ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อรัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Image
  รัฐสมาชิกสหประชาชาติ ไม่ได้รับการรับรองจากรัฐสมาชิกอย่างน้อยหนึ่งประเทศ
  ประเทศที่ไม่ใช่สมาชิกสหประชาชาติที่ได้รับการรับรองจากสมาชิกอย่างน้อยหนึ่งประเทศ
  ได้รับการรับรองเฉพาะจากประเทศที่มิใช่สมาชิกสหประชาชาติ

การขาดการรับรองทางการทูตเป็นอุปสรรคต่อหน่วย (entity) ทางภูมิรัฐศาสตร์ร่วมสมัยซึ่งปรารถนาจะได้รับการรับรองเป็นรัฐเอกราชโดยนิตินัย ในอดีต เคยมีหน่วยที่คล้ายกัน และปัจจุบันมีหน่วยที่ประกาศอิสรภาพ ซึ่งมีการควบคุมดินแดนของตนโดยพฤตินัย โดยมีการรับรองแปรผันตั้งแต่ได้รับการรับรองจากรัฐที่ได้รับการรับรองอื่นแทบทั้งหมดไปจนถึงแทบไม่มีรัฐใดรับรองเลย

มีสองลัทธิแต่เดิมที่มให้การตีความว่าเมื่อใดรัฐเอกราชโดยนิตินัยควรได้รับการรับรองเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศ ทฤษฎี "ประกาศ" (declarative) นิยามรัฐเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากเป็นไปตามเกณฑ์ต่อไปนี้: 1) มีดินแดนแน่นอน 2) มีประชากรถาวร 3) มีรัฐบาล และ 4) มีความสามารถสร้างความสัมพันธ์กับรัฐอื่น ตามทฤษฎีประกาศ สภาพเป็นรัฐของหน่วยไม่ขึ้นอยู่กับการรับรองของรัฐอื่น ทว่า ทฤษฎี "ก่อตั้ง" นิยามรัฐว่าเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากได้รับการรับรองจากรัฐอื่นซึ่งเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศอยู่แล้ว

หลายหน่วยอ้างลัทธิข้างต้นหนึ่งหรือทั้งสองลัทธิเพื่ออ้างความชอบของการอ้างสิทธิ์สภาพเป็นรัฐของหน่วย ตัวอย่างเช่น มีหน่วยที่เป็นไปตามเกณฑ์ทฤษฎีประกาศ (คือ มีการควบคุมเหนือดินแดนที่อ้างสิทธิ์อย่างสมบูรณ์หรือบางส่วนโดยพฤตินัย มีรัฐบาลและประชากรถาวร) แต่สภาพเป็นรัฐของหน่วยเหล่านั้นไม่ได้รับการรับรองจากรัฐอย่างน้อยหนึ่งรัฐ การไม่รับรองมักเป็นผลแห่งข้อขัดแย้งกับประเทศอื่นซึ่งอ้างว่าหน่วยเหล่านั้นเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตน ในกรณีอื่น หน่วยที่ได้รับการรับรองบางส่วนสองหน่วยหรือกว่านั้นอาจอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่เดียวกัน ซึ่งแต่ละหน่วยมีการควบคุมบางส่วนของพื้นที่นั้นโดยพฤตินัย (เช่นในกรณีสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีน และเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้) หน่วยซึ่งได้รับการรับรองจากรัฐส่วนน้อยของโลกปกติอ้างอิงลัทธิประกาศเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่การอ้างสิทธิ์ของตน

รายชื่อ

[แก้]

รัฐสมาชิกสหประชาชาติ

[แก้]
รัฐ ปีที่ประกาศ สถานะ อ้างสิทธิโดย ไม่ได้รับรองโดย หมายเหตุ
ประเทศอิสราเอล รัฐอิสราเอล ค.ศ. 1948 รัฐอิสราเอลสถาปนาขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1948 และเป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1949 Image ซีเรีย อ้างสิทธิการปกครองเหนือบริเวณที่ราบสูงโกลัน
Image ปาเลสไตน์ อ้างว่าตนคือรัฐบาลที่ถูกต้องของพื้นที่เวสต์แบงก์		 Image อัฟกานิสถาน
Image แอลจีเรีย
Image บังกลาเทศ
Image เบลีซ
Image โบลิเวีย
Image บรูไน
Image โคลอมเบีย
Image คอโมโรส
Image คิวบา
Image จิบูตี
Image อินโดนีเซีย
Image อิหร่าน
Image อิรัก
Image เกาหลีเหนือ
Image คูเวต
Image เลบานอน
Image ลิเบีย
Image มาเลเซีย
Image มัลดีฟส์
Image มาลี
Image มอริเตเนีย
Image นิการากัว
Image ไนเจอร์
Image เกาหลีเหนือ
Image โอมาน
Image ปากีสถาน
Image กาตาร์
Image ซาอุดีอาระเบีย
Image โซมาเลีย
Image ซีเรีย
Image ตูนิเซีย
Image เวเนซุเอลา
Image เยเมน
Image เวสเทิร์นสะฮารา		 [1][2]
ประเทศเกาหลีใต้ สาธารณรัฐเกาหลี ค.ศ. 1948 สาธารณรัฐเกาหลีเป็นอิสรภาพจากสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์สหประชาชาติใน ค.ศ. 1949 และเป็นรัฐสมาชิกตั้งแต่ ค.ศ. 1991 Image เกาหลีเหนือ อ้างว่าตนคือรัฐบาลที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของประเทศเกาหลี แต่เกาหลีใต้ควบคุมพื้นที่ทางภาคใต้ไว้ Image เกาหลีเหนือ [3][4]
ประเทศเกาหลีเหนือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ค.ศ. 1948 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเป็นอิสรภาพจากสหภาพโซเวียตตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์สหประชาชาติใน ค.ศ. 1973 และเป็นรัฐสมาชิกตั้งแต่ ค.ศ. 1991 Image เกาหลีใต้ อ้างว่าตนคือรัฐบาลที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของประเทศเกาหลี แต่เกาหลีเหนือควบคุมพื้นที่ทางภาคเหนือไว้ Image อาร์เจนตินา
Image บอตสวานา
Image แคนาดา
Image เอสโตเนีย
Image ฝรั่งเศส
Image อิรัก
Image อิสราเอล
Image ญี่ปุ่น
Image จอร์แดน
Image มาเลเซีย
Image โปรตุเกส
Image เกาหลีใต้
Image ยูเครน
Image สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
Image สหรัฐ
Image นครรัฐวาติกัน
Image ไต้หวัน		 [5][6][7][5]
ประเทศจีน สาธารณรัฐประชาชนจีน ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีนสถาปนาขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1949 โดยถือว่าเป็นรัฐสืบทอดของสาธารณรัฐจีนภายหลังสงครามกลางเมืองจีน และเป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1971 มีการบังคับใช้นโยบายจีนเดียว Image ไต้หวัน อ้างว่าตนคือรัฐบาลที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของประเทศจีน Image เบลีซ
Image ภูฏาน
Image เอสวาตินี
Image กัวเตมาลา
Image เฮติ
Image หมู่เกาะมาร์แชลล์
Image ปาเลา
Image ปารากวัย
Image เซนต์คิตส์และเนวิส
Image เซนต์ลูเชีย
Image เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
Image ตูวาลู
Image นครรัฐวาติกัน
Image ไต้หวัน		 [8]
ประเทศไซปรัส สาธารณรัฐไซปรัส ค.ศ. 1960 สาธารณรัฐไซปรัสเป็นเอกราชจากจักรวรรดิบริติช และเป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1960 Image ไซปรัสเหนือ อ้างสิทธิการปกครองเหนือพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะไซปรัส Image ตุรกี
Image ไซปรัสเหนือ		 [9][10][11]

รัฐสังเกตการณ์สหประชาชาติ

[แก้]
รัฐ ปีที่ประกาศ สถานะ อ้างสิทธิโดย ไม่ได้รับรองโดย หมายเหตุ
รัฐปาเลสไตน์ รัฐปาเลสไตน์ ค.ศ. 1988 รัฐปาเลสไตน์สถาปนาขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1988 และได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์สหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2012 Image อิสราเอล อ้างว่าพื้นที่ดินแดนปาเลสไตน์เป็นพื้นที่พิพาท Image สหรัฐ
Image อันดอร์รา
Image ออสเตรีย
Image เบลเยียม
Image แคเมอรูน
Image โครเอเชีย
Image เดนมาร์ก
Image เอริเทรีย
Image เอสโตเนีย
Image ฟีจี
Image ฟินแลนด์
Image เยอรมนี
Image กรีซ
Image อิสราเอล
Image อิตาลี
Image ญี่ปุ่น
Image คิริบาส
Image ลัตเวีย
Image ลีชเทินชไตน์
Image ลิทัวเนีย
Image ลักเซมเบิร์ก
Image มอลตา
Image หมู่เกาะมาร์แชลล์
Image ไมโครนีเชีย
Image มอลโดวา
Image โมนาโก
Image พม่า
Image นาอูรู
Image เนเธอร์แลนด์
Image นิวซีแลนด์
Image มาซิโดเนียเหนือ
Image ปานามา
Image ปาเลา
Image ซามัว
Image ซานมารีโน
Image สิงคโปร์
Image หมู่เกาะโซโลมอน
Image เกาหลีใต้
Image  สวิตเซอร์แลนด์
Image ตองงา
Image ตูวาลู
Image คอซอวอ
Image ไต้หวัน		 [12][13]

รัฐที่มิใช่ทั้งสมาชิกและผู้สังเกตการณ์ซึ่งมีความสัมพันธ์กับสหประชาชาติ

[แก้]
รัฐ ปีที่ประกาศ สถานะ อ้างสิทธิเหนือ รับรองโดย หมายเหตุ
ประเทศคอซอวอ สาธารณรัฐคอซอวอ ค.ศ. 2008 สาธารณรัฐคอซอวอสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 2008 โดยแยกตัวออกจากประเทศเซอร์เบียภายหลังสงครามคอซอวอ ประเทศเซอร์เบีย จังหวัดปกครองตนเองคอซอวอและเมโทฮียา ประเทศเซอร์เบีย Image สหรัฐ
Image อันดอร์รา
Image แอนทีกาและบาร์บิวดา
Image อัฟกานิสถาน
Image แอลเบเนีย
Image สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
Image ออสเตรีย
Image ออสเตรเลีย
Image บาห์เรน
Image บังกลาเทศ
Image บาร์เบโดส
Image บาฮามาส
Image เบลเยียม
Image เบลีซ
Image เบนิน
Image บรูไน
Image บูร์กินาฟาโซ
Image บัลแกเรีย
Image แคนาดา
Image ชาด
Image โคลอมเบีย
Image คอสตาริกา
Image โครเอเชีย
Image เช็กเกีย
Image เดนมาร์ก
Image จิบูตี
Image สาธารณรัฐโดมินิกัน
Image อียิปต์
Image เอลซัลวาดอร์
Image เอสโตเนีย
Image เอสวาตินี
Image ฟีจี
Image ฟินแลนด์
Image ฝรั่งเศส
Image กาบอง
Image แกมเบีย
Image เยอรมนี
Image สหราชอาณาจักร
Image กินี
Image กินี-บิสเซา
Image กายอานา
Image เฮติ
Image ฮอนดูรัส
Image ฮังการี
Image ไอซ์แลนด์
Image ไอร์แลนด์
Image อิสราเอล
Image อิตาลี
Image โกตดิวัวร์
Image ญี่ปุ่น
Image จอร์แดน
Image เคนยา
Image คิริบาส
Image เกาหลีใต้
Image คูเวต
Image ลัตเวีย
Image ไลบีเรีย
Image ลิเบีย
Image ลีชเทินชไตน์
Image ลิทัวเนีย
Image ลักเซมเบิร์ก
Image มาเลเซีย
Image มาลาวี
Image มัลดีฟส์
Image มอลตา
Image หมู่เกาะมาร์แชลล์
Image ไมโครนีเชีย
Image โมนาโก
Image มอนเตเนโกร
Image มอริเตเนีย
Image เนเธอร์แลนด์
Image นิวซีแลนด์
Image ไนเจอร์
Image มาซิโดเนียเหนือ
Image นอร์เวย์
Image ปากีสถาน
Image ปานามา
Image เปรู
Image โปแลนด์
Image โปรตุเกส
Image กาตาร์
Image เซนต์คิตส์และเนวิส
Image เซนต์ลูเชีย
Image ซานมารีโน
Image ซามัว
Image ซาอุดีอาระเบีย
Image สิงคโปร์
Image สโลวีเนีย
Image โซมาเลีย
Image ซูดาน
Image สวีเดน
Image  สวิตเซอร์แลนด์
Image ซีเรีย
Image แทนซาเนีย
Image ไทย
Image ติมอร์-เลสเต
Image ตูวาลู
Image วานูวาตู
Image เยเมน
Image หมู่เกาะคุก
Image นีวเว
Image ไต้หวัน		 [14][15]

รัฐที่มิใช่ทั้งสมาชิกและผู้สังเกตการณ์ซึ่งรับรองโดยสมาชิกสหประชาชาติ

[แก้]
รัฐ ปีที่ประกาศ สถานะ อ้างสิทธิเหนือ รับรองโดย หมายเหตุ
ประเทศไต้หวัน สาธารณรัฐจีน ค.ศ. 1912 สาธารณรัฐจีนสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1912 โดยถือเป็นรัฐสืบทอดของจักรวรรดิชิงภายหลังการปฏิวัติซินไฮ่ และได้เข้าเป็นรัฐสมาชิกผู้ก่อตั้งสหประชาชาติใน ค.ศ. 1945 ภายหลังได้แพ้ในสงครามกลางเมืองจีนจนถอยร่นไปยังเกาะไต้หวัน ท้ายที่สุดถูกถอนสมาชิกภาพสหประชาชาติใน ค.ศ. 1971 ปัจจุบันบังคับใช้หลักการจีนเดียว ประเทศจีน พื้นที่ทั้งหมดของประเทศจีน (โดยเฉพาะบริเวณเกาะไต้หวันและพื้นที่โดยรอบ) Image เบลีซ
Image เอสวาตินี
Image กัวเตมาลา
Image เฮติ
Image หมู่เกาะมาร์แชลล์
Image ปาเลา
Image ปารากวัย
Image เซนต์คิตส์และเนวิส
Image เซนต์ลูเชีย
Image เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
Image ตูวาลู
Image นครรัฐวาติกัน
Image โซมาลีแลนด์		 [16]
เวสเทิร์นสะฮารา สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ค.ศ. 1976 สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1976 หลังจากสเปนถอนกำลังออกไป ดินแดนสะฮาราตะวันตก (ปัจจุบันประเทศโมร็อกโกยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของดินแดนนี้) Image แอลจีเรีย
Image แองโกลา
Image เบลีซ
Image โบลิเวีย
Image บอตสวานา
Image กัมพูชา
Image โคลอมเบีย
Image คอสตาริกา
Image คิวบา
Image เอธิโอเปีย
Image กานา
Image กายอานา
Image ฮอนดูรัส
Image อิหร่าน
Image เคนยา
Image เกาหลีเหนือ
Image ลาว
Image เลโซโท
Image ไลบีเรีย
Image ลิเบีย
Image มาลี
Image มอริเตเนีย
Image มอริเชียส
Image เม็กซิโก
Image โมซัมบิก
Image นามิเบีย
Image นิการากัว
Image ไนจีเรีย
Image ปานามา
Image เปรู
Image ประเทศรวันดา
Image เซียร์ราลีโอน
Image แอฟริกาใต้
Image ซูดานใต้
Image ซีเรีย
Image แทนซาเนีย
Image ติมอร์-เลสเต
Image ตรินิแดดและโตเบโก
Image ยูกันดา
Image อุรุกวัย
Image วานูวาตู
Image เวเนซุเอลา
Image เวียดนาม
Image เยเมน
Image ซิมบับเว
Image เซาท์ออสซีเชีย		 [17]
ไซปรัสเหนือ สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ ค.ศ. 1983 สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1983 โดยแยกตัวออกจากประเทศไซปรัสภายหลังการรุกรานไซปรัสของตุรกี ประเทศไซปรัส พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไซปรัส Image อาเซอร์ไบจาน
Image ตุรกี		 [18]
โซมาลีแลนด์ สาธารณรัฐโซมาลีแลนด์ ค.ศ. 1991 สาธารณรัฐโซมาลีแลนด์สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1991 โดยแยกตัวออกจากประเทศโซมาเลียภายหลังสงครามกลางเมืองโซมาเลีย โซมาเลีย พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโซมาเลีย Image อิสราเอล
Image ไต้หวัน		 [19]
เซาท์ออสซีเชีย สาธารณรัฐออสซีเชียใต้–รัฐอาลาเนีย ค.ศ. 1991 สาธารณรัฐออสซีเชียใต้–รัฐอาลาเนียสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1991 โดยแยกตัวออกจากประเทศจอร์เจียภายหลังความขัดแย้งจอร์เจีย-ออสซีเซีย ประเทศจอร์เจีย พื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศจอร์เจีย Image นาอูรู
Image นิการากัว
Image รัสเซีย
Image ซีเรีย
Image เวเนซุเอลา
Image อับฮาเซีย
Image เวสเทิร์นสะฮารา
Image ทรานส์นีสเตรีย		 [20][21][22][23]
อับฮาเซีย สาธารณรัฐอับฮาเซีย ค.ศ. 1999 สาธารณรัฐอับฮาเซียสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1999 โดยแยกตัวออกจากประเทศจอร์เจียภายหลังความขัดแย้งอับฮาเซีย-จอร์เจีย ประเทศจอร์เจีย สาธารณรัฐปกครองตนเองอับฮาเซีย ประเทศจอร์เจีย Image นาอูรู
Image นิการากัว
Image รัสเซีย
Image ซีเรีย
Image เวเนซุเอลา
Image เซาท์ออสซีเชีย
Image ทรานส์นีสเตรีย		 [24][20][21][23]

รัฐที่มิใช่ทั้งสมาชิกและผู้สังเกตการณ์ซึ่งไม่ได้รับรองโดยสมาชิกสหประชาชาติ

[แก้]
รัฐ ปีที่ประกาศ สถานะ อ้างสิทธิเหนือ รับรองโดย หมายเหตุ
ทรานส์นีสเตรีย สาธารณรัฐมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี ค.ศ. 1990 สาธารณรัฐมอลเดเวียพรีดเนสโตรวีสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1990 โดยแยกตัวออกจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียภายหลังสงครามทรานส์นีสเตรีย ประเทศมอลโดวา เขตปกครองตนเองทรานส์นีสเตรีย ประเทศมอลโดวา Image อับฮาเซีย
Image เซาท์ออสซีเชีย		 [25]

หมายเหตุ

[แก้]

ไม่รวมรายการดังต่อไปนี้ไว้ในรายชื่อ

  • คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา ปัจจุบันมิใช่รัฐอธิปไตยซึ่งมีดินแดนในปกครอง แต่เป็นองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางการทูตกับ 110 รัฐสมาชิกสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศต่าง ๆ และได้รับสถานะองค์กรผู้สังเกตการณ์ถาวรประจำสหประชาชาติ
  • กลุ่มชุมชนหรือชนเผ่าที่ไม่เป็นที่รู้จักและไม่สามารถกำหนดสถานะที่ชัดเจนได้
  • เขตการปกครองในประเทศต่าง ๆ ซึ่งเป็นอิสระโดยพฤตินัย โดยรัฐบาลกลางมีบทบาทไม่มากก็น้อยในพื้นที่นั้น และไม่ได้มีการประกาศอิสรภาพอย่างชัดเจน
  • ประเทศจำลอง แม้ว่าจะมีการประกาศอิสรภาพที่ชัดเจนและอ้างว่ามีอธิปไตยสมบูรณ์ แต่แตกต่างจากขบวนการแบ่งแยกดินแดนเป็นอย่างมาก ไม่ได้รับการรับรองจากรัฐชาติหรือองค์การระหว่างประเทศใด ๆ และเป็นที่กังขาว่าสามารถรักษาอธิปไตยที่ตนอ้างไว้ได้หรือไม่
  • ดินแดนที่อยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองหรือสถานการณ์อื่น ๆ ที่มีปัญหาเกี่ยวกับการสืบทอดตำแหน่งรัฐบาล โดยที่ความขัดแย้งเพิ่งเกิดขึ้นไม่นานหรือไม่มีเสถียรภาพมากพอที่จะสามารถกำเนิดรัฐได้
  • กลุ่มกบฏที่ประกาศเอกราชและควบคุมพื้นที่บางส่วน ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ แม้ว่าจะได้รับการรับรองบางส่วนในระดับสากลก็ตาม
  • รัฐบาลพลัดถิ่นและขบวนการเรียกร้องดินแดน ซึ่งไม่ถือว่ามีอำนาจอธิปไตยที่ครบถ้วน
  • รัฐสมาชิกสหประชาชาติที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตช้าจึงไม่ได้รับการรับรองอย่างชัดเจน แต่มิได้มีข้อพิพาทหรือข้อขัดแย้งต่อกัน

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Government of Israel (1948-05-14). "Declaration of Israel's Independence 1948". Yale University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-13. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  2. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-27. สืบค้นเมื่อ 2009-09-19.
  3. ↑ US Library of Congress (2000-10-07). "World War II and Korea". Country Studies. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  4. ↑ Sterngold, James (1994-09-03). "China, Backing North Korea, Quits Armistice Commission". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2008-02-29.
  5. 1 2 "Treaty on Basic Relations between Japan and the Republic of Korea". สืบค้นเมื่อ 2008-10-27.
  6. ↑ "Declaration of Independence". TIME. 1966-08-19. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-06. สืบค้นเมื่อ 2008-02-29. {{cite web}}: ข้อความ "author" ถูกละเว้น (help)
  7. ↑ Scofield, David (2005-01-04). "Seoul's double-talk on reunification". Asia Times. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-19. สืบค้นเมื่อ 2008-02-29.
  8. ↑ "Constitution of the People's Republic of China". International Human Rights Treaties and Documents Database. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-25. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  9. ↑ CIA World Factbook (2008-02-28). "Cyprus". Central Intelligence Agency. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-12-26. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  10. ↑ "Cyprus exists without Turkey's recognition: president". XINHUA. 2005-10-01. สืบค้นเมื่อ 2008-03-07.
  11. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-29. สืบค้นเมื่อ 2009-09-19.
  12. ↑ "3.10 - How many countries recognize Palestine as a state?". Institute for Middle East Understanding. 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-13. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  13. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-04-04. สืบค้นเมื่อ 2006-04-04.
  14. ↑ "Kosovo MPs proclaim independence". BBC News. 2008-02-17. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  15. ↑ http://www.unmikonline.org/press/reports/N9917289.pdf
  16. ↑ Lewis, Joe (2002-08-04). "Taiwan Independence". Digital Freedom Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1998-12-02. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  17. ↑ Sahrawi Arab Democratic Republic (1976-02-27). "Sahrawi Arab Democratic Republic". Western Sahara Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-29. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  18. ↑ Hadar, Leon (2005-11-16). "In Praise of 'Virtual States'". AntiWar. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  19. ↑ BBC Country Profiles: Regions and territories: Somaliland, accessed 14 September 2009
  20. 1 2 Russia recognises Georgian rebels - BBC, 2008-08-26
  21. 1 2 "Venezuela's Chavez draws closer to Moscow". Washington Post. 2009-09-10. สืบค้นเมื่อ 2009-09-10.[ลิงก์เสีย]
  22. ↑ Stojanovic, Srdjan (2003-09-23). "OCHA Situation Report". Center for International Disaster Information. สืบค้นเมื่อ 2008-02-28.
  23. 1 2 "South Ossetia opens embassy in Abkhazia The Tiraspol Times". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-04-22. สืบค้นเมื่อ 2009-09-19.
  24. ↑ Clogg, Rachel (2001). "Abkhazia: Ten Years On". Conciliation Resources. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-05. สืบค้นเมื่อ 2008-02-26.
  25. ↑ "Abkhazia: Ten Years On". BBC 2. 2001. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-19. สืบค้นเมื่อ 2008-06-16.

ดูเพิ่ม

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รายชื่อรัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์&oldid=12762784"