پرش به محتوا

جنگ صدروزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ صدروزه
بخشی از جنگ‌های ناپلئونی
Image
نبرد واترلو, اثر ویلیام سدلر
تاریخ۲۰ مارس ۱۸۱۵ تا ۸ ژوئیه ۱۸۱۵ میلادی
موقعیت
فرانسه، بلژیک امروزی
نتایج

پیروزی ائتلاف، پیمان پاریس (۱۸۱۵)

طرف‌های درگیر

ائتلاف هفتم:

بریتانیابریتانیا
Image پادشاهی پروس
Image امپراتوری اتریش
Image امپراتوری روسیه
Image هانوور
Nassau (state)دوک‌نشین ناسائو
Image نیوبرانزویک
Image سوئد
هلندپادشاهی متحد هلند
Image اسپانیا
Image پرتغال
پادشاهی ساردنیپادشاهی ساردنی
Image پادشاهی دو سیسیل
Image دوک‌نشین بزرگ توسکانی
Image سوئیس
پادشاهی فرانسه بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه
فرانسهامپراتوری اول فرانسه
پادشاهی ناپل پادشاهی ناپل
فرماندهان و رهبران
Image رابرت جنکینسون
Image آرتور ولزلی (اولین دوک ولینگتون)
Image فریدریش ویلهلم سوم
Image گبهارد لبرشت فون بلوشر
Image فرانتس دوم، امپراتور مقدس روم
Image فردریک بیانچی
امپراتوری روسیه مایکل آندریاس بارکلی دو تولی
Image لوئی آنتوان، دوک آنگولم
فرانسه ناپلئون بناپارت
فرانسه میشل نی
فرانسه مارکی دو گروشی
فرانسه لوئی-نیکولاس داووت
پادشاهی ناپل یواخیم مورا
قوا
۸۰۰۰۰۰–۱۰۰۰۰۰۰[۱] ۲۸۰۰۰۰[۱]
تلفات و خسارات
۵۰۸۲۵+ کشته، زخمی، یا اسیر[نیازمند منبع] ۶۸۰۰۰+ کشته، زخمی، اسیر، یا مفقودالاثر [نیازمند منبع]

جنگ صدروزه (یا به اختصار، صد روز) که همچنین به عنوان جنگ ائتلاف هفتم نیز شناخته می‌شود، دوره‌ایست مابین بازگشت ناپلئون از تبعید در جزیره الب به پاریس در ۲۰ مارس ۱۸۱۵ تا برتخت نشستن مجدد بوربون‌ها در ۸ ژوئیه ۱۸۱۵ (دوره ۱۱۱ روزه). این دوره شاهد چند جنگ در قالب ائتلاف هفتم بود از جمله: نبرد واترلو، جنگ ناپل و همچنین چندین نبرد کوچک دیگر. عبارت صد روز اولین بار توسط گاسپار کامت د شابرو، بخشدار پاریس در سخنرانی خوش آمدگویی لوئی هجدهم به پاریس در ۸ ژوئیه استفاده شد.

ناپلئون هنگامی بازگشت که کنگره وین در حال برگزاری نشست بودند. در ۱۳ مارس هفت روز قبل از دستیابی ناپلئون به پاریس قدرت‌های حاضر در کنگره وین او را یک قانون‌شکن معرفی کرده و در ۲۵ مارس امپراتوری اتریش، پادشاهی پروس، امپراتوری روسیه و امپراتوری بریتانیا چهار قدرت بزرگ و اعضای کلیدی ائتلاف هفتم خود را مقید کردند که ۱۵۰۰۰۰ سرباز را برای پایان حکمرانی وی وارد میدان نبرد کنند. این کار صحنه را برای آخرین نبرد از جنگ‌های ناپلئونی، شکست ناپلئون در نبرد واترلو، احیای مجدد پادشاهی فرانسه و تبعید دائمی ناپلئون به جزیره دوردست سنت هلن، جایی که او در می ۱۸۲۱ درگذشت، را مهیا کرد.[۲]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 Chandler 1966, p. 1015.
  2. "Hundred Days". Wikipedia (به انگلیسی). 2019-12-27.