθηκε τρίτη.

Ο άτυχος της διοργάνωσης (όπως και στην προηγούμενη) ήταν ξανά ο Πελέ, θύμα καλά οργανωμένης προσπάθειας εξόντωσής του.[21] Τραυματίστηκε στην πρεμιέρα από τον Βούλγαρο Ζέτσεφ, ενώ είχε σημειώσει ένα γκολ (το μοναδικό που έβαλε στη διοργάνωση αυτή) και μία εβδομάδα αργότερα τραυματίστηκε πάλι από τον Πορτογάλο Μοράις, ο μάλιστα οποίος δεν αποβλήθηκε παρά το αντιαθλητικό μαρκάρισμα σε ένα από τα σημαντικότερα λάθη στην ιστορία της διοργάνωσης.[22][23][24] Ο Πελέ είπε αργότερα ότι «το ποδόσφαιρο σταμάτησε να είναι τέχνη, σταμάτησε να τραβάει τα πλήθη με τις ικανότητές του, αντίθετα έγινε ένας πραγματικός πόλεμος».[6] Η προηγούμενη παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία έχοντας για προπονητή το νικητή της διοργάνωσης του 1958 Βισέντε Φεόλα αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο μετά από δύο ήττες, η πρώτη από την Ουγγαρία, που διέκοψε την ακολουθία των 13 συνεχόμενων αήττητων αγώνων σε Παγκόσμια Κύπελλα (επίδοση ρεκόρ που παραμένει)[25] και η δεύτερη με 3-1 από την Πορτογαλία, που είχε τον Εουσέμπιο, που με δύο προσωπικά γκολ οδήγησε την Πορτογαλία στον θρίαμβο αυτό.[26] Πριν τη διοργάνωση η Βραζιλία φαίνονταν ως το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, όμως η ομάδα ήταν ένα μίγμα παλαιών παγκόσμιων πρωταθλητών των δύο προηγούμενων διοργανώσεων και νέων ταλαντούχων παικτών με την τελική 22άδα να ανακοινώνεται γειά μόλις δύο εβδομάδες πριν την έναρξη της διοργάνωσης και ως εκ τούτου η προετοιμασία περισσότερα από πλημμελής.[27]

Σημειώθηκε και ένα ακατάρριπτο μέχρι σήμερα ρεκόρ. Ο Μεξικανός τερματοφύλακας Αντόνιο Καρμπαχάλ μετείχε για πέμπτη φορά σε τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου, από το 1950 έως το 1966. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Εουσέμπιο, με 9 γκολ, έναντι 6 του Δυτικογερμανού Χέλμουτ Χάλερ. Συνολικά σημειώθηκαν 89 τέρματα σε 32 παιχνίδια, δίνοντας έτσι μέσο όρο 2,78 γκολ ανά αγώνα, κατά σύμπτωση μάλιστα ίσος αριθμός γκολ και ίσος μέσος όρος με την προηγούμενη διοργάνωση (του 1962). Αποβλήθηκαν 5 παίκτες, κτυπήθηκαν 6 πέναλτι και κόπηκαν συνολικά 1.563.135 εισιτήρια (μέσος όρος 48.848 εισιτήρια ανά αγώνα).

Οι ομάδες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 16 ομάδες που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους στην τελική φάση του Μουντιάλ του 1966 ήταν οι εξής:

Ασία (AFC),Ωκεανία (OFC) και
Αφρική (CAF)

Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα

Βόρεια Αμερική (CONCACAF)

Μεξικό Μεξικό

Νότια Αμερική (CONMEBOL)

Αργεντινή Αργεντινή
Βραζιλία Βραζιλία
Image Ουρουγουάη
Χιλή Χιλή

Ευρώπη (UEFA)

Αγγλία Αγγλία
Βουλγαρία Βουλγαρία
Image Γαλλία
Image Ουγγαρία
Image Ιταλία
Πορτογαλία Πορτογαλία
Image Ισπανία
Ελβετία Ελβετία
Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία

Image

Στάδια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 8 στάδια

Λονδίνο Λίβερπουλ Σέφιλντ Σάντερλαντ
Στάδιο Γουέμπλεϊ Γκούντισον Παρκ Χίλσμπορο Ρόκερ Παρκ
Image Image Image Image
Λονδίνο Μπέρμιγχαμ Μάντσεστερ Μίντλεσμπρο
Γουάιτ Σίτι Στάδιο Βίλα Παρκ Ολντ Τράφορντ Έιρσομ Παρκ
Image Image Image Image

Διαιτητές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αφρική
  • Image Αλί Καντίλ
Ασία
  • Image Μενάχεμ Ασκενάζι
Νότια Αμερική
  • Image Χοσέ Μαρία Κοδεσάλ
  • Image Ρομπέρτο Γκοικοετσέα
  • Image Αρμάντο Μάρκες
  • Image Αρτούρο Γιαμασάκι
Ευρώπη
  • Image Τζον Άνταιρ
  • Image Τόφικ Μπαχράμοφ
  • Image Λέο Γκάλαχαν
  • Image Ζοακίμ Κάμπος
  • Image Κεν Ντάγκναλ
  • Image Γκότφριντ Ντινστ
  • Image Τζιμ Φίνεϊ
  • Image Κάρολ Γκάλμπα
  • Image Χουάν Γκαρδεαθάμπαλ Γκαράι
  • Image Ρούντολφ Κράιτλαϊν
  • Image Κοντσέτο Λο Μπέλλο
  • Image Μπέρτιλ Λέεβ
  • Image Τζορτζ ΜακΚέιμπ
  • Image Χου Φίλιπς
  • Image Ντιμίταρ Ρουμέντσεφ
  • Image Πιέρ Σβιντ
  • Image Κουρτ Τσένσερ
  • Image Κόνσταντιν Ζέκεβιτς
  • Image Ίστβαν Ζολτ

Φάση Ομίλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Αγγλίας UTC +1

1ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Μ.Ο. Β
Αγγλία Αγγλία 321040∞5
Image Ουρουγουάη 3120212.004
Μεξικό Μεξικό 3021130.332
Image Γαλλία 3012250.401
11/7/1966
19:30
 Αγγλία Αγγλία 0 – 0 Image Ουρουγουάη Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 87.000
Διαιτητής: Ίστβαν Ζολτ Image
(Report)
13/7/1966
19:30
 Image Γαλλία 1 – 1 Μεξικό Μεξικό Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 69.000
Διαιτητής: Μενάχεμ Ασκενάζι Image
Ζεράρ Οσέρ Image 62' (Report) Ενρίκε Μπόρχα Image 48'
15/7/1966
19:30
 Image Ουρουγουάη 2 – 1 Image Γαλλία Γουάιτ Σίτι Στάδιο, Λονδίνο
Θεατές: 40.000
Διαιτητής: Κάρολ Γκάλμπα Image
Πέδρο Ρότσα Image 26'
Χούλιο Σέσαρ Κορτές Image 31'		 (Report) Εκτόρ Ντε Μπουργκουάν Image 15' πεν.
16/7/1966
15:00
 Αγγλία Αγγλία 2 – 0 Μεξικό Μεξικό Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 92.000
Διαιτητής: Κοντσέτο Λο Μπέλλο Image
Μπόμπι Τσάρλτον Image 37'
Ρότζερ Χαντ Image 75'		 (Report)
19/7/1966
16:30
 Μεξικό Μεξικό 0 – 0 Image Ουρουγουάη Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 61.000
Διαιτητής: Μπέρτιλ Λέεβ Image
(Report)
20/7/1966
19:30
 Αγγλία Αγγλία 2 – 0 Image Γαλλία Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 98.000
Διαιτητής: Αρτούρο Γιαμασάκι Image
Ρότζερ Χαντ Image 38' Image 75' (Report)

2ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Μ.Ο. Β
Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 3210717.005
Αργεντινή Αργεντινή 3210414.005
Image Ισπανία 3102450.802
Ελβετία Ελβετία 3003190.110
12/7/1966
19:30
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 5 – 0 Ελβετία Ελβετία Χίλσμπορο, Σέφιλντ
Θεατές: 36.000
Διαιτητής: Χου Φίλιπς Image
Ζίγκφριντ Χελντ Image 16'
Χέλμουτ Χάλερ Image 21' Image 77' πεν.
Φραντς Μπεκενμπάουερ Image 40' Image 52'		 (Report)
13/7/1966
19:30
 Αργεντινή Αργεντινή 2 – 1 Image Ισπανία Βίγια Παρκ, Μπέρμιγχαμ
Θεατές: 48.000
Διαιτητής: Ντιμίταρ Ρουμέντσεφ Image
Λουίς Αρτίμε Image 65' Image 77' (Report) Αντόνιο Ρόμα Image 71' αυτ.
15/7/1966
19:30
 Image Ισπανία 2 – 1 Ελβετία Ελβετία Χίλσμπορο, Σέφιλντ
Θεατές: 32.000
Διαιτητής: Τόφικ Μπαχράμοφ Image
Μανουέλ Σαντσίς Image 57'
Αμάνσιο Αμάριο Image 75'		 (Report) Ρενέ-Πιερ Κεντέν Image 31'
16/7/1966
15:00
 Αργεντινή Αργεντινή 0 – 0 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία Βίγια Παρκ, Μπέρμιγχαμ
Θεατές: 51.000
Διαιτητής: Κόνσταντιν Ζέκεβιτς Image
(Report)
19/7/1966
19:30
 Αργεντινή Αργεντινή 2 – 0 Ελβετία Ελβετία Χίλσμπορο, Σέφιλντ
Θεατές: 31.000
Διαιτητής: Ζοακίμ Κάμπος Image
Λουίς Αρτίμε Image 52'
Ερμίντο Ονέγα Image 79'		 (Report)
20/7/1966
19:30
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 2 – 1 Image Ισπανία Βίγια Παρκ, Μπέρμιγχαμ
Θεατές: 51.000
Διαιτητής: Αρμάντο Μάρκεζ Image
Λόταρ Έμεριχ Image 39'
Ούβε Ζέελερ Image 84'		 (Report) Ζοσέπ Φουστέ Image 23'
  • Η Δυτική Γερμανία κατοχυρώθηκε ως πρώτη λόγω καλύτερου μέσου όρου τερμάτων.

3ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Μ.Ο. Β
Πορτογαλία Πορτογαλία 3300924.506
Image Ουγγαρία 3201751.404
Βραζιλία Βραζιλία 3102460.672
Βουλγαρία Βουλγαρία 3003180.130
12/7/1966
19:30
 Βραζιλία Βραζιλία 2 – 0 Βουλγαρία Βουλγαρία Γκούντισον Παρκ, Λίβερπουλ
Θεατές: 48.000
Διαιτητής: Κουρτ Τσένσερ Image
Πελέ Image 15'
Γκαρίντσα Image 63'		 (Report)
13/7/1966
19:30
 Πορτογαλία Πορτογαλία 3 – 1 Image Ουγγαρία Ολντ Τράφορντ, Μάντσεστερ
Θεατές: 37.000
Διαιτητής: Λέο Γκάλαχαν Image
Ζοζέ Αουγούστο Image 1' Image 67'
Ζοζέ Τόρες Image 90'		 (Report) Φέρεντς Μπένε Image 60'
15/7/1966
19:30
 Image Ουγγαρία 3 – 1 Βραζιλία Βραζιλία Γκούντισον Παρκ, Λίβερπουλ
Θεατές: 52.000
Διαιτητής: Κεν Ντάγκναλ Image
Φέρεντς Μπένε Image 2'
Γιάνος Φάρκας Image 64'
Κάλμαν Μέσεϊ Image 73' πεν.		 (Report) Τοστάο Image 14'
16/7/1966
15:00
 Πορτογαλία Πορτογαλία 3 – 0 Βουλγαρία Βουλγαρία Ολντ Τράφορντ, Μάντσεστερ
Θεατές: 26.000
Διαιτητής: Χοσέ Μαρία Κοδεσάλ Image
Ίβαν Βούτσοφ Image 17' αυτ.
Εουσέμπιο Image 38'
Ζοζέ Τόρες Image 81'		 (Report)
19/7/1966
19:30
 Πορτογαλία Πορτογαλία 3 – 1 Βραζιλία Βραζιλία Γκούντισον Παρκ, Λίβερπουλ
Θεατές: 62.000
Διαιτητής: Τζορτζ ΜακΚέιμπ Image
Αντόνιο Σιμόες Image 15'
Εουσέμπιο Image 27' Image 85'		 (Report) Ρίλντο ντα Κόστα Μενέζες Image 70'
20/7/1966
19:30
 Image Ουγγαρία 3 – 1 Βουλγαρία Βουλγαρία Ολντ Τράφορντ, Μάντσεστερ
Θεατές: 22.000
Διαιτητής: Ρομπέρτο Γκοικοετσέα (Image
Ιβάν Νταβίντοφ Image 43' αυτ.
Κάλμαν Μέσεϊ Image 45'
Φέρεντς Μπένε Image 54'		 (Report) Γκεόργκι Ασπαρούχοφ Image 15'

4ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Μ.Ο. Β
Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 3300616.006
Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα 3111240.503
Image Ιταλία 3102221.002
Χιλή Χιλή 3012250.401
12/7/1966
19:30
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 3 – 0 Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα Έιρσομ Παρκ, Μίντλεσμπρο
Θεατές: 22.000
Διαιτητής: Χουάν Γκαρδεαθάμπαλ Γκαράι Image
Εντουάρντ Μαλοφέγιεφ Image 31' Image 88'
Ανατόλι Μπανισέφσκι Image 33'		 (Report)
13/7/1966
19:30
 Image Ιταλία 2 – 0 Χιλή Χιλή Ρόκερ Παρκ, Σάντερλαντ
Θεατές: 30.000
Διαιτητής: Γκότφριντ Ντινστ Image
Σάντρο Ματσόλα Image 8'
Πάολο Μπαριζόν Image 88'		 (Report)
15/7/1966
19:30
 Χιλή Χιλή 1 – 1 Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα Έιρσομ Παρκ, Μίντλεσμπρο
Θεατές: 16.000
Διαιτητής: Αλί Καντίλ Image
Ρουμπέν Μάρκος Image 26' πεν. (Report) Πάκ Σέουνγκ-Ζιν Image 88'
16/7/1966
15:00
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 1 – 0 Image Ιταλία Ρόκερ Παρκ, Σάντερλαντ
Θεατές: 27.800
Διαιτητής: Ρούντολφ Κράιτλαϊν Image
Ίγκορ Τσισλένκο Image 57' (Report)
19/7/1966
19:30
 Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα 1 – 0 Image Ιταλία Έιρσομ Παρκ, Μίντλεσμπρο
Θεατές: 18.000
Διαιτητής: Πιέρ Σβιντ Image
Πακ Ντου-Ικ Image 42' (Report)
20/7/1966
19:30
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 2 – 1 Χιλή Χιλή Ρόκερ Παρκ, Σάντερλαντ
Θεατές: 22.000
Διαιτητής: Τζον Άνταιρ Image
Βαλέρι Πορκουγιάν Image 28' Image 85' (Report) Ρουμπέν Μάρκος Image 32'

Πορεία προς τον τελικό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας Αποτελεσμάτων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Προημιτελικοί Ημιτελικοί Τελικός
                   
23 Ιουλίου - Λονδίνο        
 Αγγλία Αγγλία  1
26 Ιουλίου - Λονδίνο
 Αργεντινή Αργεντινή  0  
 Αγγλία Αγγλία  2
23 Ιουλίου - Λίβερπουλ
   Πορτογαλία Πορτογαλία  1  
 Πορτογαλία Πορτογαλία  5
30 Ιουλίου – Λονδίνο
 Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα  3  
 Αγγλία Αγγλία (παρ.)  4
23 Ιουλίου – Σέφιλντ
   Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία  2
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία  4
25 Ιουλίου – Λίβερπουλ
 Image Ουρουγουάη  0  
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία  2 Μικρός τελικός
23 Ιουλίου - Σάντερλαντ
   Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση  1  
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση  2  Πορτογαλία Πορτογαλία  2
 Image Ουγγαρία  1    Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση  1
28 Ιουλίου - Λονδίνο

Προημιτελικοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
23/7/1966
15:00
 Πορτογαλία Πορτογαλία 5 – 3 Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα Γκούντισον Παρκ, Λίβερπουλ
Θεατές: 51.780
Διαιτητής: Μενάχεμ Ασκενάζι Image
Εουσέμπιο Image 27' Image 43' πεν. Image 56' Image 59' πεν.
Ζοζέ Αουγκούστο Image 80'		 (Report) Πάκ Σέουνγκ-Ζιν Image 1'
Λη Ντονγκ-Γουν Image 22'
Γιανγκ Σέουνγκ-Κουκ Image 25'
23/7/1966
15:00
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 4 – 0 Image Ουρουγουάη Χίλσμπορο, Σέφιλντ
Θεατές: 34.000
Διαιτητής: Τζιμ Φίνεϊ Image
Χέλμουτ Χάλερ Image 11' Image 83'
Φραντς Μπεκενμπάουερ Image 70'
Ούβε Ζέελερ Image 75'		 (Report)
23/7/1966
15:00
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 2 – 1 Image Ουγγαρία Ρόκερ Παρκ, Σάντερλαντ
Θεατές: 22.100
Διαιτητής: Χουάν Γκαρδεαθάμπαλ Γκαράι Image
Ίγκορ Τσισλένκο Image 5'
Βαλέρι Πορκουγιάν Image 46'		 (Report) Φέρεντς Μπένε Image 57'
23/7/1966
15:00
 Αγγλία Αγγλία 1 – 0 Αργεντινή Αργεντινή Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 90.000
Διαιτητής: Ρούντολφ Κράιτλαϊν Image
Τζεφ Χερστ Image 78' (Report)

Ημιτελικοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
25/7/1966
19:30
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 2 – 1 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση Γκούντισον Παρκ, Λίβερπουλ
Θεατές: 38.300
Διαιτητής: Κοντσέτο Λο Μπέλλο Image
Χέλμουτ Χάλερ Image 42'
Φραντς Μπεκενμπάουερ Image 67'		 (Report) Βαλέρι Πορκουγιάν Image 88'
26/7/1966
19:30
 Αγγλία Αγγλία 2 – 1 Πορτογαλία Πορτογαλία Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 95.000
Διαιτητής: Πιέρ Σβιντ Image
Μπόμπι Τσάρλτον Image 30' Image 80' (Report) Εουσέμπιο Image 82' πεν.

Μικρός τελικός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
28/7/1966
19:30
 Πορτογαλία Πορτογαλία 2 – 1 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 88.000
Διαιτητής: Κεν Ντάγκναλ Image
Εουσέμπιο Image 12' πεν.
Ζοζέ Τόρες Image 89'		 (Report) Εντουάρντ Μαλοφέγιεφ Image 43'

Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον τελικό μπροστά σε 100.000 θεατές, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, ο Χέλμουτ Χάλερ στο 12' άνοιξε το σκορ για τους Δυτικογερμανούς, αλλά 6 λεπτά αργότερα ο Τζεφ Χερστ ισοφάρισε για την Αγγλία και στο 78' ο Πίτερς έκανε το 2-1 για τους διοργανωτές. Και ακριβώς στο 90' ενώ απέμεναν δευτερόλεπτα για το σφύριγμα της λήξης, εκτέλεση φάουλ του Έμεριχ, κεφαλιά του Χελντ, προβολή του Βέμπερ και 2-2 για τη Δυτική Γερμανία, και το Γουέμπλεϊ σίγησε. Για πρώτη φορά ύστερα από 32 χρόνια, ο τελικός θα κρινόταν στην παράταση.

Η φάση του 101' έμεινε στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία. Από σουτ του Χερστ, η μπάλα προσέκρουσε στο οριζόντιο δοκάρι, αναπήδησε κατακόρυφα προς τα κάτω, έπεσε πάνω στη γραμμή του τέρματος των Δυτικογερμανών και απομακρύνθηκε. Ο Ελβετός διαιτητής Ντινστ δίστασε. Έτρεξε στον Σοβιετικό επόπτη Μπαχράμοφ που ανέλαβε την ευθύνη. Κατά τη γνώμη του, η μπάλα είχε περάσει ολόκληρη τη γραμμή. Η Αγγλία προηγήθηκε με 3-2. Μετά από αυτό, οι Δυτικογερμανοί κατέρρευσαν ψυχολογικά και ο Χερστ στο 120' έκανε το 4-2, για να γίνει ο πρώτος και μοναδικός ποδοσφαιριστής που πέτυχε τρία γκολ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πανευτυχείς οι Άγγλοι διεθνείς παρέλαβαν από τα χέρια της βασίλισσας Ελισάβετ το βαρύτιμο έπαθλο. Όταν μελετήθηκε το βίντεο του τελικού για να πιστοποιηθεί κατά πόσο ήταν έγκυρο το τρίτο γκολ της Αγγλίας, διαπιστώθηκε ότι συζητήσιμη ήταν η εγκυρότητα και των τριών γκολ του Χερστ. Το πρώτο γκολ το πέτυχε με κεφαλιά ύστερα από φάουλ που εκτελέστηκε τη στιγμή που ο διαιτητής ακόμα τοποθετούσε στο τείχος τους Δυτικογερμανούς παίκτες. Στο δεύτερο γκολ του, η μπάλα δεν είχε ολόκληρη περάσει τη γραμμή της εστίας, ενώ το τρίτο του (και 4ο της Αγγλίας) σημειώθηκε σε μία στιγμή που έπρεπε να είχε διακοπεί ο αγώνας, αφού τρεις φίλαθλοι είχαν εισβάλει στο γήπεδο.[28]

30/7/1966
15:00
 Αγγλία Αγγλία 4 – 2
(Παράταση)		 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία Στάδιο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο
Θεατές: 98.000
Διαιτητής: Γκότφριντ Ντινστ Image
Τζεφ Χερστ Image 18' Image 101' Image 120'
Μάρτιν Πίτερς Image 78'		 (Report) Χέλμουτ Χάλερ Image 12'
Βόλφγκανγκ Βέμπερ Image 90'
Image
Image
Image
Image
Image
Αγγλία
Image
Image
Image
Image
Image
Δυτική Γερμανία
Image
Αγγλία:
GK1Γκόρντον Μπανκς
RB2Τζορτζ Κοέν
CB5Τζάκι Τσάρλτον
CB6Μπόμπι Μουρ (αρχηγός)
LB3Ρέι Γουίλσον
DM4Νόμπι Στάιλς
AM7Άλαν Μπολ
AM9Μπόμπι Τσάρλτον
AM16Μάρτιν Πίτερς
CF10Τζεφ Χερστ
CF21Ρότζερ Χαντ
Προπονητής:
Image Άλφ Ράμσι
Image
Δυτική Γερμανία:
GK1Χανς Τιλκόφσκι
RB2Χορστ-Ντίτερ Χέτγκες
CB5Βίλι Σουλτς
CB6Βόλφγκανγκ Βέμπερ
LB3Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ
CM4Φραντς Μπεκενμπάουερ
CM12Βόλφγκανγκ Όβερατ
RW8Χέλμουτ Χάλερ
CF9Ούβε Ζέελερ (αρχηγός)
CF10Ζίγκφριντ Χελντ
LW11Λόταρ Έμεριχ
Προπονητής:
Image Χέλμουτ Σεν
  • Β. Διαιτητές
    • Image Τόφικ Μπαχράμοφ
    • Image Κάρολ Γκάλμπα

Κανόνες παιχνιδιού

  • 90 λεπτά
  • 30 λεπτά παράταση αν είναι ανάγκη
  • Αν το σκορ συνεχίσει να είναι ισόπαλο, το παιχνίδι θα επαναληφθεί στις 2 Αυγούστου του 1966 στο ίδιο γήπεδο και 19:30 τοπική ώρα.
  • Οι ομάδες δεν έχουν δικαίωμα για αλλαγές
Παγκόσμιος Κυπελλούχος 1966:

Image Αγγλία (1ος τίτλος)

Σκόρερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
9 τέρματα
6 τέρματα
4 τέρματα

Καλύτερη ενδεκάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης σύμφωνα με τη FIFA ήταν η εξής:[29]

Τερματοφύλακας Αμυντικοί Μέσοι Επιθετικοί

Image Γκόρντον Μπανκς

Image Βισέντε
Image Μπόμπι Μουρ
Image Τζορτζ Κόεν
Image Σίλβιο Μαρτζολίνι

Image Φραντς Μπεκενμπάουερ
Image Μάριο Κολούνα
Image Μπόμπι Τσάρλτον

Image Ούβε Ζέελερ
Image Εουσέμπιο
Image Φλόριαν Άλμπερτ

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «La vida de Pelé: equipos, títulos ganados y goles convertidos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
  2. ↑ «How the 1966 World Cup was won». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
  3. ↑ «LAS CRÓNICAS DE EL GRÁFICO 1966.La basura debajo de la alfombra» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
  4. ↑ «Diego Maradona, the hand of God, and why it means so much to beat England». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2025.
  5. ↑ «Παγκόσμιο Κύπελλο 1966: Ένας τελικός, τρία αμφισβητούμενα γκολ». Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
  6. 1 2 3 «Why not everyone remembers the 1966 World Cup as fondly as England». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
  7. ↑ «LE MONDE diplomatique : Au football, la triche paye». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2020.
  8. ↑ «1966 & 1974 World Cups Were Fixed - Former FIFA President». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2022.
  9. ↑ «Football died after Pelé». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2022.
  10. ↑ «Doping in football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2023.
  11. ↑ «Una Coppa bestiale senza Italia e Pelé». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2019.
  12. ↑ «Brazil, an unstoppable force». Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2025.
  13. ↑ «50 Best Moments in World Cup History». Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2022.
  14. ↑ «The first goal…». Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2025.
  15. ↑ «FIFA : FIFA World Cup champions: 1930-1978». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2023.
  16. ↑ ««Έγκυρο το γκολ του Χερστ στον τελικό του '66»!». Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  17. ↑ «From the Hand of God to the head of Zidane - The World Cup's most iconic moments ever». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2023.
  18. ↑ «Μουντιάλ 1966: Ο μοναδικός θρίαμβος της Αγγλίας με γκολ που δεν μπήκε ποτέ». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2022.
  19. ↑ «FIFA : Pak slays Italian Goliath (44) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  20. ↑ «FIFA : Eusebio wows on the big stage (31) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  21. ↑ «Pele, Maradona and the Changing Iconography of Footballers in Death». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2024.
  22. ↑ «Μουντιάλ: Η βίαιη αντιμετώπιση του Πελέ». Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  23. ↑ «World Cup final : 10 top World Cup refereeing errors». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.
  24. ↑ «Murió Pelé: con tres títulos de campeón y una excepcional producción en los Mundiales». Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
  25. ↑ «WORLD CUP RECORDS (Part 37) - THE LONGEST UNBEATEN STREAK». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  26. ↑ «FIFA : Vicente Feola: A controversial innovator». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2018.
  27. ↑ «FIFA : Brazil and the third world title that never was». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2025.
  28. ↑ «FIFA : The Finals that made history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2022.
  29. ↑ «FIFA World Cup All-Star Team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χιλή 1962 World Cup Μεξικό 1970
ΠΚ 1962 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ΠΚ 1970
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Παγκόσμιο_Κύπελλο_Ποδοσφαίρου_1966&oldid=11419955"