ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Η μάχη έχει ξεκινήσει. Τα όπλα του αγώνα μας. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. στη νηστεία. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. Η τήρηση των εντολών του Θεού. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. η μη κακολογία. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο.μετερίζι. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". στα πάθη. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. Με μία υπενθύμιση. αλλά δικαίωμα όλων μας. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. να ασκηθούν για χάρη του. στη Θεία Μετάληψη. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. η ταπεινοφροσύνη. απεκδυόμενοι των παθών. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. η αγιότητα. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. στη μετάνοια. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. στην εξομολόγηση. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή.

έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. ζώντας μέσα στον κόσμο. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Τότε οι γέροντες του είπαν.. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. κανένα να μη μισήσετε. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". . θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Βέβαια.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Και οι γέροντες. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . κανένα να μη περιφρονήσετε. Και τους απάντησα: . Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. κανένα να μη σκανδαλίσετε. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. "Να. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. κανένα να μην κλάψετε.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. αφού άκουσαν όλα αυτά. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό.

Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. μερισματούχοι. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του." Και εκείνες του απάντησαν. ώστε. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια.7) . αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. αφού κάθισε. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Αφού έφθασε στην πόλη. ως δε ούτως" (Αγκόρ.Κάποτε. . ήλθε και η άλλη γυναίκα. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. είπε με θαυμασμό: ."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. Ζ. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. τα τόσο διδακτικά. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. αλλά στάθηκε αδύνατο."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. άρχισε να βαδίζει. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. Και."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Και εκείνες του είπαν ."Μακάριε.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. κακία. αμαρτωλή. . Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. τη συμπεριφορά. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. να κατηγορήσει. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. την εμφάνιση." (Α'Κορινθ 6. "Πάτερ. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. να σπερμολογήσει. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. καν αληθές η το λεγόμενον". "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. ίσως και επιπολαιότητα. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. Τι είναι η κατάκριση. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. Εξ άλλου. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. Δυστυχώς. Ο χριστιανός.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. άθλια. άφες αυτοίς. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. προκειμένου να επικρίνει.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. που βιώνει το Χριστό. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. δεν κατακρίνει ποτέ. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. Πρόκειται για την κακολογία. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. να ασχοληθεί με τους άλλους. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο.

του είπε.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. σαν αναμάρτητοι. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και.Αυτός που κατέκρινες. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. ουδείς σε κατέκρινε". πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. οι δε άνθρωποι. σαν αναίσθητοι. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. αλήθεια. Ένας ένας. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. . Δεν είναι. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. πολύ άσχημα έκανε. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. κρατώντας την ψυχή του. . Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. .Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. ενώ αυτοί. . σ΄αυτόν κατακρίνεις". πέθανε. η γη φρίττει. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. όλοι. αποχώρησαν. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή.Ω. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. γιατί θα θέλαμε. Που ορίζεις να τον κατατάξω. όπως και οι Φαρισαίοι. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό.Ήμαρτον. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος".

Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. το όποιο και τελικά αγόρασε. για να τα πουλήσει. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. . Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. έτσι είναι". αδελφέ μου. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. υποτίθεται. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. βλέπετε την κρίσι του. . Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Ποιος μπορεί να το περιγράψει.

Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. το μεγάλο σου παράπτωμα. . Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Τότε ο γέροντας του λέγει: .Βγες έξω. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. περπάτησε για δυο ώρες. τον ελεεί. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο.Διαπιστώνω. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. παιδί μου. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Για παράδειγμα. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Επομένως. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Και αν συμβεί να εκτραπεί. όπως είπα. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά.Πήγαινε τώρα. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. τη φρικτή αυτή συνήθεια. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Μικρές ήσαν και οι δύο. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς.

Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας.2. του λέγει ο νέος. ω άνθρωπε. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. το ξέρω. 4." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. παιδί μου. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Επομένως. αλλά για όσα είπες για εκείνον". όποιοι κι αν είμαστε. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν .11). Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση.Ναι. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". . κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί.1). Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. αλλά κριτής" (Ίακ. όσο κι αν προσπαθήσω. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Δε μαζεύονται. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας.. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Καθώς προαναφέραμε. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου.Γέροντα. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. είναι αδύνατο. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά".

Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Αν. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Έτσι. όπως ήταν φυσικό. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". μετά την κοίμηση του αμελούς . πόρνε. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Πως. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. διηγείται ο Αββάς. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Κάτι τέτοιο όμως. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. συγγραφέας της Κλίμακος. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. δεν διαπιστωνόταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. η οποία είχε κακή φήμη. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. δε βρέθηκε η γυναίκα. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. όμως. Όταν. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Τον βλέπει από μακριά."Αδελφέ. Ο Άγιος Ιωάννης. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. Κάποτε. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. όσο περνούσε ο καιρός. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Ήταν σούρουπο.

κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. Ιωάννης ό Χρυσόστομος .αδελφού.. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.. σώθηκε ο αδελφός. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι.

1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. 14. Και το παιδί. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". του Κυρίου Ιησού Χριστού. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του.4). αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". Την εξουσία του "λειτουργείν". γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". 7. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. όχι μόνο άνθρωποι. αλλά λειτουργός του Υψίστου. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. Οι άγγελοι υπηρετούν. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. παρευρίσκονται. διότι ό κληρικός." (Ρωμ. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. γίνεται παιδί του Θεού. χίλιοι Αυτοκράτορες. κατακρίνω τον Ιερωμένο. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό.

χλευάζεται. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. γελούν. Κι όμως. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. ποια ήταν ή αιτία. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη.κατά θεία νεύση . Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. Ουδείς. Σ' αυτόν το δρόμο. Τότε . όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. όμως. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Εκεί. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. αλλά μάλλον από ευθιξία.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Αυτός είναι ό ιερέας. έχανε τον εαυτό του. ειρωνεύονται. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. όπως λέμε). για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. ούτε στον ουρανό. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. είχε ό αδελφός του κατάστημα. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. στο Άγιο Όρος. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. καγχάζουν. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη.

θα μάς τα αφανίσει όλα. Νόμισα. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. όσο στην πατρίδα μας. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Έκανε τον αγιασμό. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. Έτσι. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. γιατί όπως βλέπω. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. Εκοιμήθη. μέσα μου: . έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. σαν άμυαλος νεαρός. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. σε όλο το διάστημα. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. διεφθαρμένοι.Γιάννης Βασιλειάδης. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. Του δίνω το πενηντάρικο. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. οι παπάδες. πλεονέκτες. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. λέει στεναχωρημένος.38. θα πεινάσουμε. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Παρά ταύτα. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. μετά από ασθένεια. πώς του φάνηκαν λίγα. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. πού ελαφρά τη καρδία. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. πρωί πρωί.Παιδί μου. σε ικανή απόσταση. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. λοιπόν και το εκατοστάρικο. Την άλλη μέρα. μίλησα με τον παπά . τι πράγματα είναι αυτά. . ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. είναι κακοί. εφημέριος Αρχαγγέλου. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. αρρώστια. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Εγώ. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. έτρεξα στον κήπο. στην Αθήνα περί τα 1950. Ένας Επίσκοπος κάποτε.τι άλλο κακό η δυσκολία. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. ακόμη χειρότερο. αλλά και μετά. Του δίνω. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. Γύρω στο 1937 . δεν είπα τίποτε. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. . μού δίνετε χρήματα. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . φιλάργυροι. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. επιδημία και ό. Όταν τελείωσε ό ιερέας. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. έλεγα με κάποια αμφιβολία. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. λέει ή μάννα μου: . Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος.Τι είναι αυτό. φτωχοί άνθρωποι.

αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. πέφτοντας στα γόνατα. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. απέναντι των Γαθισών. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. . περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Όχι βέβαια. του ζήτησε να τον ευλογήσει. το σύνοδο μου άγγελο λέω. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. -Υπάρχει τάχα. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. Υπήρχε. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Κληρικό. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. πού είναι και δικός μου Κύριος. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. .χωρίς να τον καίει. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος".Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Διότι. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. ότι δεν αμέλησα. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. κοντά στο όρος του Λιβάνου. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. άγιε Δέσποτα. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. λέει. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε.

και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . Μέγα Αλέξανδρο. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. τοίχε κεκονιαμένε". του λέγουν: . δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε.δεν γνώριζα αδελφοί. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. Ιαδδουά. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας.Ι 1). ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. ή οργή του διαλύθηκε. λέγει. Ό Απόστολος Παύλος.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. εμπνεόμενος από θεία οπτασία.Γ. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς.. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. Κ. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . αλλά τον Θεόν. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. Στις Πράξεις των Αποστόλων. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. .Χ. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. για να δικασθεί. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. ότι ήταν Αρχιερέας. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα.

Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Προσέχετε. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Με αυτά πού λέγω. πού δείξαμε στους ιερείς. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. Ένα. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. αν τα χέρια του παραλύουν. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό.τι κι αν είναι. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". ξέρω. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Να το ξέρετε. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα.τι περισσότερο μπορείτε. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. αν σταθείς απέναντι τους καλά. θα τα καταφέρει όλα καλά.τι κακό συμβεί. θα δώσουν λόγο για σας. είτε το θέλει είτε όχι. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. Τί απολογία θα δώσουμε. όσο πιο πολύ μπορείτε. Δε βλέπετε. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. αν τον τιμάτε. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Αν σεις τον προσέχετε. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. . τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. πώς ό. δεν το καταλαβαίνετε. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. Τιμάτε. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. όταν παραστρατούμε. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. μη φαντασθείτε. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Τούς χρειαζόμαστε. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου.

Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό.Ξέρεις γέροντα. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. του λέγει. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. εγώ φεύγω. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. προκειμένου να το θεραπεύσουν. .με αφάνισε ή νηστεία σου. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου.. . Δε σε διώχνει κανένας από δω. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου".ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Έτσι. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. Οι άγιοι όμως Πατέρες. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Και ο γέροντας απαντά: Έλα.και γιατί φεύγεις. τη νηστεία. λέγει στον γέροντα. . Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή.

άνευ ελαίου. .Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. Λήψις τροφής. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. την ενάτην (περί την 3ην μ. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. Και για να κυριολεκτούμε. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. παραμονή των Θεοφανείων. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. Διατεταγμέναι νηστείαι. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. 2) την 29ην Αύγουστου. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. όπως οι μοναχοί). Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή.) ξηράν τροφήν. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. έστω και μόνο άρτου.

Αι περιπτώσεις αύται. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. εμφαίνονται λεπτομερώς. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. Πέτρου .4) την 24ην Δεκεμβρίου. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. 93 -94). επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. έν διττοΐς πίναξιν. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. μερική δε εις ετέρας. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. Επίσης. ύποσημ. σελ. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος.

Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως.

Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .

Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Ιωάννου της Κλίμακος . της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Σταυροπροσκ. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ.

Δευτ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Του Μ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2.

Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. την ημέρα του Πάσχα. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. να μιλήσω και εγώ τώρα. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. ό Μωυσής. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. Τί πάει να πει νηστεία. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. πολλοί χριστιανοί. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. κατά θεία παραχώρηση. οι άγιοι Απόστολοι. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Αν ή αρρώστια έχει. αναλάβει το έργο αυτό. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Ή απάντηση είναι όχι. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. ό ίδιος ό Κύριος. Λέγουν. Άκουσε παιδί μου. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Και είναι τούτο αληθές. Όστις θέλει. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. δυστυχώς. Νήστευσαν οι προφήτες.

θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Αλλά. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Ό Κύριός μας. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». γιατί οι Εβραίοι. Κύριε. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. Ένα γεγονός. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Τί είναι αυτά που λες. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. γιατί ήταν αναμάρτητος. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. 4. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. όπως εμείς.νομοθετήσεις αλλιώς. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους.10). 6. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση».16-18). Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. την Καινή Διαθήκη.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. όμως. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. 4. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Συ όμως όταν νηστεύεις. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. 'Οδήγησα.

Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. τούς έλεγε άλλη φορά. . Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. του βάζει και ένα δεύτερο. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Ήλθες να με βγάλεις. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Τί πενθούμε. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. γερά οχυρωμένη. Τίποτε χωρίς νόημα. Νηστεύουμε πραγματικά. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Όχι. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. λησμόνησα να σού πω. Τον εαυτό μας. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Κάποια Παρασκευή πρωί. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Γιατί. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Και ή αδελφή του. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. για το μαρτύριο των αγίων. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Ναι. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις.

Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. 8-13). ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Οι νηστείες.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. όσο και ό κόσμος. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. 19. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Τί λέγει. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. αλλά από άγιους. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. αλλ' οι κακώς έχοντες». να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Θυμηθείτε το Δανιήλ. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Παράδοξο. Ναι άγιους και μόνο. ό παιδαγωγός της . Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ.

Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Και είναι αποδεδειγμένο. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. θα φάει ό. Πέρα από όλα τούτα. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. επαγγελματικές.τι νηστήσιμο βρει. φιλικές. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. το στολίδι των γερόντων. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. σώμα δίχως . επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. τότε ας μην έλθουν ποτέ. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Ή αποχή. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. είπε ό παχύς. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Κάποτε συναντήθηκαν. Βέβαια.νιότης. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Βέβαια. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. λέγουν οι ιατροί. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. "Αν δε χορτάσει. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. Πάντως. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. δύο άνθρωποι. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται.

αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Αλλά ή νηστεία. νηστεία εστίν. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. εγκράτεια γλώσσης. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. καταλαλιάς. επιθυμιών χωρισμός. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. αυτοαφορίζομαι»." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. μετά ατονία των ώμων. ή ποθητή Θέωση. Αν εγώ δε νηστέψω. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. αλλά και από τόσα άλλα. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Είναι. πράγματι. θυμού αποχή. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. αληθής και ευπρόσδεκτος». Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. ή σκότωσις της διανοίας. πού είναι ή ψυχή. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος».πνεύμα». . "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό.

για να έχεις παρρησία στο Θεό. Χρέος όλων των χριστιανών .ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Αββά Θεόδωρε. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. . «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες.

το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. μελανιασμένος από το κρύο. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. για να τον γνωρίσουν. που να έχει κάποια αξία. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. ελεούσε !.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. του χάριζαν κάτι. γυμνός.. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. . Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του.. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά.

Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. αλλά αυτό δεν πείραζε. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. δέσποτα. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. το τρεμούλιασμά του. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.. . δε βρήκε καθόλου χρήματα.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . δέσποτα.Που βρήκες τη στολή αυτή. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Αλλά. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. . για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. . είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! .Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή .. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Μαρκιανέ. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. . Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους.

Έ. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι."Ω. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Και να. . άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . Μαρκιανέ. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. του φώναξε. .. Ήταν ψηλός κι αυτός.Ποιος σε γύμνωσε. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν.Τί επιθυμείς. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. . Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ».Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. . . μόλις βγήκα από απέναντι. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. . ..Μάλιστα. κίτρινος σαν το λεμόνι. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες.Κι αυτή εδώ. στην ασθένεια. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. συνέτρεχε τούς πάντας.Σεβασμιώτατε. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. θα λιώσω στα πόδια μου.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. χλωμός. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. στην πενία. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. . Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. ψιθύρισαν τα χείλη του. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. .Αυτό με γύμνωσε. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός.από τον Ευαγγελισμό. δεν Έχω δεκάρα. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. αν δεν με βοηθήσετε. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη.

φτώχευσε και για . χήρες. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα.. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. Ή γριά έφυγε σκυφτή.δεν πειράζει.. Είναι δώρον από την Αίγυπτον.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. για ν' αλλάξετε. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ.Άκουσε. σεβασμιώτατε. που είχε τρεις κόρες. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. Ό. στο Μοναστηράκι στην αγορά. σε λίγο έφερε το δέμα. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα.. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. . χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας.Χμ. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. . Επί της εποχής του πλούσιος. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. Εις την ευχήν του Θεού. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). . Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. . Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. μουρμουρίζοντας. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. . Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. . αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. . 6.Μα .Τί το θέλετε. κάλεσε τον Κωστή. Να τα πας κάτω. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο.Κυρία Αναστασία. που σημαίνει εμπρός από σε. της είπε μόλις την είδε. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. ορφανά. 2). παραμίλησε. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. αδελφέ. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους..τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. αθέατος.

Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Ό Άγιος Νικόλαος. . Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Τον ξέρω. μικρό παιδί. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Μεταξύ άλλων. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. στα δεξιά του Πατέρα του.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. πώς θα βρεθεί στη γη. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Κι εκείνος του λέει: . ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. του είπε. -Ήμουνα τότε. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας.

4). ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους.τι έχουν ανάγκη. το είχα ξεχάσει. πού πάνω από το κεφάλι του . απάντησε ό Φοντενέλ. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας.Πραγματικά. 6. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. Κάνατε ό. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. . Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.Μα δεν το ξεχάσατε. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». . Καλά λέτε.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. λαϊκοί και ιερείς. ομολόγησε ό Φοντενέλ.Θυμάστε. δεν είναι λοιπόν λίγοι. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. όσο μπορώ. Θαύμασα και πίστεψα. δεν είναι λίγοι εκείνοι. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. . Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου.τί θαύμα! .

«ακολούθησέ με». ρώτησε τον όσιο: να τον . Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. Τον πόνεσε ή ψυχή του. έρχεται ένας νέος και του λέει. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. θα σε φωτίσει. Πολλά άκουσα και διάβασα. .Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό.ρόδα και κρίνα . ονόματι Σώζων. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. καθώς είπα. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου.σε παρακαλώ. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. πάτερ. ακριβώς απέναντι του. "Όλα τα δένδρα. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. του απάντησε εκείνος. Αφού όμως ήρθες. Τότε ό Νήφων του είπε: . Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . Έριξε το βλέμμα του πέρα. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. στάθηκαν.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. για ν' ακούσεις κάτι. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. . 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. τους διέταξε. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. Και πράγματι. Πλήθος λουλούδια . Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. πρόσεξε και ό Θεός. «Ανοίξτε τα κιβώτια». τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. που άστραφτε. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων.

δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. Σώζων. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά.Σού αρέσουν. Ανάμεσα στα άλλα.Κύριε μου. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. χάνει και τον μισθό του. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. Και κείνος είπε με δέος: . Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. Μια μέρα. του είπε: . χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». πάθεις διπλή ζημιά. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το .Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. όλα πανέμορφα. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. Σιόζων. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. 'Εκεί.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. αντί για ανταμοιβή. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς.Βλέπεις. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. αβάφτιστη ακόμη. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως.

Πες μου όλη την αλήθεια. όμως.. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: .Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. της άπαντα εκείνος. ή κόρη αρρώστησε. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . Φώναξε.. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. κόρη μου. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. Στενεμένη. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. πάρε ο.σε παρακαλώ. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . .Για τ' όνομα του Κυρίου. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.σκοινί. βαφτίζοντας μια πόρνη.Δυστυχώς. . Κι εκείνη του απαντά : . κόρη μου. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . Όμως.Άφησε με. για να κρεμαστεί.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.... Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. Εκείνη στοργικά του λέει: . άνθρωπέ μου: . μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. ύστερα από λίγο καιρό.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. Ανακουφισμένος. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . λοιπόν.Τί κάνεις εδώ. με την απρόσμενη πρόταση.. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . ή κόρη.

με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. που τούς έφαγε ή περιέργεια. . πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. ήταν αυτοί. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. 'Εκείνοι. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. Ωστόσο. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . τέλος πάντων.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη.Μα ποιοι. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: .Πες μου. της λέει εκείνος . την μεταφέρουν στην εκκλησία. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. Εκεί. οι γείτονες. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. . κόρη μου. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. Και πράγματι. πήγαν και τη ρωτούσανε. λευκοφορεμένη. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. .εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. απάντησαν: . . την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.Ή αγάπη σας. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη.Ναι απαντούν εκείνοι. απορημένοι.Ναι.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. της τάξεως των αριστοκρατών. Κι εκείνη. Τούς ξέρεις.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. τη ρωτούσανε. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. Έστειλε. υποβαστάζοντάς την..εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. λοιπόν.

έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. αν σαν φυλαχτό. για να προσευχηθείς. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. Εκτός μονάχα τούτο.'Εγώ. κι εγώ του έδωσα ό. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. επίμονα: . . έτοιμο να αυτοκτονήσει. συμμαζεμένα . γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. .Δίκαιος είσαι. Γιατί. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. Έτσι. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. 'Εκείνη απάντησε: . όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.άπαντά εκείνη. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου.Όχι. Ό πατριάρχης. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». όσο από το κιβώτιο πενήτων. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί.Για σκέψου λίγο.μία πόρνη και θεόφτωχη.τι είχα και δεν είχα. θαυμάζοντας αναφώνησε: . για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται.

Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. Αββά. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. Τί να κάνω τώρα. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. για να πολεμήσουμε. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. ρώτησε ό αδελφός. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». .» εξήγησε ό Γέροντας. . για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. . Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». δεν είμαστε όμως μόνοι μας. Δέχεται όλους με χαρά.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. Μάταια. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. .Έπεσα. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. αρκεί να τον .'ΩΣ πότε.Σήκω. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. όμως. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Πάτερ.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. είναι ή μετάνοια. . Ό αγώνας είναι μεγάλος.Σηκώθηκα. Ό λόγος είναι απλός.

Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. . Φέρε τον επάνω.'Εκείνη. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. . ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Τέλος όμως.αναζητήσουν.Φύγε από δω. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. Έλεγαν μεταξύ τους. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. όταν είχε τα μέσα. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. για να τη σώσουν. είπε ή Ταϊσία. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. . . τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. Ή κόρη. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . δεν απορρίπτει τον αμετανόητο.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της.

υπάρχει. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. Δεν αισθανόταν. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. Ή κόρη ταράχτηκε. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. πάτερ. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. γέροντα. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. Την κίνησε ελαφρά. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της.Ναι. κόρη μου. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. . κόρη μου. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . Τα κύλισα όλα στη λάσπη. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. .Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. ολόλευκη σαν περιστέρι. . Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης.Πώς να μην κλάψω. τη συμβούλεψε. . στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.Γιατί κλαις.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. αλλά σταμάτησε. Σταμάτησαν. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Τον έπνιγαν οι λυγμοί.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. .Σταμάτησε. . Αββά. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. Δεν πήρε απάντηση. Από το σημείο. Πήραν το δρόμο για την έρημο. έγινε τη στιγμή εκείνη. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της.. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Της φώναξε να ξυπνήσει. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα.Βγάλε με από δω μέσα. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα.Ακολούθησέ με. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. Το θαύμα. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. . Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Αββά. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία.. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει.

Πέρασαν χρόνια. Μάταια όμως. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Στο τέλος το λησμόνησαν. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. πολιτικός φυγάς. με την οικογένειά του. Τα χωράφια χλώμιασαν. είναι καθαρμός. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. . είναι χαρά. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. ένας άγιος άνθρωπος. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Τέλος. για τη θερμότητα της.

Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει.5). Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. (Ιώβ 14. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». 'Ύστερα. . Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. ένα νέο ξεκίνημα.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. εξήγησε ό Γέρων. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». πήρε το δρόμο της επιστροφής. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Ωστόσο. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. ούτε και οι Άγιοι. απελπισμένη από την πτώση της. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . έπεσε κάτω νεκρή. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. καθώς προσευχόταν.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός.

Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. έστω και την τελευταία στιγμή. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Όταν αμαρτήσεις. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. δέχτηκε την μετάνοιά της. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. αν ό άνθρωπος θέλει. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. για να ισιώσει το ράμφος του. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά.Πού είναι ή μετάνοιά της. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. υπογράμμιζε ότι. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. . έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. ενσυνείδητη μεταστροφή. δηλαδή στην ορθή πίστη. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. Ο Μέγας Αντώνιος. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». ανέβα σε ύψος . Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. . για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Αναφέρεται ότι ό αετός. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια.παραλάβουν την ψυχή της. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. ούτε υποκριτική. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας.

Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Ο Αγ. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. Διότι είναι πόδια μετανοίας». για να τον δοκιμάσει. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: .ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. Ή βαθιά μετάνοια. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. αλλά το τιμούν.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. του είπε: . που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. . Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. για να τον συνοδεύσει. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. της ζωής και του θανάτου. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή.αλλά από τη χάρη του Θεού. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. αλλά κάτι που βιώνεται. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό.

διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. το Έκανα αυτό. για χάρη του ίδιου του αδελφού.Κι εκείνος. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: .. . πράγμα που ασφαλώς Έγινε. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα.για δύο λόγους. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. με ανθρώπους ή με ζώα. . απάντησε εκείνος: Πρώτον. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. αδελφέ μου 'Ιωάννη.Αν θέλεις. Τρέμοντας από το φόβο. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή.. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. Διότι. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. του απάντησε χωρίς δισταγμό. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. με τα χέρια δεμένα πίσω. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. . Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις.

4.. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. θείο πόθο. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". (Ματθ. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. εσωτερική συγκέντρωση. δυναμισμό. ΙΕ'. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. προς ναόν τον άγιόν Σου. 10) 1. Τί είναι προσευχή. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . και υψώσει υμάς" (Ίάκ. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". θυσία. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό.

όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. είναι ή αληθινή χαρά. Τί είναι προσευχή. . όπως κι εσύ τώρα. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. ένας ευλαβής νέος του είπε: . όμως. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό.με λένε Ανδρέα. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. . Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. . είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. έτσι και ή ψυχή. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα.τι θέλει. Και είναι ό εύκολος δρόμος. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου.Παππού. .Πώς σε λένε.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα.Μά δεν το καταλαβαίνεις. είναι νεκρό. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Είναι επικοινωνία. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής.Δηλαδή γέροντα. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. Ό αλάνθαστος είναι. . συνεχής δημιουργία. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. . πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. γέροντα. για να του κάνουν προσευχή. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη.του Χριστού μας. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. "Όπως το σώμα μας. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. πέρασμα στην όντως ζωή. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του.

Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. για να σε συναντήσει. όπως έσωσες τον Πέτρο. αλλά στα στέκια τα δικά μου. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. . Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. ό καθένας μόνος του. τότε είσαι θεολόγος". Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. Εμείς. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Ό Θεός. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. είναι στα θεία νοήματα.Μια νύχτα. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης." και ό σατανάς. έλα Εσύ ό ίδιος. Έλα και σώσε με. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. χα. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. ενώ προσευχόταν.τι εσύ επιθυμείς. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. ό όποιος. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. Κι αυτός άγρυπνά. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. δες Θεέ μου. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. "χα. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Θεέ μου. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. την προσευχή. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. έμενα που καταποντίζομαι. με όλη μας την ύπαρξη. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Αλλά. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Όταν ό νους. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. λοιπόν. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. θα πάει στον Ουρανό. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο.

επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. 2. αλλά και το στόχο αυτής. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία.. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. στον Ουρανό. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. έτοιμη να τον κυριέψει. Το είπαμε και πιο πάνω. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. που δεν έχω όρεξη να φάω.. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. Μπορούν . πνευματικά χαρούμενος.. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Ό χριστιανός. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. μέχρι που να παλαβώσετε. ευπροσήγορος. κοινωνικός. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . συνεπώς. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές".σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. φλυαρώντας ακατάπαυστα. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. Έτσι. εσωτερικής ανακαίνισης. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. να την γνωρίσει.Ό χριστιανός ορθόδοξος. να την ανακαινίσει. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες.. παρά μόνο στον εαυτό μας. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές.ο. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. ευτυχής.κ. οι μαθηματικοί νόμοι κ. να τον αγιάσει. Οι κανόνες της φυσικής. της χημείας.

Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. Όταν επέλθει ή θεραπεία. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται.να γίνουν κτήμα καθενός μας. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. οι ασθένειες. . Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. καθαρίζει το νου. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. ή άλλη Γνώση. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. ή εμπειρία του επέκεινα. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. 3. όμως. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Υπάρχεις. ή πείνα. εκλεπτύνει τα αισθήματα. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. ή τρομοκρατία. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. των θείων πραγμάτων. πληροφορεί για την αλήθεια. Που βρίσκεσαι Θεέ μου.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Πού είναι ό Θεός. Όμως. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Αυτό. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία.

Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. . τα χέρια μου πλέκουν. . . δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Όταν με το νου μου προσεύχομαι.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. .Μά τότε αδελφοί μου. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. αποκρίθηκαν εκείνοι.Κοιμόμαστε λίγο. πού δεν μπορούν να εργαστούν.Τρώμε. . .Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. . δεν είναι τούτο προσευχή. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. τούς ρώτησε. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου.δεν τρώτε καθόλου.δεν κοιμάσθε. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. ό Θεός. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. . είπε ό Αββάς Λούκιος.

Ξεκινά από τα χείλη. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. όμως. για να καταλήξει στην καρδιά. για τούς λαϊκούς όμως. τυπικά. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. Αν.). αγαπά. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει".. βρίσκει νόημα ζωής. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Δοξολογία στο Θεό. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. ευχαριστία. για το συνάνθρωπο. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. συνεχής επαφή με το Χριστό. χαίρεται τη συναναστροφή. . 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Άρα. από το λειτουργικό μέρος. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. για τη φύση. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. περικλείουν τα πάντα. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Είναι ή διαρκής. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. μεταφέρεται στο νου. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. «υποχρέωση». ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. Δυστυχώς. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. προσευχή για μάς. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος.. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Έτσι. μέχρι και το υμνολογικό. όπως πολλοί λένε. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική.

Μάλλον τον αυξάνουν. αφοσιωμένο στο Θεό. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. . Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. την ησυχία και την ταπείνωση.Παράλληλα. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. Να προτιμά την τάξη. Απόδειπνο. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. με στεναγμούς αλαλήτους. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. σιωπηλά και υπομονετικά. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. Έτσι. 4. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. με εκδηλώσεις εξωτερικές. Πρωινές προσευχές. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. χωρίς φωνές και φασαρία. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο.

. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. όπως αυτός νομίζει. δίχως περίσκεψη. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. δίχως συνείδηση. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. . Αντιθέτως. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. Ό όσιος Παλάμων. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή.. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. μπορεί και να μη . αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. περιουσίες. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. γιατί. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. Έτσι. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. επαγγελματική καταξίωση. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. σού δίδω σημασία". ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". λέγει στον εαυτό του. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. Βέβαια. χωρίς νόημα και αξία. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν.

". Στα παλαιότερα χρόνια. Είναι ό αόρατος πόλεμος.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. το συνάνθρωπο. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". Αλήθεια. το Θεό. ακηδία. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. Βέβαια. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. τούς άγιους μας. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Σήμερα όμως οι . ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό.. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας.. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. αμφιβολία. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Με μία μόνο λέξη. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. 5. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. φόβο. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. απόγνωση. την Παναγία. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Εδώ χρειάζεται προσοχή. φόβο. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. περιπαίζεται από αυτούς". όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα.

Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. να φοβάται την κρίση του Θεού. όπως αυτή του Δαβίδ. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. δεκαπλή. Το αποτέλεσμα. ή δυστυχία κυριαρχεί. να μισεί την αμαρτία. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". αγάπης προς το συνάνθρωπο. Αντίθετα.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. προσευχή καρδιάς. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. οι πόλεμοι συνεχίζονται. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . τριπλή. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Άλλωστε. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. ή αδικία διευρύνεται.

τη διδασκαλία τους. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Κορ. προκειμένου να λάβουν απάντηση. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. " Ή Θ. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Κοινωνία δεν είναι σούπα". Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Ή μετοχή μας στη Θ. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. άχρις ου αν έλθη"(Α. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε.Λειτουργία). ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Κοινωνία ως έθιμο. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. Χριστούγεννα. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. 26. ή Θεία Κοινωνία. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. 11. πηγής αθανάτου γεύσασθε". το της Καινής Διαθήκης.26). Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. ίνα γένη.12). Κοινωνία με το εξής παράδοξο. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ.

Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. μάς ελέγχουν. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Πράγματι. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. κεφ. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. δηλ τον 4ον αι. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Ό.Χ. Κοινωνία. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. αλλά την εβδομάδα. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. φοβερή και κρυστάλλινη. Τί φταίει.. Ευχαριστία. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Ευχαριστία για την ψυχή. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. φιλοσόφου και μάρτυρος.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Μ. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Τα λόγια τους. έν τη Κυριακή. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Κοινωνία. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Ό Μ.

Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. σε μια ευχή της Θ. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. και όταν πια κοινωνήσωμε. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. Κοινωνία. Υιέ του Θεού. Δόξα Σοι.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. πού πρέπει να έχουμε. Και γι' αυτό. αλλά. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Το δανειζόμαστε. έβλεπε. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. για ανακαίνιση και για αγιασμό. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. "Παντί τω λαώ". πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". κανένας ασκητής. για βάρος υχής. κάτι μέσα μας μάς το λέει. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. Όσο κι αν κλάψουμε. Έξ άλλου ή Θ. πού. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. πόσο έλαμπε. Ούτε το πνευματικό πένθος. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. όσο μεγάλος κι αν ήταν. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Εις κατάκριμα. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Κύριε Χριστέ. . στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. για βάρος ψυχής . πόσο χοροπηδούσε από χαρά. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Ό ιερός Χρυσόστομος. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. Ό Άγιος Ιερώνυμος. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. Και γι' αυτό ποτέ.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ.

είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. Διαμέλιζε κι αυτός. "Κάποιος Αναχωρητής. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας.τι βλέπουν. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. όμως. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. που πήγε να κοινωνήσει. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. αμετανόητος.τι δεν κατανοούν. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν.Παρά ταύτα. όταν υστέρα από λίγο. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. εκαίγοντο. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. Άγγελος Κυρίου του . από την ακηδία. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. συγχρόνως με τον Ιερέα. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. Οι Πατέρες τον άφησαν. για να προσκομίσει. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. που μεταλαμβάνομε. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. λέγουν οι Πατέρες. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πιστεύουν ό. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. τούς λάμπρυνε περισσότερο. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. από αμάθεια πιο πολύ. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. απορρίπτουν ό. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα.

Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. από εκδίκηση. ήσαν δίκαιοι. προσευχήθηκε. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος.Κοινωνία. Ό μάγος τότε. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. ήσαν πονηροί και άδικοι.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. μά καταδικάζονταν. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. Εγώ την βλέπω γυναίκα. Κοινωνία. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. ή ακηδία. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. σαν θαυματουργού. Προϋποθέσεις Θ. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Ή αμέλεια. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. Κοινωνίας . Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. Σαν έφτασε στη σκήτη. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. ό άνθρωπος. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. τέλος. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. όπως είναι στην πραγματικότητα. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. Αυτοί. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. ή οκνηρία. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Πήγε. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. πού ή φήμη του. φθονεροί και άπληστοι.

Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. ό ιερέας τουλάχιστον. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. ή Υπεραγία Θεοτόκος. τα ιουδαϊκά. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. 9). Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Κοινωνία.χ. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. δ. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ.1. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. που μνημονεύει ό ιερεύς. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. π. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Ό Κύριος. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. θα έπρεπε να ασθενήσει. . Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα.

Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Και δύο λόγια για το Έητζ. Οι αμφιβολίες. 2. Θεώνεται.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. ζώντων και νεκρών. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. . γιατί φοβούνται τα μικρόβια. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε.. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. ενώνεται μαζί του. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Χωρίς κανένα. Προς Θεού όμως. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα.! Μεγάλη. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Κοινωνίας. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. αλλά με την αγνότητα. Γιατί. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. μά κανένα δισταγμό. πράγματι. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. εις την ενορίαν του. που τυχόν υπάρχουν. οι μοιχοί και πόρνοι. ποιητής Ουρανού και Γής. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Έν τούτοις. σε ένα στενό δρομάκι. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Πώς. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. δεν έγινα. Το "Έιτζ μάς φοβίζει.. Εκεί. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Όσον για τον ασθενή αυτόν. βλασφημία! Ένας Θεός.

Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Προσέλθετε". 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. τούς αναξίους φλέγων". παρουσίας Σου. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. σήμερον. ως φιλάνθρωπος. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα.Θεοί το πνεύμα. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. τον δε νουν τρέφει ξένως. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Κύριε. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. κοινωνόν με παράλαβε. "Άνθραξ γάρ έστι.μνήσθητί μου Κύριε. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. όπως είπαν πολλοί.Ιδού. Υιέ Θεού. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Ό Θεός μου. Κύριε Ιησού Χριστέ. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Βέβαια. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Όχι όμως. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. Θεουργόν Αίμα φριξον. Αγαθέ.ού φίλημά σοι δώσω. Καθάρισον. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. διά το ανάξιον είναι με. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. καθάπερ ό 'Ιούδας. έν τη βασιλείς σου. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". τούς συζύγους. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Χρησιμοποιείτε εύκολα. Ή αγάπη προς τούς γονείς. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. Του Δείπνου σου του μυστικού. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. ό χιτών με ελέγχει. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη.

'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. κοινωνεί εις κρίμα. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. θυμίαμα. Τα δώρα μας. την αντιπάθεια. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. . 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. καταργούν τα σύνορα. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. στ'. οίνος. τον εγωισμό. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. 4. δηλαδή το "Πιστεύω". Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". ενώνονται. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο.11 Αγάπα και κάνε ό. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. πρόσφορο. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. ε 23-24). Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται.τι θέλεις". όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. (Ματθ. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε.τι θέλει.

λέγει ό Παύλος. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. ψυχρότητα. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. ολιγωρία. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Είναι αναγκαίο . Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. 5. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. αρνείται τη συγγνώμη. Ήταν πιστός ιερεύς. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Όχι. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει.

θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. καθώς στέκει απέναντί του. Ξέρεις. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Αισθάνθηκαν δέος. Έχω. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Ό παπάς τα έχασε. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Ή προσευχή τους πολλές φορές. τί λες. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Του λέει. έστω και την ύστατη στιγμή. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. τους έλεγε.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. έγγαμος. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. ζήτησε να εξομολογηθεί. Και αφού έκλαψε. Αυτή είναι ή μάνα μου. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Κάποιος αδελφός. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. τους λέγει. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Και μετά. Εγώ είμαι άθεος. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Και άθεος θα πεθάνω. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Και να. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. "Σταυροδρόμι". Ντούτκο. Να αυτή! Ποιά αυτή. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. κοινώνησε. παπά. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. τύπου παράγκας. Γι' αυτό. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. .

Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. κατά την περίοδο του πάθους του". τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. "Συ ποιός είσαι". Και εγώ του λέγω. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. Και αμέσως εξαφανίστηκε. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. . Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Είχε ήδη κοινωνήσει. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση".