Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ξέφωτο (οχυρό του Χίτλερ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 49°28′17″N 7°26′46″E / 49.47139°N 7.44611°E / 49.47139; 7.44611 Το Ξέφωτο (γερμ. Waldwiese, Βάλντ-βίζε, λιβάδι στο δάσος) ήταν το κωδικό όνομα ενός μυστικού καταφυγίου του Χίτλερ με προορισμό την τέλεση των εργασιών του (γερμ. Führerhauptquartier) την ώρα που γινόταν πόλεμος. Κτίστηκε κατά την διάρκεια της προετοιμασίας για την Μάχη της Γαλλίας στα τέλη του 1939 / Αρχές του 40. Βρίσκεται στο σημερινό κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο κοντά στην πόλη Γκλαν-Μινχβάιλερ και μεταξύ των πόλεων Κούζελ και Ράμσταϊν.

Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1939 και έγιναν σχεδόν αποκλειστικά από την στρατιωτική οικοδομική εταιρεία Οργάνωση Τοτ, ενώ βοήθησαν και μερικά άλλα πολιτικά συνεργεία. Μέχρι τον Απρίλιο του 1940 αποπερατώθηκαν τρία οχυρά καταφύγια συνολικής επιφάνειας 285 m² καθώς και μια παράγκα επιφάνειας 96 m².

Οι προσωπικοί χώροι του Χίτλερ βρίσκονταν βόρεια της συνοικίας Μπετενχάουζεν. Το οχυρωμένο κτήριο των ασυρματιστών είχε μορφή κατοικίας για να μην προσελκύει την προσοχή και βρισκόταν στο κέντρο. Τα γκαράζ για φορτηγά και αυτοκίνητα μαζί με ένα οχυρό καταφύγιο και ένα στρατώνα για περίπου 60 άνδρες καθώς επίσης και ένα ξύλινο πύργο παρακολούθησης βρίσκονταν στο νοτιοδυτικό προάστιο της περιοχής Γκλαν-Μινχβάιλερ.

Μέχρι τον Απρίλιο του 1944 είχαν χρησιμοποιηθεί 4.250 σκυρόδεμα, ενώ είχαν καταναλωθεί 38.750 «μεροκάματα». Ένα μεροκάματο αντιστοιχούσε στην ώρα εργασίας ενός εργάτη για μια ημέρα. Στην οικοδομή αυτή απασχολούνταν ένα πλήθος από εργάτες. Συγκεκριμένα:

Μήνας Πλήθος εργατών
Οκτώβριος1939200
Νοέμβριος1939300
Δεκέμβριος1939500
Ιανουάριος1940300
Φεβρουάριος1940100
Μάρτιος1940100
Απρίλιος194050

Το καταφύγιο Ξέφωτο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, ούτε και ο Χίτλερ το χρησιμοποίησε. Τον Απρίλιο του 1945 η 76η US-Infanteriedivision το ανακάλυψε και το βρήκε ανέπαφο. Οι Αμερικανοί το ανατίναξαν το καλοκαίρι του 1946, ενώ τα κομμάτια του μπετόν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση άλλων οικοδομών, λόγω έλλειψης οικοδομικών υλικών στη μεταπολεμική Γερμανία.

  • Franz W. Seidler, Dieter Zeigert: „Die Führerhauptquartiere- Anlagen und Planungen im Zweiten Weltkrieg“
  • P. Hoffmann: „Die Sicherheit des Diktators“
  • Franz W. Seidler: „Fritz Todt – Baumeister des Dritten Reiches“
  • Percy Ernst Schramm (Hrsg.): „Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrnacht (Wehrmachtführungsstab)“. 1961
  • BA-MA, RW 19/ 686, Blatt 2, Befehl OKW/ WFA 01. Juni 1940