บูฆอรอ
บูฆอรอ | |
|---|---|
นคร | |
จากบน และซ้ายไปขวา: มัสยิดปอยีแกลอนโดยตรงกลางของภาพเห็นหออะษานแกลยอน, อนุสรณ์ศพซามานี, ป้อมบูฆอรอ, ชอร์มีนอร์, ภาพทิวย่านเมืองเก่ายามเย็น | |
  บูฆอรอ  บูฆอรอ | |
| พิกัด: 39°46′N 64°26′E / 39.767°N 64.433°E | |
| ประเทศ |  อุซเบกิสถาน |
| แคว้น | บูฆอรอ |
| ตั้ง | 600 ปีก่อน ค.ศ. |
| ปรากฏชื่อครั้งแรก | ค.ศ. 500 |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | เทศบาล |
| • นายกเทศมนตรี | Utkir Jumaev |
| พื้นที่ | |
• นคร | 143.0 ตร.กม. (55.213 ตร.ไมล์) |
| • เขตเมือง | 73.0 ตร.กม. (28.2 ตร.ไมล์) |
| ความสูง | 225 เมตร (738 ฟุต) |
| ประชากร (2017) | |
• นคร | 279,200 คน |
| • ความหนาแน่น | 3,824 คน/ตร.กม. (9,900 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | GMT +5 |
| รหัสไปรษณีย์ | 2001ХХ |
| รหัสพื้นที่ | (+998) 65 |
| ทะเบียนพาหนะ | 20 (ก่อน ค.ศ. 2008) 80-84 (ตั้งแต่ ค.ศ. 2008) |
| เอชดีไอ (2018) | 0.734 · ที่ 5 สูง |
| เว็บไซต์ | www |
| ชื่อที่ขึ้นทะเบียน | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูฆอรอ |
| ประเภท | วัฒนธรรม |
| เกณฑ์ | (ii), (iv), (vi) |
| ขึ้นเมื่อ | 1993 (คณะกรรมการสมัยที่ 17) |
| เลขอ้างอิง | 602 |
| รัฐ | อุซเบกิสถาน |
| ภูมิภาค | เอเชียและแปซิฟิก |
.jpg)
บูฆอรอ (อุซเบก: Buxoro/Бухоро, ออกเสียง: [buχɒˈrɒ]; ทาจิก: Бухоро, ออกเสียง: [buxɔːˈɾɔː]) หรือทับศัพท์อิงอังกฤษ บูคารา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับห้าของประเทศอุซเบกิสถาน มีประชากร 247,644 คน (ปี 2016)[1] และเป็นเมืองหลักของแคว้นบูฆอรอ
บูฆอรอตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหมในอดีต มีฐานะเป็นศูนย์กลางการค้า การศึกษา วัฒนธรรม และศาสนา ภาษาแม่ของคนในบูฆอรอคือภาษาทาจิกซึ่งเป็นภาษาย่อยหนึ่งของภาษาเปอร์เซีย[2] ในอดีต บูฆอรอเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิซามานิด, อาณาจักรข่านบูฆอรอ และเอมิเรตบูฆอรอ รวมถึงเป็นสถานที่เกิดของอิมามอัลบุคอรี[3] ในเมืองมีโบราณสถานมากกว่า 140 แห่ง และยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนตัวเมืองเก่าของบูฆอรอซึ่งประกอบด้วยมัสยิดและมัดเราะซะฮ์จำนวนมากเป็นแหล่งมรดกโลก[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Uzbekistan - Largest Cities". GeoNames. GeoNames. สืบค้นเมื่อ 31 August 2016.
- ↑ Rahim Masov, The History of the Clumsy Delimitation, Irfon Publ. House, Dushanbe, 1991 (ในภาษารัสเซีย). English translation: The History of a National Catastrophe เก็บถาวร 2016-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, transl. Iraj Bashiri, 1996.
- ↑ Города Узбекистана, Таш.. 1965; Ашуров Я. С., Гелах Т. Ф., Камалов У. Х., Бухара, Таш., 1963; Сухарева О. А., Бухара XIX—начала XX вв., М., 1966; Пугаченкова Г. А., Самарканд, Бухара, 2 изд., [М, 1968]; Бухара. Краткий справочник, 4 изд., Таш., 1968. (ในภาษารัสเซีย)
- ↑ "21 World Heritage Sites you have probably never heard of". Daily Telegraph.
บรรณานุกรม
[แก้]- Gibb, H. A. R. (1923). The Arab Conquests in Central Asia. London: The Royal Asiatic Society. OCLC 685253133.
- Shaban, M. A. (1979). The 'Abbāsid Revolution. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-29534-3.
- Bosworth, C.E. (1986). "Ḳutayba b. Muslim". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume V: Khe–Mahi. Leiden and New York: BRILL. pp. 541–542. ISBN 90-04-07819-3.
- B. A. Litvinsky, Ahmad Hasan Dani (1996). History of Civilizations of Central Asia: The crossroads of civilizations, A.D. 250 to 750. UNESCO. pp. 1–569. ISBN 9789231032110.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ บูฆอรอ
วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ Bukhara
- Through the Lens—the Silk Road Then and Now เก็บถาวร 2021-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน -A century of change is captured in photos of a fabled Central Asian oasis.
- Forbes, Andrew, & Henley, David: Timur's Legacy: The Architecture of Bukhara and Samarkand (CPA Media).
- UNESCO World Heritage list: Historic Centre of Bukhara
- Audio interview with Bukhara resident about life in Bukhara
- Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). . สารานุกรมบริแทนนิกา (ภาษาอังกฤษ). Vol. 4 (11th ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 157–158.
39°46′N 64°26′E / 39.767°N 64.433°E
| ทางวัฒนธรรม |
|  |
|---|---|---|
| ทางธรรมชาติ | ||
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนเป็นมรดกโลก | ||
