ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΔΑΝΙΗΛ - ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ

19 Copyright: Ἱερὰ Μητρόπολις Καισαριανῆς.gr ΙSΒΝ: 978 960 6841 17 0 .72.Κ.: 210. Βύρωνος καὶ Ὑµηττοῦ ∆ανιὴλ Στοιχειοθεσία.Ἀβεβαιότητες καὶ βεβαιότητες Κείµενα: Μητροπολίτου Καισαριανῆς.24.gr e mail: info@imkby. Ἅγιον Ὄρος. Βύρωνος καὶ Ὑµηττοῦ. Σειρά: «Χριστολογικά» ἀριθµ. Λεωφόρος Ὑµηττοῦ 47 51.123 www. ∆ιακόσµησις. Ἐπιµέλεια Ἐκδόσεως: Ἀδελφότης Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόµου Καρέα Εἰκόνα ἐξωφύλλου: Ἠ Ἀνάληψις (φορητὴ εἰκόνα) Μονὴ Σταυρονικήτα.imkby. 161 21 Καισαριανὴ Τηλ. Τ.

ὅτι µὲ τὴν ἔνδοξη ἀνάληψί Του καὶ ἀνάβασί Του στοὺς οὐρανοὺς καὶ τῆς ἐπανόδου Του. Βύρωνος καὶ Ὑμηττοῦ Δανιὴλ ατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς ἀναλήψεως στοὺς οὐρανοὺς τοῦ Κυρίου µας Ἰησοῦ Χριστοῦ ψάλλουµε στὸ ἀπολυτίκιο. ὅπου ἦν τὸ πρότερον. δηλ. στὸν θε κὸ θρόνο. ὁ Κύριός µας Ἰησοῦς Χριστός ἐχαροποίησε τοὺς µαθητές Του. βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰ τῆς εὐλογίας ὅτι σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. πού βεβαιώθηκαν ἀπὸ τὴν εὐλογία Του. «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡµῶν χαροποι ήσας τοὺς µαθητὰς τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύµα τος. ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσµου».Α ΒΕΒΑ Ι ΟΤΗΤΕ Σ Κ Α Ι Β Ε Β ΑΙ Ο Τ Η Τ Ε Σ τοῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς. Κ 3 . ὅτι εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Λυτρωτὴς τοῦ κόσµου.

κἀγὼ ἐν ὑµῖν. ἄν δὲν εἶναι ἑνωµένη µὲ τὸ κλῆµα. ἐγώ εἰµι ἡ ἄµπελος. ἐσεῖς οἱ κληµατό . καὶ γενήσεται ὑµῖν. ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε. ὁ µένων ἐν ἐµοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ.Ἀπὸ αὐτὸ τὸ τροπάριο προβάλλεται µία πανανθρώ πινη ἀνάγκη. ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆµα καὶ ἐξηράνθη. ὅταν τὰ πάντα γύρω µας καταρρέ ουν καὶ ἡ ἀβεβαιότητα καὶ ἡ ἀνασφάλεια ἀπειλοῦν τὴν ζωή µας καὶ µᾶς φοβίζουν. αὐτὴ νὰ ἀποκτήσουµε βεβαιότητα στὴ ζωή µας γιὰ τὴν ἐµπιστοσύνη ποὺ δείχνουµε στὸν Κύ ριο Ἰησοῦ Χριστό. ἐὰν µὴ µείνῃ ἐν τῇ ἀµπέλῳ. ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε. 4 1) Ὁ Χριστὸς µᾶς χαρίζει τὴν βεβαιότητα µιᾶς πνευ µατικῆς καρποφορίας. ὑµεῖς τὰ κλήµατα. οὗτος φέρει καρπὸν πολύν. καθὼς τὸ κλῆµα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ’ ἑαυτοῦ. ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ µου. οὕτως οὐδὲ ὑµεῖς. ἐὰν µείνητε ἐν ἐµοὶ καὶ τὰ ῥήµατά µου ἐν ὑµῖν µείνῃ. Εἶπε: «Μείνατε ἐν ἐµοί. Τότε θά’ µαι κι ἐγὼ ἑνωµένος µαζί σας. καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι. ἐὰν µή τις µείνῃ ἐν ἐµοί. ποὺ ἀντιτάσσεται στὴν ἀβεβαι ότητα καὶ τὴν ἀπόγνωση τοῦ µηδενισµοῦ. ὅτι χωρὶς ἐµοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. Ἐγὼ εἶµαι τὸ κλῆµα. ∆ηλαδή: «Μείνατε ἑνωµένοι µαζί µου. τὸ ἴδιο κι ἐσεῖς ἂν δὲ µείνετε ἑνω µένοι µαζί µου. Ὅπως ἡ κληµατόβεργα δὲν µπορεῖ νὰ καρποφορήσει ἀπὸ µόνη της. καὶ γενήσεσθε ἐµοὶ µαθηταί» (Ἰωάννου ιε΄ 4 8). ἐὰν µὴ ἐν ἐµοὶ µείνητε. καὶ καίεται.

ὅ. ὅστις ᾠκοδόµησεν τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν · 5 . καὶ θὰ ξεραθεῖ. αὐτὸς κάνει ἄφθονο καρπό.τι θελήσετε ζητῆστε το καὶ θὰ σᾶς δοθεῖ. γιατὶ χωρὶς ἐµέ να δὲν µπορεῖτε τίποτε νὰ κάνετε. τὶς ρίχνουν στὴ φωτιά. Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο φανερώνεται ἡ δόξα τοῦ Πατέρα µου: ὅταν ἐσεῖς κάνετε ἄφθονο καρπὸ κι ἀποδειχθεῖτε ἔτσι µαθητές µου». πρὸς τίνα ἀπελευσόµεθα; ῥήµατα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις» (Ἰωάννου στ΄ 68). Ἂν κάποιος δὲν µένει ἑνωµένος µαζί µου θὰ τὸν πετάξουν σὰν τὴν κληµατό βεργα. Ἐσὺ κατέ χεις τὰ λόγια ποὺ ὁδηγοῦν στὴν αἰώνια ζωή». ∆ηλαδή: «Καὶ σὲ ποιὸν νὰ πᾶµε Κύριε. ὅπως ὁ ἴδιος µᾶς ἐβεβαίωσε µὲ τὴν διδακτικὴ πα ραβολή: «Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει µου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς. ὁµοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίµῳ. 2) Ὁ Χριστὸς µᾶς χαρίζει τὴν βεβαιότητα µιᾶς στα θερῆς καὶ ἀκλόνητης ἀποφάσεως γιὰ τὴν πνευµατικὴ πορεία µας ἔναντι µιᾶς ἀσταθοῦς καὶ κλυδωνισµένης ζωῆς.βεργες. Σ’ αὐτὴ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἑνωµένοι µὲ τὸν Κύριό µας ἐπιτυγχάνουµε τὴν πνευµατικὴ τελείωσί µας ὀφεί λεται ἡ σωτήρια διακήρυξι τοῦ ἀποστόλου Πέτρου ὅτι οἱ µαθητές Του θὰ µείνουν πιστοὶ στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό: «Κύριε. Ἐκεῖνος ποὺ µένει ἑνωµένος µαζί µου κι ἐγὼ µαζί του. Ἄν µείνετε ἑνω µένοι µαζί µου κι ἂν τὰ λόγια µου µείνουν ζωντανὰ µέσα σας. Τὶς βέργες αὐτὲς τὶς µαζεύουν. καὶ καίγονται.

ἀλλὰ δὲν τὰ τηρεῖ στὴν πρᾶξι. ∆ηλαδή: «Ὅποιος ἀκούει αὐτὰ τὰ λόγια µου καὶ τὰ τηρεῖ. καὶ πᾶς ὁ ἀκούων µου τοὺς λόγους τούτους καὶ µὴ ποιῶν αὐτοὺς ὁµοιωθήσεται ἀνδρὶ µωρῷ. Ὁ µαθητὴς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ βαδίζει µὲ σταθερότητα στὴν πνευµατικὴ πορεία ἐπειδὴ κατὰ τὸν λόγο Του ὅποιος δὲν εἶναι σταθερὰ προσανατολισµέ νος καὶ ἀποφασισµένος νὰ ἀγωνισθεῖ γιὰ νὰ ἐπιτύχει τοὺς σκοποὺς τῆς πνευµατικῆς ζωῆς δύσκολα θὰ εἰσέλ θει στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ: «Οὐδεὶς ἐπιβαλὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ’ ἄροτρον καὶ βλέπων εἰς τὰ ὀπίσω εὔθετός ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Λουκᾶ θ΄ 62). καὶ τὸ σπίτι γκρεµίστη κε καὶ ἡ πτώση του ἔγινε µὲ πάταγο µεγάλο». γιατὶ εἶχε θεµελιωθεῖ πάνω στὸ βράχο. Κι ὅποιος ἀκούει αὐτὰ τὰ λόγια µου.6 καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταµοὶ καὶ ἔπνευ σαν οἱ ἄνεµοι καὶ προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ. καὶ ἔπεσεν. Κι ἔπεσε βροχὴ καὶ πληµµύρισαν τὰ ποτάµια καὶ φύσηξαν οἱ ἄνεµοι κι ἔπεσαν πάνω σ’ αὐτὸ τὸ σπίτι. θὰ µοιάσει µὲ ἄνθρωπο ἄµυαλο. ποὺ ἔχτισε τὸ σπίτι του πάνω στὸ βράχο. ποὺ ἔχτι σε τὸ σπίτι του πάνω στὴν ἄµµο. Κι ἔπεσε βροχὴ καὶ πληµµύρισαν τὰ ποτάµια καὶ φύσηξαν οἱ ἄνεµοι κι ἔπεσαν ὁρµητικὰ πάνω σ’ αὐτὸ τὸ σπίτι καὶ δὲν γκρεµίστηκε. αὐτὸν τὸν παροµοιάζω µὲ ἄνθρωπο συνετό. καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς µεγάλη» (Ματθαίου ζ΄ 24 27). ὅστις ᾠκοδόµησεν τὴν οἰ κίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἄµµον · καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταµοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεµοι καὶ προσέ κοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ. . καὶ οὐκ ἔπεσε· τεθεµελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.

.

εἶναι σὰν νὰ ὁµολογῶ πὼς ἔκανα λάθος ὅταν τὸ γκρέµιζα». Μαρ τυρεῖ γι’ αὐτὸ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. ∆ηλαδή: «Γιατί. ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡµῶν διὰ Πνεύµατος ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡµῖν» (Πρὸς Ρωµαίους ε΄ 5). Κατὰ τὴν διαβεβαίωσι τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ: «Ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει. ἂν ὅ. ∆ηλαδή: «Κι ἡ ἐλπίδα τελικά δέν ἀπογοητεύει. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ πιστοὶ σὲ κάθε σύναξί µας ἐπικαλού µαστε τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ: «Σῶσον ἡµᾶς. Γιὰ νὰ ζήσουµε µαζὶ µὲ τὸν .∆ηλαδή: «Ὅποιος βάζει τὸ χέρι του στὸ ἀλέτρι καὶ κοιτάζει πρὸς τὰ πίσω. Υἱὲ Θεοῦ. Μ’ αὐτὴ τὴν ἀποφασιστικότητα διεκήρυττε ὁ ἀπό στολος Παῦλος ὅτι «εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδοµῶ. 8 3) Ἡ «ἐλπὶς τῆς κλήσεως ἡµῶν» (Πρὸς Ἐφεσίους δ΄ 4) στηρίζει τὴν βεβαιότητα τῆς σωτηρίας µας καὶ µ’ αὐτὴ ψηλαφοῦµε τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. τι γκρέµισα τὸ ξαναχτίζω. δὲν εἶναι κατάλληλος γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ». παραβάτην ἐµαυτὸν συνίστηµι» (Πρὸς Γα λάτας β΄ 18). µὲ τὴν ὁποία τὸ Ἅγιο Πνεῦµα ποὺ µᾶς δόθηκε γέµισε καὶ ξεχείλησε τὶς καρ διές µας». ψάλλοντάς σοι ἀλληλού α». Τὴν ἐσχατολογικὴ προοπτικὴ τῶν πιστῶν προσδιο ρίζει µὲ σαφήνεια ὁ ἀποστολικὸς λόγος ὅτι «οὕτω πάν τοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόµεθα».

στὴν παρουσία του. φανερωθεῖ. ποὺ εἶναι ἡ ἀληθινὴ ζωή µας. καὶ πᾶς ὁ ἔχων τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπ’ αὐτῷ ἁγνίζει ἑαυ τόν. ∆ηλαδή: «Ὅταν ὁ Χριστός. τότε κι ἐσεῖς. καὶ ἁµαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστι. τότε καὶ ὑµεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ» (Πρὸς Κολοσσαεῖς γ΄ 4). νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσµεν. Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἐξηγεῖ. καὶ οὔπω ἐφα νερώθη τί ἐσόµεθα· οἴδαµεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ. ὅτι ὀψόµεθα αὐτὸν καθώς ἐστι. Ὁ πιστὸς ἐλπίζει. ὅτι ἐνῷ ὁ ἀνθρώ πινος λόγος ἀδυνατεῖ νὰ ἐξηγήσει τὸ µυστήριο τῆς ἔν δοξης ἐναλλαγῆς τῶν πιστῶν. Τί πρόκειται νὰ γίνουµε στὸ µέλλον δὲν ἔχει 9 . ἡ ζωὴ ὑµῶν. καθὼς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστι.Κύριο στὴν αἰώνιο ζωή. καὶ ἡ ἁµαρτία ἐστὶν ἡ ἀνο µία. ∆ηλαδή: «Ἀγαπητοί µου. θὰ φανερωθεῖτε µαζί του δοξασµένοι». καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσό µεθα» (Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄ δ΄ 17). ὅµοιοι αὐτῷ ἐσόµεθα. τώρα εἴµαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. ὅπως µᾶς ἐδίδαξε ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι «ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ. ἐν τούτοις ὑποδεικνύει µὲ σαφήνεια τὴν ὑποχρέωσί τους νὰ ἁγνίζουν ἑαυτούς: «Ἀγαπητοί. καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τὰς ἁµαρτίας ἡµῶν ἄρῃ. Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁµαρ τίαν καὶ τὴν ἀνοµίαν ποιεῖ. πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ µένων οὐχ ἁµαρτάνει· πᾶς ὁ ἁµαρτάνων οὐχ ἑώρακεν αὐτὸν οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόν» (Α΄ Ἰωάννου γ΄ 2 6). πρέπει προηγουµένως στὴ πα ροῦσα ζωὴ νὰ πιστέψουµε σ’ Αὐτὸν καὶ νὰ τηρήσουµε τὶς ἐντολές Του: «Ἔπειτα ἡµεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόµενοι ἅµα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόµεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα.

Ὅποιος. λοιπόν. ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθεῖ στὴν δευτέρα παρουσία του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος θά διακηρύξει. 10 4) Ὁ Χριστός χαρίζει τὴν βεβαιότητα τῆς ζωῆς δια λύοντας τὴν ἀπελπισία καὶ ζοφερότητα τοῦ θανάτου. Εἶπε: «Ἐγώ εἰµι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή» (Ἰωάννου ια΄ 25). προετοιµάζεται. µ’ ἐµπιστοσύνη στὸ Χριστὸ ἔχει αὐτὴ τὴν ἐλπίδα. Καθαρίζει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὴν ἁµαρτία. «Ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν» (Ἰωάννου ι΄ 10). Ξέρουµε ὅµως πώς. γιατὶ θὰ τὸν δοῦµε ὅπως πραγµατικὰ εἶναι. ἔχοντας ὡς πρότυπο τὴν καθα ρότητα ἐκείνου».ἀκόµη φανερωθεῖ. µὲ τὸ ὁποῖο νὰ µποροῦµε νὰ σωθοῦµε». . ∆ηλαδή: «Ἀπό κανέναν ἄλλο δὲν µπορεῖ νὰ προέλ θει ἡ σωτηρία· οὔτε ὑπάρχει ἄλλο πρόσωπο κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸ δοσµένο στοὺς ἀνθρώπους. ∆ηλαδή: «Ἐγώ ὅµως ἦρθα γιὰ νὰ ἔχουν τὰ πρόβατά µου ζωή. θὰ γίνουµε ὅµοιοι µ’ αὐτόν. καὶ µάλιστα ζωὴ περίσσια». ὅτι µοναδικὸς σωτήρας τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ Κύριος Ἰη σοῦς Χριστός: «Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνο µά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδοµένον ἐν ἀν θρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡµᾶς» (Πράξεων δ΄ 12).

.

Καὶ πάλιν «Φύλαξον τὴν ψυχήν µου καὶ ρῦσαι µε· µὴ καταισχυνθείην. καὶ παρασυρθῶ σὲ ἁµαρτία καὶ κα τεξευτελισθῶ στήν παροῦσα ζωή. Αὐτὸς ὁ ἔνδοξος ἀναστηµένος καὶ ἀναληφθεὶς Κύ ριος πληροφορεῖ καὶ βεβαιώνει κάθε µαθητή Του ὅτι ἡ παρουσία Του στὴν ζωή του. . 20). ποὺ εἶσαι ὁ Θεός µου. ∆ηλαδή: «Ἐγὼ εἶµαι τὸ φῶς τοῦ κόσµου· ἐκεῖνος ποὺ µὲ ἀκολουθεῖ δὲ θὰ πλανιέται µέσα στὸ σκοτάδι. ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ φῶς ποὺ φέρνει στὴ ζωή». ὅτι ἤλπισα ἐπὶ σέ» (Ψαλµός κδ΄ (κε΄) 24 στίχοι 1 2. ἐφ’ ὅσον τηρεῖ τὶς ἐντολές Του θὰ εἶναι ἡ µεγαλύτερη ἀπόδειξι ὅτι εὑρίσκεται στὴν ἀλήθεια καὶ κατέχει τὴν ἀληθινὴ πίστι ποὺ φωτί ζει τὰ βήµατα τῆς ζωῆς του καὶ βιώνοντας αὐτὴ τὴν ἐµπειρία στρέφεται µὲ ἐµπιστοσύνη πρὸς τὸν ἐπουρά νιο Θεὸ καὶ Πατέρα προσευχόµενος: «Πρὸς σέ. ∆ηλαδή: «Πρὸς σέ. Κύριε ἦρα τὴν ψυχή µου. Εἶπε: «Ἐγώ εἰµι τὸ φῶς τοῦ κόσµου· ὁ ἀκολουθῶν ἐµοὶ οὐ µὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ.12 5) Ὁ Χριστὸς µὲ τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ τῆς διδασκα λίας Του µᾶς βεβαιώνει. Σ’ Ἐσένα ἔχω στηρίξει τὴν πεποίθησή µου. ἀνύψωσα τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδιά µου. ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ἰωάννου η΄ 12). ἀφοῦ τά ἀπέ σπασα ἀπὸ τὶς µαταιότητες τοῦ κόσµου τούτου. Οὔτε καὶ νὰ γίνω ἀντικείµενο χλευασµοῦ καὶ ὀνειδισµοῦ ἀπὸ τοὺς ἐχ θρούς µου». ὅτι πορευόµαστε τὴν ὁδὸ τῆς ἀληθείας. Κύριε. Μὴν ἐπιτρέ ψεις ποτὲ Κύριε. Ἐπὶ σοὶ πέποιθα· µὴ καταισχυνθείην». ὁ Θεός.

ἢ τίς ἐνέµεινε τῷ φόβῳ αὐτοῦ καὶ ἐγκατελείφθη. Πίστευσον αὐτῷ καὶ ἀντιλήψεταί σου· εὔθυνον τὰς ὁδούς σου καὶ ἔλπισον ἐπ’ αὐτόν. Κάθε πειρασµὸ καὶ δύσκολη περί 13 . Μεῖνε προσκολληµένος στὸν Θεό. Εὔθυνον τὴν καρ δίαν σου καὶ καρτέρησον καὶ µὴ σπεύσῃς ἐν καιρῷ ἐπαγωγῆς· κολλήθητι αὐτῷ καὶ µὴ ἀποστῇς. Πᾶν ὃ ἐὰν ἐπαχθῇ σοι δέξαι καὶ ἐν ἀλλάγµατι ταπεινώσεώς σου µακροθύµησον · ὅτι ἐν πυρὶ δοκιµάζεται χρυσὸς καὶ ἄνθρωποι δεκτοὶ ἐν καµί νῳ ταπεινώσεως. διότι οἰκτίρ µων καὶ ἐλεήµων ὁ Κύριος καὶ ἀφίησιν ἁµαρτίας καὶ σώζει ἐν καιρῷ θλίψεως» (Σοφία Σειράχ β΄ 6 11). οἱ φο βούµενοι τὸν Κύριον ἀναµείνατε τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ µὴ ἐκκλίνητε. ∆ηλαδή: «Παιδί µου ἐὰν προσέρχεσαι νὰ ὑπηρετή σεις τὸν Κύριο. Οἱ φοβούµενοι Κύριον πι στεύσατε αὐτῷ. Ὅπλισε τὸν ἑαυτό σου µὲ ὑποµονὴ καὶ θάρρος καὶ νὰ µὴν παρασυρθεῖς µακριὰ ἀπὸ τὸν Κύριο σὲ περίοδο δυσκολιῶν. ἢ τίς ἐπε καλέσατο αὐτόν. ἐτοί µασον τὴν ψυχήν σου εἰς πειρασµόν. Νὰ ἔχεις εὐθεία καὶ εἰλικρινὴ τὴν καρδιά σου. οἱ φο βούµενοι Κύριον ἐλπίσατε εἰς ἀγαθὰ καὶ εἰς εὐφροσύ νην αἰῶνος καὶ ἐλέους. µὴν ἀπο µακρυνθεῖς ἀπὸ Αὐτὸν γιὰ νὰ µεγαλυνθεῖς καὶ νὰ δο ξασθεῖς κατόπιν.Ἡ Σοφία Σειρὰχ προτρέπει τὸν πιστὸ νὰ µένει µὲ τὸν Κύριο στὴν ζωή του χωρὶς νὰ ἀµφιταλαντεύεται καὶ νὰ τὸν ἐµπιστεύεται: «Τέκνον. ἐµβλέψατε εἰς ἀρχαίας γενεὰς καὶ ἴδητε · τίς ἐνεπίστευσε Κυρίῳ καὶ κατῃσχύνθη. καὶ ὑπερεῖδεν αὐτόν. καὶ οὐ µὴ πταίσῃ ὁ µισθὸς ὑµῶν. ἑτοίµασε τὸν ἑαυτό σου γιὰ διάφορες δοκιµασίες. ἵνα αὐξη θῇς ἐπ’ ἐσχάτων σου. ἵνα µὴ πέσητε. εἰ προσέρχῃ δουλεύειν Κυρίῳ Θεῷ.

Ἐµπιστεύσου τὸν ἑαυ τό σου στὸν Κύριο καὶ Αὐτὸς θὰ σὲ προστατεύσει. καὶ µὴ καταισχύνης µε ἀπὸ τῆς προσδοκίας µου» (Ψαλµός ριη΄ (ριθ΄) 118 στ.14 σταση ποὺ θὰ ξεσπάσει ἐπάνω σου δέξου αὐτὴν µὲ ὑποµονή. συγχωρεῖ τίς ἁµαρτίες καὶ σώζει τοὺς ἀνθρώ πους σέ περίοδο θλίψεων καὶ πειρασµῶν». Γιατὶ ὅπως µὲ τὴν φωτιὰ καθαρίζεται καὶ γίνεται λαµπρότερος ὁ χρυσός. Ἢ ποιός παρακά λεσε τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τοῦ ἔδειξε ἀδιαφορία καὶ ἐγκατάλειψη. Φρόντισε νὰ εἶναι εἰλικρινεῖς καὶ εὐθεῖς οἱ ὁδοὶ καὶ οἱ τρόποι τῆς ζωῆς σου καὶ στήριξε σ’ Ἐκεῖνον τὶς ἐλπίδες σου. γιὰ νὰ µὴ πέσετε καὶ συντριβεῖτε. 116). Παρατηρεῖστε στὶς ἀρχαῖες γενεὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ δεῖτε ποιός ἀπὸ ἐκείνους πού ἐµπι στεύθηκαν τὸν ἑαυτό τους στόν Κύριο ντροπιάστηκε. Σεῖς ποὺ φοβᾶσθε τὸν Κύριο νὰ ἔχετε τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἀπολαύσετε τὸ ἔλεός Του. Ἢ ποιός ἔµεινε ἀκλόνητος στὸν σεβασµὸ πρὸς αὐτὸν καὶ ἐγκαταλείφθηκε ἀπὸ Ἐκεῖνον. ἔτσι καὶ οἱ ἄνθρωποι γίνονται δεκτοὶ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου µέσῳ τῆς καµίνου τῶν θλίψεων. Ὅλοι ὅσοι φοβοῦνται τὸν Κύριο ἂς ἐµπιστευθοῦν τὸν ἑαυτό τους σ’ Ἐκεῖνον καὶ ἡ ἀµοιβὴ τῆς ὑποµονῆς τους δὲν θὰ χαθεῖ. τὰ ἀγαθὰ καὶ τὴν αἰώνια χαρά. . Στὶς µεταπτώσεις καὶ τὶς ἐναλλαγὲς τῶν θλί ψεών σου δεῖξε µακροθυµία. Ὅσοι φοβᾶστε τὸν Κύριο ἀναµείνατε τὴν ἔκβασιν ποὺ Ἐκεῖνος θὰ δώσει καὶ νὰ µὴν παρεκκλίνετε ἀπὸ τὸν δρόµο τοῦ Κυρίου. Γιατὶ ὁ Κύριος εἶναι οἰκτίρµων καὶ ἐλε ήµων. Γι’ αὐτὸ ὁ πιστὸς παρακαλεῖ τὸν Θεὸ Πατέρα του: «Ἀντιλαβοῦ µου κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ ζῆσόν µε.

πιά σε µε καὶ συγκράτησέ µε σύµφωνα µὲ τὴν ὑπόσχεσή Σου. 15 . ∆ηλαδή: «Ὅποιος ὅµως πιστεύει σ’ αὐτόν. δὲν θὰ ντροπιαστεῖ».∆ηλαδή: «Ἅπλωσε τὸ προστατευτικό σου χέρι. Βεβαιώνει καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται» (Πρός Ρωµαίους θ΄ 33). Ἡ Ἐκκλησία µας βιώνει µὲ τὴν προσευχή της αὐτὴ τὴν βεβαιότητα καὶ καλεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ ἐµπιστεύον ται τὸν Κύριό τους. Σῶσε καὶ περιφρούρησε τὴν ζωή µου ἀπὸ τοὺς κινδύνους καὶ µὴ µὲ ντροπιάσεις σχετικὰ µὲ τὶς ἐλπίδες ποὺ ἔχω στηρίξει σὲ Ἐσένα». «Ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡµῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώµεθα». Τὸ ἴδιο βεβαιώνει καὶ ὁ ἀπόστολος Πέτρος: «Ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ µὴ καταισχυνθῇ» (Α΄ Πέ τρου β΄ 6).