ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. στη μετάνοια. στα πάθη. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό.μετερίζι. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Με μία υπενθύμιση. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Τα όπλα του αγώνα μας. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. στη Θεία Μετάληψη. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. αλλά δικαίωμα όλων μας. να ασκηθούν για χάρη του. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. στη νηστεία. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. στην εξομολόγηση. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. Η τήρηση των εντολών του Θεού. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Η μάχη έχει ξεκινήσει. η μη κακολογία. η ταπεινοφροσύνη. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. η αγιότητα. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. απεκδυόμενοι των παθών. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια.

Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς".δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. "Να. . Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. αφού άκουσαν όλα αυτά. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". κανένα να μη σκανδαλίσετε. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . κανένα να μη περιφρονήσετε. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Και οι γέροντες." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Βέβαια. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Και τους απάντησα: . "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας.. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. κανένα να μην κλάψετε. κανένα να μη μισήσετε. ζώντας μέσα στον κόσμο. Τότε οι γέροντες του είπαν.

ώστε. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". Και εκείνες του είπαν . Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. Ζ. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. ήλθε και η άλλη γυναίκα.Κάποτε. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι.7) . Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν."Μακάριε."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. τα τόσο διδακτικά. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. άρχισε να βαδίζει. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. μερισματούχοι. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. αλλά στάθηκε αδύνατο."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. . αφού κάθισε. Αφού έφθασε στην πόλη. είπε με θαυμασμό: . αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη." Και εκείνες του απάντησαν. Και."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . ως δε ούτως" (Αγκόρ. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Τι είναι η κατάκριση. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. να ασχοληθεί με τους άλλους. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. καν αληθές η το λεγόμενον". άφες αυτοίς. .12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Δυστυχώς. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. Εξ άλλου. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. κακία. Ο χριστιανός." (Α'Κορινθ 6. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. να κατηγορήσει. Πρόκειται για την κακολογία. "Πάτερ. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. τη συμπεριφορά. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. προκειμένου να επικρίνει. γιατί πιστεύει στον Ιησού. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. δεν κατακρίνει ποτέ. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". να σπερμολογήσει. αμαρτωλή. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. άθλια. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. την εμφάνιση. ίσως και επιπολαιότητα. που βιώνει το Χριστό. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του.

σαν αναμάρτητοι. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. οι δε άνθρωποι. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. Δεν είναι. του είπε. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. πέθανε. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. σαν αναίσθητοι. πολύ άσχημα έκανε. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. . εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. δε νοιώθουν καμιά ντροπή.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά.Ω. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του .Ήμαρτον. . για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. Που ορίζεις να τον κατατάξω. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. αλήθεια. Ένας ένας. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . όπως και οι Φαρισαίοι. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. η γη φρίττει. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". κρατώντας την ψυχή του. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. αποχώρησαν. ενώ αυτοί. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες.Αυτός που κατέκρινες. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. . Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. όλοι. . αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". ουδείς σε κατέκρινε". αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. σ΄αυτόν κατακρίνεις". να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. γιατί θα θέλαμε.

είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον".Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. για να τα πουλήσει. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. βλέπετε την κρίσι του. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. έτσι είναι". Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". υποτίθεται. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. . Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. το όποιο και τελικά αγόρασε. αδελφέ μου. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. . Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό.

Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. παιδί μου. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. Μικρές ήσαν και οι δύο. το μεγάλο σου παράπτωμα. Επομένως. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.Βγες έξω. όπως είπα. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό.Πήγαινε τώρα. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. τον ελεεί. . που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο.Διαπιστώνω. Και αν συμβεί να εκτραπεί. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. περπάτησε για δυο ώρες. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. Για παράδειγμα. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Τότε ο γέροντας του λέγει: .

Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". είναι αδύνατο. . προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. όσο κι αν προσπαθήσω. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. αλλά κριτής" (Ίακ.2. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". το ξέρω. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού..Γέροντα. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. όποιοι κι αν είμαστε. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. ω άνθρωπε. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. 4. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. του λέγει ο νέος. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. Καθώς προαναφέραμε. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα.Ναι. Επομένως. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε.11). Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Δε μαζεύονται. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. παιδί μου. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν.1).

Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Όταν. Ο Άγιος Ιωάννης. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Κάποτε."Αδελφέ. πόρνε. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Έτσι. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Ήταν σούρουπο. Πως. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. δεν διαπιστωνόταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Κάτι τέτοιο όμως. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. συγγραφέας της Κλίμακος. διηγείται ο Αββάς. Τον βλέπει από μακριά. όσο περνούσε ο καιρός. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. μετά την κοίμηση του αμελούς . Ο ηγούμενος κάποια μέρα. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. δε βρέθηκε η γυναίκα. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. όμως. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. η οποία είχε κακή φήμη. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. Αν. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. όπως ήταν φυσικό. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: .

Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός.. σώθηκε ο αδελφός. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ".αδελφού.

παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. Και το παιδί. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. 7. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Οι άγγελοι υπηρετούν. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. 14. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. όχι μόνο άνθρωποι. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". του Κυρίου Ιησού Χριστού. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων".4)." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. χίλιοι Αυτοκράτορες. γίνεται παιδί του Θεού. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. διότι ό κληρικός." (Ρωμ. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Την εξουσία του "λειτουργείν". κατακρίνω τον Ιερωμένο. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. αλλά λειτουργός του Υψίστου. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του".1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. παρευρίσκονται. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία.

Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. ούτε στον ουρανό.κατά θεία νεύση . Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Ουδείς. Σ' αυτόν το δρόμο. αλλά μάλλον από ευθιξία. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. χλευάζεται. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. Αυτός είναι ό ιερέας. καγχάζουν. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. Εκεί. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. έχανε τον εαυτό του. ποια ήταν ή αιτία. ειρωνεύονται. Κι όμως.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. γελούν. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. όπως λέμε). Τότε . Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. είχε ό αδελφός του κατάστημα. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. στο Άγιο Όρος. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". όμως. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του.

Ένας Επίσκοπος κάποτε. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. θα μάς τα αφανίσει όλα. αρρώστια. διεφθαρμένοι. πρωί πρωί.Γιάννης Βασιλειάδης. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Έτσι. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Εκοιμήθη. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. μέσα μου: . περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. επιδημία και ό. λοιπόν και το εκατοστάρικο. Γύρω στο 1937 . Νόμισα. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . φτωχοί άνθρωποι. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. οι παπάδες. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Του δίνω. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. σαν άμυαλος νεαρός. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. έλεγα με κάποια αμφιβολία. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. όσο στην πατρίδα μας. φιλάργυροι.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. σε ικανή απόσταση. αλλά και μετά. ακόμη χειρότερο. σε όλο το διάστημα. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. πού ελαφρά τη καρδία. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. μού δίνετε χρήματα. λέει ή μάννα μου: . πλεονέκτες.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. έτρεξα στον κήπο. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας .38. είναι κακοί.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή.Παιδί μου. λέει στεναχωρημένος. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. Του δίνω το πενηντάρικο. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν.τι άλλο κακό η δυσκολία. Παρά ταύτα. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. δεν είπα τίποτε. μίλησα με τον παπά . εφημέριος Αρχαγγέλου. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. τι πράγματα είναι αυτά. . συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. Όταν τελείωσε ό ιερέας.Τι είναι αυτό. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. Εγώ. Την άλλη μέρα. θα πεινάσουμε. γιατί όπως βλέπω. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. στην Αθήνα περί τα 1950. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . πώς του φάνηκαν λίγα. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. Έκανε τον αγιασμό. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. μετά από ασθένεια. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. . παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής.

Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. Υπήρχε. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. Όχι βέβαια. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. Κληρικό. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. πού είναι και δικός μου Κύριος. κοντά στο όρος του Λιβάνου. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. . Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. λέει. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. . Όταν εγώ το άκουσα αυτό. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. άγιε Δέσποτα. απέναντι των Γαθισών. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. πέφτοντας στα γόνατα. ότι δεν αμέλησα. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς.χωρίς να τον καίει. Διότι. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. του ζήτησε να τον ευλογήσει. -Υπάρχει τάχα. το σύνοδο μου άγγελο λέω. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί.

δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. ότι ήταν Αρχιερέας. Μέγα Αλέξανδρο.δεν γνώριζα αδελφοί. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. Ό Απόστολος Παύλος. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών.Γ. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. Στις Πράξεις των Αποστόλων. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς.Ι 1). Ιαδδουά. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. λέγει. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. Κ. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. . για να δικασθεί. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και.Χ. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. ή οργή του διαλύθηκε. τοίχε κεκονιαμένε".ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. του λέγουν: .τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. αλλά τον Θεόν. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός..

Με αυτά πού λέγω. Τί απολογία θα δώσουμε. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. . σαν υπηρέτες του Θεού μας. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε.τι κακό συμβεί. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. Αν σεις τον προσέχετε. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. όσο πιο πολύ μπορείτε. είτε το θέλει είτε όχι. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου.τι περισσότερο μπορείτε. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. αν σταθείς απέναντι τους καλά. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. Ένα. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. πώς ό. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. θα δώσουν λόγο για σας. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Προσέχετε. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. όταν παραστρατούμε. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. Να το ξέρετε. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. ξέρω. πού δείξαμε στους ιερείς. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. θα τα καταφέρει όλα καλά. δεν το καταλαβαίνετε.τι κι αν είναι. Τιμάτε. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. αν τα χέρια του παραλύουν. Δε βλέπετε. αν τον τιμάτε. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. μη φαντασθείτε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. Τούς χρειαζόμαστε.

προκειμένου να το θεραπεύσουν. εγώ φεύγω. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου.. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε.με αφάνισε ή νηστεία σου.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. λέγει στον γέροντα. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. Οι άγιοι όμως Πατέρες. του λέγει. . . Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. .Ξέρεις γέροντα.και γιατί φεύγεις. Έτσι. τη νηστεία. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. Δε σε διώχνει κανένας από δω.

λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. Και για να κυριολεκτούμε. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. Λήψις τροφής. 2) την 29ην Αύγουστου. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. την ενάτην (περί την 3ην μ. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. Διατεταγμέναι νηστείαι. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. όπως οι μοναχοί). Διώχνει ακόμη και δαίμονες. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. παραμονή των Θεοφανείων. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. έστω και μόνο άρτου. άνευ ελαίου. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.) ξηράν τροφήν.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. . άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας.

4) την 24ην Δεκεμβρίου. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. 93 -94). σελ. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. Πέτρου . εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. ύποσημ. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. Αι περιπτώσεις αύται. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. μερική δε εις ετέρας. Επίσης. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. εμφαίνονται λεπτομερώς. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. έν διττοΐς πίναξιν. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως.

17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .

Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου.ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα.

Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Ιωάννου της Κλίμακος . Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Σταυροπροσκ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ.

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Του Μ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. 7 Σαβ.Δευτ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών.

Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. την ημέρα του Πάσχα. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. να μιλήσω και εγώ τώρα. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Τί πάει να πει νηστεία. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. οι άγιοι Απόστολοι. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. κατά θεία παραχώρηση. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Λέγουν. Και είναι τούτο αληθές. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. αναλάβει το έργο αυτό.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Όστις θέλει. δυστυχώς. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. ό ίδιος ό Κύριος. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Αν ή αρρώστια έχει. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Άκουσε παιδί μου. πολλοί χριστιανοί. ό Μωυσής. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Ή απάντηση είναι όχι. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Νήστευσαν οι προφήτες. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας.

Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. 4. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει .νομοθετήσεις αλλιώς. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. την Καινή Διαθήκη. 4. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». γιατί ήταν αναμάρτητος. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Ένα γεγονός. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις.16-18). Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. γιατί οι Εβραίοι. όμως. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Αλλά. Κύριε. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. Ό Κύριός μας. 6. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. Συ όμως όταν νηστεύεις.10). 'Οδήγησα. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). όπως εμείς. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. Τί είναι αυτά που λες. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας.

Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Γιατί. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Ναι. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». για την Κοίμηση της Θεοτόκου. γερά οχυρωμένη. Νηστεύουμε πραγματικά. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Κάποια Παρασκευή πρωί. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. του βάζει και ένα δεύτερο. Όχι.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. για το μαρτύριο των αγίων. τούς έλεγε άλλη φορά. Ήλθες να με βγάλεις. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Τον εαυτό μας. Τίποτε χωρίς νόημα. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Και ή αδελφή του. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. λησμόνησα να σού πω. . Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Τί πενθούμε.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του.

ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Τί λέγει. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Ναι άγιους και μόνο. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. ό παιδαγωγός της . Παράδοξο. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. παραλύτους και θαυματουργούσαν.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. 19. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. αλλά από άγιους. όσο και ό κόσμος. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Θυμηθείτε το Δανιήλ. Οι νηστείες. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. 8-13). Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. αλλ' οι κακώς έχοντες». Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού.

Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. τότε ας μην έλθουν ποτέ. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. φιλικές. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους.νιότης. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. "Αν δε χορτάσει. Και είναι αποδεδειγμένο. δύο άνθρωποι. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. το στολίδι των γερόντων. επαγγελματικές. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. λέγουν οι ιατροί. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. θα φάει ό. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής.τι νηστήσιμο βρει. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Βέβαια. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Πάντως. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. σώμα δίχως . Κάποτε συναντήθηκαν. Βέβαια. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. είπε ό παχύς. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Πέρα από όλα τούτα. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Ή αποχή. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί.

Αλλά ή νηστεία. καταλαλιάς. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. θυμού αποχή. επιθυμιών χωρισμός. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. ή σκότωσις της διανοίας. Είναι. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. μετά ατονία των ώμων. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. πράγματι. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. εγκράτεια γλώσσης.πνεύμα». πού είναι ή ένωση με το Θεό. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. πού είναι ή ψυχή. αυτοαφορίζομαι». πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. Αν εγώ δε νηστέψω. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. . Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. νηστεία εστίν. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. ή ποθητή Θέωση. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. αλλά και από τόσα άλλα. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. αληθής και ευπρόσδεκτος». Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου.

που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. για να έχεις παρρησία στο Θεό. Αββά Θεόδωρε. Χρέος όλων των χριστιανών . «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. .Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου.

Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα.. του χάριζαν κάτι. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές..αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. ελεούσε !. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. γυμνός. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. . που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. που να έχει κάποια αξία. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. μελανιασμένος από το κρύο. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. για να τον γνωρίσουν. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου.

Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Αλλά.. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. δέσποτα.Που βρήκες τη στολή αυτή. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο.έτσι τουλάχιστον νόμιζε .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. το τρεμούλιασμά του. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Μαρκιανέ. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. . Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. . ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. . αυτό πια καταντά σκάνδαλο.. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. αλλά αυτό δεν πείραζε. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. . Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. δε βρήκε καθόλου χρήματα. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . δέσποτα.

Ήταν ψηλός κι αυτός. του φώναξε. στην ασθένεια.Μάλιστα.. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. Και να. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα.. μόλις βγήκα από απέναντι. . Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. Έ. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους.Ποιος σε γύμνωσε. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο.από τον Ευαγγελισμό.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. . παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. .Σεβασμιώτατε. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. ψιθύρισαν τα χείλη του. δεν Έχω δεκάρα. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ».Αυτό με γύμνωσε. κίτρινος σαν το λεμόνι. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο.Τί επιθυμείς. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. . . Αποφασίζει και λαμβάνομεν. συνέτρεχε τούς πάντας. χλωμός. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . . Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. θα λιώσω στα πόδια μου. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. στην πενία. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. αν δεν με βοηθήσετε. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. ."Ω. . Μαρκιανέ. .Κι αυτή εδώ.

σε λίγο έφερε το δέμα. . έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. αθέατος. αδελφέ. χήρες. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. φτώχευσε και για .. της είπε μόλις την είδε. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. .Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. που σημαίνει εμπρός από σε. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο.δεν πειράζει. σεβασμιώτατε.Χμ. στο Μοναστηράκι στην αγορά. 2). .. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. ορφανά.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ.. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα.Κυρία Αναστασία. για ν' αλλάξετε. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. παραμίλησε. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. . Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης.. κάλεσε τον Κωστή. . Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. Επί της εποχής του πλούσιος. Να τα πας κάτω. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. . Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. που είχε τρεις κόρες. Ό. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. μουρμουρίζοντας. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν.Μα . τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. 6. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. . για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα).Άκουσε. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Εις την ευχήν του Θεού. Ή γριά έφυγε σκυφτή. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα.Τί το θέλετε.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια.

του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. Μεταξύ άλλων. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. του είπε. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. πώς θα βρεθεί στη γη. στα δεξιά του Πατέρα του. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. -Ήμουνα τότε. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. Ό Άγιος Νικόλαος. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Τον ξέρω. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. . ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Κι εκείνος του λέει: . Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. μικρό παιδί. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως.

το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού.Πραγματικά. λαϊκοί και ιερείς.τί θαύμα! . την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. ομολόγησε ό Φοντενέλ. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. 4). Θαύμασα και πίστεψα. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.τι έχουν ανάγκη. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. το είχα ξεχάσει.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. δεν είναι λοιπόν λίγοι. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. όσο μπορώ. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. 6.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. απάντησε ό Φοντενέλ. πού πάνω από το κεφάλι του . ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. Καλά λέτε. δεν είναι λίγοι εκείνοι. .Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. Κάνατε ό. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού.Μα δεν το ξεχάσατε. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. . δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω.Θυμάστε. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». .

που έλαμπαν σαν τον ήλιο. στάθηκαν. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Τον πόνεσε ή ψυχή του. ονόματι Σώζων. θα σε φωτίσει. τους διέταξε.σε παρακαλώ. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. Έριξε το βλέμμα του πέρα. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. .ρόδα και κρίνα . πάτερ. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. καθώς είπα. Τότε ό Νήφων του είπε: . 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. "Όλα τα δένδρα.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. Αφού όμως ήρθες. Και πράγματι. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. για ν' ακούσεις κάτι. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. του απάντησε εκείνος. που άστραφτε. ρώτησε τον όσιο: να τον . . έρχεται ένας νέος και του λέει. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. πρόσεξε και ό Θεός. Πλήθος λουλούδια . αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. ακριβώς απέναντι του. Πολλά άκουσα και διάβασα. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. «Ανοίξτε τα κιβώτια». «ακολούθησέ με». Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά.

εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. του είπε: . βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. Ανάμεσα στα άλλα. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα.Σού αρέσουν.Βλέπεις. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. αντί για ανταμοιβή. Και κείνος είπε με δέος: . όλα πανέμορφα. αβάφτιστη ακόμη. Μια μέρα. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. Σιόζων. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». πόσα αγαθά σού ετοίμασα. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Σώζων. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». πάθεις διπλή ζημιά. χάνει και τον μισθό του. 'Εκεί. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί.Κύριε μου. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια.

μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.Άφησε με. πάρε ο.. Κι εκείνη του απαντά : .Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη.σε παρακαλώ. Στενεμένη. . για να κρεμαστεί.Για τ' όνομα του Κυρίου. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή .Δυστυχώς. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. λοιπόν. όμως. ή κόρη αρρώστησε. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . Φώναξε. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ.. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. . λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. βαφτίζοντας μια πόρνη.σκοινί. άνθρωπέ μου: .τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . με την απρόσμενη πρόταση. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα.. Εκείνη στοργικά του λέει: . Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . της άπαντα εκείνος. Όμως. ύστερα από λίγο καιρό.. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω.. κόρη μου.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος.Πες μου όλη την αλήθεια.Τί κάνεις εδώ. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . κόρη μου.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. Ανακουφισμένος. ή κόρη. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.

Πες μου. τέλος πάντων. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. απορημένοι. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. Και πράγματι. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. κόρη μου. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . που τούς έφαγε ή περιέργεια. λευκοφορεμένη. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση.Ναι. την μεταφέρουν στην εκκλησία.Μα ποιοι. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. . με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. 'Εκείνοι. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της.Ή αγάπη σας. τη ρωτούσανε. . απάντησαν: . Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. Κι εκείνη. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου.. Εκεί. της λέει εκείνος . Έστειλε. οι γείτονες. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. Ωστόσο. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. .'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. .Ναι απαντούν εκείνοι. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . λοιπόν. ήταν αυτοί.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . της τάξεως των αριστοκρατών.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. πήγαν και τη ρωτούσανε. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. Τούς ξέρεις. υποβαστάζοντάς την.

κι εγώ του έδωσα ό. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. 'Εκείνη απάντησε: .τι είχα και δεν είχα. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. Ό πατριάρχης. για να προσευχηθείς. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. επίμονα: .άπαντά εκείνη. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. Εκτός μονάχα τούτο..Για σκέψου λίγο. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. . Και λέγοντας αυτά τα λόγια. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.Δίκαιος είσαι.Όχι. Γιατί. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά.μία πόρνη και θεόφτωχη. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. όσο από το κιβώτιο πενήτων. αν σαν φυλαχτό. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». . «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς.'Εγώ. έτοιμο να αυτοκτονήσει. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. θαυμάζοντας αναφώνησε: . συμμαζεμένα . πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. Έτσι.

Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. αρκεί να τον . Πάτερ.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. . Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας.'ΩΣ πότε. Μάταια.Σήκω. . Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. για να πολεμήσουμε. . Τί να κάνω τώρα. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία.» εξήγησε ό Γέροντας. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. . όμως. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του.Έπεσα. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. Δέχεται όλους με χαρά.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. . Αββά. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. Ό λόγος είναι απλός. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. δεν είμαστε όμως μόνοι μας.Σηκώθηκα. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Ό αγώνας είναι μεγάλος. είναι ή μετάνοια. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». ρώτησε ό αδελφός. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα.

'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Τέλος όμως. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. όταν είχε τα μέσα. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους.'Εκείνη. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Έλεγαν μεταξύ τους. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. . έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. για να τη σώσουν. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Ή κόρη. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. .Φύγε από δω. . Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. . Φέρε τον επάνω. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. είπε ή Ταϊσία. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε.αναζητήσουν.

Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα.Σταμάτησε. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. αλλά σταμάτησε.Ακολούθησέ με. . Δεν πήρε απάντηση. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. . . 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Αββά. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Ή κόρη ταράχτηκε. υπάρχει. ολόλευκη σαν περιστέρι. . Εκείνη ένιωσε ντροπή. κόρη μου.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. . Την κίνησε ελαφρά. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Της φώναξε να ξυπνήσει.Γιατί κλαις. τη συμβούλεψε.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά..Πώς να μην κλάψω. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. Πήραν το δρόμο για την έρημο. . Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. πάτερ. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του.Βγάλε με από δω μέσα. κόρη μου. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Το θαύμα. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. Από το σημείο. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Δεν αισθανόταν. γέροντα. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . Σταμάτησαν. Αββά. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες.Ναι. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: .. . που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. έγινε τη στιγμή εκείνη. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου.

Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. με την οικογένειά του. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. για τη θερμότητα της. Μάταια όμως. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Τέλος. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Τα χωράφια χλώμιασαν. ένας άγιος άνθρωπος. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. . Πέρασαν χρόνια. πολιτικός φυγάς. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. είναι καθαρμός. είναι χαρά. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Στο τέλος το λησμόνησαν. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή.

Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Ωστόσο. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. .Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. ούτε και οι Άγιοι. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. καθώς προσευχόταν. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. 'Ύστερα. ένα νέο ξεκίνημα. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του.5). βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. απελπισμένη από την πτώση της. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να .Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». έπεσε κάτω νεκρή. (Ιώβ 14. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. πήρε το δρόμο της επιστροφής. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. εξήγησε ό Γέρων. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς.

Ο Μέγας Αντώνιος. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. αν ό άνθρωπος θέλει. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. υπογράμμιζε ότι. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. ανέβα σε ύψος . δηλαδή στην ορθή πίστη. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. . που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. ενσυνείδητη μεταστροφή. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Όταν αμαρτήσεις. για να ισιώσει το ράμφος του. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο.παραλάβουν την ψυχή της. ούτε υποκριτική. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Αναφέρεται ότι ό αετός.Πού είναι ή μετάνοιά της. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. δέχτηκε την μετάνοιά της. έστω και την τελευταία στιγμή. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. . ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει.

αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. για να τον συνοδεύσει. για να τον δοκιμάσει. Ο Αγ.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. αλλά κάτι που βιώνεται. Διότι είναι πόδια μετανοίας». του είπε: . Ή βαθιά μετάνοια. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. αλλά το τιμούν. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. της ζωής και του θανάτου.αλλά από τη χάρη του Θεού. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. .κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του.

Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. . το Έκανα αυτό. απάντησε εκείνος: Πρώτον. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή.για δύο λόγους. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή.Κι εκείνος. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . πράγμα που ασφαλώς Έγινε. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. με τα χέρια δεμένα πίσω. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. με ανθρώπους ή με ζώα.Αν θέλεις. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. του απάντησε χωρίς δισταγμό. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Διότι. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. . Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία.. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. . εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. για χάρη του ίδιου του αδελφού. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. Τρέμοντας από το φόβο. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει.. αδελφέ μου 'Ιωάννη.

γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. ΙΕ'.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. θυσία. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . και υψώσει υμάς" (Ίάκ. (Ματθ. 4. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει".. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. Τί είναι προσευχή. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. δυναμισμό. 10) 1. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. εσωτερική συγκέντρωση. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. θείο πόθο. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. προς ναόν τον άγιόν Σου. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα .

πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. είναι νεκρό. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής.Παππού. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. . πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Ό αλάνθαστος είναι. Είναι επικοινωνία. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. όμως.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα.Δηλαδή γέροντα. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. . προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. όπως κι εσύ τώρα. είναι ή αληθινή χαρά. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα.του Χριστού μας. Τί είναι προσευχή.τι θέλει. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. .Πώς σε λένε.με λένε Ανδρέα. . Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. Και είναι ό εύκολος δρόμος. για να του κάνουν προσευχή. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. έτσι και ή ψυχή. γέροντα. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. ένας ευλαβής νέος του είπε: . αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. "Όπως το σώμα μας.Μά δεν το καταλαβαίνεις. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. . μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. συνεχής δημιουργία. . Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. πέρασμα στην όντως ζωή. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος.

Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Αλλά. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Ό Θεός.Μια νύχτα. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Έλα και σώσε με. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. είναι στα θεία νοήματα. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά." και ό σατανάς. ενώ προσευχόταν. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Όταν ό νους. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. έμενα που καταποντίζομαι. αλλά στα στέκια τα δικά μου. για να σε συναντήσει. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Εμείς. Θεέ μου. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. τότε είσαι θεολόγος". . Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. την προσευχή. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία.τι εσύ επιθυμείς. χα. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Κι αυτός άγρυπνά. έλα Εσύ ό ίδιος. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. δες Θεέ μου. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. με όλη μας την ύπαρξη. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. όπως έσωσες τον Πέτρο. ό καθένας μόνος του. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. θα πάει στον Ουρανό. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. λοιπόν. ό όποιος. "χα. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. Εσύ Είσαι ή Αγάπη.

οι μαθηματικοί νόμοι κ. συνεπώς. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. Οι κανόνες της φυσικής. που δεν έχω όρεξη να φάω. κοινωνικός. Μπορούν . Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". μέχρι που να παλαβώσετε.. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. Έτσι. να την ανακαινίσει. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. πνευματικά χαρούμενος. να τον αγιάσει. αλλά και το στόχο αυτής. έτοιμη να τον κυριέψει. 2. παρά μόνο στον εαυτό μας. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. να την γνωρίσει. της χημείας. Το είπαμε και πιο πάνω.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. ευτυχής.. εσωτερικής ανακαίνισης. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. στον Ουρανό.. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. φλυαρώντας ακατάπαυστα.Ό χριστιανός ορθόδοξος. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. ευπροσήγορος. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. Ό χριστιανός.ο. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές.. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν.κ.

Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. πληροφορεί για την αλήθεια. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. . την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο.να γίνουν κτήμα καθενός μας. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. εκλεπτύνει τα αισθήματα. ή εμπειρία του επέκεινα. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. οι ασθένειες. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. δύσκολη όμως στην εφαρμογή.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. ή τρομοκρατία. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Όταν επέλθει ή θεραπεία. καθαρίζει το νου. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. Υπάρχεις. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Όμως. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Πού είναι ό Θεός. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. Αυτό. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. ή άλλη Γνώση. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. 3. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. των θείων πραγμάτων. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. ή πείνα. όμως. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο.

. .δεν τρώτε καθόλου.Τρώμε. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. πού δεν μπορούν να εργαστούν. ό Θεός.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. τούς ρώτησε. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . Όταν με το νου μου προσεύχομαι. τα χέρια μου πλέκουν.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. .Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. . κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". . . είπε ό Αββάς Λούκιος. . Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία.Μά τότε αδελφοί μου.Κοιμόμαστε λίγο. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. . Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου.δεν κοιμάσθε. αποκρίθηκαν εκείνοι. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. δεν είναι τούτο προσευχή.

αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Δοξολογία στο Θεό. Δυστυχώς. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. για να καταλήξει στην καρδιά. μέχρι και το υμνολογικό. . για το συνάνθρωπο. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Είναι ή διαρκής. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Έτσι. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. τυπικά. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. μεταφέρεται στο νου. για τη φύση. όπως πολλοί λένε. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". όμως. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό.. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα.. χαίρεται τη συναναστροφή. «υποχρέωση». Άρα. προσευχή για μάς. συνεχής επαφή με το Χριστό. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. αγαπά. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. Αν. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου.). Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. Ξεκινά από τα χείλη. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. βρίσκει νόημα ζωής. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. για τούς λαϊκούς όμως. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. περικλείουν τα πάντα. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. από το λειτουργικό μέρος.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. ευχαριστία.

κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Να προτιμά την τάξη. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου.Παράλληλα. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. αφοσιωμένο στο Θεό. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. . Απόδειπνο. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. χωρίς φωνές και φασαρία. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Έτσι. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Πρωινές προσευχές. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. σιωπηλά και υπομονετικά. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Μάλλον τον αυξάνουν. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. 4. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. την ησυχία και την ταπείνωση. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. με εκδηλώσεις εξωτερικές. με στεναγμούς αλαλήτους.

γιατί.. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". λέγει στον εαυτό του. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Έτσι. Βέβαια. Ό όσιος Παλάμων. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. μπορεί και να μη . έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. δίχως συνείδηση. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. Αντιθέτως. χωρίς νόημα και αξία.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. σού δίδω σημασία". ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους.. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. δίχως περίσκεψη. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. περιουσίες. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. όπως αυτός νομίζει. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. . επαγγελματική καταξίωση. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου.

Είναι ό αόρατος πόλεμος. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. το συνάνθρωπο. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. αμφιβολία. 5.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. το Θεό. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. απόγνωση. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. φόβο. τούς άγιους μας. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Εδώ χρειάζεται προσοχή. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. ακηδία. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα.. Σήμερα όμως οι . Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Βέβαια. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. Αλήθεια. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. την Παναγία. φόβο. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. περιπαίζεται από αυτούς". ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. Να τα ομολογούμε όλα τούτα.". ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. Με μία μόνο λέξη. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Στα παλαιότερα χρόνια. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας.

πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. δεκαπλή. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Αντίθετα. ή δυστυχία κυριαρχεί. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. να μισεί την αμαρτία. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. Άλλωστε. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. τριπλή. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. ή αδικία διευρύνεται. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. προσευχή καρδιάς. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. οι πόλεμοι συνεχίζονται. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. όπως αυτή του Δαβίδ.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Το αποτέλεσμα. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. να φοβάται την κρίση του Θεού. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης.

Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. 11. 26. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές.Λειτουργία). Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. το της Καινής Διαθήκης. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Ή μετοχή μας στη Θ. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. " Ή Θ. ή Θεία Κοινωνία. Κοινωνία ως έθιμο. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Χριστούγεννα.26). Κορ. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. τη διδασκαλία τους. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . πηγής αθανάτου γεύσασθε". Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). ίνα γένη. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του.12). Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. άχρις ου αν έλθη"(Α. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. προκειμένου να λάβουν απάντηση. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Κοινωνία δεν είναι σούπα". Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο.

Τα λόγια τους. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν.Χ. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. έν τη Κυριακή. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. αλλά την εβδομάδα. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Ευχαριστία.. Κοινωνία. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Ό. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. μάς ελέγχουν. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Μ. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. φιλοσόφου και μάρτυρος. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές".τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Ό Μ. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. δηλ τον 4ον αι. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Κοινωνία. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. Ευχαριστία για την ψυχή. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. κεφ. φοβερή και κρυστάλλινη. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Πράγματι. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Τί φταίει.

ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Δόξα Σοι. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Κοινωνία. Έξ άλλου ή Θ. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. έβλεπε. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. για βάρος ψυχής .Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. Εις κατάκριμα. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. πόσο έλαμπε. αλλά. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. . μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. Κύριε Χριστέ. Υιέ του Θεού. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. Και γι' αυτό. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. για ανακαίνιση και για αγιασμό. Και γι' αυτό ποτέ. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Ό ιερός Χρυσόστομος. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Ό Άγιος Ιερώνυμος. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως".λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. για βάρος υχής. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. "Παντί τω λαώ". αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. Το δανειζόμαστε. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. κανένας ασκητής. πού. Όσο κι αν κλάψουμε. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. σε μια ευχή της Θ. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. και όταν πια κοινωνήσωμε. Ούτε το πνευματικό πένθος. πού πρέπει να έχουμε. κάτι μέσα μας μάς το λέει.

που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Άγγελος Κυρίου του . τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. για να προσκομίσει. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. από αμάθεια πιο πολύ. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. Πιστεύουν ό. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. όταν υστέρα από λίγο. τούς λάμπρυνε περισσότερο. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. όμως. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. εκαίγοντο. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. απορρίπτουν ό. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. αμετανόητος. Διαμέλιζε κι αυτός. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. "Κάποιος Αναχωρητής. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. από την ακηδία. συγχρόνως με τον Ιερέα. Οι Πατέρες τον άφησαν. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. λέγουν οι Πατέρες.τι δεν κατανοούν. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος.Παρά ταύτα. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. που πήγε να κοινωνήσει. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. που μεταλαμβάνομε. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο.τι βλέπουν.

σαν θαυματουργού. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. φθονεροί και άπληστοι. πού ή φήμη του. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. ή οκνηρία. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Προϋποθέσεις Θ. Εγώ την βλέπω γυναίκα. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. Ό μάγος τότε. Αυτοί. ήσαν δίκαιοι. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. Σαν έφτασε στη σκήτη. τέλος. όπως είναι στην πραγματικότητα. Ή αμέλεια. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. ό άνθρωπος. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Κοινωνία. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. από εκδίκηση. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες.Κοινωνία. προσευχήθηκε. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. Πήγε. ήσαν πονηροί και άδικοι. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. ή ακηδία. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. μά καταδικάζονταν. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. Κοινωνίας .

"Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. ό ιερέας τουλάχιστον. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια.χ. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. π. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. θα έπρεπε να ασθενήσει. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Κοινωνία. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. που μνημονεύει ό ιερεύς. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί.1. 9). Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. . Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. δ. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. τα ιουδαϊκά. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Ό Κύριος.

εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. αλλά με την αγνότητα. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. . Εκεί. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. 2. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Πώς. ζώντων και νεκρών. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. οι μοιχοί και πόρνοι. ενώνεται μαζί του. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Έν τούτοις. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Χωρίς κανένα. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. πράγματι. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. βλασφημία! Ένας Θεός. Οι αμφιβολίες. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. δεν έγινα.. Κοινωνίας. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. μά κανένα δισταγμό. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. σε ένα στενό δρομάκι. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Προς Θεού όμως. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. που τυχόν υπάρχουν. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Και δύο λόγια για το Έητζ. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Θεώνεται. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν.. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. εις την ενορίαν του. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. Όσον για τον ασθενή αυτόν. ποιητής Ουρανού και Γής. Γιατί. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος.! Μεγάλη.

Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Κύριε. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. έν τη βασιλείς σου. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία.μνήσθητί μου Κύριε. Βέβαια. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. ως φιλάνθρωπος. Υιέ Θεού. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. παρουσίας Σου. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Ό Θεός μου. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. τον δε νουν τρέφει ξένως. Όχι όμως. Του Δείπνου σου του μυστικού. Κύριε Ιησού Χριστέ. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. Προσέλθετε".άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. Αγαθέ. διά το ανάξιον είναι με. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών".ού φίλημά σοι δώσω. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. τούς αναξίους φλέγων". Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. τούς συζύγους. κοινωνόν με παράλαβε. καθάπερ ό 'Ιούδας. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. όπως είπαν πολλοί.Θεοί το πνεύμα. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. σήμερον.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . Χρησιμοποιείτε εύκολα. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Καθάρισον. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι.Ιδού. ό χιτών με ελέγχει. Ή αγάπη προς τούς γονείς. "Άνθραξ γάρ έστι. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Θεουργόν Αίμα φριξον.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Δέσποτα φιλάνθρωπε. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον.

ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού.τι θέλεις". σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται.11 Αγάπα και κάνε ό. . άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. κοινωνεί εις κρίμα. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. Τα δώρα μας. 4. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. οίνος. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. την αντιπάθεια. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. δηλαδή το "Πιστεύω". Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. πρόσφορο. (Ματθ. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. ε 23-24). αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. ενώνονται. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. καταργούν τα σύνορα. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. στ'. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε.τι θέλει. τον εγωισμό. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. θυμίαμα. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό.

Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. ολιγωρία. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. αρνείται τη συγγνώμη. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. λέγει ό Παύλος. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. ψυχρότητα. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Είναι αναγκαίο . Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. 5. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Όχι. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Ήταν πιστός ιερεύς. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει.

Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. τύπου παράγκας. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. "Σταυροδρόμι". ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Και να. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. τους λέγει. κοινώνησε. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Ή προσευχή τους πολλές φορές. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Ξέρεις. Του λέει. Ό παπάς τα έχασε. Και μετά. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Κάποιος αδελφός. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Να αυτή! Ποιά αυτή. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Και άθεος θα πεθάνω.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. παπά. ζήτησε να εξομολογηθεί. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. έγγαμος. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. τους έλεγε. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Γι' αυτό. καθώς στέκει απέναντί του. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Έχω. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. τί λες. . Και αφού έκλαψε. Εγώ είμαι άθεος. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Αισθάνθηκαν δέος. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Αυτή είναι ή μάνα μου. έστω και την ύστατη στιγμή. Ντούτκο. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό.

. κατά την περίοδο του πάθους του". Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Είχε ήδη κοινωνήσει. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Και εγώ του λέγω. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. "Συ ποιός είσαι". "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. Και αμέσως εξαφανίστηκε.