Χαιρετισµοί στον Άγιο Ιεροµάρτυρα Χαραλάµπη τον Θαυµατουργό

Υπό Νήφωνος Μονάχου Ιβηροσκητιώτου

Κοντάκιον. Τ

χος πλ δ΄. Τή περµάχω στρατηγ

καλλινίκω το Χριστο εροµάρτυρι, καί ατρ θαυµατουργ ψυχ ς καί σώµατος, µελωδήσωµεν Χαράλαµπες σοί τόν µνον. λλ’ ς µέγας καταρράκτης τ ν άσεων, παθ ν, νόσων καί δαιµόνων λευθέρωσον τούς κραυγάζοντας Χαίροις, Μάρτυς Χαράλαµπες γγελοι οράτως, σού τούς θλους ρ ντες, έθαυµασαν Χαράλαµπες Μάρτυς (γ΄) καί σύν το ς γγέλοις ο πιστοί, πάντες σοί τόν µνον προσκοµίζουσι καί µφότεροι τή δόξη σου τερπόµενοι, βο σιν ο τω: Χα ρε, µέγας εροµάρτυς χα ρε, Τριάδος παραστάτης. Χα ρε ε σεβ ν γεννητόρων τό Βλάστηµα χα ρε Μαγνησίας δόξα καί καύχηµα. Χα ρε, τι πρό συλλήψεως προωρίσθης κ Θεο χα ρε, τι κ νεότητος ε φηµίσθης πανταχο . Χα ρε, ερωσύνης κανών καί τό κλέος χα ρε, γιωσύνης τό θειότατον κάλλος. 

Χα ρε, λαο µέγας διδάσκαλος χα ρε, µ ν προστάτης πάγκαλος. Χα ρε, δί' ο λπίς κπληρο ται χα ρε, δί’ ο Θεός λεο ται. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Βλέπων, περανθρώπως ποµένοντα πόνους, γεµών τιµωρε πανθρώπως, σέ, τόν θεράποντα Χριστο καί Μαρτύρων πάντων µείζονα Χαράλαµπες, θανάτου πειλήν καταφρονήσαντα, καί κβοώντα λληλούια Γν σιν νθεον χων, Θε γνωσµένος, λέγχει τήν Σεβήριον πλάνην καί λκύων πλήθη πρός Χριστόν, Χαραλάµπης, τόν µέν τύραννον κατήσχυνε, πιστούς δέ πάντας γειρε, βο ν µετ’ ε λαβείας ο τω: Χα ρε, Μάρτυς τ ς ληθείας χα ρε, κ ρυξ τ ς ε σεβείας. Χα ρε, τ ς ε δώλων θρησκείας κατήγορε χα ρε, τ ς νθέου σοφίας πληρέστατε. Χα ρε, τι σύ νίκησας Σαταν ν τόν τροµερόν χα ρε, τι σέβας δέδωκας τ λα ς Χριστός. Χα ρε, τ ς ποστόλων διδαχ ς ε δήµων χα ρε, τ ς θλοφόρων συνεδρίας ε σχήµων. Χα ρε, Θεο λατρείας διάκονε χα ρε, σεπτο ναο σου διάκοσµε. Χα ρε, Σταυρο ψώσας τό κέρας χα ρε, χθρο πατήσας τά κέντρα. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες ∆ύναµιν τήν ξ ψους, πανοπλίαν ς χων, Χαράλαµπες, πέστης νδρείως, φρικτ ς Βασάνους διά Χριστόν, τήν τέ τ ς σαρκός νάλωσιν, διά σιδηρ ν ργάνων παµµακάριστε, βο ν τ ν ψίστοις λληλούια χων µάταιον ζ λον, ∆ούξ λάτρις ε δώλων, νηλε ς τάς σάρκας σου ξέει ο καί κόπησαν οράτως α χε ρες, σύ δέ το τον θεραπεύσας, γγέλους καί νθρώπους τέ ξέπληξας µνε ν σέ ο τω: 

Χα ρε, Χαράλαµπες θλοφόρε χα ρε, ήττητε Σταυροφόρε. Χα ρε, το ∆ουκός πατάξας τό τόλµηµα χα ρε το α το άσας τό φρόνηµα. Χα ρε, ς πέστης κάκωσιν πολυτρόπως τή σαρκί χα ρε, ς παρέστης βήµατι το τυράννου τή σπουδή. Χα ρε, τι φλέχθη τ πυρί σου τό σ µα χα ρε, τι στέφθης µαρτυρίου τή α γλη. Χα ρε, δί’ ο πολλοί διασώζονταν χα ρε, δί’ ο λεπροί κκαθαίρονται Χα ρε, ατρέ τ ν νοσούντων ρώσις χα ρε, ερε τ ν α τούντων δόσις. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Ζήλου δαιµονιώδους, Σεβ ρος πλήσθη, δών τι πό σου, Πάτερ, διώκονται δαίµονες, τυφλοί ναβλέπουσι σύ δ’ τι Χαράλαµπες, νεκρούς γειρας, τ σέ θαυµαστώσαντι Θε , κραυγάζων λληλούια κουσεν Σεβ ρος, τά ν σο , καί τό σ µα κατάστικτον ποιε ται το ς λοις καί κ τ ν γενείων προσδεθε ς, ς µιθνητός φέρου. Τό πέρλαµπρον δέ το µαρτυρίου σου, καταπλαγε σα λλάς, βο σοί: Χα ρε, δαιµόνων τό µέγα τρα µα χα ρε, νθρώπων τό θε ον θα µα. Χα ρε, Χαράλαµπες, ν µάρτυσι µέγιστος χα ρε, θλητά, ν ερεύσιν ριστος. Χα ρε, τι σύ πόνεσας ς ο δείς τ ν θλητ ν Χα ρε, λοις προσηλούµενος µοιώθης τ Χριστ . Χα ρε, τι τή σούβλη διεπάρης τά στέρνα χα ρε, τι σου λον ξεδάρη τό δέρµα. Χα ρε, δί’ ο Θεός τεθαυµάστωται χριστιανος.gr χα ρε, δί’ ο χθρός τεθανάτωται. Χα ρε, τό ρρητόν της σ ς καρτερίας χα ρε, τό ήττητόν της σ ς νδρείας. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Θαύµατα καί δυνάµεις, Παρακλήτου δυνάµει τελέσας, ο ραν ν τάς ∆υνάµεις ξέστησας, καί θαυµατουργ ν γίων δείχθης πέρτερος. Βλέπων δέ, τι σοί ποτάσσεται 

πνεύµατα, Θε λληλούια δον

βόας

ς ν κστάσει, ο δέποτε ε δον, παράδοξα ν σο ο α τοπταί τόν γάρ πνο ν πτιον νεκρόν, ναστάντα θεώρουν τ λόγω σου, Χαράλαµπες, καί κθαµβοι βόων µετά δέους πάντες: Χα ρε, νεκρόν ε χή ναστήσας χα ρε, χθρόν ποσί σου πατήσας. Χα ρε, Πατρός, Λόγου καί Πνεύµατος πάροχε χα ρε, Χριστο λίθε, δάµας καί σµάραγδε. Χα ρε, λιθοτυπτόµενος ψεσιν πέρ Χριστο χα ρε, πυριφλεγόµενος τ προσώπω δί’ Α τόν. Χα ρε, ερουργέ, φρικτ ν Χριστο µυστηρίων χα ρε, θαυµατουργέ, περφυ ν τεραστίων. Χα ρε, πταιόντων πρέσβυς πρός Κύριον χα ρε, πασχόντων ταχεία πίσκεψις. Χα ρε, θανάτου διώκων τό φάσµα χριστιανος.gr χα ρε, ζω ς πινίκιον σµα. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Κάκωσιν ο ρανόθεν, Σεβ ρος λαµβάνει, καί Κρίσπος, κατά σου θλοφόρε, καί κατά Χριστο µανιωδ ς βλ σφηµο ντες, πατάχθησαν ο φρονες, καί ο τοι σέ κέτευον, σύ δέ πέρ α τ ν βόας λληλούια Λύτρωσιν πεζήτει, παρά σου το ε ρέσθαι, µετέωρος ρθε ς Σεβ ρος σύ δέ Χαράλαµπες, σπαραγµούς καρτερήσας τή σαρκί συντριβόµενος, καί πέρ τ ν χθρ ν σου δεόµενος, κούεις ο τω: Χα ρε, γόνος τ ς ε σπλαγχνίας χα ρε, υ έ νεξικακίας. Χα ρε, τήν γ ν ο ρανώσας το ς ργοις σου χα ρε, ο ρανούς προσγειώσας το ς θαύµασι. Χα ρε, λύχνε φαεινότατε φωτίζων τούς πιστούς χα ρε, πύργε ο ρανόµηκες εί φρουρ ν α τούς. Χα ρε, τούς χθρούς πέρ σαυτόν γαπήσας χα ρε, βασανιστ ν σου τάς δύνας άσας. Χα ρε, δί’ ο χολέρα διώκεται χα ρε, δί’ ο πανώλης λαύνεται. 

Χα ρε, Χριστο µέγας Μάρτυς καί θύτης χα ρε, καµού προστάτης καί ρύστης. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Μέγας Θεός σου, Σεβ ρος βο Χαραλάµπει κετεύων λυθ ναι, καί συγκαταβ ναι πί γής ε θύς γένετο, Γαλήνης µέν πρεσβευσάσης πρός τόν Μάρτυρα, Μάρτυς δέ Κυρίω κράζων λληλούια Νέας πινοήσας Σεβ ρος βασάνους, καί α θις προσκαλε Χαραλάµπη, τόν γεννα ον Χριστο θλητήν, ο καί χαλινόν βαλ ν ν τ στόµατι, µπαικτικ ς λαύνεσθαι προσέταξεν, πρός ν βο µεν: Χα ρε, ρως τ ν Μαρτύρων χα ρε, λάτρις το Σωτ ρος. Χα ρε, ρετ ν τ ς γάπης θησαύρισµα χα ρε, λυµε νος κακίστου καταργηµα. Χα ρε, τι βασίλευσας κατά πάντων τ ν παθ ν χα ρε, τι δόξης τυχες τ ν µεγίστων θλητ ν. Χα ρε, καί δέοµαί σου Μάρτυς πα σον τούς πόνους χα ρε, καί δε ρο γιε γενού ατρός µου. Χα ρε, βροτ ν νοσούντων ασις χα ρε, πολλ ν πεσόντων λύτρωσις. Χα ρε, θε ν ψευδωνύµων πτ σις χα ρε, λαο Χριστωνύµου βάσις. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Ξόανα τά το σκότους, βασιλέως θυγάτηρ συντρίβει, το θλ σαι ποθο σα πέρ Χριστο καί ν ν στεµµένη Παρθενοµάρτυς σύν γγέλοις, Χαράλαµπες, βο µετά σου, Θε τ βασιλέων Βασιλε , τό λληλούια λος ς δένδρον, ε σκιόφυλλον Μάρτυς Χαράλαµπες, στύλος ο ψω τίς παξίως α νέσει σέ; σ ν θαυµασίων γγελοι µν σαι µόνον δύνανται, δί’ περ κπλαγέντες σοί, βο µεν τα τα: Χα ρε, θρίαµβος τ ς Τριάδος χα ρε, περάτων το κόσµου θάµβος. φθη 

Χα ρε, πρό θανάτου τελέσας τεράστια χα ρε, καθ’ κάστην ποι ν θαυµάσια. Χα ρε, στύλον τόν καταξηρόν δενδρώσας τή φή χα ρε, το τον καί κατακαρπόν ποδείξας ν βραχε . Χα ρε, τι διδάσκων π’ α τόν µέγας φθης χα ρε, τι ν τούτω το ς δηµίοις δόθης. Χα ρε, δί’ ν Σεβ ρον κλόνησας χα ρε, φ’ λαόν περθαύµασας. χριστιανος.gr Χα ρε, στήp τ ς Χριστο κκλησίας χα ρε, ποιµήν τ ς Α το κληρουχίας. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Πάσαν νθεον πράξιν, τ ν θαυµάτων σου Μάρτυς, µαθ ν θηριόµορφος ρχων κατά σου τό τέλος προσφωνε , καί προσδεξάµενος Χαράλαµπες, κτεν ς χαίρων προσηύξω τ Κυρίω σου, πέρ πάντων, δων λληλούια Ρύσαι, Θεέ τ ν λων, κ παντοίων κινδύνων, Μάρτυς προσευχόµενος κράζει, δί’ µο Χριστέ Παµβασιλεύ, τούς τιµώντας µέ τόν δο λον Σου, θείας δέ φων ς, γένοιτο τό θέληµά σου κουσεν, φ’ βο µεν: Χα ρε, Θεο τ ς γάπης Μάρτυς χα ρε, πνευµάτων το µίσους µάστιξ. Χα ρε, περβαίνων Μαρτύρων τήν θλησιν χα ρε, ταπεινώσας δαιµόνων τήν παρσιν. Χα ρε, ς κουσας Χριστο πληρο ντος π ν α τηµά σου χα ρε, ς σωσας κ θανάτου λαούς κράζοντας σοί. Χα ρε, νοιγέντα ο ρανόν θεωρήσας χα ρε, δών Θεόν καί µετ’ Α το µιλήσας. Χα ρε, δέµ τό κάλλος α σθόµενος χα ρε, ΰλω δόξη τερπόµενος. Χα ρε, πιστ ν νεγείρων τήν πτ σιν χα ρε, χαρίζων α το ς θείαν γν σιν. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Σ σαι θέλων τούς πάντας, πέρ πάντων πρεσβεύει, εί ζωοποι Τριάδι, Χαραλάµπης χων πρός Θεόν παρρησίαν µεγίστην νευ δέρµατος γάρ ζήσας πέντε τη δυνώµενος, ν ν χαίρων ψάλλει τή 

λληλούια Τεραστίων ξένων καί θαυµάτων φρικτ ν! στ γάρ το Χαραλάµπους θεόθεν, άσεις τελούσι καί κβλύζουσι θαύµατα ς ρε θρα Νειλώα κ τ ς Ε κόνος α το , ο τα ς πρεσβείαις τύχοιµεν, βο ντες: Χα ρε, τό πέλαγος τ ν θαυµάτων χα ρε, χείµαρρος αµάτων. Χα ρε, νίατους τάς νόσους ώµενος χα ρε, Σιλωάµ τόν ναόν σου δεικνύµενος. Χα ρε, τι ξέστη τή δόξη σου ο ρανός καί γ χα ρε, τι φριξαν δαίµονες δυνάµει τή σή. Χα ρε, τ ν κετ ν σου πρεσβευτά καί προστάτα χα ρε, τ ν µνητ ν σου χαρά διά πάντα. Χα ρε, χθρο µ ς ρυόµενος χα ρε, Χριστ µ ς προσφερόµενος. χριστιανος.gr Χα ρε, φ ς καί χαράν περλάµπων χα ρε, ς φλόξ τά δαιµόνια φλέγων. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες µνος πας σοί πρέπει, τ µ ν ε εργέτη, Χαραλάµπει προστάτη τ θείω πανταχο γάρ προφθάνεις τούς πάντας. Ποία γάρ πειρος ο κ τυχε σής βοηθείας; λλάς δέ, τήν σήν Κάραν ς θησαυρόν κατέχουσα, κράζει λληλούια Φέρων σώµατι λω πληγ ς, α ρων τάς χε ράς σου πρός Θεόν, πέρ µ ν σπε σον σ ν µαρτυρίων γάρ νάµνησις παύει Κριτού ργήν, καί συγκινε τόν ∆ίκαιον, νοµίας συγχωρε ν τ ν πάθω σοί βοώντων: Χα ρε, α τόπτα τ ν ο ρανίων χα ρε, παρόπτα τ ν πιγείων. Χα ρε, τ ν λειψάνων σµή σου ρρητος χα ρε, σ ν θαυµάτων χάρις πειρος. Χα ρε, τι κ τ ς κάρας σου ρε θρα βλύζουσι ζω ς χα ρε, τι τάς π ς κ τ ν λων φέρεις π’ α τ ς. Χα ρε, Μετεώροις παρεστ ς πολιο χος χα ρε, Μαγνησίας γεγον ς τροπαιο χος. Χα ρε, λοιµο µβλύνας τό θέριστρον χα ρε, το πλάνου συντρίψας τό γκιστρον. Χα ρε, τ ς πίστεως σειστος στύλος χριστιανος.gr 

χα ρε, το κόσµου

σβεστος λύχνος.

Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Χάριν ε ρε µεγίστην, Κάραν σου ς πλουτο σα, Μονή ν Μετεώροις κειµένη, το Πρωτοµάρτυρος, πανένδοξε Χαράλαµπες, καί σέ µεθ’ µ ν δοξάζουσα, βο τ σέ δοξάσαντι Θε παύστως λληλούια Ψάλλοντές σου τόν µνον, ν γίω Να , σο ς λειψάνοις καί ε κόνι σου µα, λοιµικής καί παντοίων νόσων κλυτρούµεθα διό πρέσβυν σέ πρός τόν Θεόν καί κ κινδύνων ρύστην χοντες, βο µεν πάντες: Χα ρε, Χριστο στρατιώτης χα ρε, γίων σταθερότης. Χα ρε, σταυροφόρου λαο πέρµαχος χα ρε, διαβόλου µέγας ντίπαλος. Χα ρε, τι γρυπνο ντα µέ παλλάττεις το χθρο χα ρε, τι καί πνούντα µέ προφυλάττεις ξ α το . Χα ρε, γιάσας σ ν α µάτων τήν χθόνα χα ρε, θαυµαστώσας σου τήν θείαν ε κόνα. Χα ρε, σέ γάρ ρχάγγελοι στέφουσι χα ρε, σέ γάρ ο δαίµονες τρέµουσι. Χα ρε, δί’ ο θεραπεύονται πάθη χα ρε, δί’ ο Θεός δοξάσθη. Χα ρε, Μάρτυς Χαράλαµπες Χαράλαµπες µάκαρ, το Χριστο προσφιλέστατε δο λε καί πολυάθλε Μάρτυς (γ΄) τούς µνο ντας σέ θαυµατουργέ, πό πάσης ρύσαι νόσου παντας, καί πυρός του α ωνίου σα ς πρεσβείαις, τούς Θε βοώντας λληλούια