ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. στα πάθη. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Με μία υπενθύμιση. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. στη Θεία Μετάληψη. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. απεκδυόμενοι των παθών. στη μετάνοια. αλλά δικαίωμα όλων μας. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. στη νηστεία. η αγιότητα. στην εξομολόγηση. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Τα όπλα του αγώνα μας. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα.μετερίζι. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. η ταπεινοφροσύνη. Η τήρηση των εντολών του Θεού. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. να ασκηθούν για χάρη του. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. η μη κακολογία. Η μάχη έχει ξεκινήσει. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν.

Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. Και τους απάντησα: . ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. κανένα να μη περιφρονήσετε. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. ζώντας μέσα στον κόσμο. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . κανένα να μη μισήσετε. Και οι γέροντες. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Βέβαια. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. κανένα να μην κλάψετε. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. αφού άκουσαν όλα αυτά." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Τότε οι γέροντες του είπαν. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. .δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. "Να. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία.. σε κανένα να μην πείτε ψέματα.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός.

αφού κάθισε. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά.Κάποτε. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. ώστε. Ήλθε η μία εκ των γυναικών."Μακάριε. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό"."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. Ζ. είπε με θαυμασμό: . Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους"."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. τα τόσο διδακτικά."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. αλλά στάθηκε αδύνατο." Και εκείνες του απάντησαν. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . Αφού έφθασε στην πόλη. Και. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. Και εκείνες του είπαν .7) . Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. μερισματούχοι. ως δε ούτως" (Αγκόρ. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. . ήλθε και η άλλη γυναίκα. άρχισε να βαδίζει.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. καν αληθές η το λεγόμενον". ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. άθλια. να κατηγορήσει. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου." (Α'Κορινθ 6. προκειμένου να επικρίνει. Ο χριστιανός. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. να σπερμολογήσει. αμαρτωλή. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Εξ άλλου. τη συμπεριφορά. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. άφες αυτοίς. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. "Πάτερ. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. την εμφάνιση. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. δεν κατακρίνει ποτέ. Δυστυχώς. που βιώνει το Χριστό. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. ίσως και επιπολαιότητα. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. να ασχοληθεί με τους άλλους. Τι είναι η κατάκριση. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. κακία. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. . Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Πρόκειται για την κακολογία. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν".

Αυτός που κατέκρινες. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. αποχώρησαν. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. πολύ άσχημα έκανε. . ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. σαν αναίσθητοι. Που ορίζεις να τον κατατάξω. Δεν είναι. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. ουδείς σε κατέκρινε". εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας.Ήμαρτον. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. πέθανε. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. όπως και οι Φαρισαίοι. ενώ αυτοί. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. οι δε άνθρωποι. όλοι. Ένας ένας. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. . συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. σαν αναμάρτητοι. . πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. γιατί θα θέλαμε. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. του είπε.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. αλήθεια.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . . Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. κρατώντας την ψυχή του. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. η γη φρίττει. δε νοιώθουν καμιά ντροπή.Ω. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". σ΄αυτόν κατακρίνεις". ήλεγξε μόνο την υποκρισία. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι.

. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. . την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. για να τα πουλήσει. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. το όποιο και τελικά αγόρασε. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. αδελφέ μου. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. βλέπετε την κρίσι του. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. έτσι είναι". Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. υποτίθεται. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε.

το μεγάλο σου παράπτωμα. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. Επομένως. Διηγούνται πως κάποιος νέος. παιδί μου. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. περπάτησε για δυο ώρες. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε.Διαπιστώνω. Για παράδειγμα. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. . τη φρικτή αυτή συνήθεια. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα.Πήγαινε τώρα. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. τον ελεεί.Βγες έξω. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Μικρές ήσαν και οι δύο. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. όπως είπα. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. Και αν συμβεί να εκτραπεί. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Τότε ο γέροντας του λέγει: . Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός.

Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. είναι αδύνατο. . Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Καθώς προαναφέραμε. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Δε μαζεύονται. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος".1). Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον.Γέροντα. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα.2. του λέγει ο νέος. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας.. 4.11). Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού.Ναι. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. το ξέρω. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. ω άνθρωπε. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . όσο κι αν προσπαθήσω. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Επομένως. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. όποιοι κι αν είμαστε. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. αλλά κριτής" (Ίακ. παιδί μου. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. αλλά για όσα είπες για εκείνον".

ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Έτσι. δε βρέθηκε η γυναίκα. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. όσο περνούσε ο καιρός. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Τον βλέπει από μακριά. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". συγγραφέας της Κλίμακος. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου."Αδελφέ. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". πόρνε. Αν. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . μετά την κοίμηση του αμελούς . Κάποτε. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. διηγείται ο Αββάς. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. πρόσεχε σ΄εαυτώ". δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Πως. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. δεν διαπιστωνόταν. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Ήταν σούρουπο. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Όταν. Ο Άγιος Ιωάννης. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. η οποία είχε κακή φήμη. όμως. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Κάτι τέτοιο όμως. όπως ήταν φυσικό. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια.

γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα.. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. σώθηκε ο αδελφός. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ".αδελφού.

μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. παρευρίσκονται. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. αλλά λειτουργός του Υψίστου. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. Την εξουσία του "λειτουργείν". την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. του Κυρίου Ιησού Χριστού. κατακρίνω τον Ιερωμένο. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού .Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. χίλιοι Αυτοκράτορες. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα." (Ρωμ. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. γίνεται παιδί του Θεού. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων".4). ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Και το παιδί. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. όχι μόνο άνθρωποι. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. 7. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . διότι ό κληρικός. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Οι άγγελοι υπηρετούν. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". 14. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων.

Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Σ' αυτόν το δρόμο. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Αυτός είναι ό ιερέας. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. γελούν. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. όμως. έχανε τον εαυτό του. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας.κατά θεία νεύση . Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". ειρωνεύονται. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Τότε . ποια ήταν ή αιτία. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . είχε ό αδελφός του κατάστημα. αλλά μάλλον από ευθιξία.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Κι όμως. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. καγχάζουν. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. Εκεί. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. στο Άγιο Όρος. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. όπως λέμε). Ουδείς. χλευάζεται. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. ούτε στον ουρανό. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη.

όσο στην πατρίδα μας. θα μάς τα αφανίσει όλα. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. Εγώ.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. δεν είπα τίποτε. φτωχοί άνθρωποι. Παρά ταύτα. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. πλεονέκτες. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. πρωί πρωί. φιλάργυροι. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. διεφθαρμένοι. εφημέριος Αρχαγγέλου. τι πράγματα είναι αυτά. λέει ή μάννα μου: . αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. Του δίνω.Παιδί μου. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. γιατί όπως βλέπω. Εκοιμήθη. μίλησα με τον παπά . Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. αρρώστια. Του δίνω το πενηντάρικο. σε όλο το διάστημα. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν.Γιάννης Βασιλειάδης. μετά από ασθένεια. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. είναι κακοί. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά.38. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. πώς του φάνηκαν λίγα. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. Όταν τελείωσε ό ιερέας. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. έτρεξα στον κήπο. Ένας Επίσκοπος κάποτε. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . πού ελαφρά τη καρδία. Νόμισα. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. Την άλλη μέρα. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. Έτσι. μέσα μου: . δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. Έκανε τον αγιασμό. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. . επιδημία και ό. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. λέει στεναχωρημένος. λοιπόν και το εκατοστάρικο. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. ακόμη χειρότερο. αλλά και μετά. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. σε ικανή απόσταση. οι παπάδες. μού δίνετε χρήματα.Τι είναι αυτό. έλεγα με κάποια αμφιβολία. . σαν άμυαλος νεαρός. Γύρω στο 1937 . στην Αθήνα περί τα 1950.τι άλλο κακό η δυσκολία. θα πεινάσουμε. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας .

χωρίς να τον καίει. . Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. λέει. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. ότι δεν αμέλησα. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. Όχι βέβαια. κοντά στο όρος του Λιβάνου. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". άγιε Δέσποτα. . πέφτοντας στα γόνατα. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. το σύνοδο μου άγγελο λέω. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. πού είναι και δικός μου Κύριος. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. απέναντι των Γαθισών. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . Διότι. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Κληρικό. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. του ζήτησε να τον ευλογήσει. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. Υπήρχε. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. -Υπάρχει τάχα. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών.

έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. ή οργή του διαλύθηκε. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους.Χ." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. του λέγουν: .. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων.Γ. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. τοίχε κεκονιαμένε". ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. ότι ήταν Αρχιερέας. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. για να δικασθεί. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. Ό Απόστολος Παύλος. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. Στις Πράξεις των Αποστόλων. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. Ιαδδουά. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. Μέγα Αλέξανδρο. λέγει. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . αλλά τον Θεόν. . ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. Κ.δεν γνώριζα αδελφοί. εμπνεόμενος από θεία οπτασία.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων.Ι 1).

Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. όσο πιο πολύ μπορείτε. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. μη φαντασθείτε. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. Αν σεις τον προσέχετε. Προσέχετε. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Ένα. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. αν τον τιμάτε. δεν το καταλαβαίνετε. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. πού δείξαμε στους ιερείς. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Τί απολογία θα δώσουμε. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. είτε το θέλει είτε όχι. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. αν τα χέρια του παραλύουν. Τιμάτε. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. αν σταθείς απέναντι τους καλά. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. Τούς χρειαζόμαστε. ξέρω. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. θα τα καταφέρει όλα καλά.τι κι αν είναι. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Με αυτά πού λέγω. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε.τι κακό συμβεί. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. πώς ό. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. . εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. Δε βλέπετε. όταν παραστρατούμε. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. θα δώσουν λόγο για σας.τι περισσότερο μπορείτε. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Να το ξέρετε.

Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Δε σε διώχνει κανένας από δω. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες.και γιατί φεύγεις. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Έτσι. . Οι άγιοι όμως Πατέρες. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. του λέγει. εγώ φεύγω. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου.Ξέρεις γέροντα. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή.. . Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. λέγει στον γέροντα.με αφάνισε ή νηστεία σου. προκειμένου να το θεραπεύσουν. . τη νηστεία.

υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. παραμονή των Θεοφανείων. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. 2) την 29ην Αύγουστου.) ξηράν τροφήν. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. . Και για να κυριολεκτούμε. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. όπως οι μοναχοί). άνευ ελαίου. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. την ενάτην (περί την 3ην μ. Λήψις τροφής. έστω και μόνο άρτου. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Διατεταγμέναι νηστείαι. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω.

ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. Πέτρου . Επίσης. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. 93 -94). εμφαίνονται λεπτομερώς. έν διττοΐς πίναξιν. ύποσημ. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας.4) την 24ην Δεκεμβρίου. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. Αι περιπτώσεις αύται. σελ. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. μερική δε εις ετέρας. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου.

Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Σταυροπροσκ. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Ιωάννου της Κλίμακος .

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. 7 Σαβ.Δευτ. Του Μ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων .

αναλάβει το έργο αυτό. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. να μιλήσω και εγώ τώρα. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Ή απάντηση είναι όχι. Τί πάει να πει νηστεία. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Αν ή αρρώστια έχει. την ημέρα του Πάσχα. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. οι άγιοι Απόστολοι. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. ό ίδιος ό Κύριος. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Και είναι τούτο αληθές. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Νήστευσαν οι προφήτες. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. πολλοί χριστιανοί. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Όστις θέλει. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. ό Μωυσής. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. δυστυχώς. Λέγουν. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. κατά θεία παραχώρηση. Άκουσε παιδί μου. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο.

2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». 6. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. 4. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. 'Οδήγησα. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Συ όμως όταν νηστεύεις. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Ένα γεγονός. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί.10). Ό Κύριός μας. γιατί οι Εβραίοι. γιατί ήταν αναμάρτητος.16-18). για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. όπως εμείς. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. όμως. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή.νομοθετήσεις αλλιώς. Τί είναι αυτά που λες. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. Κύριε. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Αλλά. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. την Καινή Διαθήκη. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. 4. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό.

Και ή αδελφή του. Νηστεύουμε πραγματικά. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. γερά οχυρωμένη. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Και το πανίσχυρο λεοντάρι.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Κάποια Παρασκευή πρωί. του βάζει και ένα δεύτερο. Ήλθες να με βγάλεις. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. λησμόνησα να σού πω. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Τον εαυτό μας. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Τί πενθούμε. τούς έλεγε άλλη φορά. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. για το μαρτύριο των αγίων. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Όχι. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. . Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Ναι. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Γιατί. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Τίποτε χωρίς νόημα. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο.

Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Τί λέγει. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Παράδοξο. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Θυμηθείτε το Δανιήλ. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. αλλ' οι κακώς έχοντες». ή φωτιά να φεύγει ψηλά. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. όσο και ό κόσμος. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. ό παιδαγωγός της . Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Ναι άγιους και μόνο. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. 8-13). Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. 19. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. αλλά από άγιους. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Οι νηστείες. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα.

παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Ή αποχή. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους.νιότης. Βέβαια. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Βέβαια. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. λέγουν οι ιατροί. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Πέρα από όλα τούτα. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. θα φάει ό. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». Κάποτε συναντήθηκαν. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Και είναι αποδεδειγμένο. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. Πάντως. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. επαγγελματικές. τότε ας μην έλθουν ποτέ. δύο άνθρωποι. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. σώμα δίχως . Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. φιλικές.τι νηστήσιμο βρει. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. το στολίδι των γερόντων. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. είπε ό παχύς. "Αν δε χορτάσει. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές.

Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. επιθυμιών χωρισμός. πού είναι ή ψυχή. ή περί τον λαιμόν ασχολία. εγκράτεια γλώσσης.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. πού είναι ή ένωση με το Θεό. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. Αν εγώ δε νηστέψω. μετά ατονία των ώμων.πνεύμα». Είναι. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. ή σκότωσις της διανοίας. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. ή ποθητή Θέωση. αληθής και ευπρόσδεκτος». Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. αλλά και από τόσα άλλα. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. αυτοαφορίζομαι». νηστεία εστίν." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. Αλλά ή νηστεία. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. θυμού αποχή. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. πράγματι. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. . Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. καταλαλιάς. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα.

Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. για να έχεις παρρησία στο Θεό. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. . Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. Χρέος όλων των χριστιανών .Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Αββά Θεόδωρε.

που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». για να τον γνωρίσουν.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. ελεούσε !. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. . του χάριζαν κάτι. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. γυμνός. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. Έδειχνε να υποφέρει πολύ.. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου.. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. μελανιασμένος από το κρύο. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. που να έχει κάποια αξία.

Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. . Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. . Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. δε βρήκε καθόλου χρήματα. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Μαρκιανέ. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. το τρεμούλιασμά του. . δέσποτα. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ.. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή.. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Αλλά. αλλά αυτό δεν πείραζε. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα.Που βρήκες τη στολή αυτή. . φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. δέσποτα. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου.

αν δεν με βοηθήσετε. μόλις βγήκα από απέναντι. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. θα λιώσω στα πόδια μου. στην ασθένεια. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. . Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός.Τί επιθυμείς.Αυτό με γύμνωσε. του φώναξε. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. Και να. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες.Κι αυτή εδώ. συνέτρεχε τούς πάντας. στην πενία. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. . Μαρκιανέ.. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. . . κίτρινος σαν το λεμόνι.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. χλωμός. . που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα.Μάλιστα. δεν Έχω δεκάρα.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του.Σεβασμιώτατε.από τον Ευαγγελισμό. ψιθύρισαν τα χείλη του. . άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. . . Έ. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. . κι εκείνη ή πολύτιμη στολή."Ω. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. Ήταν ψηλός κι αυτός.Ποιος σε γύμνωσε. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν.. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο.

με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα.. . φτώχευσε και για . .. αθέατος. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. χήρες. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. Να τα πας κάτω. Ό.Κυρία Αναστασία..Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του.δεν πειράζει.Χμ. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. κάλεσε τον Κωστή. ορφανά. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. για ν' αλλάξετε. αδελφέ. της είπε μόλις την είδε. . ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. που σημαίνει εμπρός από σε. σε λίγο έφερε το δέμα.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. μουρμουρίζοντας. Εις την ευχήν του Θεού. . 6. στο Μοναστηράκι στην αγορά. .Τί το θέλετε. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. Ή γριά έφυγε σκυφτή. σεβασμιώτατε. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του.Μα . είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. παραμίλησε. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια.Άκουσε. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη.. που είχε τρεις κόρες. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. . για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. . Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. Επί της εποχής του πλούσιος. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. 2). Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης.

θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Τον ξέρω. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. . για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. -Ήμουνα τότε. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. μικρό παιδί. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Ό Άγιος Νικόλαος. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. του είπε. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. Μεταξύ άλλων. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Κι εκείνος του λέει: . Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. πώς θα βρεθεί στη γη. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. στα δεξιά του Πατέρα του. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει.

που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. απάντησε ό Φοντενέλ. πού πάνω από το κεφάλι του . το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα.Μα δεν το ξεχάσατε. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. 4). που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. λαϊκοί και ιερείς. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. .Θυμάστε. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. 6. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους.τι έχουν ανάγκη. δεν είναι λοιπόν λίγοι.τί θαύμα! . Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Κάνατε ό. Θαύμασα και πίστεψα. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου.Πραγματικά. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. . Καλά λέτε. όσο μπορώ.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. δεν είναι λίγοι εκείνοι. . Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. το είχα ξεχάσει. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. ομολόγησε ό Φοντενέλ. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό.

Πολλά άκουσα και διάβασα. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. πάτερ. ονόματι Σώζων.ρόδα και κρίνα . Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. τους διέταξε. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. Αφού όμως ήρθες.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Και πράγματι. καθώς είπα. . "Όλα τα δένδρα. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. Πλήθος λουλούδια . τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς.σε παρακαλώ. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. στάθηκαν. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. πρόσεξε και ό Θεός. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. του απάντησε εκείνος. Τον πόνεσε ή ψυχή του. Έριξε το βλέμμα του πέρα. για ν' ακούσεις κάτι. ρώτησε τον όσιο: να τον . Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. «ακολούθησέ με». Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. έρχεται ένας νέος και του λέει. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. θα σε φωτίσει.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Τότε ό Νήφων του είπε: . ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. ακριβώς απέναντι του. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. που άστραφτε. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. . βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: .

«εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν.Κύριε μου. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. πάθεις διπλή ζημιά. Σώζων. Μια μέρα. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. αντί για ανταμοιβή.Σού αρέσουν. αβάφτιστη ακόμη. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. Ανάμεσα στα άλλα. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. 'Εκεί. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. του είπε: . χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. πόσα αγαθά σού ετοίμασα.Βλέπεις. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. όλα πανέμορφα. Και κείνος είπε με δέος: . όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. χάνει και τον μισθό του. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. Σιόζων. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα.

πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. ή κόρη αρρώστησε. Φώναξε. της άπαντα εκείνος. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. κόρη μου.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. Όμως. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. άνθρωπέ μου: . τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . για να κρεμαστεί.. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. κόρη μου. . πάρε ο.σκοινί. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: .Δυστυχώς. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. Εκείνη στοργικά του λέει: . Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου.Για τ' όνομα του Κυρίου.Πες μου όλη την αλήθεια. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. με την απρόσμενη πρόταση. ύστερα από λίγο καιρό.Τί κάνεις εδώ. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως..σε παρακαλώ.. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: .. όμως. Κι εκείνη του απαντά : . αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. Στενεμένη. . γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. ή κόρη.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . Ανακουφισμένος.Άφησε με.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη..τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. βαφτίζοντας μια πόρνη. λοιπόν.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε.

τέλος πάντων. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. οι γείτονες.Πες μου. .γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. λοιπόν. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . απορημένοι.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη.Ναι απαντούν εκείνοι.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. πήγαν και τη ρωτούσανε. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . Τούς ξέρεις. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. 'Εκείνοι.Μα ποιοι. που οφείλονταν στη θεία οικονομία.Ή αγάπη σας.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. Και πράγματι. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε..Μη στενοχωριέσαι καθόλου. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. της τάξεως των αριστοκρατών. ήταν αυτοί. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. κόρη μου. . 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. λευκοφορεμένη. Ωστόσο. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. . που τούς έφαγε ή περιέργεια. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν.Ναι.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. απάντησαν: . της λέει εκείνος . Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. Εκεί. Κι εκείνη. τη ρωτούσανε. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. . την μεταφέρουν στην εκκλησία. υποβαστάζοντάς την. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. Έστειλε.

αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. όσο από το κιβώτιο πενήτων. Γιατί. θαυμάζοντας αναφώνησε: . πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. έτοιμο να αυτοκτονήσει. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω.άπαντά εκείνη. Εκτός μονάχα τούτο. για να προσευχηθείς. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα.Όχι.μία πόρνη και θεόφτωχη.Δίκαιος είσαι. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. συμμαζεμένα .Για σκέψου λίγο. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. Και λέγοντας αυτά τα λόγια.. αν σαν φυλαχτό. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα.τι είχα και δεν είχα. 'Εκείνη απάντησε: . Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. Έτσι. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. κι εγώ του έδωσα ό. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου.'Εγώ. Ό πατριάρχης. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. . επίμονα: . .

ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . όμως. . ρώτησε ό αδελφός. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. Μάταια. Πάτερ. είναι ή μετάνοια.'ΩΣ πότε.Έπεσα. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Τί να κάνω τώρα. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. . «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». για να πολεμήσουμε. Ό αγώνας είναι μεγάλος. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Δέχεται όλους με χαρά.Σηκώθηκα. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. αρκεί να τον . .Σήκω. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Αββά. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.» εξήγησε ό Γέροντας. . ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. . Ό λόγος είναι απλός. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του.

αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. . ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Έλεγαν μεταξύ τους. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. για να τη σώσουν. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Τέλος όμως. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. . Ή κόρη. Φέρε τον επάνω. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα.αναζητήσουν. όταν είχε τα μέσα. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. . δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. είπε ή Ταϊσία. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. . παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά.'Εκείνη. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. για να υποδεχτεί τον ερημίτη.Φύγε από δω. με ένα λόγο να μετανοήσουν. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή.

Εκείνη ένιωσε ντροπή. Αββά.Βγάλε με από δω μέσα.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. . Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. . Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. . Σταμάτησαν. Δεν αισθανόταν. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. τη συμβούλεψε.Γιατί κλαις. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. Πήραν το δρόμο για την έρημο. πάτερ. γέροντα. Ή κόρη ταράχτηκε. Από το σημείο. . Δεν πήρε απάντηση. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. έγινε τη στιγμή εκείνη. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας.Ακολούθησέ με. υπάρχει. . 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. ολόλευκη σαν περιστέρι. . Δεν μπορούσε να συνεχίσει. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη..Σταμάτησε. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. κόρη μου. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . Τον έπνιγαν οι λυγμοί. . Της φώναξε να ξυπνήσει.. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Αββά.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. κόρη μου. Το θαύμα. αλλά σταμάτησε.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Την κίνησε ελαφρά.Πώς να μην κλάψω.Ναι. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος.

Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Μάταια όμως. Στο τέλος το λησμόνησαν. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. . Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. για τη θερμότητα της. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Πέρασαν χρόνια. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. ένας άγιος άνθρωπος. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Τα χωράφια χλώμιασαν. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. με την οικογένειά του. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. πολιτικός φυγάς.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Τέλος. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. είναι καθαρμός. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. είναι χαρά. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος.

βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. 'Ύστερα. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. (Ιώβ 14. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. απελπισμένη από την πτώση της. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. ούτε και οι Άγιοι. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. Ωστόσο. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». ένα νέο ξεκίνημα. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του.5). Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. εξήγησε ό Γέρων. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. . "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. καθώς προσευχόταν. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. πήρε το δρόμο της επιστροφής. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. έπεσε κάτω νεκρή.

Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα.παραλάβουν την ψυχή της. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. Ο Μέγας Αντώνιος. . αν ό άνθρωπος θέλει. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. ούτε υποκριτική. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. ενσυνείδητη μεταστροφή. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. δηλαδή στην ορθή πίστη. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. για να ισιώσει το ράμφος του. δέχτηκε την μετάνοιά της. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». Αναφέρεται ότι ό αετός. υπογράμμιζε ότι. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. . Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας.Πού είναι ή μετάνοιά της. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Όταν αμαρτήσεις. έστω και την τελευταία στιγμή. ανέβα σε ύψος . γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα.

καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Ο Αγ. αλλά κάτι που βιώνεται. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. Διότι είναι πόδια μετανοίας». Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. για να τον συνοδεύσει. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. αλλά το τιμούν. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. της ζωής και του θανάτου.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. για να τον δοκιμάσει. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Ή βαθιά μετάνοια. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: .αλλά από τη χάρη του Θεού. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. . του είπε: .

Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. αδελφέ μου 'Ιωάννη.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. με ανθρώπους ή με ζώα. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά.Αν θέλεις.. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου..Κι εκείνος. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι.για δύο λόγους. . με τα χέρια δεμένα πίσω. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. . . Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. το Έκανα αυτό. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . του απάντησε χωρίς δισταγμό. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. απάντησε εκείνος: Πρώτον. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. Τρέμοντας από το φόβο. για χάρη του ίδιου του αδελφού. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. Διότι.

γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. 10) 1. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". θυσία. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. Τί είναι προσευχή. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει".ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. θείο πόθο. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. εσωτερική συγκέντρωση. (Ματθ. 4. ΙΕ'. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια .. προς ναόν τον άγιόν Σου. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. δυναμισμό. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος.

όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό.Μά δεν το καταλαβαίνεις. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. "Όπως το σώμα μας. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. πέρασμα στην όντως ζωή. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό.Πώς σε λένε. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή.Δηλαδή γέροντα. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα.με λένε Ανδρέα. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. . πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. .Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. ένας ευλαβής νέος του είπε: .τι θέλει. . όμως. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. . . για να του κάνουν προσευχή. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας.του Χριστού μας. Ό αλάνθαστος είναι. γέροντα. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη.Παππού. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. είναι νεκρό. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. όπως κι εσύ τώρα. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. έτσι και ή ψυχή. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. Και είναι ό εύκολος δρόμος. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. Είναι επικοινωνία. συνεχής δημιουργία. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. Τί είναι προσευχή. . είναι ή αληθινή χαρά.

σαν μία μορφή αυτομεμψίας.τι εσύ επιθυμείς.Μια νύχτα. Θεέ μου. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. . καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Αλλά. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). θα πάει στον Ουρανό. με όλη μας την ύπαρξη. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. Όταν ό νους. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. είναι στα θεία νοήματα. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. Εμείς. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. χα. "χα. την προσευχή." και ό σατανάς. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. ενώ προσευχόταν. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. έλα Εσύ ό ίδιος. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. Έλα και σώσε με. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. Ό Θεός. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. τότε είσαι θεολόγος". ό όποιος. έμενα που καταποντίζομαι. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. δες Θεέ μου. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. λοιπόν. για να σε συναντήσει. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". αλλά στα στέκια τα δικά μου. ό καθένας μόνος του. Κι αυτός άγρυπνά. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. όπως έσωσες τον Πέτρο. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει.

έτοιμη να τον κυριέψει.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. παρά μόνο στον εαυτό μας. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. οι μαθηματικοί νόμοι κ. φλυαρώντας ακατάπαυστα. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό.. να την γνωρίσει. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο.. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. μέχρι που να παλαβώσετε. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. στον Ουρανό. ευπροσήγορος. Οι κανόνες της φυσικής. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . Έτσι. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. να την ανακαινίσει. Ό χριστιανός. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. αλλά και το στόχο αυτής.Ό χριστιανός ορθόδοξος. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. εσωτερικής ανακαίνισης. να τον αγιάσει. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. 2. της χημείας. ευτυχής. Μπορούν . κοινωνικός.κ. που δεν έχω όρεξη να φάω. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού.ο. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. Το είπαμε και πιο πάνω. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων.. πνευματικά χαρούμενος. συνεπώς. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης..

Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. Πού είναι ό Θεός. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. οι ασθένειες. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Αυτό. Υπάρχεις. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. καθαρίζει το νου. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. ή εμπειρία του επέκεινα. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. των θείων πραγμάτων. ή πείνα. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. . Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. ή άλλη Γνώση. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. εκλεπτύνει τα αισθήματα. Όμως. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. 3. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. πληροφορεί για την αλήθεια. ή τρομοκρατία. όμως. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο.

Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. είπε ό Αββάς Λούκιος. ό Θεός. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα.δεν κοιμάσθε. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. . τα χέρια μου πλέκουν. .Τρώμε. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί.Μά τότε αδελφοί μου.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο.δεν τρώτε καθόλου. . . αποκρίθηκαν εκείνοι. πού δεν μπορούν να εργαστούν. . . αδιαλείπτως προσευχόμαστε.Κοιμόμαστε λίγο. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. τούς ρώτησε. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. . Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". . δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. . δεν είναι τούτο προσευχή.

). Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. όπως πολλοί λένε. από το λειτουργικό μέρος. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. μεταφέρεται στο νου. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. για το συνάνθρωπο. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. . Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Αν. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. Δυστυχώς. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. Άρα. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. τυπικά. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. προσευχή για μάς. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. όμως. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. για τούς λαϊκούς όμως. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. Έτσι. ευχαριστία. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. Είναι ή διαρκής. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. «υποχρέωση». αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό.. για να καταλήξει στην καρδιά. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. για τη φύση. Ξεκινά από τα χείλη. συνεχής επαφή με το Χριστό. Δοξολογία στο Θεό. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. χαίρεται τη συναναστροφή. βρίσκει νόημα ζωής. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου.. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. μέχρι και το υμνολογικό. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. περικλείουν τα πάντα. αγαπά. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού.

ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. με εκδηλώσεις εξωτερικές. σιωπηλά και υπομονετικά. Απόδειπνο. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. 4. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Να προτιμά την τάξη. Πρωινές προσευχές. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. χωρίς φωνές και φασαρία. Μάλλον τον αυξάνουν. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. . Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. την ησυχία και την ταπείνωση. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Έτσι. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω.Παράλληλα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. με στεναγμούς αλαλήτους. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. αφοσιωμένο στο Θεό.

ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. γιατί.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής.. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. δίχως συνείδηση. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. σού δίδω σημασία". ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. όπως αυτός νομίζει. δίχως περίσκεψη. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. Βέβαια. Αντιθέτως. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. επαγγελματική καταξίωση. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. χωρίς νόημα και αξία. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. μπορεί και να μη .. Ό όσιος Παλάμων. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. λέγει στον εαυτό του. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. περιουσίες. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. . ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. Έτσι.

Αλήθεια. Με μία μόνο λέξη.. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. Σήμερα όμως οι . Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. Εδώ χρειάζεται προσοχή. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. αμφιβολία. Βέβαια. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. περιπαίζεται από αυτούς". Στα παλαιότερα χρόνια. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Είναι ό αόρατος πόλεμος. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. το συνάνθρωπο. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. ακηδία. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. φόβο.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. 5. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. το Θεό. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας.". όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. φόβο. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. την Παναγία. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες.. απόγνωση. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. τούς άγιους μας. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς.

ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. να φοβάται την κρίση του Θεού. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. να μισεί την αμαρτία. όπως αυτή του Δαβίδ. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. Άλλωστε. ή αδικία διευρύνεται. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. δεκαπλή. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. αγάπης προς το συνάνθρωπο. τριπλή. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. Αντίθετα. οι πόλεμοι συνεχίζονται. ή δυστυχία κυριαρχεί. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. Το αποτέλεσμα. προσευχή καρδιάς. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης.

26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. 26. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. ίνα γένη. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Ή μετοχή μας στη Θ. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. το της Καινής Διαθήκης. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Χριστούγεννα. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. Κοινωνία ως έθιμο. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε.26). Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ.Λειτουργία). πηγής αθανάτου γεύσασθε". Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. ή Θεία Κοινωνία. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Κορ. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. 11. άχρις ου αν έλθη"(Α. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. " Ή Θ.12). προκειμένου να λάβουν απάντηση. Κοινωνία δεν είναι σούπα". τη διδασκαλία τους.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη.

Ό Μ. Μ.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". φοβερή και κρυστάλλινη. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Τί φταίει. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Ό. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου".Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. κεφ. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. φιλοσόφου και μάρτυρος. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Τα λόγια τους. Πράγματι. μάς ελέγχουν. αλλά την εβδομάδα. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ.Χ. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι..τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. έν τη Κυριακή. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Ευχαριστία για την ψυχή. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. Κοινωνία. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Ευχαριστία. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. Κοινωνία. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. δηλ τον 4ον αι. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β.

έβλεπε. Το δανειζόμαστε. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. "Παντί τω λαώ". πόσο έλαμπε. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. αλλά. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. και όταν πια κοινωνήσωμε. Δόξα Σοι. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Κύριε Χριστέ. Ούτε το πνευματικό πένθος. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ό Άγιος Ιερώνυμος. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. πού. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Και γι' αυτό. για βάρος υχής. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Έξ άλλου ή Θ. Υιέ του Θεού. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Ό ιερός Χρυσόστομος. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. Όσο κι αν κλάψουμε. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. Κοινωνία. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. για βάρος ψυχής . σε μια ευχή της Θ. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. κανένας ασκητής. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. Εις κατάκριμα. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. Και γι' αυτό ποτέ. . εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. για ανακαίνιση και για αγιασμό. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". κάτι μέσα μας μάς το λέει. πού πρέπει να έχουμε.

αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. αμετανόητος. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή.Παρά ταύτα. λέγουν οι Πατέρες. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. που πήγε να κοινωνήσει. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. που μεταλαμβάνομε. όμως. απορρίπτουν ό. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. εκαίγοντο. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Πιστεύουν ό. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ.τι δεν κατανοούν. Οι Πατέρες τον άφησαν. από αμάθεια πιο πολύ. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. Διαμέλιζε κι αυτός. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν.τι βλέπουν. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. για να προσκομίσει. τούς λάμπρυνε περισσότερο. όταν υστέρα από λίγο. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Άγγελος Κυρίου του . "Κάποιος Αναχωρητής. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. συγχρόνως με τον Ιερέα. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. από την ακηδία.

γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. Πήγε. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. Προϋποθέσεις Θ. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. πού ή φήμη του. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. σαν θαυματουργού. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. από εκδίκηση. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Αυτοί. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Κοινωνίας . ήσαν πονηροί και άδικοι. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. ήσαν δίκαιοι. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. τέλος. Σαν έφτασε στη σκήτη. μά καταδικάζονταν. Εγώ την βλέπω γυναίκα. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. ή ακηδία. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Ή αμέλεια. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. ή οκνηρία. Κοινωνία.Κοινωνία. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". φθονεροί και άπληστοι. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. ό άνθρωπος. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. Ό μάγος τότε. όπως είναι στην πραγματικότητα. προσευχήθηκε.

Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. 9). ονομάζεται Αγία Λαβίδα. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. τα ιουδαϊκά. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. θα έπρεπε να ασθενήσει. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. Ό Κύριος. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Κοινωνία. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. που μνημονεύει ό ιερεύς. ό ιερέας τουλάχιστον. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα.1. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. δ. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. π. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. ή Υπεραγία Θεοτόκος. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα.χ. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. . Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα.

αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. δεν έγινα. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. οι μοιχοί και πόρνοι. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. πράγματι. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. . Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. που τυχόν υπάρχουν.! Μεγάλη. Όσον για τον ασθενή αυτόν. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. ποιητής Ουρανού και Γής. Γιατί. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση.. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Προς Θεού όμως. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Χωρίς κανένα. ζώντων και νεκρών. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Πώς. Κοινωνίας. εις την ενορίαν του. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. ενώνεται μαζί του. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. μά κανένα δισταγμό. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. αλλά με την αγνότητα. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Έν τούτοις. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. Θεώνεται. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. 2. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Οι αμφιβολίες. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. σε ένα στενό δρομάκι. Και δύο λόγια για το Έητζ. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Εκεί.. βλασφημία! Ένας Θεός. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως.

Καθάρισον. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Όχι όμως. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Χρησιμοποιείτε εύκολα. Προσέλθετε". μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. παρουσίας Σου. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Κύριε Ιησού Χριστέ. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Βέβαια. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη.Ιδού.μνήσθητί μου Κύριε. όπως είπαν πολλοί. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. Υιέ Θεού. Κύριε. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. Του Δείπνου σου του μυστικού.Θεοί το πνεύμα. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. καθάπερ ό 'Ιούδας. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Αγαθέ. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. διά το ανάξιον είναι με. τον δε νουν τρέφει ξένως. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. ως φιλάνθρωπος. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. έν τη βασιλείς σου. Ή αγάπη προς τούς γονείς. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. σήμερον. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. τούς συζύγους. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να .άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. Ό Θεός μου. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. "Άνθραξ γάρ έστι. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Δέσποτα φιλάνθρωπε. τούς αναξίους φλέγων". Θεουργόν Αίμα φριξον. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον.ού φίλημά σοι δώσω. κοινωνόν με παράλαβε. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. ό χιτών με ελέγχει. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ.

τον εγωισμό. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν.τι θέλει. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. στ'. κοινωνεί εις κρίμα. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. Τα δώρα μας.τι θέλεις". Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". ε 23-24). (Ματθ. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. οίνος. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. την αντιπάθεια. καταργούν τα σύνορα. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. θυμίαμα. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο.11 Αγάπα και κάνε ό. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. πρόσφορο. ενώνονται. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. . ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". 4. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. δηλαδή το "Πιστεύω". ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών".

Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Όχι. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. 5. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. ψυχρότητα. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Ήταν πιστός ιερεύς. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. αρνείται τη συγγνώμη. λέγει ό Παύλος. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. ολιγωρία. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Είναι αναγκαίο . Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια.

Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Αυτή είναι ή μάνα μου. έστω και την ύστατη στιγμή. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. τους λέγει. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Και αφού έκλαψε. Εγώ είμαι άθεος. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Ξέρεις. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Του λέει. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. έγγαμος. Και να. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Αισθάνθηκαν δέος. Γι' αυτό. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. ζήτησε να εξομολογηθεί. κοινώνησε. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. τί λες. Ντούτκο. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. τύπου παράγκας. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Και μετά. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. καθώς στέκει απέναντί του. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. παπά. τους έλεγε. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. "Σταυροδρόμι". . Και άθεος θα πεθάνω.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Ό παπάς τα έχασε. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Να αυτή! Ποιά αυτή. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Έχω. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Κάποιος αδελφός.

ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. "Συ ποιός είσαι". "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. . τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Και αμέσως εξαφανίστηκε. κατά την περίοδο του πάθους του". Είχε ήδη κοινωνήσει. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Και εγώ του λέγω. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες.