Przejdź do zawartości

Cyfry hinduskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Większość pozycyjnych dziesiętnych systemów liczbowych na świecie pochodzi z Indii, gdzie narodziła się koncepcja numerologii pozycyjnej. Cyfry hinduskie[1] zwane również indyjskimi[2.1] znane są w kulturze zachodniej jako cyfry arabskie[2.2], gdyż Arabowie rozprzestrzenili je w Europie w średniowieczu[1]. Cyfry pierwotnie zapisywane w sanskrycie rozpropagował perski matematyk Al-Chuwarizmi[2.2].

Cyfry dewanagari i ich nazwy w sanskrycie

[edytuj | edytuj kod]

Poniżej jest lista cyfr hinduskich i ich nowożytna forma w dewanagari, odpowiednik europejski (arabski) i wymowa w sanskrycie.

Nowożytny
dewanagari
Cyfry arabskieZapis liczebnika
w sanskrycie (rdzeń)
Transkrypcja
०0शून्यśunja
१1एकeka
२2द्विdwi
३3त्रिtri
४4चतुर्ćatur
५5पञ्चpańća
६6षष्szasz
७7सप्तsapta
८8अष्टaszta
९9नवnawa

Ponieważ sanskryt jest językiem indoeuropejskim, nazwy cyfr mają podobne brzmienie do odpowiedników z greki i łaciny. Słowo śunja na określenie zera oznacza dosłownie „pustkę”[3] i zostało przetłumaczone na język arabski terminem „صفر” sifr, oznaczającym „nic”, który poprzez średniowieczne łacińskie zephirum stał się podstawą do powstania słowa zero w wielu językach europejskich[4]. Od oznaczającego zero słowa sifr pochodzą także polskie słowa cyfra (poprzez niem. Ziffer)[5] i szyfr.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Jolanta Podlas, Narodziny cyfr [online] [dostęp 2018-06-03].
  2. Yves Thoraval, Słownik cywilizacji muzułmańskiej, Katowice: Książnica, 2006, ISBN 83-7132-979-2.
    1. ↑ S. 18, 68.
    2. 1 2 S. 68.
  3. ↑ Krzysztof Ciesielski, Zdzisław Pogoda, Matematyczna bombonierka, Warszawa: Demart SA, 2016, s. 30, ISBN 978-83-7427-851-5.
  4. ↑ Online Etymological Dictionary.
  5. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 47, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.