پرش به محتوا

تن‌فروشی در روسیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فحشا در روسیه غیرقانونی است. مجازات مشارکت در فحشا جریمه‌ای از ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ روبل است.[۱] علاوه بر این، سازماندهی فحشا با مجازات زندان همراه است. فحشا همچنان یک مسئله اجتماعی بسیار جدی در روسیه است.[۲][۳][۴]

مرور تاریخی

[ویرایش]
Image
بلیط‌های زرد، کارت‌های شناسایی مخصوصی بودند که برای روسپی‌ها صادر می‌شدند.

روسپیگری در روسیه پس از اصلاحات نظامی پتر کبیر که طبقه قابل توجهی از مردان مجرد را که در ارتش خدمت می‌کردند، ایجاد کرد، رایج شد. این سربازان شروع به ایجاد تقاضا برای روسپیگری کردند. پادشاهانی که از پتر اول پیروی کردند، رویکردهای متفاوتی نسبت به روسپیگری داشتند، از لغو کامل تا جرم‌زدایی.

از ۶ اکتبر ۱۸۴۳، فحشا در امپراتوری روسیه قانونی شد و به فاحشه‌ها کارت شناسایی ویژه «بلیت زرد» صادر می‌شد. فاحشه‌خانه‌های متعددی در اکثر شهرها وجود داشتند که از نظر طبقه و قیمت بسیار متنوع بودند. مشتریان شامل گروه‌های متنوعی از اشراف تا طبقه کارگر بودند. از نظر قانونی، فقط زنان مجاز به داشتن فاحشه‌خانه بودند. با این حال، فحشای خیابانی غیرقانونی هنوز تحت سلطه دلالان مرد بود. اصطلاح کوت (روسی: кот (گربه نر) برای مردانِ دلالِ مال استفاده می‌شد، در حالی که به زنانِ متصدیِ فاحشه‌خانه، باندرشا (روسی: бандерша گفته می‌شد).

پس از گشودن درهای ژاپن، ولادی‌وستوک به مرکز اسکان مهاجران ژاپنی به روسیه تبدیل شد. شعبه‌ای از آژانس بازرگانی امپراتوری ژاپن در سال ۱۸۷۶ در آنجا افتتاح شد[۵] تعداد آنها در سال ۱۸۷۷ به ۸۰ نفر و در سال ۱۸۹۰ به ۳۹۲ نفر افزایش یافت؛ تعداد زنان ۳ به ۲ از مردان بیشتر بود و بسیاری به عنوان روسپی (کارایوکی-سان) کار می‌کردند. با این حال، جامعه آنها در مقایسه با جوامع چینی و کره‌ای که تعدادشان بیشتر بود، کوچک باقی ماند. یک نظرسنجی دولت روسیه در سال ۱۸۹۷ نشان داد که ۴۲۸۲۳ چینی، ۲۶۱۰۰ کره‌ای، اما تنها ۲۲۹۱ ژاپنی در کل منطقه پریموری زندگی می‌کنند.[۶] بخش بزرگی از مهاجرت از روستاهای شمال کیوشو صورت گرفت.

در خاور دور روسیه، در شرق دریاچه بایکال، روسپی‌ها و بازرگانان ژاپنی پس از دهه ۱۸۶۰ اکثریت جامعه ژاپنی در منطقه را تشکیل می‌دادند. گروه‌های ملی‌گرای ژاپنی مانند انجمن اقیانوس سیاه (گنیوشا) و انجمن رودخانه آمور (کوکوریوکای)، «ارتش آمازون» متشکل از روسپی‌های ژاپنی در خاور دور روسیه و منچوری را ستایش و تحسین می‌کردند و آنها را به عنوان عضو ثبت نام می‌کردند. برخی مأموریت‌ها و جمع‌آوری اطلاعات توسط روسپی‌های ژاپنی در اطراف ولادی وستوک و ایرکوتسک انجام می‌شد.

گفته می‌شود قبل از سال ۱۹۱۷ بین ۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ فاحشه در مسکو وجود داشت. مراکز درمانی پیشگیرانه (پروفیلاکتوریوم‌ها) در سال ۱۹۲۵ برای درمان الکلی‌ها و فاحشه‌ها تأسیس شدند. تا سال ۱۹۲۹، پنج مرکز در مسکو وجود داشت. هیئت مدیره مراکز درمانی پیشگیرانه در مسکو تخمین زد که در سال ۱۹۲۸، ۳۰۰۰ فاحشه در مسکو وجود داشته است. تعاونی‌های صنایع دستی برای ارائه شغل جایگزین برای آنها تأسیس شدند.[۷] طبق تحقیقات مخفی انجام شده در اواخر دهه ۱۹۲۰، تقریباً ۶۰٪ از مردان شهری شوروی از خدمات فاحشه‌ها استفاده می‌کردند. همچنین دسته جداگانه‌ای از فاحشه‌ها، «دختران میان‌جنسی» وجود داشتند که در هتل‌ها برای گردشگران خارجی کار می‌کردند و فقط به ارزهای خارجی دستمزد می‌گرفتند. زنانی که در هتل‌های معمولی و ایستگاه‌ها کار می‌کردند، اغلب از پلیس محلی محافظت می‌شدند، اما زنانی که در هتل‌های لوکس کار می‌کردند، تحت حمایت کاگ‌ب بودند.[۸]

در سال ۲۰۱۷، طبق گزارش بلومبرگ نیوز، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در مورد دونالد ترامپ به خبرنگاران گفت: «باورم نمی‌شود که او ترامپ با عجله به هتلی رفته تا با دختران بی‌بندوبار ملاقات کند، اگرچه دختران ما [روس‌ها] بدون شک بهترین دختران جهان هستند». زک بیوکامپ از وکس اظهار داشت که پوتین با این گفته دو هدف را دنبال می‌کند: تحریک غربی‌ها و ارتباط با هواداران روس خود.[۹]

فحشای کودکان، روسپی‌های خارجی و قاچاق زنان

[ویرایش]

روسیه منبع اصلی قاچاق زنان در سطح جهان به منظور استثمار جنسی است.[۱۰] روسیه همچنین یک مقصد و کشور ترانزیت مهم برای افرادی است که برای استثمار جنسی و کارگری از کشورهای منطقه‌ای و همسایه به روسیه و از آنجا به اروپا، آسیا و آمریکای شمالی قاچاق می‌شوند. در تل‌آویو، تعداد فاحشه‌خانه‌ها بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ از ۳۰ به ۱۵۰ افزایش یافته است - که عمدتاً به دلیل هجوم روسپی‌های روسی به اسرائیل است.

سازمان بین‌المللی کار تخمین می‌زند که ۲۰ درصد از پنج میلیون مهاجر غیرقانونی در روسیه قربانی کار اجباری هستند که نوعی قاچاق محسوب می‌شود. گزارش‌هایی از قاچاق کودکان و گردشگری جنسی کودکان در روسیه وجود دارد. دولت روسیه تلاش‌هایی برای مبارزه با قاچاق انجام داده است، اما به دلیل عدم رعایت حداقل استانداردها برای از بین بردن آن نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان وزارت امور خارجه ایالات متحده، روسیه را در رتبه‌بندی کشورهای «رده ۳» قرار می‌دهد.[۱۱]

سه روسپی اهل چین در ژانویه ۲۰۰۹ در مسکو دستگیر شدند. در سال ۲۰۱۱، یک فاحشه‌خانه در مسکو با روسپی‌های چینی و ویتنامی که فقط به شهروندان چینی به عنوان مشتری خدمات ارائه می‌داد، کشف شد. این فاحشه‌خانه از طریق پیام‌های رمزگذاری شده در یک روزنامه چینی زبان به مشتریان چینی خود تبلیغ می‌کرد، اما توسط پلیس کشف شد.[۱۲]

قاچاقچیان انسان زنان ویتنامی را مجبور به کار در فاحشه‌خانه‌های مسکو می‌کردند. اکثراً ویتنامی‌های دیگر از آنها حمایت می‌کردند.[۱۳] در یک مورد، قاچاقچیان مدارک مسافرتی زنان ویتنامی را ضبط کردند و با گفتن اینکه یک کارخانه نساجی قصد استخدام آنها را دارد، آنها را فریب دادند.[۱۴] مدیر فاحشه‌خانه ویتنامی ممکن است با کارکنان سفارت ویتنام رابطه دوستانه‌ای داشته باشد، زیرا مدیران پس از تماس او با سفارت ویتنام، یک فراری فاحشه‌خانه را دستگیر کردند.[۱۵] پلیس روسیه نتوانست جلوی فحشا را بگیرد زیرا یکی از مدیران فاحشه‌خانه ویتنامی از اعضای خانواده کارمند سفارت ویتنام بود.[۱۶][۱۷][۱۸] تعداد فاحشه‌خانه‌های ویتنامی که به‌طور اجباری کار می‌کنند به هزاران نفر می‌رسد.[۱۹] فاحشه‌خانه‌های مستقر در روسیه از طریق چین مقصد دختران ویتنامی هستند که توسط قاچاقچیان انسان مجبور به تجارت جنسی شده‌اند.

یک زن ویتنامی-آمریکایی به نام هوی دانه، برای بیرون کشیدن خواهر کوچکترش هوی دانه از فاحشه‌خانه مسکو درخواست کمک کرد.[۲۰] تلاش هوی دانه در آزادسازی آن ۱۵ زن ویتنامی خاص توسط فاحشه‌خانه موفقیت‌آمیز بود.[۲۱] نوجوانی که تنها ۱۶ سال داشت، در میان ۱۵ فاحشه اجباری بود.[۲۲]

زن ویتنامی که فاحشه‌خانه را اداره می‌کرد، توی آن بود و از خانواده نگوین دونگ تریو، کارمند سفارت ویتنام، بود. فاحشه‌های اجباری توسط مدیر زن خود، توی آن، مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند.[۲۳]

سه زن ویتنامی پس از اینکه توسط زن دیگری فریب خوردند و برای فحشا به روسیه رفتند، به شهر هوشی مین بازگشتند.[۲۴]

زنان ویتنامی توسط زنی ویتنامی به نام له تی تام در روسیه به فحشا کشیده شدند.[۲۵]

در فرهنگ عامه

[ویرایش]
  • گذرنامه زرد - فیلمی آمریکایی محصول ۱۹۱۶
  • بلیت زرد - فیلمی آمریکایی محصول ۱۹۳۱
  • اینترگرل - فیلمی دراماتیک محصول سال ۱۹۸۹

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Russian Federation: Code of Administrative Offences of the Russian Federation No. 195-FZ of December 30, 2001 (as amended up to April 2, 2012)". www.wipo.int (به انگلیسی). Retrieved 2017-12-16.
  2. ↑ "Sex Slavery Thrives in Russia Out of Public View" (به انگلیسی). Retrieved 2017-12-16.
  3. ↑ "Russia - Global Slavery Index 2016". Global Slavery Index (به انگلیسی). Archived from the original on 2018-01-03. Retrieved 2017-12-16.
  4. ↑ "Amnesty International Highlights Russia's Prostitution Problem" (به انگلیسی). Retrieved 2017-12-16.
  5. ↑ Saveliev, Igor R. ; Pestushko, Yuri S. (2001). "Dangerous Rapprochement: Russia and Japan in the First World War, 1914-1916" (PDF). Acta Slavica Iaponica. 18: 19–41. Retrieved 2007-02-22. See section "Japanese Communities within the Russian Far East and Their Economic Activities"
  6. ↑ Saveliev, Igor R.; Pestushko, Yuri S. (2001). "Dangerous Rapprochement: Russia and Japan in the First World War, 1914-1916" (PDF). Acta Slavica Iaponica. 18: 19–41. Retrieved 2007-02-22. See section "Japanese Communities within the Russian Far East and Their Economic Activities"
  7. ↑ Khwaja, Barbara (26 May 2017). "Health Reform in Revolutionary Russia". Socialist Health Association. Retrieved 26 May 2017.
  8. ↑ "Russia's intimate salons". openDemocracy (به انگلیسی). 2017-06-21. Retrieved 2017-12-16.
  9. ↑ Beauchamp, Zack (2017-01-17). "Vladimir Putin thinks Russian prostitutes are "undoubtedly the best in the world"". Vox (به انگلیسی). Retrieved 2021-12-05.
  10. ↑ Authorities turn blind eye on Far East Russia women trafficking بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۰۹-۳۰ توسط Wayback Machine. Khaleejtimes.com (2005-02-12). Retrieved on 2011-03-30.
  11. ↑ "Russia 2018 Trafficking in Persons Report". U.S. Department of State. Archived from the original on 30 July 2018. Retrieved 26 July 2018.
  12. ↑ "俄媒称莫斯科查处一家妓院 12名中国人被捕". liuxue86.
  13. ↑ Vandenbrink, Rachel (2013-04-22). "Vietnamese Trapped in 'Murky' Trafficking Syndicates in Russia". Radio Free Asia.
  14. ↑ "2 Vietnamese women rescued from sex slavery in Russia". Thanh Nien News. March 23, 2013. Archived from the original on August 11, 2016."Two Vietnamese women rescued from Moscow brothel". Vancouver Desi South Asian news. Retrieved 1 May 2013.IANS/RIA Novosti (March 22, 2013). "Two Vietnamese women rescued from Moscow brothel". Sify News. Moscow. Retrieved 1 May 2013."Moscow Police Free Two Vietnamese Sex Slaves". RIA Novosti. MOSCOW. 22 March 2013.IANS/RIA Novosti (22 March 2013). "Two Vietnamese women rescued from Moscow brothel". News Track India.
  15. ↑ Ha, Gwen (2013-03-28). "Vietnamese Women Fall Prey to Sex Racket". Radio Free Asia. translated by Rachel Vandenbrink. European Country of Origin Information Network.
  16. ↑ "Eight Vietnamese women remain trapped in Russia brothel". Radio Free Asia. Refworld.org. 4 April 2013.
  17. ↑ "Eight Vietnamese Women Remain Trapped in Russia Brothel". Radio Free Asia. 2013-04-04.
  18. ↑ "Eight Vietnamese Women Remain Trapped in Russia Brothel – Radio Free Asia". Vietnam Times Online. April 5, 2013. Archived from the original on March 3, 2016.
  19. ↑ "Thousands of Vietnamese trafficked to Russia prostitution and slave labor". snapback hats with competitive prices. 2013-04-29. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 15 July 2013.
  20. ↑ Olsen, Lise (February 23, 2013). "Houston woman worried for sister reportedly held as sex slave in Russia". Houston Chronicle.
  21. ↑ Olsen, Lise (July 23, 2013). "Houston woman helps rescue sister from Moscow brothel". Houston Chronicle.
  22. ↑ NGO, HOLLY (March 14, 2013). "From BPSOS/CAMSA, Dr. Nguyen Dinh Thang's letter". GiveForward. Archived from the original on August 17, 2016.
  23. ↑ Ha, Gwen (2013-03-28). "Vietnamese Women Fall Prey to Sex Racket". Radio Free Asia. translated by Rachel Vandenbrink.
  24. ↑ HoangLe (May 30, 2013). "AAT's center receives four women victims of human trafficking repatriated from Russia and Malaysia". Alliance Anti Trafic. Archived from the original on October 26, 2013.
  25. ↑ "Woman gets 10 years for selling Vietnamese women to Russia for prostitution". Tuoitrenews. December 18, 2014.tuoitrenews (December 18, 2014). "Woman gets 10 years for selling Vietnamese women to Russia for prostitution". Talk Vietnam – All About Vietnam."Woman gets 10 years for selling Vietnamese women to Russia for prostitution". VietMaz – Vietnam Local News. December 18, 2014. Archived from the original on August 19, 2016.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=تن‌فروشی_در_روسیه&oldid=43050462»