Przejdź do zawartości

sztafaż

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sztafaż (język polski)

[edytuj]
Image
ludzie pełniący funkcję sztafażu (1.2)
wymowa:
IPA: [ˈʃtafaʃ], AS: [štafaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. elementy i środki zastosowane np. w dziele literackim, teatralnym czy w sytuacji życiowej, nie najistotniejsze dla idei dzieła lub w danej sytuacji, a jedynie uzupełniające lub ozdabiające coś
(1.2) szt. postacie ludzi i zwierząt lub przedmioty uzupełniające obraz, fotografię, rysunek itp., których głównym tematem jest krajobraz lub wnętrza; zob. też sztafaż w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Sztafaż jego filmów przywodzi na myśl kino postkomunistyczne, jednak retoryka jest inna[3].
(1.2) Sztafaż uzyskuje się, zestawiając temat zdjęcia z obiektami o dobrze znanych rozmiarach[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. war. stafaż mrz[5]
przym. sztafażowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Staffage[2]
uwagi:
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Fotografia
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „sztafaż” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 1145.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „sztafaż” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. Michał Piepiórka, Rockefellerowie i Marks nad Warszawą. Polskie filmy fabularne wobec transformacji gospodarczej, Wydawnictwo Ossolineum, Warszawa 2019.
  4. z Internetu
  5. Mirosława Białoskórska, Słownictwo prasy polskiej połowy XIX wieku. Zjawiska progresywne i recesywne, Uniwersytet Szczeciński, 2008.