The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20260208212017/https://www.scribd.com/document/634563855/%CE%97%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%95%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%99%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%A4%CE%95%CE%99-%CE%A0%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1%CE%B9%CE%AC
100% found this document useful (1 vote)
1K views290 pages

Ηλεκτροτεχνικές Εφαρμογές Γεώργιος Ιωαννίδης ΤΕΙ Πειραιά

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΑ

Uploaded by

mpilias
Copyright
© Public Domain
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as PDF, TXT or read online on Scribd
100% found this document useful (1 vote)
1K views290 pages

Ηλεκτροτεχνικές Εφαρμογές Γεώργιος Ιωαννίδης ΤΕΙ Πειραιά

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΑ

Uploaded by

mpilias
Copyright
© Public Domain
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as PDF, TXT or read online on Scribd

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πειραιά


Τεχνολογικού Τομέα

Ηλεκτροτεχνικές Εφαρμογές

Γεώργιος Χ. Ιωαννίδης
Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ΤΕ

Ενότητα 1: Εξαρτήματα Ηλεκτρικών Συσκευών


Σκοποί Ενότητας

Ο στόχος της 1ης Ενότητας είναι η ενημέρωση/επαφή του


φοιτητή με εξαρτήματα οικιακών ηλεκτρικών συσκευών όπως:
θερμοστάτες - ηλεκτρικές αντιστάσεις οικιακών συσκευών -
ηλεκτροκινητήρες οικιακών συσκευών.

Περιεχόμενα Ενότητας

• Θερμοστάτες
• Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών
• Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών

5
Θερμοστάτες
• Απλές ηλεκτρομηχανολογικές κατασκευές
• Σύνθετα ηλεκτρονικά κυκλώματα.

Βασικά μέρη:
• Αισθητήριο
• Επαφές
• Χειριστήριο ρύθμισης

Οι θερμοκρασίες ενεργοποίησης και απενεργοποίησης των


επαφών τους διαφέρουν κατά Δθ γνωστό ως υστέρηση ή
διαφορικό συνήθως ≥ 10C
6

Θερμοστάτες Χώρου
Αισθητήριο: Διμεταλλικό έλασμα.

Διμεταλλικό σε ηρεμία Διμεταλλικό σε λειτουργία

Αρχή Λειτουργίας Διμεταλλικού Ελάσματος


κουμπί ρύθμισης
διμεταλλικό
επαφές

Λειτουργία Θερμοστάτη Χώρου


7
Εμβαπτιζόμενοι Θερμοστάτες
Αισθητήριο: Ορειχάλκινο στέλεχος, με ράβδο υλικού χαμηλού
συντελεστή θερμικής διαστολής.
Διαστολή ορειχάλκινου
σωλήνα

Μη διαστελλόμενη
ράβδος

επαφές

Κουμπί
ρύθμισης

Αρχή Λειτουργίας Εμβαπτιζόμενου Θερμοστάτη

Θερμοστάτες Επαφής
Αισθητήριο: Διαθέτει μεμβράνη που καλύπτει ένα δοχείο με υγρό ή
αέριο, το οποίο καταλήγει σε τριχοειδή σωλήνα.
κουμπί
ρύθμισης

επαφές

μεμβράνη
τριχοειδής
σωλήνας

Αρχή Λειτουργίας Θερμοστάτη Επαφής

9
Ηλεκτρονικός Θερμοστάτης
• Αισθητήριο: Δίοδοι, τρανζίστορ, θερμίστορς, ειδικά ολοκληρωμένα
κυκλώματα κ.α.
• Υστέρηση (ή διαφορικό) Δθ ≤ 10C
• Συνήθως διαθέτουν κύκλωμα μικρο-επεξεργαστή

Τυπικοί Ηλεκτρονικοί Θερμοστάτες

10

Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (1)

Κριτήρια Επιλογής Υλικών Κατασκευής:

• Σκοπός χρήσης
• Ατμόσφαιρα περιβάλλοντος
• Θερμοκρασία περιβάλλοντος

11
Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (2)

Διάκριση Ηλεκτρικών Αντιστάσεων:

• Επίπεδες
• Κτισμένες
• Σπειροειδείς
• Εμβαπτιζόμενες
• Θερμαντικής αλυσίδας
• Αντιστάσεις υπέρυθρης ακτινοβολίας

12

Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (3)

Επίπεδες Αντιστάσεις:
• Σύρμα τυλίγεται γύρω από μονωτικό φύλλο (συνήθως μίκα)
και κατόπιν μονώνεται με άλλο μονωτικό υλικό μεγάλης
θερμικής αγωγιμότητας (π.χ. σκόνη μαγνησίας, ΜgΟ).
• Εφαρμογές: Ηλεκτρικά σίδερα, τοστιέρες, φρυγανιέρες κλπ.

Σχηματική Διάταξη Επίπεδης Αντίστασης

13
Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (4)

Κτισμένες Αντιστάσεις:
• Σύρμα τοποθετείται σε αυλάκια σε πλάκα από μαντέμι. Στην
συνέχεια, κτίζεται και στηρίζεται με πυρίμαχο κονίαμα.
• Εφαρμογές: Ηλεκτρικά σίδερα, εστίες ηλεκτρικών μαγειρείων κλπ.

Σχηματική Διάταξη Κτισμένης Αντίστασης

14

Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (5)

Σπειροειδής Αντιστάσεις:
• Σύρμα τοποθετείται σε στεγανό μεταλλικό κύλινδρο και στην
συνέχεια, μονώνεται με πυρίμαχη σκόνη
(σκόνη μαγνησίας, ΜgΟ).
• Εφαρμογές: Boiler, ταχυβραστήρες κλπ.

Σχηματική Διάταξη Σπειροειδούς Αντίστασης

15
Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (6)

Εμβαπτιζόμενες Αντιστάσεις:
• Το αγώγιμο υλικό (σύρμα) καλύπτεται με μονωτικό υλικό και
κατόπιν περιβάλλεται από κύλινδρο αργιλικής ουσίας.
• Εφαρμογές: ηλεκτρικοί θερμοσίφωνες, ταχυθερμοσίφωνες,
ηλεκτρικά πλυντήρια κλπ.

Σχηματική Διάταξη Εμβαπτιζόμενης Αντίστασης

16

Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (7)

Αντιστάσεις Θερμαντικής Αλυσίδας:


• Το αγώγιμο υλικό μονώνεται με χονδροειδή τεμάχια
πορσελάνης, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο.
• Εφαρμογές: κυρίως οι φούρνοι ηλεκτρικών μαγειρείων.

Σχηματική Διάταξη Αντίστασης Θερμαντικής Αλυσίδας

17
Ηλεκτρικές Αντιστάσεις Οικιακών Συσκευών (8)

Αντιστάσεις Υπέρυθρης Ακτινοβολίας:


• Το αγώγιμο υλικό μονώνεται εξωτερικά και τοποθετείται σε
σωλήνα ειδικού μετάλλου με τη μορφή εσχάρας
• Εφαρμογές: Grill ηλεκτρικών μαγειρείων.

Σχηματική Διάταξη Αντίστασης Υπέρυθρης Ακτινοβολίας

18

Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (1)


Μεγάλης Ισχύος:
• Ασύγχρονοι 1Φ κινητήρες:
• Βραχυκυκλωμένου δρομέα
• Αντίστασης
• Πυκνωτή

Μικρής Ισχύος:
• Universal
• Σύγχρονος
• Συνεχούς ρεύματος (μπαταρία)

19
Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (2)
Ασύγχρονος 1Φ Κινητήρας
Βραχυκυκλωμένου Δρομέα με Αντίσταση:

Χαρακτηριστικά:
• Ισχύς μέχρι 100W.
• Μικρή ροπή εκκίνησης.
• Χρησιμοποιείται κυρίως σε ψυγεία

Ηλεκτρική Παράσταση Πραγματική Μορφή 20

Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (3)


Ασύγχρονος 1Φ Κινητήρας
Βραχυκυκλωμένου Δρομέα με Πυκνωτή/ές:

Χαρακτηριστικά:
• Ισχύς μέχρι περίπου τα 600W.
• Μεγάλη ροπή εκκίνησης.
• Χρησιμοποιείται στα πλυντήρια.

Ηλεκτρική Παράσταση Πραγματική Μορφή 21


Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (4)
Universal Κινητήρας:

Χαρακτηριστικά:
• Ισχύς μέχρι 700W.
• Μεγάλη ροπή εκκίνησης.
• Δυνατότητα ρύθμισης στροφών με μεταβολή τάσης τροφοδοσίας.

Ηλεκτρική Παράσταση Πραγματική Μορφή

22

Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (5)

Κινητήρας Σχιστών Πόλων (Pole Shaded):

Χαρακτηριστικά:
• Ισχύς μικρότερη από ¾ HP.
• Χαμηλή ροπή εκκίνησης.
• Χρησιμοποιείται σε στεγνωτήρια μαλλιών, υγραντήρες χώρου και
ρολόγια οικιακών συσκευών.

23
Ηλεκτροκινητήρες Οικιακών Συσκευών (6)
Κινητήρας Σχιστών Πόλων (Pole Shaded):

Σχηματική Παράσταση

Πραγματική Μορφή
24

Βιβλιογραφία (1)
1. A. B. Μαχιάς, «Ηλεκτρομηχανολογικές Εγκαταστάσεις»,1984.
2. Α. Β. Μαχιάς, «Μελέτη και Σχεδίαση Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων»,
Εκδόσεις Συμεών, 1988.
3. Φ. Ι. Δημόπουλος, «Φωτοτεχνία , Ηλεκτρικές Συσκευές».
4. Φ.Ι. Δημόπουλος, «Κανονισμοί Ε.Η.Ε &Τυπολογία του Ηλεκτρολόγου».
5. Σ. Τουλόγλου, «Ηλεκτρικές Οικιακές Συσκευές», Εκδόσεις Ίων, 1998.
6. Σ. Τουλόγλου, Ε. Στέριου, "Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις, Εκδόσεις ΙΩΝ, 1991.
7. Π.Δ. Μπούρκας, «Εφαρμογές κτιριακών-βιομηχανικών μελετών και
εγκαταστάσεων», Εκδόσεις Συμεών.
8. Σ.Ν. Χαλικιά, «Θέρμανση-Ψύξη-Αερισμός», ΟΕΔΒ,1992.
Βιβλιογραφία (2)
9. Δ. Κουρεμένου, Σ. Χατζηδάκη, «Σημειώσεις ψύξεως», Έκδοση Ε.Μ.Π.
10. Β. Σελλούντου, Χ. Σελλούντου, «Κλιματισμός και βιομηχανική ψύξη».
11. Σ. Αναστασιάδη, «Τεχνολογία της ψύξης και εργαστήρια».
12. Ν. Ξυγκάκης, «Σημειώσεις Ηλεκτροτεχνικών εφαρμογών Ι».
13. St.J. Chapman, «Ηλεκτρικές Μηχανές AC-DC», Εκδόσεις Τζιόλα, 2003.
14. www.watlow.com

Ενότητα 2: Οικιακές Ηλεκτρικές Συσκευές


Σκοποί Ενότητας

Ο στόχος της 2ης Ενότητας είναι η ενημέρωση του φοιτητή


σχετικά με τις αρχές λειτουργίας και τις κατασκευαστικές
λεπτομέρειες οικιακών ηλεκτρικών συσκευών όπως: ηλεκτρικό
μαγειρείο - ηλεκτρικός θερμοσίφωνας - ηλεκτρικό ψυγείο -
θερμοηλεκτρικός ψύκτης - φούρνος μικροκυμάτων.

Περιεχόμενα Ενότητας
• Είδη Οικιακών Συσκευών • Βλάβες Ηλεκτρικών Μαγειρείων
και Πιθανές Αιτίες
• Ηλεκτρικό Μαγειρείο
• Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας
• Είδη Συμβατικών Εστιών
• Ταχυθερμοσίφωνας
• Συνδυασμός Τμημάτων
Θερμαντικής Αντίστασης Απλής • Βλάβες Ηλεκτρικών
Εστίας Θερμοσίφωνων
• Επίπεδα Ισχύος Απλής Εστίας • Ηλεκτρικό Ψυγείο
• Εστία Ταχείας Θέρμανσης • Βλάβες Οικιακών Ψυγείων
• Αυτόματη Εστία • Θερμοηλεκτρικός Ψύκτης (TEC)
• Κεραμικές Εστίες • Φούρνος Μικροκυμάτων
• Τρόποι Σύνδεσης Ηλεκτρικού
Μαγειρείου
5
Είδη Οικιακών Συσκευών

Θερμικές:
Ηλεκτρικό μαγειρείο, ηλεκτρικός θερμοσίφωνας,
ηλεκτρικό σίδερο, κλπ.
Μηχανικές:
Ηλεκτρικό ψυγείο, ηλεκτρικό πλυντήριο ρούχων,
ηλεκτρική σκούπα, κλπ.
Ηλεκτρονικές:
Τηλεόραση, ραδιόφωνο, συστήματα συναγερμού, κλπ.

Ηλεκτρικό Μαγειρείο
Διακρίνονται σε μαγειρεία:
• Συμβατικών και
• Κεραμικών εστιών

Συμβατικές Εστίες:
Αποτελούνται από:
• Επιφάνεια μετάδοσης θερμότητας (πλάκα),
• θερμαντικές αντιστάσεις,
• κάλυμμα της πλάκας,
• περόνες συνδέσεως.

7
Είδη Συμβατικών Εστιών
Διακρίνονται σε:
• Απλές
• Ταχείας θέρμανσης
• Αυτόματες

Απλή Εστία:
Αποτελούνται από: R3

R2

R1

Σχηματική Παράσταση Απλής Εστίας


8

Συνδυασμός Τμημάτων Θερμαντικής Αντίστασης Απλής Εστίας.

9
Επίπεδα Ισχύος Απλής Εστίας
Διάμετρος εστίας 14,5cm 18 cm 22 cm
Σύνδεση (α) 100W 140 W 200 W
Σύνδεση (β) 165W 220 W 300 W
Σύνδεση (γ) 240W 300 W 450 W
Σύνδεση (δ) 500W 800 W 950 W
Σύνδεση (ε) 700W 1100 W 1400 W
Σύνδεση (στ) 1000W 1500 W 2000 W

R3
1 1
N V
2 2
1……..7

R2
3 3
L1 U
4 4
R1

Ηλεκτρική Σύνδεση Απλής Εστίας


10

Εστία Ταχείας Θέρμανσης

θ>
R3
R2
R1

Σχηματική Παράσταση Εστίας Ταχείας Θέρμανσης

11
Σχηματική Παράσταση Ηλεκτρικής Σύνδεσης Εστίας Ταχείας
Θέρμανσης.

12

Ισχύς Εστίας Ταχείας Θέρμανσης


Διάμετρος εστίας 18 cm 22 cm
Σύνδεση (α) 165 W 250 W
Σύνδεση (β) 225 W 360 W
Σύνδεση (γ) 300 W 500 W
Σύνδεση (δ) 900 W 1300 W
Σύνδεση (ε) 1200 W 1800 W
Σύνδεση (στ) 2000 W 2600 W

θ
R3
1 1
L1 U
2 2
1……..7

R2
3 3
N V
4 4
R1

Ηλεκτρική Σύνδεση Εστίας Ταχείας Θέρμανσης.


13
Αυτόματη Εστία
R
θ

Σχηματική Παράσταση Αυτόματης Εστίας

Πραγματική Εικόνα Αυτόματης Εστίας και του Θερμοστάτη Λειτουργίας


14

Ισχύς Αυτόματης Εστίας

Διάμετρος Μέγιστη Ελάχιστη


εστίας ισχύς ισχύς
14,5cm 1500W 400W
18 cm 2000 W 500 W
22 cm 2400 W 700 W

15
Κεραμικές Εστίες

Κεραμικές Εστίες Εκτός Κεραμικές Εστίες σε


Λειτουργίας Λειτουργία

16

Κεραμικές Εστίες (1)


• Έχουν τη μορφή πάνελ και δεν μπορούν να διαχωριστούν απ’ αυτό.
• Κατασκευάζονται από υαλοκεραμικό υλικό.
• Διαθέτουν μια σειρά από αυτοματισμούς όπως:
• Ένδειξη παραμένουσας

• Έλεγχος της θερμοκρασίας

• Δυνατότητα μέγιστης ισχύος κατά την έναρξη της

λειτουργίας τους.

Διακρίνονται σε:
• απλούς
• βεβιασμένης κυκλοφορίας

17
Κεραμικές Εστίες (2)
Περιλαμβάνουν:
• δύο ηλεκτρικές αντιστάσεις (πίσω από τα εμαγιέ τοιχώματά του
• το γκριλ (στο πάνω μέρος του φούρνου)
• το κινητήρα σούβλας (προαιρετικά)

α) Συνδεσμολογία Φούρνου β) Θερμοστάτης Επαφής Φούρνου


18

Διατομές Αγωγών και Ασφάλειες


Ηλεκτρικών Μαγειρείων

19
Τρόποι Σύνδεσης Ηλεκτρικού Μαγειρείου

20

Βλάβες Ηλεκτρικών Μαγειρείων και


Πιθανές Αιτίες (1)
Περιγραφή Βλάβης:
Το ηλεκτρικό μαγειρείο δεν λειτουργεί

Πιθανές Αιτίες:
Εσφαλμένη ηλεκτροδότηση που προκαλείται εξαιτίας:
• Της μόνιμης σύνδεσης των καλωδίων της συσκευής και της
ηλεκτρικής γραμμής της (στην κλέμα του αντίστοιχου
χαλύβδινου κουτιού)
• Ασυνέχειας των καλωδίων της συσκευής ή της γραμμής
τροφοδοσίας
• Πρόβλημα στη συσκευή

21
Βλάβες Ηλεκτρικών Μαγειρείων και
Πιθανές Αιτίες (2)
Περιγραφή Βλάβης:
Δεν θερμαίνεται η πλάκα μιας εστίας

Πιθανή Αιτία:
• Καταστραμμένη ηλεκτρική αντίσταση ή τμήμα της
• Βλάβη στο διακόπτη επιλογής

Περιγραφή Βλάβης:
Δεν θερμαίνεται επαρκώς ο χώρος του φούρνου
Πιθανή Αιτία:
• Καταστραμμένες ηλεκτρικές αντιστάσεις
• Καταστραμμένη η ηλεκτρική αντίσταση του γκριλ
22

Βλάβες Ηλεκτρικών Μαγειρείων και


Πιθανές Αιτίες (3)

Περιγραφή Βλάβης:
Η συσκευή (στο μεταλλικό μέρος της) ηλεκτροπλήττει

Πιθανές αιτίες:
• Υπάρχει διαρροή ρεύματος από:
• Μη ορθή σύνδεση κάποιου εξαρτήματος (λαμπάκι,
ηλεκτροκινητήρας σούβλας κλπ)
• Φθορά στη μόνωση θερμαντικής αντίστασης (π.χ. εστίας)
• Φθορά στη μόνωση καλωδίου τροφοδοσίας

23
Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας (1)
Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας:
α) Κατακόρυφη Τοποθέτηση
β) Οριζόντια Τοποθέτηση

1) Εξωτερικό κάλυμμα από ηλεκτροστατικά βαμμένη λαμαρίνα


2) Μόνωση πολυουρεθάνης 40kg/m3
3) Θερμοδοχείο
4) Εσωτερική επίστρωση ειδικού εμαγιέ (με βάση το γυαλί)
5) Ανοδική προστασία μαγνησίου

24

Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας (2)


Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας:
α) Κατακόρυφη Τοποθέτηση
β) Οριζόντια Τοποθέτηση

6) Θερμόμετρο
7) Απαγωγή ζεστού
8) Ηλεκτρική αντίσταση 4kW
9) Εισαγωγή κρύου
10) Βαλβίδα προστασίας

25
Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας (3)

Θερμαντική
αντίσταση

Θερμοστάτης

Γείωση
μεταλλικού
περιβλήματος
SL

220V~
R
Mp

Σχηματική Παράσταση Ηλεκτρικού Θερμοσίφωνα

26

Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας (4)

N
O

SL

Mp

Ηλεκτρική Σύνδεση

27
Ταχυθερμοσίφωνας (1)

Αποτελείται από:

• Εμβαπτιζόμενη αντίσταση.
• Σύστημα Ventouri.
• Θερμοστάτη.
• Πιεζοηλεκτρικό σύστημα ψυχρού νερού.

28

Ταχυθερμοσίφωνας (2)

Διακόπτης
ηλ.ενέργειας

νερό σε υποπίεση
μεμβράνη

νερό σε υδραυλική πίεση

ροή νερού είσοδος νερού


σύστημα Ventouri

Πιεζοηλεκτρικό Σύστημα Ψυχρού Νερού

29
Βλάβες Ηλεκτρικών Θερμοσίφωνων (1)

Περιγραφή Βλάβης:
Ο ηλεκτρικός θερμοσίφωνας δεν λειτουργεί

Πιθανή Αιτία:
Δεν εξασφαλίζεται σωστή ηλεκτροδότηση εξαιτίας:
• της μόνιμης σύνδεσης των αγωγών της γραμμής στις κλέμες της
συσκευής
• του καλωδίου της γραμμής που πιθανόν να μην εμφανίζει
συνέχεια
• βλάβης του θερμοστάτη
• διακοπής στους αγωγούς της ηλεκτρικής αντίστασης
• προβλήματος στον διπολικό διακόπτη του πίνακα

30

Βλάβες Ηλεκτρικών Θερμοσίφωνων (2)

Περιγραφή Βλάβης:
Η θέρμανση του νερού γίνεται σε μεγάλο χρονικό διάστημα

Πιθανή Αιτία:
• Κακή ρύθμιση θερμοστάτη
• Σχηματισμός αλάτων στην ηλεκτρική αντίσταση

31
Ηλεκτρικό Ψυγείο (1)

Χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

Ψυγεία Συμπιέσεως
Ψυγεία Απορροφήσεως

32

Ηλεκτρικό Ψυγείο (2)


Ψυγεία Συμπιέσεως:
• το μικρό κόστος λειτουργίας,
• η παραγωγή θορύβου κατά την λειτουργία τους,
• η χρήση συμπιεστή-ηλεκτρικού κινητήρα και
• η χρήση ψυκτικού υγρού τύπου «φρέον».

Ψυγεία Απορροφήσεως:
• το μεγάλο κόστος λειτουργίας,
• η αθόρυβη λειτουργία,
• η χρήση θερμαντικού στοιχείου (ηλεκτρικού ή καύση
υγραερίου-φυσικού αερίου) και
• η χρήση της αμμωνίας ως ψυκτικό υγρό.

33
Κλάση και Κατηγορίες Ψύξης
Κλάση
Ικανοποιητική λειτουργία από 18 0C έως
Τροπική
430C
Υπό- Ικανοποιητική λειτουργία από 18 0C έως
τροπική 380C
Υπό- Ικανοποιητική λειτουργία από 10 0C έως
εύκρατη 320C
Ικανοποιητική λειτουργία από 16 0C έως
Εύκρατη
320C

Κατηγορίες Ψύξης
Θερμοκρασία
Πλήθος Διάστημα συντήρησης
θαλάμου
αστέρων τροφίμων
κατάψυξης
* -6 0C έως 1 εβδομάδα
** -12 0C έως 1μήνα

*** -18 0C έως 3 μήνες

**** -18 0C έως 12 μήνες


34

Ψυγεία Συμπιέσεως

Παραστατική Μορφή Λειτουργίας Ψυγείου Συμπιέσεως

35
Εξαρτήματα Ψυκτικής Μονάδας

• Συμπιεστής-ηλεκτροκινητήρας
• Συμπυκνωτής
• Εξατμιστής
• Ξηραντής-φίλτρο
• Τριχοειδής
• Εναλλάκτης θερμότητας

36

Συμπιεστής

• Εμβολοφόρος παλινδρομικός, κλειστού τύπου.


• Ηλεκτροκινητήρας μονοφασικός με δύο τυλίγματα.
• Τύλιγμα λειτουργίας.
• Βοηθητικό εκκινήσεως
• Διμεταλλικός θερμικός διακόπτης.

37
Συμπυκνωτής

• Χαλύβδινα διπλά τοιχώματα τύπου Bundy.

• Αύξηση της επιφάνειας του συμπυκνωτή με επικόλληση


συρμάτων πάνω στον σωλήνα.

38

Εξατμιστής

• Κατασκευάζεται από δύο επικολλημένα φύλλα αλουμινίου.

• Φωτογραφική αποτύπωση και δημιουργία τους με


πεπιεσμένο αέρα.

39
Ξηραντής - Φίλτρο
• Χάλκινο περίβλημα.
• Δύο πλέγματα.
• Μεγάλα διάκενα-συγκράτηση μεγάλων αντικειμένων.
• Μικρά διάκενα-συγκράτηση μικρών ακαθαρσιών.
• Ικανότητα απορροφήσεως υγρασίας εξαρτάται από:
• το μέγεθος του και
• την θερμοκρασία.

40

Τριχοειδής Σωλήνας

• Χάλκινη κατασκευή.
• Μηχανική ευαισθησία.
• Εσωτερική διάμετρος <1mm.
• Πλεονεκτεί έναντι των βαλβίδων εκτόνωσης επειδή:
• επιτρέπει την εξισορρόπηση των πιέσεων κατά την
περίοδο μη λειτουργίας και άρα επιτυγχάνεται,
• εκκίνηση συμπιεστή με μικρό φορτίο.

41
Εναλλάκτης Θερμότητας
• Αποτελείται από τον σωλήνα αναρρόφησης και τον τριχοειδή.
• Χάλκινος σωλήνας αναρρόφησης κολλημένος εξωτερικά
κατά μήκος με τον τριχοειδή με επικασσιτεροκόληση.
• Αλουμινένιος σωλήνας αναρρόφησης και εσωτερική
τοποθέτηση του τριχοειδούς.
• Το θερμό υγρό φρέον διερχόμενο από το τριχοειδή δίνει
θερμότητα στο αέριο φρέον και το αντίστροφο.

Αποτέλεσμα:
• υπερθέρμανση αέριου ψυκτικού σώματος πριν την
εισαγωγή του στον συμπιεστή,
• αύξηση της ψυκτικής ισχύος.
42

Ψυκτικό Κύκλωμα Ψυγείου Συμπιέσεως

43
Οικιακό Ψυγείο Λειτουργία Ψύξης και Κατάψυξης
συμπυκνωτής εξαερωτής ψύξεως

μαγνητική βαλβίδα

ξηραντήρας

συλλέκτης
υγρού

συμπιεστής

εξαερωτής καταψύξεως 44

Λειτουργεί ψύξη και κατάψυξη

Οικιακό Ψυγείο Λειτουργία Μόνο Κατάψυξης


συμπυκνωτής εξαερωτής ψύξεως

μαγνητική βαλβίδα

ξηραντήρας

συλλέκτης
υγρού

συμπιεστής
45
εξαερωτής καταψύξεως
Ηλεκτρικό Κύκλωμα Ψυγείου Συμπιέσεως με Χώρο
Ψύξεως και Καταψύξεως
Ν1 L1

φωτισμός διακόπτης πόρτας ειδικός διακόπτης

θερμοστάτης
καταψύκτη
συμπιεστής θ

θερμοστάτης
ψύκτη
ρελαί εκκινήσεως
αντίσταση αποψύξεως θ

μαγνητική βαλβίδα

θερμαντική
αντίσταση θερμοστάτη

46

Ψυγεία Απορροφήσεως (1)

Το σύστημα βρωμιούχου λιθίου-νερού (LiBr-H2O)


• Απορροφητικό μέσο: Χρησιμοποιείται το διάλυμα LiBr-H2O
• Ψυκτικό μέσο: Το εξατμιζόμενο νερό

Το σύστημα αμμωνίας-νερού (NH3-H20)


• Απορροφητικό μέσο: Χρησιμοποιείται το διάλυμα NH3-H2O
• Ψυκτικό μέσο: Η εξατμιζόμενη αμμωνία

47
Ψυγεία Απορροφήσεως (2)
Το σύστημα αμμωνίας-νερού (NH3-H20)
• χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις μικρής ισχύος (έως 15kW)
• απαιτεί θέρμανση του μίγματος αμμωνίας–νερού σε
θερμοκρασία 120-150 0C

Το σύστημα βρωμιούχου λιθίου-νερού (LiBr-H2O)


• χρησιμοποιείται σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις
• δεν μπορεί να έχει χαμηλότερη θερμοκρασία εξατμίσεως
από τους 4 oC (το νερό στερεοποιείται)
• απαιτεί θέρμανση του μίγματος αμμωνίας–νερού σε
θερμοκρασία γύρω στους 880C έως 930C (λειτουργία με
επίπεδο ηλιακό συλλέκτη)
48

Ψυγεία Απορροφήσεως (3)

Το σύστημα αμμωνίας-νερού (NH3-H20)


• Χρησιμοποιείται κυρίως στα οικιακά ψυγεία (κύκλου
απορρόφησης) λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών (κάτω από
το μηδέν)

Το σύστημα βρωμιούχου λιθίου-νερού (LiBr-H2O)


• Χρησιμοποιείται περισσότερο σε συστήματα μεγάλων
ψυκτών.

49
Ψυγεία Aπορροφήσεως
Βραστήρας Συμπυκνωτής
Πτερύγια
ψύξης

Επιστροφή

H 2O
NH4 Η 2O
Η2 NH4

Η2

Θερμική
προστασία
NH4
Νερό Εξαερωτής
Απορροφητήρας

Χώρος ψύξης

Παραστατική Μορφή Λειτουργίας Ψυγείου Απορροφήσεως 50

Βλάβες Οικιακών Ψυγείων (1)


Περιγραφή Βλάβης:
Το ηλεκτρικό ψυγείο δεν λειτουργεί ή υπολειτουργεί.

Πιθανές Αιτίες:
• Δεν εξασφαλίζεται σωστή ηλεκτροδότηση εξαιτίας του καλωδίου
τροφοδοσίας ή του ρευματολήπτη (φις)
• Βλάβη του συμπιεστή
• Χαμηλή τάση ρεύματος
• Κατεστραμμένος ή ελαττωματικός θερμοστάτης
• Ελαττωματικό ρελέ εκκίνησης
51
Βλάβες Οικιακών Ψυγείων (2)

Πιθανές Αιτίες:
• Κατεστραμμένο ή ελαττωματικό θερμικό
• Υπερβολικά χαμηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος οδήγησε σε
μετατροπή του λαδιού σε παχύρευστο και άρα αδυναμία
εκκίνησης του συμπιεστή
• Ελλιπής πλήρωση ψυκτικού σώματος
• Κακός αερισμός του συμπυκνωτή

52

Βλάβες Οικιακών Ψυγείων (3)


Περιγραφή Βλάβης:
• Κατά τη λειτουργία του ηλεκτρικού ψυγείου προκαλείται
υπερβολικός θόρυβος.
Πιθανές Αιτίες:
• Δεν εξασφαλίζεται καλή στερέωση του συμπιεστή στο σώμα της
συσκευής
• Φθαρμένα λάστιχα απόσβεσης κραδασμών συμπιεστή
• Στο χώρο της κατάψυξης δημιουργείται παχύ στρώμα πάγου
• Πρόβλημα στη στεγανότητα της πόρτας (φθαρμένο μαγνητικό
λάστιχο)
53
Βλάβες Οικιακών Ψυγείων (4)
Πιθανές Αιτίες:
• Συνεχής λειτουργία συμπιεστή που ενδεχομένως να οφείλεται σε:
• Κακή ρύθμιση θερμοκρασίας
• Τοποθέτηση ζεστών τροφίμων ή τροφίμων με υγρασία στο χώρο
της συντήρησης
Περιγραφή Βλάβης:
• Η συσκευή ηλεκτροπλήττει
Πιθανές Αιτίες:
• Υπάρχει διαρροή ρεύματος
• Δεν εξασφαλίζεται καλή γείωση
54

Θερμοηλεκτρικός Ψύκτης (TEC) – (1)


• Κατασκευάζονται από δύο
ανόμοιους ημιαγωγούς, έναν
τύπου n και έναν τύπου p
(τελλουριούχο βισμούθιο έντονα
νοθευμένο).
• Τοποθετούνται σε θερμική επαφή
μεταξύ τους, παράλληλα ο ένας
στον άλλο και ενώνονται στο ένα
άκρο με μια θερμικά αγώγιμη
πλάκα συνήθως από χαλκό ή
αλουμίνιο.
55
Θερμοηλεκτρικός Ψύκτης (TEC) – (2)
• Η θερμότητα που απορροφάται Q
Απορροφούμενη
στην ψυχρή ένωση μεταφέρεται Θερμότητα

Ψυχρή επιφάνεια
στη θερμή ένωση με ρυθμό
Ρ Ν Ρ Ν Ρ Ν
ανάλογο του ρεύματος.
Θερμή επιφάνεια
• Στην πράξη, τα ζεύγη Απαγωγός Θερμότητας
(ΨΥΚΤΡΑ)
συνδυάζονται σε μια μονάδα στην
οποία είναι ηλεκτρικά
συνδεδεμένα σε σειρά και
I
θερμικά συνδεδεμένα −

DC πηγή
παράλληλα.

56

Αρχή Λειτουργίας (1)


• Δύο αντικείμενα θεωρούνται ότι βρίσκονται σε θερμική ισορροπία
εάν δεν υπάρχει ανταλλαγή θερμότητας όταν βρίσκονται σε επαφή.

• Δύο αντικείμενα σε διαφορετικές θερμοκρασίες ευρισκόμενα σε


επαφή ανταλλάσουν ενέργεια σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν
θερμική ισορροπία.

• Το έργο που παράγεται κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας είναι


ίσο με τη διαφορά της θερμότητας που χάνεται από το ένα και την
κερδίζει το άλλο

• Τα αντικείμενα λέγεται ότι είναι σε ηλεκτρική ισορροπία, αν δεν


υπάρχει ανταλλαγή θερμότητας όταν βρίσκονται σε επαφή 57
Αρχή Λειτουργίας (2)
• Σε δύο διαφορετικά υλικά σε επαφή, ελεύθερα ηλεκτρόνια θα
μεταφερθούν από το υλικό με το υψηλότερο ενεργειακό επίπεδο
(γνωστό και ως επίπεδο Fermi) στο άλλο, έτσι ώστε τα δύο επίπεδα
ενέργειας να εξισωθούν μεταξύ τους

Στην περίπτωση του TEC:

• Όταν ηλεκτρόνια αφήνουν ένα στοιχείο τύπου p και εισέρχονται στην


«ψυχρή πλευρά» του χαλκού, οπές δημιουργούνται στο στοιχείο
τύπου p καθώς τα ηλεκτρόνια πηγαίνουν σε ένα υψηλότερο επίπεδο
ενέργειας για να φθάσουν το επίπεδο ενέργειας των ηλεκτρονίων που
κινούνται ήδη στον χαλκό.
58

Αρχή Λειτουργίας (3)

• Η επιπλέον ενέργεια για να δημιουργηθούν αυτές οι οπές προέρχεται


από την απορρόφηση θερμότητας.

• Οι νεοσυσταθείσες οπές κινούνται σε όλο τον χαλκό στην «θερμή


πλευρά». Τα ηλεκτρόνια της «θερμής πλευράς» του χαλκού κινούνται
προς το στοιχείο τύπου p και συμπληρώνουν (γεμίζουν) τις οπές,
απελευθερώνοντας την ενέργεια που παράγεται ως θερμότητα.

59
Πλεονεκτήματα των TECs - (1)
• Δεν υπάρχουν κινητά μέρη, οπότε απαιτούν λίγη ή και καθόλου
συντήρηση. Ιδανικά για συστήματα ευαίσθητα στις μηχανικές
δονήσεις.

• Δεν απαιτούνται ψυκτικοί φορείς (φρέον) οπότε, είναι φιλικά προς το


περιβάλλον.

• Λειτουργούν με τη χρήση ανεμιστήρων χαμηλού θορύβου.

• Είναι κατάλληλα για συστήματα πολύ μικρού μεγέθους επομένως και


για συστήματα μικροηλεκτρονικής (microelectronics).

• Έχουν μικρό βάρος.


60

Πλεονεκτήματα των TECs - (2)

• Εμφανίζουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Ξεπερνούν τις 100.000 ώρες


MTBF (Mean Time Between Failures, μέσος χρόνος μεταξύ βλαβών).

• Η παραγόμενη ψύξη ελέγχεται από ρεύμα.

• Έχουν μικρό μέγεθος.

• Χαρακτηρίζονται από γρήγορη, δυναμική απόκριση.

• Επιτυγχάνουν θερμοκρασίες χαμηλότερες από αυτές του


περιβάλλοντος.

61
Φούρνος Μικροκυμάτων

• Χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας.

• Παραγωγή θερμότητας εντός της μάζας των τροφίμων.

Φούρνος Μικροκυμάτων
62

Αρχή Λειτουργίας (1)


• Μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε μικροκυματική.

• Μεταφορά της στο εσωτερικό των τροφίμων.

• Περιορισμός θερμικών απωλειών προς το περιβάλλον (υψηλή


απόδοση).

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΙΚΗ


ΕΝΕΡΓΕΙΑ

~
~ ΚΑΜΠΙΝΑ
~

Παραστατικό Διάγραμμα Λειτουργίας Φούρνου Μικροκυμάτων

63
Αρχή Λειτουργίας (2)
Ο

+ +

-
Η-
Η-

Διπολική Μορφή του Μορίου του Νερού

• Ποσοστό νερού στα τρόφιμα 70 έως 90%.

• Το μόριο του νερού εμφανίζει χαρακτηριστικά δίπολου λόγω:

• Θετικά φορτισμένου ατόμου Ο2 και

• Αρνητικά φορτισμένων ατόμων Η2.

• Τα μικροκύματα είναι ηλεκτρομαγνητικά κύματα με λ<12cm


(f>1GHz). 64

Πρόσκρουση Μικροκύματος σε:


• Μέταλλο:
το κύμα ανακλάται (με βάση τους νόμους
της οπτικής),

• Μονωτικό (γυαλί, πλαστικό, χαρτί):


το κύμα διαπερνά το υλικό χωρίς την
θέρμανση του,

• Υλικό με Ποσότητα Νερού:


το κύμα εξασθενεί και η ισχύς
εξασθένησης μετατρέπεται σε θερμότητα
του υλικού.

65
Περιγραφή Φούρνου Μικροκυμάτων
Αποτελείται από:
• Λυχνία magnetron
• Πηγή τροφοδοσίας
• Σύστημα ελέγχου και ασφάλειας
• Χώρος καμπίνας

ΣΥΣΤΗΜΑ
MAGNETRON ΚΑΜΠΙΝΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ-ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΠΗΓΗ
ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Φούρνου Μικροκυμάτων 66

Πηγή Τροφοδοσίας (1)

Αποτελείται από:
• Μετασχηματιστή με τρία τυλίγματα:
• το πρωτεύον (τάση δικτύου)
• το δευτερεύον υψηλής τάσης (1850V)
• το δευτερεύον χαμηλής τάσης (3.4V)
• Κύκλωμα διπλασιασμού τάσης.

67
Πηγή Τροφοδοσίας (2)

Βασική Τροφοδοτική Διάταξη Φούρνου Μικροκυμάτων

68

Πηγή Τροφοδοσίας (3)


L
Θετική Ημιπερίοδος

+ +
Uc
-
FA F
2000V
UA
N

- - -
L

- + 2000V

- FA F

2000V

N
Αρνητική Ημιπερίοδος + + + 69
Χώρος Καμπίνας
Η λυχνία Magnetron εκπέμπει μικροκυματικά κύματα που μεταφέρονται:

• Απευθείας ή

• Μέσο αγωγού, στο χώρο καμπίνας.

Παραστατική Μορφή Παραγωγής και Μεταφοράς της


Μικροκυματικής Ακτινοβολίας στο Χώρο της Καμπίνας. 70

Ομοιόμορφη Θέρμανση των Τροφίμων


Επιτυγχάνεται με:

• Χρήση κατάλληλων πτερυγίων ανάκλασης ή

• Χρήση περιστρεφόμενης κεραίας

Συσκευή με Πτερύγια Ανάκλασης Συσκευή με Περιστρεφόμενη Κεραία

71
Σύστημα Ελέγχου – Ασφάλειας (1)

Έχουμε τρία συστήματα ασφαλείας:

• Χωρητική Προστασία • Προστασία Παγίδας λ/4


C

Πόρτα Πόρτα
λ Φούρνος
4

Φούρνος

Χωρητική προστασία Παγίδα λ/4

72

Σύστημα Ελέγχου - Ασφάλειας (2)

• Προστασία με Στεγανοποίηση Ferrite

Πόρτα
Φούρνος

Στεγανοποίηση με ferrite

73
Σύστημα Ελέγχου - Ασφάλειας (3)

• Συνδυασμένη Εφαρμογή Συστημάτων Προστασίας

C1
Στεγανοποίηση πόρτας “Ferrit”

Παγίδα λ/4
Πόρτα C2
λ
4
Φούρνος

Εσωτερικό τζάμι πόρτας

Πλέγμα πόρτας

74

Σύστημα Ελέγχου - Ασφάλειας (4)


5
u9
6
e3
24
d2
23

ed

θ
f7
e9 b10
b13

e12 e7

7
HC
e11
d3
HC
a
M
h13 d3 r22 r21 u9 h12 d2 b k3 C
8

e4 e5

k4 k6
3

u9 2

Περιορισμός Ρεύματος Εκκίνησης σε Φούρνους Μικροκυμάτων 75


Σύστημα Ελέγχου - Ασφάλειας (5)
5
u9
6
e3 Προπορεύων διακόπτης

24
d2
23

ed

θ
f7
e9 b10
b13

e12 e7

7
HC
e11
d3
HC
a
M
h13 d3 r22 r21 u9 h12 d2 b k3 C
8

e4 e5

k4 k6
Διακόπτης βραχυκυκλώσεως
3

u9 2

Προστασία Λειτουργίας Φούρνου Μικροκυμάτων με Διακόπτες Ασφαλείας Πόρτας 76

Ρύθμιση Μικροκυματικής Ισχύος (1)


• Με αλλαγή της χωρητικότητας του πυκνωτή

• με ρελέ στο πρωτεύον ή

• με ρελέ στο δευτερεύον.

• Διακόπτοντας περιοδικά την τάση στο πρωτεύον του μετασχηματιστή.

• Διακόπτοντας περιοδικά την υψηλή τάση στο δευτερεύον του


μετασχηματιστή.

• Μειονέκτημα: Ρελέ προδιαγεγραμμένο για διακοπή υψηλών


τάσεων (υψηλού κόστους).

77
Ρύθμιση Μικροκυματικής Ισχύος (2)

78

Ρύθμιση Μικροκυματικής Ισχύος (3)


5
u9
6
e3 Προπορεύων διακόπτης

24
d2
23

ed

θ
f7
e9 b10
b13

e12 e7

7
HC
e11
d3
HC
a
M
h13 d3 r22 r21 u9 h12 d2 b k3 C
8

e4 e5

k4 k6
Διακόπτης βραχυκυκλώσεως
3

u9 2

Προστασία Λειτουργίας Φούρνου Μικροκυμάτων με Διακόπτες


Ασφαλείας Πόρτας 79
Ρύθμιση Μικροκυματικής Ισχύος (4)

Μεταβολή Ισχύος Μικροκυμάτων με Αλλαγή της


Χωρητικότητας του Πυκνωτή C 80

Ρύθμιση Μικροκυματικής Ισχύος (5)


HO

V14 C

d2 r21
a

M d2 e7
V14
b

e11
k3

k4 k6

Ρύθμιση Ισχύος με Ρελέ στο Πρωτεύον


81
Ενότητα 3: Σχεδίαση Θερμαντικών Αντιστάσεων

Σκοποί Ενότητας

Στην 3η Ενότητα ο φοιτητής έρχεται σε επαφή με τη σχεδίαση


θερμαντικών αντιστάσεων και με θέματα που εμπλέκονται με
αυτήν όπως: μεταφορά θερμότητας - απαιτήσεις ηλεκτρικής
ενέργειας θέρμανσης.

4
Περιεχόμενα Ενότητας
• Σχεδίαση Θερμαντικών • Απαιτήσεις Ισχύος
Αντιστάσεων • Θερμαντικές Αντιστάσεις
• Μεταφορά Θερμότητας • Αμίαντος
• Ο Προσανατολισμός της • Μοσχοβίτης
Επιφάνειας
• Μίκα
• Ο Συντελεστής Ακτινοβολίας
• Γη Διατόμων - Στεατίτης
• Παράγοντας Οπτικού
• Αντίσταση (R) - Διάμετρος
Πεδίου
(d)
• Θέρμανση με Αγωγή και
Συναγωγή

Σχεδίαση Θερμαντικών Αντιστάσεων


• Η θερμότητα είναι μια μορφή ενέργειας.
• Είναι η ενέργεια που μεταφέρεται από συστήματα υψηλής
θερμοκρασίας σε συστήματα χαμηλής θερμοκρασίας.
• Δύο συστήματα είναι στην ίδια θερμοκρασία δεν
μεταφέρεται θερμότητα
• Η θερμοκρασία είναι το μέτρο εκείνο με το οποίο
προσδιορίζεται η «θερμική κατάσταση» των διαφόρων
σωμάτων

Εστίες Θερμότητας Ίδιας Θερμοκρασίας 6


Μεταφορά Θερμότητας
Μηχανισμοί μεταφοράς θερμότητας
• Αγωγή (conduction),
• Συναγωγή (ροή ρευστού, convection) και
• Ακτινοβολία (radiation).

Παράγοντες Μεταφοράς Θερμότητας με Αγωγή

Θερμική Αγωγιμότητα:
• Προσδιορίζει την ευκολία ή δυσκολία διάδοσης της θερμότητας
στο εσωτερικό ενός υλικού.
• Ένα υλικό με υψηλή θερμική αγωγιμότητα θερμαίνεται πολύ
γρήγορα.
• Ένα υλικό με χαμηλή θερμική αγωγιμότητα θερμαίνεται αργά.

Επιφάνεια Επαφής:
• Όσο μεγαλύτερη είναι η επαφή τόσο γρηγορότερα μεταφέρεται
η θερμότητα

8
Παράγοντες Μεταφοράς Θερμότητας με
Συναγωγή
• Ο προσανατολισμός της επιφάνειας

• Η γεωμετρία της επιφάνειας

• Οι διαστάσεις της,

• Η ταχύτητα του ρευστού

• Η πυκνότητά του.

Ο Προσανατολισμός της Επιφάνειας (1)

Ροή θερμότητας ανάλογα με τον προσανατολισμό επιφάνειας ([15])

α) Οριζόντιος προσανατολισμός-θερμή επιφάνεια προς τα πάνω,


πολλαπλασιαστής συναγωγής 1,29

β) Κατακόρυφος προσανατολισμός, πολλαπλασιαστής συναγωγής 1,0

γ) Οριζόντιος προσανατολισμός-θερμή επιφάνεια προς τα κάτω,


πολλαπλασιαστής συναγωγής 0,63
10
Ο Προσανατολισμός της Επιφάνειας (2)
1000

900

800

Θερμοκρασία (oC) 700

600

500

400

300

200

100

0
0,1 1,0 10,0

Ισχύς Απωλειών (W/cm2)


Ακτινοβολία μέλανος σώματος
Συναγωγή κατακόρυφης μη μονωμένης επιφάνειας

11

Ο Προσανατολισμός της Επιφάνειας (3)

• Ιξώδες: ορίζεται η τάση ενός υγρού να αντιστέκεται στη ροή.

• Υγρά υψηλού ιξώδους είναι πολύ πηχτά και ρέουν πολύ αργά.

• Η μελάσα και το μέλι είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα υγρών


υψηλού ιξώδους

12
Παράγοντες, Μεταφοράς Θερμότητας
Μέσω Ακτινοβολίας (1)

• Ο συντελεστής ακτινοβολίας,

• Ο παράγοντας οπτικού πεδίου,

• Η θερμοκρασία και

• Το μήκος κύματος

13

Παράγοντες, Μεταφοράς Θερμότητας


Μέσω Ακτινοβολίας (2)

Ανάκλαση, Απορρόφηση και Μετάδοση Ακτινοβολίας

14
Ο Συντελεστής Ακτινοβολίας (1)

• Είναι η μέτρηση της ικανότητας του υλικού να απορροφά


και να εκπέμπει ακτινοβολία.

• Όταν χρησιμοποιούμε θέρμανση με ακτινοβολία, το


αντικείμενο που πρόκειται να θερμανθεί θα πρέπει να έχει
τη μεγαλύτερη δυνατή απορροφητικότητα.

• Αποφεύγουμε γενικά να χρησιμοποιούμε θερμαντήρα με


ακτινοβολία εάν ένα υλικό έχει χαμηλή απορροφητικότητα.

15

Ο Συντελεστής Ακτινοβολίας (2)

Ειδική Συντελεστής ακτινοβολίας


θερμότητα Ισχυρά
Υλικό Γυαλισμένη Μέτρια
(Kcal/kg οξειδωμέν
οC) επιφάνεια οξειδωμένη
η
Μέλαν
1.00
σώμα
Αλουμίνιο 0.24 0.09 0.11 0.22
Ορείχαλκος 0.10 0.04 0.35 0.60
Χαλκός 0.10 0.04 0.03 0.65

16
Παράγοντας Οπτικού Πεδίου (1)
• Όσο μικρότερη είναι η απόσταση μεταξύ της πηγής
θερμότητας και ενός αντικειμένου, τόσο μεγαλύτερη
ακτινοβολούμενη ενέργεια θα πέσει στο αντικείμενο.

• Όσο μεγαλύτερος είναι ο στόχος τόσο περισσότερη


ακτινοβολούμενη ενέργεια ανακόπτει.

• Αποφεύγουμε γενικά να χρησιμοποιούμε θερμαντήρα με


ακτινοβολία εάν ένα υλικό έχει χαμηλή απορροφητικότητα.

17

Παράγοντας Οπτικού Πεδίου (2)


• Οι σχέσεις απόστασης και μέγεθος και σχήμα συνδυάζονται
σε κάτι που λέγεται Παράγοντας Οπτικού Πεδίου

Παράγοντας οπτικού πεδίου


Μ= λόγος του πλάτους του θερμαντήρα προς την απόσταση από το αντικείμενο
Ν= λόγος του μήκους του θερμαντήρα προς την απόσταση από το αντικείμενο 18
Θερμοκρασία (1)

• Η μεταφορά θερμότητας μέσω ακτινοβολίας εμφανίζεται


όταν υπάρχει μια διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ δύο
αντικειμένων.

• Όσο μεγαλύτερη είναι αυτή η διαφορά θερμοκρασίας, τόσο


μεγαλύτερη είναι η μεταφορά θερμότητας από το θερμό
αντικείμενο στο κρύο αντικείμενο.

19

Θερμοκρασία (2)

σ ⋅ (T − T )
1
4
2
4

• σ = σταθερά Stefan Boltzman = 5,6704×10−8 W·/m2·K4


• T1 = θερμοκρασία πηγής (θερμαντήρα) σε Κ
• T2 = θερμοκρασία φορτίου σε Κ

20
Μήκος Κύματος
• Ένα υλικό θα απορροφήσει μόνο ορισμένα μήκη κύματος
από την προσπίπτουσα ακτινοβολίας

• Η γνώση των μηκών που απορροφώνται καλύτερα από ένα


υλικό, οδηγεί στη βέλτιστη ρύθμιση της θερμοκρασίας των
θερμαντήρων με σκοπό την αύξηση της απόδοσης του
συστήματος ακτινοβολίας.

• Για την πλειοψηφία των εφαρμογών οι επιπτώσεις της


θερμοκρασίας και του μήκους κύματος στην ικανότητα
ακτινοβολίας ενός υλικού μπορούν να αγνοηθούν
21

Απαιτήσεις Ενέργειας Ηλεκτρικής


Θέρμανσης (1)

Διακρίνουμε:

• Τη θερμότητα εκκίνησης (Start-up Heating) και

• Τη θερμότητα λειτουργίας (Operation Heating).

22
Απαιτήσεις Ενέργειας Ηλεκτρικής
Θέρμανσης (2)
• Θερμότητα Εκκίνησης: είναι η θερμική ενέργεια που απαιτείται
για την αύξηση της θερμοκρασίας του συστήματος από μια
αρχική θερμοκρασία σε μια τελική, εντός συγκεκριμένου
χρονικού διαστήματος γνωστού ως χρόνου εκκίνησης (start-up
time, ts).

• Θερμότητα Λειτουργίας: είναι η θερμική ενέργεια που


απαιτείται για τη διατήρηση της επιθυμητής θερμοκρασίας εντός
συγκεκριμένου χρόνου λειτουργίας, γνωστού ως χρόνου κύκλου
λειτουργίας (working cycle time, tw).
23

Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (1)

Θερμότητα Αύξησης Θερμοκρασίας:

Q1 ή Q2
= 1,168 w C p ∆Τ

Όπου:
Q1 = Η θερμότητα που απαιτείται για να αυξηθεί η θερμοκρασία των
υλικών κατά τη διάρκεια της εκκινήσεως σε Wh
Q2 = Η θερμότητα που απαιτείται για να αυξηθεί η θερμοκρασία των
υλικών κατά τη διάρκεια του κύκλου λειτουργίας σε Wh
W = Το βάρος του υλικού σε Kg
Cp = Η ειδική θερμότητα του υλικού σε Kcal/Kg °C
ΔΤ = Η αύξηση της θερμοκρασίας του υλικού σε °C
ο συντελεστής 1,168 μετατρέπει τα kcal σε Wh 24
Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (2)

Θερμότητα Τήξης / Ατμοποίησης:

Q3 ή Q4 = 1,168 w H f ή 1,168 w H v

Όπου:
Q3 = Η θερμότητα που απαιτείται για την τήξη/ατμοποίηση ενός
υλικού κατά τη διάρκεια της εκκίνησης σε Wh
Q4 = Η θερμότητα που απαιτείται για την τήξη/ατμοποίηση ενός
υλικού κατά τη διάρκεια του κύκλου λειτουργίας σε Wh
W = Το βάρος του υλικού σε Κg
Hf = Η λανθάνουσα θερμότητα τήξης σε Kcal/Kg
Hv = Η λανθάνουσα θερμότητα εξατμίσεως σε Kcal/Kg
25

Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (3)

Απώλειες Θερμότητας Λόγω Αγωγής:

k A ∆Τ
QL1 = 1,168
L
Όπου:

QL1 = Οι απώλειες θερμότητας λόγω αγωγής σε W


k = Η θερμική αγωγιμότητα σε
Α = Η επιφάνεια μεταφοράς θερμότητας σε m2
L = Το πάχος του υλικού σε cm
ΔΤ = Η διαφορά θερμοκρασίας σε 0C

26
Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (4)

Απώλειες Θερμότητας Λόγω Συναγωγής:

QL2 = A Pconv CF (W)

Όπου:
QL2 = Οι απώλειες θερμότητας λόγω αγωγής σε W
Α = Το εμβαδόν επιφάνειας σε cm2
Pconv = Η πυκνότητα απωλειών συναγωγής σε κατακόρυφες αμόνωτες
επιφάνειες σε W/cm2.
CF = Ο παράγοντας προσανατολισμού επιφάνειας

Θερμή επιφάνεια προσανατολισμένη οριζόντια προς τα άνω = 1,29


Θερμή επιφάνεια προσανατολισμένη κάθετα = 1,00
Θερμή επιφάνεια προσανατολισμένη οριζόντια προς τα κάτω = 0,63 27

Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (5)

Απώλειες Θερμότητας Λόγω Ακτινοβολίας:

QL3 = Α Prad e (W)


Όπου:

QL3 = Οι απώλειες θερμότητας ακτινοβολίας σε W


A = Το εμβαδόν της επιφάνειας σε cm2
Prad = Η πυκνότητα απωλειών ακτινοβολίας σε μαύρες επιφάνειες σε
W/cm2.
e = Ο συντελεστής ακτινοβολίας της επιφάνειας του υλικού

Συνολικές Απώλειες Θερμότητας


QL = QL1 + QL2 + QL3
28
Θέρμανση με Αγωγή και Συναγωγή (6)

Ισχύς Εκκίνησης:

 Q + Q3 2 
Ps =  1 + (QL )  (1 + S .F )
 ts 3 
Όπου:

Q1 = Η θερμότητα που απορροφάται από τα υλικά κατά τη διάρκεια


της εκκίνησης σε Wh
Q3 = Η λανθάνουσα θερμότητα που απορροφάται κατά τη διάρκεια
εκκίνησης σε Wh
QL = Οι συνολικές απώλειες σε Wh
S.F. = Ο παράγοντας ασφάλειας (0,1 έως 0,2)
ts = Ο απαιτούμενος χρόνος εκκίνησης σε h
29

Απαιτήσεις Ισχύος (1)

Ισχύς Εκκίνησης:

 Q + Q3 2 
Ps =  1 + (QL )  (1 + S .F )
 ts 3 
Όπου:

Q1 = Η θερμότητα που απορροφάται από τα υλικά κατά τη διάρκεια


της εκκίνησης σε Wh
Q3 = Η λανθάνουσα θερμότητα που απορροφάται κατά τη διάρκεια
εκκίνησης σε Wh
QL = Οι συνολικές απώλειες σε Wh
S.F. = Ο παράγοντας ασφάλειας (0,1 έως 0,2)
ts = Ο απαιτούμενος χρόνος εκκίνησης σε h
30
Απαιτήσεις Ισχύος (2)

Ισχύς Λειτουργίας:

 Q2 + Q4 
P=
0  + (QL  (1 + S .F )
)
 t w 
Όπου:

Q2 = Η θερμότητα που απορροφάται από τα υπό επεξεργασία υλικά


κατά τη διάρκεια του κύκλου λειτουργίας σε Wh
Q4 = Η πρόσθετη θερμότητα που απορροφάται από τα υπό
θέρμανση υλικά κατά τη διάρκεια του κύκλου λειτουργίας σε Wh
QL = Οι συνολικές απώλειες σε W
S.F. = Ο παράγοντας ασφάλειας (0,1 έως 0,2)
tw = Η διάρκεια του κύκλου λειτουργίας σε ώρες (h)
31

Θερμότητα Ακτινοβολίας
Η συνολική ή «καθαρή» θερμότητα που μεταφέρεται μέσω
ακτινοβολίας μεταξύ δύο παράλληλων επιφανειών απείρου μεγέθους

PR 1 
ν =
= σ (T14 − T24 )   F
A  ef 
Όπου:

PR = η ισχύς που απορροφάται από το φορτίο (Watt) -


Α = η επιφάνεια του πομπού-θερμαντήρα σε cm2 - γνωστή ή
υποτιθέμενη
σ = η σταθερά Stefan Boltzman = 5,6704×10−8 W(/m2·K4 )
T1 = η θερμοκρασία πομπού-θερμαντήρα σε K
T2 = η θερμοκρασία δέκτη-φορτίου σε K
ef = ο ισοδύναμος συντελεστής ακτινοβολίας
F = ο παράγοντας οπτικού πεδίου (0 έως 1.0) 32
Ισοδύναμος Συντελεστής Ακτινοβολίας
Υλικών
Η συνολική ή «καθαρή» θερμότητα που μεταφέρεται μέσω
ακτινοβολίας μεταξύ δύο παράλληλων επιφανειών απείρου μεγέθους

PR 1 
ν =
= σ (T14 − T24 )   F
A  ef 
Όπου:

PR = η ισχύς που απορροφάται από το φορτίο (Watt) -


Α = η επιφάνεια του πομπού-θερμαντήρα σε cm2 - γνωστή ή
υποτιθέμενη
σ = η σταθερά Stefan Boltzman = 5,6704×10−8 W(/m2·K4 )
T1 = η θερμοκρασία πομπού-θερμαντήρα σε K
T2 = η θερμοκρασία δέκτη-φορτίου σε K
ef = ο ισοδύναμος συντελεστής ακτινοβολίας
F = ο παράγοντας οπτικού πεδίου (0 έως 1.0) 33

Ισοδύναμος Συντελεστής Ακτινοβολίας


Υλικών
1 1
ef = + −1 Ανοιχτές-επίπεδες επιφάνειες
es eL
1 Ds  1  Ομόκεντροι κύλινδροι με
ef = + ×  − 1 ακτινοβολία από μέσα προς τα έξω
es DL  eL 

1  Ds 1  Ομόκεντροι κύλινδροι με
ef = +  ×  −1
es  DL eL  ακτινοβολία από έξω προς τα μέσα

Όπου:
es = ο συντελεστής ακτινοβολίας πομπού-θερμαντήρα
eL = ο συντελεστής ακτινοβολίας δέκτη-φορτίου
DS = η διάμετρος του πομπού-θερμαντήρα
DL = η διάμετρος του δέκτη-φορτίου 34
Αξιολόγηση Ισχύος
• Σύγκριση ισχύος εκκίνησης με την ισχύ λειτουργίας.
• Επιμήκυνση χρόνου εκκινήσεως ώστε η ισχύς εκκινήσεως να
εξισωθεί με την ισχύ λειτουργίας.
10% συντελεστής ασφαλείας S.F.

Συνολικές
10% συντελεστής ασφαλείας S.F.
Απώλειες
αγωγής

Απώλειες (W)

2/3 των
απωλειών συναγωγής
ακτινοβολίας αγωγής

Συνολικές απώλειες 
QL
λειτουργίας συναγωγής
ακτινοβολίας

QL
Αρχική θερμότητα για
τήξη ή ατμοποίηση Q3

Θερμότητα για τήξη ή ατμοποίηση Q4

Αρχική θερμότητα για την


αύξηση της θερμοκρασίας Q1 Θερμότητα για την αύξηση της
θερμοκρασίας από Τ1 σε Τ2 Q2
συσκευής και υλικών σε Τ1














Χρόνος εκκίνησης Χρόνος λειτουργίας
Χρόνος (ώρες) 35

Θερμαντικές Αντιστάσεις
Θερμαντικοί Αγωγοί:

• Μεταλλικοί, μορφής:
• Σπειρών,
• Σύρματος,
• Λωρίδων,
• Ταινιών,
• Ειδικής μορφής

• Μη Μεταλλικοί, μορφής:
• Ράβδων,
• Σωλήνων

• Αυτοβασταζόμενοι
• Στηριζόμενοι σε μονωμένους ειδικούς φορείς.
36
Υλικά Κατασκευής
Οριακή Ειδική
Θερμοκρασία Υλικά Αντίσταση
(0C) (Ωmm2/m)
Νάργυρος 0.30
(58%Cu, 22%Ni)
Νικελίνη 0.30
400 (67%Cu, 31%Ni, 2%Mn)
Κωνσταντάν-Ρεοτάν 0.50
(55%Cu,45%Ni)

1075 Χρωμιονικελίνη περιέχουσα Fe 1.00


(60%Ni, 15%Cr 23%Fe, 2%Mn)

1150 Χρωμιονικελίνη μη περιέχουσα Fe 1.1-1.2


(80%Ni, 20%Cr ίχνη Mn & Μο)

1250 Χρώμιο-Αλουμίνιο-Χάλυβας 1.40


Megapyr (65%Fe, 30%Cr, 5Al)

1150 Kanthal 1.45


(65,7%Fe, 25%Cr, 5,5Al, 2%Co)

950 Ferropyr (86%Fe, 6%Cr, 8%Al) 1.20


37

Υλικά Θερμαντικών Αντιστάσεων με


Βάση την Οριακή Θερμοκρασία
Θερμοκρασία
Σύνθεση
Λειτουργίας (οC)
Θλ<400 Χρήση
Cu-Ni
κραμάτων
Θλ <950 Cu-Ni περιέχοντα
-//-
Fe
950<Θλ<1100 Cu-Ni μη
-//-
περιέχοντα Fe
1100<Θλ<1200 -//- Cr-Al-χάλυβα
1200<Θλ<2000 -//- Μολυβδαίνιο
2000<Θλ<2800 -//- Βολφράμιο
1300<Θλ<1500 -//- Καρβορούντιο
3000<Θλ -//- Γραφίτης
38
Κύριοι Φορείς Θερμαντικών Αγωγών.

Υλικό Θερμοκρασία
Λειτουργίας (οC)
Αμίαντος <400
Μικανίτης (μοσχοβίτης) <600
Μίκα <800
Γη Διατόμων <800
Στεατίτης (πυριτικό μαγνήσιο) <1000
Πυρίμαχος άργιλος <1100

39

Αμίαντος

Αμίαντος:

• Ινώδες πυριτικό υλικό


• Καλός μονωτής του ηλεκτρισμού και της θερμότητας
• Η χρήση του έχει απαγορευθεί

40
Μοσχοβίτης
Μοσχοβίτης:
• Το κοινότερο μέλος της ομάδας των μαρμαρυγιών.
• Χρησιμοποιείται στην κατασκευή:
• Ηλεκτρικών σιδήρων για σιδέρωμα, διαχωρίζει την
αντίσταση από την πλάκα σιδερώματος)
• Πυκνωτών (η ευκαμψία του επιτρέπει και τις αναδιπλώσεις
σε πυκνωτές χάρτου)
• Μετασχηματιστών
• Σε ηλεκτρικές συσκευές θέρμανσης. Τα μεγάλα διαφανή
φύλλα του χρησιμοποιούνται σε φούρνους Υ.Θ. αντί για
γυαλί, καθώς παρουσιάζουν ικανή διαφάνεια, υψηλή
θερμική μόνωση και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα σε
μηχανικές και θερμικές καταπονήσεις. 41

Μίκα
• Ορυκτό μονωτικό υλικό.
• Έχει καλές μονωτικές ιδιότητες,
• Είναι άφλεκτη,
• Αντέχει σε κρούσεις, πιέσεις και ψηλές θερμοκρασίες
• Χρησιμοποιείται στην κατασκευή:
• Μονώσεων θερμαντικών αντιστάσεων
• Πυκνωτών
• Συλλεκτών ηλεκτρικών μηχανών
• Στηριγμάτων ηλεκτρικών αντιστάσεων κλπ.

42
Γη Διατόμων - Στεατίτης
Γη Διατόμων:
• Ορυκτό φυτικής προέλευσης
• Σχηματίζεται από τη συσσώρευση ενός τεράστιου αριθμού
απολιθωμένων διατόμων
Στεατίτης:

• Πυριτικό ορυκτό του μαγνησίου


• Απρόσβλητος από οξέα και υψηλές θερμοκρασίες
• Δεν αναφλέγεται
• Έχει μικρή θερμική και ηλεκτρική αγωγιμότητα,
• Χρησιμοποιείται:
• στην βιομηχανία χάρτου
• κεραμικών
• ελαστικών καΙ
• μονωτικών. 43

Υπολογισμός Θερμαντικού Αγωγού


Κυκλικής Διατομής
Ολική Επιφάνεια (S) Θερμαντικού Αγωγού:
P
S= (cm2)
v
Για κυκλική διατομή ισχύει:

S = 10πdl (cm2)

Μήκος (l) Θερμαντικού Αγωγού:

P
(m) ή R πd 2 (m)
l= l=
10πdν ρ 4
44
Αντίσταση (R) - Διάμετρος (d)
Αντίσταση (R) Θερμαντικού Αγωγού:
l (Ω)
R=ρ
πd / 4
2

Διάμετρος (d) Θερμαντικού Αγωγού:


d = 0.3443
vR
( P = I 2 R =V 2 / R )
I 2ρ ή
⇒ d = 0.3443
v

V 2
ρ (mm)
d = 0.3443
vR 2 45

Ειδική Αντίσταση (ρ) – Τυχαίες Θερμοκρασίες θ1 & θ2


Ειδική Αντίσταση (ρ) Θερμαντικού Αγωγού:

ρθ = ρ 20 [1 + a20 (θ − 20) ] (Ωmm2/m)

Όπου α20:
a20 1
aθ = = (1/°C)
1 + a20 ∆θ 1
+ ∆θ
a20

Για Τυχαίες Θερμοκρασίες θ1 και θ2:

ρθ = ρθ 1 + aθ (θ 2 − θ1 ) 
2 1 1 (Ωmm2/m)
46
Θερμοκρασίες Λειτουργίας Συσκευών
Οικιακής ή Μικρής Επαγγελματικής Χρήσης
Θερμοκρασία
Είδος συσκευής
λειτουργίας (οC)

Παρασκευαστήρες θερμού νερού


(θερμαντήρες διελεύσεως) με 30
παροχή 0.15lt/min
Θερμαστές χώρου 70
Παρασκευαστήρες θερμού νερού
95
(αποταμιευτήρες)
Θερμαντικά προσκέφαλα 75
Ηλεκτρικά σίδερα 200
Ηλεκτρικά τηγάνια 250
Μαγειρικές πλάκες (ανοικτές) 300
Ηλεκτρικοί φούρνοι 350 47

Θερμοκρασίες Λειτουργίας Συσκευών


Βιοτεχνίας και στη Βιομηχανίας
Θερμοκρασία
Είδος συσκευής λειτουργίας
(οC)
Θερμαντήρες διελεύσεως για κεντρική
εγκατάσταση θερμού νερού και 95
κεντρική εγκατάσταση θερμάνσεως
Θερμαστές χώρου 70 ή 120
Αποταμιευτήρες θερμού νερού με
165
πίεση <6Αtm
Ερμάρια, κλίβανοι, θάλαμοι,
σήραγγες ξηράνσεως για φόρμες
πλυντηρίου, πηνία, χημικά προϊόντα, 100 έως 200
συσκευές αποστειρώσεως,
θερμαντικά σώματα στο δάπεδο.
Ηλεκτρικοί ατμολέβητες ανάλογα με
≈700
την πίεση
Μεγάλες ηλεκτρικές χύτρες με ατμό
102
0.3Αtm
Συσκευές ψησίματος ≈700 48
Θερμοκρασίες Λειτουργίας Συσκευών
Βαριάς Βιομηχανίας

Θερμοκρασία
Κατεργασία λειτουργίας
(οC)
Παραγωγή χάλυβα ≈3000
Κατεργασία χάλυβα
150 έως 1350
(αναλόγως του προορισμού)

49

Αισθητήρες Μέτρησης Θερμοκρασίας με


Επαφή

Θερμοζεύγος RTD Θερμίστορ

• Γρήγορη απόκριση σε • Σταθερή και ακριβής • Υψηλή έξοδος γρήγορη


μεταβολές της θερμο- • Ανθεκτική στους ρύπους απόκριση
κρασίας • Πιο γραμμική συγκρι-τικά • Μέτρηση με χρήση δύο
Πλεονεκτήματα

• Απλή στιβαρή κατά-σκευή με το θερμοζεύγος ωμικών αγωγών


• Λειτουργία σε υψηλή • Μέτρηση θερμο-κρασίας • Σημειακή μέτρηση θερ-
θερμοκρασία (1700°C) μιας περιοχής μοκρασίας
• Σημειακή μέτρηση θερ- • Υψηλή επαναληψι-μότητα • Υψηλή αντίσταση
μοκρασίας • Υψηλή ευαισθησία σε
μικρές μεταβολές της
θερμοκρασίας
• Μη γραμμικότητα • Απαιτείται πηγή ρεύματος • Μη γραμμικότητα
• Χαμηλή τάση • Χαμηλή αντίσταση • Περιορισμένο εύρος
Μειονεκτήματα

• Χαμηλή ευστάθεια και • Αυτόθερμανση θερμοκρασίας


επαναληψιμότητα • Αργή απόκριση • Εύθραυστη
• Μικρή ευαισθησία σε μικρές • Μικρή ευαισθησία σε • Απαιτείται πηγή ρεύμα-τος
μεταβολές της θερμοκρασίας μικρές μεταβολές της • Αυτόθερμανση
θερμοκρασίας 50
Ενότητα 4: Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων

Σκοποί Ενότητας

Ο στόχος της 4ης Ενότητας είναι η εξοικείωση του φοιτητή με τη


σχεδίαση μαγνητικών εξαρτημάτων και ειδικότερα η
ενασχόλησή του με μαγνητικά υλικά και πυρήνες , η σχεδίαση
πηνίου και η σχεδίαση μετασχηματιστή.

4
Περιεχόμενα Ενότητας

• Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων


• Απώλειες Υστέρησης
• Σχεδίαση Πηνίων
• Επιλογή Πυρήνα
• Επιλογή Μπομπίνας
• Επιλογή Διατομής Αγωγού
• Διαστασιολόγηση Αυτεπαγωγής
• Υπολογισμός Απωλειών και ΔΘ

Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων (1)


• Οι μετασχηματιστές και τα πηνία είναι αναπόσπαστο τμήμα
πολλών ηλεκτρικών συστημάτων και συσκευών.
• Η συχνότητα λειτουργίας αποτελεί ένα από τα βασικά
κριτήρια βάσει των οποίων επιλέγεται το είδος των υλικών
που χρησιμοποιούνται κάθε φορά.

Μαγνητικά Υλικά & Πυρήνες:


Τα διαθέσιμα υλικά πυρήνων χωρίζονται σε δύο μεγάλες
κατηγορίες:
• Σιδηρομαγνητικά Υλικά και
• Φερριτικά Υλικά
6
Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων (2)

Σιδηρομαγνητικά Υλικά: Είναι κράματα σιδήρου με μικρές


προσμείξεις άλλων στοιχείων όπως χρώμιο και πυρίτιο.

Παρουσιάζουν:
• Υψηλή αγωγιμότητα (σε σχέση με τους φερρίτες)
• Υψηλή τιμή κορεσμού του Β(1,8 Τ)
• Απώλειες υστέρησης και
• Απώλειες δινορευμάτων

Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων (3)

Χρησιμοποιούνται:
Συνήθως σε εφαρμογές χαμηλής συχνότητας (<2kHz) επειδή οι
απώλειες δινορευμάτων αυξάνονται σημαντικά όταν αυξάνεται
η συχνότητα λειτουργίας.

Κατασκευάζονται:
Από μονωμένα φύλα του υλικού αυτού (ελάσματα) έτσι ώστε να
μειωθούν οι απώλειες δινορευμάτων ακόμα και σε συχνότητες
της τάξης των 50 ή 60 Hz.

8
Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων (4)
Επιπλέον, κάποιοι πυρήνες κατασκευάζονται από:
• Κονιοποιημένο σίδηρο (Powdered Iron) και
• Κράματα Κονιοποιημένου Σιδήρου.

Ο κονιοποιημένος σίδηρος αποτελείται από:


• Μικρά σωματίδια σιδήρου
• Ηλεκτρικά απομονωμένα οπότε και εμφανίζει υψηλότερη ρ
από τον ελασματοποιημένο σίδηρο.
• Εμφανίζουν χαμηλότερες τιμές δινορευμάτων και συνεπώς
μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε υψηλότερες συχνότητες.
9

Σχεδίαση Μαγνητικών Εξαρτημάτων (5)


Οι φερρίτες είναι μίγματα οξειδίων του σιδήρου και άλλων
μαγνητικών στοιχείων (μαγγάνιο Mn, ψευδάργυρος Zn).
Οι φερρίτες χαρακτηρίζονται από:
• Υψηλή ειδική αντίσταση
• Σχετικά χαμηλή τιμή κορεσμού του Β(0,3 T)

Οι τιμές των δινορευμάτων που εμφανίζουν είναι ιδιαίτερα


χαμηλές λόγω της υψηλής ειδικής αντίστασής τους.
Αυτά τα υλικά είναι κατάλληλα για εφαρμογές υψηλών
συχνοτήτων.
10
Απώλειες Υστέρησης (1)

Οι φερρίτες είναι μίγματα οξειδίων του σιδήρου και άλλων


μαγνητικών στοιχείων (μαγγάνιο Mn, ψευδάργυρος Zn).

11

Απώλειες Υστέρησης (2)


Η καμπύλη αυτή είναι η γραφική παράσταση της μαγνητικής
επαγωγής B (Tesla) συναρτήσει της έντασης του μαγνητικού
πεδίου H (A/m). Τα δύο αυτά μεγέθη συνδέονται μεταξύ τους
με την παρακάτω σχέση:

Β= μ0μrH

Όπου:
μo= H μαγνητική διαπερατότητα του κενού (4π10-7 Η/m)
μr= H σχετική μαγνητική διαπερατότητα του υλικού
12
Απώλειες Υστέρησης (3)
B μ1 μ2 μ3

Α E
D
C

μ1>μ2>μ3

Η μαγνητική διαπερατότητα ενός υλικού δίνεται από την κλίση


της εφαπτόμενης σε ένα σημείο της καμπύλης Β-Η του υλικού
αυτού σε σχέση με τον οριζόντιο άξονα.

13

Απώλειες Υστέρησης (4)

Για παράδειγμα, η κλίση της εφαπτομένης στα σημεία C, D και E


αντιστοιχεί σε διαφορετικές τιμές του μ (μ1, μ2, μ3 αντιστοίχως)
για το συγκεκριμένο μαγνητικό υλικό, όταν σε αυτό αναπτυχθεί
Η που αντιστοιχεί στα συγκεκριμένα σημεία.

Όσο πλησιάζουμε τον κόρο (η Β-Η καμπύλη γίνεται παράλληλη


στον άξονα Η) η κλίση της καμπύλης γίνεται ελάχιστη οπότε, Β =
μοΗ.

14
Απώλειες Υστέρησης (5)
B
(Tesla)

B2dc
B1dc

H1dc H2dc H
(A/m)
Σε περίπτωση που στο υλικό υπάρχει dc συνιστώσα πάνω στην οποία
υπερτίθεται ac συνιστώσα τότε η τιμή του μ εξαρτάται από αυτή την
dc συνιστώσα γιατί αυτή προκαλεί ένα dc μαγνητικό πεδίο Hdc και
αντίστοιχη μαγνητική επαγωγή Bdc.
Ανάλογα με τη θέση του σημείου λειτουργίας πάνω στην καμπύλη Β-Η
προκύπτει διαφορετική τιμή για τη μαγνητική διαπερατότητα μ και
κατ’ επέκταση διαφορετική τιμή αυτεπαγωγής (όπως θα φανεί σε
15
επόμενη ενότητα).

Απώλειες Υστέρησης (6)


B
(Tesla)

B2dc
B1dc

H1dc H2dc H
(A/m)

Το εμβαδόν της περιοχής που καταλαμβάνει η Β-Η χαρακτηριστική εκφράζει


την παραγωγή έργου στο υλικό από το επιβαλλόμενο πεδίο.
Το έργο μετατρέπεται σε θερμότητα στο μαγνητικό υλικό (απώλειες
υστέρησης). Οι απώλειες αυτές οδηγούν σε αύξηση της θερμοκρασίας του
υλικού.
Οι απώλειες υστέρησης αυξάνουν με την αύξηση της μαγνητικής επαγωγής
Β και της συχνότητας λειτουργίας f. 16
Απώλειες Υστέρησης (7)

𝑃𝑃𝑠𝑠𝑠𝑠 = 𝑘𝑘𝑓𝑓 𝑎𝑎 (𝐵𝐵𝑎𝑎𝑎𝑎 )𝑑𝑑


Όπου:
Psp = Oι απώλειες ανά όγκο του μαγνητικού υλικού (W/m3)
k,a,d = Eίναι σταθερές που εξαρτώνται από το μαγνητικό υλικό
Βac = η τιμή κορυφής της εναλλασσόμενης συνιστώσας της μαγνητικής επαγωγής.

Σε περίπτωση που υπάρχει και dc συνιστώσα (π.χ. η περίπτωση σχεδίασης ενός


πηνίου choke) τότε αυτή θα πρέπει να αφαιρεθεί. 17

Σχεδίαση Πηνίων

Η σχεδίαση ενός πηνίου περιλαμβάνει:

• Επιλογή πυρήνα
• Επιλογή μπομπίνας
• Επιλογή διατομής αγωγού
• Διαστασιολόγηση αυτεπαγωγής
• Υπολογισμός απωλειών & αύξησης θερμοκρασίας

18
Επιλογή Πυρήνα

• Οι απώλειες υστέρησης και επομένως η συχνότητα λειτουργίας


καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την επιλογή του πυρήνα που θα
χρησιμοποιηθεί.

• Σε χαμηλές συχνότητες (50 ή 60 Hz) χρησιμοποιούνται πυρήνες


από σιδηρομαγνητικό υλικό με τη μορφή ελασμάτων ή πυρήνες
από κονιοποιημένο σίδηρο (powdered iron) όταν οι διαστάσεις και
το κόστος των τυποποιημένων πυρήνων και μπομπίνων το
επιτρέπουν.

• Όταν η συχνότητα λειτουργίας αυξάνεται (>10kHz) τότε η


χρησιμοποίηση φερριτών φαίνεται ότι είναι μάλλον μονόδρομος.

19

Επιλογή Μπομπίνας (1)

Η επιλογή μπομπίνας είναι μια απόφαση που ο μηχανικός θα πρέπει


να πάρει στην αρχή της σχεδίασης του μαγνητικού εξαρτήματος.

Η επιλογή του στηρίζεται:

• Στις εμπορικά διαθέσιμες μπομπίνες για το είδος του πυρήνα που


προτίθεται να χρησιμοποιήσει,
• Στη διατομή του αγωγού που θα χρησιμοποιηθεί
• Στον αριθμό των σπειρών που θα προκύψει σε επόμενο βήμα της
σχεδίασής του.

20
Επιλογή Μπομπίνας (2)

• Το επίπεδο της εμπειρίας του σχεδιαστή θα παίξει


αποφασιστικό ρόλο στην αρχική του επιλογή.

• Η αρχική αυτή επιλογή συχνά δεν είναι και η τελική, αφού με


βάση τα αποτελέσματα που θα προκύψουν από επόμενο
βήμα/βήματα είναι δυνατόν αυτή να αλλάξει οπότε και η
σχεδίαση να επαναληφθεί.

21

Επιλογή Μπομπίνας (3)

Από την επιλογή της μπομπίνας θα προκύψουν:

• Το διαθέσιμο τμήμα της μπομπίνας για περιέλιξη (γνωστό και


ως παράθυρο περιέλιξης)
• Η διατομή του πυρήνα (Ac)
• Το μέσο μήκος της διαδρομής της μαγνητικής ροή στον
πυρήνα (le)
• Το μέσο μήκος μια σπείρας (lt)
• Η θερμική αντίσταση του μαγνητικού εξαρτήματος (Rth,bob)

22
Επιλογή Διατομής Αγωγού (1)

• Η διατομή του αγωγού περιέλιξης εξαρτάται καταρχάς από


την ικανότητα του αγωγού να φέρει ρεύμα.

• Η ενεργός τιμή του ρεύματος που θα διαρρέει το πηνίο θα


καθορίσει τη διατομή του αγωγού που θα επιλεχθεί.

• Η διατομή αυτή θα καθορίσει τις ωμικές απώλειες του


τυλίγματος οι οποίες με τη σειρά τους θα καθορίσουν την
απόδοση του εξαρτήματος αλλά και μαζί με τις υπόλοιπες
απώλειες (απώλειες δινορευμάτων κτλ) καθορίζουν την
αύξηση της θερμοκρασίας στο μαγνητικό εξάρτημα.

23

Επιλογή Διατομής Αγωγού (2)


• Οι σχεδιαστές επιλέγουν φορτίσεις αγωγών από 4-10A/mm2 ανάλογα με:
• Τον αριθμό των σπειρών και
• Των στρώσεων τους στη μπομπίνα.

• Όταν ο αριθμός των σπειρών και των στρώσεων είναι υψηλός τότε περιορίζεται η
δυνατότητα μεταφοράς θερμότητας από τις εσωτερικές σπείρας προς το
περιβάλλον με αποτέλεσμα να αυξάνεται σημαντικά η θερμοκρασία του αγωγού.

• Σε τέτοιες περιπτώσεις προτιμώνται φορτίσεις της τάξης των 4A/mm2 (συνήθης


περίπτωση λειτουργίας σε χαμηλές συχνότητες, π.χ. εφαρμογές των 50/60Hz).

• Στην περίπτωση μικρού αριθμού σπειρών (λειτουργία σε υψηλή συχνότητα, π.χ.


εφαρμογές κυκλωμάτων ηλεκτρονικών ισχύος) επιλέγονται φορτίσεις της τάξης
των 10A/mm2.
24
Επιλογή Διατομής Αγωγού (3)

• Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δοθεί στην περίπτωση


λειτουργίας σε υψηλές συχνότητες.

• Τότε το επιδερμικό φαινόμενο κάνει έντονη την παρουσία του


και συνήθως προτιμώνται αγωγοί τύπου Litz (πολύκλωνοι,
μονωμένοι μεταξύ τους, αγωγοί) ή λεπτά φύλλα χαλκού τα
οποία καλύπτουν όλο το πλάτος του παραθύρου περιέλιξης.

• Με αυτόν τον τρόπο η επίδραση του επιδερμικού


φαινόμενου περιορίζεται σημαντικά και δεν αυξάνεται η
αντίσταση που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα τυλίγματα.

25

Διαστασιολόγηση Αυτεπαγωγής (1)


Φ

lc Ag
I N σπείρες
lg
Ac

• Ο υπολογισμός και η κατασκευή ενός πηνίου (αυτεπαγωγής) στις


περισσότερες περιπτώσεις περιλαμβάνει την εισαγωγή και τον
υπολογισμό κατάλληλου διακένου (gap) στο πυρήνα του.

• Το διάκενο αυτό περιορίζει τη μαγνητική ροή Φ και κατ’ επέκταση


την τιμή της μαγνητικής επαγωγής Β σε τιμές μικρότερες από την
αντίστοιχη τιμή κορεσμού (Βsat) για τη μέγιστη τιμή του ρεύματος
λειτουργίας. 26
Διαστασιολόγηση Αυτεπαγωγής (2)
Φ
𝑁𝑁𝛷𝛷
𝐿𝐿 =
𝛪𝛪
lc Ag
I 1 𝑙𝑙𝑎𝑎
N σπείρες 𝑅𝑅𝑎𝑎 =
lg 𝜇𝜇0 𝜇𝜇𝑟𝑟 𝐴𝐴𝑎𝑎
Ac
1 𝑙𝑙𝑔𝑔
𝑅𝑅𝑔𝑔 =
𝜇𝜇0 𝐴𝐴𝑔𝑔
1 𝑙𝑙𝑎𝑎 1 𝑙𝑙𝑔𝑔
𝑅𝑅𝑚𝑚 = 𝑅𝑅𝑔𝑔 + 𝑅𝑅𝑎𝑎 = +
𝜇𝜇0 𝜇𝜇𝑟𝑟 𝐴𝐴𝑎𝑎 𝜇𝜇0 𝐴𝐴𝑔𝑔

𝐴𝐴𝑔𝑔 = (1 + 𝑎𝑎/100)𝐴𝐴𝑎𝑎
𝑏𝑏 = 1/(1 + 𝑎𝑎/100)

1 𝑙𝑙𝑎𝑎
𝑅𝑅𝑚𝑚 = �𝑏𝑏𝑙𝑙𝑔𝑔 + �
𝜇𝜇0 𝛢𝛢𝑎𝑎 𝜇𝜇𝑟𝑟

27

Διαστασιολόγηση Αυτεπαγωγής (3)


Με εφαρμογή του νόμου του Ampere κατά μήκος της κλειστής
διαδρομής που φαίνεται στο παραπάνω προκύπτει ότι:

𝛨𝛨𝑎𝑎 𝑙𝑙𝑎𝑎 + 𝛨𝛨𝑔𝑔 𝑙𝑙𝑔𝑔 = 𝑁𝑁𝑁𝑁


Η μαγνητική ροή Φ είναι ίδια τόσο στον πυρήνα όσο και στο
διάκενο αέρος, οπότε:
Φ

lc Ag
I N σπείρες
lg
Ac

28
Διαστασιολόγηση Αυτεπαγωγής (4)
𝛨𝛨𝑎𝑎 𝑙𝑙𝑎𝑎 + 𝛨𝛨𝑔𝑔 𝑙𝑙𝑔𝑔 = 𝑁𝑁𝑁𝑁

𝛣𝛣𝑔𝑔 = 𝜇𝜇0 𝐻𝐻𝑔𝑔 = 𝐵𝐵𝑎𝑎 /𝑏𝑏


𝐿𝐿 𝛪𝛪𝑠𝑠𝑘𝑘
𝛮𝛮 =
𝛣𝛣𝑎𝑎,𝑚𝑚𝑎𝑎𝑚𝑚 𝐴𝐴𝑎𝑎
Φ

Όπου:
lc Ag L = Η ζητούμενη αυτεπαγωγή
I N σπείρες Ιpk = Η μέγιστη τιμή κορυφής του ρεύματος
lg
Ac Βc,max = Η μέγιστη μαγνητική επαγωγή στον πυρήνα
(προφανώς θα πρέπει να μην υπερβαίνει την τιμή
κορεσμού, Bsat)
29

Υπολογισμός Απωλειών και ΔΘ (1)

Ωμικές Απώλειες του Τυλίγματος

Συνολικό μήκος του αγωγού

Συνολική αντίσταση

Ωμικές απώλειες του τυλίγματος

30
Υπολογισμός Απωλειών και ΔΘ (2)
Απώλειες Πυρήνα

Όπου:
Pv = Η πυκνότητα απωλειών στο πυρήνα του πηνίου
(kW/m3 ή mW/cm3)
Vc = Ο όγκος που καταλαμβάνει ο πυρήνας του πηνίου

Αύξηση της Θερμοκρασίας

Rth,bob = Θερμική Αντίσταση της Μπομπίνας (K/W)


31

Ενότητα 5: Συσκευές Τεχνολογίας Κύκλου Συμπίεσης


Σκοποί Ενότητας

Ο στόχος της 5ης Ενότητας είναι να έρθει ο φοιτητής σε επαφή


με συσκευές τεχνολογίας κύκλου συμπίεσης. Συγκεκριμένα
ενημερώνεται σχετικά με τη βασική ψυκτική διάταξη, τον
ψυκτικό κύκλο, τα ψυκτικά μέσα. Επίσης, σε αυτή την ενότητα
μαθαίνει για τον τρόπο λειτουργίας των αντλιών θερμότητας και
τα βασικά μέρη από τα οποία αποτελούνται. Τέλος, έρχεται σε
επαφή με εφαρμογές των αντλιών θερμότητας σε εφαρμογές
θέρμανσης χώρων και Ζεστού Νερού Χρήσης (ΖΝΧ).

Περιεχόμενα Ενότητας
• Εισαγωγή στην Ψύξη • Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις
• Ψυκτικά Μέσα και Ιδιότητες των Συνηθέστερων
• Κλασικά Ψυκτικά Μέσα Ψυκτικών Μέσων
Αμμωνία (NH3) • Αντλίες Θερμότητας
• Κλασικά Ψυκτικά Μέσα • Εξαρτήματα Αντλίας
Διοξείδιο του Άνθρακα Θερμότητας
(CO2) • Διάκριση Αντλιών
• Κλασικά Ψυκτικά Μέσα Θερμότητας
Διοξείδιο του Θείου (SO2) • Πηγές Θερμότητας
• R - Ψυκτικά Μέσα • Ηλεκτρική Θέρμανση Νερού
• Γενικές Ιδιότητες των R-
Ψυκτικών Μέσων
5
Εισαγωγή στην Ψύξη (1)
Παραγωγή ψύξεως:
Θερμικές συναλλαγές που συνοδεύουν την αλλαγή φάσεως
σώματος (από τη υγρή στην αέρια).
• Ατμοποίηση
• Εξάτμιση


q
Στοιχειώδη Ψυκτική Διάταξη Ασυνεχούς Λειτουργίας
6

Εισαγωγή στην Ψύξη (2)


Κλειστό Δοχείο με Πτητικό Υγρό:

• Επικοινωνία δοχείου με περιβάλλον (ατμοσφαιρική πίεση).


• Εκδίωξη του αέρα από τους ατμούς του υγρού (εξάτμιση).
• Συνύπαρξη μόνο ατμού και υγρού στο δοχείο (ατμοποίηση).
• Συνεχής παραγωγή ατμού (λόγω ψύξεως του περιβάλλοντος).

Ατμοσφαιρική πίεση ατμοποίησης 760 Torr = 1.013bar.

7
Εισαγωγή στην Ψύξη (3)
Στη περίπτωση που το υγρό είναι υγροποιημένο προπάνιο:

• Θερμοκρασία δοχείου = θερμοκρασία ατμοποιήσεως


προπανίου (στα 1.013 bar) = - 42.1 oC.
• Η θερμοκρασία παραγωγής ψυκτικής ισχύς εξαρτάται από:
• Το εργαζόμενο σώμα
• Την πίεση που λαμβάνει χώρα η ατμοποίηση.

Θερμότητα ατμοποίησης προπανίου (στα 1.013 bar) = 425.6 kJ/Kg.


8

Εισαγωγή στην Ψύξη (4)


Βασική Ψυκτική Διάταξη:

ΣΥΜΠΙΕΣΤΗΣ

ΨΥΚΤΙΚΟ ΔΟΧΕΙΟ
(ΑΤΜΟΠΟΙΗΤΗΣ)

ΣΥΜΠΥΚΝΩΤΗΣ

ΕΚΤΟΝΩΤΙΚΗ ΒΑΛΒΙΔΑ
ΨΥΧΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ

• Οι ατμοί του ψυκτικού υγρού συλλέγονται, συμπυκνώνονται σε


υγρή φάση και επανέρχονται στο δοχείο εξάτμισης.
• Για την ψύξη και συμπύκνωση πρέπει η Τ συμπύκνωσης > Τ
περιβάλλοντος.
• Οι ατμοί συμπιέζονται ώστε να ανέβει η θερμοκρασία τους.
9
Εισαγωγή στην Ψύξη (5)
• Η υψηλή πίεση του υγρού ψυκτικού πρέπει να επανέλθει στην
αρχική της χαμηλή τιμή για να μπορεί πάλι να ατμοποιηθεί.
• Η βαλβίδα εκτόνωσης (στραγγαλισμού) μειώνει την πίεση.
• Το υγρό ψυκτικό σώμα χαμηλής πίεσης ατμοποιείται στο χώρο του
ατμοποιητή.
• Ο κύκλος επαναλαμβάνεται συνεχώς.
ΘΕΡΜΕΝΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ


ΣΥΜΠΥΚΝΩΤΗΣ
2 4
W ΕΚΤΟΝΩΤΙΚΗ ΒΑΛΒΙΔΑ
3

1 5
ΑΤΜΟΠΟΙΗΤΗΣ

QΨ ΨΥΧΟΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ

ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

ΧΑΜΗΛΗ ΠΙΕΣΗ Βασική Ψυκτική Διάταξη. 10

Εισαγωγή στην Ψύξη (6)

Η Βασική Ψυκτική Διάταξη Περιλαμβάνει:

• Μηχανικό συμπιεστή (εμβολοφόρο περιστροφικό).


• Στοιχείο συμπύκνωσης (αερόψυκτο ή υδρόψυκτο).
• Διάταξη εκτόνωσης ή στραγγαλισμού.
• Στοιχείο ατμοποίησης.
• Διατάξεις αυτόματης λειτουργίας και ασφάλειας.

11
Εισαγωγή στην Ψύξη (7)
Βασικός Ψυκτικός Κύκλος:

• Μεταβολή 1→2: Συμπίεση Μέσου.



=
W ( h2 − h1 ) m
Όπου m η παροχή μάζας του ψυκτικού υγρού 12

Εισαγωγή στην Ψύξη (8)


Βασικός Ψυκτικός Κύκλος:

• Μεταβολή 2→3 →4: Ψύξη μέσου μέχρι πλήρη υγροποίηση


του (dpΣ= 0). Αποβαλλόμενη Θερμότητα:

Q=
Σ ( h2 − h4 ) m
• Μεταβολή 4→5: Ισενθαλπικός Στραγγαλισμός (dh=0).

• Μεταβολή 5→1: Πλήρη Ατμοποίηση , Μέσου (dpψ = Σταθερό).


Ψυκτική Ισχύς: •
Q=
Ψ ( h5 − h1 ) m
• Ψυκτική Ικανότητα: q= h1-h5= h1-h4.
13
Εισαγωγή στην Ψύξη (9)
Ενεργειακός Ισολογισμός:

Q=
Σ QΨ + W
• Συντελεστής Συμπεριφοράς:

Θεωρητική ψυκτική ισχύς


CP= =
Θεωρητικό έργο συμπιεστή

QΨ m ( h1 -h 4 ) ( h1 -h 4 )
= = • =
( 2 1 ) ( h 2 -h1 )
W m h -h

• Ο Συντελεστής: CP < ή > 1.


14

Εισαγωγή στην Ψύξη (10)


Κύκλος Ψυκτικής Διάταξης Υπόψυξης και Υπερθέρμανσης:

• Αύξηση Ψυκτικής Ισχύος λόγω Υπόψυξης:


• •
(
QΨ = m ( h1 − h5 ) > m h1 − h5' )
• Η Υπερθέρμανση Ψυκτικού μέσου δεν συνεισφέρει στην ψυκτική ισχύ.
15
Ψυκτικά Μέσα και Ιδιότητες (1)
Ψυκτικά Μέσα: Φορείς μέσω των οποίων επιτυγχάνεται ανταλλαγή
ποσών θερμότητας.

Ιδιότητες Ψυκτικών Μέσων:


Χημικές Ιδιότητες: Θερμικές Ιδιότητες:
• Χημική Ευστάθεια. • Θατμοπ. < Θπεριβάλ. (@ 1Atm).
• Χημική Αδράνεια. • Pσυμπυκν. Όχι Υπέρμετρα Υψηλή.
• Μη Αναφλέξιμα. • Pτμοπ. Όχι Υπέρμετρα Χαμηλή.
• Θκρίσιμη Αρκετά Υψηλή.
• Θπήξεως Αρκετά Χαμηλή.
16

Ψυκτικά Μέσα και Ιδιότητες (2)

Φυσιολογικές Ιδιότητες:
• Μη τοξικά.
• Μη προσβολή αναπνευστικού συστήματος.
• Εύκολη αντίληψη τους δια οσφρήσεως.

Οικονομικές Απαιτήσεις:
• Κόστος αγοράς.
• Εύκολη εύρεση.

17
Κλασικά Ψυκτικά Μέσα
Αμμωνία (NH3) - (1)
• Περιοχή χρήσεως από –60 oC ÷ +10 oC.
• Σημείο ζέσεως –33.4 oC.
• Μοριακό βάρος 17.03
• Χαμηλό κόστος αγοράς
• Υψηλή ογκομετρική ψυκτική απόδοση.
• Απεριόριστη διαλυτότητα στο νερό.
• Ελάχιστα διαλυτή στα λιπαντικά έλαια.

18

Κλασικά Ψυκτικά Μέσα


Αμμωνία (NH3) - (2)
• Δεν προσβάλει το χάλυβα και το χυτοσίδηρο. Ισχυρά τοξική.
• Αντιληπτή σε περιεκτικότητα 0,0005 Vol.% NH3 στον αέρα.
• Υπό περιεκτικότητα 0,005 Vol.% NH3 στον αέρα είναι
ενοχλητική και προϋποθέτει εξοικείωση.
• Υπό περιεκτικότητα 0,03 Vol.% NH3 , η παραμονή είναι
αδύνατη.
• Περιεκτικότητες από 0,2 έως 0,3 Vol.% NH3, επιφέρουν μετά
από 0.5 έως 1 ώρα το θάνατο.
• Περιεκτικότητες από 0,5 έως 0,6 Vol.% NH3, επιφέρουν μετά
από 0.5 της ώρας τύφλωση και θάνατο.

19
Κλασικά Ψυκτικά Μέσα
Διοξείδιο του Άνθρακα (CO2)

• Σχεδόν δεν χρησιμοποιείται.


• Η χρήση του οδηγεί σε υψηλές πιέσεις.
• Σημείο ζέσεως –78 oC (@ 1 Atm).
• Μοριακό βάρος 44.
• Πίεση στους 0 οC : 35 Atm
• Πίεση στους 50 οC : >>60 Atm

20

Κλασικά Ψυκτικά Μέσα


Διοξείδιο του Θείου (SO2)

• Δεν χρησιμοποιείται λόγω ισχυρής τοξικότητας.


• Σημείο ζέσεως : –10 oC (@ 1 Atm).
• Μοριακό βάρος : 64
• Πίεση στους 0 οC : 2 Atm
• Πίεση στους 50 οC : 9Atm

21
R - Ψυκτικά Μέσα
• Χλωριούχα και φθοριούχα παράγωγα μεθανίου και αιθανίου.

• Εμπορική Ονομασία: FREON, GENETRON, ISOTRON κτλ.

• Γενικός Χημικός Τύπος:


CmHnFpClq Όπου n+p+q= 2m+2

• Χαρακτηρισμός τους από παράσταση της μορφής R xyz.


x= m-1 m= x+1
y= n+1 n= y-1
z= p p= z
22

Γενικές Ιδιότητες των R-Ψυκτικών


Μέσων
• Ισχυρή μείωση της τοξικότητας.
• Μη αναφλέξιμα.
• Άοσμα.
• Δεν προκαλούν χημικές αλλοιώσεις.
• Χημικά ευσταθή.
• Δεν προσβάλλουν τα περισσότερα μέταλλα.
• Διαλύουν μικρές ποσότητες νερού.

23
Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των
Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (1)
R11 (Τριχλωροφθορομεθάνιο, CCl3F):

• Σημείο ζέσεως: 23.77 οC (@ 1 Atm).


• Μοριακό βάρος: 137.37.
• Θερμοκρασιακή περιοχή χρήσης:-30 οC έως –20 οC.
• Χρησιμοποιείται σε μονοβάθμιους και πολυβάθμιους
φυγοκεντρικούς συμπιεστές μεγάλης ισχύος (5 έως 6.000.000
kcal/h).

24

Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των


Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (2)
R12 (Διχλωροδιφθορομεθάνιο, CCl2F2).

• Σημείο ζέσεως: -29.80 οC (@ 1 Atm).


• Μοριακό βάρος: 120.92.
• Θερμοκρασιακή περιοχή χρήσης:-40 οC έως +10 οC.
• Χρησιμοποιείται σε ψυκτικές εγκαταστάσεις μικρού και
μεσαίου μεγέθους.

25
Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των
Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (3)
R13 (Χλωροτριφθορομεθάνιο, CClF3).

• Σημείο ζέσεως: -81.40 οC.


• Μοριακό βάρος: 104.47.
• Θερμοκρασιακή περιοχή χρήσης:-100 οC έως -70 οC.
• Χρησιμοποιείται σε ψυκτικές εγκαταστάσεις παραγωγής πολύ
χαμηλών θερμοκρασιών.

26

Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των


Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (4)
R22 (Χλωροδιφθορομεθάνιο CHClF2).

• Σημείο ζέσεως: -40.81°C (@ 1 Atm).


• Μοριακό βάρος: 86.47.
• Θερμοκρασιακή περιοχή χρήσης.
• Χρησιμοποιείται σε κλιματιστικές μονάδες

27
Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των
Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (5)
R410A (Αζεοτροπικό Ψυκτικό Μέσο, μίγμα HFC-32 (CH2F2) κατά
50% και HFC-125 (CHF2CF3) κατά 50%).

• Σημείο ζέσεως: -52,7°C (@ 1 Atm).


• Μοριακό βάρος: 72,6.
• Ως αντικαταστάτης του R22 χρησιμοποιείται:
• Σε οικιακές και ελαφρώς εμπορικές κλιματιστικές μονάδες

• Σε μεσαίας και χαμηλής θερμοκρασίας συστήματα


εμπορικής ψύξης όπως ψυγεία επίδειξης super markets και
σε συστήματα ψύξης αυτοκινήτων.
28

Κύριες Ιδιότητες - Χρήσεις των


Συνηθέστερων Ψυκτικών Μέσων (6)
R407C (Αζεοτροπικό ψυκτικό μέσο, μίγμα HFC-32 (CH2F2) κατά
23%, HFC-125 (CHF2CF3) κατά 25% και HFC-134a (CH2FCF3) κατά
52% ).

• Σημείο ζέσεως: -43.7°C (@ 1 Atm).


• Μοριακό βάρος: 86,2.
• Ως αντικαταστάτης του R22 χρησιμοποιείται:
• Σε οικιακές και ελαφρώς εμπορικές κλιματιστικές μονάδες

• Σε μεσαίας και χαμηλής θερμοκρασίας συστήματα


εμπορικής ψύξης όπως ψυγεία επίδειξης super markets και
σε συστήματα ψύξης αυτοκινήτων.
29
Αντλίες Θερμότητας (1)

Αρχή Λειτουργίας Αντλίας Θερμότητας 30

Αντλίες Θερμότητας (2)


• Ενεργειακός ισολογισμός: Q=
H QL + W (1)

• Συντελεστής απόδοσης CPHP (Coefficient of Performance):

QH QL + W QL (2)
=
CPHP = = +1
W W W

Από τις ψυκτικές διατάξεις ο CPREF Ισχύει:


QL (3)
CPREF =
W
Αρχή Λειτουργίας Αντλίας Θερμότητας:
Από τις (2) και (3) προκύπτει: =
CPHP CPREF + 1 (4)
31
Αντλίες Θερμότητας (3)
• Συντελεστής Απόδοσης CPHP για την ιδανική περίπτωση
της μηχανής Carnot:
QH QH TH
CP= = =
W QH − QL TH − TL
HP

• Όσο πιο κοντά είναι οι TH και TL τόσο περισσότερο


βελτιώνεται ο συντελεστής CPHP (και το αντίστροφο).
• Όταν οι TH και TL διαφέρουν σημαντικά:
• Μειώνεται η ικανότητα για μεταφορά θερμότητας από
την αντλία και
• Αυξάνονται και οι απώλειες θερμότητες ενός χώρου.
32

Αντλίες Θερμότητας (4)

Πραγματικός συντελεστής απόδοσης ολικού βαθμού απόδοσης


της αντλίας n από τις απώλειες του συστήματος (Απώλειες
σωληνώσεων, ηλεκτροκινητήρα, συμπιεστή, ηλεκτροβάνων,
ανεμιστήρων κ.α.):

TH
CPHP = n
TH − TL

33
Αντλίες Θερμότητας (5)
• Συντελεστής Συμπεριφοράς Εποχικής Θέρμανσης (HSPF):

εποχιακή θερμότητα εξόδου  BTUs 


HSFP=  
συνολική ενέργεια κατανάλωσης  Watts-hours 

Ικανοποιητικές τιμές HSPF: 5, 6 ή 7

• Λόγος απόδοσης εποχιακής ενεργειας για την ψύξη (SEER):

εποχιακή ψυκτική ενέργεια εξόδου  BTUs 


SEER=  
συνολική ενέργεια κατανάλωσης  Watts-hours 

Ικανοποιητικές τιμές SEER: 8, 9 ή 10


34

Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (1)

• Εξατμιστής
• Συμπιεστής
• Κινητήρας
• Συμπυκνωτής
• Εκτονωτική Βαλβίδα

35
Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (2)
Εξατμιστής

Διάκριση με βάση τον τρόπος εκτόνωσης:


• Ξηρής εκτόνωσης
• Υγρής εκτόνωσης
Διάκριση με βάση το μέσο απορρόφησης:
• Εξατμιστές με κυκλοφορία αέρα.
• Εξατμιστές με κυκλοφορία υγρού.
Διάκριση με βάση την εξωτερική μορφή:
• Γυμνούς
• Με πτερύγια
• Τύπου πλάκας
36

Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (3)
Συμπιεστής
Διακρίνεται σε:
• Εμβολοφόρο
• Περιστροφικού τυμπάνου
• Φυγοκεντρικό

Επίσης σε:
• Κλειστού τύπου (Μικρά συστήματα)
• Ημίκλειστου τύπου (Μεσαία συστήματα ισχύος < 150 ΚW)
• Ανοικτού τύπου (Μεγάλα συστήματα ισχύος > 150 KW)

Κινητήρας
Ασύγχρονος μονοφασικός ή τριφασικός. 37
Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (4)
Συμπυκνωτής

Διακρίνεται σε:
• Αερόψυκτος
Μέσο Ψύξης: Αέρας
Αναλόγως του τρόπου κυκλοφορίας του αέρα διακρίνεται σε:
• Συμπυκνωτή φυσικής κυκλοφορίας του αέρα.
• Συμπυκνωτή κυκλοφορίας του αέρα με επέμβαση.

38

Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (5)
Υδρόψυκτος

Διακρίνεται σε:
• Συμπυκνωτή συστοιχίας σωληνώσεων κλειστών εντός
περιβλήματος.
• Συμπυκνωτή διπλών ομοαξονικών σωλήνων.
• Συμπυκνωτή σπειροειδούς σωλήνα.
Μέσο ψύξης: Νερό

39
Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (6)
Εξατμιστικός

• Συμπύκνωση με εξάτμιση μικρών ποσοτήτων νερού με την


βοήθεια ρεύματος αέρα.
• Πλεονέκτημα: χρήση μικρής ποσότητας νερού (συγκριτικά με
τους υδρόψυκτους).
• Μειονέκτημα: δαπανηρή συντήρηση.

40

Εξαρτήματα Αντλίας
Θερμότητας (7)
Εκτονωτική Βαλβίδα

Διακρίνεται σε:
• Χειροκίνητη
• Βαλβίδα με πλωτήρα
• Αυτόματη
• Θερμοστατική

41
Διάκριση Αντλιών Θερμότητας (1)

Χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με:

Το Είδος Κινητήρα:
• Ασύγχρονος 1Φ ή 3Φ.
• Κινητήρας εσωτερικής καύσης.
• Κινητήρας εξωτερικής καύσης.

Την Θέση των Εξαρτημάτων – Μηχανισμών:


• Ενιαίες ή αυτόνομες
• Διαιρούμενες

42

Διάκριση Αντλιών Θερμότητας (2)

Τη Θέση Τοποθέτησης:
• Αντλία θερμότητας παραθύρου
• Αντλία θερμότητας τοίχου
• Αντλία θερμότητας δαπέδου
• Αντλία θερμότητας οροφής

Τον Τρόπο Αναστροφής του Κύκλου:


• Σταθερού ψυκτικού μέσου
• Μεταβλητού ψυκτικού μέσου

43
Διάκριση Αντλιών Θερμότητας (3)

Την Πηγή Άντλησης της Θερμότητας και του Μέσου Απόδοσης του:
• Αέρα-Αέρα
• Αέρα-Νερού
• Νερού-Αέρα
• Νερού-Νερού
• Εδάφους-Αέρα
• Εδάφους-Νερού

44

Πηγές Θερμότητας (1)

Ο Αέρας:

• Βρίσκεται σε αφθονία στη φύση (συνηθέστερη πηγή


θερμότητας).
• Μικρού μεγέθους αντλίες θερμότητες.
• Χαμηλό κόστος εγκατάστασης.
• Μειονέκτημα: η θερμοκρασία του μεταβάλλεται συνεχώς
εντός μεγάλου διαστήματος.

45
Πηγές Θερμότητας (2)
Το Νερό:

• Επίγειο: Λίμνες, θάλασσες, ποτάμια.


• Υπόγειο οπότε αντλείται.
• Έξοδα άντλησης και συντήρησης φρεατίων και των
αποχετεύσεων.
• Μικρή μεταβολή της θερμοκρασίας.
• Δεν απαιτείται σύστημα απόψυξης.
• Περιορισμοί χρήσης θαλασσινού νερού:
• διατήρηση ανοικτών εισόδων νερού λόγω άμμου και
θαλάσσιων οργανισμών.
• Χρήση μη διαβρωτικών υλικών που οδηγεί σε αύξηση
συνολικού κόστους εγκατάστασης.
46

Πηγές Θερμότητας (3)


Το Έδαφος:

• Πλεονέκτημα: Σταθερή θερμοκρασία.


• Μειονέκτημα: Μεγάλη έκταση για την απορρόφηση και
απόρριψη θερμότητας.
• Στο δίκτυο των σωληνώσεων κυκλοφορεί αλατούχο διάλυμα
που διέρχεται από τον εξατμιστή.
• Κατακόρυφη ή οριζόντια τοποθέτηση των υπόγειων
σωλήνων.
• Αυξημένες δυσκολίες στην εγκατάσταση και στην συντήρηση
της εγκατάστασης.

47
Αντλία Θερμότητας Αέρα-Αέρα με
Ηλεκτροκινητήρα Αέριο
φρέον
Εσωτερική μονάδα Χοντρός Εξωτερική μονάδα
σωλήνας
Φιάλη συλλογής Συμπιεστής

Βάνα
λειτουργίας
χοντρού
σωλήνα
4οδη βαλβίδα

Εναλλακτής θερμότητας
Συμπυκνωτής
θέρμανσης

Εναλλακτής
θερμότητας
Συμπυκνωτής
Εξαερωτής ψύξη
ψύξη
Εξαερωτής
θέρμανσης

Τριχοειδής
Βάνα
Λεπτός λειτουργίας
σωλήνας λεπτού
σωλήνα Τριχοειδής

Υγρό
φρέον Κύκλος θέρμανσης

Κύκλος ψύξης

Αντλία θερμότητας αέρα-αέρα με ηλεκτροκινητήρα, τύπου split,


επιτοίχιας τοποθέτησης, μεταβλητού κυκλώματος ψυκτικού μέσου.
48

Ηλεκτρική Θέρμανση Νερού

Βασικοί Τρόποι:

Ηλεκτρικός Θερμοσίφωνας:
• Υψηλής Πίεσης
• Χαμηλής Πίεσης

Αντλίες Θερμότητας

Επαγωγική Θέρμανση

49
Εφαρμογή Αντλίας Θερμότητας
στην Θέρμανση Νερού (1)
• Συνδυάζεται με ταυτόχρονη θέρμανση νερού.
• Μείωση των εξόδων θέρμανσης νερού κατά 60-70%.
• Εξέταση απόδοσης αντλίας θερμότητας με το πραγματικό
συντελεστή απόδοσης:

QH
CPHP =
Wmotor

Θερμική ισχύς που παρέχεται (από τον συμπυκνωτή στο μέσο


QH:
μεταφοράς) στο υπό θέρμανση νερό

Ισχύς που απορροφά ο ηλεκτροκινητήρας που κινεί το


Wmotor
συμπιεστή 50

Εφαρμογή Αντλίας Θερμότητας


στην Θέρμανση Νερού (2)

• Αποθήκευση νερού σε κατάλληλα θερμικά μονωμένο


δοχείο.

• Απώλειες θερμότητας προς το περιβάλλον ⇒ συντελεστής


απόδοσης nΘ .

• Οι συντελεστές απόδοσης CPHP και nΘ εξαρτώνται άμεσα


από:

Θ= Θνερού - Θεξ.αέρα

51
Ενότητα 6: Ηλεκτρικοί Θερμοσυσσωρευτές

Σκοποί Ενότητας

Στην 6η Ενότητα ο φοιτητής γνωρίζει τους ηλεκτρικούς


θερμοσυσσωρευτές και συγκεκριμένα την αρχή λειτουργίας, τα
μέρη του αλλά και τον τρόπο υπολογισμού του.

4
Περιεχόμενα Ενότητας

• Θερμοσυσσωρευτές
• Κάθε Θερμοσυσσωρευτής Αποτελείται
• Πλαίσιο Θερμοσυσσωρευτή
• Θερμοσυσσωρευτικό Υλικό
• Θερμαντικές Αντιστάσεις
• Ανεμιστήρες
• Σύστημα Ρυθμίσεως-Ασφαλείας & Ελέγχου
• Γενικά θα Πρέπει να Τηρούνται
• Υπολογισμοί Θερμοσυσσωρευτή

Ηλεκτρικοί Θερμοσυσσωρευτές
• Αποταμιευτές ενέργειας ρυθμιζόμενης φορτίσεως:
• Χειροκίνητης ή
• Μέσω κεντρικού ρυθμιστή.

• Ατομικό σύστημα θέρμανσης.

• Διακρίνονται σε:
• Στατικούς θερμοσυσσωρευτές
• Δυναμικούς θερμοσυσσωρευτές

6
Στατικοί Θερμοσυσσωρευτές

• Δεν διαθέτουν σημαντική θερμομόνωση.

• Απόδοση αποθηκευμένης θερμικής ενέργειας κυρίως με


ακτινοβολία ταυτόχρονα με φόρτιση.

• Δυνατότητα επιλογής απορροφημένης ισχύος και την


διάρκεια της φόρτισης με την βοήθεια χειροκίνητου
διακόπτη.

Δυναμικοί Θερμοσυσσωρευτές

• Διαθέτουν ισχυρή θερμομόνωση.

• Αποθήκευση ενέργειας κατά την φόρτιση.

• Απόδοση με κυκλοφορία αέρα μέσω ανεμιστήρα.

8
Τμήματα Θερμοσυσσωρευτή

Κάθε Θερμοσυσσωρευτής Αποτελείται

• Από το πλαίσιο.

• Το θερμοσυσσωρευτικό υλικό.

• Τις θερμαντικές αντιστάσεις.

• Τους ανεμιστήρες.

• Το σύστημα ρυθμίσεως-ασφαλείας και ελέγχου.

10
Χαρακτηριστικά Μεγέθη

• Ονομαστική Ισχύς: Από 1KW ως 6KW.

• Ονομαστική Τάση Λειτουργίας: 230V/400V.

• Συχνότητα: 50Hz.

11

Πλαίσιο Θερμοσυσσωρευτή (1)


• Κατασκευή από στραντζαριστή λαμαρίνα πάχους ≥ 1mm.

• Θερμοανθεκτική βαφή φούρνου.

Διαιρείται σε τρεις περιοχές:

Χώρος Εγκατάστασης Ακροδεκτών Σύνδεσης


• Κύριων και βοηθητικών κυκλωμάτων.
• Θερμοστάτη ρυθμίσεως φόρτισης.
• Θερμοστάτη ασφαλείας.
• Ανεμιστήρα.

12
Πλαίσιο Θερμοσυσσωρευτή (2)
Χώρος Ανάμειξης
• Ανάμειξη υπέρθερμου αέρα με τον ψυχρό αέρα
περιβάλλοντος.
• Αποφυγή δημιουργίας υψηλών θερμοκρασιών αέρα.
• Βρίσκεται στο κάτω μέρος της συσκευής.

Χώρος Θερμοσυσσωρευτικού Υλικού και Θερμαντικών


Αντιστάσεων
• Μόνωση με δύο στρώσεις ορυκτοβάμβακα.
• Χρήση υλικού υψηλότερης μονωτικής ικανότητας για
εμπρόσθια και οπίσθιας πλευρά.

13

Θερμοσυσσωρευτικό Υλικό

• Χρήση πυροτούβλων.

• Σύσταση 90% μαγνήσιο.

• Θερμοκρασία αντοχής 1500 0C.

• Δημιουργία καναλιών κατά την τοποθέτηση τους.

14
Θερμαντικές Αντιστάσεις
• Σχήμα σωληνωτό.

• Κάθετη τοποθέτηση.

• Οι αντιστάσεις αποτελούνται από:


• Εξωτερικό μεταλλικό περίβλημα.
• Ενδιάμεσο στρώμα μονωτικού υλικού υψηλής ποιότητας.
• Αντιπαρασιτικό αγωγό θερμάνσεως από μίγμα χρωμίου-
νικελίου.

15

Ανεμιστήρες

• Τάση Λειτουργίας: 220V.

• Συχνότητα Ρεύματος: 50Hz.

• Ισχύς: 20W

• Στροφές ανά Λεπτό: 590

• Στάθμη Θορύβου: 32db (χαμηλή)

16
Σύστημα Ρυθμίσεως-Ασφαλείας &
Ελέγχου (1) 2 1

PE

9 3
L1 L2 L3 N

8 B
7 6

1: Αγωγοί παροχής
4: Θερμοστάτης Α & Β 7: Αισθητήρας
5x2.5mm2
2: Αγωγοί ελέγχου
5: Θερμοστάτης 8: Ηλεκτρική
παραμένουσας
ασφαλείας αντίσταση
θερμοκρασίας
3: Ρυθμιζόμενος
τετραπολικός 6: Αισθητήρας με ωμική
9:Πυρότουβλα
θερμοσταικός αντίσταση
διακόπτης 17

Σύστημα Ρυθμίσεως-Ασφαλείας &


Ελέγχου (2)
Εξωτερικός τοίχος
διαμερίσματος

Κουτί διακλάδωσης που γίνεται η σύνδεση με


1cm
τον αισθητήρα εξωτερικής θερμοκρασίας

Αισθητήρας εξωτερικής
θερμοκρασίας Προς πίνακα διαμερίσματος
Φ. 12mm Αγωγός ελέγχου εξωτερικής θερμοκρασίας (2·1,5mm2)

Προς επόμενο Αγωγός παροχής θερμοστατών (2·1,5mm2)


εσωτερικό
θερμοστάτη
Θερμοστάτης εσωτερικού χώρου Μέσα στον
(2·1,5mm2)
θ Θέση εγκατάστασης 1,4μ. από θ ίδιο σωλήνα
διαμορφωμένο δάπεδο

Αγωγός παροχής
Αγωγός ελέγχου (5·2,5mm2)
Προς λοιπα ανεμιστήρα (2·1,5mm2)
θερμαντικά σώματα
αποταμίευσης
(μέχρι 10 τεμ.)
Αγωγός ελέγχου
παραμένουσας
θερμοκρασίας

Τυπική Ηλεκτρική Εγκατάσταση Θερμοσυσσωρευτών


18
Σύστημα Ρυθμίσεως-Ασφαλείας &
Ελέγχου (3)

25
χαλί

(2,5 - 5)cm 4
10

Σημεία Τοποθέτησης Θερμοσυσωρευτών


19

Σύστημα Ρυθμίσεως-Ασφαλείας &


Ελέγχου (4)

Ηλεκτρικός
πίνακας
ς
ρο τη
χώ οστά
υ
ρμ
Θε

θερμοσυσσωρευτής

Ηλεκτρική Σύνδεση Θερμοσυσσωρευτών με τον Ηλεκτρικό Πίνακα και το


Θερμοστάτη Χώρου 20
Γενικά θα Πρέπει να Τηρούνται
• Τοποθέτηση κοντά σε παράθυρα και μπαλκονόπορτες.

• Απόσταση 2,5-5cm από τον τοίχο.

• Απόσταση > 20 cm από έπιπλα και κουρτίνες.

• Δεν επιτρέπεται τοποθέτηση πάνω σε φλοκάτες και χαλιά.

• Κατάληξη παροχής πίσω και δεξιά από το σώμα σε ύψος ~15 cm.

• Τοποθέτηση θερμοστατών ~1,5m από δάπεδο και ≥ 3 m από


θερμοσυσσωρευτή.
21

Υπολογισμός Θερμοσυσσωρευτή
• Υπολογισμός θερμικών απωλειών Q (Kcal/h ) χώρου.

• Υπολογισμός απορροφώμενης ισχύος για ταυτόχρονη


μετάδοση θερμότητας:

Kcal Q Kcal
P =Q = =
t h 3600 sec
Q KJoule
= 4.184 =
3600 sec
Q Q
= 4.184kW = kW
3600 860
22
Υπολογισμός Απαιτούμενης
Απορροφώμενης Ονομαστικής Ισχύος (1)

P = Pt ⋅ F (kW )

Όπου F= Συντελεστής του Θερμοσυσσωρευτή.


Εξαρτάται από:
• Το χρόνο φόρτισης (8h)
• Το χρόνο εκφόρτισης (10 ή 12 ή 16h)
• Το βαθμό απόδοσης του θερμοσυσσωρευτή

23

Υπολογισμός Απαιτούμενης
Απορροφώμενης Ονομαστικής Ισχύος (2)

Συντελεστής Εκφόρτιση
F (h)
1.6 10
1.8 12
2.4 16

Επιλογή Θερμοσυσσωρευτή με Βάση την Πλησιέστερη


Τυποποιημένη Ισχύ.

24
Τιμές Ηλεκτρικής Ισχύος &
Συσσωρευτικής Ικανότητας
Ηλεκτρική Συσσωρευτική ικανότητα
ισχύς (kcal)
(kW) Θεωρητική Πραγματική
2 13760 12000
3 20640 18500
4 27520 23800
5 34400 29900
6 41280 36000
7,5 51600 47000
8 55040 50130
Τυπικές Τιμές Ηλεκτρικής Ισχύος και Συσσωρευτικής Ικανότητας
Ποιοτικών Θερμοσυσσωρευτών
25

Τοποθέτηση Θερμοσυσσωρευτών σε
Διαμέρισμα Πολυκατοικίας
10m
Β

ΔΩΜΑΤΙΟ 1 ΔΩΜΑΤΙΟ 2
3,20x3,10 3,80x2,50

3KW ΛΟΥΤΡΟ 3KW


2,10x1,90

1,00m
6,80m

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
ΑΕΡΟΘΕΡΜΟΥ
2KW

ΔΩΜΑΤΙΟ 3
3,80x3,20
ΚΟΥΖΙΝΑ
3,80x2,60

3KW
3KW

ΧΩΛ
3,20m

3,60x3,00

ΣΑΛΟΝΙ
3,80x4,80
4KW

5KW
6,80m

1,60m 3,80m 4,60m

Τοποθέτηση Θερμοσυσσωρευτών σε Διαμέρισμα Πολυκατοικίας 26


Ενότητα 7: Συγκόλληση Τόξου Μετάλλων

Σκοποί Ενότητας

Ο στόχος της 7ης Ενότητας είναι η εξοικείωση του φοιτητή με την


εφαρμογή των συγκολλήσεων τόξου μετάλλων. Πιο
συγκεκριμένα, γνωρίζει τις κατηγορίες τόξων συγκόλλησης, τις
πηγές ισχύος που χρησιμοποιούνται και μαθαίνει να επιλέγει ή
να προδιαγράφει μηχανές συγκόλλησης ανάλογα με το είδος
της εφαρμογής.

4
Περιεχόμενα Ενότητας

• Συγκόλληση Τόξου Μετάλλων


• Μηχανές «Διπλού Ελέγχου»
• Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV)
• Τύποι Μηχανών Συγκόλλησης
• Περιστροφικές Μηχανές Συγκόλλησης
• Δίοδος Πυριτίου
• Λειτουργία Τυπικού SCR
• Αντιστροφείς (Inverters)

Συγκόλληση Τόξου Μετάλλων

• Ο μόνος τρόπος συνένωσης δύο ή περισσότερων κομματιών


μετάλλου έτσι ώστε να συμπεριφέρονται ως ένα.

• Ηλεκτρικό Τόξο: Παραμένουσα φωτεινή ηλεκτρική εκφόρτιση


κατά μήκος ενός διάκενου λόγω πυρακτώσεως των αγώγιμων
ατμών του διάκενου.

6
Μέθοδοι Εφαρμογής

• Χειροκίνητη Συγκόλληση.

• Ημιαυτόματη Συγκόλληση.

• Μηχανοποιημένη Συγκόλληση.

• Αυτόματη Συγκόλληση.

• Συγκόλληση με Robot.

• Συγκόλληση Προσαρμοσμένου Ελέγχου.

Το Κύκλωμα Ηλεκτροσυγκόλλησης
Αποτελείται
• Την Πηγή Ισχύος
• Το Ηλεκτρικό Τόξο Συγκόλλησης
• Το Ηλεκτρόδιο Συγκόλλησης
• Αναλώσιμο ή
• Μη Αναλώσιμο
• και του Αντικειμένου Εργασίας

ΠΗΓΗ ΙΣΧΥΟΣ
ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΟ
ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗΣ

Ε
- +
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΤΟΞΟ
ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
+

8
Κατηγορίες Τόξων Συγκόλλησης

• Τόξα Μη Αναλώσιμου Ηλεκτροδίου

• Τόξα Αναλώσιμου Ηλεκτροδίου

Τόξα Συγκολλήσεως μη Αναλώσιμου


Ηλεκτροδίου.

Κατά την Λειτουργία Παράγεται:

• Θερμότητα
• Έντονο λαμπρό φως
• Θόρυβος
• Ιόντα

10
Χαρακτηριστικές Καμπύλες V-I Τόξων
Παρουσία Αργού και Ηλίου

11
Χαρακτηριστικές Καμπύλες V-I Τόξων Παρουσία Αργού και Ηλίου

Πολικότητα και Θερμότητα σε Τόξο


μη Αναλώσιμου Ηλεκτροδίου

Πολικότητα και Θερμότητα σε Τόξο μη Αναλώσιμου Ηλεκτροδίου


12
Περιοχές Ηλεκτρικού Τόξου (1)

Περιοχές Ηλεκτρικού Τόξου:


• Κεντρική Περιοχή
• Περιοχή Πτώσης Ανόδου
• Περιοχή Πτώσης Καθόδου 13

Περιοχές Ηλεκτρικού Τόξου (2)


Κεντρική Περιοχή:
• Κυκλικό μαγνητικό πεδίο περιβάλλει το τόξο.
• Περιορισμός πλάσματος (Magnetic Pinch Effect) με αποτέλεσμα:
• υψηλές πιέσεις στο πλάσμα και ιδιαίτερα υψηλές ταχύτητες
(κοντά στην ταχύτητα ήχου).

Περιοχή Πτώσης Καθόδου:


• Ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ στήλης του πλάσματος και καθόδου.
• Ύπαρξη σημαντικής θερμοκρασίας και πτώση τάσης.
• Εκπομπή ηλεκτρονίων από την κάθοδο προς την στήλη του τόξου.

14
Περιοχές Ηλεκτρικού Τόξου (3)
Περιοχή Πτώσης Ανόδου:
• Ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ στήλης πλάσματος και ανόδου.
• Μικρότερη θερμοκρασία συγκριτικά με την θερμοκρασία στήλης
του τόξου.

Θερμοκρασία Τόξου 100 Α σε Περιβάλλον Αερίου Αργού 15

Μήκος Τόξου για Ήλιο και Αργό

16
Μήκος Τόξου για Ήλιο και Αργό
Τόξα Συγκόλλησης με μη Αναλώσιμα
Τόξα

Τα τόξα συγκόλλησης με μη αναλώσιμα τόξα διακρίνονται σε:

• Βολφραμίου-αερίου (Gas Tungsten Arc Weld)


• Πλάσματος (Plasma Arc Weld)
• Άνθρακα (Carbon Arc Weld)

17

Συγκόλληση Τόξου με Ηλεκτρόδιο W


(Gas Tungsten Arc Welding) (1)
Χρήση αέριου προστασίας για:
• Απομάκρυνση του αέρα και
• Αποφυγή επαφής οξυγόνου και αζώτου με τηγμένο μέταλλο και
ηλεκτρόδιο.

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με


Ηλεκτρόδιο Βολφραμίου (GTAW)
18
Συγκόλληση Τόξου με Ηλεκτρόδιο W
(Gas Tungsten Arc Welding) (2)

Χρήση μετάλλου συγκόλλησης για παχιά μέταλλα.

Εφαρμόζεται:
• Χειροκίνητη διαδικασία (συνήθως)
• Αυτόματες και μηχανοποιημένες (ολοένα και περισσότερο)

Χρήση πηγής σταθερού ρεύματος (Constant Current) DC ή AC με


υπέρθεση υψηλής συχνότητας.

19

Συγκόλληση Τόξου Πλάσματος


(Plasma Arc Welding) – (1)
Δημιουργία Τόξου Μεταξύ Ηλεκτροδίου W και:
• Μετάλλου Βάσης (Τόξο Μεταφοράς) ή
• Στομίου Περιορισμού Τόξου (Τόξο μη Μεταφοράς).

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με Τόξο Πλάσματος (PAW) 20


Συγκόλληση Τόξου Πλάσματος
(Plasma Arc Welding) – (2)
Χρήση αδρανών αερίων για:
• Δημιουργία προστατευτικής ατμόσφαιρας και
• Συντήρηση του πλάσματος.

Χρήση μετάλλου συγκόλλησης για παχιά μέταλλα.

Μείωση Διατομής Τόξου ⇒ Αύξηση της Θερμοκρασίας του.

Εφαρμόζεται:
• Χειροκίνητη διαδικασία (συνήθως)
• Αυτόματες και μηχανοποιημένες (ολοένα και περισσότερο)

Χρήση πηγής σταθερού ρεύματος (Constant Current) DC ή σε


λίγες περιπτώσεις AC. 21

Συγκόλληση Τόξου Άνθρακα


(Carbon Arc Welding) – (1)
• Δημιουργία τόξου μεταξύ ηλεκτροδίου άνθρακα και μετάλλου βάσης.
• Συνδυασμός ή όχι με χρήση αερίου προστασίας.

22
Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με Τόξο Άνθρακα (CAW)
Συγκόλληση Τόξου Άνθρακα
(Carbon Arc Welding) – (2)

• Παράγωγα αέρια όπως το CO και το CO2 λειτουργούν ως


αέρια προστασίας.
• Μέταλλο συγκόλλησης χρησιμοποιείται σε παχιά μέταλλα.
• Χειροκίνητη χρήση και χρησιμοποιείται πηγή DC σταθερού
ρεύματος (Constant Current).

23

Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου


Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (1)
Παραμένουσα ηλεκτρική εκφόρτιση υψηλού ρεύματος χαμηλής
τάσης οδηγεί
• Στην δημιουργία πλάσματος υψηλής αγωγιμότητας και
• Στην παραγωγή θερμότητας για επίτευξη συγκόλλησης λόγω
τήξης.

Περιοχές Τόξου Αναλώσιμου Ηλεκτροδίου 24


Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου
Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (2)

Στο μεταλλικό τόξο το πλάσμα προκαλεί την διάσπαση των


ατόμων του αερίου σε θετικά ιόντα και σε ηλεκτρόνια.

Το πλάσμα χωρίζεται σε τρεις περιοχές:

• Περιοχή Πτώσης Ανόδου Μικρές σε Μήκος


Εμφανίζουν όμως Μεγάλες
• Περιοχή Πτώσης Καθόδου Διαφορές Δυναμικού.

• Περιοχή Πτώσης Πλάσματος


• Περιοχή Αντίστασης Ηλεκτροδίου
25

Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου


Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (3)

Τάση Τόξου Συναρτήσει Ρεύματος Συγκόλλησης σε Ατμόσφαιρα Αργού


26
Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου
Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (4)

Τάση Τόξου Συναρτήσει του Μήκος Τόξου σε Διαφορετικές Ατμόσφαιρες


27

Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου


Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (5)

Η υψηλή ποιότητα συγκόλλησης και παραγωγικότητας


εξαρτάται από:

• Το Βάθος Διείσδυσης
• Το Ρυθμό Τήξης Ηλεκτροδίου

Η πολικότητα μέγιστης θέρμανσης εξαρτάται από την


σύσταση των αερίων στην ατμόσφαιρα του τόξου.

28
Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου
Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (6)

Κατανομή Θερμότητας σε μη Επικαλυμμένα Ηλεκτρόδια 29

Τόξα Συγκολλήσεως Αναλώσιμου


Ηλεκτροδίου (Μεταλλικά Τόξα) – (7)

Κατανομή Θερμότητας σε Επικαλυμμένα Ηλεκτρόδια 30


Τα τόξα Συγκόλλησης με Αναλώσιμα
Ηλεκτρόδια Διακρίνονται σε:

• Επικαλυμμένου Ηλεκτροδίου - (Shielded Metal Arc Weld)

• Μετάλλου-Αερίου - (Gas Metal Arc Weld)

• Ρευστού Πυρήνα - (Flux-cored Arc Weld)

• Εμβαπτιζόμενου Τόξου - (Submerged Arc Weld)

31

Συγκόλληση Τόξου Επικαλυμμένου Ηλεκτροδίου


(Shielded Metal Arc Welding) – (1)
Δημιουργία τόξου μεταξύ επικαλυμμένου ηλεκτροδίου και
μετάλλου βάσης.

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης Τόξου Επικαλυμμένου


Ηλεκτροδίου (SMAW) 32
Συγκόλληση Τόξου Επικαλυμμένου Ηλεκτροδίου
(Shielded Metal Arc Welding) – (2)
Η Επικάλυψη Ηλεκτροδίων Παρέχει:
• Αέριο για την προστασία του τόξου από τα αέρια της
ατμόσφαιρας.
• Υλικά απομάκρυνσης της οξείδωσης για το καθάρισμα του
μετάλλου συγκόλλησης από ξένες ουσίας.
• Σκωριοειδής λάβα για τη προστασία του κατατιθέμενου
μετάλλου συγκόλλησης από σκωριοειδή λάβα
προερχόμενη από ατμοσφαιρική οξείδωση.
• Στοιχεία ιονισμού για την σταθερότητα του τόξου και την
λειτουργία με AC ρεύμα.
33

Συγκόλληση Τόξου Επικαλυμμένου Ηλεκτροδίου


(Shielded Metal Arc Welding) – (3)
Η Επικάλυψη Ηλεκτροδίων Παρέχει:
• Στοιχεία νόθευσης για την επίδοση ιδιαίτερων
χαρακτηριστικών στο κατατιθέμενο μέταλλο συγκόλλησης.
• Σκόνη σιδήρου για την αύξηση της παραγωγικότητας του
ηλεκτροδίου.
Η συγκόλληση είναι δυνατή:
• Σε όλες τις κατευθύνσεις και
• Από πολύ μικρό έως μεγάλο πάχος μετάλλων.
Χρήση σταθερού ρεύματος (AC ή DC).
34
Συγκόλληση Τόξου Μετάλλου-Αερίου
(Gas Metal Arc Welding) – (1)
• Δημιουργία τόξου μεταξύ ενός διαρκώς τροφοδοτούμενου
αναλώσιμου ηλεκτροδίου και του μετάλλου βάσης.
• Παροχή προστατευτικού αερίου.
• Δεν ασκείται μηχανική πίεση στα υπό συγκόλληση μέταλλα.

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με Τόξο Μετάλλου-Αερίου 35


(GMAW)

Συγκόλληση Τόξου Μετάλλου-Αερίου


(Gas Metal Arc Welding) – (2)
• Προστασία τόξου από παροχή κατάλληλου αερίου (αδρανές
ή όχι ή μίγμα αυτών).
• Δημοφιλέστερες χρήσεις:
• Ημιαυτόματη διαδικασία (ο χρήστης κατευθύνει το
«Πιστόλι Συγκόλλησης").
• Αυτοματοποιημένη χρήση.
• Χειροκίνητη χρήση δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
• Η διαδικασία εφαρμόζεται σε όλες τις κατευθύνσεις.
• Τροφοδοτικό τύπου DC σταθερή τάσης, ανάστροφης
πολικότητας. 36
Συγκόλληση Τόξου Ρευστού Πυρήνα
(Flux-Cored Arc Welding) – (1)
Αποτελεί εξέλιξη της SMAW.
Παρέχει:
• Υψηλής ποιότητας συγκολλήσεις.
• Χαμηλότερο κόστος.
• Λιγότερη προσπάθεια.

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με Τόξο


37
Ρευστού Πυρήνα (FCAW).

Συγκόλληση Τόξου Ρευστού Πυρήνα


(Flux-Cored Arc Welding) – (2)
• Δημοφιλέστερες χρήσεις:
• Ημιαυτόματη διαδικασία (ο χρήστης κατευθύνει το
«Πιστόλι Συγκόλλησης").
• Αυτοματοποιημένη χρήση (από μηχανοποιημένες
μεθόδους).

• Χειροκίνητη χρήση δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

• Η διαδικασία εφαρμόζεται σε όλες τις κατευθύνσεις.

• Τροφοδοτικό τύπου DC σταθερή τάσης, ανάστροφης


πολικότητας.
38
Συγκόλληση με Εμβαπτιζόμενο Τόξο
(Submarged Arc Welding)
Δημοφιλέστερες χρήσεις:
• Μηχανοποιημένη μέθοδος.
• Αυτοματοποιημένη χρήση.
Τροφοδοτικό τύπου DC ή AC σταθερού ρεύματος, ορθής ή ανάστροφης
πολικότητας.

Διάγραμμα Διαδικασίας Συγκόλλησης με Εμβαπτιζόμενο 39


Τόξο (SAW)

Πηγές Ισχύος για Συγκόλληση Τόξου (1)


Πηγές ισχύος για συγκόλληση τόξου.
• Σταθερό τόξο και διατήρηση ελεγχόμενης «Λίμνης" τηγμένου
μετάλλου.
• Προσαρμογή χαρακτηριστικών εξόδου της πηγής με την διαδικασία
συγκόλλησης.

Στατικές Χαρακτηριστικές Καμπύλες V-I Πηγών 40


Δημιουργίας Τόξων Συγκόλλησης
Πηγές Ισχύος για Συγκόλληση Τόξου (2)
• Η πρώτη πηγή ισχύος αποτελείται από:
• Μπαταρία (90V).
• Αντίσταση σε σειρά με το τόξο.

• Ιδιαίτερα μεγάλες απώλειες στην αντίσταση.


Οι πρώτες μηχανές συγκόλλησης χρησιμοποιήθηκαν:
• Για χειροκίνητη διαδικασία με "γυμνό" ή ελαφρώς
επικαλυμμένο ηλεκτρόδιο.
• Χωρίς χρήση αερίου προστασίας.
• Απαραίτητη ύπαρξη πολύ σταθερής πηγής.

• Οι πρώτες πηγές ισχύος (συμβατικές πηγές) σχεδιάστηκαν για


γυμνά ηλεκτρόδια και χαρακτηριστικές με κλίση προς τα κάτω.
41

Συστήματα Σταθερού Ρεύματος (CC) – (1)


• Σχεδιάστηκαν με σκοπό τη μέγιστη ευελιξία στο συγκολλητή
(χειροκίνητη διαδικασία).
• Καμπύλες τόξων συγκόλλησης:
• Άνω Καμπύλη  Μεγάλου Μήκους Τόξο.
• Μεσαία Καμπύλη  Σύνηθες Μήκους Τόξο.
• Κάτω Καμπύλη  Μικρού Μήκους Τόξο.

V-I Στατική Χαρακτηριστική Πηγής Συγκόλλησης Τόξου 42


«Μονού Ελέγχου»
Συστήματα Σταθερού Ρεύματος (CC) – (2)

• Σημείο λειτουργίας:
• Τομή καμπύλης τόξου με χαρακτηριστική καμπύλη μηχανής
συγκόλλησης.
• Μεταβάλλεται συνεχώς κατά την συγκόλληση.

• Μεταβολή Μήκους Τόξου ⇒ Μεταβολή Τάσης Τόξου (25V-35V):


• Μικρό Μήκους Τόξο ⇒ Μεγάλο Ρεύμα ⇒ Μεγάλο Βάθος
Διείσδυσης.
• Μεγάλου Μήκους Τόξο ⇒ Μικρό Ρεύμα ⇒ Μικρό Βάθος
Διείσδυσης.

43

Συστήματα Σταθερού Ρεύματος (CC) – (3)

• Η κλίση της V-I καμπύλης της πηγής ορίζει το ΔI της συγκόλλησης


για δεδομένο Δl του τόξου (Μηχανές «Διπλού Ελέγχου»).

• Μηχανές «Μονού Ελέγχου»:


• Συμβατικές μηχανές.
• Έλεγχος μέγιστης τιμής ρεύματος με διακόπτη ή άλλα
βύσματα εξόδου.

44
Μηχανές «Διπλού Ελέγχου» (1)
Μηχανές «Διπλού Ελέγχου»:
• Περισσότερη ευελιξία.
• Έλεγχος ρεύματος και τάσης
που προσφέρουν δύο
επίπεδα προσαρμογής:

V-I Στατική Χαρακτηριστική Πηγής Συγκόλλησης


Τόξου «Διπλού Ελέγχου»
45

Μηχανές «Διπλού Ελέγχου» (2)


• Χονδρικό Έλεγχο Ρεύματος:
• Τάση ανοικτού κυκλώματος 60V.
• Λιγότερο απότομη κλίση της V-I
καμπύλης (σχεδόν επίπεδη).
• Μικρομετρικό Έλεγχο Τάσης:
• Τάση ανοικτού κυκλώματος 80V.
• Απότομη κλίση της V-I καμπύλη.

V-I Στατική Χαρακτηριστική Πηγής Συγκόλλησης


Τόξου «Διπλού Ελέγχου»
46
Συγκόλληση Εναλλασσόμενου
Ρεύματος
• Τάση και ρεύμα μηδενίζονται βάση της συχνότητας λειτουργίας
(Σβέση Τόξου).

• Επανεγκατάσταση και σταθεροποίηση τόξου με την βοήθεια της


τάσης.

• Ύπαρξη επαγωγικής αντίδρασης.

• Χρήση ηλεκτροδίων με επικάλυψη που περιέχει ιονιστές


(Δημιουργία Σταθερού Τόξου).

47

Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (1)


• Βάση του εμπορικού συστήματος διανομής τάσης.

Εμπορικό Σύστημα Διανομής Ηλεκτρικής Ισχύος Σταθερής


Τάσης 48
Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (2)

• Διατήρηση του μήκους τόξου με:


• Τροφοδότηση του ηλεκτροδίου με σταθερή ταχύτητα.
• Ροή κατάλληλου ρεύματος για τήξη ηλεκτροδίου μέσω
κατάλληλης πηγής ισχύος.

• Οι μηχανές CV δεν παράγουν πραγματική επίπεδη καμπύλη.

• Μεταβολή του Φορτίου ⇒ Μεταβολή του Ρεύματος της


Πηγής Ισχύος ⇒ Διατήρηση της Τάσης στους Ακροδέκτες
Εξόδου.

49

Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (3)

Στατική V-I Χαρακτηριστική Καμπύλη


Μηχανής Σταθερής Τάσης (CV)

Στατική V-I Καμπύλη και Διακύμανση


Τόξου 50
Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (4)
• Καθορισμός χαρακτηριστικών πηγής έτσι ώστε να παρέχει σταθερό τόξο
με μέταλλα:
• Διαφορετικού Μεγέθους,
• Διαφορετικής Σύστασης και
• Διαφορετικών Συνθηκών Ατμόσφαιρας.
• Ο έλεγχος κλίσης της V-I καμπύλης της πηγής παρέχει έλεγχο στο πλάτος
του ρεύματος βραχυκυκλώσεως.

Δυναμικά Χαρακτηριστικά Συναρτήσει Χρόνου Απόκρισης 51

Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (5)

• Απότομη μεταβολή τάσης μετά από βραχυκύκλωμα ⇒


γρήγορη αύξηση ρεύματος με αποτέλεσμα:
• Την επιτυχή εκκίνηση του τόξου (πλεονέκτημα) και
• Την δημιουργία σταγόνων μετάλλου γύρω από την λίμνη
τήξεως (μειονέκτημα).

• Η προηγούμενη κατάσταση ελέγχεται με την προσθήκη


κατάλληλης αντίδρασης η οποία:
• Ελέγχει την απόκριση χρόνου και
• Παρέχει σταθερό τόξο.

52
Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (6)
Η σταθερότητα του τόξου εξαρτάται από δύο παράγοντες:
• Την V-Ι στατική καμπύλη.
• Τα δυναμικά χαρακτηριστικά της μηχανής. που είναι
συνδεδεμένα:
• Με τη συνθήκη βραχυκυκλώματος και
• Με την συνθήκη ανοικτού κυκλώματος.

• Στο βραχυκύκλωμα έχουμε:


• Μηδενισμό της τάσης.
• Η αφαίρεση του οδηγεί στην αύξηση και την
σταθεροποίηση της τάσης σε τιμή κάτω της τάσης
ανοικτού κυκλώματος (τάσης ανάκτησης).
53

Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (7)


Επίσης, στο βραχυκύκλωμα:

• Το ρεύμα αυξάνει απότομα.

• Όταν αφαιρείται, το ρεύμα σταθεροποιείται γρήγορα στην


φυσιολογική τιμή του.

• Η σταθερότητα του τόξου εξαρτάται από την ικανότητα της


πηγής να επαναδιεγείρει ομαλά το τόξο.

• Η ανύψωση της τάσης πρέπει να υπερβεί την τάση τόξου εάν


απαιτείται επαναδιέγερση του.
54
Συστήματα Σταθερής Τάσης (CV) - (8)

• Υπερβολική υπερύψωση (Overshoot) του ρεύματος δεν είναι


αποδεκτή.

• Υπερβολικά γρήγορη μείωση του ρεύματος οδηγεί σε


αστάθεια και πιθανά πρόωρη σβέση του τόξου .

• Ο χρόνος απόκρισης πρέπει να είναι εντός ενός ή δύο


ηλεκτρικών κύκλων.

55

Τύποι Μηχανών Συγκόλλησης


ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ
ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ ΤΟΞΟΥ

ΠΗΓΕΣ ΠΗΓΕΣ
ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑΤΙΚΩΝ
ΜΗΧΑΝΩΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΩΝ

ΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ
ΟΔΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΠΗΓΕΣ ΠΗΓΕΣ ΠΗΓΕΣ
ΜΗΧΑΝΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗ ΑΝΟΡΘΩΤΗ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΑ
ΚΑΥΣΗΣ

AC DC AC AC/DC DC AC or VP DC PULSING

CC CC CV CC CC CC CV CC/CV CC/CV CC/CV

Ταξινόμηση Μηχανών Συγκόλλησης Τόξου


56
1ος Τρόπος Ταξινόμησης
• Περιστρεφόμενη Μηχανή.
• Παραγωγή ισχύος στο σημείο χρήσης.
• Χρήση μηχανής εσωτερικής καύσης για την λειτουργία
τους.

• Στατική Μηχανή.
• Δεν υπάρχουν κινούμενα μέρη.
• Μετατροπή παρεχόμενης ισχύος από το ηλεκτρικό δίκτυο.
• Τρεις βασικοί τύποι:
• Με Μετασχηματιστή,
• Με Ανορθωτή και
• Με Αντιστροφέα.
57

2ος Τρόπος Ταξινόμησης


(Βάση Μορφής Ι και V-I Καμπύλης)

• Η μορφή του ρεύματος μπορεί να είναι:


• Εναλλασσόμενη (εναλλασσόμενο ρεύμα, AC),
• Συνεχής (Συνεχές Ρεύμα, DC),
• Παλμική (Παλμικό Ρεύμα, Pulsing) και
• Συνδυασμένη.

• Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι V-I χαρακτηριστικών καμπυλών:


• Χαρακτηριστική σταθερής τάσης (CV) και
• Χαρακτηριστική σταθερού ρεύματος (CC).

58
3ος Τρόπος Ταξινόμησης
(Βάση Ικανότητας Εξόδου-Output Rating)

• Ισχύς Εξόδου:
• Imax εξόδου με Δθ ≤ θmax.

• Βαθμός Χρήσης (%):


• Μέγιστος χρόνος λειτουργίας @ Imax .
• Ορίζεται ως:
tτ όξου (min)
⋅100(%)
10 min

• Η συσκευή λειτουργεί χωρίς υπερθέρμανση κατά την


διάρκεια της παραπάνω περιόδου.

59

Χαρακτηριστικά Μεγέθη Πηγών Ισχύος


Μηχανών Συγκόλλησης Τόξου

Κλίση (Slope):
• Ορίζεται ως η μεταβολή της τάσης εξόδου προς την μεταβολή
του ρεύματος εξόδου (Volts/Amps).
• Συνδέεται με την σταθερότητα του τόξου.

Συντελεστής Ισχύος (Power Factor):


• Ορίζεται ως ο λόγος της πραγματικής ισχύος (KW) που
απορροφά η συσκευή προς την φαινόμενη ισχύ (KVA) που
προσφέρει το δίκτυο στην μηχανή.

60
Περιστροφικές Μηχανές Συγκόλλησης (1)

DC Γεννήτρια: Η πρώτη Πηγή Ισχύος για Συγκόλληση Τόξου

61

Περιστροφικές Μηχανές Συγκόλλησης (2)

• Η γεννήτρια είναι ακόμα δημοφιλής ως φορητή πηγή ισχύος


περιστρεφόμενη από μηχανή εσωτερικής καύσεως.
• Μπορεί να τροφοδοτηθεί από:
• Βενζίνη,
• Πετρέλαιο Diesel ή
• Φυσικό αέριο.
• Ψύχεται με:
• Αέρα ή
• Νερό.
• Δημοφιλέστερη μηχανή είναι η αερόψυκτη βενζινοκίνητη
λόγω μικρού βάρους.
• Για υψηλό βαθμό χρήσης χρησιμοποιούνται υδρόψυκτες
πετρελαιοκίνητες μηχανές.
62
Περιστροφικές Μηχανές Συγκόλλησης (3)

• Η αρχή λειτουργίας τους στηρίζεται στο ότι όταν ένας αγωγός


κινείται εντός μαγνητικού πεδίου και κόβει μαγνητικές
γραμμές τότε παράγει τάση στα άκρα του.

• Οι πρώτες γεννήτριες χρησιμοποιούσαν:


• Τον στάτη για δημιουργία μαγνητικού πεδίου.
• Το ρότορα για τοποθέτηση τυλιγμάτων, όπου στα άκρα
τους παράγεται τάση.
• Τα τυλίγματα του ρότορα συνδέονται σε κατάλληλο
συλλέκτη για την ανόρθωση του ρεύματος.
• Η ισχύς μεταφέρεται στην έξοδο με χρήση ψηκτρών.

63

Γεννήτρια Συγκόλλησης Περιστρεφόμενου


Πεδίου (1)
• Αποτέλεσαν την εξέλιξη των πρώτων γεννητριών που
χρησιμοποιήθηκαν στις συγκολλήσεις.
• Η ισχύς συγκόλλησης παράγεται στον στάτη.
ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΨΥΚΤΡΩΝ -
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΩΝ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ


ΤΜΗΜΑ ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης


Περιστρεφόμενου Πεδίου 64
Γεννήτρια Συγκόλλησης Περιστρεφόμενου
Πεδίου (2)
• Μικρό τμήμα της ισχύος του στάτη:
• Ανορθώνεται με την βοήθεια γέφυρας διόδων και
• Τροφοδοτείται στο ρότορα για την δημιουργία του μαγνητικού πεδίου
διέγερσης.
• Μικρό Ρεύμα Διέγερσης ⇒ Μικρό Ι οδηγείται μέσω ψηκτρών στο
ρότορα.
• Αύξηση αξιοπιστία λόγω λιγότερης συντήρησης.
ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΨΥΚΤΡΩΝ -
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΩΝ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ


ΤΜΗΜΑ ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης Περιστρεφόμενου Πεδίου 65

Γεννήτρια Συγκόλλησης Περιστρεφόμενου


Πεδίου (3)
• Η εναλλασσόμενη (AC) τάση εξόδου μπορεί να:
• Χρησιμοποιηθεί απ' ευθείας για συγκόλληση τόξου ή
• Ανορθωθεί από διόδους και να χρησιμοποιηθεί για συνεχούς
ρεύματος (DC) συγκόλληση τόξου.
ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΨΥΚΤΡΩΝ -
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΩΝ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ


ΤΜΗΜΑ ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης Περιστρεφόμενου Πεδίου 66


Γεννήτρια Συγκόλλησης Χωρίς Ψύκτρες (1)

• Απουσία ροής ρεύματος από τον ρότορα προς τον στάτη.


ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ ΤΥΜΠΑΝΟ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΣ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗΣ
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΠΕΔΙΟ


ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ ΔΙΕΓΕΡΣΕΩΣ
ΤΜΗΜΑ
ΣΤΑΤΗ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης χωρίς Ψήκτρες 67

Γεννήτρια Συγκόλλησης Χωρίς Ψύκτρες (2)


• Χρήση δεύτερης γεννήτριας ως διεγέρτρια.
• Μη περιστρεφόμενο πεδίο παράγει AC τάση στο περιστρεφόμενο
τύμπανο.
• Η AC τάση ανορθώνεται από διόδους πάνω στο περιστρεφόμενο
άξονα και έτσι τροφοδοτούνται τα περιστρεφόμενα πεδία της
κύριας γεννήτριας. ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ ΤΥΜΠΑΝΟ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΣ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗΣ
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΠΕΔΙΟ


ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ ΔΙΕΓΕΡΣΕΩΣ
ΤΜΗΜΑ
ΣΤΑΤΗ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης χωρίς Ψήκτρες 68


Γεννήτρια Συγκόλλησης Χωρίς Ψύκτρες (3)
• Η κύρια γεννήτρια παράγει AC τάση στο στάτη.
• Τμήμα της AC τάσης ανορθώνεται και τροφοδοτεί τα σταθερά πεδία
της διεγέρτριας.
• Η ταχύτητα περιστροφής για 4-πολική γεννήτρια ισούται με
1500στρ/λεπτό για 50 Hz ενώ για 2-πολική είναι 3000 στρ/λεπτό.
ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ
ΤΜΗΜΑ
RPM ΠΗΝΙΑ ΤΥΜΠΑΝΟ
ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΣ ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗΣ
ΕΣ.ΚΑΥΣΗΣ ΠΕΔΙΟΥ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΗΝΙΑ ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΠΕΔΙΟ


ΣΤΑΤΗ ΔΙΕΓΕΡΤΡΙΑΣ ΔΙΕΓΕΡΣΕΩΣ
ΤΜΗΜΑ
ΣΤΑΤΗ

AC

DC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΑC ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Χονδρικό Διάγραμμα Γεννήτριας Συγκόλλησης χωρίς Ψήκτρες 69

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (1)


• Χρήση μετ/στή για μετατροπή ενέργειας του ηλεκτρικού δικτύου σε
χρήσιμη ενέργεια συγκόλλησης τόξου.

• Ο μετασχηματιστής συγκόλλησης είναι μετασχηματιστής υποβιβασμού.


ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΠΤΩΝ
ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΦΥΛΛΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs Vs
Ip Is
ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ
ΡΟΗ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ Vs
Ip Is

Αρχή Λειτουργίας Μηχανής Συγκόλλησης Τόξου με Μετασχηματιστή 70


Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (2)
• Η τάση ανοικτού κυκλώματος 60 ÷ 80 V.
• Αποτελείται από δύο τυλίγματα:
• Πρωτεύον
• Αριθμός σπειρών μεγάλος λόγω υψηλής τάσης δικτύου.
• Δευτερεύον
• Αριθμός σπειρών μικρός. ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΠΤΩΝ
ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΦΥΛΛΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs Vs
Ip Is
ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ
ΡΟΗ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ Vs
Ip Is

Αρχή Λειτουργίας Μηχανής Συγκόλλησης Τόξου με Μετασχηματιστή 71

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (3)


• Ο πυρήνας αποτελείται από λεπτά μονωμένα σιδερένια ελάσματα, για
περιορισμό των απωλειών.
• Σημαντικό τμήμα της πηγής είναι το στοιχείο αντίδρασης (reactor): πηνίο
μεγάλης αυτεπαγωγής.
• Σύνδεση σε σειρά με κύκλωμα εξόδου.
• Διατήρηση του ρεύματος εξόδου σταθερό.
• Κατασκευή όμοια μ' αυτή ενός μετ/στή με διαφορά την ύπαρξη
διάκενου στο μαγνητικό κύκλωμα.

ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΠΤΩΝ
ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΦΥΛΛΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs Vs
Ip Is
ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ
ΡΟΗ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

Αρχή Λειτουργίας Μηχανής Συγκόλλησης Τόξου με Μετασχηματιστή 72


Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (4)
• Μεταβολή μαγνητικής σύζευξης πρωτεύοντος και δευτερεύοντος
⇒ μεταβολή ρεύματος εξόδου μηχανής.

• Μέθοδοι μεταβολής μαγνητικής σύζευξης:


• Μεταβολή αντίστασης δευτερεύοντος με διακόπτες επιλογής.
• Μεταβολή λόγου σπειρών (άρα και ρεύματος) πρωτεύοντος
και δευτερεύοντος με διακόπτες επιλογής.
• Μεταβολή σπειρών αυτεπαγωγής εξόδου με διακόπτες
επιλογής.
• Μετακίνηση πηνίου πρωτεύοντος σε σχέση με πηνίο
δευτερεύοντος.
• Μετακίνηση τμήματος πυρήνα του μετ/στή ή του πηνίου.

73

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (5)

Μειονεκτήματα
• Η χρήση διακοπτών επιλογής δεν επιτρέπει την συνεχή αλλαγή
από την ελάχιστη στην μέγιστη τιμή του ρεύματος.
• Ενώ η ρύθμιση με μετακίνηση πυρήνα προκαλεί χαλάρωση της
κατασκευής και την παραγωγή θορύβου.

74
Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (6)
• Χρήση ηλεκτρονικών ισχύος οδηγεί στην αποφυγή κινούμενων
τμημάτων για τον έλεγχο της εξόδου του μετασχηματιστή.
ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ
ΕΛΕΓΧΟΥ ΡΟΟΣΤΑΤΗΣ
ΕΛΕΓΧΟΥ

ΑΥΤΕΠΑΓΩΓΗ ΜΕ
ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
ΚΟΡΕΣΜΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ

AC ΔΙΚΤΥΟ

ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΣ

Έλεγχος Ρεύματος Εξόδου με Χρήση Αυτεπαγωγής με Δυνατότητα Κορεσμού 75

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (7)


Λειτουργία Κυκλώματος:
• Ροή DC ρεύματος στο κλάδο αυτεπαγωγής με χρήση ανορθωτή και
ρεοστάτη.
• Αύξηση ρεύματος εξόδου συσκευής λόγω μείωσης της αντίδρασης της
αυτεπαγωγής.
ΑΝΟΡΘΩΤΗΣ
ΕΛΕΓΧΟΥ ΡΟΟΣΤΑΤΗΣ
ΕΛΕΓΧΟΥ

ΑΥΤΕΠΑΓΩΓΗ ΜΕ
ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
ΚΟΡΕΣΜΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ

AC ΔΙΚΤΥΟ

ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΣ

76
Έλεγχος Ρεύματος Εξόδου με Χρήση Αυτεπαγωγής με Δυνατότητα Κορεσμού
Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (8)
Βασικό Μειονέκτημα Μεθόδου:
• Παραμόρφωση της κυματομορφής του ρεύματος εξόδου.
• Αποτέλεσμα: δύσκολη η επανεκκίνηση του ηλεκτρικού τόξου.

Παραμόρφωση Ημιτονικού Ρεύματος της


Αυτεπαγωγής με Δυνατότητα Κορεσμού 77

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (9)


• Οι μηχανές συγκόλλησης μετασχηματιστή είναι συνήθως αερόψυκτες.

• Χρήση ανεμιστήρων ελεγχόμενων από θερμοστάτες σε μηχανήματα


υψηλού βαθμού χρήσης.

• Χρήση ψύξης ελαίου σε σκονισμένους και διαβρωτικούς χώρους.

• Γενικά παρουσιάζουν:

• Ιδιαίτερα υψηλή απόδοση

• Μικρότερες απώλειες χωρίς φορτίο

• Ικανοποιητικό συντελεστή ισχύος.


78
Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (10)
Πλεονεκτήματα:
• Μικρό Κόστος.
• Υψηλή Απόδοση.
• Χαμηλά Έξοδα Συντήρησης.

Καμπύλες Απόδοσης μιας Τυπικής Μηχανής Συγκόλλησης


79
Μετασχηματιστή 500Α

Μηχανές Συγκόλλησης με Μετ/στη (11)

Μειονεκτήματα:
• Ανισορροπία στις γραμμές του δικτύου λόγω μονοφασικής
τροφοδότησης.
• Μικρός αριθμός επικαλυμμένων ηλεκτροδίων κατάλληλα για
εναλλασσόμενο ρεύμα.
• Πιθανό κίνδυνο ηλεκτροπληξίας σε περίπτωση χρήσης δύο
συσκευών στον ίδιο χώρο.

80
Μηχανές Συγκόλλησης με Ανόρθωση

• Χρήση ανορθωτών για μετατροπή εναλλασσόμενου ρεύματος


(AC) σε συνεχές ρεύμα (DC).
• Ξηροί ανορθωτές:
• Μη ελεγχόμενοι
• Ελεγχόμενοι (Θυρίστορς, SCR).

81

Πηγή Ισχύος Συγκόλλησης Τόξου με μη


Ελεγχόμενους Ανορθωτές

• Οι μη ελεγχόμενοι ανορθωτές αποτελούνται από:


• Ένα στρώμα ημιαγωγού (οξείδιο του χαλκού ή σελήνιο) μεταξύ
συνεχόμενων δίσκων.
• Αργότερα αναπτύχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ανορθωτές
πυριτίου μεγάλης ισχύος.

82
Δίοδος Πυριτίου
• Αποτελείται από λεπτά στρώματα πυριτίου με προσθήκη
προσμίξεων για την μετατροπή τους σε ημιαγωγούς.
• Τοποθέτηση των στρώματων πυριτίου υπό πίεση σε κάψα
πορσελάνης.

83

Βασικά Κυκλώματα Ανόρθωσης


+

α)
_

β) _ _
+

γ)
+

δ) +
_

α) Μονοφασική Ημιανόρθωση
β) Μονοφασική Πλήρης Ανόρθωση
γ) Τριφασική Ανόρθωση Κοινού Σημείου
δ) Τριφασική Ανόρθωση 84
Πηγή Ισχύος Συγκόλλησης Τόξου με
Ελεγχόμενους Ανορθωτές

• Χρήση SCR (Silicon Controlled Rectifier) ο οποίος αναπτύχθηκε και


βρήκε εφαρμογή σε κυκλώματα πηγών ισχύος μηχανών
συγκόλλησης τόξου.
• Το SCR εκτός των ακροδεκτών της ανόδου και της καθόδου, έχει
και ένα τρίτο ακροδέκτη γνωστό ως πύλη (gate).

85

Εσωτερική Δομή Ελεγχόμενου


Ανορθωτή Πυριτίου Ισχύος (SCR)

86
Χαρακτηριστική Καμπύλης
Τάσης - Ρεύματος Τυπικού Θυρίστορ
+IA
Ρεύμα
συγκράτησης Καμπύλη
(IH) διέλευσης

Κρίσιμη τάση
αρνητικής
αποκοπής IG3 IG2 IG1 IG = 0

-VA +VA
Καμπύλη Καμπύλη
θετικής Κρίσιμη τάση αποκοπής
αρνητικής
αποκοπής αποκοπής IG = ρεύμα πύλης
IG3 > IG2 > IG1

-IA
87

Τάσεις και Ρεύματα Πύλης που Χρειάζονται


για την Ένταση ενός Τυπικού Θυρίστορ

3
-65oC
Τάση πύλης
(Volts)

2
25oC

1
125oC

VDC MAX
0 25 50 75 100 125
Ρεύμα πύλης
(mA)

88
Λειτουργία Τυπικού SCR
A

P1
J1
RL N1
J2
G P2
+ J3
N2
VB
Rg -

K
Κύκλωμα ισχύος με SCR Δομή του SCR
Το θυρίστορ είναι ένας μονόδρομος ελεγχόμενος διακόπτης οδηγείται
σε:
• Αγωγή (Switch On) με την εφαρμογή παλμού ρεύματος κατάλληλου
πλάτους και εύρους στον ακροδέκτη της πύλης του.
• Σβέση (Natural Commutation) με τον μηδενισμό του ρεύματος που
το διαρρέει ή με την εφαρμογή ανάστροφης τάσης μεταξύ ανόδου
και καθόδου.
89

Ισοδύναμο Κύκλωμα Λειτουργίας SCR

ISCR RL

PNP
Q1 +
IG IC1= IB2 IB1= IC2 VB
G Rg -
Q2
NPN

Παλμός K
έναυσης

90
Μονοφασική Ελεγχόμενη Ανόρθωση
Γέφυρας
i1 i2 i0
Q1 Q2 R

Vi i L V0

Q3 i3 Q4 i4
Varc

Μονοφασική Ελεγχόμενη Ανόρθωση


Γέφυρας
π ωt
iG1,G4

i0 α ωt
iG2,G3
Q1 R α+π ωt

V0
V0 L i0
α π α+π 2π ωt
ii
Q4
Varc
α π ωt

Ισοδύναμο Κύκλωμα Ελεγχόμενης


Ανόρθωσης Γέφυρας Κυματομορφές Μονοφασικής
Ελεγχόμενης Ανόρθωσης
91
Γέφυρας για Ωμικό Φορτίο

Κυματομορφές για Συνεχές Ρεύμα


Εξόδου
Vi
VC

π ωt
ig1,g4
α α

π 2π ωt
ig2,g3
ωt

V0

ωt

ii00
Q1,Q4 Q2,Q3
ωt

i1,i4

ωt

i2,i3

ωt

ii

ωt

VAK
ωt

2Vm 92
Λειτουργικό Διάγραμμα Ελεγχόμενης
Ανόρθωσης Γέφυρας (1)

93

Λειτουργικό Διάγραμμα Ελεγχόμενης


Ανόρθωσης Γέφυρας (2)
• Το σημείο λειτουργίας καθορίζεται από τις τιμές των μεγεθών m
και α.
 ωL  =
Varc
φ = tan −1   m
 R  2Vm

• Αν το ρεύμα εξόδου είναι συνεχές, η ανάλυση Fourier της τάσης


εξόδου έχει ως εξής:
∞ ∞
vo = V o + ∑ an sin (nωt ) + ∑ bn cos(nωt )
n =1 n =1

όπου
π +a
1 2 2Vm
Vo =
π ∫
a
2Vm sin(ωt )d (ωt ) =
π
cos a
94
Λειτουργικό Διάγραμμα Ελεγχόμενης
Ανόρθωσης Γέφυρας (3)
1 π 1 2π
=an = ∫ Vο sin(ωt )d (ωt ) =
π ∫ Vο sin(ωt )d (ωt ) π
−π 0

2π 2π
=
π∫ Vο sin(ωt )d (ωt ) = sin(ωt )d (ωt ) ....
∫ Vο= π
0 0

2 2Vm  sin ( n + 1) a sin (1 − n ) a 


 − 
π  n +1 1− n 
2 2Vm  cos ( n + 1) a cos ( n − 1) a 
=bn  − 
π  n +1 n −1 
όπου
ν = 2, 4, 6.....
95

Λειτουργικό Διάγραμμα Ελεγχόμενης


Ανόρθωσης Γέφυρας (4)
∞ ^
V o + ∑ V o ,n cos ( nωt − θ n )
vo =
n = 2,4,6..

όπου
^
V=
o,n an2 + bn2
 an 
θ n = tan −1  
 bn 
ακ όµα
^ ∞ ^
ιo =I + ∑ I o ,n cos ( nωt − θ n − φn )
n = 2,4,6..

όπου
V o − Varc
=Ιο = µ έση τιµ ή ρε ύµατος εξ όδου
R
^
^ Vo ,n
=I o,n = πλ άτος n − οστ ής αρµονικ ής
R 2 + ( nω L )
2

συνιστ ώσας ρε ύµατος εξ όδου


−1  nω L 
=φn tan
=   διαφορ ά φ άσης µεταξ ύ n − οστ ής
 R 
αρµονικ ής συνιστ ώσας ρε ύµατος εξ όδου και
96
της τ άσης εισ όδου
Καμπύλες Απόδοσης μιας Τυπικής
Μηχανής Συγκόλλησης με Ανόρθωση

%
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ
100
ΙΣΧΥΟΣ
90

80

70

60

50
ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ
40

30

20

10
0
0 50 100 150 200 250 300 350 400

ΡΕΥΜΑ ΕΞΟΔΟΥ (Α)


97

Μηχανές Συγκόλλησης με Αντιστροφέα

• Κύρια χαρακτηριστικά:
• Ελαφριά κατασκευή και
• Άριστη ελεγξιμότητα των συνθηκών συγκόλλησης.

• Η λειτουργία τους στηρίζεται στις αρχές λειτουργίας των


αντιστροφέων.

98
Αντιστροφείς (Inverters) – (1)

• Κυκλώματα μετατροπής συνεχούς ρεύμα-τος σε


εναλλασσόμενο μεταβλητής συχνότητας και πλάτους.

• Κυριότερες εφαρμογές αντιστροφέων:


• Συστήματα ελέγχου ταχύτητας ac ηλεκτρικών μηχανών.
• Συστήματα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
• Συστήματα ελέγχου τάσης εξόδου αιολικών συστημάτων
μετατροπής ενέργειας.

99

Αντιστροφείς (Inverters) – (2)

• Συστήματα ελέγχου θερμοκρασίας με επαγωγή.


• Συστήματα ήπιων μορφών ενέργειας.
• Συστήματα αδιάκοπης παροχής ισχύος (UPS).
• Συστήματα ηλεκτροσυγκόλλησης.

100
Αντιστροφείς (Inverters) – (3)
• Οι αντιστροφείς ταξινομούνται σε δύο κύριες κατηγορίες:
• Αντιστροφέας με τροφοδότηση από πηγή τάσης.
• Αντιστροφέας με τροφοδότηση από πηγή ρεύματος.

• Οι παραπάνω κατηγορίες διαιρούνται σε επιμέρους


υποκατηγορίες:
• Μονοφασικούς σε συνδεσμολογία ημιγέφυρας.
• Μονοφασικούς σε συνδεσμολογία γέφυρας.
• Τριφασικούς σε συνδεσμολογία ημιγέφυρας.
• Τριφασικούς σε συνδεσμολογία γέφυρας. 101

Διάφοροι Τύποι Μετατροπέων (1)


L1
C0
S1
C1
ΦΟΡΤΙΟ

V L0

V0
C1
S2

Μονοφασικός Αντιστροφέας Ημιγέφυρας

L1

S1 S4

Φ
L0
Ο
C0 V0 Ρ
V C1
Τ
Ι
Ο
S2 S3

Μονοφασικός Αντιστροφέας Γέφυρας


102
Διάφοροι Τύποι Μετατροπέων (2)
L1

S1 S3 S5

V C1

S4 S6 S2

L0

C0 V01
V03 Φ
Ο
Ρ
Τ
Ι
V02 Ο

3-Φ Αντιστροφέας Ημιγέφυρας 103

Διάφοροι Τύποι Μετατροπέων (3)

S1 S3 S5

L0 Φ
C0 Ο
Ρ
Τ
Ι
Ο

S4 S6 S2

3-Φ Αντιστροφέας με Τροφοδοσία Συνεχούς Ρεύματος

104
Μονοφασικός Αντιστροφέας Γέφυρας
με MOSFET (1)

Q1 D1 Q3 D3
C1 +
V/2
V0 _
+
V
0
Q2 D2 Q4 D4
ΦΟΡΤΙΟ
+
V/2
C2

Κύκλωμα Ισχύος Μονοφασικού Αντιστροφέα

105

Μονοφασικός Αντιστροφέας Γέφυρας


με MOSFET (2)

Q1,Q3

Q2,Q4 π 2π ωt

0 4V ωt
V0 Βασική αρμονική της V0 =
π
V
Q1 Q3
0 Q2 Q4 ωt
-V

Κυματομορφές Αντιστροφέα όταν τα MOSFET Άγουν για 180ο

106
Μονοφασικός Αντιστροφέας Γέφυρας
με MOSFET (3)

Q1,Q3

0 π 2π ωt
Q2,Q4

V0
0 ωt
V
Βασική αρμονική

0
π 2π ωt
δ

-V

Κυματομορφές Αντιστροφέα όταν τα MOSFET Άγουν για


δ0 (Ωμικό Φορτίο)

107

Κυματομορφές Αντιστροφέα Γέφυρας


V0
Q1 Q3
V

α) Q2
Q3 3
Q1 Q1
Q4 Q4
Q2
Q3
0 π 2π ωt
Q2 Q4

Q1
0 π 2π ωt

Q2
0 π 2π ωt
β)
Q3
0 π 2π ωt

Q4
0 π 2π ωt

i0

Q4 Q2 Q2
γ) D1 Q4 D3
0 Q3 Q1 π 2π ωt

α) Τάση Εξόδου.
D2 Q3 Q1
D4

β) Παλμοί Έναυσης Mosfet


i0

Q2 D1 Q2 Q2
δ)
γ) Ρεύμα Εξόδου για Ωμικό Φορτίο.
D3 D3 Q4 D3
0 π/3 π D2 π+π/3 2π ωt
D4

δ) Ρεύμα Εξόδου για Επαγωγικό Φορτίο.


Q1 Q1
Q3 D4
i0

D1 Q4 Q2 ε) Ρεύμα Εξόδου για Χωρητικό Φορτίο.


ε) D3 D1 Q4
π 0 Q3 Q1 π D2 2π ωt
− D2 Q3 D4 108
3 Q3
D2
Κυματομορφές Τεχνικής PWM
Ar
Κυματομορφή Mf = = Συντελεστής διαμόρφωσης
αναφοράς Ac
Αc
Αr
φορέας Tc =Περίοδος φορέα
α) Tr =Περίοδος αναφοράς
Tc
π Tr
2π ωt

S1

β)

π 2π ωt

γ)

Q3
π 2π ωt

δ)

Q4
π 2π ωt
α) Κυματομορφές της Αναφοράς και του
ε)
Φορέα.
β) Κυματομορφή Τάσης Εξόδου Συγκριτή.
Q1
π 2π ωt

ζ)

Q2 γ,δ,ε,ζ) Παλμοί Έναυσης των Διακοπτών


V0
π 2π ωt
Q3, Q4, Q1 και Q1.
η) V

η) Τάση Εξόδου του Αντιστροφέα.


V
Q3,Q1 Q1,Q4 Q3,Q2

π 2π ωt
Q2,Q4
δ -V 109

Τάση Εξόδου Αντιστροφέα (1)


Η κυματομορφή τάση εξόδου αντιστροφέα αναλύεται σε σειρά
Fourier ως εξής:
∞ ∞
vo = ∑a n sin (nωt ) + ∑b n cos(nωt )
n =1, 2 , 3 n =1, 2 , 3

όπου
π
2
π∫
an = V sin(ωt )d (ωt ) V0

0
V
π
2
bn =
π ∫ V cos(ωt )d (ωt )
0
0 π-δ π 2π
2 δ
π+δ
2
Τάση Εξόδου Αντιστροφέα
110
Τάση Εξόδου Αντιστροφέα (2)
Η τάση Vo είναι περιττή συνάρτηση ενός τετάρτου κύματος
∞ (f(t)=-f(t+T/2)), επομένως bn=0:
vo = ∑a n sin (nωt )
n =1, 3, 5

όπου
(π + δ ) / 2

an =
2
∫ V sin(ωt )d (ωt ) =
2V
[− cos(nωt )] π δ
(π + δ ) / 2
( − )/2 =
π π δ
( − )/2

4V  nδ 
= sin  
nπ  2 
Εποµένως ,

 nδ 
 sin (nωt )
4V
vo = ∑
n =1, 3, 5 nπ
sin 
 2 
Το πλάτος της βασικής αρµονικής
της τάσης εξόδου είναι
^ 4V δ 
V o ,1 = sin   111
nπ 2

Τάση Εξόδου Αντιστροφέα (3)

• Ύπαρξη ανώτερων αρμονικών συνιστωσών στην τάση εξόδου.


• Εξασθένιση ανώτερων αρμονικών συνιστωσών έτσι ώστε ο
Συντελεστή Ολικής Αρμονικής Παραμόρφωσης (Total
Harmonic Distortion, THD)<5%.

• Το THD ορίζεται από την παρακάτω σχέση:

1  ∞ 2
^  
=THD% ^  ∑  V o,n  ⋅100
n =3,5..   
V o ,1  

112
Τάση Εξόδου Αντιστροφέα (4)

THD%

70

60

50

40

30

20

10

60 80 100 120 140 160 δο

Πλάτος Αρμονικών Τάσης Εξόδου Συντελεστή Αρμονικής Παραμόρφωσης


Συναρτήσει του Εύρους δ Συναρτήσει της Γωνίας Αγωγής δ0

113

Αντιστροφέας Γέφυρας με Έλεγχο


PWM
L1
D1 S1 D4 S4

Lo Φ
Ο
Ρ
V C1 Co Vo Τ
Ι
Ο
S2 S3
D2 D3

ΑΝΟΡΘΩΣΗ
ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ
ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ
A
0
ΕΝΙΣΧΥΤΕΣ DC
ΠΑΛΜΩΝ ΕΝ. 1 + 3
- 2

4
ΛΟΓΙΚΑ
ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ -12V +12V
ΤΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

ΣΥΓΚΡΙΤΗΣ
ΚΥΚΛΩΜΑ 0 A DC ΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ
ΕΛΕΓΧΟΥ
3
1 +
- 2 ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΣ

0 4
114
Πηγές Ισχύος Συγκόλλησης Τόξου με
Αντιστροφέα (1)

DC

AC
DC

ΤΑΣΗ
ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΡΕΥΜΑ

Απλοποιημένο Κυκλωματικό Διάγραμμα Πηγής Ισχύος με


Αντιστροφέα
115

Πηγές Ισχύος Συγκόλλησης Τόξου με


Αντιστροφέα (2)

Σύγκριση Μετασχηματιστή Συμβατικής


Πηγής και Πηγής με Αντιστροφέα

Απόδοση Πηγής Ισχύος με Αντιστροφέα


116
Πηγές Ισχύος Συγκόλλησης Τόξου με
Αντιστροφέα (3)

Πλεονεκτήματα της Μηχανής Συγκόλλησης με Αντιστροφέα:


• Μικρό Βάρος (25% Συμβατικών Συστημάτων με Ανόρθωση)
• Μέτριο Κόστος
• Μικρός Όγκος
• Υψηλή Ταχύτητα Απόκρισης

117

Επιλογή – Προδιαγραφές Μηχανών


Συγκόλλησης (1)
Επιλογή Διαδικασίας:
Με βάση του είδους της συγκόλλησης
Ρεύμα Συγκόλλησης:
DC, AC, σταθερό ή παλμικό
Δυναμικότητα της Μηχανής:
Μέγεθος της πηγής ισχύος.
Τύπος Διαθέσιμης Ισχύος:
• Μη διαθέσιμο δίκτυο: Απαιτείται ηλεκτροπαραγωγό ζεύγος
• Διαθέσιμο δίκτυο: Καθορίζεται ο αριθμός φάσεων και η τάση που
θα χρησιμοποιηθούν 118
Επιλογή – Προδιαγραφές Μηχανών
Συγκόλλησης (2)

Βοηθητικές Συσκευές:
Περιλαμβάνεται νερό, αέριο προστασίας, συστήματα ελέγχου
ρεύματος κ.α.

Βαθμός Χρήσης:
Καθορισμός ποσότητας εργασίας στην οποία η πηγή ισχύος πρέπει
να επιτελέσει.

119

Ενότητα 8: Θέρμανση Αγωγής


Σκοποί Ενότητας

Στην 8η Ενότητα ο φοιτητής μελετά την εφαρμογή θέρμανσης


μέσω αγωγής. Μελετά τις βασικές ηλεκτρικές &
ηλεκτροθερμικές εξισώσεις και ποσοτικοποιεί μεγέθη όπως
εναλλασσόμενο ρεύμα σε αγωγούς, απώλειες ισχύος, dc και ac
αντίσταση σε πλάκα ορθογωνικής διατομής, σε αγωγούς
κυκλικής διατομής και σε σωληνωτούς αγωγούς.

Περιεχόμενα Ενότητας
• Θέρμανση Αγωγής • Κατανομή Πυκνότητας
• Βασικές Ηλεκτροθερμικές Ρεύματος
Εξισώσεις • Πυκνότητα Ισχύος
• Εναλλασσόμενο Ρεύμα σε • Συντελεστής Ισχύος
Αγωγούς • Κυκλωματικές Παράμετροι
• AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη • Ισχύς για AC και DC Ρεύματα
Πλάκα
• AC Ρεύμα σε Αγωγούς
• Βάθος Διείσδυσης Κυκλικής Διατομής
• Συνολικό Ρεύμα • Η Qw και ο PF
• AC Ρεύμα σε Πλάκα
Ορθογωνικής Διατομής
5
Θέρμανση Αγωγής (1)
Απ’ ευθείας παραγωγή θερμότητας σε υλικό από την ροή
ρεύματος στο ίδιο το υλικό.

Βασικές ηλεκτρικές εξισώσεις.


Θεωρούμε μεταλλικό αγωγό με:
• Ειδική Αντίσταση ρ (Ωm),
• Ομοιόμορφη Διατομή Α (m2) και
• Μήκος l (m)
Παρουσιάζει αντίσταση στο συνεχές ρεύμα R:
l
R=ρ (Ω) (1)
A 6

Θέρμανση Αγωγής (2)


Έστω V η τάση που εφαρμόζεται στα άκρα του:
V
I= ( A) (2)
R
Η ισχύς που καταναλώνεται στην αντίσταση R, (φαινόμενο
Joule), είναι ίση με:

P = I 2R (W ) (3)

Από τις σχέσεις (1) και (2) προκύπτουν:


I = V / R = V /( ρl / A)
ρI / A = V / l
ρJ = E (4) 7
Θέρμανση Αγωγής (3)

Τα μεγέθη J και E είναι διανύσματα με την ίδια φορά και


διεύθυνση.

Επίσης τα ρ, J και E έχουν θεωρηθεί σταθερά στο αγωγό, όμως η


σχέση (4) ισχύει και όταν αυτά είναι μεταβλητά.

Η σχέση (3) μπορεί να πάρει την παρακάτω μορφή :

=
P I=
2
R ρlI 2=
/A ρ(lA)(I/A)
= 2

= ρ J 2 (όγκος του αγωγο ύ)


=Pu απ
= ώλειες / όγκο ρJ2 (W / m3 ) (5)

Βασικές Ηλεκτροθερμικές Εξισώσεις


Έστω αγωγός μήκους l και διατομής A, θερμαίνεται με Pu W/m3
για t sec, τότε:
ενέργεια εισόδου = Pu (όγκος )t Joules (6)
αποθηκευμένη ενέργεια = θ m (όγκος )(cγ ) Joules (7)
Όπου:
• Θm: Μέση θερμοκρασιακή ανύψωση του αγωγού
• c: Ειδική θερμότητα σώματος σε J/kgK
• γ: Πυκνότητα αγωγού Kg/m3
Υποθέτοντας ότι δεν υπάρχουν απώλειες:
Pu t = θ m (cγ )
θm Pu
= (8)
t (cγ ) 9
Εναλλασσόμενο Ρεύμα σε Αγωγούς

Ροή AC Ρεύματος  Μεταβαλλόμενο Μαγνητικό Πεδίο.

Συγκέντρωση ρεύματος στην επιφάνεια του αγωγού 


Επιδερμικό Φαινόμενο, με αποτέλεσμα:
• Αύξηση της αντίστασης (Rac) αγωγού και
• Αύξηση των θερμικών απωλειών του.

10

AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη Πλάκα (1)


• Περιοχή ύλης ευρισκόμενη πίσω από επίπεδο το οποίο
εκτείνεται προς το άπειρο και στις δύο διαστάσεις του.
• Στην μια πλευρά του επιπέδου υπάρχει αέρας ενώ στην άλλη
υπάρχει αγωγός.
z

H s , Js w Επιφάνεια y = 0
x
J
(α) Hxy y y
y * δy
Hxy * δHxy

l
z
Φ*Β

(β) Jzy y y
y * δy
Jzy * δJzy

Ροή Ρεύματος σε Ημιάπειρη Πλάκα 11


AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη Πλάκα (2)
• Ροή Ι κατά z άξονα  Ένταση Η κατά x άξονα.
• Εφαρμογή νόμου Ampere κατά μήκος γραμμοσκιασμένης
περιοχής (α):

(H )w + (−)(H
xy xy + δH xy )w = J zy (wδy )

• Όπου Hxy  H κατά x άξονα εξαρτώμενο από την μεταβλητή


y. Παραλείποντας τον δείκτη y έχουμε:

dH x
= −J z
dy

12

AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη Πλάκα (3)


• Εφαρμογή νόμου Faraday κατά μήκος γραμμοσκιασμένης
περιοχής (β), ενθυμούμενοι ότι Ε = ρJ και δΦ = Βlδy:

∫ ρJdl = −(Blδy ) / dt
• Στην ανάλυση που κάνουμε ασχολούμαστε με ημιτονοειδείς
μεταβαλλόμενες ποσότητες επομένως:
B = Bx cos ωt = Re[Bx exp jωt ]
dB / dt = jωBx exp jωt
Οπότε
− ρ (J zy )l + ρ (J zy + δJ zy )l = − jωBxy ldy
dJ z
ρ = − jωBx = − jωµH x
dy 13
AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη Πλάκα (4)
d 2 J z jωµ
• Εξαλείφοντας το Η προκύπτει: − Jz = 0
dy 2 ρ
d 2 Β x jωµ
• Ομοίως: − Βx = 0
dy 2 ρ
d 2 H x jωµ
− Hx = 0
dy 2
ρ
Ορίζουµε
α 2 = µω / 2 ρ
k 2 = 2 ja 2
Οπότε
d 2Jz
− k 2
Jz = 0 14
dy 2

AC Ρεύμα σε Ημιάπειρη Πλάκα (5)


• Η λύση της παραπάνω διαφορικής είναι:

J z = A1 exp(ky ) + A2 exp(−ky )

Για: y = ∞, ⇒ J z = πεπερασµένο ⇒ A1 = 0
y = 0, ⇒ J z = J s ⇒ A2 = J s
J z = J s exp[− (1 + j )ay ]

• Τελικά έχουμε: J = Re[J z exp jωt ] = J s exp(−ay ) cos(ωt − ay )

15
Βάθος Διείσδυσης (1)
• Εκθετική μείωση πλάτους πυκνότητας ρεύματος και διατήρηση
συχνότητας ω παντού ίδια.

• Διαφορά φάσης μεταξύ πυκνότητας ρεύματος στην επιφάνεια


και βάθους y, ίσο με αy.

• Το βάθος αυτό καλείται Βάθος Διείσδυσης ή Επιδερμικό Βάθος


και συμβολίζεται με το γράμμα δ.

• Βάθος διείσδυσης: δ = 2 ρ / µω

16

Βάθος Διείσδυσης (2)


1

0.95

0.9

0.85

0.8

0.75

0.7

0.65

0.6

0.55
|J/Js|

0.5

0.45

0.4

0.35

0.3

0.25

0.2

0.15

0.1

0.05

0 0.4 0.8 1.2 1.6 2 2.4 2.8 3.2 3.6 4 4.4 4.8 5.2 5.6 6

y/δ

Μεταβολή της Πυκνότητας Ρεύματος με το Βάθος της


Ημιάπειρης Πλάκας 17
Συνολικό Ρεύμα
• Συνολικό ρεύμα ημιάπειρης πλάκας  Άπειρο.
• Το ρεύμα σε πεπερασμένου πλάτους w τμήματος της πλάκας είναι
πεπερασμένο. Δίνεται ως εξής:
∞ ∞
I = ∫ J z wdy = ∫ J s w exp(−ay − jay )dy =
0 0

 exp[− ay (1 + j )]

= J s w  =
 − a (1 + j ) 0
Jsw
= =
a (1 + j )
J w 1− j
= s =
a 2
J w
= s exp(− jπ / 4) 18
a 2

Απώλειες ανά Μονάδα Επιφάνειας



• Για ημιάπειρη πλάκα: P = ∫ ρ J z 2 dy ( x 1 x 1) =
0

= ρJ ∫ exp(−2ay)dy =
2
s
0

ρδ
= J s2
2
• Με βάση τα προηγούμενα έχουμε:

ρδ 1 E E
P= J s2 = δρJ s Js = δ s s =
2 2 2 ρ
δEs2
=
2ρ 19
Επιφανειακή Ένταση Μαγνητικού
Πεδίου
• Υπολογισμός Hs από το νόμο Ampere:
Js
∫ Hdl = I ⇔ H s w = w a 2

Js
⇔ Hs =
a 2

• Από προηγούμενες σχέσεις προκύπτει:

ρH s2
P=2
δ
20

AC Ρεύμα σε Πλάκα Ορθογωνικής


Διατομής

Όταν το πάχος της πλάκας είναι πολύ μεγαλύτερο από το βάθος


διείσδυσης τότε:
• Η πλάκα μπορεί να θεωρηθεί ως δύο ημιάπειρες πλάκες
σε επαφή και
• Με ρεύματα ανεξάρτητα μεταξύ τους.

21
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (1)
• Λόγω συμμετρίας, η πυκνότητα ρεύματος στις δύο
επιφάνειες θα είναι ίδια και στο πλάτος αλλά και στη
κατεύθυνση.
• Js η ενεργός πυκνότητα ρεύματος στις εξωτερικές επιφάνειες
της πλάκας.
2b = t

y
w
Jxy

Js x
y = +b
0 J0 z
y = -b
Js

Ροή Ρεύματος σε Λεπτή Ορθογωνική Πλάκα 22

Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (2)

• Η επίλυση της αντίστοιχης διαφορικής για την πυκνότητα


ρεύματος Jx δίνει:
J x = A1 exp(ky ) + A2 exp(−ky )

• Ο υπολογισμός των σταθερών A1 και Α2 θα γίνει


εφαρμόζοντας τις οριακές συνθήκες για y=±b:

J +b = A1 exp(kb) + A2 exp(−kb) = J s
J −b = A1 exp(−kb) + A2 exp(+ kb) = J s

• Οι παραπάνω σχέσεις γίνονται ίσες όταν Α1= Α2= Α


Οπότε:
J s = 2 A cosh kb
23
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (3)
• Για y = 0: J 0 = A exp(0) + A exp(0) = 2 A

και άρα: J s = J 0 cosh kb

Επομένως, J = J 0 cosh ky

• Οπότε:
J cosh(ky ) cosh[(1 + j )ay ]
= =
J s cosh(kb) cosh[(1 + j )ab]

• Το πλάτος της κανονικοποιημένης πυκνότητας ρεύματος είναι:


J cosh(2ay ) + cos(2ay )
=
Js cosh(2ab) + cos(2ab) 24

Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (4)


1

0.95
t/δ=1
0.9

0.85

0.8

0.75 2
0.7

0.65

0.6

0.55
|J/Js|

0.5

0.45 3
0.4

0.35

0.3
4
0.25

0.2 5 6
0.15
7 8 9 10
0.1

0.05

0 0.05 0.1 0.15 0.2 0.25 0.3 0.35 0.4 0.45 0.5 0.55 0.6 0.65 0.7 0.75 0.8 0.85 0.9 0.95 1

y/b
Μεταβολή της Πυκνότητας Ρεύματος με το Βάθος σε Λεπτή
Πλάκας για Διάφορους Λόγους Πάχους προς Βάθος Διείσδυσης 25
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (5)

• Συνολικό ρεύμα.
• Εάν το πλάτος της πλάκας είναι w το συνολικό Ι είναι:

wJ s cosh[(1 + j )ay ]
+b +b
I = ∫ J x wdy = ∫−b cosh[(1 + j )ab] dy =
−b

 sinh[(1 + j )ay ]
+b
wJ s
= =
cosh[(1 + j )ab]  (1 + j )a  −b
2 J sδw  b
= tanh (1 + j ) 
(1 + j )  δ
26

Πυκνότητα Ισχύος (1)


• Οι απώλειες ανά m2 της πλάκας είναι:

b
P = ∫ ρ J x dy ( x 1x 1)
2

• Βάση της εξίσωσης πλάτους της κανονικοποιημένης πυκνότητας


0

ρεύματος έχουμε: b
P = ∫ ρ J x dy ( x 1x 1)
2

cosh(2ay ) + cos 2ay


b
= ρJ ∫0 cosh(2ab) + cos 2ab dy =
2
s

b
ρJ s2  sinh(2ay ) + sin 2ay 
= =
2a  cosh(2ab) + cos 2ab  0
ρJ s2  sinh(2ab) + sin 2ab 
=
2a  cosh(2ab) + cos 2ab  27
Πυκνότητα Ισχύος (2)
 1  sinh( 2ab) + sin 2ab  
• Για λεπτές πλάκες έχουμε: P = ρbJ s2   
 2ab  cosh(2ab) + cos 2ab  
= ρbJ s2 {p r }

• Οι συνολικές απώλειες
b

στην πλάκα υπολογίζονται: P = ∫ ρ J x dy ( x 1x 1)


2

cosh(2ay ) + cos 2ay


b
= ρJ ∫ cosh(2ab) + cos 2ab dy =
2
s
0
b
ρJ s2  sinh(2ay ) + sin 2ay 
• Αποδεικνύεται ότι για = =
2a  cosh(2ab) + cos 2ab  0
2b/δ >= 4 το pr= 1/(2b/δ) ρJ s2  sinh(2ab) + sin 2ab 
=
Άρα: ρδJ s2 2a  cosh(2ab) + cos 2ab 
P= W/m 2
28
2

Πυκνότητα Πραγματικής και Άεργου


Ισχύος (1)
• Οι απώλειες ανά m2 της πλάκας υπολογίζονται και από την
γενική σχέση.
• Επειδή η ισχύς εισέρχεται και από τις δύο πλευρές της πλάκας,
η συνολική S πολλαπλασιάζεται επί 2.
2 S = 2(P + jQ )
• Η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου είναι ίση με:
E = ρJ s V/m
• Ενώ το ρεύμα ανά m μήκους (Α/m) :
2 J sδ  b
I= tanh (1 + j ) 
(1 + j )  δ 29
Πυκνότητα Πραγματικής και Άεργου
Ισχύος (2)
• Οπότε έχουμε:
 2J δ  b 
2 S = 2(P + jQ ) = ρJ s  s tanh  (1 − j )  =
 1− j  δ 

  b 
= ρJ s2δ (1 + j ) tanh  (1 − j )  =
  δ 

 1 sinh( 2b / δ ) + sin( 2b / δ ) 
 2ab cosh(2b / δ ) + cos(2b / δ ) + 
= ρJ s2b  =
 1 sinh( 2 b / δ ) − sin( 2b / δ ) 
+ j 2ab cosh(2b / δ ) + cos(2b / δ ) 
 

= ρJ s2b[ pr + jqr ] 30

Συντελεστής Ισχύος
• Ο συντελεστής ισχύος PF είναι ίσος με: cos φ = cos[tan −1 (q r / p r )]
1

0.95

0.9

0.85

0.8
pr
0.75

0.7

0.65

0.6
pr, qr, cosφ

0.55 cosφ
0.5

0.45

0.4
qr
0.35

0.3

0.25

0.2

0.15

0.1

0.05

0 0.4 0.8 1.2 1.6 2 2.4 2.8 3.2 3.6 4 4.4 4.8 5.2 5.6 6 6.4 6.8 7.2 7.6 8

2b/δ

pr, qr και Συντελεστής Ισχύος PF για Πλάκα Ορθογωνικής


Διατομής όταν 2b/δ>8 pr=qr=1/2b/δ 31
Κυκλωματικές Παράμετροι (1)

• Η V κατά μήκος l είναι ίση με: V = ρJ s l

2 J s δw  b
• Το Ι σε τμήμα πλάτους w είναι ίσο με: I = tanh (1 + j ) 
(1 + j )  δ

• Η Ζ ενός τμήματος πλάτους w και μήκους l είναι Z=V/I


Επομένως:
V ρJ s l  b
Z= = (1 + j ) / tanh (1 + j ) 
I 2 J s δw  δ
32

Κυκλωματικές Παράμετροι (2)


• Η ανά μονάδα μήκους και πλάτους Ζ είναι:
ρ (1 + j )  b
Z' = / tanh (1 + j )  = R ' + jX '
2δ  δ
ρ
 sinh( 2b / δ ) + sin( 2b / δ ) 
=  cosh(2b / δ ) − cos(2b / δ )  +

 
ρ  sinh(2b / δ ) − sin(2b / δ ) 
+ j
2δ  cosh(2b / δ ) − cos(2b / δ ) 
• Εάν η πλάκα μετέφερε DC ρεύμα και είχε μήκος 1m και πλάτος
1m, τότε: R dc = ρ / 2b Ω
• Οπότε: R 1 2b  sinh( 2b / δ ) + sin( 2b / δ ) 
ac
=
Rdc 2 δ  cosh(2b / δ ) − cos(2b / δ ) 

X ac 1 2b  sinh( 2b / δ ) − sin( 2b / δ ) 
=
Rdc 2 δ  cosh(2b / δ ) − cos(2b / δ )  33
Κυκλωματικές Παράμετροι (3)
• Όταν το 2b/δ γίνει μικρό τότε: R ac
≈ 1+
(2b / δ ) 4

Rdc 180

• Σε υψηλές συχνότητες το δ είναι μικρό και το 2b/δ γίνεται


μεγάλο οπότε: Rac ≈ (b / δ ) tanh(2b / δ )
Rdc
5
4.8
4.6
4.4
4.2
4
3.8
3.6
3.4
Rac/Rdc, Xac/Rdc

3.2
3
2.8
2.6
2.4
2.2
2
1.8
1.6
1.4 Rac/Rdc
1.2
1
0.8
0.6
Xac/Rdc
0.4
0.2

0 0.4 0.8 1.2 1.6 2 2.4 2.8 3.2 3.6 4 4.4 4.8 5.2 5.6 6 6.4 6.8 7.2 7.6 8 8.4 8.8 9.2 9.6 10

2b/δ
Γραφική Παράσταση Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Λεπτές Πλάκες Συναρτήσει του Λόγου
Πάχους προς Βάθος Διείσδυσης 34

Ισχύς για AC και DC Ρεύματα

• Θεωρώντας ότι έχουμε την εφαρμογή του ίδιου E και της ίδια
επιφανειακής πυκνότητας ρεύματος για AC και DC συνθήκες
έχουμε:
• AC Ισχύς= ρbJs2 ανά πλευρά= 2ρbJs2 pr
• DC Ισχύς= ρJ2 (Όγκος)= ρJ2(2bx1x1)

• Εάν οι συνθήκες επιφανείας είναι ίδιες στο AC και DC δηλαδή,


J= Js Τότε:
• AC Ισχύς / DC Ισχύς= pr

35
AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής
Διατομής (1)

• Συναντώνται πάντα στα προβλήματα θέρμανσης.


• Ροή μόνο στον z-άξονα.
• Εφαπτομενική συνιστώσα του B και του Η.

ρεύμα
JG
Jzr * δJzr r+δr r
R z
δH

r
*

ρεύμα Jzr
er

Jo
H

r z
er
H

r+δ
r

Ροή Ρεύματος σε Κυλινδρικό Αγωγό


36

AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής


Διατομής (2)
• Βάση νόμου Ampere στην γραμμοσκιασμένη επιφάνεια έχουμε:
∫ Hdl = I
(Hθr )2πr + (−)(Hθr + δHθr )2π (r + δr ) = J zr (2πrδr ) ⇒
− H θ δr − δH θ (r + δr ) = J z (rδr )
• Θεωρώντας ότι δΗθδr είναι αμελητέο προκύπτει:
dH θ
− Hθ − r = J zr (1)
dr
• Θεωρώντας ότι τα μεγέθη είναι ημιτονοειδή έχουμε:
J = Re[J z exp jωt ]
και
dB
= jωBθ exp jωt 37
dt
AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής
Διατομής (3)

• Βάση νόμου Faraday στην γραμμοσκιασμένη επιφάνεια


προκύπτει:

∫ Edl = −(dΦ / dt )
− ρ ( J zr )l + ρ ( J zr + δJ zr )l = − jωBθr lδr ⇒
dJ z
⇒ρ = − jωµH θ (2)
dr

• Συνδυάζοντας τις εξισώσεις (1) και (2) έχουμε:


d 2 J dJ 1
2
+ = 2 jα 2 J
dr dr r
38

AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής


Διατομής (4)
• Η παραπάνω διαφορική είναι εξίσωση Bessel μηδενικής τάξης
με λύση:
J z = AI o ( )
2 j ar + BK o ( 2 j ar )
όπου
 x  (x / 2) (x / 2)
2 4 6
I o (x ) = 1 +   + + + .......
2 2!2 3!2

2
 x
K o ( x) = I o ( x )(ln 2 + −γ − ln x ) +   +
2
 1  (x / 2)  1 1  (x / 2)
4 6
+ 1 +  + 1 + +  + .......
 2  2!  2 3  3!
2 2

γ = 0,5772157 (Euler' s constant) 39


AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής
Διατομής (5)
• Επειδή η Πυκνότητα Ρεύματος:
• Πρέπει να είναι πεπερασμένη για r= 0 και Ko(0)= ∞,
θα πρέπει: Α2= 0
• Θέτοντας: Α1= Α Έχουμε: J z = AI o 2 j ar ( )
[ ( )
= A ber 2ar + jbei 2ar ( )]
= AM o (mr ) exp[ jθο (mr )]

• Όπου: I o ( x ) = ber ( x) + jbei( x ) = M o ( x) exp[ jθο ( x)]


(
M o ( x) = ber 2 ( x) + bei 2 ( x )) 1/ 2

 bei( x ) 
θ o ( x) = tan −1  
 ber ( x) 
40
m = 2a

AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής


Διατομής (6)
• Έστω J= Jo για r= 0. Τότε: J z = J o M o (mr ) exp[ jθ ο (mr )]

Εάν Js η επιφανειακή πυκνότητα ρεύματος:

J s = J o M o (mR) exp[ jθ ο (mR)]


Τότε:
J M o (mr ) exp[ jθ ο (mr )]
=
J s M o (mR) exp[ jθ ο (mR)]

ή το μέτρο της προηγούμενης σχέσης:


J M (mr )
= o
Js M o (mR) 41
AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής
Διατομής (7)
1
R/δ=1

0.9

0.8

0.7

0.6
2
|J/Js|

0.5

0.4

0.3
3

0.2
4
10 5
0.1 9 8 7 6

0
1 0.9 0.8 0.7 0.6 0.5 0.4 0.3 0.2 0.1 0
r/R
Μεταβολή της Κανονικοποιημένης Πυκνότητας Ρεύματος (|J/Js|)
Συναρτήσει της Κανονικοποι-ημένης Ακτίνας Συμπαγούς Κυλινδρικού
Αγωγού(r/R) για Διάφορους Λόγους Ακτίνας προς Βάθος Διείσδυσης 42

AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής


Διατομής (8)
Συνολικό Ρεύμα:
• Υπολογίζεται ολοκληρώνοντας την ποσότητα J dA από r=0
έως r=R.
R
I = ∫ 2πrJdr
0

ber (mr ) + jbei (mr )


R
= 2πJ s ∫ r dr
0
ber (mR) + jbei (mR)
δR bei ' (mR) − jber ' (mr )
= 2πJ s
2 ber (mR) + jbei (mR)

43
AC Ρεύμα σε Αγωγούς Κυκλικής
Διατομής (9)
• Όταν mR είναι μεγάλο λόγω υψηλής συχνότητας τότε:
exp(mR / 2 )  mR π 
ber i (mR) → cos + 
(2πmR)  2 8

exp(mR / 2 )  mR π 
beι i (mR) → sin  + 
(2πmR)  2 8

exp(mR / 2 )  mR π 
ber (mR) → cos − 
(2πmR)  2 8

exp(mR / 2 )  mR π 
ber (mR) → cos − 
(2πmR)  2 8
• Άρα έχουμε:
Js
I = 2πRδ exp(− jπ / 4) 44
2

Ισχύς Απωλειών
• Οι απώλειες ανά m του κυλινδρικού αγωγού υπολογίζονται
από την γενική σχέση P= EI*
E = ρJ s V/m
 Rδ bei ' ( mR) + jber ' ( mR) 
EI = ρJ s 2πJ s
*
=
 2 ber ( mR ) − jbei ( mR ) 
 ber ( mR)bei ' ( mR)  
  
 − bei(mR)ber (mR) 
'

 +
 R δ  ber 2
( mR ) + bei 2
( mR ) 
=  2πρJ s2 
 2  ber (mR)ber (mR)  
 '
  
 + bei(mR)bei (mR)  '

j 
 ber 2
( mR ) + bei 2
( mR )  45
Η Pw και η Ισχύς στο AC και στο DC
 ber (mR)bei ' (mR) 
 
 2 Rδ   − bei ( mR )ber ( mR ) 
'

• Η Pw είναι ίση με: Pw =  2πρJ s l  =


2   ber (mR) + bei (mR) 
2 2

 
 

( )
 2
= πρJ s2lR 2  [ ] =
 mR 
( )
= πρJ s2lR 2 {pr } W
Όπου l: Το μήκος του αγωγού
• Η ισχύς στο AC και AC power = ρJ s2lπR 2 pr
στο DC δίνεται: DC power = ρJ 2 (volume) = ρJ 2lπR 2

Εάν J = J s
AC power/DC power = pr 46

Η Qw και ο PF
 ber (mR)ber ' (mR) 
 
+
( )
'
Qw = πρJ s2lR 2 
2 bei ( mR )bei ( mR ) =
• Η Qw είναι ίση με:  mR ber 2 (mR) + bei 2 (mR) 
 
 

( ) 2
= πρJ s2lR 2  [ ] =
 mR 
( )
= πρJ s2lR 2 {qr } W

• Ο PF είναι ίσος με: cos φ = cos tan [ −1


(qr / pr )]
47
pr, qr και Συντελεστής Ισχύος PF για
Συμπαγή Κυλινδρικό Αγωγό
1

0.9
PF
0.8

0.7
pr
0.6
pr,qr,PF

0.5
qr
0.4

0.3

0.2

0.1

0
0 1 2 3 4 5 6 7 8
d/δ
pr, qr και Συντελεστής Ισχύος PF για Συμπαγή Κυλινδρικό Αγωγό
όταν d/δ>8 qr= 2/(1.23+d/δ), pr= 2/(d/δ)
48

Κυκλωματικές Παράμετροι – (1)


• Υπολογίζουμε την Z που παρουσιάζει αγωγός μήκους l

Rδ bei ' (mR) − jber ' (mR)


I = 2πJ s
2 ber (mR) + jbei (mR)
• Οπότε:

V ρJ s l 2  ber (mR) + jbei(mR) 


Z= =  
I 2πJ s Rδ  bei ' (mR) − jber ' (mR) 

• Η Rdc που παρουσιάζει αγωγός κυκλικής διατομής μήκους l


είναι ίση με:
Rdc = ρl / πR 2
49
Κυκλωματικές Παράμετροι – (2)
• Ο λόγος της σύνθετης αντίστασης του αγωγού προς της DC
αντίσταση του είναι:

Z mR  ber (mR) + jbei (mR) 


=  
Rdc 2  bei ' (mR) − jber ' (mR) 

• Χωρίζοντας το πραγματικό μέρος από το φανταστικό


προκύπτουν οι παρακάτω λόγοι αντιστάσεων και αντιδράσεων:
Rac mR  ber (mR)bei ' (mR) − bei(mR)ber ' (mR) 
=  
Rdc 2  bei '2 (mR) + ber '2 (mR) 

X ac mR  ber (mR)ber ' (mR) + bei(mR)bei ' (mR) 


=  
Rdc 2  bei '2 (mR) + ber '2 (mR)  50

Κυκλωματικές Παράμετροι – (3)


• Για μεγάλες τιμές του R/δ μια καλή προσέγγιση είναι να
θεωρηθεί ως AC αντίσταση αυτή ενός κυλίνδρου πάχους δ και
ακτίνας R δηλ,: R ρl/ 2πRδ R
ac
= =
Rdc ρl/πR 2 2δ
• Για υψηλές τιμές συχνότητας το δ είναι μικρό ενώ τα α και mR
είναι μεγάλα: Rac R 1 3
= + + =
Rdc 2δ 4 32( R / δ )
R f 0.00615
= + 0.25 +
0.1312 R f
• Για λεπτούς αγωγούς όπου το mR είναι μικρό, μπορεί να
αποδειχθεί ότι προσεγγιστικά ισχύει: Rac 1 R
4

≈ 1+  
Rdc 48  δ  51
Κυκλωματικές Παράμετροι – (4)
6

4
Rac/Rdc,Xac/Rdc

Rac/Rdc
1
Xac/Rdc

0
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
R/δ

Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Αγωγούς Κυκλικής Διατομής, για


Διάφορους Λόγους Ακτίνας προς Βάθος Διείσδυσης 52

AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (1)


• Όμοια με τον Συμπαγή Κύλινδρο d 2 J dJ 1
− = 2 j α 2
J
• Διαφορετικές Οριακές Συνθήκες dr 2
dr r
a 2 = ωµ / 2 ρ

• Λύση διαφορικής εξίσωσης: J z = AI o ( )


2 j ar + BK o ( 2 j ar )
J z = A ber ( mr ) + jbei ( mr )  +
+ B  ker ( mr ) + jkei ( mr ) 
όπου
I o ( x ) ber ( x) + jbei ( x )
=
K=
o ( x) ker( x) + jkei ( x ) 53
AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (2)
• Επειδή η επιφανειακή πυκνότητα ρεύματος είναι Js ισχύει
ό,τι:
J s = A ber ( mR ) + jbei ( mR )  +
+ B  ker ( mR ) + jkei ( mR ) 

• Εφόσον διαδρομή ακτίνας b δεν περικλείει ρεύμα θα πρέπει:


ar / r aψ az
curlJ = ∂ / ∂r ∂ / ∂ψ ∂ / ∂z
Jr rJψ Jz
∫ Hdl = 0 και άρα Η = 0, Β = 0, J r = Jψ = 0 και ∂ / ∂z = ∂ / ∂ψ = 0 συνεπώς
curlE = curlρJ = ρcurlJ = 0 ar / r aψ az
curlJ = ∂ / ∂r 0 0
0 0 Jz 54

AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (3)


curlJ = ∂J z / ∂r = 0 r =b ⇒


dJ
dr
(
r =b = mA ber ( mb) + jbei ( mb) +
' '
)
( )
+ mB ker ' (mb) + jkei ' (mb) = 0 ⇒
B ber ' (mb) + jbei ' (mb)
⇒ =−
A ker ' (mb) + jkei ' (mb)
J ber (mr ) + jbei (mr )
= •
J s ber (mR) + jbei (mR)
 ker (mr) + jkei(mr) 
1 + (B/A)
 ber(mr) + jbei(mr) 
 
1 + (B/A) ker (mR) + jkei(mR) 
 ber(mR) + jbei(mR)  55
AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (4)
b/R=0.94 R/δ=3
1
4
5
0.995 6

0.99 7

0.985
8

|J/Js|
0.98

0.975
9

0.97

0.965

10
0.96
1 0.99 0.98 0.97 0.96 0.95 0.94
r/R

b/R=0.92 R/δ=3 b/R/0.9


1 4 1 R/δ=3
4
5
0.975 5
6 6
0.98
0.95
7
7
0.925
0.96
8 0.9
8
|J/Js|

|J/Js|
0.94 0.875

0.85
9 9
0.92
0.825

0.8
0.9
10
10 0.775

0.88 0.75
1 0.99 0.98 0.97 0.96 0.95 0.94 0.93 0.92 1 0.99 0.98 0.97 0.96 0.95 0.94 0.93 0.92 0.91 0.9
r/R r/R

56

AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (5)


b/R=0.88 R/δ=2
1 3
4
5
0.95
6
0.9
7
0.85
|J/Js|

8
0.8

0.75
9

0.7

10
0.65
1 0.99 0.98 0.97 0.96 0.95 0.94 0.93 0.92 0.91 0.9 0.89 0.88
r/R

b/R=0.84 R/δ=2
1
3
4
0.9 5

0.8 6
|J/Js|

7
0.7

8
0.6

9
0.5

10
0.4
1 0.98 0.96 0.94 0.92 0.9 0.88 0.86 0.84 57
r/R
AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (6)
R/δ=2
b/R=0.82
1
3
4
0.9

5
0.8
6
0.7
|J/Js|

7
0.6

8
0.5

9
0.4
10

0.3
0.82 1 0.98 0.96 0.94 0.92 0.9 0.88 0.86 0.84 b/R/=0.8 R/δ=2
r/R 1
3
0.9 4

0.8 5

0.7
6
|J/Js|

0.6
7
0.5
8
0.4
9
0.3 10

0.2
58
1 0.98 0.96 0.94 0.92 0.9 0.88 0.86 0.84 0.82 0.8
r/R

AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (7)


b/R/=0.6 R/δ=1
1

0.9 2

0.8

0.7 3

0.6
|J/Js|

0.5 4

0.4
5
0.3
6
0.2
7
0.1
8/9/10

0
1 0.95 0.9 0.85 0.8 0.75 0.7 0.65 0.6
r/R b/R=0.4 R/δ=1
1

0.9

0.8
2
0.7

0.6
|J/Js|

0.5
3
0.4

0.3
4
0.2
5
0.1
6
0 7/8/9/10 59
1 0.94 0.88 0.82 0.76 0.7 0.64 0.58 0.52 0.46 0.4
r/R
AC Ρεύμα σε Σωληνωτούς Αγωγούς (8)
b/R=0.2
1
R/δ=1
0.9

0.8

0.7

0.6 2
|J/Js|

0.5

0.4

0.3 3

0.2
4
0.1
5
0 6/7/8/9/10
1 0.9 0.8 0.7 0.6 0.5 0.4 0.3 0.2
r/R

Μεταβολή της κανονικοποιημένης πυκνότητας ρεύματος (|J/Js|)


συναρτήσει της κανονικοποιημένης ακτίνας σωληνωτού κυλινδρικού
αγωγού (r/R) με παραμέτρους το λόγο εξωτερικής ακτίνας προς βάθος
διείσδυσης (R/δ) και το λόγο εσωτερικής ακτίνας προς την εξωτερική (b/R)
60

Συνολικό Ρεύμα – (1)


• Υπολογίζεται ολοκληρώνοντας το γινόμενο J dA από r=b έως r=R.
R
I = ∫ 2πrJdr =
b

 A(ber (mr ) + jbei (mr ) ) + 


 
R
B (ker( mr ) + jkei ( mr ) ) 
= 2πJ s ∫ r  dr =
b  A(ber (mR) + jbei (mR) ) + 
 
 B (ker( mR ) + jkei ( mR ) ) 

( )
R
  A bei ' (mr ) − jber ' (mr ) +  
  
=
'
(
2πJ s   B kei (mr ) − j ker (mr )  
'
)
r  =
m   A(ber (mR) + bei(mR) ) +  
  B(ker(mR) + kei(mR) )  
  b
61
Συνολικό Ρεύμα – (2)

(
   A bei ' (mR) − jber ' (mR) +   
  R 
)  

( )
   B kei ' (mR) − j ker ' (mR)   
  
(
   A bei ' (mb) − jber ' (mb) +   )
 − b   
2πJ s     B kei '
(
( mb ) − j ker '
( mb ))  
= r =
m   A(ber (mR) + jbei (mR) ) +  
  

 B (ker( mR ) + jkei ( mR ) )  

 
 
 
 

62

Συνολικό Ρεύμα – (3)

dJ
dr
(
r =b = mA ber ( mR ) + jbei ( mR ) +
' '
)
(
+ mB ker ' (mR) + jkei ' (mR) = 0 )
Διαιρώντας με mj
1 dJ
mj dr
r =b (
= A bei ' (mb) − jber ' (mb) + )
(
+ B kei ' (mb) + jkei ' (mb) = 0 )

63
Συνολικό Ρεύμα – (4)
( )
  A bei ' (mR) − jber ' (mR) +  
 
(
2πJ s R   B kei (mR) − j ker (mR)  
' '
)
I=  =
m   A(ber (mR) + jbei(mR) ) +  
  B(ker(mR) + jkei(mR) )  
 
(
2πJ s R  bei ' (mR) − jber ' (mR)  ) •
 
m  (ber (mR) + jbei(mR) ) 

 1 + ( B / A)
(
ker ' (mR) + jkei ' (mR)) 
 (
ber ' (mR) + jbei ' (mR)) 
 (ker(mR) + jkei(mR) )  
 1 + ( B / A) 
  (ber (mR) + jbei (mR) )   64

Ισχύς Απωλειών (1)

• Οι απώλειες ανά m του σωληνωτού αγωγού μπορούν να


υπολογιστούν από την γενική σχέση P= EI* με βάση το Ε= ρJs

ρ 2πJ s2 R 2l
EI =
*

mR
 bei ' (mR) + jber ' (mR)  
 
*
( ' '
)
 + ( B / A) kei (mR) + j ker (mR)  
  W/m
 ber (mR) − jbei (mR) 
 + ( B / A)* (ker(mR) − jkei(mR) ) 
  

65
Κυκλωματικές Παράμετροι
• Υπολογίζουμε την σύνθετη αντίσταση Z που παρουσιάζει
αγωγός μήκους l. Υπενθυμίζουμε ότι η τάση αγωγού μήκους l
είναι ίση με V= ρJsl V
Z=
I
• Η Rdc που παρουσιάζεται είναι ίση με:

[ (
Rdc = ρl / πR 2 1 − (b / R) 2 )]
• Οπότε έχουμε:  ber (mR) + jbei(mR)  
   
Z 
mR  + ( B / A) (ker( mR ) + jkei ( mR ) )   b 
2

=   × 1 −   
Rdc 2  bei ' (mR) − jber ' (mR)     R  
 + ( B / A) kei' (mR) − j ker ' (mR)  
( ) 66
 

Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Σωληνωτούς


Αγωγούς για Διάφορα Πάχη (1)

t/R=1
5.5
0.8
5 0.7
0.6
4.5
0.5
4
Rac/Rdc

0.4
3.5

3 0.3

2.5

2 0.2

1.5
0.1
1
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
R/δ

Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Σωληνωτούς Αγωγούς για Διάφορα Πάχη

67
Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Σωληνωτούς
Αγωγούς για Διάφορα Πάχη (2)

5 t/R=1
0.8
4.5 0.7
0.6
4
0.5
3.5
0.4
3
Xac/Rdc

2.5 0.3

2
0.2
1.5

0.5 0.1

0
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
R/δ

Rac/Rdc και Xac/Rdc σε Σωληνωτούς Αγωγούς για Διάφορα Πάχη


68

Ενότητα 9: Επαγωγική Θέρμανση


Σκοποί Ενότητας

Στην 9η Ενότητα ο φοιτητής μελετά την εφαρμογή θέρμανσης


μέσω επαγωγής. Μελετά κυκλώματα συντονισμού, τον
αντιστροφέα πηγής ρεύματος και πηγής τάσεως για επαγωγική
θέρμανση όπως επίσης την περίπτωση χρήσης
ημισυντονιζόμενου μετατροπέα για επαγωγική θέρμανση σε
οικιακές συσκευές.

Περιεχόμενα Ενότητας
• Επαγωγική Θέρμανση • Κατανομή Μαγνητικού
• Βασικές Έννοιες Πεδίου
Κυκλωμάτων Συντονισμού • Επαγωγική Θέρμανση
• Βασικές Εξισώσεις του Συμπαγούς Πλάκας
Κυκλώματος • Γραφική Παράσταση ptuhbe
• Εν Παραλλήλω Κυκλώματα για Σωληνωτό Κυλινδρικό
Συντονισμού Αγωγό
• Εν Σειρά Κυκλώματος • Επαγωγική Τήξη Μετάλλων
Συντονισμού • Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»
• Αντιστροφέας Πηγής (Coreless Furnace)
Ρεύματος για Επαγωγική • Κάμινος Καναλιού (Channel
Θέρμανση Furnace)
5
Επαγωγική Θέρμανση (1)

• Παραγωγή θερμότητας σε ηλεκτρικά αγώγιμο υλικό από την


κυκλοφορία ρευμάτων προερχόμενων από ηλεκτρομαγνητική
επαγωγή.

• Βασικά χαρακτηριστικά επαγωγικής θέρμανσης είναι:


• "Καθαρή" - Φιλική στο Περιβάλλον.
• "Γρήγορη" - Ταχεία Ανάπτυξη Θερμοκρασιών.
• "Αποδοτική" - Μικρές Απώλειες.

Επαγωγική Θέρμανση (2)


• Το πλάτος των επαγόμενων ρευμάτων στο υπό θέρμανση
υλικό μειώνεται εκθετικά με την απόσταση από την επιφάνεια
του όπως δηλώνεται από την επόμενη εξίσωση:

I ( x) = I o e − x / δ
και
ρ
δ =κ
f
Όπου:
Io: Το ρεύμα στην επιφάνεια του αγωγού και
δ: Το βάθος διείσδυσης στο οποίο το ρεύμα μειώνεται κατά
1/e=0.368 Io 7
Επαγωγική Θέρμανση (3)

Βάθος διείσδυσης:
• Αντιστρόφως ανάλογο της f και
• Ανάλογο της ρ του υπό θέρμανση υλικού.

Εάν η συχνότητα f είναι χαμηλή:


• Το βάθος διείσδυσης δ, είναι μεγάλο
• Ανάπτυξη σημαντικής πυκνότητας ρεύματος σε ογκώδη
υλικά (επαγωγική τήξη).

Επαγωγική Θέρμανση (4)

Υψηλή συχνότητα f (έως μερικές εκατοντάδες kHz)


χρησιμοποιείται για:
• Σφυρηλάτηση,
• Συγκόλληση,
• Σκλήρυνση,
• Ανόπτηση (θέρμανση και φυσική ψύξη) μετάλλων.

9
Επαγωγική Θέρμανση (5)
• Επαγωγικά ρεύματα στο υπό θέρμανση υλικό προκαλούνται
από την ανάπτυξη μαγνητικού πεδίου λόγω ροής ρεύματος
σε κατάλληλο πηνίο.

• Το ισοδύναμο κύκλωμα του πηνίου επαγωγής αλλά και του


επαγωγικού φορτίου (υπό θέρμανση υλικό) σχηματίζεται:
• Είτε από ισοδύναμη αντίσταση σε σειρά με την
αυτεπαγωγή του πηνίου.
• Είτε από ισοδύναμη αντίσταση παράλληλα με την
αυτεπαγωγή του πηνίου.

10

Επαγωγική Θέρμανση (6)


Πηνίο επαγωγής
και φορτιο
Επαγωγική Θέρμανση:
+

Cd Vd α) Εν σειρά κύκλωμα
50-Hz
δικτυο
_ i συντονισμού με πηγή
τάσης
Μη ελεγχόμενη αντιστροφέας
ανόρθωση γέφυρας

Id

Ld Μικρή Πηνίο επαγωγής


αυτεπαγωγή και φορτιο

β) Εν παραλλήλω κύκλωμα
συντονισμού με πηγή
ρεύματος
50-Hz
δικτυο

Ελεγχόμενη
ανόρθωση γέφυρας
11
Επαγωγική Θέρμανση (7)
• Ένας πυκνωτής συντονισμού απαιτείται:
• Για τροφοδότηση με ημιτονοειδές ρεύμα του πηνίου
επαγωγής και
• Για αντιστάθμιση μικρού συντελεστή ισχύος λόγω
αυτεπαγωγής του πηνίου.

• Η τάση εισόδου του αντιστροφέα είναι DC, ενώ η έξοδος είναι


τετραγωνικής μορφής στην επιθυμητή συχνότητα.
• Εάν η συχνότητα λειτουργίας επιλεγεί κοντά στην συχνότητα
συντονισμού τότε το ρεύμα θα είναι ημιτονοειδές.
• Έλεγχος ισχύος φορτίου μεταβάλλοντας τη συχνότητα του
αντιστροφέα.
12

Βασικές Έννοιες Κυκλωμάτων


Συντονισμού (1)
Οι βασικές κατηγορίες κυκλωμάτων συντονισμού είναι τα:
• Εν σειρά κυκλώματα συντονισμού.
• Εν παραλλήλω κυκλώματα συντονισμού.
Εν σειρά κυκλώματα συντονισμού:
• Μη αποσβενούμενο.

iL (ILo)

Lr
+
Vd Cr uc (Vco)
_

13
Βασικές Έννοιες Κυκλωμάτων
Συντονισμού (2)
• Με τους νόμους του Kirchoff για το προηγούμενο κύκλωμα
έχουμε:
di L dv c
Lr + vc = v d C r = iL
dt dt

Η επίλυση των παραπάνω εξισώσεων δίνεται:


iL (t ) I Lo cos ω0 ( t − t0 ) +
=
Vd − Vc 0
+ sin ω0 ( t − t0 )
Zo vc (t ) = Vd − (Vd − Vc 0 ) cos ω0 ( t − t0 ) +
+ Z o I Lo sin ω0 ( t − t0 )
14

Βασικές Έννοιες Κυκλωμάτων


Συντονισμού (3)
Όπου: Zo =
Lr
= χαρακτηριστική αντίσταση
Cr
1
ω0 = 2πf 0 = = γωνιακή συχνότητα
Lr Cr
συντονισμού

• Με Πυκνωτή - Παράλληλο φορτίο:


iL (ILo)

Lr ic +

Vd Cr uc (Vco) Io

15
Βασικές Εξισώσεις του Κυκλώματος (1)
• Βασικές εξισώσεις του κυκλώματος:
di L
v c = V d − Lr
dt
dvc d 2iL
= − Lr
dt dt 2
dvc d 2iL
ic = Cr = − Lr Cr 2 (1)
dt dt
iL − ic =Io (2)
Από τις (1) και (2) έχουμε:
d 2iL
2
+ ω 2
i
o L = ω 2
o Io 16
dt

Βασικές Εξισώσεις του Κυκλώματος (2)


• Η επίλυση των παραπάνω εξισώσεως δίνει:
iL (t ) = I o + ( I L 0 − I o ) cos ω0 ( t − t0 ) +
Vd − Vc 0
+ sin ω0 ( t − t0 )
Zo
vc (t ) = Vd − (Vd − Vc 0 ) cos ω0 ( t − t0 ) +
+ Z o ( I L 0 − I o ) sin ω0 ( t − t0 )

• Στην ειδική περίπτωση που Vc0= 0 και ILo= I0 οι προηγούμενες


εξισώσεις γίνονται: V
i L (t ) = I o + d sin ω 0 (t − t 0 )
Zo

v c (t ) = Vd [1 − cos ω 0 (t − t 0 )] 17
Βασικές Εξισώσεις του Κυκλώματος (3)
• Χαρακτηριστικά συχνότητας του εν σειρά κυκλώματος
συντονισμού.

• Εάν υπάρχει ωμική αντίσταση ορίζεται ένα μέγεθος γνωστό ως


συντελεστή ποιότητας, ίσος με: ω L 1 Z
Q= ο r = = o
R ωο C r R R 18

Εν Παραλλήλω Κυκλώματα
Συντονισμού (1)
• Μη Αποσβενούμενο:

• Βασικές εξισώσεις του κυκλώματος:


dvc
iL + Cr = Id
dt

di L
v c = + Lr
dt 19
Εν Παραλλήλω Κυκλώματα
Συντονισμού (2)
• Η επίλυση των παραπάνω εξισώσεως δίνει:
iL (t ) = I d + (I L 0 − I d ) cos ω0 (t − t0 ) +

sin ω0 (t − t0 )
Vc 0
+
Zo
vc (t ) = Z o (I d − I L 0 )sin ω0 (t − t0 ) +
+ Vc 0 cos ω0 (t − t0 )

1
Όπου: ω0 = 2πf 0 =
Lr Cr

Lr
Zo =
Cr 20

Εν Σειρά Κυκλώματος Συντονισμού


• Χαρακτηριστικά συχνότητας του εν σειρά κυκλώματος συντονισμού.

• Εάν υπάρχει ωμική αντίσταση ορίζεται ένα μέγεθος γνωστό ως


συντελεστή ποιότητας, ίσος με: R
Q = ωο C r R =
ω ο Lr
21
Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος
για Επαγωγική Θέρμανση (1)

α) Βασικό Κύκλωμα β) Διάγραμμα Φασιθετών για ωs= ωο γ) Διάγραμμα


Φασιθετών για ωs > ωο

• Το πηνίο επαγωγής και το φορτίο μοντελοποιούνται ως ο


παράλληλος συνδυασμός ενός ισοδύναμου RLOAD και Lr.
• Ο πυκνωτής Cr προστίθεται για να συντονίσει με το Lr.
22

Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος


για Επαγωγική Θέρμανση (2)
• Θεωρείται ότι η εμπέδιση του εν παραλλήλω συντονιζόμενου
φορτίου στις αρμονικές συχνότητες της πηγής ρεύματος
εισόδου είναι ιδιαιτέρως μικρή. Επομένως, η τάση vo είναι
σχεδόν ημιτονοειδής.
• Όταν η ωs του ρεύματος πηγής io είναι ίση με τη ωο, τότε η
θεμελιώδης συνιστώσα της τάσης Vo1 είναι σε φάση με την
θεμελιώδη συνιστώσα του ρεύματος εισόδου, Io1.
• Η τάση φορτίου Vo1 πρέπει να υπολείπεται του ρεύματος Io1,
κάτι το οποίο συμβαίνει όταν ωs > ωο.
• Για την αποφυγή μεγάλων τιμών di/dt, προστίθεται μικρή
αυτεπαγωγή Lc. Άρα, το ρεύμα παίρνει τραπεζοειδή μορφή.
23
Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος
για Επαγωγική Θέρμανση (3)
Ld Id
+
T1 uT1
_ Lc
+
uo io Cr Lr Rload
_

Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος με Παράλληλο


Συντονισμό για Επαγωγική Θέρμανση

Κυματομορφές του Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος


με Παράλληλο Συντονισμό για Επαγωγική Θέρμανση 24

Αντιστροφέας Πηγής Ρεύματος


για Επαγωγική Θέρμανση (4)
Έλεγχος της ισχύς εξόδου του αντιστροφέα μπορεί να
επιτευχθεί:
• Με έλεγχο διακοπτικής συχνότητα fs.
• Με αύξηση fs πάνω από την συχνότητα συντονισμού,
(μείωση ισχύος εξόδου εάν το Id διατηρείται σταθερό).
• Με έλεγχο Ιd κρατώντας την fs σταθερή.
Το φορτίο πρέπει να βρίσκεται σε συντονισμό με το Cr προτού
ξεκινήσει την λειτουργία του ο αντιστροφέας.
• Με την βοήθεια φορτισμένου πυκνωτή που προσφέρει το
φορτίου του στο εν παραλλήλω συντονιζόμενο φορτίο
εκκινώντας έτσι τις ταλαντώσεις του φορτίου. 25
Επαγωγική Θέρμανση Ημιάπειρης
Πλάκας (1)
άπειρο

y Παχιά
πλάκα
x
Πηνίο
z επαγωγής

Διάταξη Εφαρμογής Επαγωγικής Θέρμανσης σε


Ημιάπειρη Πλάκα
1m
∂H
H+ δy
δy
H ∂y

Hs

Hs
Ορισμοί Μεγεθών 26

Επαγωγική Θέρμανση Ημιάπειρης


Πλάκας (2)

• Το πηνίο θεωρούμε ότι έχει άπειρη ακτίνα και τυλίγεται γύρω


από κύλινδρο άπειρης ακτίνας.
• Το l της πλάκας στον άξονα x δεν έχει σημασία και λόγω
ευκολίας θεωρείται 1m.
• Δημιουργία Hs της πλάκας από το πηνίο.
• Το πηνίο θεωρείται ότι βρίσκεται τόσο κοντά στην επιφάνεια
της πλάκας ώστε το Hs στην επιφάνεια είναι ίσο με το Hs του
πηνίου.

27
Επαγωγική Θέρμανση Ημιάπειρης
Πλάκας (3)
• Μεταβαλλόμενο Hs κατά άξονα x παράγει δινορρεύματα
κατά άξονα z. Επομένως Hx (y=0)=Hs, Hy=0 και Hz=0 παντού
στο χώρο.
• Με κατάλληλους άξονες, η ανάλυση είναι ίδια με την
περίπτωση ροής AC ρεύματος στην ημιάπειρη πλάκα. Δηλαδή
έχουμε:
J z ( y ) = J s exp(−ay ) cos(ωt − ay )

E z ( y ) = Es exp(−ay ) cos(ωt − ay )

H x ( y ) = H s exp(−ay ) cos(ωt − ay )

Bx ( y ) = Bs exp(−ay ) cos(ωt − ay ) 28

Πυκνότητα Ρεύματος, Ροής και


Ηλεκτρικό Πεδίο (1)
• Θεωρώντας ότι το υλικό είναι μαγνητικά γραμμικό:
B x = Bs exp(−ay ) exp(− jay ) =
= Bs exp[− (1 + j )ay ]

Βάση εξίσωσης Maxwell στις χαμηλές συχνότητες έχουμε J= curl H:

 i j k
J z = curlH x =  0 ∂ / ∂y 0  =
 H x 0 0 
= −k∂H x / ∂y = ka (1 + j ) H s exp[− (1 + j )ay ] =
= k 2aH x exp( jπ / 4) 29
Πυκνότητα Ρεύματος, Ροής και
Ηλεκτρικό Πεδίο (2)
Δηλαδή έχουμε J⊥H με διαφορά φάσης 45ο. Για y= 0:

J z (0) = k 2aH x (0) exp( jπ / 4)


Οπότε:
J z ( y ) / J z (0) = H x ( y ) / H x (0) =
= exp[− (1 + j )ay ]

J z ( y ) = J z (0) exp[− (1 + j )ay ]

Επίσης, επειδή E= ρJ έχουμε:


E z ( y ) = E s exp[− (1 + j )ay ]
30

Συνολικό Ρεύμα
• Για πλάτος πλάκας 1m υπολογίζεται ολοκληρώνοντας J σε
όλο το βάθος της πλάκας.
J s exp(− jπ / 4)
ρευµα/(m πλατους ) =
α 2
Όμως,

J s = 2aH s exp( jπ / 4)

Επομένως:
ρευµα /(m πλατους ) =
exp(− jπ / 4)
= 2aH s exp( jπ / 4) =
α 2
31
= Hs
Απώλειες ανά Μονάδα Επιφάνειας
• Όπως και στη περίπτωση της θέρμανσης αγωγής έχουμε:

ρδ
P=
2
J s2 (W/m ) 2
(1)

Js = 2 Hs /δ (2)

• Οπότε η σχέση (1) γίνεται λόγω της (2)

ρ 2
P=
δ
Hs (W/m )
2

32

Επαγωγική Θέρμανση Λεπτής


Ορθογωνικής Πλάκας (1)
lw
2b = t

w >> 2b

Jz

y
Hs

z x
H0

Hs

Hx

Λεπτή Ορθογωνική Πλάκα - Ορισμοί Μεγεθών

33
Επαγωγική Θέρμανση Λεπτής
Ορθογωνικής Πλάκας (2)
• Θεωρούμαι ότι περικλείεται από κατάλληλο πηνίο διέγερσης.
• Το πλάτος της w θεωρείται μεγάλο σε σχέση με το πάχος της
2b (αγνοούνται τα φαινόμενα άκρων).
• Εάν το πάχος της t= 2b είναι μεγαλύτερο από κάποια
συγκεκριμένη τιμή, οι δύο επιφάνειες θεωρούνται
ανεξάρτητες και ισχύουν τα αποτελέσματα της ενότητας 3.4
επί 2.
• Το Hx κατά τον x άξονα.
• Η Jz κατά τον z άξονα.
• Συμμετρία με μετακίνηση του άξονα στην μέση της πλάκας.
34

Κατανομή Μαγνητικού Πεδίου (1)


• Το μαγνητικό πεδίο επιβάλλεται επομένως:
∂ 2 H x µ ∂H x
=
∂y 2 ρ ∂y
Με λύση:
H x = A1 exp(ky ) + A2 exp(−ky )

• Ορίζοντας την επιφανειακή τιμή του Hx ως:


H s= Re[H sm ]exp( jωt )

και σημειώνοντας ότι για y= b και y= -b τότε Η= Ηs έχουμε:

H b = A1 exp(kb) + A2 exp(−kb) = H s
H b = A1 exp(kb) + A2 exp(−kb) = H s 35
Κατανομή Μαγνητικού Πεδίου (2)
• Αφού Hb= H-b τότε Α1= Α2= Α. Για y= 0, H0= 2A έτσι ώστε
Hs= H0cosh(kb). Επομένως:
H x cosh(ky ) cosh[(1 + j )ay )]
= =
H s cosh(kb) cosh[(1 + j )ab)]

Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος


Μπορεί να γίνει από την σχέση J= curlH:

∂H x ∂  cosh[(1 + j )ay ]
Jz = − = −H s =
∂y ∂y  cosh[(1 + j )ab]
 sinh[(1 + j )ay ] 
= −aH s (1 + j )  
 cosh[(1 + j )ab] 36

Κατανομή Μαγνητικού Πεδίου (3)


Για y= b:
J s = 2aH s tanh[(1 + j )ab]

• Όταν αb>>1 |Js|→ (√ 2 )αHs, η πλάκα θεωρείται ως δύο


ανεξάρτητες ημιάπειρες πλάκες με ακρίβεια αποτελεσμάτων
1% εάν 2b>5,3δ.
Ισχύς Απωλειών
• Υπολογίζονται με εφαρμογή θεωρήματος Poynting έχοντας
υπόψη ότι η ισχύς εισέρχεται και από τις δύο πλευρές τις
πλάκας:
P + jQ = E × H * (VA/m 2 )
37
Κατανομή Μαγνητικού Πεδίου (4)
P + jQ = E × H * =
 sinh( 2ab) + j sin( 2ab) 
= ραH s2 (1 + j )  =
 cosh(2ab) + cos(2ab) 
 sinh( 2ab) − sin( 2ab) sinh( 2ab) + sin( 2ab) 
= ραH s2  + j =
 cosh(2ab) + cos(2ab) cosh(2ab) + cos(2ab) 
= 2bρα 2 H s2 [ ] / 2ab =
= 2bρα 2 H s2 [ p + jq ]

• Τα p και q είναι τα ίδια με τα qr και pr αντιστοίχως που


παρουσιάστηκαν στην περίπτωση της ωμικής θέρμανσης.
• Η ισχύς στην πλάκα (και στις δύο πλευρές της) είναι:
Pw = ( 2lw)P =
= ( 2lbw)2 ρa 2 H s2 p =
= ογκος ραβδου =
= (µπf )H s2 p 38

Συντελεστής Ισχύος (1)


• Ο PF είναι ίσος με: [
cos φ = cos tan −1 (q r / p r ) ]

p, q και Συντελεστής Ισχύος PF για Πλάκα Ορθογωνικής


Διατομής όταν 2b/δ>8 p=q=1(/2b/δ) 39
Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς
Πλάκας (1)

θ
δJ
*
r

r

r

r+δ
r
Js

Hs
Hzr * δH r+δr r

r
Hzr
Ho
z

40

Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς


Πλάκας (2)
• Το πηνίο δημιουργεί μαγνητικό πεδίο στην επιφάνεια του, Hs
το οποίο είναι κατά τον z άξονα ενώ τα E και J κατά τον θ
άξονα (περιφερειακές συνιστώσες).
• Βάση νόμου Ampere κατά μήκος γραμμοσκιασμένης
περιοχής έχουμε:

H zr l + (H zr + δH zr )(−l ) = J θr δrl

dH zr / dr = − J θr

• Βάση νόμου Faraday κατά μήκος γραμμοσκιασμένης περιοχή


έχουμε
∫ Edl = −dΦ / dt 41
Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς
Πλάκας (3)
ρJ θr (−2πr ) + ρ (J θr + δJ θr )2π (r + δr ) = −(dH z / dt )µ 2πrδr
r

• Αγνοώντας τα διαφορικά 2ης τάξης και αφαιρώντας τον δεύτερο


δείκτη (r) προκύπτει:
1 dJ ωµ
Jθ + θ = − j Hz
r dr ρ
d 2 H dH 1
2
+ = 2 ja 2 H
dr dr r
• Η λύση της παραπάνω διαφορικής είναι όμοια με την αντίστοιχη για AC
ρεύμα σε κυλινδρικό αγωγό με την διαφορά ότι όπου J πρέπει να
βάλουμε H. Επομένως,
H = AI o ( )
2 j ar + BK o ( 2 j ar )
42

Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς


Πλάκας (4)
• Η τιμή του H θα πρέπει να είναι πεπερασμένη για r= 0 οπότε Β= 0.
Σε πολικές συντεταγμένες η παραπάνω εξίσωση γίνεται,

H = H o M o (mr ) exp  jθο (mr ) 

Ορίζοντας την επιφανειακή ένταση του μαγνητικού πεδίου ως:

Η s = Η o M o(mR) exp[ jθ ο(mR)]


Παίρνουμε:
Η M o (mr ) exp[ jθ ο (mr )]
=
Η s M o (mR) exp[ jθ ο (mR)]
Η M (mr )
= o
Ηs M o (mR) 43
Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς
Πλάκας (5)
• Χρησιμοποιώντας τις συναρτήσεις bei και ber έχουμε:

   
H ber  2r / δ  + jbei  2r / δ 
   
=
H s ber  2 R / δ  + jbei  2 R / δ 
   

και:

   
H ber 2  2r / δ  + bei 2  2r / δ 
   
=    
Hs ber 2  2 R / δ  + bei 2  2 R / δ 
   
44

Επαγωγική Θέρμανση Συμπαγούς


Πλάκας (6)

Απόσβεση Μαγνητικού Πεδίου σε Κύλινδρο Ακτίνας R


45
Συναρτήσει της Ακτίνας του
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (1)
ar aψ az
J = curlH = ∂ / ∂r ∂ / ∂ψ ∂ / ∂z
Hr rH ψ Hz

Το Η έχει μόνο z-συνιστώσα:


ar aψ az
J = curlH = ∂ / ∂r 0 0 = −a ψ (∂ / ∂r ) H z =
0 0 Hz
   
∂ ber  2r / δ  + jbei  2r / δ 
=J =− Hs =
∂r ber  2 R / δ  + jbei  2 R / δ 
   
'  ' 
ber  2r / δ + jbei  2r / δ  2
   
=− Hs
ber  2 R / δ  + jbei  2 R / δ  δ
   
    46

Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (2)


Για r= R , J= Js:
   
ber '  2 R / δ  + jbei '  2 R / δ  2
   
Js = − Hs
ber

 2 R / δ + jbei



 2R / δ

 δ
   

Οπότε:
   
J ber '  2r / δ  + jbei '  2r / δ 
   
=
J s ber '  2 R / δ  + jbei '  2 R / δ 
   

και:
2  2 
J ber '  2r / δ  + bei '  2r / δ 
   
=   '  
2 R / δ + bei 2 R / δ 
2 2
Js ber '
  
   
47
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος (3)
1
R/δ=1

0.9

0.8

0.7

0.6
2
|H/Hs|

0.5

0.4

0.3
3

0.2
4
10 5
0.1 9 8 7 6

0
1 0.9 0.8 0.7 0.6 0.5 0.4 0.3 0.2 0.1 0
r/R

Απόσβεση Πυκνότητας Ρεύματος σε Κύλινδρο Ακτίνας R


Συναρτήσει της Ακτίνας του
48

Ισχύς Απωλειών (1)

Χρησιμοποιώντας το θεώρημα Poynting βρίσκουμε:

P + jQ = E × H * VA/m 2

P + jQ =
(
ρ 2 H s ber ' 2 R / δ + jbei ' 2 R / δ
Hs =
) ( )
δ ber 2 R / δ + jbei 2 R / δ( ) ( )
[ (
 ber ' 2 R / δ + jbei ' 2 R / δ ) ( )]×
=

[ (
ρ 2 H s  ber 2 R / δ − jbei 2 R / δ
2 ' '
) ( )]  =

δ ber 2 2 R / δ + bei 2 2 R / δ ( ) ( )
ρRH s2
= {p + jq}
δ2 49
Ισχύς Απωλειών (2)

p=
{[ ( ) (
2δ ber 2 R / δ ber ' 2 R / δ + bei 2 R / δ bei ')] [ ( ) ( 2R / δ )]}
R (
ber 2 2 R / δ + bei 2 2 R / δ ) ( )

q=
{[ ( ) ( )] [ (
2δ ber 2 R / δ bei ' 2 R / δ − bei 2 R / δ ber ' ) ( 2R / δ )]}
R (
ber 2 2 R / δ + bei 2 2 R / δ ) ( )
Η Συνολική Ισχύς του Κυλίνδρου είναι:

ρRH s2
Pw = p (2πRl ) = (πR 2l ) H s2 µ 2πfp =
δ 2

(ογκος του κυλινδρου )× 2πµ0 µr fH s2 p 50

Συντελεστής Ισχύος
[
cos φ = cos tan −1 (q / p ) ]
1

0.9
q
0.8

0.7 cosφ

0.6
p,q,cosφ

0.5
p
0.4

0.3

0.2

0.1

0
0 1 2 3 4 5 6 7 8
d/δ

Γραφική Παράσταση των p, q και Συντελεστής Ισχύος PF για


Συμπαγή Κυλινδρικό Αγωγό. Όταν d/δ>8 p= 2/(1.23+d/δ), q= 2/(d/δ)
51
Επαγωγική Θέρμανση Σωλήνα (1)
• Η γενική λύση του προβλήματος δίνεται από την παρακάτω
εξίσωση:

H = A(ber (mr ) + jbei (mr ) ) + B(ker(mr ) + jkei(mr ) )

Όπου:
m = 2a = 2 / δ

• Για r= R:
H s = A(ber (mR) + jbei(mR) ) + B(ker(mR) + jkei(mR) )

• Για r= b:
H b = A(ber(mb) + jbei(mb)) + B(ker (mb) + jkei(mb)) 52

Επαγωγική Θέρμανση Σωλήνα (2)


[( ) ( )]
J = −m A ber ' (mr ) + jbei ' (mr ) + B ker ' (mr ) + jkei ' (mr )

= m[A(ber (mb) + jbei (mb) ) + B (ker (mb) + jkei (mb) )]


jbH b ' ' ' '

µ rδ 2

B
=−
[ ( )
2 µ r ber ' (mb) + jbei ' (mb) − jmb(ber (mb) + jbei (mb) ) ]
A [ ( )
2 µ r ker ' (mb) + jkei ' (mb) − jmb(ker(mb) + jkei(mb) ) ]
Κατανομή Μαγνητικού Πεδίου:
H A(ber (mr ) + jbei (mr ) ) + B (ker(mr ) + kei(mr ) )
= =
H s A(ber (mR) + jbei (mR) ) + B (ker(mR) + kei(mR) )

=
(ber (mr ) + jbei (mr ) ) + ( B / A)(ker(mr ) + kei(mr ) )
=
(ber (mR) + jbei(mR) ) + ( B / A)(ker(mR) + kei(mR) )
=
(ber (mr ) + jbei(mr ) ) ×
(ber (mR) + jbei(mR) )
1 + ( B / A)(ker(mr ) + kei(mr ) ) / (ber (mr ) + jbei (mr ) )
×
1 + ( B / A)(ker(mR) + kei(mR) ) / (ber (mR) + jbei (mR) )
53
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος
Κατανομή Πυκνότητας Ρεύματος:

J
=
( ) (
A ber ' (mr ) + jbei ' (mr ) + B ker ' (mr ) + jkei ' (mr ) )
( ) (
J s A ber ' (mR) + jbei ' (mR) + B ker ' (mR) + jkei ' (mR) )
ή αναδιατάσσοντας τους όρους:
J
=
(
ber ' (mr ) + jbei ' (mr )
×
)
Js (
ber ' (mR) + jbei ' (mR) )
 ker ' (mr ) + jkei ' (mr ) 
 1 + ( B / A) 
ber '
(mr ) + jbei ' (mr ) 
×
 ker ' (mR) + jkei ' (mR) 
1 + ( B / A) 
 ber ' (mR) + jbei ' (mR)  54

Ισχύς Απωλειών (3)


Χρησιμοποιώντας το θεώρημα Poynting βρίσκουμε:

P + jQ = E s × H *s VA/m 2
= − ρJ s × H *s =
(
 A ber ' (mR) + jbei ' (mR) + 
= ρm 
)
Hs
(
 B ker (mR) + jkei (mR) 
' '
)
H s = A(ber (mR) + jbei (mR) ) + B(ker(mR) + jkei(mR) )

 ker ' (mR) + jkei ' (mR) 


1 + ( B / A) 
ber ' (mR) + jbei ' (mR)  ber ' (mR) + jbei ' (mR) 
P + jQ = ρmH s2 × =
ber (mR) + jbei (mR)  ker ' (mR) + jkei ' (mR) 
1 + ( B / A) 
 ber ' (mR) + jbei ' (mR) 
ρRH s2
= [ ptube + jqtube ] 55
δ2
Ισχύς Απωλειών (4)

 ker ' (mR) + jkei ' (mR) 


1 + ( B / A) 
2 ber ( mR ) + jbei ( mR ) ber ' (mR) +
' '
 jbei ' (mR) 
P + jQ = ρmH s × =
ber (mR) + jbei (mR)  ker ' (mR) + jkei ' (mR) 
1 + ( B / A) 
 ber ' (mR) + jbei ' (mR) 
ρRH s2
= [ ptube + jqtube ]
δ2

Η Συνολική Ισχύς Απωλειών είναι Ίση:

ρRH s2
Pw = ptube (2πRl ) = (πR 2 l ) H s2 µ r µ o 2πfptube
δ 2

56

Γραφική Παράσταση ptuhbe για


Σωληνωτό Κυλινδρικό Αγωγό (1)

Γραφική Παράσταση ptuhbe για Σωληνωτό Κυλινδρικό Αγωγό


57
Γραφική Παράσταση ptuhbe για
Σωληνωτό Κυλινδρικό Αγωγό (2)

Γραφική Παράσταση ptuhbe για Σωληνωτό Κυλινδρικό Αγωγό


58

Επαγωγική Τήξη Μετάλλων (1)

• Εφαρμόζεται ή για θέρμανση ράβδου ή για τήξη της.

• Παρουσία μεταβαλλόμενου μαγνητικού πεδίου που επάγει


τάσεις στην επιφάνεια του τηγμένου υλικού.

• Το βάθος διείσδυσης δ, ισχύει και για τηγμένα αγώγιμα υλικά.

• Η σχετική μαγνητική επιτρεπτότητα (μr) των τηγμένων


αγώγιμων υλικών είναι 1 εκτός του σιδήρου όταν θερμαίνεται
ως το σημείο Curie.
59
Επαγωγική Τήξη Μετάλλων (2)
Πλεονεκτήματα Επαγωγικής Τήξης:
• Απαλλαγή από επιβλαβή αέρια και χημικών παραγώγων, τα
οποία προκαλούν:
• Οξείδωση.
• Αναγωγή.
• Μολύνσεις διοξειδίων του θείου.
• Γρήγορη τήξη (μεγαλύτερη καθημερινή παραγωγή απ' άλλες
μεθόδους).
• Χαμηλά έξοδα λειτουργίας.
• Βελτιωμένες συνθήκες εργασίας (μικρές απώλειες θέρμανσης,
απουσία καπνού, βρομιάς και στάχτης).
• Μειωμένες απώλειες μετάλλου. 60

Επαγωγική Τήξη Μετάλλων (3)


• Αυτόματη ανάδευση.
• Μικρά έξοδα συντήρησης της μόνωσης από δύστηκτη
επένδυση.
• Ειδικές τεχνικές, όπως τήξη υπό κενό (παραγωγή κραμάτων τα
οποία δεν είναι δυνατόν να παραχθούν διαφορετικά).

Χρησιμοποιούνται δύο Κατηγορίες Καμίνων:


• Κάμινος «Δίχως Πυρήνα" (“Coreless Furnace")
• Κάμινος «Καναλιού" (“Channel Furnace")

61
Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»
(Coreless Furnace) – (1)
• Τήξη μετάλλου εντός δύστηκτης (πυρίμαχης) επένδυσης στο
εσωτερικό της.
• Κυλινδρικό, υδρόψυκτο χάλκινο πηνίο περιβάλλει το
εξωτερικό μέρος της πυρίμαχης επένδυσης.
• Συστάδες μαγνητικών ελασμάτων εκτός του πηνίου.
• Η κάμινος περιέχεται σε μια στιβαρή κατασκευή και
τοποθετείται έτσι ώστε να παίρνει κλίσεις για τήξη μετάλλων
• Κύρια Χρήση: Χυτήρια ως μονάδα επανατήξεως.

62

Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»


(Coreless Furnace) – (2)

Κάμινος Δίχως Πυρήνα σε Τομή 63


Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»
(Coreless Furnace) – (3)
• Κατασκευάζονται για διάφορες συχνότητες:
• 50/60 Hz συχνότητα δικτύου.
• 150/180 Hz-τριπλάσια συχνότητα.
• 250 έως 5000 Hz (μεσαίες συχνότητες).
• Υψηλές συχνότητες (25kHz και άνω) για μικρά τμήματα
μετάλλων και ειδικές εφαρμογές.
• Τήξη μεγάλου αριθμού υλικών με μικρό κόστος, με ελάχιστη
απώλεια ακριβών πρόσθετων υλικών.
• Επιτρεπόμενη χρήση ευρείας κλίμακας κραμάτων στο ίδιο
χυτήριο. 64

Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»


(Coreless Furnace) – (4)

• Στις χαμηλές συχνότητες, τα υψηλά ρεύματα δημιουργούν


ισχυρή ανάδευση και συνεπώς, είναι αποτελεσματικές για
τήξη ελαφρού scrap όπως:
• Ρινίσματα σιδηρούχα,
• Ρινίσματα μη σιδηρούχα,
• Ταχύτατα και με πολύ μικρή οξείδωση.
• Για μεσαίας συχνότητας καμίνους δεν χρειάζονται κάποια
μέθοδο εκκίνησης.

65
Κάμινος «Δίχως Πυρήνα»
(Coreless Furnace) – (5)

• Είναι αποδεκτοί για εφαρμογές ατσαλιού ή μη σιδηρούχων


υλικών.
• Είναι περισσότερο κατάλληλοι για παραγωγή ατσαλιού
μεγάλης κλίμακας.
• Υψηλές συχνότητες χρησιμοποιούνται σε μικρές επαγωγικές
καμίνους για την τήξη εργαστηριακών ποσοτήτων πολύτιμων
μετάλλων όπως χρυσός, ασήμι και πλατίνα.

66

Κάμινος Καναλιού
(Channel Furnace) – (1)
• Χρησιμοποιείται:
• Στη παραγωγή απλής κατηγορίας κραμάτων.
• Στην τήξη ορείχαλκου, νικελίου, χαλκού, ασημιού,
ψευδαργύρου και αλουμινίου.
• Για την τήξη σιδηρούχων υλικών.
• Σχηματισμός βρόχου τηγμένου μετάλλου απ’ ένα κανάλι το
οποίο συνδέεται στο κύριο "μπάνιο" και στα δυο του τα άκρα,
σχηματίζοντας ένα ηλεκτρικά αγώγιμο κύκλωμα.
• Η κυκλοφορία ρευμάτων σε υγρό αγώγιμο υλικό έχει ως
αποτέλεσμα την εμφάνιση ενός φαινομένου που καλείται
“Pinch Effect".
67
Κάμινος Καναλιού
(Channel Furnace) – (2)

Κάμινος Καναλιού σε Τομή 68

Κάμινος Καναλιού
(Channel Furnace) – (3)
• Τοποθέτηση του «Καναλιού» αρκετά κάτω από την επιφάνεια
του «Μπάνιου» προς αποφυγήν ταλαντωτικής συμπεριφοράς
του κυκλώματος.
• Συχνότητα τροφοδοσίας: 50/60 Hz.
• Συντελεστής ισχύος: 0.5 έως 0.7 για τήξη σιδήρου.
• Ηλεκτρική απόδοση: 90 έως 95%
• Αφαιρώντας της απώλειες λόγω θέρμανσης και της
υδάτινης ψύξης, προκύπτει συνολική απόδοση από 85% έως
90%.
• Κατάλληλοι για συνεχή χρήση.
69
Εργαστήριο Ηλεκτροτεχνικών Εφαρμογών

Γεώργιος Χ. Ιωαννίδης

Τμήμα Ηλεκτρολογίας
Ενότητα: Μελέτη των Ηλεκτρικών Χαρακτηριστικών (V-I) Λαμπτήρων Πυρακτώσεως

1. Σκοπός ............................................................................................................... 4
1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη ........................................................................ 4
1.3 Πειραματική Διάταξη - Μετρήσεις..................................................................... 5
1.3.1 V-I Χαρακτηριστική Μόνιμης Κατάστασης ................................................. 6
1.3.2 Εν Ψυχρώ Εκκίνηση ................................................................................. 7
1.4 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης .......................................................................... 7
1.5 Βιβλιογραφία: .............................................................................................. 7

3
1. Σκοπός
Ο σκοπός αυτής της εργαστηριακής ενότητας είναι διπλός. Κατά πρώτον, η μελέτη
των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως. Πρόκειται στην
ουσία για την μελέτη της χαρακτηριστικής τάσεως-ρεύματος (V-I) των εν λόγω
λαμπτήρων στην μόνιμη κατάσταση λειτουργίας αλλά και την μελέτη της μεταβατικής
απόκρισης τους κατά την διάρκεια της «εν ψυχρώ εκκίνησης» (cold start-up). Κατά
δεύτερον, η πορεία της εργαστηριακής ενότητας λειτουργεί ως μέσον εξοικείωσης του
σπουδαστή με τα εργαστηριακά όργανα όπως: ψηφιακά πολύμετρα,
αυτομετασχηματιστής (Variac), ψηφιακός παλμογράφος, voltage & current probes,
εξοπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί και σε επόμενες εργαστηριακές ενότητες.

1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη


Ο τρόπος λειτουργίας ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως στηρίζεται στο ότι: όταν ένα
σώμα θερμαίνεται σε υψηλή θερμοκρασία τα συστατικά του άτομα διεγείρονται και
εκπέμπουν ακτινοβολία η οποία είναι συνεχής, τμήμα της οποίας βρίσκεται στο
ορατό φάσμα. Η αναλογία της ακτινοβολίας από το ερυθροπυρωμένο νήμα το οποίο
δίνει ορατό φως αυξάνει πάρα πολύ με την αύξηση της θερμοκρασίας. Η ιδιότητα
αυτή δίνει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στους λαμπτήρες πυρακτώσεως οι οποίοι
κατασκευάζονται από βολφράμιο ευρισκόμενη σε μη οξειδωτικό περιβάλλον
αποτελούμενο από αδρανή αέρια όπως: μίγμα, 85% αργό και 15% άζωτο το οποίο
εισάγεται υπό πίεση σε ποσοστό 80% της ατμοσφαιρικής πίεσης, το οποίο είναι και
το πλέον συνηθισμένο μίγμα. Η αύξηση όμως αυτή δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη
αλλά περιορίζεται από:

 Το σημείο τήξεως του νήματος και


 Την εξάχνωση του βολφραμίου.

Στην ουσία ο λαμπτήρας πυρακτώσεως διαθέτει αντίσταση η οποία διαρρεόμενη από


ρεύμα ερυθροπυρώνεται και ακτινοβολεί. Ως γνωστόν, η ειδική αντίσταση ενός
μετάλλου εξαρτάται ισχυρά από την θερμοκρασία και άρα η αντίσταση του λαμπτήρα
πυρακτώσεως (αντίσταση νήματος) εξαρτάται ισχυρά από τη θερμοκρασία. Καθώς η
τάση τροφοδοσίας αυξάνει το ρεύμα του λαμπτήρα αυξάνει, η θερμοκρασία του
νήματος αυξάνει με αποτέλεσμα η αντίσταση να μειώνεται και συνεπώς το ρεύμα να
αυξάνει ακόμα περισσότερο. Προφανώς, κάποια στιγμή επέρχεται ισορροπία αφού
θερμότητα από τον λαμπτήρα εκπέμπεται προς το περιβάλλον και η θερμοκρασία
του νήματος σταθεροποιείται όπως επίσης, το ρεύμα και η ισχύς του.

Η εξάρτηση της ηλεκτρικής ισχύος (P) από τον λόγο της τάση τροφοδοσίας (U), ως
προς την ονομαστική τάση τροφοδοσίας (Uo) για ένα λαμπτήρα πυρακτώσεως,
1.54
P U 
δίνεται με την βοήθεια της παρακάτω εξίσωσης:  
P  U 0 

4
1.3 Πειραματική Διάταξη - Μετρήσεις
Αρχικά υλοποιούμε την πειραματική διάταξη που παρουσιάζεται στο Σχήμα 1 1. Το
κύκλωμα περιλαμβάνει μεταβλητή εναλλασσόμενη τάση (Variac), ψηφιακό
βολτόμετρο, ψηφιακό αμπερόμετρο και ψηφιακό παλμογράφο δύο καναλιών με τον
οποίο χρησιμοποιούνται voltage & current probes.

Λαμπτήρας
πυράκτωσης
Παλμογράφο
Iin ς
AC A ch1 ch2

Vin V
Variac Current Voltage
probe probe

Σχήμα 1-1 Πειραματική διάταξη εργαστηριακής ενότητας 1

Με την βοήθεια του variac μπορούμε να εφαρμόσουμε διαφορετικές τιμές τάσεως


ενώ με το ψηφιακό βολτόμετρο και αμπερόμετρο μπορούμε να μετράμε την ενεργό
τιμή της τάσης και του ρεύματος. Ο ψηφιακός παλμογράφος μας δίνει τη δυνατότητα
να παρατηρήσουμε τις κυματομορφές τάσεως και ρεύματος ενώ κάνοντας χρήση των
ψηφιακών του ευκολιών μπορούμε να έχουμε μια σειρά από χρήσιμα μεγέθη.

5
1.3.1 V-I Χαρακτηριστική Μόνιμης Κατάστασης
Για τις τιμές της τάσης Vin που φαίνονται στον Πίνακας 1 1 συμπληρώνουμε την
δεύτερη στήλη από την ένδειξη του αμπερομέτρου, η οποία αντιστοιχεί στο ρεύμα
του λαμπτήρα αλλά και την τρίτη την οποία την συμπληρώνουμε υπολογιστικά. Η
τέταρτη στήλη υπολογίζεται θεωρητικά κάνοντας χρήση της Εξ. 1 1

Πίνακας 1.1

Pυ Pθ
Vin rms Iin rms
α/α (υπολογιστικά) (Θεωρητικά)
(Volts) (Amps)
(W) (W)

1 40

2 60

3 80

4 100

5 120

6 140

7 160

8 180

9 200

10 220

11 230

Σχεδιάστε τις γραφικές παραστάσεις του ρεύματος Iin, των ισχύων Pυ και Pθ
συναρτήσει της τάσης τροφοδοσίας Vin σε κατάλληλο σύστημα συντεταγμένων.

6
1.3.2 Εν Ψυχρώ Εκκίνηση
Για τις τέσσερις διαφορετικές τιμές της τάσης Vin του Πίνακας 1 2, οι οποίες
καθορίζονται μέσω του variac χωρίς να λειτουργεί ο λαμπτήρας, εκκινούμε τον
λαμπτήρα (cold start-up) και παρατηρούμε την κυματομορφή του ρεύματος όπως
αυτή καταγράφεται στον παλμογράφο σε λειτουργία single shot. Για κάθε τιμή της
τάσης Vin το πείραμα επαναλαμβάνεται πέντε φορές (5) και οι αντίστοιχες τιμές του
ρεύματος Iin_pk καταγράφονται στον Πίνακας 1 2.

Πίνακας 1.2

Iin_pk
Vin_rms
α/α (Amps)
(Volts)
1 2 3 4 5

1 50

2 100

3 150

4 230

1.4 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης

1. Εάν έπρεπε να κατασκευάσετε κύκλωμα ρύθμισης της φωτεινότητας (φωτεινής


ροής) ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως (κύκλωμα dimmer) ποιό ηλεκτρικό μέγεθος
θα ρύθμιζε το κύκλωμα αυτό και ποια όρια ρύθμισης θα επιλέγατε;
2. Κατά την εκτέλεση του δεύτερου μέρους του πειράματος η τιμή του ρεύματος Iin_pk
διαφέρει από μέτρηση σε μέτρηση ακόμα και για σταθερή τάση τροφοδοσίας
Vin_rms. Εξηγείστε τους λόγους για τους οποίους συμβαίνουν τα προηγούμενα.

1.5 Βιβλιογραφία:

2. Γ.Χ. Ιωαννίδης, “Σημειώσεις Ηλεκτροτεχνικών Εφαρμογών μέρος Β”,


Αιγάλεω2008.
3. H.B.Cary, “Modern Welding Technolog”, Prentice Hall, 1998
4. N.Mohan, T.M. Undeland, “Power Electronics, Converters, Applications and
Design”, John Wiley & Sons, 1995.
5. Στέφανος Μανιάς, «Ηλεκτρονικά Ισχύος», Εκδόσεις Συμεών, 2000.
6. Στέφανος Μανιάς, Αθανάσιος Καλετσάνος, «Βιομηχανικά Ηλεκτρονικά»,
Εκδόσεις Συμεών, 2001.
7
Ενότητα: Χωρητική Αντιστάθμιση Ισχύος

1. Σκοπός .................................................................................................................. 4
1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη ........................................................................... 4
1.2.1 Τρόποι Χωρητικής Αντιστάθμισης ................................................................ 5
1.2.2 Πειραματική Διάταξη .................................................................................... 8
1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης............................................................................ 10
1.4 Βιβλιογραφία: .................................................................................................... 10

3
1. Σκοπός
Ο σκοπός αυτής της ενότητας είναι η εξοικείωση του σπουδαστή με την έννοια της
χωρητικής αντιστάθμισης ισχύος αλλά και της υλοποίησης της, η οποία (πρέπει να)
λαμβάνει χώρα στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας. Το άμεσο αποτέλεσμα της
αντιστάθμισης ισχύος είναι ο περιορισμός της άεργου ισχύος και συνεπώς μείωση του
κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και των απωλειών του συστήματος.

1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη


Μια βιομηχανική ηλεκτρική εγκατάσταση περιλαμβάνει ένα σημαντικό αριθμό
καταναλώσεων μεγάλης ισχύος όπως: ηλεκτρικοί κινητήρες, φωτιστικά σώματα
φθορισμού, εκφορτίσεως υψηλής έντασης (λαμπτήρες υδραργύρου υψηλής πίεσης και
λαμπτήρες νατρίου χαμηλής και υψηλής πίεσης), στατικοί μετατροπείς κυκλώματα
τροφοδοτημένα από μετασχηματιστές ισχύος. Η συμπεριφορά όλων των παραπάνω
φορτίων αποκλίνει σημαντικά από αυτή της ωμικής αντίστασης. Στη ουσία η φύση των
καταναλώσεων αυτών είναι επαγωγική με άμεσο αποτέλεσμα την εμφάνιση
σημαντικής ποσότητας άεργου ισχύος.

Ας θεωρήσουμε ότι το ισοδύναμο κύκλωμα ανά φάση της συνολικής ηλεκτρικής


εγκατάστασης ή ενός επιμέρους φορτίου περιγράφεται με την βοήθεια μιας ωμικής
αντίστασης R και μιας αυτεπαγωγής L όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.

I R L S Q
φ
U P

Σχήμα 1.1 R-L φορτίο και διάγραμμα ισχύος

Η φαινόμενη ισχύς S που απορροφάται από το παραπάνω κύκλωμα είναι ίση με το


γινόμενο της τάσης U και του ρεύματος Ι που διαρρέει το κύκλωμα. Εάν η
πραγματική ισχύς που απορροφά το φορτίο (και προφανώς μετατρέπεται σε
ωφέλιμο έργο) είναι P ενώ η άεργος ισχύς είναι Q τότε ισχύει παρακάτω σχέση:

S  P 2  Q2 σε Εξ. 1-1

Χρησιμοποιώντας το διάγραμμα των ισχύων στο Σχήμα 2.1 προκύπτουν τα


παρακάτω:

P  S  cos  σε kW Εξ. 1-2

Q  S  sin  σε kVAr Εξ. 1-3

Q
tan   Εξ. 1-4
P

4
Η ισχύς η οποία είναι υπεύθυνη για την παραγωγή ωφέλιμου έργου σε μια ηλεκτρική
εγκατάσταση ή σε ένα επιμέρους φορτίο είναι η πραγματική ή αλλιώς μέση ή
ενεργός ισχύς P η οποία δίνεται από την Εξ. 2 2. Είναι φανερό ότι η πραγματική
ισχύς εξαρτάται ιδιαιτέρως από την τιμή του cosφ, μέγεθος που υποδηλώνει την
φύση του φορτίου (επαγωγικό) ή με άλλα λόγια το συνημίτονο της διαφοράς φάσης
μεταξύ της τάσης και του ρεύματος που απορροφά μια κατανάλωση.

Στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι η τάση τροφοδοσίας και το cosφ (συντελεστής


μετατόπισης ή συντελεστής ισχύος όταν δεν υπάρχουν αρμονικές συνιστώσες) είναι
σταθερά, το φορτίο θα απορροφήσει το ρεύμα που χρειάζεται ώστε να αποδώσει το
έργο για το οποίο προορίζεται. Επομένως, εάν το cosφ έχει μικρή τιμή (ισχυρά
επαγωγικό φορτίο) το ρεύμα θα αυξηθεί αρκετά συγκρινόμενο με την περίπτωση
που το φορτίο ήταν ωμικό. Η αυξημένη τιμή ρεύματος λόγω της επαγωγικής φύσης
των φορτίων έχει τα παρακάτω αποτελέσματα:

1. Αύξηση των απωλειών στις γραμμές μεταφοράς και των αγωγών τροφοδοσίας.

2. Υπέρ-διαστασιολόγηση των αγωγών μεταφοράς και τροφοδοσίας.

3. Μη ορθολογική χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας.

4. Προβλήματα ευστάθειας στο ηλεκτρικό δίκτυο.

Οι επιχειρήσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και οι διαχειριστές του ηλεκτρικού


δικτύου επιβάλλουν στους βιομηχανικούς καταναλωτές την βελτίωση του
συντελεστή ισχύος τους cosφ.

1.2.1 Τρόποι Χωρητικής Αντιστάθμισης


Η χωρητική αντιστάθμιση αποσκοπεί στην μείωση της άεργου ισχύος Q του φορτίου
σε μια μικρότερη τιμή Qα χρησιμοποιώντας πυκνωτή αντιστάθμισης. Η αντιστάθμιση
αυτή μπορεί να γίνει τοποθετώντας έναν πυκνωτή (συνήθως συστοιχία πυκνωτών)

• Σε σειρά με το φορτίο ή

• Παράλληλα με αυτό.

Ακόμα, η αντιστάθμιση μπορεί να είναι

• Κεντρική (στην κεντρική παροχή ηλεκτρικής ενέργειας) είτε

• Ομαδική (σε ομάδα φορτίων ή στον υποπίνακα της ηλεκτρικής εγκατάστασης) είτε

• Ατομική (σε κάθε φορτίο ξεχωριστά).

Στην εν σειρά χωρητική αντιστάθμιση ο πυκνωτής διαρρέεται από το ισχυρό ρεύμα της
εγκατάστασης. Αυτού του είδους η αντιστάθμιση χρησιμοποιείται κυρίως:

5
• Στην σταθεροποίηση δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας,

• Στην ρύθμιση των μεταβολών της τάσης στο δίκτυο και

• Στη διατήρηση της συμμετρίας σε φορτία με μεγάλες μεταβολές.

Η εν παραλλήλω χωρητική αντιστάθμιση χρησιμεύει για τη βελτίωση του συντελεστή


ισχύος στη περίπτωση ομαδικής ή κεντρικής αντιστάθμισης.

Η κεντρική αντιστάθμιση ισχύος υλοποιείται με την χρησιμοποίηση αυτομάτου


συστήματος παράλληλων πυκνωτών με την βοήθεια του οποίου γίνεται ζεύξη
κατάλληλου αριθμού πυκνωτών αλλά και απόζευξη σε περίπτωση χωρητικής
συμπεριφοράς της κατανάλωσης κατά την αντιστάθμιση.

Στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις η απαιτούμενη ισχύς των πυκνωτών κεντρικής


αντιστάθμισης καθορίζεται με υπολογισμό του μέσου όρου του μεγέθους

WQ Εξ. 1-5
tan  
WP

όπου οι άεργος ισχύς WQ και η πραγματική ισχύς WP προκύπτουν από μετρήσεις επί
αρκετές ημέρες.

i
iC iR iL

C R L
U

α)

iR U
θ

iL β)
i

iR U
φ

i γ)
iC
iL

6
Σχήμα 1-2 Χωρητική αντιστάθμιση ισχύος εν παραλλήλω

Στο Σχήμα 2-2α παρουσιάζεται το βασικό κύκλωμα της εν παραλλήλω χωρητικής


αντιστάθμισης. Στα σχήματα 2-2β και γ παρουσιάζονται τα φασικά διαγράμματα χωρίς
κα με χωρητική αντιστάθμιση.
Στην περίπτωση της αντιστάθμισης η συνολική άεργος ισχύς Q tot είναι

Qtot  Q  QC Εξ. 1-6

Όπου:

Q = Η άεργος ισχύς χωρίς αντιστάθμιση

QC = Η άεργος ισχύς του πυκνωτή αντιστάθμισης

Από το Σχήμα 2-2β προκύπτει ότι

Q Εξ. 1-7
tan  
P

Από το Σχήμα 2-2β προκύπτει ότι

Qtot Q  QC Εξ. 1-8


tan   
P P

Αφαιρώντας κατά μέλη τις Εξ. 2-7 και Εξ. 2-8 προκύπτει

QC
tan   tan  
P
ή
QC  P  tan   tan   Εξ. 1-9

Από την Εξ. 2-9 μπορεί να υπολογιστεί η χωρητική άεργος ισχύς (ή διαφορετικά οι
πυκνωτές που απαιτούνται) για την αύξηση του συντελεστή ισχύος από cosθ σε cosφ.

7
1.2.2 Πειραματική Διάταξη

DC
3-Φασικός A
Επαγωγικός Κινητήρας Διέγερση
cosφ
A
A

L1 L2 C2
C1
M MG V Φορτίο

V C3
DC Γεννήτρια
L3 Ρελέ Ξένης Διέγερσης
ελέγχου

Σχήμα 2-3 Πειραματική Διάταξη Εργαστηριακής Άσκησης - Χωρητική Αντιστάθμιση


Ισχύος

Στο Σχήμα 2-3 παρουσιάζεται η πειραματική διάταξη που αντιστοιχεί στην


συγκεκριμένη εργαστηριακή ενότητα. Το κύκλωμα αποτελείται κυρίως από: έναν
ασύγχρονο τριφασικό κινητήρα βραχυκυκλωμένου δρομέα ισχύος XX hp, σετ
πυκνωτών εναλλασσομένου ρεύματος, dc γεννήτρια ξένης διέγερσης και μονοφασικό
φορτίο, μετρητικά όργανα και ρελέ για τον χειρισμό του κινητήρα και των πυκνωτών
αντιστάθμισης.

Με την βοήθεια της πειραματικής διάταξης θα μελετηθεί η συμπεριφορά του


τριφασικού κινητήρα χωρίς και με χωρητική αντιστάθμιση. Ο ρόλος της dc γεννήτριας
μαζί με το ωμικό φορτίο είναι να αποτελέσει φορτίο (και μάλιστα μεταβλητό) για τον
άξονα του κινητήρα.

Στη συγκεκριμένη άσκηση το ωμικό φορτίο της γεννήτριας θα είναι σταθερό (η τιμή του
θα δοθεί από τους διδάσκοντες) ενώ η διέγερση θα είναι μεταβλητή (τροφοδοσία από
variac και ανόρθωση) έτσι ώστε να μεταβάλλεται ομαλά το φορτίο στον άξονα του
ασύγχρονου τριφασικού κινητήρα επιτυγχάνοντας καταγραφεί των συνθηκών
λειτουργίας σε διαφορετικές φορτίσεις του.

Πιο συγκεκριμένα:

Κάθε σειρά (σετ) μετρήσεων θα γίνεται πρώτα χωρίς αντιστάθμιση και στην συνέχεια
με αντιστάθμιση συμπληρώνοντας τους πίνακες 2-1 και 2-2. Στο πρώτο πίνακα η τιμή
του cosφ (χωρίς αντιστάθμιση) θα ξεκινά από 0,5 έως 0,85 με βήμα 0,05 και θα
επιτυγχάνεται προσφέροντας την κατάλληλη διέγερση στην dc γεννήτρια. Στην
συνέχεια θα επιχειρείται αντιστάθμιση συνδέοντας κατάλληλους πυκνωτές (σε
συνδεσμολογία αστέρα) με σκοπό την όσο δυνατή καλύτερη αντιστάθμιση του
κινητήρα (cosφ1) και βέβαια καταγραφή των νέων ηλεκτρικών μεγεθών στο πίνακα 2-
2.

8
Πίνακας 1-1 Χωρίς Αντιστάθμιση

Vin (Volt) Iin (A) Sin (VA) cosφ Pin (W) Vo (Volt) Po (W) n (%)

0.50

0.55

0.60

0.65

0.70

0.75

0.80

0.85

Πίνακας 1-2 Με Αντιστάθμιση

Vin (Volt) Iin (A) Sin (VA) cosφ Pin (W) Vo (Volt) Po (W) n (%)

Τα μεγέθη Vin, Iin, cosφ, cosθ και Po προέρχονται από μετρήσεις ενώ τα υπόλοιπα
υπολογιστικά. Συγκεκριμένα: η Sin είναι η φαινόμενη ισχύς εισόδου του κινητήρα, P in η
πραγματική απορροφώμενη ισχύς, Po η dc ισχύς εξόδου που απορροφά το ωμικό
φορτίο και n ο βαθμός απόδοσης της συνολικής διάταξης δηλ n= P o/Pin

Σχεδιάστε τις γραφικές παραστάσεις των μεγεθών S in, Pin, Iin, cosφ και n χωρίς και με
αντιστάθμιση συναρτήσει της ισχύος εξόδου Po σε ξεχωριστούς άξονες για κάθε
μέγεθος, κοινούς όμως για το ίδιο μέγεθος χωρίς και με αντιστάθμιση.

9
1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης
1. Σχολιάστε τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Τι συμπεράσματα προκύπτουν από
την μελέτη των γραφικών παραστάσεων που καλείστε να σχεδιάσετε;

2. Θεωρείστε την περίπτωση μιας εκτεταμένης βιομηχανικής εγκατάστασης στην


οποία α) Κάθε επαγωγικό φορτίο της αντισταθμίζεται τοπικά ή β) Υπάρχει κεντρική
αντιστάθμιση. Πώς μεταβάλλεται η απορροφώμενη πραγματική ισχύς της σε κάθε
περίπτωση; Εσείς ποια περίπτωση θα προτιμούσατε και γιατί;

1.4 Βιβλιογραφία:

1. Γ.Χ. Ιωαννίδης, “Σημειώσεις Ηλεκτροτεχνικών Εφαρμογών μέρος Β”,


Αιγάλεω2008.
2. H.B.Cary, “Modern Welding Technolog”, Prentice Hall, 1998
3. N.Mohan, T.M. Undeland, “Power Electronics, Converters, Applications and
Design”, John Wiley & Sons, 1995.
4. Στέφανος Μανιάς, «Ηλεκτρονικά Ισχύος», Εκδόσεις Συμεών, 2000.
5. Στέφανος Μανιάς, Αθανάσιος Καλετσάνος, «Βιομηχανικά Ηλεκτρονικά»,
Εκδόσεις Συμεών, 2001.

10
Ενότητα: Μελέτη Χαρακτηριστικών V-I Συμβατικής Μηχανής Ηλεκτροσυγκόλλησης

1. Σκοπός .................................................................................................................. 4
1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη ........................................................................... 4
1.2.1 Γενικά .......................................................................................................... 4
1.2.2 V-I Χαρακτηριστική Συμβατικής Μηχανής Συγκόλλησης............................... 5
1.2.3 Πλεονεκτήματα – Μειονεκτήματα ................................................................. 6
1.2.3 Πειραματική Διάταξη .................................................................................... 7
1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης............................................................................ 10
1.4 Βιβλιογραφία: .................................................................................................... 11

3
1. Σκοπός
Στην παρούσα εργαστηριακή ενότητα ο σπουδαστής καλείται να παρατηρήσει, να
μετρήσει και εν γένη να εξοικειωθεί με συμβατικές μηχανές ηλεκτροσυγκόλλησης. Οι
μηχανές αυτές εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις ημέρες μας για ερασιτεχνική
χρήση κυρίως λόγω του χαμηλού κόστους τους.

1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη


Οι συμβατικές μηχανές ηλεκτροσυγκόλλησης είναι μηχανές που χρησιμοποιούν ένα
μετασχηματιστή για την μετατροπή της ενέργειας του ηλεκτρικού δικτύου σε χρήσιμη
ενέργεια συγκόλλησης τόξου (Σχήμα 3-1).

1.2.1 Γενικά
Ο μετασχηματιστής συγκόλλησης είναι μετασχηματιστής υποβιβασμού. Η τάση
ανοικτού κυκλώματος κυμαίνεται από 48 έως 80 V. Αποτελείται από δύο τυλίγματα: το
πρωτεύον και το δευτερεύον. Στο πρωτεύον τύλιγμα, ο αριθμός των σπειρών είναι
μεγάλος λόγω της υψηλής τάσης δικτύου. Στο δευτερεύον τύλιγμα ο αριθμός των
σπειρών είναι μικρός.

Η κυματομορφή των τάσεων και η συχνότητα των ρευμάτων των δύο τυλιγμάτων είναι
ίδια. Ο πυρήνας του μετασχηματιστή αποτελείται από λεπτά μονωμένα σιδερένια
ελάσματα έτσι ώστε να περιοριστούν οι απώλειες που οφείλονται στα δινορρεύματα
που επάγονται.

Σημαντικό τμήμα της μηχανής συγκόλλησης με μετασχηματιστή είναι το στοιχείο


αντίδρασης (reactor). Στην ουσία πρόκειται για πηνίο μεγάλης αυτεπαγωγής, η οποία
βοηθά στην ρύθμιση και σταθεροποίηση του ρεύματος εξόδου του μετασχηματιστή.
Το πηνίο συνδέεται σε σειρά με το κύκλωμα εξόδου και τείνει να διατηρήσει το ρεύμα
εξόδου σταθερό. Η κατασκευή του ρυθμιστικού αυτού πηνίου είναι όμοια μ' αυτή ενός
μετασχηματιστή με την διαφορά της ύπαρξης διάκενου στο μαγνητικό του κύκλωμα. Το
διάκενο στο μαγνητικό κύκλωμα επιβάλλεται στην κατασκευή του πηνίου για την
αποφυγή του κορεσμού του πυρήνα λόγω των υψηλών τιμών ρεύματος συγκόλλησης.

Η έξοδος της συμβατικής μηχανής συγκόλλησης τόξου μπορεί να ρυθμιστεί με


διάφορους τρόπους. Μεταβάλλοντας την μαγνητική σύζευξη των τυλιγμάτων του
πρωτεύοντος και του δευτερεύοντος μεταβάλλεται το ρεύμα εξόδου της μηχανής.
Υπάρχουν διάφοροι μέθοδοι μεταβολής της παραπάνω σύζευξης.

• Μεταβολή του λόγου του ρεύματος μεταξύ πρωτεύοντος και δευτερεύοντος με τη


βοήθεια διακοπτών επιλογής.
• Μεταβολή των σπειρών της αυτεπαγωγής με τη βοήθεια διακοπτών επιλογής.
• Μετακινώντας το πηνίο του πρωτεύοντος σε σχέση με το πηνίο του
δευτερεύοντος.
• Μετακινώντας κομμάτι του πυρήνα του πηνίου.

4
Η χρήση διακοπτών επιλογής δεν επιτρέπει την συνεχή αλλαγή από την ελάχιστη στην
μέγιστη τιμή του ρεύματος κάτι το οποίο θεωρείται μειονέκτημα. Η ρύθμιση με
μετακίνηση πυρήνα επιτρέπει συνεχή μεταβολή της εξόδου όμως, προκαλεί χαλάρωση
της κατασκευής και την παραγωγή θορύβου. Παρόλα αυτά αποτελεί έναν ελκυστικό
τρόπο κατασκευής συμβατικής μηχανής ηλεκτροσυγκόλλησης για σχετικά χαμηλά και
μεσαία ρεύματα εξόδου (100Α-200Α) .

ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΠΤΩΝ
ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΦΥΛΛΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs Vs
Ip Is
ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ
ΡΟΗ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ
ΤΥΛΙΓΜΑ

ΣΥΣΤΗΜΑ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ Vs ΠΡΩΤΕΥΩΝ ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ Vs
Ip Is

Σχήμα 1-1 Αρχή λειτουργίας μηχανής συγκόλλησης τόξου με μετασχηματιστή

1.2.2 V-I Χαρακτηριστική Συμβατικής Μηχανής Συγκόλλησης

Στο Σχήμα 3-2 παρουσιάζονται στατικές (μόνιμης κατάστασης) καμπύλες τάσεως-


ρεύματος (V-I) πηγών ισχύος συγκολλήσεως τόξων. Παρουσιάζονται καμπύλες εξόδου
πραγματικές, σταθερού ρεύματος και σταθερής τάσεως τέτοιων πηγών αλλά και άλλες
με μικρότερη ή μεγαλύτερη κλίση. Οι καμπύλες αυτές έχουν παραχθεί από μηχανές
συγκόλλησης τόξου με τη βοήθεια βολτομέτρου και αμπερομέτρου αλλά και
μεταβλητού ωμικού φορτίου ισχύος. Οι καμπύλες ξεκινούν από τις τάσεις ανοικτού
κυκλώματος (χωρίς φορτίο) και τερματίζουν δείχνοντας το ρεύμα βραχυκυκλώσεως
(μηδενικό φορτίο).

5
Σχήμα 1-2 Στατικές χαρακτηριστικές καμπύλες V-I πηγών δημιουργίας τόξων
συγκόλλησης

Οι συμβατικές πηγές ηλεκτροσυγκόλλησης παράγουν V-I χαρακτηριστική σταθερού


ρεύματος.

1.2.3 Πλεονεκτήματα – Μειονεκτήματα

Οι μηχανές συγκόλλησης μετασχηματιστή είναι συνήθως αερόψυκτες. Σε μηχανήματα


επίπονης χρήσης γίνεται χρήση ανεμιστήρων ελεγχόμενων από θερμοστάτες. Ψύξη
ελαίου χρησιμοποιείται σε σκονισμένους και διαβρωτικούς χώρους.

Τα πλεονεκτήματα της μηχανής συγκόλλησης με μετασχηματιστή συνοψίζονται


παρακάτω:

• Μικρό κόστος.
• Υψηλή απόδοση.
• Χαμηλά έξοδα συντήρησης.

Τα μειονεκτήματα της μηχανής συγκόλλησης με μετασχηματιστή συνοψίζονται


παρακάτω:

• Ανισορροπία στις γραμμές του δικτύου λόγω μονοφασικής τροφοδότησης.

6
• Μικρός αριθμός επικαλυμμένων ηλεκτροδίων κατάλληλα για εναλλασσόμενο
ρεύμα.
• Πιθανός κίνδυνος ηλεκτροπληξίας σε περίπτωση χρήσης δύο συσκευών στον
ίδιο χώρο.

1.2.3 Πειραματική Διάταξη

Παλμογράφο
ς
ch1 ch2
Βαττόμετρο
Voltage Current
probe probe
Ιin A `

Μ/Τ
ρεύματος Συμβατική
Vin
Vac V Μηχανή Vo V R
Ηλεκτρ/σης

Σχήμα 1-3 Πειραματική διάταξη εργαστηριακής ενότητας 3

Στο Σχήμα 3-3 παρουσιάζεται η πειραματική διάταξη που αντιστοιχεί στην


συγκεκριμένη εργαστηριακή ενότητα. Το κύκλωμα περιλαμβάνει πηγή εισόδου
230V/50Hz, συμβατική πηγή ηλεκτροσυγκόλλησης, μεταβλητό ωμικό φορτίο (R),
μετασχηματιστή ρεύματος, ψηφιακά βολτόμετρα, ψηφιακά αμπερόμετρα και ψηφιακό
παλμογράφο δύο καναλιών με τον οποίο χρησιμοποιούνται voltage & current probes.

Αρχικώς υλοποιούμε την συνδεσμολογία του σχήματος 3-3. Ρυθμίζουμε την μηχανή
ηλεκτροσυγκόλλησης στο ελάχιστο ρεύμα εξόδου (περίπου 50Α) χρησιμοποιώντας τον
περιστροφικό ρυθμιστή. Μεταβάλλοντας το ωμικό φορτίο παίρνουμε δέκα (10)
διαφορετικές μετρήσεις για τα μεγέθη των στηλών 1, 2, 5, 8 και 9 του πίνακα 3-1. Οι
υπόλοιπες στήλες συμπληρώνονται υπολογιστικά. Οι στήλες με * αφορούν στις
μετρήσεις των ηλεκτρικών μεγεθών με την χρήση του Μ/Τ ρεύματος ενώ οι αντίστοιχες
στήλες χωρίς το * συμπληρώνονται με υπολογισμός αφού λάβουμε υπόψη τον Μ/Τ
ρεύματος αλλά και την κλίμακα των οργάνων.

7
Πίνακας 1-1

Vin Iin* Iin S Pin* Pin Vo Io Po n


PF
(V) (A) (A) (VA) (W) (W) (V) (A) (W) (%)

Output rating=Ιmin

Επαναλάβατε την προηγούμενη διαδικασία ρυθμίζοντας την μηχανή συγκόλλησης για


ρεύμα εξόδου Imax/2 (περίπου 75Α) χρησιμοποιώντας τον περιστροφικό ρυθμιστή και
συμπληρώστε τον πίνακα 3-2.

8
Πίνακας 3-2

Vin Iin* Iin S Pin* Pin Vo Io Po n


PF
(V) (A) (A) (VA) (W) (W) (V) (A) (W) (%)

Output rating=Ιmax/2

Επαναλάβατε την προηγούμενη διαδικασία ρυθμίζοντας την μηχανή συγκόλλησης για


μέγιστο ρεύμα εξόδου (περίπου 100Α) χρησιμοποιώντας τον περιστροφικό ρυθμιστή
και συμπληρώστε τον πίνακα 3-3.

9
Πίνακας 3-3

Vin Iin* Iin S Pin* Pin Vo Io Po n


PF
(V) (A) (A) (VA) (W) (W) (V) (A) (W) (%)

Output rating=Imax

Σχεδιάστε τις γραφικές παραστάσεις της τάσης εξόδου V o, του ρεύματος εισόδου Iin,
της φαινόμενης ισχύος εισόδου S, της πραγματικής ισχύος εισόδου P in, του συντελεστή
ισχύος PF και της ισχύος εξόδου Po συναρτήσει του ρεύματος εξόδου Io. Σε κάθε
γραφική παράσταση θα υπάρχει το ίδιο μέγεθος που θα αντιστοιχεί στις τρεις
διαφορετικές τιμές ισχύος εξόδου δηλ για Ιmin, Imax/2 και Imax.

1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης

1. Σχολιάστε τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Τι συμπεράσματα προκύπτουν από


την μελέτη των γραφημάτων που καλείστε να σχεδιάσετε;

2. Πώς επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση και ρύθμιση του ρεύματος εξόδου των


συμβατικών μηχανών ηλεκτροσυγκόλλησης; Ποια τα πλεονεκτήματα και τα
μειονεκτήματα των παραπάνω τρόπων;

10
Ενότητα: Μελέτη Χαρακτηριστικών V-I Μηχανής Ηλεκτροσυγκόλλησης Τύπου
Αντιστροφέα

1. Σκοπός ................................................................................................................. 4
1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη ........................................................................... 4
1.2.1 Γενικά .......................................................................................................... 4
1.2.2 Πειραματική Διάταξη Μηχανής Συγκόλλησης ............................................... 6
1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης............................................................................ 11
1.4 Βιβλιογραφία: ............................................................................................... 11

3
1. Σκοπός
Ο σκοπός αυτής της ενότητας είναι η εξοικείωση του σπουδαστή με τις μηχανές
ηλεκτροσυγκόλλησης που στηρίζονται στην εφαρμογή των αντιστροφέων αλλά και των
dc-dc μετατροπέων. Εξετάζεται ο τρόπος λειτουργίας μηχανής αντιστροφέα του
εμπορίου και κατασκευάζεται η V-I χαρακτηριστική του.

1.2 Σύντομη Θεωρητική Ανάπτυξη


Η μηχανή συγκόλλησης τόξου με αντιστροφέα αποτελεί την τελευταία εξέλιξη στο
χώρο των συγκολλήσεων. Η ελαφριά κατασκευή και η άριστη ελεγξιμότητα των
συνθηκών συγκόλλησης αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά τους. Η λειτουργία αυτών
των μηχανών στηρίζεται στις αρχές λειτουργίας των αντιστροφέων και των dc-dc
μετατροπέων.

1.2.1 Γενικά
Στο Σχήμα 4-1 παρουσιάζεται το απλοποιημένο κυκλωματικό διάγραμμα μηχανής
ηλεκτροσυγκόλλησης τύπου αντιστροφέα.

DC

AC
DC

ΤΑΣΗ
ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ
ΕΛΕΓΧΟΥ
ΡΕΥΜΑ

Σχήμα 1-1: Απλοποιημένο κυκλωματικό διάγραμμα μηχανής συγκόλλησης τύπου


αντιστροφέα

Αρχικά, η εναλλασσόμενη τάση του δικτύου ανορθώνεται με την βοήθεια γέφυρας


διόδων και φιλτράρεται μέσω ενός L-C φίλτρου, έτσι ώστε να παραχθεί μια DC τάση
για τη τροφοδοσία του αντιστροφέα. Αυτό το πρώτο στάδιο του κυκλώματος μπορεί
βέβαια να έχει προκύψει από τριφασική ανόρθωση με ό,τι πλεονέκτημα συνεπάγεται
μια τέτοια επιλογή. Στην συνέχεια, η dc τάση που έχει παραχθεί οδηγείται σ’ ένα
κύκλωμα push-pull αντιστροφέα. Οι δύο ημιαγώγιμοι διακόπτες ανοιγοκλείνουν
συμπληρωματικά σε υψηλή συχνότητα (50kHz-200kHz). Η μεταβολή της μαγνητικής
ροής στο μετασχηματιστή έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη παλμικής
εναλλασσόμενης τάσης στο διπλό δευτερεύων τύλιγμα του. Στην συνέχεια, ακολουθεί
ανόρθωση της παραγόμενης τάσης έτσι ώστε να μετατραπεί σε dc και να
χρησιμοποιηθεί σε dc συγκολλήσεις τόξου.

4
Σχήμα 1-2: Σύγκριση μετασχηματιστή συμβατικής πηγής και πηγής με αντιστροφέα

Η χρήση της υψηλής διακοπτικής συχνότητας έχει ως αποτέλεσμα την χρήση


μετασχηματιστή υψηλής συχνότητας για την παραγωγή της επιθυμητής ισχύος. Η
κατασκευή τέτοιων μετασχηματιστών στηρίζεται σε πυρήνες από φερρίτη ο οποίος
είναι κεραμικό υλικό μικρής αγωγιμότητας και συνεπώς μικρών απωλειών λόγω
δινορρευμάτων. Η χρήση σιδηρομαγνητικών υλικών απορρίπτεται λόγω των
ιδιαιτέρως υψηλών απωλειών που εμφανίζουν ως αποτέλεσμα της υψηλής
συχνότητας. Τόσο τα τυλίγματα του πρωτεύοντος όσο και του δευτερεύοντος
αποτελούνται από μικρότερο αριθμό σπειρών συγκριτικά με τους συμβατικούς
μετασχηματιστές (50Hz) αφού οι αντιδράσεις τους είναι ευθέως ανάλογες της
συχνότητας. Άρα, ο μετασχηματιστή υψηλής συχνότητας είναι ελαφρύτερος,
καταλαμβάνει μικρότερο όγκο και κοστίζει λιγότερο συγκρινόμενος με
μετασχηματιστή χαμηλής συχνότητας (Σχήμα 4-2).

Τέλος, η υψηλή συχνότητα έχει ευεργετική επίδραση στην ταχύτητα απόκρισης των
συστημάτων αυτών, αφού μέσα σε μερικούς κύκλους λειτουργίας (20-30 μs)
κατορθώνουν να απορρίψουν τυχόν διαταραχές στην τάση ή το ρεύμα εξόδου. Στην
περίπτωση των συστημάτων που χρησιμοποιούν την συχνότητα του δικτύου, ο
χρόνος απόκρισης είναι της τάξης των 40-60ms όπου, 20ms η περίοδος που
αντιστοιχεί σε τάση 50Hz.

Τα πλεονεκτήματα της μηχανής συγκόλλησης με αντιστροφέα συνοψίζονται


παρακάτω:

 Μικρό βάρος (25% συμβατικών συστημάτων με ανόρθωση),


 Μικρός όγκος και
 Υψηλή ταχύτητα απόκρισης.
 Ως μειονεκτήματα μπορούν να αναφερθούν τα παρακάτω:
 Μέτριο κόστος,
 Πολυπλοκότητα κυκλωμάτων-δύσκολη και δαπανηρή ανάπτυξη (engineering
cost)
 Μειωμένη αξιοπιστία λόγω του αυξημένου αριθμού υλικών.

5
1.2.2 Πειραματική Διάταξη Μηχανής Συγκόλλησης

Στο Σχήμα 4-6 παρουσιάζεται η πειραματική διάταξη που αντιστοιχεί στην


συγκεκριμένη εργαστηριακή ενότητα. Το κύκλωμα περιλαμβάνει πηγή εισόδου
230V/50Hz, πηγή ηλεκτροσυγκόλλησης τύπου αντιστροφέα, ωμικό φορτίο (R),
ψηφιακά βολτόμετρα, ψηφιακά αμπερόμετρα και ψηφιακό παλμογράφο δύο καναλιών
με τον οποίο χρησιμοποιούνται voltage & current probes.

Παλμογράφο
ς
ch1 ch2
Βαττόμετρο
Voltage Current
probe probe
Ιin A `

Μ/Τ
ρεύματος Μηχανή
Vin Ηλεκτρ/σης
Vac V R
τύπου
Αντιστροφέα

Σχήμα 1-3: Πειραματική διάταξη εργαστηριακής ενότητας 4

Η μηχανή ηλεκτροσυγκόλλησης που θα χρησιμοποιηθεί σε αυτή την εργαστηριακή


ενότητα είναι στην ουσία ένας dc to dc μετατροπέας γνωστός ως μετατροπέας forward
δύο ημιαγωγικών διακοπτών. Στο σχήμα 4-4 παρουσιάζεται τυπικό κύκλωμα forward
μετατροπέα δύο διακοπτών. Τα τρανζίστορ Q1 και Q2 (συνήθως MOSFETs) άγουν
ταυτόχρονα για χρονικό διάστημα μικρότερο του ήμισυ της διακοπτικής περιόδου
λειτουργίας του κυκλώματος.

6
Σχήμα 1-4: Απλοποιημένο κύκλωμα της εργαστηριακής μηχανής συγκόλλησης τύπου
αντιστροφέα

Στο σχήμα 4-5 παρουσιάζονται τα σήματα ελέγχου των Q1 και Q2 (VGS). Κατά την
διάρκεια της ταυτόχρονης αγωγής των Q1 και Q2 η DC τάση εισόδου Vin εφαρμόζεται
στο πρωτεύων τύλιγμα του μετασχηματιστή υψηλής συχνότητας Τ1. Η τάση αυτή
μετασχηματίζεται στο δευτερεύων του Τ1 στο επιθυμητό επίπεδο (μπορεί να είναι
μικρότερη ή μεγαλύτερη της Vin) και ανορθώνεται με την βοήθεια των διόδων D1 και
D2. Το πηνίο L1 και ο πυκνωτής C2 αποτελούν βαθυπερατό φίλτρο το οποίο σκοπό
έχει το φιλτράρισμα της τάσης εξόδου (Vout) του κυκλώματος.

Σχήμα 1-5: Κυματομορφές τάσης ελέγχου (VGS) και τάσεως στα άκρα των
MOSFETs (VSD) για τον forward μετατροπέα δύο διακοπτών.

Ο μετ/στής Τ1 (ιδανικά) δεν αποθηκεύει ενέργεια αλλά την διοχετεύει στην έξοδο του
κυκλώματος. Στην πράξη όμως, λόγω της ύπαρξης της αυτεπαγωγής σκεδάσεως
στον Τ1 αλλά και των παρασιτικών αυτεπαγωγών των αγωγών συνδέσεως, υπάρχει
αποθηκευμένη ενέργεια η οποία σε άλλα είδη dc –dc μετατροπέων θα οδηγήσει σε
υπέρταση στα άκρα των Q1 και Q2 η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη
καταστροφή τους εάν δεν παρθούν κατάλληλα μέτρα. Τα μέτρα αυτά είναι είτε
κατανάλωση της αποθηκευμένης ενέργεια σε κάποια αντίσταση είτε άμεσος

7
ψαλιδισμός της προκαλούμενης υπέρτασης. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου
μετατροπέα η αποθηκευμένη ενέργεια οδηγείται στην πηγή εισόδου λόγω
ταυτόχρονης αγωγής των διόδων D3 και D4. Η αγωγή των διόδων αυτών ξεκινά με
την σβέση των Q1 και Q2 και διαρκεί έως ότου η αποθηκευμένη ενέργεια (και
συνεπώς το ρεύμα) μηδενιστεί.

MOSFETs 1
R2

3 R1 Z1 R4
5
R3 R5
L10
D4

D2 13
D3 8 D5
DC 1
T1
T2 9

7 Μ/Τ Ρεύματος

R7 MOSFETs 2

Z2 R8 R9 R10
R6 4
2 6

Σχήμα 1-6: Απλοποιημένο κύκλωμα της εργαστηριακής μηχανής συγκόλλησης


τύπου αντιστροφέα

1. Τροφοδοσία δίκτυου μετά από ανόρθωση 6. Ρεύμα FET

2. Παλμοί οδήγησης των κάτω MOSFET 1 7. Περιορισμός ρεύματος στο πρωτεύον

3. Παλμοί οδήγησης των πάνω MOSFET2 8. Δευτερεύον μετ/τη

4. Τάση Vgs των MOSFETs 2 9. Περιορισμός ρεύματος στο δευτερεύον

5. Τάση Vgs των MOSFETs 1 10. Έξοδος

Επιστρέφοντας στο πραγματικό κύκλωμα της εργαστηριακής συσκευής όπως αυτό


παρουσιάζεται στο σχήμα 4-6 παρατηρούμε τα εξής:

 Η dc πηγή εισόδου προκύπτει μετά από πλήρη ανόρθωση και εξομάλυνση της ac
τάσης του ηλεκτρικού δικτύου (230V/50Hz)
 Οι ημιαγώγιμοι διακόπτες Q1 και Q2 υλοποιούνται παραλληλίζοντας πολλά
MOSFETs έτσι ώστε να αυξηθεί η ικανότητας παροχής ρεύματος εξόδου της
συσκευής.
 Ο πυκνωτής εξόδου που υπάρχει στο κλασικό κύκλωμα του μετατροπέα έχει
αφαιρεθεί αφού στην συγκεκριμένη ηλεκτροσυγκόλληση δεν επιθυμούμε
χαρακτηριστική σταθερής τάσης αλλά σταθερού ρεύματος. Το τελευταίο
επιτυγχάνεται με την βοήθεια του πηνίου εξόδου του οποίου η αυτεπαγωγή είναι
8
πολύ μικρότερη συγκριτικά με τις συμβατικές μηχανές λόγω της υψηλής
διακοπτικής συχνότητας που χρησιμοποιείται.
 Τέλος, με σκοπό το έλεγχο της μέγιστης τιμής του ρεύματος εξόδου έχει προστεθεί
κατάλληλος μετασχηματιστής ρεύματος (Τ2) έτσι ώστε το ρεύμα των MOSFETs να
μετράται και έτσι εμμέσως να ελέγχεται (περιορίζεται) το ρεύμα εξόδου.

Αρχικώς υλοποιούμε την συνδεσμολογία του σχήματος 4-3. Ρυθμίζουμε την μηχανή
ηλεκτροσυγκόλλησης στο ελάχιστο ρεύμα εξόδου (περίπου 50Α) χρησιμοποιώντας το
ποντεσιόμετρο ρύθμισης ρεύματος.

Μεταβάλλοντας το ωμικό φορτίο παίρνουμε δέκα (10) διαφορετικές μετρήσεις για τα


μεγέθη των στηλών 1, 2, 5, 8, 9 και 10 του πίνακα 4-1. Οι υπόλοιπες στήλες
συμπληρώνονται υπολογιστικά. Οι στήλες με * αφορούν στις μετρήσεις των
ηλεκτρικών μεγεθών με την χρήση του Μ/Τ ρεύματος ενώ οι αντίστοιχες στήλες χωρίς
το * συμπληρώνονται με υπολογισμός αφού λάβουμε υπόψη τον Μ/Τ ρεύματος αλλά
και την κλίμακα των οργάνων.

Πίνακας 1-1

Vin Iin* Iin S Pin* Pin Vo Io Po n


PF
(V) (A) (A) (VA) (W) (W) (V) (A) (W) (%)

Output rating=Ιmin

Επαναλάβατε την προηγούμενη διαδικασία ρυθμίζοντας την μηχανή συγκόλλησης σε


μέγιστο ρεύμα εξόδου (περίπου 150Α) χρησιμοποιώντας το ποντεσιόμετρο ρύθμισης
και συμπληρώστε τον πίνακα 4-2.

9
Πίνακας 1-2

Vin Iin* Iin S Pin* Pin Vo Io Po n


PF
(V) (A) (A) (VA) (W) (W) (V) (A) (W) (%)

Output rating=Ιmax

Σχεδιάστε τις γραφικές παραστάσεις της τάσης εξόδου Vo, του ρεύματος εισόδου Iin,
της φαινόμενης ισχύος εισόδου S, της πραγματικής ισχύος εισόδου Pin, του
συντελεστή ισχύος PF και της ισχύος εξόδου Po συναρτήσει του ρεύματος εξόδου Io.
Σε κάθε γραφική παράσταση θα υπάρχει το ίδιο μέγεθος που θα αντιστοιχεί στις δύο
διαφορετικές τιμές ισχύος εξόδου δηλ για Ιmin και Imax.

10
1.3 Ερωτήσεις - Θέματα Μελέτης
1. Σχολιάστε τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Τι συμπεράσματα προκύπτουν από
την μελέτη των γραφημάτων που καλείστε να σχεδιάσετε;
2. Πώς επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση και ρύθμιση του ρεύματος εξόδου των
μηχανών ηλεκτροσυγκόλλησης τύπου αντιστροφέα; Ποια τα πλεονεκτήματα και τα
μειονεκτήματα των παραπάνω τρόπων;

1.4 Βιβλιογραφία:

1. Γ.Χ. Ιωαννίδης, “Σημειώσεις Ηλεκτροτεχνικών Εφαρμογών μέρος Β”,


Αιγάλεω2008.
2. H.B.Cary, “Modern Welding Technolog”, Prentice Hall, 1998
3. N.Mohan, T.M. Undeland, “Power Electronics, Converters, Applications and
Design”, John Wiley & Sons, 1995.
4. Στέφανος Μανιάς, «Ηλεκτρονικά Ισχύος», Εκδόσεις Συμεών, 2000.
5. Στέφανος Μανιάς, Αθανάσιος Καλετσάνος, «Βιομηχανικά Ηλεκτρονικά», Εκδόσεις
Συμεών, 2001.

11
Ενότητα: Παράρτημα

1. Παράρτημα ............................................................................................................ 4
2. Βιβλιογραφία: ........................................................................................................ 9

3
1. Παράρτημα

vL
Vp

t
-Vp

Σχήμα 1

Στο Σχήμα 1 παρουσιάζεται η κυματομορφή μιας περιοδικής, ορθογωνικής μορφής


τάσης vL(t) . Η περίοδος της τάσης αυτής είναι Τ ενώ η μέγιστη τιμή της Vp. Σύμφωνα
με την θεωρία της ανάλυσης Fourier, περιοδικά σήματα μπορούν να αναλυθούν σαν
ένα άπειρο άθροισμα ημιτονικών και συνημιτονικών όρων όπως φαίνεται παρακάτω:

 
vL (t )   an sin(nt )   bn cos(nt )
n 1 n 1

Όπου:

1 
an   V p sin(nt )dt
T n 1
1 
bn   V p cos(nt )dt
T n 1 Εξ. 1

Επειδή η τάση vL(t) είναι περιττή συνάρτηση ενός τετάρτου κύματος δηλ, vL(t)=
vL(t+Τ/2) έχουμε ότι:

an  0  n=2,4,6,....
bn  0 n
Επομένως, όπου:

4

vL (t )   an sin(nt )
n 1,3,5... Εξ. 2

4Vp n
an  sin( )
n 2
Η ενεργός τιμή της τάσης vL ορίζεται από την παρακάτω σχέση:

1T 2
T 0
VLrms  vL (t )dt
Εξ. 3

Εάν είναι γνωστά τα πλάτη των αρμονικών συνιστωσών της τάσης vL τότε εναλλακτικά
η vLrms μπορεί να υπολογιστεί από την παρακάτω σχέση:

VLrms  VL21rms  VL23rms  VL25 rms  ... 


2 2 2
 ^   ^   ^ 
V L1   V L 3   V L 5 
     ....
 2  2  2
      Εξ. 4

Όπου:

VL1rms, VL3rms, VL5rms οι ενεργές τιμές της θεμελιώδους, 3ης και 5ης αρμονικής
συνιστώσας της τάσης vL αντιστοίχως.

οι μέγιστες τιμές (peak) της θεμελιώδους, 3ης και 5ης αρμονικής συνιστώσας της
τάσης vL αντιστοίχως.

Στην γενική περίπτωση όπου υπάρχει και DC συνιστώσα (μέση τιμή) στην τάση vL
τότε ισχύει:

5
VLrms  VLDC
2
 VL21rms  VL23rms  VL25 rms  ... 
 VLDC
2
 VLACrms
2
Εξ. 5

Όπου:

VLACrms η ενεργός τιμή της εναλλασσόμενης συνιστώσας της τάσης vL

Με βάση τα προηγούμενα ορίζονται τα παρακάτω μεγέθη:

Συντελεστής Παραμόρφωσης (Distortion Factor, DF)

VL1rms VL1rms
DF  
VLrms VL21rms  VL23rms  VL25rms  ...
Εξ. 6

Συνολική Αρμονική Παραμόρφωση (Total Harmonic Distortion, THD)

VL23rms  VL25rms  ...


THD 
VLrms Εξ. 7

Για «καθαρά» ημιτονοειδή μεγέθη ισχύει ότι: DF=1 ενώ THD=0.

Το πρώτο μέγεθος είναι ένας δείκτης που εκφράζει το ποσοστό της ενεργού τιμής
θεμελιώδους συνιστώσας ενός σήματος σε σχέση με την συνολικής ενεργό τιμή του
σήματος αυτού.

Το δεύτερο μέγεθος είναι ένας δείκτης ποιότητας ενός σήματος. Μικρές τιμές του THD
(<5%) περιγράφουν σήματα (τάσεις/ρεύματα) με σχεδόν ημιτονοειδή μορφή ή αλλιώς
σήματα με περιορισμένές αρμονικές συνιστώσες. Μεγάλες τιμές THD υποδηλώνουν
σήματα με ισχυρή παραμόρφωση (πλούσιο αρμονικό περιεχόμενο).

6
Ισχύς

Όταν ένα φορτίο διαρρέεται από ρεύμα i κάστα άκρα του εφαρμόζεται τάση v τότε η
πραγματική ισχύς που απορροφάται απά αυτό είναι ίση:

1T
P   v(t )  i (t )dt
T0 Εξ. 8

Είναι γνωστό ότι όταν η τάση v και το ρεύμα i που ρέει στο φορτίο αυτό έχουν
ημιτονοειδή μορφή, η πραγματική ισχύς που απορροφάται δίνεται από την παρακάτω
σχέση:

P  Vrms  I rms  cos  Εξ. 9

Όπου:

Vrms η ενεργός τιμή της τάσης v

Irms η ενεργός τιμή της τάσης i

φ η διαφορά φάσης μεταξύ της τάσης v και του ρεύματος i

Το μέγεθος cosφ είναι γνωστό και ως συντελεστής ισχύος (Power Factor, PF).

Στην περίπτωση όπου η τάση v δεν έχει ημιτονοειδή μορφή ενώ το ρεύμα i έχει (ή
σχεδόν έχει) η ισχύς δίνεται από την παρακάτω σχέση:

P  Vrms  I rms  DF  cos  Εξ. 10

Όπου:

φ : η διαφορά φάσης μεταξύ της θεμελιώδους συνιστώσας της τάσης v και του
ρεύματος i.

Σ’ αυτή την περίπτωση ο συντελεστής ισχύος δίνεται από την παρακάτω σχέση:

7
PF  DF  cos  Εξ. 11

Τελευταία θεωρούμε την περίπτωση όπου και το ρεύμα i και η τάση v δεν έχουν
ημιτονοειδή μορφή. Θεωρώντας τις αναλύσεις σε σειρές Fourier της τάσης και του
ρεύματος έχουμε:


v(t )   cn cos(nt   n )
n 1

i (t )   d n cos(nt  n )
n 1 Εξ. 12

Σ’ αυτή την περίπτωση η ισχύς που απορροφά το φορτίο δίνεται από την παρακάτω
σχέση:

P  V1rms  I1rms cos 1  V2 rms  I 2 rms cos 2  ... 



  Vnrms  I nrms cos n
n 1 Εξ. 13

Όπου:

Vnrms ενεργός τιμή της n-οστής αρμονικής συνιστώσας της τάσης v

Inrms ενεργός τιμή της n-οστής αρμονικής συνιστώσας του ρεύματος i

ψn : η διαφορά φάσης μεταξύ της n-οστής αρμονικής συνιστώσας της τάσης v και του
ρεύματος i

Η φαινόμενη ισχύς S σε κάθε περίπτωση δίνεται:

S  Vrms  I rms Εξ. 14

Ενώ ο συντελεστής ισχύος:

P
PF 
S Εξ. 15

8
2. Βιβλιογραφία:

1. Γ.Χ. Ιωαννίδης, “Σημειώσεις Ηλεκτροτεχνικών Εφαρμογών μέρος Β”,


Αιγάλεω2008.
2. H.B.Cary, “Modern Welding Technolog”, Prentice Hall, 1998
3. N.Mohan, T.M. Undeland, “Power Electronics, Converters, Applications and
Design”, John Wiley & Sons, 1995.
4. Στέφανος Μανιάς, «Ηλεκτρονικά Ισχύος», Εκδόσεις Συμεών, 2000.
5. Στέφανος Μανιάς, Αθανάσιος Καλετσάνος, «Βιομηχανικά Ηλεκτρονικά», Εκδόσεις
Συμεών, 2001.

You might also like