The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20131002080028/http://www.scribd.com/doc/140833122/%CE%9F%CE%95%CE%A6%CE%95-2013-%CE%A6%CE%A5%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%92%CE%84-%CE%9B%CE%A5%CE%9A%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5-%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9D%CE%A3%CE%97%CE%A3-%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3
P. 1
ΟΕΦΕ 2013 - ΦΥΣΙΚΗ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΟΕΦΕ 2013 - ΦΥΣΙΚΗ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ratings: 0|Reads: 117|Likes:
Published by karxri
ΟΕΦΕ 2013 - ΦΥΣΙΚΗ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΟΕΦΕ 2013 - ΦΥΣΙΚΗ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

More info:

Published by: karxri 4 months ago
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
Free download as PDF, TXT or read online for free from Scribd

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 2013

Β΄ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΑΞΗ: ΜΑΘΗΜΑ: ΦΥΣΙΚΗ / ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ Α
Α1. Α2. Α3. Α4. Α5. δ γ β γ α. Σωστό,

β. Λάθος,

γ. Σωστό,

δ. Λάθος,

ε. Σωστό.

ΘΕΜΑ Β
B1.1. Σωστή επιλογή (β) Η κατεύθυνση της ταχύτητας υ0 είναι ίδια µε την κατεύθυνση των δυναµικών γραµµών του οµογενούς ηλεκτρικού πεδίου. Το σωµατίδιο κατά τη διάρκεια της κίνησης του από το σηµείο A στο σηµείο B, εκτελεί ευθύγραµµη οµαλά επιβραδυνόµενη κίνηση υπό την επίδραση της δύναµης του ηλεκτρικού πεδίου. – +
E

m, q

υ0

Fηλ

m, q B

υ0 2

A

+

V

Σελίδα 1 από 7

Εφαρµόζουµε το 2ο Νόµο του Νεύτωνα στον άξονα της κίνησης του φορτισµένου σωµατιδίου.
| ΣF |= m⋅ | α | ⇒ Fηλ = m⋅ | α | ⇒ Ε⋅ | q | = m⋅ | α | ⇔| α |= E⋅ | q | m

(1)

Η ταχύτητα του σωµατιδίου θα ικανοποιεί την εξίσωση
υ= υ0 2

υ = υ0 − | α | ⋅t

υ0 υ υ = υ0 − | α | ⋅t ⇒| α | ⋅t = 0 ⇔ t = 0 2 2 2 |α |

⇒ t = 2 ⋅ E⋅ | 0q |

(1)

m ⋅υ

B1. 2. Σωστή επιλογή (α) Εφαρµόζοντας ΘΜΚΕ από το σηµείο Α στο σηµείο Β, έχουµε ότι:
1 υ2 1 Kτελ − Kαρχ = WFηλ ⇒ m 0 − mυ02 = − | q | ⋅VAB ⇒ 2 4 2 mυ02 4mυ02 3mυ02 ⇒ − = − | q | ⋅VAB ⇒ − = − | q | ⋅VAB ⇒ V AB 8 8 8
2 3mυ0 = 8| q |

B2. 1. Σωστή επιλογή (α) Υπό την επίδραση της δύναµης F η αρχικά ακίνητη ράβδος ξεκινά να επιταχύνεται και στα άκρα της αναπτύσσεται ηλεκτρεγερτική δύναµη από επαγωγή Eεπ = Bυ ℓ (1). Στα ελεύθερα ηλεκτρόνια της ράβδου ασκείται από το µαγνητικό πεδίο δύναµη Lorentz η οποία τα κατευθύνει προς το άκρο Ν. Εποµένως στο άκρο Ν της ράβδου έχουµε συσσώρευση αρνητικού φορτίου και στο άκρο Μ περίσσεια θετικού φορτίου. Συνεπώς το κλειστό κύκλωµα ΑΜΝΖ διαρρέεται από επαγωγικό ρεύµα και η ράβδος δέχεται από το µαγνητικό πεδίο δύναµη Laplace, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήµα.

Σελίδα 2 από 7

M Α I

+
B

x

R

FL

F

Ζ


N Α M

y

+
I R R

Eεπ

Ζ

N

Εφαρµόζοντας το Νόµο του Ohm στο κλειστό κύκλωµα ΑΜΝΖ, έχουµε ότι:
I= Eεπ E ⇒ I = επ Rολ R+R
(1)

I=

Bυ ℓ 2R

(2)

Συνεπώς η δύναµη Laplace που δέχεται η ράβδος θα ισούται µε:
(2)

FL = BI ℓ

Bυ ℓ B 2υ ℓ 2 FL = B ℓ ⇒ FL = 2R 2R

(3)

Σύµφωνα µε το 2ο Νόµο του Νεύτωνα η ράβδος θα κινηθεί µε επιτάχυνση:
a= ΣF F − FL ⇒a= m m
(3)

F−

⇒ a=

B 2υ ℓ 2 2R m

(4)

Εποµένως, η αύξηση της ταχύτητας της ράβδου προκαλεί µείωση της επιτάχυνσης της. ∆ηλαδή η κίνηση της ραβδου είναι επιταχυνόµενη µε επιτάχυνση ελαττούµενου µέτρου.

Σελίδα 3 από 7

B2.2. Σωστή επιλογή (β) Σύµφωνα µε την Αρχή ∆ιατήρησης της Ενέργειας ο ρυθµός µε τον οποίο προσφέρεται ενέργεια στη ράβδο µέσω του έργου της δύναµης F είναι ίσος µε το άθροισµα του ρυθµού αύξησης της κινητικής ενέργειας της ράβδου και του ρυθµού παραγωγής θερµότητας στο κύκλωµα.
PF = dK + PΘ ⇒ F ⋅υ = ΣF ⋅υ + I 2 ( R + R) ⇒ dt
FL = F
3

Απόδειξη Ο ρυθµός µεταβολής της κινητικής ενέργειας είναι ίσος µε:

dK dWΣF dx = = ΣF ⋅ = ΣF ⋅υ dt dt dt

F ⋅υ = ( F − FL ) ⋅υ + 2 I 2 R F ⋅υ =

F  F ⋅υ =  F −  ⋅ υ + 2 I 2 R ⇒ 3 

F F ⋅υ 2F ⋅ υ + 2 I 2 R ⇒ ⋅υ = 2 I 2 R ⇔ I 2 = ⇒I 3 3 6⋅ R

=

F ⋅υ 6⋅ R

ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Το σωµατίδιο κατά τη διάρκεια της κίνησης του µέσα στο οµογενές µαγνητικό πεδίο δέχεται δύναµη Lorentz η οποία µεταβάλλει µόνο την κατεύθυνση του. ∆ηλαδή το µέτρο της ταχύτητας εισόδου υ0 ισούται µε το µέτρο της ταχύτητα εξόδου υ1 .

υ1 = υ0 = 105 m/s
Το σωµατίδιο διαγράφει τεταρτοκύκλιο στο εσωτερικό του µαγνητικού πεδίου διότι οι ταχύτητες εισόδου και εξόδου είναι κάθετες µεταξύ τους. Το κέντρο της κυκλικής τροχιάς ταυτίζεται µε την κορυφή Z του τετραγώνου AZ∆Γ και η ακτίνα της ισούται µε το µήκος α της πλευράς.
R =α ⇒α =  10−13 ⋅105   mυ 10 −8 ⇒α =  ⇒ = m a  −7  −7 B|q|  1⋅ | −0,125 ⋅10 |   −0,125 ⋅10  m ⇒ 

 0,1  a=  m ⇒ a = 0,8m  0,125 

Γ2.

Η περίοδος της κυκλικής κίνησης του σωµατιδίου είναι ίση µε:
T=    2π 10−6 2π m 2π 10−13 ⇒T =  sec ⇒ T =  −7  B|q|  1⋅ | −0,125 ⋅10 |   0,125  −6  sec ⇒ T = 16π 10 sec 

Συνεπώς θα διαγράψει το τεταρτοκύκλιο σε χρόνο
 16π 10−6  T −6 tM = ⇒ tM =   sec ⇒ tM = 4π ⋅10 sec 4 4  

Σελίδα 4 από 7

Γ3.

Κατά τη διάρκεια της κίνησης του φορτίου q, πάνω στην προέκταση της ευθείας (∆Γ), ασκείται η δύναµη Coulomb η οποία είναι συντηρητική δύναµη και εποµένως µπορούµε να εφαρµόσουµε την Αρχή ∆ιατήρησης της Μηχανικής Ενέργειας.
∆ α (m, q)
FL
B

Γ

υ1

(m, q) υΣ Σ r

Q

α

α

υ0

(m, q) Α

FL

Ζ

Εφαρµόζουµε (A.∆.Μ.Ε.) από το σηµείο Γ µέχρι το σηµείο Σ, στο οποίο η κινητική ενέργεια του σωµατιδίου είναι ίση µε την ηλεκτρική δυναµική ενέργεια του συστήµατος των δύο φορτίων. Η αρχική ηλεκτρική δυναµική ενέργεια του συστήµατος των δυο φορτίων τείνει στο µηδέν διότι βρίσκονται σε πολύ µεγάλη απόσταση.
K Σ =Uηλ ,Σ

E A = EΣ ⇒ K A + Uηλ , A = K Σ + Uηλ , Σ

4 ⋅ KC ⋅ Q ⋅ q 1 Q⋅q K A + 0 = Uηλ ,Σ + Uηλ , Σ ⇒ K A = 2Uηλ ,Σ ⇒ mυ12 = 2 K C ⇔r= ⇒ 2 r mυ12
 9 ⋅109 ⋅ (−8 ⋅ 10−8 ) ⋅ (−0,125 ⋅10−7 )  r = 4 m⇒ 10−13 ⋅ (105 )2   −6  8 ⋅ 0,125 ⋅10  −3 r = 36  m ⇒ r = 36 ⋅10 m −13 10 10 ⋅ 10  

ΘΕΜΑ ∆
∆1. Το σώµα (Σ1) εκτελεί οµαλή κυκλική κίνηση ακτίνας ℓ µε γραµµική ταχύτητα µέτρου
υ1 = ω ⋅ ℓ ⇒ υ1 = (6 ⋅1) m m ⇒ υ1 = 6 sec sec

Σελίδα 5 από 7

∆2.

Εφαρµόζουµε Αρχή ∆ιατήρησης της Ορµής για την κρούση των σωµάτων (Σ1),(Σ2).
pπριν = pµετ ά ⇒ p1,πριν + p2,πριν = pΣ ⇒ p1,πριν + p2,πριν = pΣ ⇒

m1 . υ1 + 0 = (m1 + m2) . V ⇒ 0,1 . 6 + 0 = (0,1 + 0,1) . V ⇒ 0,6 = 0,2 . V ⇒
V =3 m sec

Εφαρµόζοντας τη γενικευµένη διατύπωση του 2ου Νόµου του Νεύτωνα έχουµε ότι:
p − p1,πριν ∆p1 ∆p m ⋅ V − m1 ⋅υ1 ⇒ F = 1 = 1, µετ ά ⇒F= 1 ⇒ ∆t ∆t ∆t ∆t  0,1 ⋅ 3 − 0,1 ⋅ 6   −0,1⋅ 3  F = N ⇒F =   N ⇒ F = −30 N 0,01    0,01  F=

Ȧɜɀɍ Ɏɏɇɋ ɒɄɋ ɈɏɍɠɐɄ

N ȥəɒɍɗɄ ɒɏȽɎɂɃɇɍɠ Ο
υ1

M d Α Εµπόδιο

Γ

(Σ1) (Σ2)

K

Λ

N ȥəɒɍɗɄ ɒɏȽɎɂɃɇɍɠ Ο

M

(+)

d Α

V

Γ

Εµπόδιο

(Σ)

K
ȜɊɚɐɘɑ Ɋɂɒə ɒɄɋ ɈɏɍɠɐɄ

Λ

Σελίδα 6 από 7

∆3.

Το συσσωµάτωµα αµέσως µετά την κρούση εκτελεί οριζόντια βολή και οι εξισώσεις που περιγράφουν την κίνηση του είναι: Άξονας x υx = V (1) x=V.t (2) Άξονας y υy = g . t
y= 1 g ⋅ t2 2

(3) (4)

Το συσσωµάτωµα θα έχει διανύσει οριζόντια απόσταση d, τη χρονική στιγµή:
(2) ⇒ d = V ⋅ t1 ⇔ t1 = d  1, 2  ⇒ t1 =   sec ⇒ t1 = 0, 4sec . V  3 

Τότε στον άξονα
(4)
t =t1

το συσσωµάτωµα έχει διανύσει απόσταση

y=

1 1  g ⋅ t12 ⇒ y =  10 ⋅ 0, 42  m ⇒ y = 0,8m . 2 2 

Άρα βρίσκεται σε ύψος από το έδαφος h1' = (1, 25 − 0,8)m = 0, 45m , δηλαδή µικρότερο από το ύψος h1 = 1,05 m του εµπόδιου. Συνεπώς θα κτυπήσει πάνω του. Το µέτρο της ταχύτητας του συσσωµατώµατος ισούται µε το µέτρο της συνισταµένης των ταχυτήτων υ x ,υ y τη χρονική στιγµή t1. ∆ηλαδή
(1),(3) 2 2 +υy υ = υx

υ = V 2 + g 2 ⋅ t12 ⇒ υ =

(

32 + 10 2 ⋅ 0, 42

m ⇒ ) sec

υ=

(

9 + 100 ⋅ 0,16

m ⇒υ = ( ) sec

25

m m ⇒υ = 5 ) sec sec

ȫɏɟɐɍɗɄ ɒɏȽɎɂɃɇɍɠ
(Σ) Α

V

Εµπόδιο

h

υ x h1

h
d

' 1

υy

υ

Σελίδα 7 από 7

You're Reading a Free Preview

Download