علی عبدالرضایی
ییاضرلادبع یلع | |
|---|---|
| نام اصلی | علی عبدالرضایی |
| زاده | ۱۰ آوریل ۱۹۶۹ (۵۷ سال) ۲۱ فروردین ۱۳۴۸ لنگرود، ایران |
| پیشه | شاعر، نویسنده |
| زبان(ها) | فارسی، زبان انگلیسی |
| ملیت | ایرانی |
| شهروندی | بریتانیا |
| تحصیلات | نظریهپردازی ادبی، مهندسی مکانیک |
| دانشگاه | دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی |
| سالهای فعالیت | ۱۹۸۶ تا کنون |
| وبگاه | |
علی عبدالرضایی شاعر، نویسنده، نظریهپرداز ادبی و تحلیلگر سیاسی ایرانی-بریتانیایی که بیش از ۳۸ جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است.[۱] او قبل از ترک ایران در سال ۱۳۸۰شمسی به عنوان یکی از نوآورترین شاعران ادبیات معاصر فارسی شناخته میشد.[۱] او ایده ایرانارشیسم را به عنوان راهکاری برای انتقاد از حاکمیت جمهوری اسلامی ایران مطرح کرد.[۲]
تحصیلات
[ویرایش]عبدالرضایی پس از اتمام دورهٔ متوسطه و به منظور ادامه تحصیل به تهران نقل مکان کرد. او فارغالتحصیل رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران بوده است.[۱]
زندگی و حرفه
[ویرایش]فعالیت عبدالرضایی به عنوان شاعر از سال ۱۳۶۴ آغاز شد.[۳] مدتی نگذشت که او تدریس و سخنرانی عمومی در ایران را کنار گذاشت.[۳] در سال ۱۳۷۶ زمانی که خاتمی رئیسجمهور وقت ایران، شد سانسورها کاهش داده شد، کتاب سوم عبدالرضایی با عنوان «پاریس در رنو» در ایران منتشر شد.[۱][۴] این مجموعه شعر به دلیل دیدگاههای آوانگارد زبانی و رویکردهای تازه پستمدرنیستی بسیار مورد توجه قرار گرفت.[۳][۵][۶][۷] از کتابهایی که تاکنون از وی منتشر شده است، دوازده کتاب در ایران و بقیه در خارج از ایران انتشار یافتهاند.[۸] بعضی کتابهای شعر عبدالرضایی به زبانهای دیگر ترجمه و منتشر شده[۹] وی در جشنوارههای بینالملی شعری متعددی شرکت کرده و به شعرخوانی پرداخته است.[۱۰] در زمان حضورش در ایران، به گفته خودش تنها دعوتهایی را که توسط دانشگاهها ارائه شده بود، میپذیرفت. از این رو او به «شاعر دانشگاه» شهرت یافته بود.[۳][۵][۶][۳][۵][۶]
بنابراین در سال ۲۰۰۱ ایران را ترک کرد، او ابتدا به فرانسه، سپس به آلمان و از سال ۲۰۰۵ در انگلستان اقامت گزید.[۳] پس از استقرار در انگلستان، شروع به برگزاری کارگاههای شعر کرد و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان رئیس سازمان نویسندگان در بریتانیا انتخاب شد.[۱]
او در سال ۲۰۱۴ فضایی آنلاین و کانال تلگرام به نام کالج شعر را برای علاقهمندان به یادگیری شعر و نویسندگی ایجاد کرد.[۶][۱۱]
عبدالرضایی در سایت ایرانارشیسم ادعا کرده که در پی اعتراضات دی ۱۳۹۶ ایران چند تن از شاگردان او کشته و زندانی شدند.[۱۲][۱۳][۱۴]
آثار
[ویرایش]عبدالرضایی سرودن را بهطور حرفهای با انتشار اولین کتابش با نام «تنها آدمهای آهنی در باران زنگ میزنند» در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد.[۱] در اوایل دهه هفتاد، عبدالرضایی به همراه چند شاعر دیگر[۱۵] به پست مدرنیسم گرایش پیدا کرد.[۱۶]
تاکنون دوازده جلد از کتابهای شعر علی در ایران به چاپ رسید و منتشر شدهاند.[۱۶] در ماه بهمن سال ۱۳۹۲، دولت روحانی در شروع کارش، اجازه انتشار چهار کتاب جدیدتر عبدالرضایی را بین سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ داد.[۱]
مجله شعر اینترنشنال خاطرنشان میکند که اشعار پست مدرن عبدالرضایی «بر ماهیت پیچیده زبان، دانش و ذهنیت متمرکز است».[۱۶]
عبدالرضایی که «شاعر آنارشیست» نیز نامیده میشود، یکی از ۳۴ شاعر بینالمللی است که آثارش توسط کتابخانه ملی بریتانیا برای آرشیو صدا انتخاب شده است.[۱] اشعار او به زبانهای دیگر از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی، اسپانیایی، عربی، پرتغالی، هلندی، سوئدی، فنلاندی، کرواتی، اردو و … ترجمه و منتشر شده است.[۱۷] او همچنین مدیر و صاحب امتیاز مجله فایل شعر است.[۱۸][۱۹] این مجله مرجع تخصصی شعر و داستان است که ماهانه توسط انتشارات کالج شعر، منتشر میشد.[۲۰]
عبدالرضایی را «یکی از تأثیرگذارترین شاعران ایران» و همچنین «یکی از جدیترین و جنجالیترین شاعران نسل جدید شعر فارسی» معرفی کردهاند.[۲۱][۱۷] تأثیر او حتی بر بسیاری از نویسندگان و پدید آورندگان ژانرهای مختلف غیرقابل انکار است و انگیزه گروهی از شاعران جوان برای ایجاد فرم و ساختار تازه در شعر نو فارسی است.[۱] جنبش شعر نو فارسی دارای زبان محاورهای و موضوعات مدرن است که از مضامین سنتی احساسات سطحی و غیره عبور میکند.[۱۶][۲۲]
عبدالعلی دستغیب،[۲۳] پرهام شهرجردی،[۲۴] تیرداد نصری،[۲۵] امین قضایی،[۲۵] مجیب مهرداد،[۲۶]منصور پویان[۷] و سعید احمدزادهٔ اردبیلی[۲۷] آثار او را نقد کردهاند.
دیدگاههای سیاسی
[ویرایش]در سیاست، عبدالرضایی بر این باور است که یک دموکراسی واقعی هرگز نمیتواند «از بالا به پایین» اعمال شود بلکه همیشه از پایین به بالا رشد میکند.[۱۳]
نظریهپردازی سیاسی علی عبدالرضایی که از سال ۲۰۰۰ میلادی آغاز شد، همیشه کنشی ضدِ اقتدار داشته و با ترکیب آنارشیسم و اکوسوسیالیسم و خرد پارتی در نهایت به ایرانارشیسم منجر شد.[۲۸] سخنرانیهای سیاسی او بیشتر در گردهماییهای مجازی و زیرزمینی اتفاق افتاده که همهشان در وبسایت یوتیوب موجود است. از وی تاکنون مقالات متعدد آنارشیستی منتشر شده که در چندین جلد کتاب الکترونیکی منتشر شده.[۲۹][۳۰]
ایرانارشیسم
[ویرایش]جهت اجرای تمرکززدایی، عبدالرضایی بر این باور است که هر وزارتخانهای با ادارات دولتی وابستهاش باید در یک استان مستقر شود تا از این طریق پخش اطلاعات و قدرت و ثروت در سراسر ایران ممکن شود. در این امر باور بر این است که ادارات غیرمتمرکز، مشاغل و ثروتی را که ایجاد میکنند بین مردم ساکن در آن مناطق توزیع میکنند و همه در پایتخت انباشته نمیشود.[۱۳]
با ایجاد ادارات همهپرسی، دموکراسی در عمل بیمه میشود. این ادارات هر شش ماه، وظیفه جمعآوری آرای مردم در امور مربوط به اداره کشور را بر عهده خواهند داشت و هر گونه فرصتی را برای ایجاد دیکتاتوری از بین میبرند.[۱۳]
عبدالرضایی همچنین دو نوع دموکراسی را برای ایران در نظر میگیرد که آن را «دموکراسی ترکیبی» متشکل از دموکراسیهای مستقیم و غیرمستقیم مینامد. در دموکراسی مستقیم، کارنامه مدیران کشور و استانها از طریق همهپرسی به رأی عموم مردم گذاشته میشود تا مردم برای چهار سال مجبور نباشند برای یک انتخاب اشتباه، تاوان دهند. در دموکراسی غیرمستقیم، نمایندگان مجلس و رئیسجمهور هر چهار سال از طریق انتخابات سراسری تعیین میشوند.[۱۳]
تأثیرپذیری
[ویرایش]علی عبدالرضایی از میان شاعران ایرانی علاقه ویژهای به شعرهای فروغ فرخزاد و از میان شاعران غیر ایرانی نیز به آثار ناظم حکمت، ولادیمیر مایاکوفسکی و آرتور رمبو علاقه دارد.[۶]
جوایز
[ویرایش]- در سال ۱۳۹۲ کتاب «مادرد» او به عنوان «کتاب سال» منتقدان و شاعران حرفهای ایران انتخاب شد. در این داوری بیش از نود تن از بهترین منتقدان و شاعران مستقل ایرانی شرکت داشتند.[۳۱]
کتابها
[ویرایش]- تنها آدمهای آهنی در باران زنگ میزنند، ویستار، تهران، ۱۹۹۱.[۳۲]
- نام این کتاب را شما بگذارید، شمال، تهران ۱۹۹۲.[۳۳]
- پاریس در رنو، نارنج، تهران، ۱۹۹۶.[۳۴]
- این گربه عزیز، نارنج، تهران، ۱۹۹۷.[۳۵]
- فی البداهه، نیمنگاه، تهران، ۱۹۹۹.[۳۶]
- جامعه، نیمنگاه، تهران، ۲۰۰۰.[۳۷]
- شینما، کتابی از علی عبدالرضایی و افشین شاهرودی همراز، تهران، ۲۰۰۱.[۳۸]
- من در خطرناک زندگی میکردم، پاریس، ۲۰۰۵.[۳۹]
- هرمافرودیت، پاریس، ۲۰۰۶.[۴۰]
- کادویی در کاندم، پاریس، ۲۰۰۶.[۴۱]
- رکیک تر از ادبیات، پاریس، ۲۰۰۷.[۴۲]
- In Riskdom Where I Lived, Publisher: Exiled Writers Ink (2008)[۴۳]
- پس خدا وجود دارد، پاریس، ۲۰۱۰.[۴۴]
- ترور، لندن، ۲۰۰۹.[۴۵]
- فکبوک، لندن، ۲۰۰۹.[۴۶]
- لااله الا لاو، پاریس، ۲۰۱۰.[۴۷]
- Ese عنوان کتابی حاوی ترجمه شعرهای علی عبدالرضایی به اسپانیایی، نشر: PoetruPub (2010)[۴۸]
- Sixology, Publisher: PoetryPub (2010)[۴۹]
- zerbombt doch all das weinen (ترجمه المانی شعرهای عبدالرضایی)، نشر PoetryPub(2010)[۵۰]
- ÖLÜRƏMSƏ KİM BU YALNIZLIĞA DÖZƏR (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به ترکی استانبولی)، نشر: شعر پاریس (2010)[۵۱]
- دوایین چرکه (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به زبان کردی)، نشر: پساهفتاد، 2011[۵۲]
- احتساب (ترجمه شعرهای عبدالرضایی به زبان اردو)، نشر: پساهفتاد، 2011[۵۳]
- کومولوس (ترجمهها شعرهای علی عبدالرضایی به ترکی آذربایجانی)، نشر: شعر پاریس، 2011[۵۴]
- دوربین مخفی، لندن، هشتاد، ۲۰۱۱.[۵۵]
- حکمت س، هشتاد، لندن، ۲۰۱۱.[۵۶]
- فانتزی، نشر سه پنج، دوبی، ۲۰۱۱.[۵۷]
- بدکاری، علی عبدالرضایی، سال نشر ۲۰۱۱، نشر ناکجا
- زخم باز سال نشر ۲۰۱۲، نشر ناکجا[۵۸]
- No one says yes twice, Publisher: London Skool (7 July 2012)[۵۹]
- Short & little like i, Publisher: CreateSpace Independent Publishing Platform (8 May 2012)[۶۰]
- زرتشت برای چه میخندید؟، نشر ناکجا، 2013[۶۱]
- خدایا مرا ببخش، حالا نه! سال نشر ۱۳۹۳، نشر چشمه[۶۲]
- مادرد، سال نشر ۱۳۹۲، نشر بوتیمار[۶۳]
- گاز دنده گاز، سال نشر ۱۳۹۳، نشر بوتیمار[۶۴]
- عاشق ماشق، سال نشر ۱۳۹۳، نشر بوتیمار[۶۵]
- شبنشینی با مثل هیچکس (گفتگوی محمد حسین ابراهیمی با علی عبدالرضایی، پاریس، ۱۳۹۰[۶۶]
- دیلِ گپ، انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- آنارشیستها واقعی ترند، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- آب لاکو، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- تختخواب میز کار من است، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- من با قبول مخالفم، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- جمهوری اسپاگتی، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- اروتیکا، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- شهر نو، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- این سؤال ابدی، علی عبدالرضایی،انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۵
- رجال الحدید فقط یصدءون تحت المطر (کتابی حاوی ترجمه عربی شعرهای عبدالرضایی)، نشر: PoetryPub (2016)[۶۷]
- I am the i، انتشارات کالج شعر، 2017[۶۸]
- Kismet: A Danse Macabre Anthology, Publisher: Independently published (10 Jan. 2018)[۶۹]
- Belles-Lettres: A Danse Macabre Anthology, Publisher: Independently published (9 April 2018)[۷۰]
- کارناوالهای انتخاباتی، علی عبدالرضایی، انتشارات کالج شعر، ۱۳۹۶
- نقاشعر، کتابی از علی عبدالرضایی و امیرحسین جاویدمهر، سال نشر ۱۳۹۶، نشر هشت
- فراداستانِ فرودستان، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1396[۷۱]
- ایرانارشیستها از فردا آمدهاند، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1397[۷۲]
- چگونه شعری ننویسیم؟، نشر: کالج شعر، 1397[۷۳]
- شرلوژی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1397[۷۴]
- فرهنگنامه ایرانارشیستی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1398[۷۵]
- پایان ایران، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۷۶]
- سپاهِ روسپیه، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۷۷]
- چپِ ملی، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۷۸]
- گرگِ نزدیک، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۷۹]
- آپانگان، علی عبدالرضایی، انتشارات ایرانارشیسم، 1399[۸۰]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "Ali Abdolrezaei (poet) - Iran - Poetry International" (به انگلیسی). Archived from the original on 2 April 2016. Retrieved 2017-10-22.
- ↑ «BBC Monitoring – Essential Media Insight». monitoring.bbc.co.uk. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 3 4 5 6 «The Ofi Press Magazine». The Ofi Press Magazine. بایگانیشده از اصلی در ۳ آوریل ۲۰۰۴. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ «مجلهٔ شعر در هنر نویسش:: www.poetrymag.info:: پاریس در رنو، علی عبدالرضایی». web.archive.org. ۲۰۰۷-۰۲-۲۱. بایگانیشده از اصلی در ۲۱ فوریه ۲۰۰۷. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 3 «فضای ادبیات معاصر ایران در انحصارِ میان مایههاست». خبرگزاری ایلنا. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 3 4 5 «An interview with Ali Abdolrezaei (poet) - Iran - Poetry International». www.poetryinternational.org. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 admin (۲۰۱۸-۰۷-۱۲). «شلیک به سنت_منصور پویان». ایرانارشیسم. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ «ذهن دیکتاتورزده و دموکراسی در شعر (گفتگو با علی عبدالرضایی پیرامون مولفههای شعر دهه هفتاد)». روزنامه صبح امروز. ۱۰ آذر ۱۳۹۲. بایگانیشده از اصلی در ۲۴ آوریل ۲۰۱۶.
- ↑ «Ali Abdolrezaei, Iran». Poetry international rotterdam. بایگانیشده از اصلی در ۲ آوریل ۲۰۱۶.
- ↑ «سعی کردم دور از مد حرکت کنم». خبرگزاری مهر. ۲۱ دی ۱۳۹۲. دریافتشده در ۲۲ فروردین ۱۳۹۵.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «Poetry v. the Body Politic - Iran - Poetry International». www.poetryinternational.org. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 3 4 5 admin (۲۰۲۲-۰۲-۱۲). «مرامنامهٔ حزب براندازان». ایرانارشیسم. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ «Iranarchist Party Manifisto, Iranarchism party, Iranarchism Partei». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۹-۲۱. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ "سبک ادبی مجموعه شعری «درغارهای پر از نرگس» علی باباچاهی". Journal of the College of Languages (به انگلیسی) (42). 2020.
- 1 2 3 4 «Speaking in the voice of a generation (article) - Iran - Poetry International». web.archive.org. ۲۰۱۷-۱۰-۰۸. بایگانیشده از اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
- 1 2 «Abdolrezaei, Ali». web.archive.org. ۲۰۲۲-۰۱-۱۱. بایگانیشده از اصلی در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
- ↑ «کالج شعر». وبگاه دانلود مجلات فایل شعر.
- ↑ «مجموعه اشعار». وبگاه دانلود مجلات فایل شعر.
- ↑ «مجله شعر کالج». وبگاه انتشارات مجلات و کتابهای کالج.
- ↑ "PEN: Human Rights and Writing in Iran". Varsity Online (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-05.
- ↑ Exiled (۲۰۱۵-۰۴-۲۲). «Ali Abdolrezaei | exiled» (به انگلیسی). دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
- ↑ «نقدهای پیر نقادی، «عبدالعلی دستغیب» منتشر شد». کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی. ۱۹ دی ۱۳۹۱.
- ↑ «انجمن شعر - پرسش و پاسخ: ادبیاتی که میآید / گفت وگو با پرهام شهرجردی Showing 1-4 of 4». www.goodreads.com. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- 1 2 «کتاب این سؤال ابدی! علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». وبگاه رسمی پنجره. بایگانیشده از اصلی در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷.
- ↑ «نوشتار هرگز_سعید احمدزاده اردبیلی | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۲-۲۷.
- ↑ «akhbare-rooz (iranian political Bulletin)». web.archive.org. ۲۰۱۹-۰۲-۱۹. بایگانیشده از اصلی در ۱۹ فوریه ۲۰۱۹. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
- ↑ وقت ایرانارشیسم 1، علی عبدالرضایی, retrieved 2022-03-05
- ↑ «کتاب آنارشیستها واقعیترند». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۰۷-۱۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۵.
- ↑ «آثار برگزیده ادبیات در نظرسنجی ماهنامه تجربه اعلام شد». www.radiozamaneh.com. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ علی عبدالرضایی. «تنها آدمهای آهنی در باران زنگ میزنند». کالج شعر.
- ↑ «نام این کتاب را شما بگذارید». بایگانیشده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۱۱ مارس ۲۰۲۰.
- ↑ «پاریس در رنو». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «این گربه عزیز». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «فی البداهه». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «جامعه». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «من در خطرناک زندگی میکردم». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «رکیک تر از ادبیات». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «In Riskdom Where I Lived, Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «پس خدا وجود دارد». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ ترور
- ↑ فکبوک
- ↑ «لااله الا لاو». بایگانیشده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «Ese_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «Sixology_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «!zerbombt doch all das weinen_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱. کاراکتر zero width joiner character در
|نشانی=در موقعیت 19 (کمک) - ↑ «"ÖLÜRƏMSƏ KİM BU YALNIZLIĞA DÖZƏR"_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.[پیوند مرده]
- ↑ «دوایین چرکه_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». بایگانیشده از اصلی در ۲۱ مارس ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «احتساب_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». بایگانیشده از اصلی در ۲۱ مارس ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «کومولوس (ترجمه)_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.[پیوند مرده]
- ↑ دوربین مخفی
- ↑ حکمت س
- ↑ «فانتزی». بایگانیشده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ سید ابراهیم نبوی (۲۰ دسامبر ۲۰۱۲). «زخم باز علی عبدالرضایی». وبگاه ندای سبز آزادی. بایگانیشده از اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۶. دریافتشده در ۹ آوریل ۲۰۱۶.
- ↑ «No one says yes twice Kindle Edition».
- ↑ «Short & little like i».
- ↑ «زرتشت برای چه میخندید؟». وبگاه نشر ناکجا.
- ↑ «خدایا مرا ببخش، حالا نه!». وبگاه خبر آنلاین. ۱۹ بهمن ۱۳۹۳.
- ↑ «تحلیل روانکاوانه کتاب «مادرد» از «علی عبدالرضایی»». روزنامه اعتماد شماره ۲۹۵۳. ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳.
- ↑ «۴ مجموعه شعر سپید جدید منتشر شد». خبرگزاری مهر. ۱۶ اسفند ۱۳۹۳.
- ↑ «استقبال از کتابهای علی عبدالرضایی در کتابفروشیها». روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۳۱۶. ۱۶ مهر ۱۳۹۳.
- ↑ «شبنشینی با مثل هیچکس». بایگانیشده از اصلی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
- ↑ «رجال الحدید فقط یصدءون تحت المطر» (PDF). بایگانیشده از اصلی (PDF) در ۲۵ مه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۱ مه ۲۰۲۲.
- ↑ «I AM THE i_Ali Abdolrezaei | حزب ایرانارشیست». بایگانیشده از اصلی در ۲۱ مارس ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ «Kismet: A Danse Macabre Anthology».
- ↑ «Belles-Lettres: A Danse Macabre Anthology».
- ↑ «فراداستانِ فرودستان_علی عبدالرضایی». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۰۷-۱۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ «کتاب ایرانارشیستها از فردا آمدهاند». ایرانارشیسم. ۲۰۱۸-۱۰-۲۴. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ «چگونه شعری ننویسیم (جلد اول)_علی عبدالرضایی | حزب ایرانارشیست». بایگانیشده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۱.
- ↑ "کتاب شرلوژی / علی عبدالرضایی". ایرانارشیسم (به انگلیسی). 2019-01-22. Archived from the original on 25 May 2022. Retrieved 2022-03-08.
- ↑ «فرهنگنامه ایرانارشیستی، ایرانارشیست، حزب ایرانارشیست، براندازان، علی عبدالرضایی». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۲-۱۰. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.[پیوند مرده]
- ↑ «پایان اسلام در ایران». ایرانارشیسم. ۲۰۲۱-۰۳-۰۴. بایگانیشده از اصلی در ۱۱ مه ۲۰۲۱. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ ««سپاهِ روسپیه» اثر علی عبدالرضایی (موتا)». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۱۲-۰۷. بایگانیشده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ «چپِ ملّی جدیدترین اثر علی عبدالرضایی (موتا)». ایرانارشیسم. ۲۰۲۰-۰۷-۰۵. بایگانیشده از اصلی در ۲۰ مه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ «گرگِ نزدیک». ایرانارشیسم. ۲۰۲۲-۰۲-۱۲. بایگانیشده از اصلی در ۲۰ مه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
- ↑ «آپانگان». ایرانارشیسم. ۲۰۲۲-۰۲-۲۰. بایگانیشده از اصلی در ۲۰ مه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۸.
