ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΔΑΝΙΗΛ - ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ

«Εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἡμ῵ν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν» Κείµενα: Μητροπολίτου Καισαριανῆς. Βύρωνος καὶ Ὑµηττοῦ ∆ανιὴλ Στοιχειοθεσία.gr e mail: info@imkby. ∆ιακόσµησις.: 210.72.gr ΙSΒΝ: 978 960 6841 08 8 . Ἅγιον Ὄρος Σειρά: «Xριστολογικὰ» ἀριθµ.Κ.imkby. Βύρωνος καὶ Ὑµηττοῦ.123 www. 14 Copyright: Ἱερὰ Μητρόπολις Καισαριανῆς. 161 21 Καισαριανὴ Τηλ. Τ. Ἐπιµέλεια Ἐκδόσεως: Ἀδελφότης Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόµου Καρέα Εἰκόνα ἐξωφύλλου: Τοιχογραφία τοῦ 1312 στὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου. Λεωφόρος Ὑµηττοῦ 47 51.24.

Ἔζη ἀνάµεσά Ἀ 3 . ἀλλὰ δὲν Τὸν εἶχαν γνωρίσει βαθύτερα.«Εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἡμ῵ν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν» (Β΄ Πέτρου α΄ 8) τοῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς.» (Ματθαίου καʹ 10) πὸ τὸν Ἰουδα κὸ λαὸ ἀκούσθηκε ἡ γεµάτη θαυ µασµὸ καὶ ἀπορία ἐρώτηση «Τίς ἐστιν οὗτος. Βύρωνος καὶ Ὑμηττοῦ Δανιὴλ «Τίς ἐστιν οὗτος.» (Ματθαίου καʹ 10) γιὰ τὸν Κύριό µας Ἰησοῦ Χριστό. δὲν εἶχαν φθάσει κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο στὴν τελεία γνώση. Ἡ ἐρώτηση δείχνει ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἀνεγνώριζαν ἐξωτερικὰ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. «τὴν ἐπίγνωσι τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ» (Ἐφεσίους δʹ 13).

ἀλλὰ δὲν εἶχαν κατανοήσει τὴν προσωπικότητά Του. καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐ δὲ ἓν ὃ γέγονεν. τὴν ἀποστολή Του καὶ τὴν µοναδικότητά Του. Πρὸς τοῦτο θὰ µελετήσουµε τὴν ἁγία Γραφὴ γιὰ νὰ λάβουµε ἀπάντηση στὸ πάντοτε ἐπίκαιρο ἐρώ τηµα τῶν Ἰουδαίων τότε.4 τους. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν. καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν» (Ἰωάννου αʹ 1 5). ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν γενεῶν τῶν ἀνθρώπων µετέπειτα «τίς ἐστιν οὗτος.». Τὸν ἔχουµε γνωρίσει καὶ ἐὰν Τοῦ ἔχουµε δώσει τὴν ἁρµόζουσα θέση µέσα µας (στὴν ψυχή µας) καὶ ἀνά µεσά µας (στὴν κοινωνία µας). α) Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἀναφέρεται στὴν ταυ τότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. στὸ ἔργο Του. Οἱ ὑψηλὲς αὐτὲς συλλήψεις τοῦ «αὐτόπτου» (Λου κᾶ αʹ 2) τοῦ Λόγου στηρίζονται στὴν δηµόσια διακή ρυξη τοῦ Ἰδίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει. ὅταν ὁµίλησε γιὰ . Ἀντὶ ὅµως νὰ σχολιάζουµε τὴν συµπεριφορὰ τῶν Ἰουδαίων εἶναι ἐποικοδοµητικότερον νὰ στοχα σθοῦµε ἐὰν ἐµεῖς. ποὺ ἑορτάζουµε τὰ Χριστούγεννα. Συνε χίζει ὅτι «Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (αʹ 14). στὴν προ αιώνια ὕπαρξή Του καὶ κατάστασή Του πρὶν ἐναν θρωπήσει µὲ τοὺς λόγους τοῦ εὐαγγελίου του: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος. Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν.

.

ἐξηγῶν συγχρόνως καὶ τὸν σκοπὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ: «Ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵµατος. ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑµέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοι µος» (Ἰωάννου ζʹ 6). Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπι στολή του ἀναφέρεται σ’ αὐτὴ τὴν διαφορὰ ποὺ ὑφίσταται µεταξὺ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπων ὡς πρὸς τὴν καταγωγὴ καὶ τὴν ἠθικὴ ἀνωτερότητα τοῦ προσώπου Του. Εἶπε: «Ὑµεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ.6 τὸν Ἑαυτό Του καὶ ἔδειξε τὴν διαφορὰ τῆς κατα γωγῆς Του ἀπὸ αὐτὴ τῶν ἀνθρώπων. καὶ αὐτὸς παραπλησίως µετέσχε τῶν αὐτῶν. ἵνα διὰ τοῦ . Ὅσο σαφὴς εἶναι αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῆς καταγωγῆς τοῦ Κυρίου µας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν καταγωγὴ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων. ἐγὼ οὐκ εἰµὶ ἐκ τοῦ κόσµου τούτου» (Ἰωάν νου ηʹ 23). ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰµί· ὑµεῖς ἐκ τοῦ κόσµου τού του ἐστέ. ἡ ὁποία ἐπεσηµάνθη µὲ τοὺς λόγους Του «ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσµου οὐκ εἰµί» (Ἰωάννου ιζʹ 16) καὶ τῆς ἐξουσίας Του ἐπὶ τοῦ θανάτου. ἐξ ἴσου σαφεῖς εἶναι καὶ µε ρικὲς ἀκόµη διαφορὲς µεταξὺ Αὐτοῦ καὶ τῶν ἀν θρώπων. «Ἐξῆλθον παρὰ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσµον» (Ἰωάννου ιστʹ 28). ἡ ὁποία ἐπεσηµάνθη µὲ τοὺς λόγους: «ὁ καιρὸς ὁ ἐµὸς οὕπω πάρεστιν. ὅπως αὐτὴ τῆς ἠθικῆς ἀνωτερότητος καὶ καταστάσεώς Του. ἀλλὰ καὶ τὴν ποιότητα τῆς ζωῆς Του.

ἵνα ἐλεήµων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν. εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁµαρτίας τοῦ λαοῦ» (βʹ 14 17). Οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαµβά νεται. τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον. Θὰ διευκρινήσει περαιτέρω ὅτι καὶ ἀληθὴς 7 ἄνθρωπος ἦτο καὶ ἐξ ἴσου ἀληθῶς ἦτο «κεχωρισµέ νος ἀπὸ τῶν ἁµαρτωλῶν» (Ἑβραίους ζʹ 26). ἀλλὰ σπέρµατος Ἀβραὰµ ἐπιλαµβάνεται. ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁµοιωθῆναι. . καὶ ἀπαλλάξῃ τού τους. ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θα νάτου.

.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε. ὁ Ὁποῖος «εἰς τὰ ἴδια ἦλθε καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον» (Ἰωάννου αʹ 11). Ἐµεῖς κυρίως τονίζουµε καὶ ἀναφερόµεθα στὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ἀδυνατεῖ νὰ χωρέσει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. γιὰ τὸν Ὁποῖον ἐδη µιουργήθησαν τὰ πάντα (Κολασσαεῖς αʹ 15). Ὅπως ἐλεύθερος εἶναι ὁ ἄνθρω πος νὰ ἀπορρίψει τὸν Θεό. Μὲ πικρία καὶ ἀπογοήτευση ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάν νης σχολιάζει τὴν συµπεριφορὰ τῶν συγχρόνων του Ἰουδαίων. τὸ σκάνδαλο καὶ τὴν πρόκληση τῆς ἀπορρίψεως τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχει ὅµως καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ Θεοῦ. ὁ Ὁποῖος ἐδηµιούργησε τὰ πάντα. Εἶναι ὅµως γεγονός. Τὴν ἐπιτρέπει ὁ Θεός. ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἀπορρίψει τὸν ἄνθρωπο.Ὅσο βαθύτερα γνωρίζουµε τὸ µυστήριο τοῦ Ἰη σοῦ Χριστοῦ. τόσο περισσότερο µᾶς αἰχµαλωτίζει ἡ ἀγάπη Του γιὰ µᾶς καὶ µᾶς κινεῖ στὸ νὰ ἀνταπο δώσουµε αὐτὴ τὴν ἀγάπη Του καὶ ἐµεῖς µὲ τὴν πρὸς Αὐτὸν ἀγάπη µας. δὲν ἐξεβίασε τοὺς ἀνθρώπους νὰ Τὸν 9 . τὴν ὁποία δὲν πρέπει νὰ ἀγνοοῦµε. Τὸ µυστήριο τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου ὅµως ἔχει καὶ τὴν ἄλλη ὄψη. γιὰ τὸν Ὁποῖον ὁµιλεῖ ὁλόκληρη ἡ Παλαιὰ ∆ιαθήκη (Ἰωάν νου εʹ 26). ἐπειδὴ σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. ἀγαπῶντες τὸν ἀγαπήσαντα ἐµᾶς. οἱ ὁποῖοι ἀπέρριψαν τὸν Ἰησοῦ Χριστό. β) Εἶναι Αὐτός.

10 ἀποδεχθοῦν. ὅτι δι’ ὑµᾶς . Φοβερότερο ὅµως θὰ εἶναι. Κι Αὐτὸς τοὺς ἐγκατέλειψε µὲ τὸ «ἰδοὺ ἀφίεται ὑµῖν ὁ οἶκος ὑµῶν ἔρηµος» (Ματθαίου κγʹ 38). ὅταν ὁ Κύριος ὡς ὕψι στος καὶ τελικὸς Κριτὴς πάντων θὰ ἀπορρίψει ἐν συ νεχείᾳ ὅσους τὸν ἀπέρριψαν µὲ τὸ «πορεύεσθε ἀπ’ ἐµοῦ» (Ματθαίου κεʹ 41). γ) Εἶναι Αὐτὸς τοῦ Ὁποίου τὴν πρὸς ἐµᾶς Ἀγάπη Του ὑµνεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφων στὴν βʹ Επι στολή Του πρὸς Κορινθίους. Μερικοὶ ἀπεφάσισαν νὰ Τὸν ἀπορρίψουν καὶ νὰ Τὸν θανατώσουν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ. Γιὰ νὰ στηρίξει αὐτὴ τὴν πορεία ἐπιστροφῆς εἶπε ὅτι «θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπί γνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Αʹ Τιµ. βʹ 4). Εἶπε «εἴ τις θέλει ὀπίσω µου ἐλθεῖν» (Ματθαίου ιστʹ 24). Λουκᾶ δʹ 19). τοὺς ἄφησε ἐλευθέρους νὰ ἀποφασί σουν. ∆ὲν σὲ χρειάζοµαι». ὅτι «γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡµῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὴν τελικὴ κρίση Του θὰ ἐκφέρει. Μὲ ἔπαρση καὶ ἐγωισµὸ ὁ ἄνθρωπος σηκώνει τὸ ἀνάστηµά του µπροστὰ στὸν ∆ηµιουργό Του καὶ στὸν Κύριό Του καὶ τοῦ λέγει· «∆ὲν σὲ θέλω. Ὁ φιλάνθρωπος ὅµως Θεὸς Πατέρας δὲν ἀκούει τὴν αὐθάδεια καὶ ἀφροσύνη τοῦ πλά σµατός Του καὶ συνεχίζει νὰ τὸ εὐεργετεῖ µὲ τὴν φι λανθρωπία Του. ἀφοῦ παρέλθει ὁ «καιρὸς δεκτὸς» τῆς διὰ µετανοίας καὶ πίστεως ἐπιστροφῆς (Βʹ Κορινθίους στʹ 2.

ἐπτώχευσε πλούσιος ὤν. ἀδιαφορία. 11 . τὴν εὐσπλαγχνία καὶ ὅλες τὶς ἄλλες ἀρετές. πλεονεξία. µαταιότητα. ψεῦ δος. πορνεία. Θάνατο. ἀσθένεια. τὴν σοφία. διότι ἔχει τὴν ζωή. ἀνηθικότητα. καὶ ὅλες τὶς κακίες. ἵνα ὑµεῖς τῇ ἐκείνου πτω χείᾳ πλουτήσητε» (ηʹ 9). τὴν ἀγαθότητα. Ὁ ἄνθρωπος οὐδεµία ἐξ αὐτῶν ἔχει. σκληρότητα. φθορά. Ἔγινε µὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ ∆ιαβόλου πονηρὸς καὶ κακός. τὴν δύναµη. τὴν µα κροθυµία. ὁ Θεός. Στὴν ἐνανθρώπηση ὁ Πλούσιος πτωχεύει καὶ οἱ πτωχοὶ γίνονται πλούσιοι. θυµό. τὴν ἀθα νασία. Πλούσιος εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. τὴν ταπείνωση. Τί ἔχει.

διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερ ύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνοµα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄ νοµα. γιὰ νὰ µᾶς καθαρίσει ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ κακὰ τῆς πτωχείας µας καὶ νὰ µᾶς ἀναπλάσει µὲ ὅλα τὰ ἀγαθὰ τῆς θείας ζωῆς. ἀνανεοῦσθαι δὲ τῷ πνεύµατι τοῦ νοὸς ὑµῶν. Γι’ αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει τοὺς χριστιανούς: «ἀποθέσθαι ὑµᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόµενον κατὰ τὰς ἐπιθυµίας τῆς ἀπάτης. θανάτου δὲ σταυροῦ. ἀλλὰ καὶ ὅτι δι’ αὐτῆς ὑψοῦται ὁ ἄνθρωπος καὶ δοξάζεται ὁ Θεός. Τὰ αὐτὰ συνιστᾶ καὶ στὶς ἐπιστολὲς πρὸς Κολασσαεῖς γʹ 8 10 καὶ πρὸς Ῥωµαίους ιγʹ 12 14. Καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρω πον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας» (Ἐφεσίους δʹ 22 24). ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκέ νωσε µορφὴν δούλου λαβών. Ὑψηγορεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ὃς (ἐννοεῖ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ) ἐν µορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρ παγµὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ. ἵνα ἐν τῷ ὀνόµατι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάµψῃ ἐπου ρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων καὶ πᾶσα .12 Ἦλθε ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. δ) Εἶναι Αὐτὸς ὁ Ὁποῖος ἐδίδαξε µὲ τὴν ἐναν θρώπηση καὶ τὴν ζωή Του τί εἶναι ταπείνωση. ἐν ὁµοιώµατι ἀνθρώ πων γενόµενος καὶ σχήµατι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόµενος ὑπήκοος µέχρι θανά του.

.

καὶ καλῶς λέγετε. Εἰµὶ γάρ. Μᾶς δίδαξε ὅτι ἡ ταπείνωση ὑψώνει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν ἀνε βάζει στὸν θρόνο τοῦ Υἱοῦ καὶ ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς µὲ τὴν ταπείνωση καὶ ὑπακοή Του ἐδόξασε τὸν Θεὸ Πατέρα. οὔτε ἡ κυριαρ χία ὑψώνουν καὶ τιµοῦν τὸν ἄνθρωπο. ὁ ∆ιδάσκαλος καὶ ὁ Κύριος. Οὔτε ὁ πλοῦτος. Τὰ µηνύµατα αὐτῆς τῆς περικοπῆς πρέπει νὰ φω τίζουν καὶ νὰ καθορίζουν τὴν πορεία µας στὸν κό σµο. Ὑµεῖς φωνεῖτέ µε. Ἂς στοχασθοῦµε µὲ αὐτοεξέταση. ὅταν ἔνιψε τὰ πόδια τῶν µαθητῶν Του καὶ τοὺς εἶπε: «Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑµῖν. ὁ Ὁποῖος διεκήρυξε ὅτι «ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι. Γιὰ ὅσους δὲν τὸ ἔχουν καταλάβει αὐτὸ τὸ ἔχει διευκρινίσει µὲ σαφήνεια. Εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑµῶν τοὺς πόδας. οὔτε ἡ γνῶση. Μὲ τοὺς λόγους Του αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀνύψωσε τὴν διακονία τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἔργο Θεοῦ. . ἐὰν θέλουµε νὰ εἴµαστε ταπεινοὶ καὶ ὑπάκουοι στὸ θέληµα τοῦ Θεοῦ Πατέρα µας. οὔτε ἡ ἰσχύς. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς µᾶς ἔδειξε ὅτι ἀληθινὸ µεγα λεῖο καὶ ἀξία εἶναι ἡ ταπείνωση. ε) Εἶναι Αὐτός. ἀλλὰ δια κονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Ματθαίου κʹ 28). οὔ τε ἡ δόξα.14 γλῶσσα ἐξοµολογήσηται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός» (Φιλιππησίους βʹ 6 11).

» ἀπαντῆστε ὅπως ἡ ἁγία Γραφὴ διδάσκει καὶ µαρτυρεῖ ὅτι «ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη.ὁ Κύριος καὶ ὁ ∆ιδάσκαλος. στ) Εἶναι Αὐτὸς στὸν Ὁποῖον ἁρµόζει καὶ ἐπι βάλλεται. 12 15). ὑπόδειγµα γὰρ δέδωκα ὑµῖν. ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑµῖν. καὶ ὑµεῖς ὀφείλετε ἀλ λήλων νίπτειν τοὺς πόδας. οὐχ ὅτι ἡµεῖς ἠγαπήσαµεν τὸν Θεόν. Χαρεῖτε το. Ζῆστε το. Σ’ ὅσους ἐρωτοῦν «τίς ἐστιν οὗτος. Κηρῦξτε το. ὅπως ὁ Θωµᾶς. 15 . Αὐτὴ ἡ φωνὴ θὰ περάσει στὴν αἰωνιότητα. καὶ ὑµεῖς ποιῆτε» (Ἰωάννου ιγʹ. ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡµᾶς καὶ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασµὸν περὶ τῶν ἁµαρτιῶν ἡµῶν» (Αʹ Ἰωάννου δʹ 10). νὰ γονατίσουµε καὶ νὰ ἀ ναφωνήσουµε µ’ ὅλη τὴν δύναµη τῆς ὑπάρξεώς µας «Ο KYPIΟΣ MOΥ KAΙ Ο ΘEOΣ MOΥ» (Ἰωάννου κʹ 28).