Ο∆ΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΜΙΓΑ∆ΙΚΟΙ
z
2

= zz 1 ,

z1 − z 2 ≤ z1 + z 2 ≤ z1 + z 2

z ∈ ℝ ⇔ z = z ⇔ Im( z ) = 0 z ∈ I ⇔ z = − z ⇔ Re( z ) = 0

ΓΕ ΜΕΤΡΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ z − z0 = ρ K ( z0 ) ρ= ακτίνα z − z0 < ρ εσωτερικά σηµεία κύκλου z − z1 = z − z2 µεσοκάθετος του ευθύγραµµου τµήµατος µε άκρα A( z1 ) , B( z2 ) z − z1 < z − z2 ηµιεπίπεδο που ορίζει η µεσοκάθετος του ευθύγραµµου τµήµατος ΑΒ και το σηµείο Α
min z − z1 = d ( A, ε ) M ( z ) ∈ (ε )
Γεωµετρικός τόπος → ευθεία

min z − z1 = AB = AK − KB max z − z2 = ΑΓ = ΑΚ + ΚΓ M ( z ) ∈ (C ) Γεωµετρικός τόπος → κύκλος

Έστω γεωµετρικός τόπος Μ(z) κύκλος C1 γεωµετρικός τόπος Μ(ω) κύκλος C2

min z − ω = ΒΓ = ΚΛ − R1 − R2 max z − ω = Α∆ = R1 + Α∆ + R2
Αν γεωµετρικός τόπος της εικόνας του z είναι µία C f κάποιας συνάρτησης για να βρω το min z ή το max z τότε: ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΘΕ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ Γ.Τ. ΑΠΟ ΤΟ Ο(0,0) (ή ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ αν ζητάει min z − z0 ή max z − z0 ) ΚΑΙ ∆ΟΥΛΕΥ ΟΠ Σ ΣΤΑ ΑΚΡΟΤΑΤΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ «1-1»
f ( x1 ) = f ( x2 ) ⇒ ... ⇒ x1 = x2
Μονοτονία ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ

ηµ x ≤ x ∀x ∈ ℝ ΚΑΙ Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΙΣΧΥΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ 0 δηλαδή η εξίσωση

ηµ x = x έχει µοναδική ρίζα το 0.
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ
«1-1» Λύνω την f ( x) = y ως προς x

 πα ρ α γο ν το πο ίη σ η   σ υ ζ υ γ ής    Ο Ρ ΙΑ  D L H o sp ita l  0  σ το :   +∞   0 x0  a : f → f ⋅ 1 −∞     g  0 g   ∃   

πολυωνυµικ ές → µεγιστοβ άθµιος ό ρος  ΟΡΙΑ    ρητ ές → πηλ ί κο µεγιστοβ άθµιων ό ρων  στο :   ά ρρητες → κοιν ό παρ άγοντα τη µεγαλ ύτερη δ ύναµη στην υπ ό ριζο  ∞ εκθετικ ές λογαριθµικ ές → απ ό γραϕικ ή παρ άσταση   

ΟΡΙΑ

 ΑΠΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ  :  ΓΕΝΙΚΑ  ΑΠΟ ΠΕ∆ΙΟ ΤΙΜΩΝ 

lim (1 + x )
x →+∞

=e

•

Αν

lim f ( x) > 0 τότε υπάρχει ξ
x → x0

κοντά στο x0 : f (ξ1 ) > 0

∆ηλαδή από όριο βρίσκω πρόσηµο τιµής • Για να βρω:

 ΑΣΥΜΠΤΩΤΕΣ    → ΟΡΙΑ ΠΕ∆ΙΟ ΤΙΜΩΝ  
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 2

ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

lim f ( x ) =
x → x0

f ( x0 )

Συνέχεια σε κλειστό διάστηµα [α, β]: • Συνεχής στο (α, β) • Συνεχής στο α: lim f ( x) = f (a)
x → a+

• Συνεχής στο β:

lim f ( x) = f ( β ) β
x→
−

ΘΕ ΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ
ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΝΟΜΑ ΘΕ ΡΗΜΑ ΜΕΓΙΣΤΗΣΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΤΙΜΗΣ BOLZANO • • • • ΧΡΗΣΗ Πεδίο τιµών Ανισότητα Κριτήριο Παρεµβολής Ακρότατα

f συν :[a, β ]

∃ m, M ώστε m ≤ f ( x) ≤ M ∀x ∈ [a, β ]
∃ξ ∈ (α , β ) : f (ξ ) = 0

συν [a, β ] f (a) f ( β ) < 0
f

Ρίζα της f ( x)

συνεχ ής [α , β ] f (a ) < n < f ( β )
f ή f ( β ) < n < f (a)
f f

∃ξ ∈ (α , β ) : f (ξ ) = n

Ενδιάµεσων τιµών

Η C f κόβει την οριζόντια ευθεία y = n

συν στο ∆
ր στο
∆

f (∆) = ....

Πεδίο τιµών

υπολογ ί ζω όρια ή αριθµητικ ές τιµ ές

ΠΑΡΑΓ ΓΟΙ
• ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΠΑΡΑΓ ΓΙΣΗΣ • ΕΥΡΕΣΗ ΣΧΕΣΗΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ f , f ′, f ′′
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 3

• ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ : 

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ   ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ 

•

απ ό  → π ίνακα µονοτον ίας    απ ό    → πεδ ίο τιµ ών (κλειστ ό διάστηµα )  ΑΚΡΟΤΑΤΑ :  απ ό    →θε ώρηµα µ έγιστης ελ ά χιστης τιµ ής  απ ό  → ανισ ότητα :( f ( x) ≥ f ( x ) ή f ( x) ≤ f ( x )   0 0  

→ πρ όσηµο f ′′     • ΚΥΡΤΟΤΗΤΑ : → µονοτον ία f ′ → εϕαπτοµ ένη π άνω − κ άτω απ ό C  f   → πινακ άκι κυρτ ότητας    • ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΜΠΗΣ : → εϕαπτοµ ένη διαπερν ά τη C f    → ακρ ότατο η f ′  ΕΦΑΠΤΟΜΕΝΕΣ Έστω A( x0 , f ( x0 )) σηµείο επαφής
y − f ( x0 ) = f ′( x0 )( x − x0 )

Αν θέλω ασύµπτωτη και ο τύπος της f ( x) «περιέχει και ευθεία», τότε: «µήπως» είναι η ασύµπτωτη (ορισµός).

ΘΕ ΡΗΜΑΤΑ
ΥΠΟΘΕΣΗ
f f

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
∃ξ ∈ (α , β ) : f ( β ) − f (a) f ′(ξ ) : β −α εϕ ΑΒ

ΟΝΟΜΑ
Θ.Μ.Τ.

ΧΡΗΣΗ
Η f ′( x) κόβει µια οριζόντια ευθεία • ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

συν [a, β ] παρ (α , β )

f συν [a, β ] f παρ (α , β ) f (a) = f ( β ) • f συνεχής στο ∆ • f ′( x) = 0 στο εσωτερικό του ∆ • f συν στο ∆ • f ′( x) = g ′( x) στο εσωτερικό του ∆ f ′( x) = f ( x)
• Ακρότατο στο x0

∃ξ ∈ (α , β ) : f ′(ξ ) = 0

ROLLE

Ρίζα της f ′( x)

εϕ xx
f ( x) = c

σταθερ ή
f ( x) = g ( x) + c

ΕΥΡΕΣΗ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΥΡΕΣΗ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΥΡΕΣΗ ΤΥΠΟΥ
FERMAT

f ( x) = ce x f ′( x0 ) = 0

ΓΙΑ ΝΑ ΒΡ ΙΣΟΤΗΤΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

• Παραγωγίσιµη στο x0 • Το x0 εσωτερικό του ∆

ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

ΠΑΡΑΓ ΓΟΙ
Π Σ ΒΡΙΣΚ :
→ απ ό µονοτον ία  → κατασκευαστικ ά      ΠΡΟΣΗΜΟ : → απ ό πεδ ίο τιµ ών  → απ ό ακρ ότατα    → απ ό επιλεγµ ένη τιµ ή   

ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ f (x) ≥ g(x) ή f (x) ≤ g(x)

→κατασκευαστικά    το µέλος θ έτω συν άρτηση, µονοτονία... : → όλα στο πρώ →ΘΜΤ.  . .  

∆ΙΠΛΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ: (χωρίζω) ή (Θ.Μ.Τ.)
απ ό  Ισότητα → ένα µέλος στο άλλο

f ( x) = g ( x) → όλα στο πρώτο µέλος και δείχνω ότι είναι σταθερή συνάρτηση
Για να δείξω f ( x) = g ( x) • Ίδιο πεδίο ορισµού-ίδιο τύπο • Αρκεί h = f − g σταθερή µε τιµή 0 f ( x) • Αρκεί h( x) = σταθερή µε τιµή 1 g ( x) • h( x) = ln f ( x) − ln g ( x) Ισότητα µε αριθµούς: µάλλον Fermat ειδικά αν έχω στα δεδοµένα ανισότητα

∆Ε∆ΟΜΕΝΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ⇒ FERMAT

ΑΚΡΟΤΑΤΟ ⇔ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΕΥΡΕΣΗ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ από σχέση µε f ′, f
Μετασχηµατίζω σε µία από τις παρακάτω µορφές: • f ′( x) = 0 ⇒ f ( x) = c • f ′( x) = g ′( x) ⇒ f ( x) = g ( x) + c • f ′( x) = f ( x) ⇒ f ( x) = ce x • Προσπαθώ να αναγνωρίσω κανόνα γινόµενου πηλίκου ή σύνθετης συνάρτησης  f 2 ( x) ′ f ( x) ⋅ f ′( x) =  π.χ.   2 

ΚΟΛΠΑΚΙ ΜΕ ΤΟ e ΜΟΡΦΗ
a ( x ) = A′ ( x ) → f ′( x ) + a( x) ⋅ f ( x) = 0  ⋅e f ′( x ) + A′( x) ⋅ f ( x) = 0  →
A( x )

f ′( x ) ⋅ e A( x ) + e A( x ) ⋅ A′( x) ⋅ f ( x) = 0 ⇒

( f ( x)e )′ = 0 ⇒ f ( x)e
A( x )

A( x )

= c...

Ειδικά αν έχω συνάρτηση και παράγωγό της στην ίδια σχέση
Όταν θέλω: ∃ξ ∈ (a, β ) : f (ξ ) = 0 Ελέγχω κατά σειρά: 1. Λύνω την f ( x) = 0 2. Προφανή ρίζα 3. Πεδίο τιµών 4. Bolzano για f 5. Rolle για αρχική της f ( x) 6. Άτοπο: έστω ότι η f ( x) δεν έχει ρίζα….

«ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
∃ξ ∈ (a, β ) :

ΕΝΕΡΓΕΙΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

1) f (ξ ) = 0

1) 1. Λύνω την f ( x) = 0 2. Προφανή ρίζα 3. Πεδίο τιµών 4. Bolzano για f 5. Rolle για αρχική της f ( x) 6. Άτοπο: έστω ότι η f ( x) δεν έχει ρίζα 2) 3)
→ Rolle για → Bolzano για → Rolle για → Bolzano για f′ f ′′ f f′

2) f ′(ξ ) = 0 3) f ′′(ξ ) = 0 4) f ′(ξ ) = κ

4) Θ.Μ.Τ. για f ή φέρω στο 1ο µέλος και θέτω συνάρτηση. Τα φέρνω στο πρώτο µέλος και προσπαθώ να βρω κανόνα παραγώγισης- γινόµενοπηλίκο- κολπάκι µε e και ΚΑΝ ROLLE

∃ξ ∈ (a, β ) : σχέση µε f ′(ξ ), f (ξ )

ΟΛΟΚΛΗΡ ΜΑΤΑ
• ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡ ΜΑΤ Ν συνήθεις µετασχηµατισµοί: • x = a + β − u (ΕΙ∆ΙΚΑ ΣΕ ΤΡΙΓ ΝΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Ή ΟΤΑΝ ΕΧ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΟΡΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡ ΣΗΣ)
•

x = f −1 (u ) (ΑΝ ΘΕΛ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡ ΜΑ ΤΗΣ f KAI ΕΧ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΤΗΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ) ∆ηλ.

∫α

β

x = f −1 ( y )

f ( x)dx

dx = ( f

−1

( x ))′ dy

∫

f (β ) f (a)

f ( f −1 ( y ))( f −1 ( y ))′dy = ...
f −1 KAI ΕΧ

•

x = f (u ) (ΑΝ ΘΕΛ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡ ΜΑ ΤΗΣ
f)

ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΤΗΣ

ΕΜΒΑ∆ΟΝ: ποια περίπτωση είναι • Ι∆ΙΟΤΗΤΕΣ Αν
a = β    f ( x ) dx = 0  ή →   f ( x) = 0   
f ( x )≥0

∫α

β

Αν η f ( x) δεν είναι παντού µηδέν και ετερώσυµες τιµές.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

∫α

β

f ( x)dx = 0 τότε η f ( x) έχει τουλάχιστον δύο
7

∫
∫α
β

f ′( x)dx ≠

( ∫ f ( x)dx )′

f ( x)dx → αριθµ ός

∫α

β

f (t1 x)dt → συν ά ρτηση

Αν ο τύπος του ολοκληρώµατος περιέχει ΚΑΙ ευθεία πιθανόν αυτή να είναι κάποια εφαπτοµένη.

Αν δεν ξέρω τον τύπο της f ( x) : Αν δεν ξέρω τον τύπο της f ( x) ή είναι δύσκολος και ξέρω κάτι για την f ′( x) : • Ή • Ψάχνω για σχέση για να αντικαταστήσω την f ( x) g ′( x) π.χ. g ′( x) = g ( x) f ( x) ⇒ f ( x) = άρα πάει µε κανόνα του ln. g ( x)

∫α

β

f ( x)dx = ∫ x′f ( x)dx = [ xf ( x) ] − ∫ xf ′( x)dx
α α α

β

β

β

ΠΡΟΣΗΜΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ
• Αν έχω διάστηµα
fր

για

το

x: (α ≤ x ≤ β )

θέλω

σταθερή

µονοτονία

της

 f (a ) ≤ f ( x) ≤ f ( β )  a ≤ x ≤ β ⇒  f: f ց f (a ) ≥ f ( x) ≥ f ( β )  
• Αν δεν έχω διάστηµα αλλά έχω σταθερή µονοτονία τότε: βρίσκω προφανή ρίζα x0 άρα µοναδική, άρα

x ≥ x0 ⇒ f ( x) ≥ f ( x0 ) ⇒ f ( x ) ≥ 0 x ≤ x0 ⇒ f ( x) ≤ f ( x0 ) ⇒ f ( x ) ≤ 0
Όµοια για f ց . • Αν δεν έχω διάστηµα για το x θέλω µεταβλητή µονοτονία
fր

fր

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

x ≤ x0 ⇒ f ( x) ≤ f ( x0 ) x ≥ x0 ⇒ f ( x) ≤ f ( x0 )
fց

fր

⇒ f ( x ) ≤ f ( x0 )∀x

ΠΡΟΣΗΜΟ f ′( x)
Πολυωνυµική ή ρητή: Λύνω f ′( x) = 0 και κάνω πινακάκι προσήµου. Εκθετική: Λύνω f ′( x) ≥ 0 και πινακάκι προσήµου. Λογαριθµική: Λύνω f ′( x) ≥ 0 και πινακάκι προσήµου. Τριγωνοµετρική: - Κατασκευαστικά ( −1 ≤ ηµ x ≤ 1...) - Βρίσκω ρίζες και επιλεγµένη τιµή • Συνδυασµός 2 από τις παραπάνω Θέτω συνάρτηση το τµήµα του οποίου δεν ξέρω το πρόσηµο και βρίσκω το πρόσηµο αυτού από µονοτονία Θέτω συνάρτηση το τµήµα του οποίου δεν ξέρω το πρόσηµο και Βρίσκω προφανή ρίζα Αποδεικνύω ότι είναι µοναδική Βρίσκω πρόσηµο εκατέρωθεν της ρίζας • • • •

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ:
ΜΟΝΑ∆ΙΚΗ ΡΙΖΑ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ∆ΙΝΕΙ ΠΡΟΣΗΜΟ

ΠΙΝΑΚΑΚΙ ΠΡΟΣΗΜΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤ ΣΗ: ΒΟΗΘΑΕΙ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 9

• Αν f ( x) συνεχής και f ( x) ≥ 0 τότε:

∫α
∫
a

β

f ( x)dx ≥ 0

(ορισµένο)

f (t )dt ≥ 0 (συνάρτηση) µε ΑΠΟ∆ΕΙΞΗ
x

Θέτω: g ( x) = ∫a f (t )dt Παραµύθι
g ′( x) = f ( x) ≥ 0 ⇒ g ( x) ր x ≥ a ⇒ g ( x) ≥ g ( a) ⇒ ∫ f (t ) dt ≥ 0
a x

• •

∫α
∫α

β

f ( x) dx ≠
f ( x)dx ≠
2

∫α
β α

β

f ( x)dx
f ( x)dx

β

(∫

• Ειδικά για

1 ∫0 1 + t 2 dt = I 1 t = εϕ x ⇒ dt = dx ⇒ dt = (1 + εϕ 2 x)dx 2 συν x t = 0 ⇒ εϕ x = 0 ⇒ x = κπ π t = 1 ⇒ εϕ x = 1 ⇒ x = κπ + 4 ά ρα
1

I =∫

κπ +

π
4

1 1 + εϕ
2

κπ

(1 + εϕ x ) dx = ∫ x
2

κπ +

π
4

κπ

1dx =

π   π = 1 κπ + − κπ  = 4   4
• Για να δείξω ανισότητα µε ορισµένο ολοκλήρωµα:
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 10

Πρέπει να κατασκευάσω µια ανισότητα ή να κοιτάξω στα δεδοµένα µήπως υπάρχει Να φέρω όλους τους όρους στο ίδιο µέλος, άρα ≥ 0 Οπότε και το ορισµένο ολοκλήρωµα θα είναι ≥ 0 … από µονοτονία πεδίο τιµών θεώρηµα µέγιστης- ελάχιστης τιµής κατασκευαστικά στο διάστηµα ολοκληρωµάτων

ΕΙ∆ΙΚΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΤΑ ΟΡΙΑ κοιτάω αν είναι άρτια ή περιττή ή γενικά κοιτάω αν υπάρχει σχέση µε f ( x), f (− x) Θέτω x = −u κλπ.

Αν τα όρια είναι αντίθετα και δεν είναι άρτια ή περιττή και δεν υπάρχει σχέση

f ( x), f (− x)
I = ∫ f ( x)dx
−a a

• Θέτω g ( x) = ∫− x f ( x)dx άρα g (a) = I . • Αρκεί να βρω την g ( x) Σπάω το ολοκλήρωµα και παραγωγίζω µε σκοπό να βρω τον τύπο της g ( x) , δηλαδή πρέπει να καταλήξω σε:

g ′( x ) = 0 ⇒ g ( x ) = c g ′( x ) = h′( x ) ⇒ g ( x ) = h ( x ) + c g ′( x ) = g ( x ) ⇒ g ( x ) = ce x
ή κολπάκι µε e… ή να αναγνωρίζω κανόνα γινοµένου- πηλίκου- σύνθετης

ΕΙ∆ΙΚΑ
ΛΕΙΠΕΙ η f ′( x)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

11

Αν

f ′′( x) = f ( x) ⇒ e f ′′( x) = e f ( x) ⇒ ⇒ e x f ′′( x) + e x f ′( x) = e x f ′( x) + e x f ( x)
x x

⋅e x

+ e x f ′( x )

⇒ e x ( f ′( x))′ + (e x )′ f ′( x) = e x f ′( x) + (e x )′ f ( x) ⇒ (e x f ′( x))′ = (e x f ( x))′ ⇒ e x f ′( x) − e x f ( x) c e f ′( x) = e f ( x) + c ⇒ e f ′( x) − e f ( x) = c ⇒ ⇒ = x 2⇒ (e x ) 2 (e )
x x x x :( e x )2 −2 x ′ f ( x) ce−2 x  f ( x) ′  f ( x) ′  ce  −2 x ⇒  x  = ce ⇒  x  =  + c1  ⇒⇒ x = −2 e  e   e   −2 

και βρίσκω τις σταθερές. ΠΡΟΣΟΧΗ
2 f ′′( x) + ( f ′( x) ) = 0 ⇒ ( f ′( x) )′ + f ′( x) f ′( x) = 0 ⇒

e f ( x ) ( f ′( x) )′ + ( e f ( x ) f ′( x) ) f ′( x) = 0 ⇒ ( e f ( x ) f ′( x) )′ = 0

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΗΤΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

12