Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ραντιβόι Κόρατς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Image
Ραντιβόι Κόρατς
Image
Το 1963 με τη Γιουγκοσλαβία
Προσωπικά στοιχεία
ΕθνικότηταΣερβική
Γέννηση5 Νοεμβρίου 1938
Σόμπορ, Γιουγκοσλαβία
Θάνατος2 Ιουνίου 1969 (30 ετών)
Σεράγεβο, Γιουγκοσλαβία
Ύψος1,96 μ.
Αθλ. καριέρα1954 - 1969
ΘέσηΠάουερ φόργουορντ
Καριέρα σε συλλόγους
1954 - 1967Image 0 ΟΚΚ Μπέογκραντ
1967 - 1968Image 0 Σταντάρ Λιέγης
1968 - 1969Image 0 Πάντοβα
Εθνικές ομάδες
Ως παίκτης:0
1958 - 1969Image 0 Εθνική Γιουγκοσλαβίας
Μετάλλια
Ολυμπιακοί Αγώνες
Δεύτερη θέση1968 Πόλη του ΜεξικούΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης
Δεύτερη θέση1963 ΒραζιλίαΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Δεύτερη θέση1967 ΟυρουγουάηΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIBA
Δεύτερη θέση1961 ΓιουγκοσλαβίαΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Τρίτη θέση1963 ΠολωνίαΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Δεύτερη θέση1965 Σοβιετική ΈνωσηΕθνική Γιουγκοσλαβίας
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το πρόσωπο

Ο Ραντιβόι Κόρατς (Radivoj Korać, σερβικά κυριλλικά: Радивој Кораћ‎‎, 5 Νοεμβρίου 1938 – 2 Ιουνίου 1969) ήταν Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) διεθνής καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ. Ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους όλων των εποχών, υπήρξε ο πρώτος μεγάλος παίκτης στην ιστορία του αθλήματος της χώρας του συμβάλλοντας τα μέγιστα στην καθιέρωση της ως σημαντικής δύναμης του αθλήματος.[1][2][3] Το 1991 ψηφίστηκε ανάμεσα στους 50 καλύτερους παίκτες όλων των εποχών από τη FIBA καταλαμβάνοντας την 7η θέση.[4][5]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Σόμπορ της Σερβίας (Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας) και μετακόμισε στο Βελιγράδι σε νεαρή ηλικία παίζοντας αρχικά ποδόσφαιρο, ενώ διακρίνονταν και στο στίβο έχοντας ως καλύτερη επίδοση στο άλμα εις ύψος τα 1,99 μέτρα. Όμως η ανάπτυξή του τον έστρεψε στην καλαθοσφαίριση κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος ως πάουερ φόργουορντ.[6][7] Ξεκίνησε να παίζει στο Βελιγράδι σε σχετικά μεγάλη ηλικία με τα σημερινά πρότυπα, στα 16, αλλά ήταν το ψηλότερο παιδί στην τάξη και έπαιζε κοντά στο καλάθι. Ο Κόρατς έπαιξε στην ίδια θέση για την ομάδα νέων της OKK του Βελιγραδίου το 1954, παρά το ότι ήταν μόλις 1,93 μέτρα, διέθετε όμως εξαιρετικό άλμα. Από την αρχή της καριέρας του, φορούσε τον αριθμό 5 στη φανέλα του.[8]

Καριέρα σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνίστηκε γρήγορα στην ανδρική ΟΚΚ Μπέογκραντ για 13 χρόνια από το 1954 με προπονητή τον Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, με την οποία κέρδισε τέσσερις τίτλους της γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος, δύο Κύπελλα και ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της σεζόν επτά φορές (επίδοση ρεκόρ που παραμένει), πετυχαίνοντας 5.185 πόντους στο πρωτάθλημα και έχοντας μέσο όρο 30,7 πόντους ανά παιχνίδι, ενώ ο μέσος όρος τα χρόνια που ήταν πρώτος σκόρερ είναι 32,7.[9][10] Η καλύτερη χρονιά του ήταν το 1960 όταν είχε μέσο όρο 37,0 πόντους σε αγώνες πρωταθλήματος.[8] Το άθλημα δεν ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο στη χώρα και έχοντας συμπαίκτες τον Σλόμπονταν Γκόρντιτς, τον Μίοντραγκ Νίκολιτς, τον Τράικο Ράικοβιτς και άλλους έκαναν όλο και περισσότερους να αρχίζουν να παρακολουθούν αυτό το άθλημα και να ενδιαφέρονται για κάτι που αργότερα θα γίνει σήμα κατατεθέν της Γιουγκοσλαβίας.[11] Ο πρώτος τίτλος πρωταθλήματος ήρθε το 1958 διακόπτοντας την κυριαρχία του Ερυθρού Αστέρα.[12] Το 1962 σημείωσε 74 πόντους σε αγώνα πρωταθλήματος, ρεκόρ που καταρρίφθηκε δύο δεκαετίες αργότερα.[13] Συνολικά, με την ομάδα του Βελιγραδίου σημείωσε 5.796 πόντους παραμένοντας ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου ακόμα και σήμερα.[14]

Έγινε παγκόσμια γνωστός για το ρεκόρ που πέτυχε τη σεζόν 1964–65 αγωνιζόμενος με την ΟΚΚ, όταν σημείωσε σε έναν αγώνα 99 πόντους με αντίπαλο την Άλβικς Στοκχόλμης (Alviks BK) στο Βελιγράδι για το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών (14 Ιανουαρίου 1965, αποτέλεσμα 155–57), επίδοση που παραμένει ως ρεκόρ της διοργάνωσης, ευστοχώντας σε 11 ελεύθερες βολές και 44 προσπάθειες δύο πόντων. Στον πρώτο αγώνα στη Στοκχόλμη (επίσης νικηφόρο 136–90) είχε σημειώσει 71 πόντους.[4][2][6] Ήταν ρεκόρ όλων των ευρωπαϊκών διασυλλογικων διοργανώσεων μέχρι το 1985.[4][15][16] Η επίδοση των 99 πόντων σε επίσημους αγώνες συλλόγων υστερούσε εκείνη την εποχή μόνο από τους 100 πόντους του Ουίλτ Τσάμπερλεϊν το 1962. Ο ίδιος μάλιστα κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν γνώριζε πόσο κοντά είχε φτάσει στην κατάρριψη της επίδοσης του Αμερικανού μύθου.[12][17] Στον επόμενο γύρο οι Γιουγκοσλάβοι κληρώθηκαν με την Πρωταθλήτρια Ελλάδας ΑΕΚ. Στις 11 Φεβρουαρίου η ΑΕΚ νίκησε στην Αθήνα με 85–78 με τον Κόρατς να σημειώνει 37 πόντους. Στο Βελιγράδι η ΟΚΚ Μπέογκραντ νικάει με 101–84 με τον Κόρατς να πετυχαίνει 42 πόντους. Στον επόμενο γύρο των ημιτελικών η γιουγκοσλαβική ομάδα αποκλείστηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 56 πόντους του Κόρατς στη νίκη στο Βελιγράδι με 113–96, αλλά έκλεισε τη συμμετοχή του στη διοργάνωση με μέσο όρο 54 πόντους ανά αγώνα, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ.[4][18]

Ακόμα μεγαλύτερη διεθνή φήμη απέκτησε και για το επίτευγμά του να ευστοχήσει σε 100 στις 100 ελεύθερες βολές, κατά τη διάρκεια μίας τηλεοπτικής εκπομπής στο Βέλγιο. Εκεί του ζητήθηκε να σουτάρει 100 βολές σε μπασκέτα που υπήρχε μέσα στο στούντιο και μάλιστα προηγουμένως είχε ρωτηθεί από τον παρουσιαστή σε πόσες πίστευε ότι θα μπορέσει να ευστοχήσει και είχε απαντήσει 70 με 80.[2][19] Εκτός από το ότι είχε μεγάλη έφεση σκοραρίσματος από οποιοδήποτε σημείο στο γήπεδο - κάτι που δίδαξε ο ίδιος - το μεγάλο του όπλο ήταν τα ριμπάουντ. Μπορούσε να διεκδικήσει τη μπάλα με αντιπάλους ψηλότερους από αυτόν. Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας δείχνουν ότι ο Κόρατς μοιράζεται την πρώτη θέση με τον Κρέζιμιρ Τσόσιτς σε αυτήν την κατηγορία, έκαστος κατά μέσο όρο 7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.[8] Ήταν ιδιαίτερα δύσκολος για τους αντιπάλους λόγω της ταχύτητάς του, του πολύ επιδέξιου αριστερού χεριού του και της μεγάλης αίσθησης του χώρου με την υψηλή νοημοσύνη του να τη χρησιμοποιεί με τον ιδανικό τρόπο.[11][20] Σε μια εποχή που οι παίκτες δεν είχαν τις τρέχουσες φυσικές τους ιδιότητες, οι αθλητικές του ικανότητες ήταν ανώτερες από αυτές των υπολοίπων, με αποτέλεσμα ασυνήθιστη ευελιξία. Ιδιαίτερος ήταν και ο τρόπος που εκτελούσε τις ελεύθερες βολές: το έκανε με τα δύο χέρια, κρατώντας την μπάλα ακριβώς πάνω από το πάτωμα και ρίχνοντάς την από κάτω.[7] Η δημοσιότητά του ήταν η αιτία να γίνει ο πρώτος Ευρωπαίος που είχε προσκληθεί να γίνει μέλος της ομάδας επίδειξης των Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς στις ΗΠΑ.[21][22]

Το 1967 εντάχθηκε στη Σταντάρ Λιέγης (Standard BC Liège) και έγινε πρωταθλητής στο Βέλγιο με την ομάδα το 1967–68 και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.[6] Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ στην Ιταλική Λίγκα με 581 πόντους όταν έπαιζε με την Πάδοβα (Petrarca Padova), αν και η ομάδα του ήταν αρκετά αδύναμη και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία.[6][23]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γιουγκοσλαβίας το 1958 με προπονητή τον Αλεξάνταρ Νίκολιτς. Στην εθνική ομάδα αγωνίστηκε σε 157 παιχνίδια και σημείωσε 3.153 πόντους (κατά μέσο όρο 20,8). Ο μέσος όρος πόντων του είναι ο δεύτερος υψηλότερος στην ιστορία της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, ενώ με βάση το σύνολο πόντων είναι τέταρτος. Στην 91η εμφάνισή του ανέβηκε στην πρώτη θέση αριθμητικά, που τη διατήρησε έως το τέλος.[24] Η παρουσία του στην Εθνική συνδυάστηκε με τη σταδιακή άνοδο του γιουκοσλαβικού μπάσκετ στις κορυφαίες θέσεις του κόσμου. Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην οποία συμμετείχε ήταν το Ευρωμπάσκετ του 1959, όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με μέσο όρο 27,6 πόντους, χωρίς η Γιουγκοσλαβία να διακριθεί (κατέλαβε την 9η θέση).[25] Ο Κόρατς ήταν πρώτος σκόρερ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης του 1960, με μέσο όρο 23,6 πόντων με την ομάδα να περιορίζεται στην έκτη θέση,[26] ενώ ο ίδιος αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής στη Γιουγκοσλαβία.[27]

Image
Το 1967

Δύο ασημένια μετάλλια κατέκτησε σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1963, 1967).[10][28] Στην παγκόσμια διοργάνωση του 1963 η Γιουγκοσλαβία έφθασε μέχρι τον ημιτελικό, όπου με 24 πόντους του Κόρατς στην συνάντηση με τη Γαλλία η άνετη νίκη με 99–63 εξασφάλισε το πρώτο παγκόσμιο μετάλλιο στη βαλκανική χώρα. Στην προηγούμενη διοργάνωση του 1959 η Γιουγκοσλαβία δεν συμμετείχε. Ο Κόρατς είχε μέσο όρο 16,4 πόντους και ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας και τέταρτος της διοργάνωσης.[29] Το επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που ήταν προγραμματισμένο το 1966 στο Μοντεβιδέο αναβλήθηκε για ένα χρόνο λόγω της δύσκολης πολιτικής κατάστασης στη χώρα και αντ' αυτού η FIBA αποφάσισε να πραγματοποιήσει ένα ανεπίσημο διεθνές τουρνουά στη Χιλή με τη συμμετοχή των καλύτερων ομάδων μπάσκετ. Σε αυτό οι Γιουγκοσλάβοι με πρωταγωνιστή τον Κόρατς κατέλαβαν την πρώτη θέση, μπροστά από τις ομάδες των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, κάτι που δεν επαναλήφθηκε στη διοργάνωση του 1967 κατατάχθηκαν στη δεύτερη θέση χάνοντας τον τελικό από τους Σοβιετικούς με 71–59.[30][31] Ο Κόρατς συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Ήταν πρώτος σκόρερ και στις τέσσερις διοργανώσεις Ευρωπαϊκού Πρωτάθληματος Μπάσκετ στις οποίες συμμετείχε: 1961 - μ.ο. 24,0 πόντοι, 1963 - μ.ο 26,4 πόντοι, 1965 - μ.ο 21,6 πόντοι[32] και με τέσσερις τίτλους κατέχει το ρεκόρ μαζί με το Νίκο Γκάλη.[28][33] Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1967 δεν κλήθηκε όπως και ο Ντανέου και το αποτέλεσμα ήταν να κατρακυλήσει η Γιουγκοσλαβία στην 9η θέση.[34] Ο μέσος όρος στις διοργανώσεις του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (24,8 πόντοι) είναι ο δεύτερος υψηλότερος μόνο πίσω από το Γκάλη (31,2), ενώ το σύνολο των 844 πόντων τον κατατάσει στην 9η θέση όλων των εποχών, ενώ όταν ολοκλήρωσε την καριέρα του ήταν πρώτος.[25][35][36] Το 1961 αναδείχθηκε και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.[10] Στη διοργάνωση του 1965 σημειώσε το νικητήριο καλάθι 17 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη στον αγώνα με την Ιταλία (αποτέλεσμα 83–82).[37]

Στη διοργάνωση του Ολυμπιακών Αγώνων του 1968 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με την εθνική του. Το τουρνουά εκείνο επιβεβαίωσε την άνοδο του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ με τους «πλάβι» να γνωρίζουν την ήττα στον πρώτο γύρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες με 73–58 και να νικούν την Ιταλία στην παράταση με το 80–69 (κανονική διάρκεια 65–65). Ο Κόρατς έπαιξε και στα 45 λεπτά στη συνάντηση και η ευστοχία του από τη γραμμή των ελεύθερων βολών (16 στις 18, συνολικά 18 πόντοι, με την αστοχία του στις προσπάθειές εντός παιδιάς να μην είναι τελικά καθοριστική) ήταν αυτή που έδωσε τη μεγάλη νίκη. Στον ημιτελικό της 22ας Οκτωβρίου ήρθε μία ακόμη επιτυχία ενάντια στα προγνωστικά επί της Σοβιετική Ένωση μετά από συγκλονιστικό αγώνα με 63– 62 μπροστά σε 22.000 θεατές. Ο Κόρατς σημείωσε 12 πόντους με τις δύο ελεύθερες βολές του Ίβο Ντανέου στα δύο δευτερόλεπτα πριν τη λήξη να δίνουν την πρόκριση. Ο τελικός ήταν αμερικανική υπόθεση όπως και σε όλα τα προηγούμενα τουρνουά με τον Κόρατς να σημειώνει μόλις ένα πόντο και να κλείνει τη διοργάνωση με μέσο όρο 12,6 πόντους.[3][38][39] Καλύτερη επίδοσή του με την εθνική ήταν οι 42 πόντοι με αντίπαλο το Ισραήλ. Σύμφωνα με έναν υπολογισμό που βασίστηκε σε λεπτά παιχνιδιού, ήταν ο καλύτερος παίκτης στην ιστορία της εθνικής ομάδας με δεύτερο το Ντράζεν Πέτροβιτς.[8]

Συμμετείχε σε δύο επιλογές της Μικτής Ευρώπης (FIBA All-Star) το 1964 και το 1965. Το 1964 σε αγώνα στη Μαδρίτη με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης (17 Μαΐου, ο πρώτος στην ιστορία της Μικτής Ευρώπης, αποτέλεσμα 91–87, σημείωσε 37 πόντους) και το 1965 στη Κρακοβία της Πολωνίας με μία ακόμα νίκη επί της Ρεάλ με 101–83 (24 πόντοι) και σε ένα ακόμη αγώνα με την τοπική Βίσλα (αποτέλεσμα 70–78, 24 πόντοι). Και στους τρεις αγώνες ο Κόρατς ήταν πρώτος σκόρερ των συναντήσεων.[40]

Το τέλος και η αναγνώριση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από τις εντυπωσιακές ικανότητές του στο μπάσκετ, αυτό που τον έκανε σύμβολο της πρώην γιουγκοσλαβικής κουλτούρας μπάσκετ ήταν ο τρόπος ζωής του. Ήταν διανοούμενος μακριά από το γήπεδα, ο αποκαλούμενος και Žućko (Ζούτσκο, από την οδό που συνήθιζε να περνά τον ελεύθερο χρόνο του), παρακολουθούσε θέατρο και απολάμβανε τη μουσική και το διάβασμα βιβλίων. Ήταν ανώτερος προπτυχιακός από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών (ETF), στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.[10][19] Ήταν χαμηλών τόνων, αντιστάρ (με την σύγχρονη ορολογία) και μάλλον αντιδημοσιογραφικός τύπος.[2]

Ο Κόρατς σκοτώθηκε σε ηλικία μόλις 31 ετών, σε τροχαίο δυστύχημα στις 2 Ιουνίου 1969 λίγο έξω από το Σεράγεβο. Μετά από φιλικό αγώνα της εθνικής ομάδας στις 1 Ιουνίου δύο αυτοκίνητα ξεκίνησαν για το Βελιγράδι από το Σεράγεβο. Το πρώτο ήταν στο οποίο επέβαιναν ο προπονητής Ράνκο Ζεράβιτσα και το δεύτερο ο Κόρατς. Σε μία βροχερή ημέρα, και κοντά στο χωριό Καμένιτσε, ο Κόρατς προσπάθησε να προσπεράσει ένα άλλο αυτοκίνητο ενώ οδηγούσε σε ανηφόρα. Το άλλο αυτοκίνητο δεν τον άφησε. Στην απέναντι λωρίδα εμφανίστηκε ένα φορτηγό. Το ζεύγος Ζεράβιτσα είδαν τη σύγκρουση στον καθρέφτη τους. Ήταν οι πρώτοι που προσπάθησαν να τον βοηθήσουν. Ενώ ο Ράνκο οδηγούσε προς το νοσοκομείο, ο Κόρατς πέρασε τις τελευταίες στιγμές της ζωής του στο πίσω κάθισμα με την Ζάγκα Ζεράβιτσα. Απεβίωσε λίγες ώρες αργότερα. Ήταν ο πρώτος αθλητής που θάφτηκε στην Alley of the Greats στο Βελιγράδι.[19][20] Το φέρετρό του καλύφθηκε με την Ολυμπιακή σημαία αντί για την κρατική.[24] Η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία τον τίμησε βγάζοντας την ημερομηνία από το καλεντάρι των πρωταθλημάτων της, έτσι κανένας αγώνας δεν έγινε από τότε στην Γιουγκοσλαβία.[28] Η ομάδα του είναι ο πρώτος σύλλογος που επέτρεψε η FIBA να εισαγάγει τον αριθμό 16, έτσι ώστε ο σύλλογος να μπορεί να αποσύρει το πέντε του Κόρατς από τη χρήση, με τα νούμερα της εποχής να είναι υποχρεωτικά από το 4 έως το 15.[11] Δύο χρόνια αργότερα, το ευρωπαϊκό τμήμα της FIBA δημιούργησε στη μνήμη του το Κύπελλο Κόρατς (1971). Η Παγκόσμια Ομοσπονδία του αθλήματος τον ψήφισε στους 50 καλύτερους παίκτες όλων των εποχών το 1991 με την ευκαιρία της επετείου ενός αιώνα του αθλήματος. Η Ομοσπονδία μπάσκετ της Σερβίας ονόμασε επίσης, τη διοργάνωση του εγχώριου κυπέλλου της, ως «Κύπελλο Ραντιβόι Κόρατς» (Kup Radivoja Koraća). Τέσσερις σύλλογοι μπάσκετ στην Ευρώπη φέρουν το όνομά του.[41][42] Ο Κόρατς κέρδισε τιμητικά μία θέση στο Hall of Fame της FIBA (2007), όπου ήταν στην πρώτη σειρά των εισαχθέντων και την επόμενη χρονιά ονομάστηκε ως μία από τους 50 μεγαλύτερες μορφές της Ευρωλίγκας.[10][43]

Το 2012, 4.000 θεατές γέμισαν το Sava Centar στο Βελιγράδι για την επίσημη πρεμιέρα μιας ταινίας για τον Κόρατς. Σε σκηνοθεσία του Γκόραν Μάτιτς, ο τίτλος είναι "Ginger"- η αγγλική μετάφραση του ψευδωνύμου του, "Zucko". Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ με αναπαράσταση σκηνών από τη ζωής του βασισμένο στις μαρτυρίες φίλων και αντιπάλων του. Η ταινία τιμήθηκε με βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ.[8] Το Σεπτέμβριο του 2022 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.[44][45]

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΟΚΚ Μπέογκραντ

  • Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας (4) : 1958, 1960, 1963, 1964
  • Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (2) : 1960, 1962

Σταντάρ Λιέγης

  • Πρωτάθλημα Βελγίου : 1968

Εθνική Γιουγκοσλαβίας

  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αργυρό Μετάλλιο (2) : 1961, 1965
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Χάλκινο Μετάλλιο : 1963
  • Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αργυρό Μετάλλιο (2) : 1963, 1967
  • Ολυμπιακοί Αγώνες Αργυρό Μετάλλιο : 1968

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας (7) : 1957, 1958, 1960, 1962, 1963, 1964, 1965
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βελγίου : 1968
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ιταλίας : 1969
  • Πρώτος σκόρερ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (4) : 1959, 1961, 1963, 1965
  • Πρώτος σκόρερ Ολυμπιακού τουρνουά : 1960
  • Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 1961
  • Καλύτερη ομάδα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος : 1967
  • Καλύτερος αθλητής στη Γιουγκοσλαβία : 1960
  • Sportsman της χρονιάς στη Γιουγκοσλαβία : 1962
  • FIBA All Star (2) : 1964, 1965
  • 50 σημαντικότεροι συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα : 2008
  • 50 σπουδαιότεροι παίκτες της FIBA (1991) : 7η θέση
  • FIBA Hall of Fame : 2007
  • Naismith Memorial Basketball Hall of Fame : 2022

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Best European Basketball Players of All Time» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.
  2. 1 2 3 4 «Οι 100 στις 100 βολές του Ραντιβόι Κόρατς». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
  3. 1 2 «Talentos balcánicos (I): Los cimientos» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  4. 1 2 3 4 «The incredible tale of a hoops legend and his 99 points game» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2026.
  5. ↑ «FIBA's 50 Greatest Players» (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2021.
  6. 1 2 3 4 «Radivoj Korac's 99 points» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
  7. 1 2 «Radivoj Korac: El jugador que dio nombre a la Copa, insertara el mate, el tiro-cuchara y anotara 99 ptos» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  8. 1 2 3 4 5 «101 Greats: Radivoj Korac» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  9. ↑ «Former Yugoslav Basketball League - Points» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2021.
  10. 1 2 3 4 5 «RADIVOJ KORAĆ : ONE OF THE BEST SCORERS THIS WORLD HAS EVER SEEN» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2021.
  11. 1 2 3 «Радивој Кораћ и кошарка: Сећање на Жућка - машину за кошеве која је донела Битлсе у Југославију» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2021.
  12. 1 2 «Radivoj Korać: storia dello "Žućko" europeo che sfiorò Chamberlain» (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  13. ↑ «Drazen Petrovic records 112 points on this day three decades ago» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
  14. ↑ «OKK BEOGRAD : NAJBOLJI STRELCI» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  15. ↑ «Τα ρεκόρ πόντων στην Ευρώπη από τις... κούτες του Σκουντή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2026.
  16. ↑ «Una historia real… aunque no lo parezca: el día que Zdenko Babic metió 144 puntos y superó a Petrovic» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2026.
  17. ↑ «Vladimir Stankovic's list: Top 10 scorers» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2021.
  18. ↑ «Όταν ο Κόρατς σκόραρε 54 πόντους… ανά αγώνα!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
  19. 1 2 3 «The story of Žućko Korać, one of the best basketball players in Serbia, a legend who brought the Beatles to Belgrade» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
  20. 1 2 «BASKET: Radivoj Korać, a un tiro dal record di Chamberlain» (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  21. ↑ «Radivoj Korac: Πολλοί Τον Έχουν Ακούσει, Λίγοι Τον Ξέρουν…». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  22. ↑ «PRED NJIM JE I TITO "SKIDAO KAPU"! Pre 52 godine legendarni Žućko je ISPUNIO DATU REČ, pa žurio iz Sarajeva da gleda "Kosu" u Ateljeu. Stigao je u VEČNOST, njegov život bio je čista inspiracija!» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  23. ↑ «The 100/100 free throws of Radivoj Korac» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  24. 1 2 «Radivoj Korać – Dovoljno je reći Žućko» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2026.
  25. 1 2 «FIBA : Top 100: Who are the all-time EuroBasket leading scorers?» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  26. ↑ «1960 OLYMPIC GAMES : TOURNAMENT FOR MEN : Player Leaders» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2021.
  27. ↑ «Radivoj Korac named in the Hall of Fame in Springfield !» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.
  28. 1 2 3 «KOΡΑΤΣ ΡΑΝΤΒΟΙ (RADIVOJ KORAC)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2021.
  29. ↑ «1963 WORLD CHAMPIONSHIP FOR MEN : Radivoj Koracs» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2021.
  30. ↑ «Men Basketball World Championship Extra 1966 Chile 16-30.04 Winner Yugoslavia» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.
  31. ↑ «1967 WORLD CHAMPIONSHIP FOR MEN : Radivoj Koracs» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.
  32. ↑ «FIBA Radivoj Koracs» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2021.
  33. ↑ «EUROPEAN CHAMPIONSHIP FOR MEN : History» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2021.
  34. ↑ «1967 EUROPEAN CHAMPIONSHIP FOR MEN» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2021.
  35. ↑ «Doncic da record e non solo, i segreti della Slovenia prossima avversaria dell'Italia all'Europeo di basket» (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  36. ↑ «EuroBasket: Pau Gasol becomes all-time leading scorer» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2022.
  37. ↑ «Ίβο Ντανέου-Ραντιβόι Κόρατς: η ιστορία της μεγαλύτερης μπασκετικής τρέλας!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  38. ↑ «Naismith Memorial Basketball Hall of Fame announces 13 members for the Class of 2022» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  39. ↑ «1968 OLYMPIC GAMES: TOURNAMENT FOR MEN : Radivoj Koracs» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2021.
  40. ↑ «FIBA All-Star Games» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
  41. ↑ «FIBA HALL OF FAME FOR THOSE WHO MADE THE GAME : Radivoj Korac (Serbia)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2021.
  42. ↑ «Les cartons en France et en Europe – Radivoj Korac : 99 points dans un match de Coupe d'Europe» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
  43. ↑ «50 GREATEST CONTRIBUTORS LIST» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2021.
  44. ↑ «BASKETBALL HALL OF FAME STRIVES TO HONOR LEGACY OF POSTHUMOUS INDUCTEES» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.
  45. ↑ «Radivoj Korac, Manu Ginobili named into Hall of Fame Class of 2022» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ραντιβόι_Κόρατς&oldid=11587728"