In de etalage staat een selectie van artikelen die gebruikers van Wikipedia bijzonder waarderen en die aan bepaalde standaarden voldoen. Deze artikelen zijn erg uitgebreid en vaak zijn ze geëvalueerd in de review. De artikelen in de etalage zijn beoordeeld als informatief, objectief en inhoudelijk correct, en ze bevatten indien mogelijk de meest recente gegevens. Er staan op dit moment 384 artikelen in de etalage, op een totaal van 2.228.010 artikelen op Wikipedia. Dat betekent dat één op 5.802 artikelen in deze lijst staat. Zie voor meer statistieken de statistiekenpagina.
Voor wie zelf een Etalage-artikel wil proberen te schrijven, kan het nuttig zijn om De Zes Stappen te volgen. Voor het verbeteren van je artikel is het raadzaam de tips voor het schrijven van een goed artikel te lezen en te kijken of het artikel voldoet aan de criteria voor een etalageartikel. Op deze pagina kunnen artikelen worden aangemeld voor opname in of verwijdering uit de Etalage en wordt over deze artikelen gestemd.
Drie jaar eerder, in januari 1795, vielen Franse troepen de Zeven Verenigde Nederlanden binnen en kwam de Bataafse Republiek tot stand. In deze zusterstaat van Frankrijk begonnen Nederlandse revolutionaire politici met politieke hervormingen van het bestuurlijk bestel. De Nationale Vergadering moest een grondwet ontwerpen en kwam na twee jaar met een eerste voorstel. Het afwijzen van deze grondwet bij het referendum van augustus 1797, vergrootte de bestaande impasse. Daarom planden de radicalen met steun van generaal Daendels en de Franse ambassadeur Charles Delacroix een staatsgreep. Andere sleutelfiguren waren de radicale voorman Pieter Vreede en de voorzitter van de Nationale Vergadering Johannes Henricus Midderigh.
De coupplegers arresteerden 28 leden van de Nationale Vergadering, die zij verantwoordelijk hielden voor de impasse. Na deze staatsgreep richtten de radicale republikeinen het Uitvoerend Bewind op als nieuw landelijk bestuursorgaan. In april 1798 werd per referendum een nieuwe grondwet goedgekeurd: de Staatsregeling van 1798. Door impopulaire maatregelen hield het radicale bestuur in de Republiek slechts enkele maanden stand. Op 12 juni bracht een nieuwe staatsgreep de gematigden aan het bewind.
Zuid-Ossetië is een bergachtig en dunbevolkt gebied in het centrale noorden van Georgië, aan de zuidkant van de Grote Kaukasus, met een oppervlakte van ongeveer 3900km² en naar schattingen enkele tienduizenden inwoners. Ten noorden ervan ligt de Russische deelrepubliek Noord-Ossetië-Alanië.
Het gebied is sinds 1992 de facto een afgescheiden republiek onder de naam Republiek Zuid-Ossetië. Georgië refereert aan het gebied met regio Tschinvali, dat geen bestuurlijke status heeft, verwijzend naar de hoofdstad Tschinvali. Georgië beschouwt het gebied als onlosmakelijk onderdeel van zijn staatsgebied. Sinds de Russisch-Georgische Oorlog van 2008 bezet Rusland het gebied.
Het Zuid-Osseetse separatistische leiderschap heeft regelmatig de intentie uitgesproken om de republiek te verenigen met Noord-Ossetië en op te laten nemen in de Russische Federatie. Enkele lidstaten van de Verenigde Naties erkennen de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië. De republiek is afhankelijk van politieke, financiële en militaire steun van Rusland.
Algen of wieren is een verzamelnaam voor diverse, veelal in water levende plantachtigeorganismen die niet tot de landplanten behoren. Algen halen hun energie in beginsel uit zonlicht, een proces genaamd fotosynthese. Hoewel ze uiterlijk op elkaar lijken, verschillen algensoorten in hun evolutionaire afkomst.
Algen zijn verschillend in bouw en levenswijze: ze variëren in grootte van microscopische eencelligen zoals Chlorella of diatomeeën tot grote meercellige soorten zoals reuzenkelp, een zeewier dat tientallen meters lang kan worden. De meeste complexe, meercellige algen leven in zee; enkele komen voor in zoetwater, zoals de kranswieren. In tegenstelling tot hogere planten ontwikkelen algen geen echte wortels, bladeren of vaatweefsels, maar meercellige soorten hebben vaak wel een bouw die daar op lijkt.
Alle algen hebben chloroplasten (bladgroenkorrels) in hun cellen waarmee ze lichtenergie kunnen vangen. Sommige eencellige soorten algen, zoals het oogdiertje Euglena, hebben een mixotrofe levenswijze: zij kunnen overschakelen naar de opname van organische stoffen en kleine prooien wanneer licht ontbreekt.
Onder Gurlitts leiding groeide het König-Albert-Museum in Zwickau uit tot een toonaangevend museum voor moderne kunst in de Weimarrepubliek. Voor zijn bijdragen aan de promotie van kunst uit deze periode, met name het expressionisme, werd hij zowel geprezen als bekritiseerd.
Tijdens het dictatoriaal bewind van Hitler was hij een van de vier kunsthandelaars die in opdracht van het naziregime handelden in entartete Kunst. Daarnaast was hij inkoper voor Hitlers geplande Führermuseum in Linz. Veel van de kunstwerken die Gurlitt aan het museum leverde waren illegaal verkregen, onder andere door inbeslagname van kunstvoorwerpen van Joodse eigenaren.
Ongeveer 1600 werken uit Gurlitts nalatenschap, van onder anderen Picasso, Chagall, Degas en Klee, werden in 2012 en 2014 herontdekt in de woningen van zijn zoon Cornelius. De ontdekking, die de naam Schwabinger Kunstfund kreeg, leidde tot een grootschalig onderzoek naar mogelijke roofkunst dat resulteerde in de restitutie van meerdere werken.
.jpg)
.svg)
.png)
