Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λουίζα της Μεγάλης Βρετανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λουίζα
Βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας
Image
Γέννηση18 Δεκεμβρίου 1724
Ουέστμινστερ, Λονδίνο, Μεγάλη Βρετανία
Θάνατος19 Δεκεμβρίου 1751 (27 ετών)
Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ, Κοπεγχάγη, Δανία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Ρόσκιλε, Ρόσκιλε, Δανία
ΣύζυγοςΦρειδερίκος Ε΄ της Δανίας
ΑπόγονοιΣοφία-Μαγδαληνή
Βιλελμίνη-Καρολίνα
Χριστιανός Ζ΄ της Δανίας
Λουίζα της Δανίας
ΟίκοςΟίκος του Αννόβερου
ΠατέραςΓεώργιος Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας
ΜητέραΚαρολίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Λουίζα (αγγλ. Louise of Great Britain, 18 Δεκεμβρίου 1724 - 19 Δεκεμβρίου 1751) του Οίκου του Αννόβερου ήταν πριγκίπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας από το 1746 μέχρι τον θάνατό της το 1751, ως η πρώτη σύζυγος του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.[1][2][3]

Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1724 στο Μέγαρο Λέστερ του Λονδίνου και βαπτίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου.[1][2][4] Ήταν το ένατο (έβδομο επιβιώσαν) παιδί και η πέμπτη κόρη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της συζύγου του Καρολίνας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Ιωάννη Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.[1][2] Στις 11 Ιουνίου 1727, όταν η Λουίζα ήταν δύο ετών, ο παππούς της, Γεώργιος Α΄, απεβίωσε και ο πατέρας της ανέβηκε στον βρετανικό θρόνο.[4]

Με έναν δυναστικό γάμο, η Λουίζα παντρεύτηκε το Φρειδερίκο, Πρίγκιπα της Δανίας και της Νορβηγίας, στις 11 Δεκεμβρίου 1743 στην Κοπεγχάγη.[1][4] Ο γάμος είχε προταθεί από τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και ο πατέρας του Φρειδερίκου, Χριστιανός ΣΤ΄, ήλπιζε ο γάμος να οδηγούσε σε βρετανική υποστήριξη για την απόκτηση του θρόνου της Σουηδίας από το γιο του.[1][2][4]

Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά, εκ των οποίων το ένα δεν επέζησε.[4] Αν και ο γάμος τους ήταν προϊόν διπλωματίας, το ζευγάρι είχε έναν χαρούμενο γάμο, τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια.[1][2] Θεωρείται ότι ο Φρειδερίκος αισθανόταν μεγάλη εκτίμηση για τη Λουίζα και ότι της φερόταν με ευγένεια, όμως φέρεται να μην ήταν ερωτευμένος μαζί της και να έχει εξωσυζυγικές σχέσεις.[1][4]

Όταν ο σύζυγός της ανέβηκε στον θρόνο, στις 6 Αυγούστου 1746, η Λουίζα έγινε βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας.[2][4] Ως Βασίλισσα ήταν πολύ δημοφιλής και αφιέρωνε τον χρόνο της για τη μουσική, τον χορό και το θέατρο.[1][4][2] Το 1747 προσκάλεσε την ιταλική εταιρεία όπερας του Πιέτρο Μινγκότι να παίξει στο βασιλικό θέατρο και το 1748 τον γαλλικό θίασο Ντυ Λοντέλ για δραματικές παραστάσεις.[2]

Η προσπάθειά της να μάθει τη δανική γλώσσα εκτιμήθηκε πολύ, καθώς η βασιλική Αυλή της Δανίας μιλούσε κυρίως γερμανικά.[2][4]

Η Λουίζα προσπάθησε να εμποδίσει ανεπιτυχώς το γάμο μεταξύ της κόρης της, Σοφίας Μαγδαληνής, και του διαδόχου Γουσταύου της Σουηδίας το 1751.[2] Ο λόγος ήταν ο φόβος της ότι η κόρη της δεν θα αντιμετωπιζόταν καλά από τη Λουίζα Ουλρίκα της Πρωσίας, Βασίλισσα της Σουηδίας. Η Λουίζα Ουλρίκα ήταν γνωστή για τις αντι-δανικές απόψεις της και για την εναντίωσή της σε αυτόν τον γάμο.

Όταν ήταν έγκυος με το έκτο της παιδί, η Λουίζα πέθανε από επιπλοκές της εγκυμοσύνης της στις 19 Δεκεμβρίου 1751.[2][4][4] Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε.[4]

Παντρεύτηκε το 1743 το Φρειδερίκο Ε΄ της Δανίας και είχε τέκνα:

Ο Φρειδερίκος Ε΄ έκανε μετά δεύτερο γάμο και είχε τέκνο το διάδοχο Φρειδερίκο, αυτός το Χριστιανό Η΄ και αυτός το Φρειδερίκο Ζ΄, τελευταίο του κύριου κλάδου των Όλντενμπουργκ.