Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1982

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ 1982
Copa Mundial de Fútbol – España 82 (Ισπανικά)
Image
Επίσημo λογότυπο
Πληροφορίες
ΧώραΙσπανία
ΔιοργανωτήςFIFA
Ημερομηνίες13  Ιουνίου 1982
Τερματισμός11  Ιουλίου 1982
Στάδια17
Κατάταξη
Πρώτη θέσηImage Ιταλία (3ος τίτλος)
Δεύτερη θέσηImage Δυτική Γερμανία
Τρίτη θέσηImage Πολωνία
Τέταρτη θέσηImage Γαλλία
Στατιστικά
Πρώτος σκόρερΠάολο Ρόσι (6 γκολ)
Καλ. παίκτηςΠάολο Ρόσι
Καλ. νεαρότερος παίκτηςΜανουέλ Αμορός
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1982 ήταν η 12η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και διεξήχθη στην Ισπανία από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 11 Ιουλίου. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν 24 εθνικές ομάδες, ενώ στις προηγούμενες διοργανώσεις (από το 1954 έως το 1966) συμμετείχαν 16 εθνικές ομάδες. Το τρόπαιο το κατάκτησε η Ιταλία, νικώντας στον τελικό τη Δυτική Γερμανία με 3-1 σε ένα από τα καλύτερα Παγκόσμια Κύπελλα της ιστορίας. Με αυτό το τρόπαιο και φτάνοντας έτσι τα 3 συνολικά, η Ιταλία κατάφερε να ισοφαρίσει τότε τη Βραζιλία στις κατακτήσεις τροπαίων Παγκοσμίου Κυπέλλου.[1][2][3]

Το τουρνουά χαρακτηρίστηκε από την πρώτη διαδικασία πέναλτι σε διοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου (η διαδικασία θεσπίστηκε επίσημα από την FIFA το 1970), καθώς ο ένας από τους ημιτελικούς κρίθηκε στα πέναλτι.[4][5] Επίσης, ήταν το τρίτο και τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο που περιλάμβανε δύο γύρους με φάσεις με σύστημα ομίλων και βαθμολογίας, αντί μόνο στον πρώτο γύρο και στη συνέχεια με νοκ άουτ αγώνες. Ήταν, επίσης, η τρίτη φορά (μετά τις διοργανώσεις του 1934 και του 1966) που και οι τέσσερις ημιφιναλίστ ήταν Ευρωπαίοι.

Στον πρώτο γύρο του 3ου ομίλου, η Ουγγαρία νίκησε το Ελ Σαλβαδόρ με 10–1, ισοφαρίζοντας τη μεγαλύτερη διαφορά νίκης που καταγράφηκε σε τελική φάση (προηγούμενα ρεκόρ: Ουγγαρία-Νότια Κορέα 9–0 το 1954 και η Γιουγκοσλαβία-Ζαΐρ 9–0 το 1974).

Αν και επιτυχημένη και γεμάτη με συναρπαστικούς και διασκεδαστικούς αγώνες, η διοργάνωση του 1982 στιγματίστηκε, επίσης, από βίαια φάουλ, κάποιους αγώνες με εμφανώς κακή διαιτησία (υπήρξαν διαιτητές που «έσπρωξαν» ομάδες εις βάρος άλλων) και μερικά υπερπλήρη σε επικίνδυνο βαθμό στάδια (λόγω υπεράριθμων θεατών), ενώ σε κάποια άλλα γήπεδα η ζέστη και η υψηλή υγρασία σε κάποια μέρη, και ισχυροί άνεμοι σε άλλα μέρη, χάλασαν αρκετούς αγώνες. Ένα ιδιαίτερο περιστατικό ήταν το εγκληματικό φάουλ του Δυτικογερμανού τερματοφύλακα Τόνι Σούμαχερ στον Γάλλο αμυντικό Πατρίκ Μπατιστόν του οποίου κινδύνευσε η ζωή, κατά τη διάρκεια του ενός ημιτελικού αγώνα στη Σεβίλλη το οποίο έμεινε ατιμώρητο, και ένα άλλο ήταν τα έντονα και συχνά βίαια φάουλ του Ιταλού Κλαούντιο Τζεντίλε, καθώς και το αντιαθλητικό μαρκάρισμα του Αργεντινού Ντιέγκο Μαραντόνα στον αγώνα κατά της Βραζιλίας, που είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή του από τον αγώνα (κόκκινη κάρτα που έμεινε ιστορική). Μετά από όλα αυτά, η FIFA άλλαξε τους κανονισμούς για να αποτρέψει κάπως αυτό το είδος βαρβαρότητας στο γήπεδο για το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 1986 στο Μεξικό.

Επιλογή διοργανωτή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966, 16 χρόνια πριν την πραγματοποίηση των αγώνων. Ο λόγος ήταν ότι αποφασίστηκε η επιλογή διοργανωτή και για τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και 1974. Για τις διοργανώσεις του 1974 και του 1982 δήλωσαν ενδιαφέρον η Δυτική Γερμανία και η Ισπανία. Έτσι αποφασίστηκε χωρίς την διαδικασία κλήρωσης να διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 η Γερμανία, αποσύροντας την υποψηφιότητα της για τη διοργάνωση του 1982, και η Ισπανία να αναλάβει τη διοργάνωση χωρίς ανθυποψήφιο.[6]

Προκριματικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 συμμετείχαν 109 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 24 θέσεις που δόθηκαν για πρώτη φορά, αφού προηγουμένως υπήρχαν μόνο 16 εισιτήρια για την τελική φάση των Μουντιάλ. Οι 2 από τις 24 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Αργεντινή και την διοργανώτρια Ισπανία. Έκπληξη προκάλεσε ο αποκλεισμός της φιναλίστ των δύο προηγουμένων Παγκοσμίων Κυπέλλων (του 1974 και του 1978) Ολλανδίας. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν οι εξής 5 εθνικές ομάδες: Αλγερία, Καμερούν, Ονδούρα, Κουβέιτ και Νέα Ζηλανδία.[2]

Οι ομάδες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 24 ομάδες που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους στην τελική φάση του Μουντιάλ του 1982 ήταν οι εξής:

Αφρική (CAF)

Αλγερία Αλγερία
Καμερούν Καμερούν

Ασία (AFC) και Ωκεανία OFC

Κουβέιτ Κουβέιτ
Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία

Βόρεια Αμερική (CONCACAF)

Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ
Ονδούρα Ονδούρα

Νότια Αμερική (CONMEBOL)

Image Περού
Χιλή Χιλή
Βραζιλία Βραζιλία
Αργεντινή Αργεντινή

Ευρώπη (UEFA)

Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία
Αυστρία Αυστρία
Βέλγιο Βέλγιο
Image Γαλλία
Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση
Image Τσεχοσλοβακία
Image Ουγγαρία
Αγγλία Αγγλία
Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία
Image Ιταλία
Image Σκωτία
Image Ισπανία
Image Βόρεια Ιρλανδία Image Πολωνία

Image

Στάδια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 17 στάδια:

Αλικάντε Βαρκελώνη Βαρκελώνη Μπιλμπάο Λα Κορούνια Έλτσε
Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ Καμπ Νόου Γήπεδο Ντε Σαρριά Στάδιο Σαν Μαμές Εστάδιο Ριαθόρ Στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο
Χωρητικότητα: 30.000 Χωρητικότητα: 98.700 Χωρητικότητα: 43.667 Χωρητικότητα: 50.000 Χωρητικότητα: 34.600 Χωρητικότητα: 39.000
Image Image Image Image Image Image
Χιχόν Μαδρίτη Μαδρίτη Μάλαγα Οβιέδο Σεβίλλη
Ελ Μολινόν Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου Στάδιο Βιθέντε Καλδερόν Στάδιο Λα Ροσαλέδα Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε Στάδιο Μανουέλ Ρουίθ ντε Λοπέρα
Χωρητικότητα: 26.000 Χωρητικότητα: 80.354 Χωρητικότητα: 54.851 Χωρητικότητα: 28.963 Χωρητικότητα: 22.500 Χωρητικότητα: 51.309
Image Image Image Image
Σεβίλλη Βαλένθια Βαγιαδολίδ Βίγο Σαραγόσα
Στάδιο Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν Στάδιο Μεστάγια Στάδιο Χοσέ Θορρίγια Στάδιο Μπαλαΐδος Στάδιο Λα Ρομαρέδα
Χωρητικότητα: 42.649 Χωρητικότητα: 55.000 Χωρητικότητα: 26.512 Χωρητικότητα: 32.500 Χωρητικότητα: 34.496
Image Image Image Image Image

Διαιτητές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αφρική
  • Image Μπέντζαμιν Ντουόμο
  • Image Γιουσέφ Ελ-Γκουλ
  • Image Μπελαΐντ Λακάρνε
Ασία
  • Image Ιμπραχίμ Γιούσεφ Αλ-Ντόι
  • Image Τσαν Ταμ Σουν
Βόρεια Κεντρική Αμερική και Καραϊβική
  • Image Ρόμουλο Μέντες
  • Image Ντάβιντ Σόχα
  • Image Λουίς Παουλίνο Σίλες
  • Image Λαμπέρτο Ρούμπιο Βάσκες
Νότια Αμερική
  • Image Χιλμπέρτο Αριστισάμπαλ
  • Image Λουίς Μπαράνκος
  • Image Χουάν Ντανιέλ Καρδελίνο
  • Image Αρνάλντο Σέζαρ Κοέλιο
  • Image Γκαστόν Κάστρο
  • Image Αρτούρο Ιτουρράλντε
  • Image Ενρίκε Λάμπο Ρεβορέδο
  • Image Έκτορ Ορτίς
Ευρώπη
  • Image Πάολο Καζαρίν
  • Image Βόιτεχ Χρίστοφ
  • Image Τσαρλς Κόρβερ
  • Image Μπόγκνταν Ντότσεφ
  • Image Βάλτερ Εσβάιλερ
  • Image Έρικ Φρέντρικσον
  • Image Μπρούνο Γκαλέρ
  • Image Αντόνιο Γκαρίδο
  • Image Αλόιζι Γιάργκους
  • Image Άμπραχαμ Κλάιν
  • Image Αουγούστο Λάμο Καστίγιο
  • Image Χένινγκ Λουντ-Σέρενσεν
  • Image Ντάμιρ Ματοβίνοβιτς
  • Image Μάλκολμ Μόφατ
  • Image Κάρολι Πάλοταϊ
  • Image Αλεξί Πονέ
  • Image Άντολφ Πρόκοπ
  • Image Νικολάε Ραϊνέα
  • Image Μιροσλάφ Στούπαρ
  • Image Μισέλ Βοτρό
  • Image Μπομπ Βάλενταϊν
  • Image Κλάιβ Γουάιτ
  • Image Φρανζ Βέρερ
Ωκεανία
  • Image Τόνι Μπόσκοβιτς

Οι αγώνες της διοργάνωσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αύξηση του αριθμού των ομάδων διαφοροποίησε και τον τρόπο διεξαγωγής. Η πρώτη φάση περιείχε έξι ομίλους των τεσσάρων ομάδων και ακολουθούσε η δεύτερη φάση με τέσσερις ομίλους των τριών. Οι νικητές των τεσσάρων ομίλων θα σχημάτιζαν τα ημιτελικά και από εκεί και μετά επανήλθε η διαδικασία των ημιτελικών όπως ίσχυε και πριν το τη διοργάνωση του 1974.

Στον 1ο όμιλο η Ιταλία κατάφερε να προκριθεί μόλις δεύτερη, πίσω από την Πολωνία, έχοντας τρεις ισοπαλίες και μόνο δύο γκολ (αποτελέσματα 0-0, 1-1 και 1-1). Στον 3ο όμιλο το Βέλγιο έκανε την έκπληξη, καθώς νίκησε 1-0 στην πρεμιέρα την παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή. Το Βέλγιο τερμάτισε στην πρώτη θέση και δεύτερη προκρίθηκε η Αργεντινή του πρωτοεμφανιζόμενου σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ντιέγκο Μαραντόνα. Η Ουγγαρία στον πρώτο της αγώνα πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία όλων των Παγκοσμίων Κυπέλλων, ισοφαρίζοντας επίσης και το ρεκόρ διαφοράς τερμάτων, στη νίκη με 10-1 επί του Ελ Σαλβαδόρ (τα 10 γκολ είναι τα περισσότερα γκολ που έχει πετύχει μια ομάδα σε έναν αγώνα τελικής φάσης στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων της FIFA και παραμένει, επίσης, η μοναδική φορά που μια ομάδα έχει πετύχει διψήφιο αριθμό γκολ σε έναν αγώνα τελικής φάσης σε Παγκόσμιο Κύπελλο), αλλά μετά δεν κατάφερε κάτι άλλο και αποκλείστηκε.[7][8]

Στον 4ο όμιλο η Αγγλία προκρίθηκε εύκολα με τρεις νίκες. Δεύτερη τερμάτισε η Γαλλία που δυσκολεύτηκε, αν και είχε πιο ποιοτική ομάδα. Στον 5ο όμιλο η Βόρειος Ιρλανδία έκανε επίσης τρεις νίκες και ξεπέρασε τη διοργανώτρια Ισπανία, που δεν είχε αξιόμαχη ομάδα για κάτι υψηλό και τερμάτισε δεύτερη και με εμφανή βοήθεια από τους διαιτητές. Ειδικά μάλιστα στον καθοριστικό αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία, που κέρδισε η Ισπανία με 2-1, ο διαιτητής κυριολεκτικά διαμόρφωσε το αποτέλεσμα.[2]

Στον 6ο όμιλο η Βραζιλία διέθετε παίκτες όπως οι Σόκρατες, Ζίκο, Φαλκάο, Έντερ, Σερέζο και Ζούνιορ. Οποιοσδήποτε προπονητής είχε έστω έναν από αυτούς στην ομάδα του θα ήταν ευχαριστημένος. Ο Τέλε Σαντάνα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Βραζιλίας, τους είχε όλους, συν τους υπόλοιπους, στην εθνική ομάδα της χώρας που θεωρείτο το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας. «Οι παίκτες πρέπει να έχουν την ελευθερία να παίζουν. Η δημιουργικότητα είναι το πιο σημαντικό πράγμα» και «Προτιμώ να χάσω παίζοντας όμορφο ποδόσφαιρο παρά να κερδίσω παίζοντας άσχημα» ήταν ενδεικτικές δηλώσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού.[9][10] Οι παίκτες της ήταν ικανοί, με ισχυρές προσωπικότητες και η υψηλή τεχνική, στοιχεία που έδιναν εγγύηση για το πάντα ευπρόσδεκτο (αν όχι απαραίτητο) θέαμα σε τέτοιου επιπέδου διοργανώσεις.[11] Ήταν η καλύτερη ομάδα των Βραζιλιάνων μετά το 1970 και ήταν, παράλληλα, μια ομάδα που όλοι, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, λάτρευαν να βλέπουν στο γήπεδο. Το «γιατί», ευνόητο: «έκρυβαν» τη μπάλα. Αυτό, η «σελεσάο» θα το έδειχναν και στα γήπεδα της Ισπανίας, όπου θα άρχιζαν με δύσκολη νίκη επί της Σοβιετικής Ένωσης με 2-1 (βοήθησε όμως λίγο και ο Ισπανός διαιτητής) και στη συνέχεια θα σάρωναν Σκωτία και Νέα Ζηλανδία, και τις δύο με τέσσερα γκολ, προχωρώντας ακάθεκτοι προς τον τελικό.[12][13] Ο αγώνας Σκωτία - Βραζιλία πάντως έμεινε στην ιστορία, καθώς κατά τη διάρκειά του δέκα κρατούμενοι απέδρασαν από τις φυλακές της Μπραζίλια. Οι φύλακες δεν τους κατάλαβαν, καθώς παρακολουθούσαν τον αγώνα.[2]

Στον 2ο όμιλο γράφτηκε μία από τις μελανότερες σελίδες του Παγκοσμίων Κυπέλλων, που έμεινε στην ιστορία ως «Η ντροπή του Χιχόν» και ως «Το Σύμφωνο μη επίθεσης του Χιχόν». Η Δυτική Γερμανία και η Αυστρία έδωσαν τον τελευταίο αγώνα στο Χιχόν, μία ημέρα μετά το τέλος των αγώνων που έδωσε η Αλγερία, που αγωνίστηκε αξιόλογα και μάλιστα είχε ξεκινήσει με μια νίκη - έκπληξη κατά της Δυτικής Γερμανίας με 2-1, μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που έχουν συμβεί σε διοργανώσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων. Έτσι γνώριζαν πολύ καλά ότι για να προκριθούν στην επόμενη φάση και οι δύο, χρειαζόταν μια οριακή νίκη της Δυτικής Γερμανίας με 1-0 ή με 2-0 επί της Αυστρίας, κάτι που έγινε, με το μοναδικό γκολ να σημειώνεται μόλις στο 11′ μετά από έναν καταιγισμό επιθέσεων της Δυτικής Γερμανίας και στη συνέχεια οι δύο ομάδες να μην κάνουν καμία απολύτως φάση για γκολ, κλωτσώντας άσκοπα τη μπάλα επί 80 λεπτά, κάτω από σφοδρές αποδοκιμασίες των θεατών. Οι Ισπανοί θεατές κραύγαζαν διαρκώς «fuera, fuera» («έξω, έξω») και οι Αλγερινοί θεατές ανέμιζαν χαρτονομίσματα προς τους παίκτες, ενώ μάλιστα ένας Δυτικογερμανός οπαδός εξαγριώθηκε τόσο που έφτασε στο σημείο να κάψει ο ίδιος τη σημαία της χώρας του. Ο σχολιαστής του γερμανικού καναλιού ARD Eberhard Stanjek εξέφρασε την οργή του για τη συμπεριφορά και των δύο ομάδων από το δεύτερο ημίχρονο και μετά, και έκανε λόγο για «ντροπή». Στην αυστριακή τηλεόραση, ο σχολιαστής Robert Seeger ζήτησε από τους τηλεθεατές να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους στο δεύτερο ημίχρονο (μοναδικό γεγονός στην αυστριακή αθλητική και τηλεοπτική ιστορία).[14] Οι παίκτες σχολίασαν τα γεγονότα διαφορετικά και με προκλητικό τρόπο. Ενδεικτικώς, ο Αυστριακός ποδοσφαιριστής Γιόχαν «Χανς» Κρανκλ (που μάλιστα θεωρείται από τους κορυφαίους στην ιστορία της χώρας) σχολίασε το αποτέλεσμα ως εξής: «Δεν ξέρω τι θέλουν. Έχουμε τα προσόντα».[15] Περαιτέρω οργή προκλήθηκε από τον αρχηγό της αντιπροσωπείας της Αυστρίας Χανς Τσακ (Hans Tschak), ο οποίος σχολίασε τις εκφράσεις διαμαρτυρίας των Αλγερινών θεατών ως εξής:[16]

«Φυσικά, παίξαμε τακτικά σήμερα. Αλλά αν 10.000 γιοι της ερήμου θέλουν να προκαλέσουν σκάνδαλο στο γήπεδο εξαιτίας αυτού, αυτό δείχνει μόνο ότι έχουν πολύ λίγα σχολεία. Ένας σεΐχης έρχεται από μια όαση, του επιτρέπεται να αναπνέει αέρα Παγκοσμίου Κυπέλλου μετά από 300 χρόνια και νομίζει ότι μπορεί τώρα να ανοίξει το στόμα του».

Ο αγώνας αυτός ήταν και ο λόγος που από την επόμενη μεγάλη διοργάνωση (ξεκινώντας από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 1984) η FIFA άλλαξε τον τρόπο διεξαγωγής, με τους τελευταίους αγώνες να διεξάγονται ταυτόχρονα, τις ίδιες ώρες και μέρες.[17][18] Τον Ιανουάριο του 2007, ο Γερμανός ποδοσφαιριστής της τότε ομάδας Χανς Πέτερ Μπρίγκελ παραδέχθηκε ότι ο αγώνας είχε προσυμφωνηθεί.[19]

Στη δεύτερη φάση των ομίλων, την πρόκριση για την τελική τετράδα πήρε από τον πρώτο όμιλο η Πολωνία, που ξεπέρασε τη Σοβιετική Ένωση στη διαφορά τερμάτων. Στον δεύτερο όμιλο, η Αγγλία δεν σημείωσε, αλλά ούτε και δέχθηκε γκολ από Δυτική Γερμανία και Ισπανία, 0-0 και στους δύο αγώνες. Έτσι, οι δυο τελευταίες έπαιξαν μεταξύ τους με νίκη 2-1 και πρόκριση των Δυτικογερμανών. Η Αγγλία αποκλείστηκε από τη διοργάνωση αήττητη. Για την ιστορία, αήττητες στην ίδια διοργάνωση έμειναν και η Ιταλία και το Καμερούν, το οποίο έπαιξε στον πρώτο γύρο στον ίδιο όμιλο με την Ιταλία, η οποία έφερε τρεις ισοπαλίες (αποτελέσματα 0-0, 1-1 και 1-1) και προκρίθηκε, ενώ το Καμερούν αποκλείστηκε με επίσης τρεις ισοπαλίες (αποτελέσματα 0-0, 0-0 και 1-1), λόγω διαφοράς αριθμού επιθετικών τερμάτων. Ωστόσο, το Καμερούν πέτυχε ένα γκολ στον αγώνα με το Περού (0-0) που ακυρώθηκε λανθασμένα ως οφσάιντ. Αν είχε μετρήσει, το Καμερούν θα είχε κερδίσει και η (μετέπειτα παγκόσμια πρωταθλήτρια) Ιταλία δεν θα είχε προκριθεί ποτέ στη δεύτερη φάση.

Ο τρίτος όμιλος χαρακτηρίστηκε ως «όμιλος του θανάτου» και όχι άδικα, καθώς προέκυψε από την κακή πρώτη φάση της Ιταλίας και της Αργεντινής. Βραζιλία, Αργεντινή και Ιταλία ήταν οι τρεις ομάδες του ομίλου, όλες παγκόσμιες πρωταθλήτριες στο παρελθόν, οι τρεις από τις τέσσερις των ημιτελικών της προηγούμενης διοργάνωσης και από τα φαβορί για τον τίτλο. Όλοι περίμεναν τα πάντα να παιχτούν μεταξύ Βραζιλίας και Αργεντινής, όμως λογάριασαν χωρίς τους Ιταλούς που νίκησαν την Αργεντινή με 2-1 και πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό σκορ, ενώ με 3-1 επικράτησαν και οι Βραζιλιάνοι (στον αγώνα κατά της Βραζιλίας, ο Μαραντόνα αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα. Για την ιστορία, ο Μαραντόνα έπαιξε και στους πέντε αγώνες της ομάδας του, χωρίς όμως να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης[2][20]). Στον τελευταίο και καθοριστικό αγώνα, μεταξύ Ιταλίας και Βραζιλίας, για τη Βραζιλία αρκούσε και η ισοπαλία για την πρόκριση στον ημιτελικό, καθώς είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων από τη «σκουάντρα ατζούρα».[21] Αυτό, όμως, ήταν πρόβλημα για την ίδια και όχι για την αντίπαλό της. Ο Πάολο Ρόσι έκανε το 1-0 στο 5′, ο Σόκρατες το 1-1 στο 12′, ο Ρόσι το 2-1 στο 25′ και ο Φαλκάο το 2-2 στο 68′. Εκείνη τη στιγμή, οποιαδήποτε ομάδα, με βάση το ποδόσφαιρο όπως το ξέρουμε σήμερα, θα έπαιζε άμυνα. Θα γυρνούσε πιο πίσω. Θα κοιτούσε να κρατήσει το σκορ. Όχι εκείνη η Βραζιλία όμως, κάτι που της κόστισε: συνέχισε επιτιθέμενη και έχοντας σαφή αμυντικά προβλήματα δέχθηκε από τον Ρόσι το 3-2 στο 74′. Στα επόμενα χρόνια, στα επόμενα Παγκόσμια Κύπελλα, η «σελεσάο» άρχισε να μεταμορφώνεται από μια ομάδα που σκεφτόταν μόνο το θέαμα σε μια ομάδα που έβαλε τον πραγματισμό στο παιχνίδι της, στη σκέψη της. Όπως δεν ήταν τίποτα ξανά έτσι μετά τις 5 Ιουλίου 1982, μετά από εκείνο τον αγώνα την άλλαξε για πάντα.[13][22][23][24] «Το όνειρο τελείωσε, και είναι κρίμα, γιατί ήταν ένα όμορφο όνειρο», ανήγγειλε ένα άρθρο των The New York Times μετά την ήττα της Βραζιλίας σε εκείνο τον αγώνα.[25] Πολλοί ειδικοί έχουν χαρακτηρίσει την ομάδα της Βραζιλίας που διεκδίκησε τη δόξα στην Ισπανία το 1982 ως την καλύτερη ομάδα που δεν κέρδισε ποτέ το Παγκόσμιο Κύπελλο.[26] Στον τέταρτο όμιλο η υπεροχή της Γαλλίας ήταν σαφής και η πρόκρισή της στον ημιτελικό ήρθε εύκολα.

Στον πρώτο ημιτελικό, η Ιταλία χάρη σε δύο τέρματα του αναγεννημένου Πάολο Ρόσι επικράτησε εύκολα σχετικά της Πολωνίας, με 2-0, καθώς μάλιστα οι Πολωνοί είχαν εμφανώς αποσυντονιστεί επειδή είχαν χάσει για τον ημιτελικό τον καλύτερο παίκτη τους, τον Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ, καθώς ήταν τιμωρημένος λόγω προηγούμενων κίτρινων καρτών.

Ο δεύτερος ημιτελικός, ωστόσο, που έγινε στις 8 Ιουλίου του 1982, στο «Σάντσεθ Πιθχουάν» της Σεβίλλης και κάτω από υψηλή ζέστη και υγρασία, πραγματικά αξίζει να μνημονευτεί ιδιαίτερα, αφού έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο συγκλονιστικούς που έχουν διεξαχθεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι Δυτικογερμανοί άνοιξαν το σκορ στο 17′, αλλά οι Γάλλοι ισοφάρισαν με πέναλτι του Μισέλ Πλατινί, έπειτα από ανατροπή του Ροστό από τον Φέρστερ. Η κανονική διάρκεια του αγώνα είχε αρκετή νευρικότητα στο μεγαλύτερο διάστημα και έληξε με 1-1 με αρκετές χαμένες ευκαιρίες στο τέλος του αγώνα και έτσι ακολούθησε παράταση. Οι Γάλλοι έβαλαν δύο γκολ και προηγήθηκαν με 3-1 στα πρώτα λεπτά της παράτασης, αλλά οι Δυτικογερμανοί επιβεβαίωσαν για ακόμα μία φορά πόσο μαχητικοί είναι, ισοφάρισαν σε 3-3, στέλνοντας το παιχνίδι στη διαδικασία των πέναλτι για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Εκεί, η γερμανική ομάδα φάνηκε να έχουν πιο γερά νεύρα. Ο Γερμανός τερματοφύλακας Τόνι Σούμαχερ απέκρουσε δύο πέναλτι και έστειλε τη Δυτική Γερμανία στον τελικό με 5-4 στα πέναλτι, αν και κανονικά δεν θα έπρεπε να ήταν τότε στον αγωνιστικό χώρο, διότι πριν από αυτό, ο Σούμαχερ σε μία ακραία επικίνδυνη έξοδό του στο 57ο λεπτό έτρεξε και πήδηξε ψηλά στον αέρα και χτύπησε με προτεταμένο το γονατό του τον Πατρίκ Μπατιστόν στο κεφάλι, στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο με εγκεφαλική διάσειση. Ο Μισέλ Πλατινί είπε αργότερα ότι νόμιζε ότι ο Μπατιστόν είχε πεθάνει, επειδή «δεν είχε σφυγμό και φαινόταν χλωμός».[27][28] Ο Ολλανδός διαιτητής Τσαρλς Κόρβερ αντί να αποβάλλει τον Σούμαχερ και να καταλογίσει πέναλτι ως όφειλε, δεν έδωσε ούτε καν φάουλ και άφησε το παιχνίδι να εξελιχθεί, δίνοντας μόνο άουτ.[18][29] Ο διαιτητής μετά τον αγώνα δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι «έχασα τη φάση γιατί παρακολουθούσα τη μπάλα που νόμιζα ότι θα μπει γκολ. Δεν ήμουν σίγουρος τι συνέβη στη σύγκρουση των δύο παικτών». Ο βοηθός διαιτητή (επόπτης), επίσης, δεν διαπίστωσε τι συνέβη, πιστεύοντας ότι ο Σουμάχερ δεν είχε σκοπό να χτυπήσει τον αντίπαλό του. Σημειωτέον ότι το 1982 δεν υπήρχε ακόμα η τεχνολογία που είναι σήμερα γνωστή ως βοηθός διαιτητή βίντεο (αγγλικά: video assistant referee, VAR) ώστε να μπορεί μια φάση να ελεγχθεί εκ των υστέρων από τον διαιτητή (εμφανίστηκε και διαδόθηκε τη δεκαετία του 2010). Ο αγώνας έμεινε στην ιστορία ως «η Νύχτα της Σεβίλλης»[30][31][32][33] και στον Σούμαχερ έμεινε το παρατσούκλι «ο Χασάπης της Σεβίλλης».

Στον μεγάλο τελικό, η Ιταλία έχασε πέναλτι στο 0-0 (το πρώτο πέναλτι που χάθηκε σε τελικό στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων[34]), το ημίχρονο δεν είχε ιδιαίτερη ποιότητα και έληξε χωρίς τέρματα. Στη συνέχεια προηγήθηκε με 1-0 με ένα ακόμα γκολ του Πάολο Ρόσι, το έκτο συνεχόμενο για την ομάδα του, επίδοση που ισοφάρισε την επίδοση του Εουσέμπιο από τη διοργάνωση του 1966 και παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ.[35] Η Δυτική Γερμανία μετά βρέθηκε στην επίθεση, αλλά δεν ήταν δύσκολο για την υψηλού επιπέδου αμυντική γραμμή της Ιταλίας να ανταποκριθεί, και στις αντεπιθέσεις σημείωσε άλλα δύο γκολ και έκανε το 3-1, σηκώνοντας το τρόπαιο, πέρα από κάθε πρόβλεψη με βάση τις εμφανίσεις της στην πρώτη φάση των ομίλων.[1][8][36] Ίσως κανένα παιχνίδι δεν συμβολίζει το πάθος του τουρνουά καλύτερα από τον πανηγυρισμό του Μάρκο Ταρντέλι μετά την επίτευξη του δεύτερου ιταλικού τέρματος στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε αυτόν τον αγώνα.[8][37][38]

Φάση Ομίλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Ισπανίας UTC +2.

1η Φάση Ομίλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Image Πολωνία 312051+44
Image Ιταλία 30302203
Καμερούν Καμερούν 30301103
Image Περού 302126-42
14/6/1982
17:15
 Image Ιταλία 0 – 0 Image Πολωνία Στάδιο Μπαλαΐδος, Βίγο
Θεατές: 33.000
Διαιτητής: Μισέλ Βοτρό Image
(Report)
15/6/1982
17:15
 Image Περού 0 – 0 Καμερούν Καμερούν Εστάδιο Ριαθόρ, Α Κορούνια
Θεατές: 11.000
Διαιτητής: Φρανζ Βέρερ Image
(Report)
18/6/1982
17:15
 Image Ιταλία 1 – 1 Image Περού Στάδιο Μπαλαΐδος, Βίγο
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Βάλτερ Εσβάιλερ Image
Μπρούνο Κόντι Image 18' (Report) Ρουμπέν Τορίμπιο Ντίας Image 83'
19/6/1982
17:15
 Image Πολωνία 0 – 0 Καμερούν Καμερούν Εστάδιο Ριαθόρ, Α Κορούνια
Θεατές: 19.000
Διαιτητής: Αλεξί Πονέ Image
(Report)
22/6/1982
17:15
 Image Πολωνία 5 – 1 Image Περού Εστάδιο Ριαθόρ, Α Κορούνια
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Λαμπέρτο Ρούμπιο Βάσκες Image
Βλοντζίμιερ Σμολάρεκ Image 55'
Γκρέγκορζ Λάτο Image 58'
Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ Image 61'
Άντρει Μπούντσολ Image 68'
Βλοντζίμιερ Τσιόλεκ Image 76'		 (Report) Γκιγέρμο Λα Ρόσα Image 83'
23/6/1982
17:15
 Image Ιταλία 1 – 1 Καμερούν Καμερούν Στάδιο Μπαλαΐδος, Βίγο
Θεατές: 20.000
Διαιτητής: Μπόγκνταν Ντότσεφ Image
Φραντσέσκο Γκρατσιάνι Image 60' (Report) Γκρεγκουά Μ'Μπίντα Image 61'

2ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 320163+34
Αυστρία Αυστρία 320131+24
Αλγερία Αλγερία 32015504
Χιλή Χιλή 300338-50
16/6/1982
17:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 1 – 2 Αλγερία Αλγερία Ελ Μολινόν, Χιχόν
Θεατές: 42.000
Διαιτητής: Ενρίκε Λάμπο Ρεβορέδο Image
Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε Image 67' (Report) Ραμπάχ Μαντζέρ Image 54'
Λαχτάρ Μπελουμί Image 68'
17/6/1982
17:15
 Χιλή Χιλή 0 – 1 Αυστρία Αυστρία Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε, Οβιέδο
Θεατές: 22.500
Διαιτητής: Χουάν Ντανιέλ Καρδελίνο Image
(Report) Βάλτερ Σάχνερ Image 21'
20 June 1982
17:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 4 – 1 Χιλή Χιλή Ελ Μολινόν, Χιχόν
Θεατές: 42.000
Διαιτητής: Μπρούνο Γκαλέρ Image
Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε Image 9' Image 57' Image 66'
Ούβε Ράιντερς Image 81'		 (Report) Γκουστάβο Μόσκοσο Image 90'
21/6/1982
17:15
 Αλγερία Αλγερία 0 – 2 Αυστρία Αυστρία Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε, Οβιέδο
Θεατές: 22.000
Διαιτητής: Τόνι Μπόσκοβιτς Image
(Report) Βάλτερ Σάχνερ Image 55'
Χανς Κρανκλ Image 67'
24/6/1982
17:15
 Αλγερία Αλγερία 3 – 2 Χιλή Χιλή Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε, Οβιέδο
Θεατές: 16.000
Διαιτητής: Ρόμουλο Μέντες Image
Σαλάχ Ασάντ Image 7' Image 31'
Τετζ Μπενσαούλα Image 35'		 (Report) Μιγκέλ Άνχελ Νέιρα Image 59' πεν.
Χουάν Κάρλος Λετελιέρ Image 73'
25/6/1982
17:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 1 – 0 Αυστρία Αυστρία Ελ Μολινόν, Χιχόν
Θεατές: 41.000
Διαιτητής: Μπομπ Βάλενταϊν Image
Χορστ Χρούμπες Image 10' (Report)

3ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Βέλγιο Βέλγιο 321031+25
Αργεντινή Αργεντινή 320162+44
Image Ουγγαρία 3111126+63
Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ 3003113-120
13/6/1982
20:00
 Αργεντινή Αργεντινή 0 – 1 Βέλγιο Βέλγιο Καμπ Νόου, Βαρκελώνη
Θεατές: 95.500
Διαιτητής: Βόιτεχ Χρίστοφ Image
(Report) Έρβιν Βάντενμπεργκ Image 62'
15/6/1982
21:15
 Image Ουγγαρία 10 – 1 Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ Στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο, Έλτσε
Θεατές: 23.000
Διαιτητής: Ιμπραχίμ Γιούσεφ Αλ-Ντόι Image
Τίμπορ Νίλασι Image 4' Image 83'
Γκάμπορ Πέλεσκεϊ Image 11'
Λάσλο Φάζεκας Image 23' Image 54'
Γιόζεφ Τοτ Image 50'
Λάσλο Κις Image 69' Image 72' Image 76'
Λάζαρ Σέντες Image 72'		 (Report) Λουίς Ραμίρες Σαπάτα Image 64'
18/6/1982
21:15
 Αργεντινή Αργεντινή 4 – 1 Image Ουγγαρία Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ, Αλικάντε
Θεατές: 32.093
Διαιτητής: Μπελαΐντ Λακάρνε Image
Ντανιέλ Μπερτόνι Image 26'
Ντιέγκο Μαραντόνα Image 28' Image 57'
Οσβάλντο Αρδίλες Image 60'		 (Report) Γκάμπορ Πέλεσκεϊ Image 76'
19/6/1982
21:15
 Βέλγιο Βέλγιο 1 – 0 Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ Στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο, Έλτσε
Θεατές: 15.000
Διαιτητής: Μάλκολμ Μόφατ Image
Λούντο Κουκ Image 19' (Report)
22/6/1982
21:15
 Βέλγιο Βέλγιο 1 – 1 Image Ουγγαρία Στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο, Έλτσε
Θεατές: 37.000
Διαιτητής: Κλάιβ Γουάιτ Image
Αλεξάντρε Τσερνιατίνσκι Image 76' (Report) Γιόζεφ Βάργκα Image 27'
23/6/1982
21:15
 Αργεντινή Αργεντινή 2 – 0 Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ, Αλικάντε
Θεατές: 32.500
Διαιτητής: Λουίς Μπαράνκος Image
Ντανιέλ Πασαρέλα Image 22' πεν.
Ντανιέλ Μπερτόνι Image 52'		 (Report)

4ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Αγγλία Αγγλία 330061+56
Image Γαλλία 311165+13
Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία 302124-22
Κουβέιτ Κουβέιτ 301226-41
16/6/1982
17:15
 Αγγλία Αγγλία 3 – 1 Image Γαλλία Στάδιο Σαν Μαμές, Μπιλμπάο
Θεατές: 44.172
Διαιτητής: Αντόνιο Γκαρίδο Image
Μπράιαν Ρόμπσον Image 1' Image 67'
Πολ Μάρινερ Image 83'		 (Report) Ζεράρ Σολέρ Image 24'
17/6/1982
17:15
 Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία 1 – 1 Κουβέιτ Κουβέιτ Στάδιο Χοσέ Θορρίγια, Βαγιαδολίδ
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Μπέντζαμιν Ντουόμο Image
Αντονίν Πανένκα Image 21' πεν. (Report) Φαισάλ Αλ-Νταχίλ Image 57'
20/6/1982
17:15
 Αγγλία Αγγλία 2 – 0 Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία Στάδιο Σαν Μαμές, Μπιλμπάο
Θεατές: 41.123
Διαιτητής: Τσαρλς Κόρβερ Image
Τρέβορ Φράνσις Image 62'
Τζόζεφ Μπάρμος Image 66' αυτ.		 (Report)
21/6/1982
17:15
 Image Γαλλία 4 – 1 Κουβέιτ Κουβέιτ Στάδιο Χοσέ Θορρίγια, Βαγιαδολίδ
Θεατές: 30.043
Διαιτητής: Μιροσλάφ Στούπαρ Image
Μπερνάρ Ζενγκινί Image 31'
Μισέλ Πλατινί Image 43'
Ντιντιέ Σιξ Image 48'
Μαξίμ Μποσίς Image 89'		 (Report) Αμπντουλάχ Αλ-Μπουλούσι Image 75'
24/6/1982
17:15
 Image Γαλλία 1 – 1 Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία Στάδιο Χοσέ Θορρίγια, Βαγιαδολίδ
Θεατές: 28.000
Διαιτητής: Πάολο Καζαρίν Image
Ντιντιέ Σιξ Image 66' (Report) Αντονίν Πανένκα Image 84' πεν.
25/6/1982
17:15
 Αγγλία Αγγλία 1 – 0 Κουβέιτ Κουβέιτ Στάδιο Σαν Μαμές, Μπιλμπάο
Θεατές: 39.700
Διαιτητής: Χιλμπέρτο Αριστισάμπαλ Image
Τρέβορ Φράνσις Image 27' (Report)

5ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Image Βόρεια Ιρλανδία 312021+14
Image Ισπανία 31113303
Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία 31112203
Ονδούρα Ονδούρα 302123-12
16/6/1982
21:15
 Image Ισπανία 1 – 1 Ονδούρα Ονδούρα Στάδιο Μεστάγια, Βαλένθια
Θεατές: 49.562
Διαιτητής: Αρτούρο Ιτουράλντε Image
Ρομπέρτο Λόπεθ Ουφάρτε Image 65' πεν. (Report) Έκτορ Σελάγια Image 8'
17/6/1982
21:15
 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία 0 – 0 Image Βόρεια Ιρλανδία Στάδιο Λα Ρομαρέδα, Σαραγόσα
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Έρικ Φρέντρικσον Image
(Report)
20/6/1982
21:15
 Image Ισπανία 2 – 1 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία Στάδιο Μεστάγια, Βαλένθια
Θεατές: 48.000
Διαιτητής: Χένινγκ Λουντ-Σέρενσεν Image
Χουανίτο Image 14' πεν.
Ενρίκε Σάουρα Image 66'		 (Report) Ίβαν Γκούντελ Image 10'
21/6/1982
21:15
 Ονδούρα Ονδούρα 1 – 1 Image Βόρεια Ιρλανδία Στάδιο Λα Ρομαρέδα, Σαραγόσα
Θεατές: 15.000
Διαιτητής: Τσαν Ταμ Σουν Image
Αντόνιο Λάινγκ Image 60' (Report) Τζέρι Άρμστρονγκ Image 10'
24/6/1982
21:15
 Ονδούρα Ονδούρα 0 – 1 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία Στάδιο Λα Ρομαρέδα, Σαραγόσα
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Γκαστόν Κάστρο Image
(Report) Βλάντιμιρ Πέτροβιτς Image 87' πεν.
25/6/1982
21:15
 Image Ισπανία 0 – 1 Image Βόρεια Ιρλανδία Στάδιο Μεστάγια, Βαλένθια
Θεατές: 49.562
Διαιτητής: Έκτορ Ορτίς Image
(Report) Τζέρι Άρμστρονγκ Image 47'

6ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Βραζιλία Βραζιλία 3300102+86
Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 311164+23
Image Σκωτία 31118803
Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 3003212-100
14/6/1982
21:15
 Βραζιλία Βραζιλία 2 – 1 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση Στάδιο Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν, Σεβίλλη
Θεατές: 68.000
Διαιτητής: Αυγούστο Λάμο Καστίγιο Image
Σόκρατες Image 75'
Έντερ Image 88'		 (Report) Άντρι Μπαλ Image 34'
15/6/1982
21:15
 Image Σκωτία 5 – 1 Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία Στάδιο Λα Ροσαλέδα, Μάλαγα
Θεατές: 36.000
Διαιτητής: Ντάβιντ Σόχα Image
Κέννυ Νταλγκλίς Image 18'
Τζον Βαρκ Image 29' Image 32'
Τζον Νέιλσον Ρόμπερτσον Image 73'
Στιβ Άρτσιμπαλντ Image 79'		 (Report) Στιβ Σάμνερ Image 54'
Στιβ Γούντιν Image 64'
18/6/1982
21:15
 Βραζιλία Βραζιλία 4 – 1 Image Σκωτία Στάδιο Μανουέλ Ρουίθ ντε Λοπέρα, Σεβίλλη
Θεατές: 47.379
Διαιτητής: Λουίς Παουλίνο Σίλες Image
Ζίκο Image 33'
Χοσέ Όσκαρ Μπερνάρντι Image 48'
Έντερ Image 63'
Φαλκάο Image 87'		 (Report) Ντέιβιντ Νέιρεϊ Image 18'
19/6/1982
21:15
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 3 – 0 Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία Στάδιο Λα Ροσαλέδα, Μάλαγα
Θεατές: 19.000
Διαιτητής: Γιουσέφ Ελ-Γκουλ Image
Γιούρι Γκαβρίλοφ Image 24'
Όλεγκ Μπλαχίν Image 48'
Σεργκέι Πάβλοβιτς Μπαλτάτσα Image 68'		 (Report)
22/6/1982
21:15
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 2 – 2 Image Σκωτία Στάδιο Λα Ροσαλέδα, Μάλαγα
Θεατές: 45.000
Διαιτητής: Νικολάε Ραϊνέα Image
Αλεξάντρ Τσιβάτζε Image 59'
Ραμάς Σενγκέλια Image 84'		 (Report) Τζο Τζόρνταν Image 15'
Γκρέιαμ Σούνες Image 86'
23/6/1982
21:15
 Βραζιλία Βραζιλία 4 – 0 Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία Στάδιο Μανουέλ Ρουίθ ντε Λοπέρα, Σεβίλλη
Θεατές: 43.000
Διαιτητής: Ντάμιρ Ματοβίνοβιτς Image
Ζίκο Image 28' Image 31'
Φαλκάο Image 64'
Σερτζίνιο Image 70'		 (Report)

2η Φάση Ομίλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Image Πολωνία 211030+33
Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 211010+13
Βέλγιο Βέλγιο 200204-40
28/6/1982
21:15
 Βέλγιο Βέλγιο 0 – 3 Image Πολωνία Καμπ Νόου, Βαρκελώνη
Θεατές: 65.000
Διαιτητής: Λουίς Παουλίνο Σίλες Image
(Report) Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ Image 4' Image 26' Image 53'
1/7/1982
21:15
 Βέλγιο Βέλγιο 0 – 1 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση Καμπ Νόου, Βαρκελώνη
Θεατές: 45.000
Διαιτητής: Μισέλ Βοτρό Image
(Report) Χορέν Ογκανεσιάν Image 48'
4/7/1982
21:15
 Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 0 – 0 Image Πολωνία Καμπ Νόου, Βαρκελώνη
Θεατές: 65.000
Διαιτητής: Μπομπ Βάλενταϊν Image
(Report)

2ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 211021+13
Αγγλία Αγγλία 20200002
Image Ισπανία 201112-11
29/6/1982
21:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 0 – 0 Αγγλία Αγγλία Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, Μαδρίτη
Θεατές: 75.000
Διαιτητής: Αρνάλντο Σέζαρ Κοέλιο Image
(Report)
2/7/1982
21:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 2 – 1 Image Ισπανία Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, Μαδρίτη
Θεατές: 90.089
Διαιτητής: Πάολο Καζαρίν Image
Πιέρ Λιτμπάρσκι Image 50'
Κλάους Φίσερ Image 75'		 (Report) Χεσούς Μαρία Θαμόρα Image 82'
5/7/1982
21:15
 Image Ισπανία 0 – 0 Αγγλία Αγγλία Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, Μαδρίτη
Θεατές: 75,000
Διαιτητής: Αλεξί Πονέ Image
(Report)

3ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Image Ιταλία 220053+24
Βραζιλία Βραζιλία 210154+12
Αργεντινή Αργεντινή 200225-30
29/6/1982
17:15
 Αργεντινή Αργεντινή 1 – 2 Image Ιταλία Γήπεδο Ντε Σαρριά, Βαρκελώνη
Θεατές: 43.000
Διαιτητής: Νικολάε Ραϊνέα Image
Ντανιέλ Πασαρέλα Image 83' (Report) Μάρκο Ταρντέλι Image 55'
Αντόνιο Καμπρίνι Image 67'
2/7/1982
17:15
 Αργεντινή Αργεντινή 1 – 3 Βραζιλία Βραζιλία Γήπεδο Ντε Σαρριά, Βαρκελώνη
Θεατές: 43.000
Διαιτητής: Λαμπέρτο Ρούμπιο Βάσκες Image
Ραμόν Ντίας Image 89' (Report) Ζίκο Image 11'
Σερτζίνιο Image 66'
Τζούνιορ Image 75'
5/7/1982
17:15
 Βραζιλία Βραζιλία 2 – 3 Image Ιταλία Γήπεδο Ντε Σαρριά, Βαρκελώνη
Θεατές: 44.000
Διαιτητής: Άμπραχαμ Κλάιν Image
Σόκρατες Image 12'
Φαλκάο Image 68'		 (Report) Πάολο Ρόσι Image 5' Image 25' Image 74'

4ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ ΓΔ Β
Image Γαλλία 220051+44
Αυστρία Αυστρία 201123-11
Image Βόρεια Ιρλανδία 201136-31
28/6/1982
17:15
 Αυστρία Αυστρία 0 – 1 Image Γαλλία Στάδιο Βιθέντε Καλδερόν, Μαδρίτη
Θεατές: 37.000
Διαιτητής: Κάρολι Πάλοταϊ Image
(Report) Μπερνάρ Ζενγκινί Image 39'
1/7/1982
17:15
 Αυστρία Αυστρία 2 – 2 Image Βόρεια Ιρλανδία Στάδιο Βιθέντε Καλδερόν, Μαδρίτη
Θεατές: 20.000
Διαιτητής: Άντολφ Πρόκοπ Image
Μπρούνο Πέτσεϊ Image 50'
Ράινχολντ Χιντερμάιερ Image 68'		 (Report) Μπίλι Χάμιλτον Image 27' Image 75'
4/7/1982
17:15
 Image Βόρεια Ιρλανδία 1 – 4 Image Γαλλία Στάδιο Βιθέντε Καλδερόν, Μαδρίτη
Θεατές: 37.000
Διαιτητής: Αλόιζι Γιάργκους Image
Τζέρι Άρμστρονγκ Image 75' (Report) Αλέν Ζιρκόνια γειά Image 33' Image 80'
Ντομινίκ Ροσετό Image 46' Image 68'

Πορεία προς τον τελικό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας Αποτελεσμάτων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ημιτελικοί Τελικός
8 Ιουλίου - Βαρκελώνη
 Image Πολωνία 0  
 Image Ιταλία 2  
 
11 Ιουλίου - Μαδρίτη
     Image Ιταλία 3
   Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 1
8 Ιουλίου - Σεβίλλη
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 3 (5)
 Image Γαλλία (πεν.) 3 (4)  

Ημιτελικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
8/7/1982
17:15
 Image Πολωνία 0 – 2 Image Ιταλία Καμπ Νόου, Βαρκελώνη
Θεατές: 50.000
Διαιτητής: Χουάν Ντανιέλ Καρδελίνο Image
(Report) Πάολο Ρόσι Image 22' Image 73'
8/7/1982
21:15
 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία 3 – 3
(Πέναλτι)
5-4		 Image Γαλλία Στάδιο Ραμόν Σάντσεθ Πίθχουάν, Σεβίλλη
Θεατές: 63.000
Διαιτητής: Τσαρλς Κόρβερ Image
Πιέρ Λιτμπάρσκι Image 17'
Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε Image 102'
Κλάους Φίσερ Image 108'
Πέναλτι
Μάνφρεντ Καλτς Image
Πάουλ Μπράιτνερ Image
Ούλι Στίλικε Image
Πιέρ Λιτμπάρσκι Image
Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε Image
Χορστ Χρούμπες Image		 (Report) Μισέλ Πλατινί Image 26' πεν.
Μαριούς Τρεζόρ Image 92'
Αλέν Ζιρές Image 98'
Πέναλτι
Image Αλέν Ζιρές
Image Μανουέλ Αμορός
Image Ντομινίκ Ροσετό
Image Ντιντιέ Σιξ
Image Μισέλ Πλατινί
Image Μαξίμ Μποσίς

Μικρός Τελικός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
10/7/1982
20:00
 Image Πολωνία 3 – 2 Image Γαλλία Στάδιο Χοσέ Ρίκο Πέρεθ, Αλικάντε
Θεατές: 28.000
Διαιτητής: Αντόνιο Γκαρίδο Image
Άντζεϊ Σάρμαχ Image 40'
Στέφαν Μαγιέφσκι Image 44'
Γιάνους Κουπσέβιτς Image 46'		 (Report) Ρενέ Ζιράρ Image 13'
Αλέν Κουριόλ Image 72'

Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
11/7/1982
20:00
 Image Ιταλία 3 – 1 Δυτική Γερμανία Δυτική Γερμανία Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, Μαδρίτη
Θεατές: 90,000
Διαιτητής: Αρνάλντο Σέζαρ Κοέλιο Image
Πάολο Ρόσι Image 57'
Μάρκο Ταρντέλι Image 69'
Αλεσάντρο Αλτομπέλι Image 81'		 (Report) Πάουλ Μπράιτνερ Image 83'
Image
Image
Image
Image
Image
Ιταλία
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Δυτική Γερμανία
Image
Ιταλία:
GK1Ντίνο Τζοφ (Αρχηγός)
DF2Τζουζέπε Μπέργκομι
DF4Αντόνιο Καμπρίνι
DF5Φούλβιο Κολοβάτι
DF6Κλαούντιο Τζεντίλε
DF7Γκαετάνο Σιρέα
MF13Γκαμπριέλε ΟριάλιImage 73'
MF14Μάρκο Ταρντέλι
MF16Μπρούνο ΚόντιImage 31'
FW19Φραντσέσκο ΓκρατσιάνιImage 7'
FW20Πάολο Ρόσι
Αλλαγές:
MF15Φράνκο ΚάουζιοImage 89'
MF18Αλεσάντρο ΑλτομπέλιImage 7'Image 89'
Προπονητής:
Image Έντσο Μπεαρτζότ
Image
Δυτική Γερμανία:
GK1Χάραλντ Σούμαχερ
DF2Χανς Πέτερ Μπρίγκελ
DF4Καρλ Χάινς Φέρστερ
DF5Μπερντ Φέρστερ
DF15Ούλι ΣτίλικεImage 73'
DF20Μάνφρεντ Καλτς
MF3Πάουλ Μπράιτνερ
MF6Βόλφγκαγκ ΝτρέμλερImage 61'Image 62'
MF7Πιέρ ΛιτμπάρσκιImage 88'
FW8Κλάους Φίσερ
FW11Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε (Αρχηγός)Image 70'
Αλλαγές:
MF10Χάνσι ΜίλερImage 70'
FW9Χορστ ΧρούμπεςImage 62'
Προπονητής:
Image Γιουπ Ντέρβαλ
  • Β. Διαιτητές
    • Image Άμπραχαμ Κλάιν
    • Image Βόιτεχ Χρίστοφ

Κανόνες παιχνιδιού

  • 90 λεπτά
  • 30 λεπτά Παράταση αν είναι ανάγκη
  • Αν το σκορ συνεχίσει να είναι ισόπαλο το παιχνίδι οδηγείται στην διαδικασία των Πέναλτι.
  • Οι ομάδες έχουν δικαίωμα για 2 αλλαγές
Παγκόσμιος Κυπελλούχος 1982:

Image Ιταλία (3ος τίτλος)

Σκόρερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

6 γκολ

5 γκολ

4 γκολ

3 γκολ

  • Image Φαλκάο
  • Image Αλέν Ζιρές
  • Image Λάσλο Κις
  • Image Τζέρι Άρμστρονγκ

Καλύτερη ενδεκάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης σύμφωνα με τη FIFA ήταν η εξής:[39]

Τερματοφύλακας Αμυντικοί Μέσοι Επιθετικοί

Image Ντίνο Τζοφ

Image Λουιζίνιο
Image Τζούνιορ
Image Κλαούντιο Τζεντίλε
Image Φούλβιο Κολοβάτι

Image Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ
Image Ζίκο
Image Μισέλ Πλατινί
Image Φαλκάο

Image Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε
Image Πάολο Ρόσι

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «Η ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου (Μουντιάλ) — 12° Παγκόσμιο Κύπελλο (Ισπανία, 1982)». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
  2. 1 2 3 4 5 «Παγκόσμιο Κύπελλο 1982: Ο Ρόσι και η παρέα του χαρίζουν το τρίτο στην Ιταλία». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
  3. ↑ «Qatar 2022: Ranking every World Cup in history from worst to best». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2023.
  4. ↑ Lewis, Tim (11 Ιουλίου 2014). «1982: Why Brazil V Italy Was One Of Football's Greatest Ever Matches». Esquire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2015.
  5. ↑ Ger, McCarthy (10 Ιουλίου 2011). «Memory Lane – West Germany v France at World Cup 82». Backpage Football. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  6. ↑ «Ισπανία - 1982». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
  7. ↑ «FIFA : The historic Hungarian kiss (41) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
  8. 1 2 3 «50 Best Moments in World Cup History». Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
  9. ↑ «The greatest teams of all time» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2021.
  10. ↑ «FIFA : Santana's stars sparkle in Spain (48) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
  11. ↑ «The greatest team to never win the World Cup? How the Brazil side of 1982 became one of the most beloved in history». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2023.
  12. ↑ «World Cup 1982: Brazil v Italy and 'the day football died'». Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
  13. 1 2 «Μουντιάλ 1982: Το 90λεπτο που τελείωσε το ποδόσφαιρο όπως το ξέραμε». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
  14. ↑ einestages.spiegel.de: „Das langweiligste WM-Spiel aller Zeiten.“
  15. ↑ Eduard Augustin u. a.: Fußball unser. Goldmann, 2010, S. 121.
  16. ↑ Focus.de: Ärger wegen „Nichtangriffspakt“ Αρχειοθετήθηκε 2020-06-10 στο Wayback Machine..
  17. ↑ «FIFA : Algeria, football and fairness: The heartbreaking story of 1982 FIFA World Cup». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2024.
  18. 1 2 «Deutschland Unter Alles». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2020.
  19. ↑ «Briegel makes confession». Eurosport (στα Αγγλικά). 9 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
  20. ↑ «DIEGO MARADONA AT WORLD CUP 1986: THE ARCHANGEL» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2020.
  21. ↑ «Why Artists Never Win». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2023.
  22. ↑ «World Cup 1982: Brazil v Italy and 'the day football died'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2023.
  23. ↑ «FIFA : Rossi breaks Brazilian hearts (14) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2022.
  24. ↑ «Brazil in need of the jogo Bonito». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2022.
  25. ↑ «Brazilian Futebol and the 1958 World Cup». Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2022.
  26. ↑ «FIFA : Denied glory but always remembered». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2015.
  27. ↑ Alsos, Jan. «Russian Roulette in Seville». Planet World Cup. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2011.
  28. ↑ «From the Hand of God to the head of Zidane - The World Cup's most iconic moments ever». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2023.
  29. ↑ Yannis, Alex (25 Ιουνίου 1986). «World Cup; Semifinal Stirs '82 Memories». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2011.
  30. ↑ «10 Greatest World Cup Matches». Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2021.
  31. ↑ «Top 10 greatest World Cup games». Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
  32. ↑ «FIFA : Thrills in Seville (82) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022.
  33. ↑ «TOP 10 WORLD CUP MEMORIES OF ALL TIME , NUMBER 2 - 1982 FRANCE VS GERMANY, MOST FAMOUS WORLD CUP SEMI FINAL». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  34. ↑ «Cada campeón con su receta». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2021.
  35. ↑ «WORLD CUP RECORDS (Part 30) - PLAYERS WITH MOST CONSECUTIVE GOALS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2022.
  36. ↑ «FIFA : FIFA World Cup champions: 1982-2022». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2023.
  37. ↑ «FIFA : Tardelli's scream (64) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
  38. ↑ «Tardelli's run to nowhereland». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2022.
  39. ↑ «FIFA World Cup All-Star team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αργεντινή 1978 FIFA World Cup Μεξικό 1986
ΦΙΦΑ 1978 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ΦΙΦΑ 1986
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Παγκόσμιο_Κύπελλο_Ποδοσφαίρου_1982&oldid=11556417"