Μεγάλη Δούκισσα Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας
| Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 9 Μαΐου 1909[1][2] Παρίσι |
| Θάνατος | 8 Σεπτεμβρίου 1967[1][3][2] κάστρο Χοεντσόλερν |
| Αιτία θανάτου | σακχαρώδης διαβήτης |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | κάστρο Χοεντσόλερν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Πρωσίας (από 1938)[4] |
| Τέκνα | Prince Friedrich Wilhelm of Prussia Μιχαήλ της Πρωσίας Μαρία Καικιλία της Πρωσίας Κίρα της Πρωσίας Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Πρωσίας Χριστιανός Σιγισμούνδος της Πρωσίας Ξένια της Πρωσίας |
| Γονείς | Κύριλλος Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας και Βικτωρία Μελίτη της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας |
| Αδέλφια | Μαρία Κυρίλλοβνα της Ρωσίας (μεγαλύτερη αδερφή) Βλαδίμηρος Κυρίλλοβιτς της Ρωσίας (νεότερος αδερφός) Ελισάβετ της Έσσης και του Ρήνου (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα και μεγαλύτερη αδερφή) stillborn son von Hessen-Darmstadt |
| Οικογένεια | Holstein-Gottorp-Romanov |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Κύρα Κυρίλλοβνα (ρωσ. Кира Кирилловна, 9 Μαΐου 1909 - 8 Σεπτεμβρίου 1967) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και μετέπειτα πριγκίπισσα της Πρωσίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παιδικά χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 9 Μαΐου του 1909, στο σπίτι των γονιών της στο Παρίσι. Ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Κυρίλλου Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας και της Βικτώριας Μελίτης της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (Βικτωρίας Φεοντόροβνας) και πήρε το όνομά της προς τιμήν του πατέρα της.
Οι γονείς της ζούσαν στην εξορία, γιατί ο γάμος τους δεν είχε εγκριθεί από τον αυτοκράτορα Νικόλαο Β΄, επειδή ήταν πρώτα ξαδέρφια. Η Ρωσική Ορθοδοξία απαγορεύει το γάμο δύο πρώτων ξαδέρφων, γι' αυτό αναγκάστηκαν να ζήσουν στο εξωτερικό. Επιπλέον, η μητέρα της είχε χωρίσει τον πρώην σύζυγό της, Ερνέστο Λουδοβίκο της Έσσης, τον αδελφό της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεοντόροβνας.
Λίγο μετά τη γέννηση της Κύρα, οι γονείς της αποκαταστάθηκαν από το Νικόλαο Β΄ και τον Μάιο του 1910 η οικογένεια επέστρεψε στη Ρωσία. Εγκαταστάθηκαν στο Σπίτι των Ιπποτών στο Τσάρσγκογιε Σελό, καθώς ο πατέρας της, καπετάνιος στο ρωσικό ναυτικό, συνδέθηκε με μια κοντινή ναυτική ακαδημία. Η Κύρα και η μεγαλύτερη αδελφή της, Μαρία, είχαν μια προνομιούχα παιδική ηλικία. Είχαν μια Αγγλίδα νταντά και έμαθαν τις γλώσσες που μιλούσαν οι Ρομανώφ: ρωσικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Τα πρώτα χρόνια της Κύρας δαπανήθηκαν στην πολυτέλεια στο παλάτι του πατέρα της στην οδό Νικόλσκαγια στην Αγία Πετρούπολη, όπου οι γονείς της διασκέδαζαν με τους φιλοξενούμενους τους. Έκαναν οικογενειακές εκδρομές με τη γιαγιά της, Μαρία Πάβλοβνα, στο περίφημο Παλάτι του Βλαδιμήρου και το καλοκαίρι στη Βίλλα Βλαδιμήρου στο Τσάρσκογιε Σέλο.
Πόλεμος και επανάσταση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια ξόδεψε το καλοκαίρι του 1914 στο γιοτ τους στον κόλπο της Φινλανδίας και βρισκόταν στη Ρίγα, όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο πατέρας του Κύρας υπηρέτησε ως διοικητής μιας μονάδας των ναυτικών φρουρών, ενώ η μητέρα της επέβλεπε ένα μηχανοκίνητο ασθενοφόρο. Κατά το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης, ο πατέρας της Κύρας ανέβηκε στο Παλάτι της Ταυρίδας, ως επικεφαλής των ναυτικών φρουρών.
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η οικογένεια παρέμεινε αρχικά στο παλάτι τους εν μέσω αναταραχών. Τον Ιούνιο, ο πατέρας της Κύρας έλαβε άδεια από την προσωρινή κυβέρνηση να μετακομίσει στη Φινλανδία. Η Κύρα, οκτώ την εποχή εκείνη, θυμόταν ότι ταξίδευαν σε δημόσιο τρένο. "Για πρώτη φορά δεν υπήρχαν βασιλικά στολίδια... δηλαδή κόκκινα χαλιά, ειδικές ανέσεις κ.λπ.", θυμόταν.[5] Στη Φινλανδία, η οικογένεια έζησε στο Μέγαρο Χάικο στο Μπόργκα. Ένα μήνα αργότερα, η 40χρονη μητέρα της γέννησε έναν γιο, το Βλαδίμηρο. Η οικογένεια περίμενε στη Φινλανδία, ελπίζοντας ότι οι Λευκοί θα νικήσουν τους Μπολσεβίκους και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στη Ρωσία. Η οικογένεια ζούσε κάτω από σκληρές συνθήκες, με τα τρόφιμα και τα χρήματα να μειώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η Κύρα, τότε εννέα ετών, θυμόταν ότι αισθανόταν άρρωστη και βαριόταν το σπίτι[6]. Η οικογένεια του Μεγάλου Δούκα Κύριλλου παρέμεινε στη Φινλανδία μέχρι τον Μάιο του 1920.
Μετέπειτα ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια τελικά έφυγε από τη Φινλανδία και κατευθύνθηκε πρώτα στο Κοβούργο και στη συνέχεια στο Σαιν-Μπριάκ-συρ-Μερ της Γαλλίας. Η Κύρα γεννήθηκε ως Πριγκίπισσα Κύρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας, αλλά ο πατέρας της αργότερα της έδωσε τον τίτλο «Μεγάλη Δούκισσα» όταν δήλωσε τον εαυτό της ως Κηδεμόνα του Θρόνου το 1924. Ξανθιά, με γαλανά μάτια[7] η Κύρα είχε υψηλό πνεύμα και ειλικρίνεια,[8] είχε επίσης μια ομοιόμορφη ιδιοσυγκρασία. Ήταν ευφυής, περίεργη και ενδιαφερόταν για τις τέχνες όπως η μητέρα της, με την οποία εργάστηκε στο στούντιο τέχνης στο Σαιν-Μπριάκ. Η Κύρα επισκεπτόταν επίσης συχνά τα ξαδέρφια της σε διάφορα βασίλεια ή πήγαινε στο σπίτι τους στο Ηνωμένο Βασίλειο.[9]
Η Μεγάλη Δούκισσα Κύρα είχε κάποια δυσκολία στο να βρει έναν κατάλληλο σύζυγο. Ερωτεύτηκε τον αιμοφιλικό Αλφόνσο, Πρίγκιπα των Αστουριών, γιο του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας, αλλά απογοητεύτηκε, όταν ο Πρίγκιπας έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μία από τις κόρες τού Νικολάου της Ελλάδας και της Δανίας. Αργότερα, άρεσε στον πρίγκιπα Κωνσταντίνο Σούτσο, Ρουμάνο αριστοκράτη. Ο εξάδελφός της, Κάρολος Β΄ της Ρουμανίας, αρνήθηκε να επιτρέψει τον αρραβώνα για πολιτικούς λόγους[10].
Τελικά, παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Φερδινάνδο της Πρωσίας το 1938. Ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος εργάστηκε εναντίον των Ναζί και στα τελευταία χρόνια του πολέμου το ζευγάρι συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου διασώθηκαν από αμερικανικά στρατεύματα το 1945. Κατοίκησαν σε ένα χωριό κοντά στη Βρέμη. Απέκτησαν επτά παιδιά:
- Φρειδερίκος Γουλιέλμος Λουδοβίκος Φερδινάνδος Ουμβέρτος Μιχαήλ Κύριλλος (1939 - 2015) νυμφεύτηκε 1) τη Βάλτραουντ Φρέυνταγκ το 1967, έκαναν έναν γιο, χώρισαν το 1975, 2) την Έρενγκαρντ φον Ρέντεν το 1976, έκαναν τρία παιδιά, χώρισαν το 2004, 3) τη Ζύμπυλλε Κρέτσμερ το 2004.
- Μιχαήλ (1940 - 2014) παντρεύτηκε 1) τη Γιούττα Γιερν το 1966, έκαναν δύο κόρες, χώρισαν το 1982, 2) τη Μπιργκίττε Ντάλλβιτς-Βέγκνερ το 1982.
- Μαρία Καικιλία Κύρα Βικτωρία Λουίζα (γενν. 1942) παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Αύγουστο του Ολδεμβούργου το 1965, απέκτησαν τρία παιδιά και χώρισαν το 1989.
- Κύρα (1943 - 2004) παντρεύτηκε τον Τόμας Λίπσνερ το 1973, απέκτησαν μια κόρη και χώρισαν το 1984.
- Λουδοβίκος Φερδινάνδος (1944 - 1977) νυμφεύτηκε τη Δονάτα του Καστέλ-Ρύντενχαουζεν το 1975, απέκτησαν δύο παιδιά.
- Χριστιανός Σιγισμούνδος (γενν. 1946) νυμφεύτηκε την κόμισσα Νίνα του Ρέβεντλο το 1984, απέκτησαν δύο παιδιά και έχει άλλη μια κόρη.
- Ξένια (1948 - 1992)[11] παντρεύτηκε τον Περ-Έντβαρτν Λίτχαντερ το 1973, απέκτησαν δύο γιους και χώρισαν το 1978.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κύρα κλήθηκε να καταθέσει για την περίπτωση της Άννα Άντερσον, της γυναίκας που ισχυρίστηκε ότι ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία της Ρωσίας. Η Κύρα συναντήθηκε με τον Άντερσον το 1952, υπό την προτροπή της πεθεράς της, Καικιλίας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, που πίστευε στον ισχυρισμό της Άντερσον. Η Κύρα δεν ήταν πεπεισμένη. Βρήκε τη γυναίκα "απωθητική" και "όχι κυρία" και ανίκανη να μιλήσει τα καλλιεργημένα αγγλικά που χρησιμοποιεί η οικογένειά της.[12] Η Κύρα είχε δει τελευταία την Αναστασία όταν ήταν επτά ετών. Ο θείος της Κύρας, Ανδρέας Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας, ήταν πεπεισμένος ότι η Άντερσον ήταν η Αναστασία, αλλά ο πατέρας και η μητέρα της δεν ήταν πεπεισμένοι από τον ισχυρισμό της Άντερσον[13].
Τελευταία χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τα επόμενα χρόνια, η Κύρα ήταν απογοητευμένη που ο μεγαλύτερος γιος της, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στον τίτλο και παντρεύτηκε μια κοινή.[14] Επίσης, έδινε ελάχιστη προσοχή στην υγεία της, παίρνοντας βάρος και υποφέροντας από υψηλή πίεση αίματος στα πενήντα της. Ήταν σε καλή διάθεση σε μια επίσκεψη στον αδελφό της, Βλαδίμηρο, στο Σαιν-Μπριάκ, τον Σεπτέμβριο του 1967, όπου έφαγε καλά και βάζοντας αρκετές κουταλιές ζάχαρης στον καφέ της, σχολιάζοντας: «Ο Θεός μου απαγορεύει να τρώω οτιδήποτε υγιεινό». Εκείνη τη νύχτα έπαθε καρδιακή προσβολή και σύντομα πέθανε σε ηλικία 58 ετών.[14]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Peter Kurth, Anastasia: The Riddle of Anna Anderson, Back Bay Books, 1983, (ISBN 0-316-50717-2)
- Michael John Sullivan, A Fatal Passion: The Story of the Uncrowned Last Empress of Russia, Random House, 1997, (ISBN 0-679-42400-8)
- John Van der Kiste, Princess Victoria Melita, Sutton Publishing, 1991, (ISBN 0-7509-3469-7)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 (Αγγλικά) Find A Grave. 15846620. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000005391. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10118.htm#i101173. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ p10118.htm#i101173. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Michael John Sullivan, A Fatal Passion: The Story of the Uncrowned Last Empress of Russia, Random House, 1997, p. 322
- ↑ Sullivan, p. 333
- ↑ Sullivan, p. 378
- ↑ Sullivan, p. 408
- ↑ John Van der Kiste, Princess Victoria Melita, Sutton Publishing, 1991, p. 141
- ↑ Van der Kiste, p. 141
- ↑ Paul Theroff (2007). "Prussia". An Online Gotha. Archived from the original on 31 December 2006. Retrieved 7 January 2007.
- ↑ Peter Kurth, Anastasia: The Riddle of Anna Anderson, Back Bay Books, 1983, p. 343
- ↑ Kurth, p. 342
- 1 2 Van der Kiste, p. 160
