ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ MO~AXOY

ArIOPEITOY

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ(r;{')

Προς την 'Εφημερίδα

«ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ
.. Α Γ Ω Ν»
'Εν τψ πλαισίφ τη~ cXνωτέρω άπαντήσεω~ καί
υπό τό φως της :ΙΟ ρ θοδόξου Πcxραδόσεως έρευ­
νωνται τά έξης θέμcxτα':
α'. CH θέσις των Παλαιοημερολογιτων έν τψ σώ­

ματι της CΕλλcxδικης :ΙOρθoδoξία~.

β'. Τό άντικανονικόν της :ι ΑριστίνδYjν Συνόδου.

γ'. Τά άποτελέσματα της ένωτικης δρcxστηριότητος

, Αθηναγόρου το\) Α'.

δ'. cH EueuvY) παντός κοινωνοuντος τοίς ποικίλοις

ένωτικοίς καΙ οΙκοuμενισταίς της σήμερον.

-'

',+

t ". __ " ..

. ,
t·

Ήμiν δε προς τψ φανερψ πο­ «01 μεν τέλεον περι ηΊν m­

λtμφ των ώρεπκων ~Π κα1 δ σTlV έναυάγησαν- ΟΙ δέ, εί καΙ
παρά των δ ο κ ο ύ ν τ ω ν ό ρ­ τοϊς λογισμοϊς ού κατεποντίσθη­
θ οδ ο ξείν έπαναστάς, προς σαν, δμως τπ κ ο 1 ν ω ν ί Q. της
~σxατoν άσθενείας τάς Έκκλη~ ώρέσεως σ u ν ό λ λ u ν τ α l~.
οίας Kα'τήyαyεν~. ''ΑΥ. Θεόδωρος δ ΣΤΣVδίτης
Μ-" Βααιλ., bτiστ. 92. Μ. p~ G~, 99, 1164Β.

•
AΓro,.. οροε • .AΘf4t(AT .'1972
....."

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ JJ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ,ΑΓΩΝΑ"

Ώς γνωστόν, τον παρελθόντα Σεπτέμβριον, έκυκλοφο-'

ρήσαμεν ,ανΟ1κτην ,έπιστολικην άπάντησιν προς τον Σεβ. κ.
Αύγουστϊνον Καντιώτη, αναιρουντες καθηκόντως έν αύτη
", , , - , ,(
τας εγγραφους κατηγοριας του αναφορικως προς την ιερω­

σ6νην των Παλαιοημερολογιτων.Προς ύπεράσπισιν του άνω­

τέρω έπισκόπου, ή έφημερις «ΈκκληΟ1:αστικος 'Αγών» έδη­
, , Ι «( ι " , ­
μοσιευσεν ανταπαντησιν, η οποια, προς εντυπωοιασμον των

αναγνωστων της και σλως Δσχέτως προς το έξεταζόμενον θέ­

μα, περιείχε ,έν τψ προλόγψ αύτης τας έξης θέσεις, ai όποίαι,
κατα την ιανωτέρω έφημερίδα πάντοτε, όπηγόρευον είς ήμας
ηΊν συγγραφην και κυκλοφορίαν της ανωτέρω μνημονευθεί­
σης έπιστολης. 'Ήτοι αΌ το νεαρον της ήλικίας ήρων' βΌ
την αναμφισβήτητον καΙ- μη δεχομένην ούδε ϊχνος έλέγχου
πορείαν του σεβασμιωτάτου' γ'. τα γραμματικα και συνταKΏ~
κα λάΘη του κειμένου της ήμετέρας απαντήσεως.­
Δια πάντα τα ανωτέρω ώς και σύνολον ~o περιεχόμενον
της Iέπιστολης, ήμεϊς μεν κρινόμεθα ώς «μικροι και πικροι
κατήγοροι», με «φθονερή» και <φοχθηρη ψυχή», ένψ ή έπι­
στολη έν τψ συνόλψ της χαρακτηρίζεται ώς «αύθάδης» και
, ,
«παμη» ..
, Απαντωντες εις τον ανώνυμον έπικριτην και αύτόκλη­
τον συνήγορον του κ. - Αύγουστίνου, τον πληροφορουμεν στι
ηδη εισήλθομεν cεις το 380ν ετος της ήλικίας ήμων και άπα­
ρουμεν σντως πως εισέτι παραμένομεν δι' αύτον μεταξυ των
- ( -,
«νεαρων», ως μας εχαρακτηρισεν.
~

(Ως δμως καλως γνωρίζομεν, ό- Σεβ. κ. Αύγουστίνος, έκ

του - 27ου "δ}(.
η η ~τoυς της η - ' """
(λ ικιας του, δ 1ά κονος ε;n ω.ν, εκηρυτ­
." α- -'.... h· .. "'-".. _:. .. 1,. Ι...· ' " ! --< -- ~ ­
 -2­
τε συχνως και «ζωηρώς», ποιμαίνων ψυχας και έλέγχων πρό­
σωπα και καταστάσεις! Τί εχει έπ' αύτου να παρατηρήστι ό
αγαπητος έπικρnής; ,Αναφορικως δε προς τον θαυμασμόν
του δια την τόλμην ήρων σnως έλέγξωμεν τον ανωτέρω έπί­
σκοπον, σημειουμεν ση ή κρίσις του αϋτη αποτελεί καθ' ή­
μας λίαν έπικίνδυνον σύμπτωμα, δεδομένου ση έμμέσως ανα­
γνωρίζει τον «πνευμαηκόν του πατέρα» 6. λ ά θ η τ ο ν, έκ­
δηλων οϋτω μίαΥ έτέραν οψιν της καΘαρως «όργανωσιακης»
ψυχολογίας του· ..
Kαi ήμείς μεν Iέκρίθημεν ώς «φθονεροί» και «μοΧθηροί»
διόη άπλως απηντήσαμεν, Δναιρουντες τας βαρυτάτας κατα
των ΠαλαlΟημερολογnων κατηγορίας του ανωτέρω έπιοκό­
που . 'Αλλ' έν τοιαύττι περιπτώσει πως θα πρέπει να χαρα­
.J
κτηρίσ:η ης τουτον, σταν δημοσίQ. κατηγορΏ, και ανευ O{)JePIQ~
μάλιστα ,αποδείξεως, πλήΘη ιεραρχων και ιερέων ώς «ψευδο­
αΡΧΙf;ρείς» και «ψευδοϊερείς» καί... «απατεωνας»;!.. Δυ­
-,
στυχως,' αΥαπητ έ μοι κ. '
συντακτα, πολ'
υ φο β'
ουμε θ α '
μηπως

έμάθετε πλέον το ·έλέγχειν χωρις να ανέχησθε ελεγχον το

παράπαν. παςό τυχον παρατηρήσας ύμας πρέπει να «ταπει­
νωθπ» πιθανον διότι ... ιεραποστολης ούδεν μείζον, αρα και
του. .. ιεραποστόλου! Διατί σμως έλησμονήσατε τόσον τα­
χέως ο,ηέγράφετε μόλις προ διετίας; <<,Μόνον ΟΙ ΦαρισαίOl
δεν έδέχοντο έλέγχους» Ε.Α.! Φειβρ. 1970, σ. 3.
Περι δε των γραμμαηκων λαθων τί να εϊπωμεν; ~Όη
ανεύρομεν μόνον είς το καΘ' ήμας Ιίρθρον σας π έ' ν τ ε ό­
- ,(, , , " ,
ποια τα ημετερα, αναφερομενα ητοι εις
,~

την υποτακηκην εγ­

,),

κλισιν και την αλλαγην Δριθμου του ύποκειμένου, ση το έπίρ­

ρημα «λευκως», οπερ lαπορρίπτετε, τυγχάνει δόκιμον και πα­
τερικης προελεύσεως, η ση παρετηρήσαμεν το παρόμOlον φαι­
νόμενον λαθών και είς τας «Σπίθας» του σεβασμιωτάτου καί
ηνα των βιβλίων του; Μήπως δια τουτο δεν θα επρεπε έκεί­

νος μεν να γράφ:rι ύμείς δε να δημοσΙσΥρά,φητε; , Ασφαλως

ΟχΙ! 'Ή πάλιν θα πρέπει να μη εχωμεν έμπιστοσύνην και είς
αύτην την (Α γίαν Γραφην λόγψ της έν αύτn ύπάρξεως συν­

τακηκωνλαθων ; .. Έπι της ούσίας,' συνεπως, επρεπε να

1. «Έκλησιασnκος 'Αγών».
 -3­
παραμείνητε και ούχι ν' άνατρέξητε είς την έπουOlώδη περι­
φέρειαν. Παραλείπομεν έπίσης να έξετάσωμεν τον έμμεσον
τονισμόν, - διατί ούχι και θαυιμασμόν - της «καταργουμέ­
νης» κοσμικης σοφίας, τον όποίον και ύπολανθανόντως κηρύτ­
τετε δια της άνωτέρω παρατηρήσεώς σας, έκφρασιν, έν Qλ­
λοις λόγOlς, σλωςέναντίαν του Εύαγγελίου, άλλα και του καυ­
χήματος του μεγάλου 'Αποστόλου των 'Ε,θνων Παύλου, του
κηρύξαντος «ούκ έν σoφίζl λόγου, Υνα μη Kενωθfί ό σταυρος
του Χριστου», ό σταυρος έπαναλαμβάνομεν, δι' ου σεμνύνεται
και ή της ύμετέρας άδελφότητ?ς έπωνυllία ...
Σχετικως προς την έπιθυμίαν σας, σπως σας πληροφορή­
σωμεν τα όν6ματα των συνυπογραψάντων την άνοlκτην έπι­
στολην ήμων άγιορειτων πατέρων, σας πληροφορουμεν, ση
)
εΙναι π ά ν τ ε ς ΟΙ ύπο της έγκυκλίου του έπισκόπου ύμων
, δ' •β θ ι
α ικως υ ρισ εντες
( , , 'c
lερομοναχOl και μοναχοl ΟΙ
~
εν
c,
αγιφ
"0­
ρει διαβιουντες. Μία ιέπίάκεψίς σας Iένταυθα θα. σας έδιδε την
εύκαιρίαν να ΠΙΟΤΟΠΟ1ήσητε του λόγου το άσφαλές. .. Πριν
σμως είσέλθωμεν είς το κυρίως ήμων θέμα, έmΗυμουμεν να
διατυπώσωμεν μίαν μεγάλην μας άπορίαν. 'ΉτOl το πως, έμ­
φανισθέντες ώς αύτόκλητOl συνήγοροι του Σεβασμιωτάτου τον
έγκαταλείπετε - Όλως ιάνοικτιρμόνως - τελείως άνυπερά­
σπιστον είς τα δύο πλέον σοβαρα σημεία του κατηγορω ήμων;
. . 'Ήτοι α' της ανευ άποδείξεων κατηγορίας του περι ψευδους
Ιερωσύνης των Παλαιοημερολογιτων και β' του άδικαιολσ­
γήτου γεγονότος της κοινωνίας τόυ μετ-α των έπιφανεστέρων
έκπροσώπων της κηρυττομένης αΙρέσεως του Οίκουμενισμου;
Έλπίζοντες ση θα τύχωμεν, εστω και καθυστερημένως; μιας
σχεηκης έξηγήσεως, άρχόμεθα εύθυςάμέσως της έξετάσεως
- άναιρέσεως του ύμετέρου αρθρου.
Ι
(

1.- Έπιθυιμουντες να ένισχύσητε τον Σεβασμιώτατον

και άποδείξητε τουτον ώς καλως ένεργήσ<ιντα χαρακτηρίσαν­
τα τους Παλαιοηl1ερολογίταςώς .«ψευδοϊερείς» και «άπατεω­
νας», γράφετε: «' Αλλα αύτοι οδτοι ΟΙ Παλαιοημερολογϊται
θέτουν μεταξύ των το φοβερον τουτο θέμα». θα επρεπε σμως
να γνωρίζητε - και θα το έγνωρίζετε έαν δεν άπεδέχεσθε
, . λ , . . ,θ
το ημερο ογιοκον ως υπο εσιν «
18 σταγονων»
' .ι -. υΤΙ η t::vap­ !( ')l
 -4­
ξις και συνεχιζομένη διάστασις των δύο παρατάξεων προηλ­
θεν έκ της διαφόρου και μόνον αντιλήψεως μεΘ' i'iς ανημε­
τώπισαν OUTOl την ήμερολογιακην KaIVOTOpiav. Και λεπτομε­
ρέστερον. Τινες τούτων ( = οι ΜατθαιΪκοί) έδέχθησαν και
έκήρυξαν την απώλειαν της Χάριτος έκ των καΙΥοτομησασων
'Εκκλησιων, ένψ οι λοιποί, οι και σφόδρα περισσότεροι ( =
Χρυσοστομικοί ), ήρνήθησαν τουτο, έπόμενOl rft OXenKft δι­
δαχft του αρχιεπισκόπου των κυρου Χρυσοστόμου.
Αι κατόπιν έκτοξευθεϊσαι ϋιβρεις και κατηγορίαι - πάν­
τοτε έκ της αποσχισθείσης μερίδος των ΜατθαιΪκων - δεν
, ι "" - ( , -, ι
ανεφεροντο εις το ανυπαρκτον της ιερωσυνης των ανηπα­

λων των Χρυσοστομ1:κων, Δλλα την πεπλανημένην διδαχήν

των, ώς 'έπίστευον, δεδομένου ση έθεώρουν τον κυρον Χρυ­
σόστομοΥ «κακοδοξουντα», ώς ,αποδεχόμενον δ υ ν ό μ ε ι ~
Ι
J μόνον σχισμαηκην την Έλλαδικην 'Εκκλησίαν, ούχι δε και
ένεργείQ . κατα την πίσην των Ματθαιϊκων. Σημειωτέον ση
τι)νανωτέρω θέσιν του κυρου Χρυσοστόμου, ό σεβ. κ. Αύγου­
στϊνος εΙχενέπαινέσει μόλις προ διετίας ώς έξης: «Αϋτη ή
θέσις,. την όποίαν ελαβεν 6 αείμνηστος ιεράρχης. .. έξέφραζε
τo,ύγ~ες όρθό,δοξον φρόνημα»! (<<Σπίθα», Ίαν. 1970, σελ. 4.).
Το ση έκ της ανωτέρω προτάσεως του σεβασμιωτάτου προκύ­
πτει. ή τραγικη αλήΘεια της απαδοχης του δ' υ ν ά Ρ. ε 1 \ σ χ ί­
σ μ. α τ ο ς, είς το όποϊον εύρέθη ύηεύθυνος ή ΈλλαδIΚη
'Εκκλησία δια της ήμερολογιακης καινοτομίας του 1924, του­
το αποτελεϊ ετερον ζήτημα, το όποΙον έλπίζομεν ν' αναπτύ­
ξωμεν έν καιρψ δεόντως, ϊνα έπανέλθωμεν είς το θέμα, αι
ανω~έρω δύο παρατάξεις δεν έθεώρουν έαυτας και όλλήλας
" ι , iC Ι (: C ­
α ν ε υ χ α Ρ 1 Τ Ο ς κ α ι ι ε Ρ ω σ υ ν η ς, ως υμεις

αστόχως Kαl ακρίτως ύπολαμβάνετε, άλλα προδότας τρόπον

ηνα του ιερου των αγωνος, πραγμα σπερ διαφέρει αβυσσα­
λέως άπο τας συγγραφείσας κατηγορίας του σεβασμιωτάτου.
Έν ouveXelQ ανατρέχετε είς καθαρως προσωπικήν μο'.) ύ­
πόθεσιν παρατηρουντες, ση, έφ' σσον δεν έδέχθην να ·χειρο­
τονηθώ έκ μιας των ένταυθα παρατάξεων, επραξα τουτο
«,αμφισβητων προδήλως την έγκυρότητα πάντων των έν (Ελ­
λάδι Παλαιοημερολογιτων». Καίτοι έπι του προκειμένου έ­
. δημοσιογράφησα εύρέως, και δια τουτο αδυνατω να πιστεύ­
r/, - , 'Ι , Ι _,
σω, οη αγνοειτε το σχεηκον κειμενον, εν τουτοις σας επανα­

λαμβάνω ένταυθα όποϊα άπηύθυνα και προς τον μέντορα της

 -5­
Ματθαιϊκης παρατάξεως π. Εύγένιον, τον και πρωτον θέσαν­
τα το άνωτέρω ερώτημα.

Κατ' lάρχην πρέπει να δηλώσω ΟΤΙ προς μεν την Ματθαι­

ϊκην παράταξιν ούδέποτε υπηρξα κοινωνικος, είμη μόνον προς
την των Χρυσοστομικων τοιαύτην . (Νυν υπο τον άρΧιεπ. κ
Αύξένηον.). Παρα ταυτα ή άνωτέρω παράταξις «συμβαίνεΙ'
.να τηρπ επιφυλακτικην στάσιν εναντι έμου και των όμοίως
προς εμε φρονούντων. (ο λόγος; Ούδεν ~τερoν είμη η υφι­
σταμένη ,άπα έτων διαφωνία μεταξυ ημων και των Ζηλωτων;
ίδίςι άγιορειτων πατέρων, έπι του· χρόνου Kαl του τρόπου προσ­
ελεύσεως εν τψ θειοτάτψ της θ. Εύχαριστίας Μυστηρίψ»2
και περι της όποίας διαστάσεως δύνασθε να πλη ροφορηθητε
πασαν λεπτομέρειαν άπο το αρη κυκλοφορησαν εργον ήμων:
«Ή Εύχαριστιακη συμμετοχη εν Άγίψ 'Όρει». Κατόπιν τού­
του άπεφάσιοα ν' άπευθυνθω προς την Ρ. Διασποράν,· αδσαν
εν κοινωνίςι πρας την των Χρυσοσταμικων παράταξιν, προς
άποφυγην ρήξεως των ενταυθα Ζηλωτων πάτέρων μετιΊ της
ιεραρχίας του κ. Αύξεντίου.

Είς 'Αμερικην δε πάλιν ευρισκόμενος έπληροφορήθην

οη ό μέλλων να με χειροτονήσ:n Μητροπολίτης εΙχεν προ δί­
μήνου περίπου (Ίαν. 1971) συλλειτουργήσει μετα. του ~έρ­
βου ίερομονάχου π. 'Αθανασίου Γιέφτιτς, ό όποϊος σηιμεIωτέ~
ον εμνημόνευε του ' Αθηναγόρου και είΡιΡνεύετο την πορεί­
αν των ΠαλαIoηιμερo~oγITων Έλλάδος. Εύθυς αμέσως άνtε­
λήφθην, στι μία τοιαύτη χειροτονία δεν θ' άπετέλει ~υνετην
ούδε συνεπη πραξιν δι' έμέ, ενψ ,άνηθέτως δια της άρνήσεώς
μου θα παρείχετο εν μικραν μέν, άλλ' ίοχυ ρον μάθημα είς την
Ρ. Διασποραν περι της διακοπης πλέον των ... συναισθημα­
τικων ΣUλλεITOύργων μετα Σέρβων κληρικων. Έαν δε λη­
φθπ υπ' οψιν, δη ό ανωτέρω ίερομόναχος σ κ ο π ί μ ω ς
ε π ε δ ί ω κ ε τα άνωτέρω κατα καιρους εν Εύρώπ:n συλ­
λείτουργα, προκειιιένου εύΘυς 'άlμέσως να κηρύξ:n εν (Ελλά­
δι και (Αγίψ '/Ορει εΙδικως, ση ο ύ δ ε ,μ ί α δ ι α φ ο ,ρ -α

υφίσταται μεταξυ Ρωσικης Διασπορας και μνημονευόντων,

2. θεοδωρήτου Μοναχου, Β / ΆνOlΚτη έruστολη προς τον πρω­

θιερέα π. Εύγένιον τqμπροv ... , •Αθηναι 1972, σ: 5.
 -6­
Παλαιοημερολογιτων και λΟ1πων 'Ορθοδόξων 'Εκκλησιων,3
πας ης εύκόλως άνηλαμβάνεται διατί δεν επρεπε να δεΧθω
ηΊν άνωτέρω χειροτονίαν. ""Ήτο μία εύκαιρία δι' έμε να έκ­
φράσω Όλην την άντίθεσίν μου προς την ανωτέρω πονηραν
πολιηκην του Σέρβου. " διπλωμάτου, καίτΟ1 δι' ύιμας το ΤΟ1­
ουτον ήρμηνεύθη τούλάχιστον ώς. .. κουταμάρα.
Δέον να προστεθη ένταυθα, Όη ή ανωτέρω αρνησις ημων
ύφηγήΘη παραλλήλως προς τα έκτεθέν:rα και απ:> ετερόν η­
να λόγον lαρκούντως σοβαρόγ ποίον ; την φωνην των ιερGJν
της 'Εκκλησίας Κανόνων, αναφορικως πρ~ς την ΚOlνωνίαν
των πιστων μετα παντος άδιακρίτως ΚOlνωνουντος ποικίλΟ1ς
κακοδόξOlς και αΙρεηκοίς. Και ό μεν ρωσος ιεράρχης πιθαν·Ον
να έξηπατήθη lαπο την φαινομενικως ανηοικουμενισηκην λε­
οντην του Σέρβου Ιερομονάχο.υ, φύσει ων φιλάγαθος και ά­
πλους' δι' ήμας σμως, γνώστας του. .. διπλου παιχνιδιου του
π. 'Αθανασίου, δεν ητο δυνατον ή ανωτέρω πραξις να ,έκλη­
φθη ώς άπλη παρωνυχίς.
Βεβαίως, καθ' ύμας, όπαδους των άχρn<:αιρικων συνθημά­
των της σήμερον, τα άν~τέρω έκρίΘησαν ώς φαναηκη ακρό­
της καί. " εύηθείας άπόδειξις! Έν ΤΟ1αύτ:n Όμως περιπτώσει
«έρωτήσωμεν κω ύμας λόγον ενα». Διατι έπαινείτε ένθου­
σιωδως τον αγιον Θεόδωρον τον Στουδίτην άφιερώσαντες μά­
λιστα αύτψ και το ημερολόγιόν σας του 1972, την στιγμήν,
σπου ό άνωτέρω αγιος αποτελεί τον κ,ατ' έξοχην αδιάλλακτον
Όσιον της άκριιβείας και περιφρουρήσεως της 'Ορθοδοξίας
έκ πάσης μετα καινοτόμων και αι)εηκων ΚOlνωνίας; Διατί
,
μας αναγκάζετε και ακοντας να σκεφθωμεν, ση έπιθυμεϊτε να
φαίνησθε έξωτερικως και δια λόγJυ μόνον έρασται της πα­
τρώας ακριβείας, ούχι δμιcς έσωτερικως και τη ούσίQ- ; ..

2.- Έν συνεχεία θαυρ'άζετε και απορείτε πως είναι δυ­

ναταν να είναι κανονικη και αψογΟ1 της σημερινης προδοσί­
ας οι Παλαιοημερολογϊται, έφ' οσον πασαι αι 'ΟρΘόδοξοι Έκ­
κλησίαι κοινωνουν μεταξύ των ώς έπίσης και μετα πάντων
των καινοτόμων και OiKOupeVIaTWV «όρθοδόξων» ιεραρχων,
ούδόλως ομως και μετα των άνωτέρω Παλαιοημερολογιτων !..

3. <Όρα πεΡlOδικον «'Ενορία» ι τεύχη 469 Kαi 520.

 -7­
Αύτη ή «δράξ» των πιστων είναι, καθ' ύμας, άδύνατον να εύ­
ρίσκηται έν .απολύτψ άρμονίQ. προς την άλήθειαν της 'Ορθο­
δοξίας, καθόσον άποδοχη μιας ΤΟ1αύτης άπόψεως αύτόχρημα
θα ένεφάνιζε πάντας τους λΟ1πους 'Ορθοδόξους εις ΠΟ1κίλον
βαθμον ύπευθύνους και άσυνεπεϊς! ~~Ωστε σας έκπλήσσει ό
,
μικρος
, Ω '
aPl:IJ'POC;
, δ'
των και
-
ια τουτο τους.
, , ,
" απορριπτετε., 'Ιδ '
ου

σμως τί έγράφετε μόλις τον παρελθόν-τα Άπρίλιον, άπαν των­

τες προς τον λάτρην του ' Αθηναγόρου θεολόγον κ. 'Α. Πανώ­
την.

«Και ολοι σχεδον ΟΙ 'Ορθόδοξοι αν έξετρέποντο έκ .της

'Ορθοδοξίας και μόνον δύο η τρεϊς παρέιμενον έν αύτη,· α ύ­
τοι ΟΙ δύο η τρεϊς θα ιάπετέλουν τ~ν
Έ κ κ λ η σ ί αν, και αύτοι μόνον θα κατείχον την αύθεν­
f
Ι
ηκην θρησκευηκην άλήθειαν.

Μη ύποηματε, κ. Πανώτη, το μικρόν ποίμνιον, το όποίον

ό θεος έτιμησε, και μη θριαμβολογείτε, διόη οϋτως άποδει­
κνύεσθε ιάθεολόγητος και άνιστόρητος. Άλλα Kαl άφιλοσόφη­
τος άποδεικνύεσθε. Διόη ένθυμείσθε τι ελεγεν ό μακαρίτης ό
'
Σ ωκρατης «ο '
. υ η, λ'εγουσιν ΟΙ< πολλ"
01, α λλ' ο
(7 ,<,..ι.
εις και ο επαι­

ων ...". <Η «πλειοψηφία" σας, κ. Πανώτη, 'ζη έν τη πλάνη, και

δια της εύρείας λεωφόρου όδεύει προς την Κόλασιν. Ένψ το
«λεϊμμα", το «,μικρον ποίμνιον" δια το όποίον σείς και ΟΙ όμό­
φρονές σας εχετε λίαν ύποnμηηκην ιδέαν, ζη έν τη άληΟείQ.,
και δια της στενης και τεθλιμ,μένης όδου βαδίζει σταθερως
προς την ,άσάλευτον βασιλείαν. πως αύθαδιάζετε XOl:flOV προς
ηΙν μειοψηφίαν των nl:~WV και ούδεν δικαίωμα άναγνωρί­
ζετε εις αύτην να κρινη ,έπι ζητημάτων πίστεως»; "Αρα ύ­
μείς ΟΙ 1διοι παρέχετε άπόλυτα δικαιώματα εις την εύσεβου­
σαν μειοψηφίαν του «PlKPOG ΠΟ1'μνίου», ϊνα ού μόνον έλέΥχη
τας ποικίλας παρανομίας των καινοτόμων/ και κακοδόξων άλ­
λα και διεWδικη δι' έαυτο την κατοχην της πλήρους ΕύαγΥε ..
λικης άληθείας! Τώρα ποίος δικαιουτοι, λόγψ συνεπείας, να
καληται άκριβέστερον «μικρον ποίμνιον», έσείς ητοι η ΟΙ Πα~
λαιοημερολογϊται, θα το ϊδωμεν άναπτυσσόμενον έν πλάτει
έ ν τοϊς έπομένοις.
Άκολούθως χαρακτηρίζετε ώς «ψευδος» το Υραφεν έ\
τΏ έπιστολΏ ήμων, ση δηλαδη ό σεβασμιώτατος κ. ΑύΥουστϊ­
νος έπεκαλέσθη τους νόμους του Κράτους, «προκειμένου να
ύποτάξη τους πιστους του παλαιου έορτολογίου». Έν τοιαύτη
 -8­
σμως περιπτώσει Δρνείσθε και το γράμμα και το πνευμα της
έγκυκλίου του. Ίδου το σχεηκαν κείμενον: «Έδηλώσαμεν
και δηλουμεν, ση και ναον θα έπιτρέψωμεν να κτίσουν ΟΙ
Παλαιοημε,οολογίται, και έγκαίνια να τελέσουν και λειτουρ­
γίας να τελουν, έαν συμq;ώνως προς τους Κανόνας της 'όρθο­
δόξου Έκκλησίας ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ζητήσουν αδειαν παρα του κανονικου και νομίμου lεράρχου»,
ητOl παρ' αύτου !
Λοιπόν, ψευδόμεθα; Ούχι πασα ή θρησκευηκη ζωη των
Παλαιοη.μερολογιτων, κατα :την -άπαίτησιν του άνωτέρω έπι­
σκόπου, πρέπει να έξαρταται έκ του ποσοστοϋ της «εύμενείας»
του και τους Νόμους του Κράτους; Και έρωτωμεν: Οϋτως
έφαρμόζει δ σεβασμιώτατος το περι «'Ελευθέρας και Ζώσης
Έκκλησίας» κή ρυγμά του; 'Εν τοιαύτη περιπτώσει πως θα
πρέπει να τσέφαρμόσουν οι αλλοι, οι θιασωται της συναλλη­
λίας και του Καισαροπαπιαμου, .σταν ό γεννήτωρ του άνωτέ­
ρω κηρύγματος το καταστρατηγΏ ΤOσOίYrOν 6αναύσως; Βε­
βαίως έσχάτως και πάλιν δημηγορεί ύπερ της «λύσεως των
ζυγων». Δεν νομίζετε .σμως ση είναι κάπως άργά ; .. f/Orav
νεώτεροι ζυγοι εδενον ισχυρως κατα Μάϊον του 1967 την
<Ελλαδικην Έκκλησίαν, ό έπίσκοπός σας έδέχετο μετ' όλίγον
ι θ ι 'ΤΙ >Ι ι
τας. .. ωπειας των... οτε επρεπε ν
, ,
αναφωνηση
"
ε,μπρα­

κτως <<τους ζυγους λύσατε»' σταν λέγη τουτο την σήμερον

, ι ι " Ι , , - " ~,
αναγκαιως μετεχει και ειρωνειας ηνος το πραγμα, εφ οσον

και
, τ
ουτος συνευ
δΙ
οκησε
δ"'"
1α την ισχυν και παραμονην
, των.

'Αλλ' εη και εη. Πόθεν άντελιιφθητε, ση οι Παλαιοημε­

ρολογίται ύποφέρουν άπα «την σι;νεχη κατάτμησίν των εις
- κόμματα και κομμαΤ1δ10» η, ώς έσχάτως έγράφετε, «πληθος
παρατάξεων»; Τοις nQOlV δεν εΙναι γνωστον ση μόνον δύο
παρατάξεις ύφίστανται,έκ των όποιων ή μία εχουσακαι το
850/0 των πιστων ( = 'Χρυσοστομικοί) και ή έτέρα τοιαύτη
με το ύπόλOlπον ποσσστον των 150/0 περίπου;· Δύνασθε να
μας ύποδείξητε έτέραν "!:.:. να Π1ράταξιν διαθέτουσαν ίδίαν lε­
ραρχίαν; ''1-1 lμήπι ~I: καθ' ί μας, πασα παρεξήγησις μεταξυ
των κληρικων των συνισ(ί και έτέραν παράταξιν; 'Εν τοιαύ­
τη περιπτώσει ή (Ελλ <~IKll 'Εκκλησία θα πρέπει να χαρακτη­
-
ρισ τι θ ( ,αποτελ ουμενη
ως ι "75
απα lδ ια»,
«κομμαη δ ε δ ομενου
ι ο
οη,

ώς τα πράγματα rάπέδεIξαν πολλάκις - 'έξ ου και αι περιώ­

νυμοι «καθάρσεις» - ούδεις έπίσκοπος διατηρεί άγαθας σχέ­
 ~9­

σεις μετα των αλλων συναδέλφων του. "Ας εϊμεθα είλικρι­

νέστεροι είς τους χαρακτηρισμούς μας και συ νετώτεΡΟΙ είς
τός. '. κατηγορίας.
3.- ' Αποδεχθέντες γενικως τα ,ά ν τ 1 κ α ν ο V 1 Κ α ν
πόσης'Αριστίνδην Συνόδου, ηθελήσατε έν ouveXei\l να δικαι­
ολογήσητε την ,έσχότως γενομένην (Mόϊaς '67), διότι έγέ­
νετο, ώς γρόφετε, πρας ριακοπην της ύπαρχούσης «φαύλης
Kατασr ό σεως». "
Δ 10 και "
συμπερωνετε ακολ'
ου θ ως ~,
οη «Κ αλ­
ως

άνεστόλη ή ίσχύς» των Ίερων Κανόνων «προς καιρόν». Και

έπιλέγετε : «Δεν έγένετο ό ανθρωπος δια τους Κανόνας, άλλ'
·

rJ ΟΙ κανόνες δια τον ανθρωπον» ! .. ~Όη τα άνωτέρω aUVIOΤQ.

!

κήρυγμα αύτόχρημα ο ί κ ο υ μ ε ν 1 στ 1 κ α ν και δια του­

το ούδέποτε επρεπε να χρηmμοποιηθΏ ,άπα υιμας, μόλις εΙνω
άνόγκη .καΙ να σημειώσωμεν.ΚαΙ τουτο, διότι άσψαλως δεν
Θα lάγνοητε, ΟΤΙ ό ,άπελθων 'Αθηναγόρας αύτο τα σύνθημα πε­
i ,.
ριέφερε παν του και πόνΤΟΊ1ε, πρός. " καταρρόκωσιν τiiς 60­
γμαηκης τε Kαl Κανονικης διδαχης της 'Ορθοδοξίας!
«Ή ιστορία σήμερον, γράφει είς τα μήνυμα των Χριστου­
γέννων του 1968, '.. καλεί τους ύπευθύνους των Έκκλη­
σιων Άρχηγους και την Ίεραρχίαν, σπως, έπιοτρατεύοντες
,
την θ εΟλ' (θ
ογιαν ως 'δ
i εραπαινι α π
'
λ εον, καταστησωσι , .μ ο ν α­

δ ι κ ο ν σ κ ο π αν της ύΉόρξεως και της άποστολης αύ­

των τον ΑΝθΡΩΠ,ΟΝ ... ».

Δεδομένου δε δη ό σημερινος ο.νθρωπος (συμπεριλαμ·

βανομένων και άναρ!θμήτων όρθοδόξων ιεραρχων), παν ~­
τερον έπιθυμεϊ 11 την διακρότησιν των ιερων κανόνων (παρό­
βαλε Άθηναγόρα Λονδίνου, 'Ιόκωβον Άιμερικης κ.λ.π.), δύ­
νασθε να άνηληφθητε όποίαν ναρκοθέτησιν ένεργεϊ είς την
οίκοδομην τη,ς Έκκλησίας πας ό κη ρύττων 11 έπικροτων τα
, , ,δ'
ανωτερω α .σκι,μα
, ,λ θ -
και α η οφανη.
(Η 'Ε
κ
κλ '
ηωα,
β β'
ε αιως,
(
υ­

ποχρεουται, ώς μήτη Ρ γνησία και φιλόστοργος να έπιδεικνύη

ίκανως το φιλόνθρωπον αύτης προς παν άσθενες τέκνον της'
ούδέποτε σμως ,έπι καταλύσει των ,βασικων άρχων δι' ων περι­
κρατείται και ύφίσταται' ή διαφορα εΙναι τεραστία.
Ή αχρι τουδε ιστορία παρομοίων περιπτώσεων εχει πολ­

λα να μας διδόοξη. Άλλα και κόη άλλο. Έαν ύπηρχε περί­

πτωως έφαρμογης των έκκληοιασηκων... καθόρσεων δια

μιας ΤΟ1!αύτης όδου δεν θα την εΙχον 'άναζητήσει και οί ιερόρ­
 -10­
χαι των προ ήμων 19 αiώνων ; ,Ασφαλως θα nΙν εΙχαν σκε­
φθη, άλλαούδέποτε την έφήρμοσαν, προnμήσαντες ν' άνα­ Ο"Γ

,.1

μένουν μεn1 του 6. ν ε χ ο μ έ ν ο υ θεου τας ποικίλας

άνηκανονικότητας και παρανομίας, παρα δια έτέρας ά-νnκα­
νOνIΚης πράξεως κω πλέον έπικινδύνου δια πΙν άνεξαρτη­ if
.-:J'
;4­
σίαν της 'Εκκλησίας να προσπαθήσουν να Θεραπεύσουν ( ; ) . 'f!

έτέραν τοιαύτη ν .
";j
Το πως ή δηθεν άναστολη των ιερων Κανόνων έν Tfi j

περιπτώσει της Άριοτινδην δημlOυργεϊ θέμα καταλύσεως των

θεόθεν παρασχεΘέντων Tfi 'Εκκλησίζί π Ρ ο ν ο μ Ι ω ν καΙ 'Ι"

>~'­

ό Ρ ί ω ν θα το ϊδωμεν εύΘυς 'άμέσως. Έν πρώΤOlς ή λειτουρ­ ,1'::,;

γία της ,Αριστίνδην προϋποθέτει και στηρίζεται εις την α­

, .~--,

μ ε σ ο ν ιέ π έ μ 6 α σ ι ν της πολιτείας εις τα έσωτερικα :·i·

'Ι'
της 'Εκκλησίας με άπρο6λέmους συνεπείας. Διόη σας έρω­ ,',
τωμεν' εΙναι δυνατον οι άσφαλως όλιγώτεροι καλοι έπίσκο­
'.Ι'

ποι να έπιτύχουν την έφετην κάθαρσιν ανευ δίκης καΙ κατα­ '~tr
... :~"~
~~
. δίκης των ΠΟ1κίλως ,ανηκανονικων συναδέλφων των ; ,Ασφα­ 'Ι
T','f,
λως ΟΧΙ! Δεδομένου δε ση οι πρός .. , έκκαθάρισιν έπίσκο­ 'ψ~
~
ποιιόμου μετα των ... δορυφόρων των, θα συνιστουν την πλειο­
ψηφίαν έν τfi ΊερdρχίQ., πως εΙναι δυνατον να tnneu~e:fi ή
:~

.~~
συγκρότησις Συνόδου, και ή έν ouvexelQ. καταδίκη των ύπευ­
θύνων, ανευ της έπεμβάσεως της Πολιτείας; Πότε δε ή Πο­
λιτεία ένεργεϊ η ανευ ανταλλάγματος; Πότε δέ, έν συνε­
xelQ., έκ των έruσκόπων, κω αύτων εισέη των άριστων, δεν
θα εύρεθουν ΟΙ πρόΘυροι να παράσχουν ταύτα προς ικανοποί­
ησιν του δυστήνου δοξαρίου ; ..
, Αλλ' ας δεΧθω,μεν προς σηγιμην ση εις το Πηδάλιον της
λ
Π Οf\.πειας
' υπ ' ανηρ,
• ά ρχει χρηστος "., 'δ'θ
οοης ~α/ 'λ1­
ιατι εται ει

κρινως δια τήν... έκκ:αθάρισιν, ανευ άνταλλάγματός 'τινος.

Ποiος σμως ,έΥΥυατω εις την 'Εκκλησίαν στι ό διάδοχος αύ­
του θα ρείνη ανεπηρέαστος έκ του γεγονότος της Άριοτίνδην
κα1 δεν θα ιθελήση εις δεδομένην στιγμήν, έπιθυρων να έπι­
τύχη τον α' η β' άνηKανOνIΚOν σκοπόν του, να έκ6ιάσ.n την
Ίεραρχίαν δια του ρορμολυκείου της ... συγκροτήσεώς της;

Ποία δε lασφαλης και νόμιμος όδος απορένει κατόπιν εις την

'Εκκλησίαν προς διεκδίκησιν και περιφρούρησιν των δικω­
ωράτων της έκ παρομοίων έmθέσεων; Έαν δε ληφθΏ ύπ'
οψει ση πάντοτε Θα ύπάρχουν ,έν τψ σώμαη της 'Ιεραρχίας
 -11­
και φίλαρχοί ηνες έπίσκοπOl οι όποίOl, ειτε προς παραγκωνι­
σμαν άξιωτέρων συναδέλφων των, εϊτε έξ εύηθείας και προς
έπiδειξιν .άνυπάρκτων ικανοτήτων θα θελήσουν την τοιαύτην
μετα της Πολιτείας συνεργασίαν, - παραιβλέποντες τα τρα­
γικα ;έπακόλουΘα μιας ΤOlαύτης πράξεως - ποίος σρος η πε­
ρίπτωσις θα δΙKα10λoγfί και το σνομα καν της οϋτω πως συγ­
κροτουμένης συνόδου ;" Ποίαι δε τραΥικαι καταστάσεις δεν
θα δημιουργηθουν, ,σταν, μεταβληιθέντων των πολιηκων πρα­
γμάτων, ·έπιθυμήσουν ΟΙ λοιποι των ιεραρχων να ημωρήσουν
τούς .. ' άριστείς και τους ύποταΚΌκούς των ; !..
'Εαν δε πάλιν της Πολιτείας 'άγνοούσης η ούδόλως προ­
Όθεμένης να έπέμβη εις τα της 'Εκκλησίας, φαυλοι Όνες η
φ α τ Ρ ι ά ζ ο ν τ ε ς εισηγηιθουν ση χρήζει καθάρσεως το
έπισκοπικον σωμα και δεξιως προσεταιρισθουν και την Πολι­
τείαν προς έπιτυχίαν του άνωτέρω άνοσίου σκοπου των, σας
έρωτω, τίς θα δυνηθfί να έμποδίση τον Καίσαρα, σταν - πα­
ραπλανηθεις ύπο έπιτηδείων - Θελήση να δηρ'ιουργήση' Α­
ριστίνδην μέ... άριστείς τους εισηγητας της... καθάρσεως
προφά:σει δε της ύπάρξεως παρομοίων περιπτώσεων και έν
-
τιμ παρε λθ~
ονη; ,
...
Οϋτως 'Κ α Ι ν α σ υ ν έ τ ρ ε χ ο ν κ α ι ν α μ η
σ υ ν έ τ Ρ ε χ ο ν λόγοι καθάρσεως και πάλιν ή έφαρμογη
της •Αριστίνδην Συνόδου τυγχάνει άπόβλητος, ~αθόσoν ή
'Εκκλησία δια της προστασίας του θείο\) αύτης Δομήτορος
και των ιερων της Κανόνων εΙναι εις θέσιν να επιλύη απαν­
τα τα προβλήματά της. Σημειωτέον ση ή άνωτέρω σκέψις δεν
εΙναι ιδική μας, άλλα του. .. «'Εκκληοιαστικου •Αγωνος», τε­
θείσα μάλιστα κ;αι εις τον τίτλον της πρώτης σελίδος αύτου :
την παραθέτοιιεν':

«Νόμοι της 'Εκκλησίας εΙναι οι ίεροι Κανόνες, άπόσταγμα

σοφίας, συνέσεως κω πείρας έκκλησιαστικης ζωης αiώνων.
Π ι, σ τ ε ~
υ ο μ ε ν ·
ιΩ Κ Ρ α ιδ ' v
α τ ω ς <Ι
ο τ ι ο υ
, '
δ ε ν

π Ρ ό β λ η μ α ιέ κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ ο ν ύ π ά Ρ χ ε ι,
τ Ο ·ό π ο ί ο ν να μ iι λύουν ο 1 Κανόνες.
πας περιφρονων τους Κανόνας και ζητων να λύση τα προ­
βλήματα της 'Εκκλησίας ανευ τούτων προκαλεί θυέλλας κω
,
συσσωρευει συρ:φορας δ' ,
ια την 'Ε κκ λ'
ησιαν κω"ς ,
τον εαυτ ν του. 6
ΟΙ Κανόνες έ'ΚJδΙKOυνταI τους παραβάτας αύτων. πας Ίεράρ­
 χης έτάχθη φύλαξ των(Ιερων Κανόνων, και δια πασαν παρά­
βασιν φέρει το μερίδιον της εύθύνης του» (ΝΟϋμβρ. 68 σελ.
1. Κύριον αρθρον.).
Έρωτήσατέ ποτε lαγαπητέ μΟ1, μήπως και ύμείς φέρετε
το «μερίδιον» της εύθύνης σας δια τα πραγμαΤΟΠOlηθέντα εν
τπ ΈκκλησίQ ιάπο τον Μάϊον του 1967 και έφεξης ; .. ' Αλλα
προς ιβαθυτέραν εξέτασιν της συγχρόνου καταστάσεως Kαl
, του απαραδέκτου του θεσμου της Άριστίνδην, ας δεΧθωμεν
ύ π ο θ ε τ 1 κ ω ς, δη επετρέπετε ή συγκρότησίς της. φη­
λαφήσωμεν ,εν τοιαύτη περιπτώσει τους «αριστεϊς», οϊηνες
και την ΣUνεKρότησαν, δια να ϊδωμεν, έαν φέρουν Kαl τα
σχεηκα προς διαξαγωγην ένας Τ010ύτου εργου προσόντα, η,
. αν θέλlετε, την «καλην μαρτυρίαν» του παρελθόντος των ...
Κατα πραnον ό πρόεδρος αύτης Μητροπολίτης Πατρων
Κωνσταντίνος προερχόμενος ,εκ μεταθέσεως, δεν παρείχεν έγ­
γυήσεις σεβασμου των ίερων κανόνων, ώς έπίσης και ό δε­
ξιας συνεργος αύτου Kαl της Όλης εν συνεχείQ. ανηκανονι,κης
Συνόδου παραστάτης κυρΌς Διονύσιος Τρίκκης. Διζι τον «Έκ­
κλησιασΏκαν 'Αγωνα» οί τοιουτοι επρεπε να τυγχάνουν Όλως
άκατάλληλοι χαρακτηρισθέντες ύπο του ίδίου παλαιότερον
«αύτόκλητΟ1» και παράνομοι», ενψ ό συντάκτης της «Σπίθας» .~:'

έρμηνεύων τους σχεηκους ιερους κανόνας απήτει δια τους

τοιούτους ίσόβιον laHOXIιv ,άπα την ίερουργίαν του φρικτου
Μυστηρίου ώς και την των θείων άγιασμάτων Μετάληψιν!
«~ΣπίΘα», Δεκ. '66).
Κωρας Όμως να ϊδωμεν και τα εργα των εν πάση βρα­
,
χυτηη.

α'. Έξέλε-ξαν αρχιεπίσκοπον ' ΑΘηνων ανδρα τελεί­

ως αγνωστον εις ταν άγωνισηκαν στίβον της Έκκλησίας, αν­
δρα καθ' ύμας <ςακαπνον» ώς μακραν του πολεμικου μετώπου
της Έκκλησίας σχολάζοντα, ού μην .ιάλλα και προκαλέσαντα
ταραχην έν τψ στρατοπέδψ αύτης, διο και ήναγκάσθη ό συν­
τάκτης της «ΣπίΘας» να τον έλέγξτι δημοσίςι εις τα ύπ' αριθμ. \.
"
158, 169, 205 και 206 τεύχη αύτης. Παραθέτομεν όποΙα έγρά­
'"..

φοντο εν τψ :άνωτέρψ φυλλαδίψ προς τα περιοδικα «'Α νά­

πλασις» και «Ένορία», σταν τaυτα, Όλως μονομερως, ετάχθη­

σαν ύπερ του Κο Κοτσώνη.

 -13­
«'Αλλ' ήρωϊκας ,μάχας ύπερ της 'Ορθοδοξίας εδωκεν μό­
νον ό ύφ' ύμων σήμερον ύμνολογούμενος καΙ δοξολογούμε­
νος πρωθιερευς των 'Ανακτόρων! Πολλοι έκ των άναγνω­
στων σας μας έρωτουν και σας έρωτωμεν που Θδωκε τας μά­
χας ύηερ της 'Ορθοδοξίας ό εύνοούμενός σας κληρικός; Μή­
πως ώς άδελφος της <Ι. Μονης Πετράκη και ώς έφημέριος
έν τψ 1. Ναψ Άγ. Σπυρίδωνος Βατραχονησίου; Μήnως ώς
iερευς και iεροκηρυξ στραηωηκης μονάδος έν καιρψ πολέ­
μου; Μήπως είς το Προτεσταντικον συνέδριον του Evan­
stoη ;» (<ΣπίΘα», Νο 205.).
<Ημείς δέ 'άκολούθως θα ήδυνάμεθα να έρωτήσωμεν σή­
μερον : Μήπως έπι τη σκανδαλώδει κηδείςι του ,ύβριστου της
πίστεως ήμων Καζαντζάκη; Μήπως έπι 'Ε. Παπανούτσου ;
Μήπως έπι τη καταmύστψ και έπι προσβολη των, iερων κα­
νόνων και άγίων IΠατέρων αρσει των άναθεμάτων 'Ανατολης
και Δύσεως, η, τας nο}]κίλας συμπροσευχας των προκαθημέ­
νων των δύο άνωτέρω 'Εκκληωων; ,Ασφαλως είς μάτην ,θα
άναζητήσ:rι ης να Iδ:rι τον άνωτέρω κληρικον άγωνιζόμενον
ύπερ των δικαιωμάτων της ΠΟ1κίλως προδιδομένης όρθοδόξου
δ1!δαχης! 'Αλλ' ας ελθωμεν και πά~ιν είς την έξέταων των
λΟ1πων εργων της ύπ' Όψει Συνόδου.

β~. 'Επιτυγχάνεται ιέκλογη άρχιερέων έκ της γνωστης

θρησκευΤ1κης όργανώσεως «ΖΩΗ» έπι κατάφρονήσει πολιων
έργατων του ΕύαγΥελίου και δημιου ργίαν οϋτω φ α' τ Ρ ί­
α ς ,έν τη 'Ε κκλησίςι.

γ~. Καταργεϊται άπολυταρχικψ τψ

~
τροπψ
, σωμα
το
- ­
της

<Ιεραρχίας έπι τρία συνεχη ετη, ϊνα μετά ηνος αναπαύλης

συνεχισθη δι' ~τερα τρία και πλέον!

δ~. Ψηφίζεται Κατασταnκος Χάρτης της 'Εκκλησίας

έ ρ ή μ η ν και ανευ ούδεν-ιας γνώσεως της <Ιεραρχίας, 0'0­

τις Κ. Χάρτης ού μόνον θέτει είς το π ε Ρ ι Θ ώ ρ ι ο ν ύπερ
τους 800 iερους Κανόνας, άλλα και σύνολος ή 'Εκκλησία της
<Ελλάδος κηρύσσεται «Νομικον πρόσωπον Δημοσίου Δικ:αίου»,
. '
''Ι

,δπερ ήνάγκ:ασε τον σεβασμ. Σιατίστης κ. Π;ολύκαρπον να

γράψIl :
 -14­
«'Ενψ ό νυν Καταστατικος Χάρτης ό δια του ύπ' αριθμ.
126/1969 Νομοθετικου Διατάγματος πεΡl'βληθεις το κυρος του
Νόμου του Κράτους,ό κ α τ α Ρ τ ι σ θ ε Ι ς ύπο του :Κ-1ακ.
,Αρχιεπ. ' Αθηνων και πάσης Έλλάδος κ. <Ι ερωνύμου έν συν­
εΡΥασίQ μετα της Άριοτίνδην Συνόδου και έρήμην της <Ιε­
ραρχίας της 'Ε'κκλησίας της <Ελλάδος, αύτος ηδη, έπισήμως
και τελεσιδίκως ΑΠΕΚΟΨΕ τιΊν κεφαλην της 'Εκκλησίας,
ηnς έστiν ό Χριστός, και άντ' αύτης εθεσε τον Νόμον του
Κρότους, αύτος δε ώς κεφαλη του Νομικου Προσώπου «'Εκ­
κλησία της <Ελλάδος", αύτος θα κατευθύνη την 'Εκκλησίαν,
ώς κεφαλη πλέον, οπου βούλεται, και είς την ΔΙΑΛΥΣΙΝ
6κόμη».4

ε;. Έπιτυγ~άνεται «έκπαραθύρωOlς» πολλων ίεραρΧών

δια του άνnκανονικου τρόπου 'όρίου ήλικίας «διατάξεως πρω­
τοφανους εις την ίστορίαν της 'Ανατολικης 'Εκκλησίας» (η­
τοι ή ΛΣΤ' Συντακnκη πραξις). Δια τας τοιαύτας <<ιέκπαρα­
θυρώσεις» εγραφεν ή έφημερίς σας.
«'Α νnκανονικοι" ,ε ξ'
τροποι • -
οντωοεως ιεραρχων... 'Εξ'
ον­

τωσις ίεραρχών δια ιατρικης έξετάσεως... ' Αλλ' ή τοιαύτη

μέθοδος έΚΠ<fραθυρώσεως των ιεραρχών δεν εΙνε ημία. Και
αλλοτε ή ,έφημερίς μας έτόνισεν, δη ή κάΘαρσις έν τη 'Ε κ­
κλησίQ εΙνε αναγκαία, Δλλcl' πρέπει να στηρίζεται έπι κανο­
νικών βάσεων». (Ε.Α: Δεκ. 1969, σ. 4.). . Ι

Και πως ljTo δυναταν να στηρίζηται έπι κανονικων βάσε­

ων», έφ' οσονέρήμην των ιερών κανόνων ΟΙ τα ανωτέρω
ανηκανονικα ένεΡΥουντες έλάμβανον την αρχήν; Δεν έξε­
τόζομεν έπίσης τας λόγψ του ανωτέρου Νόμου γενομένας
πνευμαnκας μοιχείας, ητοι τας ιέ π ι β ά σ ε ι ς ένίων έκ
των νέων Μητροπολιτων εις τους θρόνους των ηδη ζώντων
προκατόχων των! ..

στ'. ΚατορΘουται:ή εκδοmς του 'Λναγκασηκου Νόμου

214/1967, δια της έφαρμογης του όποίου ή 'Εκκλησιασηκη Δι­
καιοσύνη της <Ελλάδος «παρουσιάζεται αντικειμένη οχι ά­

4. Μητροπολ. Σιατίστης Πολυκδρπου Λιώση, «<Η 'Εκκλησία του

Χριοτου θεοσύστατσν ίδρυμα και ούχι Ν σμικον Πρόσωπον Δημοσίου
Δίκαιου», Άθηναι 1969, σ. 37.
 ---15 --­
πλως προς το Κανονικόν, άλλα και το άνθρώπινον Δίκαιον»,
διο και ή θεολΟΥικη Σχολη δια του υπ' άριθμ. 521/26-2-68
έγγράφου της προς τον κ. ΊερώνυΊ:10ν διεμαρτύρετο δη «πλήτ­
τει τας θεμελιώδεις 'άρχα.ς του Δικαίου της 'Εκκλησίας»! (Δεν
έξετάζομεν έπίσης ένταυθα τας ΠOlκίλας συμπαραστάσεις και
έπικροτήσεις της άνωτέρω Συνόδου εΙς τας αίρεπκας δηλώ­
σεις και ένεργείας του «ΠροφηταποσηSλου» του Φαναρίου ... )
πως λοιπον κατόπιν των άνωτέρω δυνάμεθα να δεχθω­
μεν, δη «έπ' ,άγαθψ άνεστάλη και ΟΧΙ έπi κακψ» ή ίσχυς των
ίερων Κανόνων, ώς ίσχυρίζεσθε; «Άγαθόν, δι' υμας εΙναι
και η το, δη κατηλθον ηνες των έπισκόπων έκ των θρόνων
των, ώς μη διαθέτοντες την εξωθεν «καλην μαρτυρίαν» ; Δια­
τι δεν ήριθμήσατε τα λόιπα δεινα των ... άρίστων σας; Διατί
έλησΡονήσατεέν προκειρένψ, δη ό πιστος δεν έντέλλεται
υπο των i. κανόνων, δπως άπομακρύνηται του άνηθίκου tm­
,
σκοπου του, α
'λλ'" - , ,(:
α μονον εκ του καινοτομου ~αι ωρεnκα κη­
,
(

,
ρυττοντος '
δ ογματα "και
η , επικροτουντος
, - '
; 'Ε ν α"λλ οις·λ ογοις,
δια τας σημερινας έmκροτήσεις του Κ. ςΙερωνύμου δια την πο­
ρείαν του «μεγάλου» και «άνυπερβλήτου» ήγέτου της Όρθ<>­
δοξίας ,Αθηναγόρου θΔ επρεπε προ καιρου να εϊχετε κατέλθει
εΙς διαμαρτυρίαν αιτουντες τηναμεσον διακοπην της άνωτέ­
ρω συrμπλεύσεως και έπικροτήσεως και εύθυς μετα πΊν πρώ­
την η και δευτέραν ,άρνηηκην στάσιν του να διεKόπτε~ε πα­
σαν ,μετ , ,
αυτου- ,
εκκ λ ησιασηκην ' ,
κοινωνιαν. Τ''
ο επρ άξ ατε;

'Ασφαλως ΟΧΙ! Τότε προς τί τα έγκώμια εις τον ήρωϊκον δ.­

γιον Θεόδωρον τον Στουδίτην και οί λOlΠΟΙ μέχρι ... διαμαρ­
τυρίας~γωνες σας; Μήπως και ,έν τψ Παπισμψ δεν εχομεν
άναριθμήτους. '. συντηρηηκουςέ'ffiκρπαςκαι δεινους της πο­
ρείας του Πάπα έλεγκτάς ; !.. Μη μας άναγκάζετε λOlπον
να κατερχώμεθα εΙς άνεπιθυμήτους παραλληλισμούς.
. τους περι ' Αριστίνδην συλλογισμούς σας ήθελήσατε να.
ένισχύσητε και δια της άναδρομης εις την "ένεργηΘείσαν υπο
του Άπ. Παύλου οΙκονομικως περπομην του Τιμοθέου. 'Επ'
αύτου θ' άπαντήσωμεν ούχι ήμεϊς, άλλα πέντε πανεmστημια­
κοι δ1!δάσκαλοι δια μιας προσφάτου μελέτης των.
</0 Παυλος υπέΒαλε τον Τιμόθεον εΙς, περπομήν, ϊνα
καταστήση αύτον αίδέσιμον και lάδιάβλητον μεταξυ των 'Ιου­
δαίων, έν μέσψ των όποίων κατέλιπε τότε αύτόν, υίον έθνι­
κου και μητρος 'Ιουδαίας, κήρυκα του ΕύαΥΥελίου έν :και­
 -16­
-
ΡOlς, κα
θ'~'
ους \δ εν
,τ
ειχε
,(
προκυψει η
(,
υπερ της
- ,
τηρησεως των

νομικων διατόξεων ώς ύποχρεωnκης είς σωτηρίαν ύπο των

Ίουδαϊζόντων σφοδρα διένεξις. Βραδύτερον κ α τ ο ύ δ έ­
ν α λ ό γ ο ν ε σ τ ε Ρ ξ ε ν, ϊνα περπρηΘft και ό 'Τίτος,
<~δlα δε τo~ς ψευδαδέλφους». Και συνεχίζοντες προσΘέτουν
δη «ή ύποχώρησις Iέν τΏ Οίκονομίςι ύπηρξε μικρό, έν τοϊς
Κ α τ' ο ύ σ ί α ν ιά δ 1 α φ ό Ρ ο 1 ς, κατα την περίπτωσιν
του Τιμοθέου, ή πραγματoπoίησ1(~ δ' αύτης δεν έδημlOύργησε
ΠΡOηγOύίJ.lενOν ύποχρεουν εις συμιιόρφωσιν προς αύτο και
εις ρελλούσας περιπτώσεις». 5

Συνεπως ποίαν σχέσιν εΙναι δυνατον να εx:rι ή άνωτέρω

περίπτωσις οίκονομίας του' Αποστόλου είς έποχηνμ η ύ­
π ό Ρ ξ 'ε ω ς i ε Ρ ω ν Κ α ν ό ν ω ν και μάλιστα έπι
θέματος <~έν τοϊς: κατ' ούσίαν lάδιαφόροις», με την περίπτω­
σιν της 'Αριστινδην Συνόδου, ηης τότε κα1 μόνον εύοδουται
και συγκροτεϊται, lάφου προηγουμένως... άπορριφθΏ το i.
Πηδόλιον ; !..
<ο αγlOς Θεόδωρος ό Στουδίτης, ό της τηρήσεως της KQ­
νονικης άκριβείας θερμας ιέ ραστής, συγχρόνως δμως και ό α­
, ριστος της οίκονομίας έρμηνευτής, γρόφει: «Οίκονομίας γαρ
δρος, μήτε τι των κειμένων ιάθετεϊν μήτε έφ' Φ οΤόν τε μικρον
ύφεϊναι κατα καιραν και λόγον»'. Και έξηγούμενον: «Διό11. ό
τέλειος όρισμας της οίκονομίας άπαπεϊ, δπως μήτε ΤΙ άπα τα
γεγραμμένα και ύπόρχοντα να ,άΘετηται κατα την έφαρμο­
γήν της, ιάλλ' οϋτε και κάη άπο έκεϊνα, τα όποϊα θα ήδύναν­
το να οίκονομηθουν να παραβλέπηται, έφ' δσον θα το άπήτει
τουτο ό καιρος κα1 ή εϋλογος περίπτωσις».
Συνεπως πως εΙναι δυνατον να όμιλητε περι οίκονομί­
ας είς την περίπτωσιν της Άριστίνδην του 1967, σταν κατα­
στρατηγηται πληθυς ιερων κανόνων κα1 μόνον δια την σύστα­
σίν της, πολ/ψ δε μαλλον 'έν τΏ κατόπιν λεπουργιςι της; 'Ή
μήπως δι' ύμας βαρύτητα και σημασίαν εχει μόνον ή ύπο τον
στενον Όρον εννΟΙΩ της ήθικης, ην και διεκήρυξεν, δη θα
«διακονήση» ή lάνωτέρω Σύνοδος (αγνωστον αλλως τε και

5. {(CH Έκκλησιασnκη Οικονομία», ύπ6μνημα των ΠανεΠΙστημια­

κων Διδασκάλων: Π. Μπρατσιώτη, Π. Τρεμπέλα, Κ. Μουρατίδου, Α.
Θεοδώρου, Ν. Μπρατσιώτου, προς την Ίεραν Σύνοδον, Άθηναι
1972, σ. 30.
 -17­
τουτο χρημα σφόδρα δυνόρ'ενον ν' άπατήστι και τους δεινο­
τέρους των ψυχολόγων), ούχι δμως και ή λοιπη καταστρα­
τήγησις των έκκλησιαστικων θεσμων ;
Έαν έγρόφετε τας άνωτέρω δικαιολογίας όλίγους μηνας
μετα την έκλογην των «.άριστων» θα ~τo δυνατον να ύπόρξτι
έπιείκεια εις τον κριτην των λόγων σας, το να συνηγορητε
δμως ,έν ετει 1972 ύπερ αύτης, ToUTQ άποτελεϊ ού μόνον ελ­
λειψιν ταπεινώσεως προς παΡQlδοχην του σφόλματος των δη­
llOalQ. Iέκφρασθέντων και κηρυχθέντων άκρίτων φωνων σας
«κάθαρσις, κόθαρσις» _- ένψ επρεπε να εϊχετε προβλέψει
όποίοι οΙ καιροφυλακτουντες να έπωφεληθωσι έκ ταύτης­
άλλα και διόθεσιν έμμονης εις το <~άλόθητoν» αισθητήριον της
Ιεραποστολικης σας δραστηριότητος, πραγιμα δημιουργουν ον­
τως πολλα έρωτημαπκα εις τους έπα·ίοντας των άναγνωστών
σας ...
Κατόπιν πόντων τούτων το συμπέρασμα έξόγεται άιβιό­
στως. Ή ' Αριστίνδην Σύνοδος οδσα εκφραως ά ν τ 1 κ -α­
ν ο ν ι κ ,
η δ>-"
επρεπε να ε λ'Κυστι
cv , • ' - , .
του λό χιστον '
τον «π.

ΑύΥουστϊνον» - ωστε δια της χειροτονίας του να έπικροτήστι

την δημιουργίαν της, ώς και τον πρωτον αύτης καρπόν, τον
κ. Ίερώνυμον, πολλψ δε μαλλον ν' άναλόιβτι και Μητρόπο­
.λιν, τηςόποίας έπίσκοπος εισέτι εζη, των νόμων της Πολιτεί­
ας, δι' iliv ουτος lάπεμακρύνθη του θρόνου του μη δυναμένων
να κατισχύσουν των ίερων Κανόνων.

Το ανωτέρω πιστοποιεϊταιαλλως τε και έκ του γεγονό­

τος της νυν ... συμμαχίας σας l1ετα του κ. Ίερονύμου έπι
του προκειμένου, την ιόποίαν ούδέποτε, ώς θέλομεν να ΠΙ­
~I , θ'" '
στευωμεν α απε λ αυεν ουτος,
7' , ~
εuν δ>-
cv "θ ε λε
η χειροτονησει

τον πνευμαπκον ύμων πατέρα ... τα περισσότερα δεν θα απε­

ι·
~.

•
'
,{
τέλουν ασφαλως εκφρασιν φρονίμων...

4.- Εις την αλυσιν των... δικαιολογιων σας περιέχονται

και " τα κατωτ έ ρω: Δ'εν λ'εγομεν·« 'Ε ηε1δ η' •
αι ~ "'λ αι
Ul\ 'Ε κκλ η­
,
σιαι κοινωνουν - με: θ" -
ημων,,'δ'
ια -
τουτο "θ'
ειμε α ορ θ'δ
Ό οξ 01», α, λ ­
λα λέΥομεν· «Έπειδη εϊμεθα 'Ορθόδοξοι, δια τουτο αϊ CίλλαI
Έκκλησίαι κοινωνουν μεθ' ή,μων». "Ας ϊδωμεν λοιπόν, ΠΟ1αι
αυτω αϊ αλλαι Έκκλησίαι Kαl ποίος ό βαθμος της όρθ6δόξου
 -18­
, ~I C ",... Ι, - , (; _
πορειας των, ωστε η μετ αυτων κοινωνια να ηεΡΙΠΟΙΏ εις υμας

ημην Kαl άπόδειξιν, στι πορεύεσθε όρθοδόξως, ώς γράφετε.

Κατ' lάρχην το πατριαρχιεϊον Κωνσταντινουπόλεως, ώς εί­
ναι γνωστόν ,άποτελεί άπο καιρον πηγην και πομπον της αΙ­
ρέσεως του Οίκουμενισμου ύπο την ΠOlμαντορίΗν του <~άεI­
μνήστου και μεγάλου έν Πατριάρχαις,> 'Αθηναγόρα, κατα την
εκφρασιν του κ. Ίερωνύμου, με δυστυχως διάδοχον τούτου
- θρόνψ τε και τόπψ - Δημήτριον τον Α', ώς ό ϊδιος άπέ­
δειξεν έαυτον δια του ένθρονιστηρίου του λόγου έκ του ό­
ποιου και παραθέτομεν έκφραστικον τΡ.ημα.
«' Απο της θέσεως ταύτης. .. χαιρετιζομεν τον (Αγιώτατον
Kai Μακαριώτατον Πάπαν ΡώμηςΠαυλον τον ΣΤ' και ΠΡΩ­
ΤΟΝ έν ϊσοις ΕΝ ΤΗι ΚΑθΟΛΟΥ ΕίΚΚΛΗΣΙΑι ΤΟΥ ΧΡΙ­
ΣΤΟΥ, lάδελφον σεβάσμιον και πρεσβύτερον ... Και διαδη­
λουμεν την π Ρ ό θ ε σ ι ν ήμων, σπως, έν π ι σ τ ό τ η­
ΤΙ προς τι)ν αχρι τουδε Υραμμην του OίKOυμενlΚOυ Πατριαρ­
χείου, άκολουθήσωμεν την ΑΓ ΙΑΝ και ΜΕΓΑΛΗΝ γραμμην
του μεγάλου προκατόχου ήμων, του άοιδίμου Οίκουμενικου
Πατριάρχου 'Αθηναγόρα του Α' δια την, έν Πανορθοδόξψ
aUPΠVOIQ. δ1:axρισnανικην ένότητα».
Τίς εύσεβης ΚΗΙ φιλόθεος δεν φρίπει έκ της άναγνώ­
σεως των άνωτέρω; Και όμως ύπη'ρ,ξε «συντηρητικός»τις, σσπς
ού μόνον δεν εφριξιεν, άλλα και έπεκρότησεν! Ποίος; (ο
μόλις προ μηνών χαρακτηρίσας έαυτον ώς «τον όρθοδοξότε­
ρον παντος ιο.λλου»! .. Το ονομά του εΙναι πολυ γνωστόν:
Αύγουστίνος Καντιώτης. Γράφομεν τα άνωτέρω, διότι μετα ψυ­
χικου - α· "
"λ γους ανεγνωσαμεν εις " την προς \ ,
τον ,
νεον π ατριαρ­
' '
χην έπιστολήν του, δτι μνημονεύει του όνόμcπός του και μά­
λιστα <φετα βαθείας συγκινήσεως» ... (Ε.Α: Όκτ. σ. 5.).
Προσθέτει δε χαρακτηριστικώς δτι την ανοδον του Πα­
τριάρχου Δημητρίου έπεκρότησεν «ή εξωθεν μαρ:ι;υ ρία του
εύσεβους λαου» (ποίον λαον έννοεϊ ;, ένψ συγχρόνως «επαυ­
i .
(
εν ο κλ'δ
υ ων του - ιοτορικου
( - Φ αναριου» , ... )
Πόθεν ηντλησε τα άνωτέρω συμπεράσματα ό σεβασμιώ­
τατος ; Δεν συνεκινήΗη ούδόλως, έκ του στι δια του έν&ρονι­
στηρίου του λόγου ό νέος Πατριάρχης διεκήρυξε πάσΏ τη oi­

κουμένη, δτι Δναγνωρίζ~I τον Πάπαν «πρώτον έν rσOlς έν Tfj

κ α θό λ ου 'ΕκκλησίQ. του χριοτου» ~α! δη ΠΡΟθΕΣΙΣ του
είναι «ν' ιάκολουθήση την άγίαν και μεγάλην γραμμήν» του
άπελθόντος ,Αθηναγόρα; Τις δε πάλιν άγνοεί δη ό άποθα­
νων γηραιος του Φαναρίου ύπηρξεν αιρεηκός ; πως κατόπιν
τούτου έτόλμησεν ό σε)βασμιώτατος να έπαινέση τον Δημή­
τριον τον Α', ύμνητην και διάδοχον ένος αιρεηκου, καθ' ην
σηγμην αι φωναι των άγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας ήμων
έντέλλονται δη: «ό μη λ έ γ ω ν τ ο ί ς α Ι Ρ ε τ 1­
Κ -
Ο Ι ς ,
α ν ,
α θ ε- ίμ α, "
α ν α θ ε μ α "
ε σ τ ω» 'Ε'"\
; .. .
. lLU­
κρινως λυτωύμεθα έκ καρδίας δια την νέαν και εη μεγαλυ­
τέραν πτωων του πνευμαηκου ύμων. πατρός: Καιρος δμως
να έπανέλθωμεν είς την έξέτασιν των λοιπων μεΘ' ύμων κοι­
νωνικων εκκληοιων.
τα Πατριαρχεία'Αλεξανδρείας και 'Ιεροσολύμων εΙναι
τοίς πασιν γνωστόν δη έκ του παρελθόντος ηδη άποτελουν
άρίστους ύπηχητας και συναδOlπόρους του Οίκ. θρόνου, χω-'
ρις το παράπαν να βεληουται ή αχρι τουδε οίκουμενικη δρα­
στηριότης του Πατριάρχου 'Αλεξανδρείας Νικολάου λόγψ
των έσχάτως ,ά ν ε π ι σ ή μ ω ν δηλώσεών του, την στι­
γμήν, οπου δεν άπεκήρυξε δια της διακοπης της κοινωνίας
την αϊρεσιν του Οίκουμενιομσυ, τα πάλαι ύπ' αύτου λεχΘέν­
τα, ώς και τους πρωταθλητας της άνωτέρω κακοδοξίας. Γρά­
φομεν τουτο, διόη δια παρομοίων δηλώσεων και ό άποθανων
Πατριάρχης προσεπάθει κατα καιρους να KαθησυXάζrι τας
έξεγειρομένας συνε:ι:δήσεις των όρθοδόξων, ωστε να συνεχί­
ζη κατόπιν πλέον θρασυς τους φιλενωηκούς του ύστερι­
ομούς. .. 'Απομένει, τέλος, να έξετάσωμεν τας Σλαυϊκας 'Εκ­
κλησίας. Δι' αύτας ύμεϊς ΟΙ 1διΟ1 έγράφετε λίαν πρoσφάTω~ :
«... η( ,
ε
~
π ι σ η μ ο ς
>Ε
Κ Κ
λ
η σ
'
ι α ε
,
ι ς τ
,
α ς χ
,
ω­

Ρ α ς α ύ τ α ς ε Ι ν ε δ ο ύ λ η, Ν α τ ε υ θ υ ν ο μ έ­
ν ,η ύ π ο τ ω ν ά θ έ ω ν, ε i ς τ ρ ο μ ε Ρ ο ν β α­
θ μ ο ν ε ν ο χ ο ς κ α ι ν ε κ Ρ ά ». (Ε.Α., Σεπτ. '72).
Και άλλαχου: «Το θλιβερον εΙνε δη με εν τοιουτον αθεον
και πολέμιον της χριστιανικης πίστεως καθεστως συνεργάζε­
ται ή λεγομένη Ρωσικη 'Εκκλησία». (Το διατί δμως ό κ. 'Ιε­
ρώνυμος παρασημοφορεί έρχόμενον είς 'Αθήνας τον άρχη­
γον της άνωτέρω 'Εκκλησίας, ύμεϊς δε συνεχίζετε να κοινω­
νητε μετ' 'άμφοτέρων πότε θα μας το έξηγήσητε ; ). 'Εν τψ αύ­
τψ έπίσης φύλλψ του «Έκκλησιασηκου 'Αγωνος» και έν σελ.
3, ό σεβ. κ. Αύγουστϊνος γράφει: «'Έ ν ο χ ο ι π α Ρ α­
 ~20­

βάσεως των ιερων κανόνων εινε κατα

τ Ο μ α λ λ ον 11 :ti τ τ ο ν σ λ α ι α Ι α ύ τ Ο κ έ φ α­
λ ο ι Έ κ κ λ η σ ί α 1 τ ij ς >0 Ρ θ ο δ ο ξ ί α ς » ! ..
Συνεπως δεν νομίζομεν, οη δημιουργεί αίτίαν καυχήσεως
το γεγονός, ση σας κοινωνουν αι άνωτέρω Έκκλησίαι, ούδε
πάλιν γίνεται αίτία έκδόσεως mστΟΠOlηηκου... Όρθοδοξίας
ή lάνωτέρω κοινωνία, ώς ήθελήσατε να ίσχυρισθητε. >Αλλα
μήπως ή <Ελλαδικη Έκκλησία, κατα τα τελευταία ίδίως πέντε
ε,τη, πορεύετω όρθοδοξότερον των Σλαυϊκων 'Εκκλησιων;
'Ιδου τί 'έγράφετε και περι αύτης ηδη απο το 1969.
' δ ε'
«Τ ο' ~
χειροτερον εξ ο
Ολ ων, το , " Olκουμενισηκον
" και συγ­
κρηnσηκον πνευμα του Κων-λεως ,Αθηναγόρου και του >Αμε­
ρικης 'Ιακώβου, πνευμα πλάνης, αιρέσεως και άπιστίας, κα­
ταλλήλως προπαΥανδιζόμενον ,έν όνόμαη μιας κακως νοου­
μένης και 'έκφυλισμένης άγάπης, εχει διαβρώσει πολλας συν­
ειδήσεις. .. Σύγχρονοι «μυθOl», με τους όποίους ό σατανας
γαργαλίζει τας lάκοάς των, εΙνε ή «Οίκουμενικη Κίνησις» και
ή «(~EνωσIς των 'Εκκλησιων», ώς ταυτα έννοουν ό 'Αθηναγό­
ρας, ο
( >Ι ~
ακω
β
ος κω
,<
η συνο
δ
Olπορια
~
των.οχατως
'Ε ~
paiUoτa
~ "\ .
ό προϊστάμενος του Μητροπολιτικου Ναου των 'Αθηνων προ­
έ,βη και εις τουτο το τολμηρόν' Μετέδωκε τα "Αχραντα Μυ­
στήρια είς εϊκοσι Παπικούς» ! !.. (Ε.Ε., Σεπτ. σ. 1.).
Κατόπιν των άνωτέρω και ακων ης άν,αμιμνήσκεται των
λίαν έπικαίρων λαϊκων γνωμ:ι:κων: «Πές μου τους φίλους
σου να σου πω ποίος εΙσαι», και το έπfσης επιτυχές : «(~OμOI­
( ~ >, λ~ζ
ος ομOlψ αει πε α ει» ...

>Ε -,
ν τη απε
~λ
πι
δ
ι npoonaθ ειQ.
~ (~-
σας, οπως μας παρουοιασητε
~

,
ανηφαηκους
"
και
,
ανηνομικου.ς;
,(Ι,
αμα, μη
δ
1α
θ ~
ετοντες
δ '
ε
,
προς

τουτο ίδιον ή,μων λόγον πρ'ος στηριγμόν, καταφεύγετε είς

τας ύπσθέσεις Ισχυριζόμενοι Οη. " «φαινόμεθα» μαλλον άπο­
δεχόμενοι την <Ελλαδικην >Εκκλησίαν αίρετικην και ανευ
ΝΙυστηρίων. 'Ενψ τft άληθείQ., την έχαρακτηρίσαμεν έν Tfj
πλειον6τήη αύτης καινοτ6μον και οίκουμεν1:στικήν, ΟΟηγου­
σαν προοδευτικως τα ποίμνιά της εις την λεωφόρον της αιρέ­
σεως, διο και Iέδέχθ:trμεν το «δογματικως ύποστατόν» των Μ υ­
στηρίων της. Κατ> άκολουΘίαν που βλέπετε την «κραυγαλέαν
άντιφαηκότητα» ήμων, ωστε να έρωτατε : πως μιας αίρετικης
 ~21~

έκκλησίας δύνανται να εΙνε εγκυρα τα μυστήρια; ». <Απλού­

στατα, διότι ή λέξις «αίρεTIKης~ έτέθη ύφ' ύμων και μόνον σκο­
πίμως προς έξαγωγην συμπερασμάτων κατά... βούληmν!
Σας έρωτωμεν : 'ύπο τοιαύτας συνθήκας και προϋποθ:έσεις δύ­
ναται να εύδOKIμησ:rι θεολογιι\:ος διάλογος και συζήτηmς άπο­
σκοπουσα εΙς π:Ίν Δπόδειξιν της lάληθείας ;
Έπι του άνωτέρω όμως έπιθυμουιιεν να παρατηρήσωμεν
τα κάτωθι. Συνεχως διαμαρτύρεσθε στι τινες των ΠαλαlO­
ημερολογιτων σας άπaκαλουν αιρετικους κάι συνεπως ανευ
Μυστηρίων. Μη άνεχόμενοι τουτο, ζητείτε έπi πίνακι την
κεφα '
λ ην των και , ,
τον Σ υνοδ'
ικον των .. · ""Α π
αφορισμον. '
έναντίας πάλιν ήμείς, lάποδεχθέντες την θεολογικωτέραν α­
ποψιν της προοδευτικως αύ,ξανομένης κακοδοξίας και ωρέ­
σεως και συνεπως την μη lάπώλειαν της Χάριτος έκ της Έλ­
λαδικης Έκκλησίας, άλλα την βαρείαν αύτης νόσον λόγφ της
άνωτέρω διαγωγης της (και του το, διότι πάντα έν JιP φυσικψ
και πν ευματικψ 'Κόσμφ i ε ρα Ρ χ ο υ ν τ α ΙΚαΙ ώς δια
κ λ ί μ α κ ό ς τινος τελειουντnι), ,και πάλιν κρινόμεθα"
άπα ήμας 'ώς μη «γνωρίζοντες τί γράφομεν και περι τίνων δια­
βεβαιούμεθα» ) !.. πως να μη ένθυμηθfί τις ένταυΘα το σχε­
τικον καΙ λίαν άρμόδlOν εΙς την προκειμένην περίπτωσιν Κυ­
ριακαν λόγον: «ΤΗλθε γαρ 'Ιωάννης μήτε έσθίων μήτε πί­
νων και λέγουm' δαιμόνιον εχει' .ηλΘεν ό γιος του άνΘρώπου
,
εσ θ'
ιων και " πινων, και , λέγουσ:ιν' '
1'δ ου "θ ρωπας
αν φ ά γος και '
,
Olνοποτης»
, '6
...
'Αλλ' ας έπανέλθωμεν εΙς την άνωτέρω περίπτωσιν της
μερίδος έκείνης των Παλαιοημερολογηων ύπσ της όποίας
και θεωρείσΘε ανευ Χάριτος ηδη έ'Κ της έποχης της έφαρμο­
γης της ήμερολογια'Κης κωνοτομίας. Λιατί δεν έρωτήσατε πο­
τε (
~ .εαυτους , τ 1'''δ
ς ε ωκεν ' -
αυτοις 'δ'
το ικωωμα δ'"
ια να εκφ έ -'
ρουν' μίαν ΤOlαύτην άκραίαν και ,άπαράδεκτον κρίσιν; Λιατί
άγνοείτε πεισμόνως το λόγιον του Κυρίου: «Ούαι δι' Ο δ
το σκάνδαλον ερχετω» ; Και τίς άγνοεί τους πρωταγωνιστας
της τοιαύτης καινοτομίας Iέν τψ σώματι της καθόλου 'Ορθο­
δοξίας και όποίας, παρα ταυ τα, άπολαύουσι τιμης παρα του
κ. <Ιερωνύμου και πολλους των 'Ιεραρχων του; !.. 'Αλλ'
έν τοιαύτη περιπτώσει, έφ' σσον έπιθυμείτε να έφαρμόζηΤαJ

6. Ματθ. ΙΑ' ι 18-19.

 -22­
ή αλήθεια και ή δικαιοσύνη κατα τας κρίσεις των αλλων, σας
έρωτωμεν : Διατί δεν ιεζητήσατε και εσείς μέχρι της σήμερον
τον ιαφορισμαν του άπελθόντος πατριάρχου ώς και πλήθους
επίσης συνοδοιπόρων του iεραρχων, ΟΙ όποίοι άποδέχονται το
ε γ κ υ Ρ ο ν και ύποσταταν ού μόνον της iερωσύνης, αλλα
και πάντων των τελουμένων ρυστηρίων των Παπικων; ;!
Ναί, έπαναλαμβάνομεν, lαποδέχονται πλήρως και εν επισή­
μοις κειμένοις τα μυστήρια του αιρετικου Παπισμου, δια τον
όποίον ό.μέγας Εύγένιος Βούλγαρις άπεφάνθη έπιγραμμαη­
κως, δη άποτελεϊ «α π Ο θ ε ο υ χ ω Ρ ι σ μ ό ν ~ ; \1
Διατί δεν έφΡIΚιάσατε, τούλάχιοτον, κατα το μέτρον της φρί­
κης μεθ' ΙΊς ανπμετωπίζετε τα σχετικα κηρύγματα των- Πα­
λαιοημερολογιτων, δταν ηκούετε άπο όρθοδόξους ίεράρχας,
\ , ~.

δη το «νεράκι» και «ψωμάκι» των Παπικων άπεδέΧοντο. ώς

«Σωμα και ΑΙμα Χριστου» ; 'Ή μήπως θέλετε να σκεφθωμεν
δη εγκρίνετε και ύμείς ~ν τωουτον κήρυγμα; Πόθεν έδιδά­
Χθητε τα δ ι π λ ο υ ν μέτρον εiς τας κρίσεις σας και την
«κατα κλίσιν καρδίας» έρμηνείαν των έκκλησιαστικων γεγο­
νότων και αληθειων της πίστεως ;
Διατί δεν συγκινεϊσθε δια την «εντος των τειχων» ουσαν
, ,
<~εΠIσημoν» '0 Ρ'θοδ'Οξ'ιαν, ,
την "
01Ονει καταστασαν - '
Ο υ ν ι τ 1­

Κ ή ν) δεδομένου ση όπα τα 1968 ό Πατριάρχης ,Αθηναγό­

ρας εδέχθη τα μνημόσυνον του Πάπα, των όρθοδόξων ιεραρ­
χων χειροκροτούντων η το πολυ συγώντων ;! Διατί δεν απο­
δύρεσθε δια την v έ α ν Φ λ ω Ρ ε ν τ ί α ν είς την όποίαν
σας ώδήγησαν τεχνηέντως μεν ΟΙ οiκουμενισταί, άφελως δε
- ϊνα μη εϊπωμεν βαρύτερόν τι - ΟΙ ύμέτεροι. «γενναίΟ1
στρατηγοί»; Προς άπόδειξιν σμως των λεχθέντων - διότι
δεν συνηθίζομεν κατα ηΙν μέθοδον της έγκυκλί:ου του Γέρον­
,
τος- σας να , κατηγορωμεν -" ,απ οδ ε!''ξ εων - ,
ανευ θ
παραετομεν '
εύΘυς cψέσως και εν περιλήψει τα τραγικα γεγονότα της
αναιμ6κτου άλώσεως της 'Ορθοδοξίας.
Tf1 25:rι 'Ιουλίου 1967 έπι τη συναντήσει Πάπα και Άθη­
ναγόραέν Φαναρίψ «για πρώτη φορα στα τελευταία πεντα­
,
κοσια
"
πεντακοσια και π
λ' , "
Δ..!... ' ,
εον χρονια, ακουεται αυυυρμητα απο
,
τα όρθόδοξα χείλη ή δέηση»,

7. Έmστολiι· προς Πέτρον ΚλαίΡΚΙ0ν, Άθηναι 1844, σ. 111.

 -23­

«'Έτι δεόμεθα ύπερ του ~Aγιωτάτoυ Πάπα

ΡώμηςΠαύλου και του 'Αρχιεπισκόπου και

Πα τριάρχου ήμων Άθηναγόρου και όπερ τοϋ

κατευθυνθηναι τα διαβήματα αύτων είς παν

εργον άγαθόν!»

Μετα δε την άπα κοινου ύπα Πάπα και ' Αθηναγόρου έκ­
φώνησιν του «Πάτερ ήμων», άκολουθεϊ ό έξης, τραγικος πο­
λυχρονισμΌς έντας του πρώτου ίερου Ν αου της Όρθοδοξίας,
ένώπιον 1000 και πλέον Δτόμων, μεταξυ των όποιων απασα iι
Πατριαρχικη Σύνοδος (!), πληθος καρδιναλίων, ίερέων και
άπλων πιστων, ώς θριαμβικος Πα/αν του πονηρου Παπισμου
και πρας καταισχύνην ού μόνον των νυν 'Ορθοδόξων, άλλα
και τωνέν Ούρανοϊς μυριάδων άγίων των ύπερ του μη είσ­
ακουσθηναι την φωνην ταύτην έν όρθοδόξOlς Ν αοίς και ύπο
όρθοδόξων xεiλέων ~ως θανάτου άγωνισαμένων!

«Πολυχρόνιον ποιησαι Κύριος ό Θεόc;,

Τον ~Aγιώτατατoν και Μακαριώτατον Πάπα
Ρώμης Παυλον το εκτον. Κύριε φύλαττε αύτόν.
Είς πολλα ετη Δέσποτα» τρίς.Β

τα παρόμοια έπαναλαμβόνονται κω κατα την 26 'Οκτω­

βρίου του 1967 'έν Ρώμη έπι τη συναντήσει ' Αθηναγόρου ­
Παύλου του ΣΤ', ώς έπίσης και,έπι τη ,συναντήσει του καρ­
διναλίου Βίλλεμπρανς - ' Αθηναγόρου ένΦαναρίψ κατα τας
άρχας Δεκεμβρίου του 1970.9
Κατα δε την έπίσκεψιν του ίδίου καρδιναλίου είς Κρήτην
κατα Μάϊον του 1971 λαμβάνουν χώραν τα παρόμοια κω πά­
λιν κατάπτυστα γεγονότα, τα όποία ή έφη-μερίς σας σχολιό­
ζ ουσα
),

εγραφεν :
«' Αλλα το κορύφωμα των ,έν Κρήτη άπαραδέκτων ένερ­
γειων ύπηρξεν ό πολυΧΡΟΥισμας του Πάπα Παύλου ΣΤ', ό'

8. 'Αριστείδη Πανώτη, «Παϋλος ΣΤ' - 'Αθηναγόρας Α' Είρη­

νοποιοί}), 'Αθηνω 1971, σ. 203 Kai «Τόμος Άγάπης}), Ρώμη - Κων­
στανηνούπολ1ς 1971, σ. 632.
9. Είρηνοποιοί, σ. 230.
 -24­
όποΙος εψάλη την 23 Μα'ιου είς τον Ν αον τού άγιου Μηνα,
όμου μετα τού πολυχρονισμου του Πατριάρχου ' Αθηναγόρου
Λ ~. Όποία κατάπτωως! την σnΥμην κατα την όποίαν Μη­
τροπολΙτω της 'Εκκλησίας της Έλλάδος αναγκάζονται δια
λόγους συνειδήσεως να διακόπτουν το μνημόσυνον του φιλο­
παπικου Πατριάρχου Άθηναγόρου, Μητροπολϊται της 'Εκ­
κλησίας της Κρήτης ψάλλουν το 'μνημόσυνον του ίδίου του
Πάπα! Και μόνον δια την ένέΡΥειάν των αύτην οί Μητροπο­
λϊται της Κρήτης εΙνεαξιοι κ α Θ α ι Ρ έ σ ε ω ς». (Ε.Α., '1­
ούνl:ος '71, σ. 6.).
ι ι
Λοιπόν, τί λέτε, καθηρέθησαν ; Και έφ' δσον βλέπετε την
προγραμματισμένην προδοσίαν , πως αρκεϊσθε είς ήμίμετρα
και απατηλας διακοπας μνημοσύνων ; 'Εφ' οσον εΙναικαθαι­
ρετέοι οί lανωτέρω Μητροπολϊται, πως κοινωνεϊτε μετ' αύτων
ώς έπίσης και μετα πάντων των έπικροτούντων τας ανωτέρω
πράξεις; Διατί τούλάχιστον ό Μητροπολίτης σας δεν «ξεκα­
θαρίζει» την θέσιν του; Τί ημιώτερον και ένδοξότερον να
διωΧθfi ύπερ της πατρώας εύσε'βείας αγωνιζόμενος και παρά­
δειγμα σωτη ρίου τοΙς λOlποϊς συναδέλφοις του παρεχόμενος ;
που είναι τέλος πάντων αύτοι οί «γενναϊοι στρατηγοί» να
δώσουν το παρών των, τούλάχιστον τώρα, την στΙΥμην ητOl
της πλήρους ταπεινώσεως της 'Ορθοδοξίας απο τους πράκτο­
ρας TounamoμoG Kαl τοΙ;ς συνεργάτας των <~Eλληνας έπισκό­
πούς ; Παρ' Όλα σμως ταυτα εrχετε την τόλμην να χαρακτη­
ρίζετε «'έ,κτας 'Εκκλησίας» ποίους ; τους μη άνεχομένους την
,
ανωτερω
~
πρ
οδ ~
οσιαν και
" επι
θ -
υΡ.ουντας να
'δ ~
ιασωσουν
,
την n­
μην της ΊΟρθοδόξου πίστεως έντος των ταπεινων των έκκλη­
σιων Kαl ;Ρ.ονυδρίων, μακραν διαμένοντες της ένόχου μετα των
ανωτέρω κοινωνίας! πως, λοιπόν, κατόπιν τούτων να μη δια­
μαρτύρωνται θεωρουντες ύμας, τους λεγομένους συντηρητι­
κούς, ώς την κατ' έξοχην αίτίαν ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΣΥΓ­
ΧΥΣΕΩ2; ΚΑΙ ΑΠΟθΡΑΣΥΝΣΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΚΌΔΟΞΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΙΚΙΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΡΥΦΟΡΩΝ; ! ~IόΏ, σταν
σας ·βλέπη ό λαος του θεου να διαμαρτύρησθε, γλώσση.
μόνον ούχι δε και πράξει, σας έρωτωμεν, τι θέλετε να κάνη;
'Α ναμένει και αύτος μεθ' tJl~GJv τήν... εξοδον και έηέλασιν
των
- «συντηρητικων
- ,ιαγωνιοτων» - σας
,
τουτου
"
μη εΠIτuyxανo­

μένου αναγκάζεται περίλυπος να παρακολουθ:fj τήν ... προ­

δοσίαν των τιμίων και ίερων της πίστεώς TOlJ με την κρυφην
 -25­
έλπίδα της έξόδου των πολιορκημένων, φευ, έντος των τει­
χων (intra muros) «γενναίων στρατηγων» σας! ..
Κ αι,,
τα. '. "
ευχαριστα 'ζ ονται. Κ"
συνεχι ατα τα Χ ριοτουγεν­
ι

να του 1968 ό 'Αθηναγόρας άπευθύνει ιδιαίτερον προσωπικον

γράμμα προς τον Πάπαν, έν τψ όποίψ έκδηλοί καθαρως πλέον
και ανευ ούδεμιας έπιφάσεως και δορας τιΙν πίσην του άπέ­
νανη του .αίρεηκου ποντίφηκος της Ρώμης. Τον θεωρεί έν
αύτψ άδελφόν του γνήσιον έν Χριστψ, ώς ιάΚΡJi6ως και τους
λOlπους όρθοδόξους ίεράρχας ! Τί λέγομεν ; : ώς τους λOlπους
όρθοδόξους ίεράρχας ; 'Όχι! Περισσότερον αύτόν, δεδομένου
δη εις ούδεμίαν έπιστολήν του προς όρθόδοξον έπίσκοπον έξ­
εφράσθη παρομοίως :

«~Eν τί\ Koινωνί~ ταύτη, ίερουργουντες μετα

της χορείας τών περι ύμας Ίερωτάτων Μητροπο­
λιτών και ύπερτίμων, μνησθησόμεθα άπό τών δι­
πτύχων της καρδίας τιμων του τιμίου όνόματός
Σου, άδελφέ άγιώτατε της Πρεσβυτέρας Ρώμης
~EπίσKoπε, ένώπιον της άγίας άναφορας αύτου
τούτου του τιμίου Σώματος και αύτου το()του
του τιμίου Αίματος του Σωτηρος έν ττί Θεί~
Λειτoυρyί~ του Άγιωτάτου προκατόχου ήμων,
κοινου δε και πατρός ήμών, ~Iωάννoυ του Χρυ­
σοστόμου.
Και έρουμεν τίί άγί~ ήμέρ~ τών Χριστουγέν­
νων ένώπιον του άγίου Θυσιαστηρίo,~ και λέγο­
μέν Σοι· τηζ ~Aρχιερωσύνης Σου μνη.σθείη Κύριος
ό Θεός, πάντοτε νυν και αει και είς τους αίωνσς
των αίώνων»!!! 10

Πότε αλλοτε εν τη μετα τψ σχίσμαΤΙ περιόδψ της 'Ορθο­

δόξου 'Εκκλησίας έγένοντο και έγράφοντο τOlαυτα; 1ιιη δε
εϊπ:n ης δη τα «δίπτυχα της καρδίας» του ' Αθηναγόρου εΙναι
ησσονος και μικροτέρας σημασίας τωγ διπτύχων της 'Εκκλη­
σίας Κων-λεως. 'Εκ συνήθων διπτύχων δύναται να μνημο.,
νεύη ης όνόματα ανευ ούδεμιας συμμετοχης και πάθους' ή
έκ των διπτύχων δμως της καρδίας του γενομένη διαμνημό­

10. Τόμος ΆΥ6πης, σ. 529...:..-.530, Document Νο 242.

 -26­
νευσις θα εΙναι πάντοτε ζωηρά, αληθής, ανυπόκριτος' και εις
το σημεϊον τουτο ό μεγάλος ύποκρπης του Φαναρίου ύ­
πηρξε πλήρης είλικρινείας .
Και ό μεν Μητροπολίτης Φιλάρετος της Ρωσικης Διασπο­
ρας ηδη ,άπο τας άρχας του 1969 ηλεγξεν την άνωτέρω προ­
δοηκην ένέργειαν τ.ου ' Αθηναγόρου, των Έλλήνων iεραρχων,
δυστυχως, μη συγκινηΘέντων και περι αλλων τυρβαζόντων.
Παραθέτομεν τμημα της ιάνωτέρω διαμαρτυ ρίας του Μητρο­
πολίτου Φιλαρέτου.
«Συνεπως ήμεϊς θεωρουμεν καθηκον,σπως διαμαρτυρη­
( .
θωlΙενέντόνως κατα της διαστρεβλώσεως του δόγματος της
'Εκκλησίας που τόσον έπιμόνως γίνεται έκ μέρους της Α.Π.
του Πατριάρχου Άθηναγόρου και της Ύμετέρας Σεβασμιό­
τητος. Διαμαρτυρόμεθα κατα της «Οίκουμενικης Δοξολογίας»
ώς και κατα της ύπο του Πατριάρχου ' Αθηναγόρου συμπερι­
λήψεως ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΠΤΥΧΑ ΤΟΥ ΟΝΟ'ΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑ·ΠΑ
ΡΩΜΗΣ και πασων των όμολογιων 'Ανατολικων τε και Δυτι­
κων, γεγονός, το όποϊον ιάνηγγέλθη εις το μήνυμα των Χρι­
στουγέννων (1968) της Αύτης Παναγιότ-ητος. Ή συμπερίλη­
ψις όνόματός τινος εις τα δίπτυχα εΙναι ενδειξις ση ό ΤOlου­
τος ,
αναγνωρι'ζ εται ο,
ως ορ θ'
ο δ ο ξ ος. .. ΟΕ'
ν ω ν ε σ θ ε μ '
ε

τ ο υ ς έ τ ε Ρ ο δ ό ξ ο υς ο ύ χ 1 ένά λ η θ ε ί Q,
ά λ λ' .έ ν ,ά δ 1 α φ ο Ρ ί Q π Ρ ο ς α ύ τ ή ν» !11
Τί άπομένει λOlπον κατόπιν των άνωτέρω; Τί ήδύνατο
να πράξη και δεν Η) επραξε ό την Όρθοδοξίαν πλήρως άπεμ­
πολήσας «προφηταπόστολος» της Κων-λεως, ωσΤε να δικαιο­
λογησθε είσέτι σπισθεν των «άXΡIKαlΡlΚων» συνθημάτων σας
, της
και - ποικι'λ ης «αΟ β ροφροσυνης»;
' Τ'
ο δ:>'" ~'λ ων,­
~ ενοχωτερον ο

διατί έπιθυμεϊτε την πλή ρη έξουθένωσιν των ηδη όρθοδόξως

άνηδρησάντων και την κοινωνίαν διακοψάντων μετα του 'ά­
νωτέρω Οίκουμενικου θρόνου και τους όμοτρόπους ποικί­
λ ους δ ορυφορους
, '"θ'''
του, γραφοντες αρ ρα αυτοχρημα ανηπαρα­

δοσιακα και προδίδοντα <~ά.γευσίαν» έκκλησιασnκης συνειδή­

σεως και δρθοδόξου άγωνΙOTlκότητος, ώς έκεϊνο ύπο τον τί­
τ λ ον« 'Ε ντο"Ε
ς κκ λ'
ηωας», -
του Ο
οποιου
, -
την
,
avmpemv
"
μετά Tl­
νων παρομοίων αύτψ «'έπιστολικών διατριβών» του άρχιμ. 'Ε­

.11. «<Η Φωνη της 'Ορθοδοξίας», τευχος 15ης Νοεμβρίου 1969,

σελ. 3.

 -27­
nιφανίου θεοδωρσπούλου διεπραγματεύθημεν είς το ήμέτε­
ρον εργον «Διάλογοι της έρήμου περι Οίκουμενισμου» ;
ΟΟταν δε προ ήμων, όρθόδοξος ίερευς του έξωτερικου,
δι' όλοκλήρου 18σελίδου πολυγραφημένηςάνοικτης έπιστο­
λης σας ηλεγξεν δριμέως δια τιΙν κυκλοφορίαν του άνωτέρω
αρθρου, διατί ,έτηρήσατε τιΙν του ένόχου σιγήν;.. Μήπως
σμως ή πάροδος του χρόνου και ή αυξησις της αίρέσεως σας
κατέστησαν σωφρονεστέρους; Ούδόλως! Πόθεν δηλον; 'Α­
πο τα συνεχιζόμενα δημοωογραφήματά σας κατα των Παλαι­
οημερολογιτων και των λοιπων εύσεβων πιστων, οί όποίοι τους
άκολουθουν βαρυΘέντες πλέον ν' άναμένουν τήν. .. «άποφα­
σιοτικην στιγμήν» των... «γενναίων» σας! Παραθέτομεν ~ν
,
τουτων :
«θα ήΘέλαμεν πάντως να εϊπωμεν είς τους έν Χριοτφ
άδελφούς; οί όποίοι σκανδαλ:ι:ζόμενOlάπσ τους μοντερνισμους
της ,έπι~μoυ 'Εκκλησίας τρέπονται προς τους Παλαιοημε­
ρο λογιτας.
, <Υπ 6ρχουν "
εις ,επισημον
την , 'Ε κκ λ'
ησιαν π λ-θ
η ος

έπίσκοποι και λοιποι κλη ρικοί, οί όποίοι και συντη ρηΏΚΟΙ εΙ::.
ναι και γενναίως ιάγωνίζονται έναντίον των φιλενωΏκων και
οΙκουμενιστων. Διατί δεν lάκολουθείτε αύτους και άκολουθεί­
τε ΠαλαlOημερολογίτας έπισκόπους και lερομονάχους, οί ό­
- ( , ", ~, t _ ,
ΠΟΙOl ως μονον προσον εχουν, οτι ηγουνται γυναικειων μονα­

στηρίων, έντσς των όποίων και διαμένουν οι περισσότεροι;

'Όχι! Δεν ύπερασπίζομεν την 'Ορθοδοξίαν καταφεύγοντες
εις τοΥς Παλωοημερολογίτας, πολλοι των όποίων δυστυχως
καταντουν αίρετικοι και βλάσφημOl ως θεωρουντες τα μυσrή­
ρια της 'Εκκλησίας μας. " ,ακυρα. Ύπερασπίζομεν την 'Ορ­
θοδοξίαν παραμένοντες εις τους κόλπους της 'Εκκλησί-ας μας
και lάκολουθουντες τους συντηρητικους και άγωνιστας έπι­
σκόπους και λοιπους εύσεβείς κληρικούς». (Ε.Α., Νοεμ6ρ.
'71, σ. 4.).
Κατ' άρχας μη συμφωνουντες και ήμείς με την άνωτέρω
σημειωθείσαν παραμονην έπισκόπων και ιερομονάχων έντος
των. γυναικείων Nloν~στηρίων, και έλπίζοντες είς μίαν το δυ­
νατσν συντομωτέραν διόρθωσιν της άνωτέρω σ κ α ν δ α­
λ ώ δ ο υ ς ά ν τ ι κ α ν ο ν ι κ ό τ η τ ο ς, έπανερxόμε~α
εις την κυρίαν ού,qiαν του θέματος ,ή,μων και σας έρωτωμεν :
Ποίος ό καρπας της δραστηριότητος των άνωτέρω ύφ'
ύμων έγκωμιαζομένων «συντηρητικων» και «γενναίων» «ά­
 Ι
-28- j
γωνιστων» σας; Ποίον φραγμαν άντέταξαν προς άναστολην
τfjς έξαπλώσεως της συγκρητιστικης αιρέσεως του Οίκουμενι­
σμου ; Αι ύβρεις κατα της 'Ορθοδοξίας άκολουθουν ή μία την
αλλην και παρα ταυτα ύμείς συνεχίζετε να καυχασθε, δη ε­
χετε κληρικούς, οί όποΙοι είναι «01 στρατηγοί, ούς το Πνευμα
το ., Αγιον εθετοέν τη στρατευομένη 'ΕκκλησίQ.. Και αύται έν
πλήρει συναισθήσει των τρομερων εύθυνων των θα κρίνουν
και θα έκλέξουν πΊν σηγμην της <<1άποφασισηκης μάχης»!
. (Ε.Α., Σεπτ. '69).
Πότε, τέλος πάντων θ' άνατείλη και καθ' ύμας αύτη ή στι­
γμη της <<1άποφασισnκης ,μάχης»; (ο ύφ' ύμων ύμνούμενος
αγιος Θεόδωρος ό Στουδίτης, έαν εύρισκετο είς την σημερι­
νην έποχήν, τι λέτε, θα ήνείχετο την συντελουμένην προδο­
σίαν της πίστεως, 11 θα άντέδρα καιρίως και ανευ άναβολών,
διακόπτων πασαν κοινωνίαν μετατών διαφόρων οίκουμενιοτών
και ποικίλων δορυφόρων των ; ,Αλλα τί έρωτωμεν ; Το τί θα
επραττεν ό αγΙ0ς, το εχετε έκφράσει λίαν σαφώς ύμείς οί ϊ­
διοι είς το ήμερολόγιόν σας, το άφιερωθεν είς την μνήμην
του.Ι 'Α'
νηγραφομεν ,
το σχεηκον" κειμενον :
«'Εαν εζη σήμερον ό αγιος Θεόδωρος και εβλεπε την
συντελουμένην προδοσίαν της 'Ορθοδοξίας, τί θα εκαμνεν ;
,Ασφαλώς θ α δ ι έ κ ο π τ ε ν τ ο μ ν η μ ό σ υ ν ο ν
ΠατριαρΧών και ' Αρχιεπισκόπων, ΟΙ όποίοΙ έρωτοτροπουν με
τους αιρετικούς. Το παράδειγμα του μεγάλου τούτου άγων 1­
στου της 'Ορθοδοξίας καλουνται να μιμωντπι ΟΙ εύλαβείς ίε­
ρείς και έπίσκοποι της 'Εκκλησίας μας». Ποίος έκ τών έπι­
σκόπων η ιερέων της έπισή'μου 'Εκκλησίας επραξε τουτο α­
χρι σnΥμης ; Δυστυχώς ούδείς! 1Ι Μη θελήσετε να μας ύ­
πενθυμίσητε τους τρεΙς ίεράρχας της Β. <Ελλάδος. (Η δια­
κοπη του μνημοσύνου, την όποίαν ουτοι ένήργησαν, τυγχάνει
τελείως διάφορος της άνωτέρω εύφημουμένης δLQ'κοπης ύπα
[ου άγίου Θεοδώρου! <ο αγιος δια της διακοπης του μνημο·

Ιlα. Ώς εΙνω γνωστόν, έν τφ πνεύματι της πλήρους διαKOπi'jς

κοινωνίας του άΥίου Θεοδώρου του· Στουδίτου, άλλα. και των υφηγή­
σεων των σχετικων ίερων Κανόνων (ΛΑ' Άποστ., ΙΕ' της Πρωτο­
δευτέρας), ο ύ δ ε ι ς μέχρι της στιγμης των έπισκόπων της <Ελλα­
δικης 'Εκκλησίας άντέδρασεν, πλην ένίων πρεσβυτέρων, πάραυτα και
τούτων καθαιρεθέντων υπο της υπερ της... άληθείας άγρυπνούσης
<1. Συνόδου! ..
 -29­
σύνου ήννόει και έφήρμοζε και δ ι α κ ο π η ν κ ο ι ν ω­
ν ί α ς και σχέσεων μετα των καινοτόμων και κακοδόξων,
ένψ δια τους 'άνωτέρω ίεράρχας ούδόλως συμβαίνει κάτι πα­
ρόμ010ν. (ΑπλU;ς τον έμιμήθησαν εις το ή χ η Τ Ι Κ ο ν μό­
νον μέρος της διακοπης, ούχι δμως και εις το ούσιαστικόν,
της διακοπης, ητοι της κοινωνίας, δια τουτο και ευρίσκονται
εισέτι εις τούς. .. θρόνους των! Διατί γράφομεν τουτο ; Διό­
τι ό αγlOς δια να έφαρμόσ:rι τήν ά λ η θ η διακοπην του
μνημοσύνου, την συνοδευομένην και ύπο της διακοπης της
κοινωνίας ... , έξωρίσθη έπανειλημμένως. ~Αντιγράφομεν και
πάλιν έκ ~oυ ήμερολογίου σας.
«Έπειδη δε ό Πατριάρχης οϋτε εις τον βασιλέα ύπέβα"­
λε τα κεκανονισμένα έπιτίμια οϋτε τον τελέσαντα τον α.Ηε­
σμον γάμον καθήρει, ήναγκάσθη να δIακόψ:rι το μνημόσυνον
του Πατριάρχου. (Η διακοπη αϋτη του έστοίχισεν έξορίαν εις
θεσσαλονίκη ν και βασανIστήΡIα ... ~. Και κατωτέρω: «Τελι­
κως ήναγκάσθη να διακόψΙι το μνημόσυνον του Πατριάρχου
Νικηφόρου. Και ή διακοπη αύτη του έστοίχισεν έξορίαν εις
την νησον Χάλκην» !..
Μήπως δμως και σήμερον έν (Αγίφ "Ορει δεν έπανα­
λαμβάνεται ή ιστορία του άγίου Θεοδώρου έν τψ προσώπψ
της iερας Μονης Έσφιγμένου ; Διακόψασα αϋτη, ώς ό αγιος
Θεόδωρος, ΟΧΙ μόνον όνόματι, άλλα και ούσίQ. το μνημόσυΥον
του νέΟΥ Πατριάρχου, δεν πιέζεται ΠΟ1κίλως ού μόνον άπο
τους οlκουμενιοτάς, άλλα και άπο τας λοιπας άδελφας ιερας
Μονάς, διότι δεν τας ~ιμIμήθη εις τηνήχηηκην και μόνον δια­
κοπην του μνημοσύνου προχωρήσασα και εις τας άπαπήσεις
της σ υ ν ε π ε f α ς; Και ή συνέπεια προβλέπει δ ι α­
κ ο π η ν κ ο ι ν ω ν ί α ς μετα παντος μνημονεύοντος τον
άνωτέρω Πατριάρχην! Και ιδού' έν τfj μιμήσει της πορείας
των άγίων Πατέρων δέχεται ποικίλας μομφας και κατηγο­
ρίας ώς διαταράσσουσα (!) δηθεν τον ιερσν Τόπον «π Ρ 0­
φ ά σε ι Ό Ρ θ ο δ ο ξ ί α ς» και ώς προσχωρήσασα εις τας
τάξεις των... «σχισματικων»!.. ~Αλλα και ό πατριαρχικΌς
εξαρχος 'έπίσκοπος Καβάλας κ. ~Αλέξανδρος, ό πρωτοστατή­
σας κατα τας σxεΤ~Kας άνακρίσεις τας λαβούσας χώραν άπα
τας 16-----.26 'Οκτωβρίου έ.ε. _(π. ήμ.), δεν έτόνισε προς το
σωμα της ςΙερας Κοινότητος μεταξυ των Qλλων και τα κατω­
τέρω, 'άναφερόμενος εις την σύγχρονον ιεραν όμολογίαν της
 ~30­

Μονης Έσφιγμένου και των προ αύτης παρομοίως άθλούν­

των Ζηλωτών πατέρων;
«Χρέοςύ,μων των <Αγιορειτιον είναι κατα τον λόγον του
Παύλου: «ελεγξον, έπιτίμησον, παρακάλεσον έν πάση μα­
KPOeuplQ. και διδαΧΏ». ~Όσoυς θα σ ώ σ ε τ ε θα εΙναι μέγα
κέρδος, τοίς δε άπειθουσι όφείλετε να άποκόψητε άπα τον
πανσεβάσμιον και τίμιον κορμον της Μονασηκης Πολιτείας
του Άγιου 'Όρους... Κάμνω εκκλησιν ΠΡJς ηΊν εύσέβειαν
~αI ηΊν Μοναχικήν σας ίδιότητα' άφυπνισθεϊτε, σώσατε τας
<Ι. Μονας και το ~, Αγιον 'Όρος έκ των άτάκτων στοιχείων» Ι
Ίδου και ή ,άπάντησις είς τα άνωτέρω βλάσφημα δια τιΊν ά­
γιορειηκην όρθόδοξον ψυχην λόγια του άγίου Καβάλας, δο­
θείσα άπα του άν~πρoσώπoυ θεοκλήτου Διονυσι6του και έκ
μέρους άπάσης της Ίερ5.ς ΚOlνότητος του γεραρόυ ~Άθωνoς.
«Μας έδώσατε την εύKαIρ~αν Σεβασμιώτατε, να έκημή­
σωμεν τιΙν σύνεσίν σας, την εύμέθοδσν δι'εύθυνων των συν­
ομιλιων. .. τ α. ό Ρ θ ό δ ο ξα κ α ι π ε φ ω τ ι σ μ έ ν α
κ Ρ ι τ ή Ρ ι ά Σ α ς» ! ! ! 12 'Ορθόδοξα λΟ1παν και πεφωτι­
σμένα τα κριτήρια του κ. Άλεξάνδρου... του όρθοδόξου έπι­
σκόπου, ό όποϊος δημοσίQ εζήτησε συγγνώ,μην άπα ηΊν ψυ­
χην του μ ε γ ά λ ο υ Ά θ ή ν α. γ ό ρ ο υ., διόη τον έπί­
κρανε, ώς εΙπεν, όλίγον, οτε εζη, δια να. καταλήξη : «"Αν
ύπάρχουν σημεία, εις τα ό!Ιοϊα δεν. τον έκαταλ<?βαμε,ας μας
συγχωρέση το πνευμα του, δπως ξέρουν, να ~γxωρoυν 01.
μεγάλοι τους μικρούς, ΟΙ όποίοι μικροι συνήθως δεν τους. έν-.
νοουν» ...
\
Ίδου ,έν έπιτομΏ τα όρθόδοξα κριτήρια του άνδρός, του
ανδΡJς λέγόμεν, .οσης έτόλμησεν άπευθυνόμενος προς άγιο­
ρείτας πατέρας να ειπη και τα κατωτέρω:
_. «Τολματε να όμιλήσητε περΙ. «αιρεnκου Πατριάρχου» ...
"Οσον άφορζί ταν άείμνηστον έν Πατριάρχαις ,Αθηναγόραν
πρέπει ν& γνωρίζετέ δη. ή 'Εκκλησία oύδ~;πoτε .έχαρακτήρι ..
σενώς αιρετίζοντα ( sic) πρόσωπόν ΤΙ χωρις να τεθΏ ύπσ κα­
τηγ~ρίaς και να άπολογηΘΏ ο{;τος ( sic Ι Ποία ιοπικη Σύνο­
δος ΕθΕΣΕΝ- ΕΝ Α.ΜΦ1ΒΟΛΩ ΤΑ
, ,
ΟΡθΟΔΟΞΑ ΦΡΟΝΗ­ ,

ΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑθΗΝΑΓΟΡΑ ; ..»13.

12. 'Απόσπασμα πολυγραφημένων πρακΤικων της ΞΔ' έΚτ. Συνε­

δρίας (23-9-72) και της ·ΞΕ' τοιαύτης (26-9-72).
ϊ
13. Έκ του κυκλοφορήσαντος πολυγραφημένου «Χαιρεησμου»
 -31­
θαυμάσατε μεθ' ήιμων, άγαπητέ ΡOl κ. συντάκτα, ό π ο ί­
ο ι ΟΙ κριται των σημερινων όρθοδόξων Μοναχων, των μη
δεχομένων να προσκυνήσουν το σύγχρονον «βδέλυγμα» του
ΟικουμενlΟμου και μετα των όποιων κριτων ΚOlνωνεϊτε έν
πάση iλαρότητι, διώκοντες μόνον και κατηγορουντες τούς ...
«έκτος των τειχων» οντας Παλαιοημερολογιτας,τους όποιους
έσχάτως συχνως ένθυμεϊται εις τα διάφορα ύπομνήματα και
επιστολάς του και μεταξυ των εΧθρων της Έκκλησίας συγκα­
ταλέγει ό σεβ. κ. Αύγουστiνος!..

,Αγαπητοι Δδελφοι οί άnοτελουντες το Δ. Συμβούλιον

του «Έκκλησιασηκου ' Αγωνος»' ού ρόνον εις ήμας -τους ά­
γιορείτας, άλλα και εις πλείστους εκ των άναγνωστων σας
τυγχάνουν γνωσται αί άΥαθαι ύμων προθέσεις ύπερ των ίε­
ρων της Έκκλησίας ·Παραδόσεων. Δυστυχως δμως, δι' ~ν
εργον, όπoiον το ύφ' ύμων διακονούμενον, φρονουμεν, δη δεν
άρκεϊ μ ό ν ο ν ή καλη πρόθεοις. Πολυ φοβούμεθα, δη i­
κανως έσφάλλετιε εις π)ν κατα το παρελθον πορείαν -toG ε­
λέγχου σας, και ιδιαιτέρως κατα την περίοδον 1965-72.
Και το μεν σφάλλειν lάνθρώπινQν, κατα την naPOlμIav'
το να εmθυμητε δμως πάντα μη συμφωνουντα προς ύμας ­
λόγφ διαφόρουάνημετωπίσεως των κακοδόξων - να εξου­
θενητε ποικίλοις λόγοις και εργοις, ωοτε ένώπιον των άνα­
γνωστών σας να δικαιουται ή ύμετέρα και μόνον πορεία,
- ~ α
τουτο κα1 "δ ικον ·ειναι
τ και, ... ,
αντορθ'δ
ο ο ξον τυγχά νει... Ο'
υ­

δεις έβίασεν ύμας ν' άκολουθήσητε τσυς ΠαλαιοημερολΟΥί­

τας η να ύπαχθητε αύτοίς' ·έαν το ΤOlουτον τυγχάνη Cfnup4­
δεκτον η- ταπεινωτικόν πως, ένεργήσατέ ΤΙ το κρείττον,.11 μι­
-μήθητε τούλάχιοτον τούτους εις την διακοπην της μετα των
κακοδόξων και καινοτόμων κοινωνίας. Το να θέλητε δμως να
τοπσθετητε πάντα μη συμφωνουντα π~oς ύμαςΌ .. «έκτος Έκ­
κλησίας», τουτο σας καθιοτζί αύτομάτως πόρρω της 'Ορθοδο­
ξου Παραδόσεως lάθλουντας και με δυσαρέοτους δυστυχως
συνεπείας δια σύνολον το lάναγνωσηκόν σας κοινόν.
Πρέπει να το άνηληφθωμεν πλέον' οί πάντες, δη ό πα­
ρων καιρος δεν προσφέρεται ούδόλως δι'. .. οίκοδομικους όρ­

έπι Tfj άφίξει του άγίου Καβόλας έν Άγίφ 'Όρει, σελ. 6.

 Γ

-32­
γασμους και έκθέσεις των σχετικων πεπραγμένων. .. τ α «βα­
ρέα του νόμου», δια τα όποϊα και Θα λογοδοτήσουν είδικως και
αύστηρως'ΟI έπίσκοποι εΙναι αλλα' ποϊα; <Η τήρησις της πα­
ραδοθείσης κληρονομίας του «μυστηρίου της εύσεβείας» του
τοσουτον. 'βαναύσως π)ν σήμερον καταπατουμένου! Έαν είς
αύτο ιάποτύχουν, ιάπώλεσαν τα πάντα, έν ·Tft κυριολεξίQ. «ε­
χασαν το παιχνίδι» !.. Συνεπως κα1 ϊνα μη έπι πλέον ό έμ­
φύλιος διχασμος αύξάν:rι, προς χαραν. των ύπεναντίων, άνα­
θεωρήσατε, παρακαλουμεν, τας ιδέας και την τακηκήΥ. σας,
και παύσατε του λοιπου να έλέγχητε όρθοδόξους πιστούς ...
άνεχόμενοι συγχρόνως πλείστας αλλας άνηκανονικότητας.
Βιάσατε έαυτούς, έν προσευχη και σεμνότηη, δια μίαν
πλέον άνωτέρα,ν και σ.υ ν ε π η βίωσιν των .... κηρυπομέ­
νων λόγων σας, και τότε θ' άντιληφθητε οη εχουν δίκαιον και
οι άδελφοί σας Παλαιοημερολογϊται... θ' άνnληφθητε έπί­
. σης,οτι δι' αύ"(ων και μετ' αύτα;Υ δύνασθε ν' άνηδράσητε' πο­
λυ . έπιτυχέστερον κατα του Οικουμενισμου, παρα μεμφόμε­
, " _.
νοι τουτους και κατηγορουντες.

Ο-Qτω κα1 μόνον ουτω θα γίνητε άγαθrΊ αίτία να έππευ­

xeft (;) μία σωτή ριος «,εξοδος» των «ιέντος των. τειχων» αχρι
της σήμερον' οντων «συντηρηηκων» σεβασμιωτάτων - καθ'
.,
οσον ου
, δέ.ποτε επιστευσαμεν
' , (,
·OTl θ "
α
έ
εππρ ΨΠ ο
• θ'
. r,
εος, ινα ΟΙ
(

πάντες έπικροτήσουν ηα.χρι τέλους συνηγορήσουν τα· της

τελουμένης προδοσίας - ωστε δημιουργουντες όμου· μετα
ι Tu}Y ηδη έξελθόντων μέτωπον. και φραγμονκατα του συμπα­
ρασύραντος σχεδον τα πάντα οικουμενΙ,κου ρεύματος,. κηρύ­
ξουν και πάλιν <<Το άγαθον ·έκεϊνο κήρυγμα των Πατέρων, το
καταστρ έ φον "δ
,μεν τας υ σ ω • Ρ έ σ ε ι ς,
ν υ ' μ ο υ ς α ι

οικΟδομουν δε τας Έκκλησίας έν τη ύγIαIνOύσ:rι διδασκαλίQ.

ένη γιος .δοξάζεται συν Πατρι και το Πνευμα το ., Αγιον όμο­
τίμως συναριθμεϊται ·καΙ _λατρεύεται εις αιωνας αιώνων».
Άμήν.
Μετα της έν Κυρίψ όφειλομένης άγάπης,
έκ μέρους και έτέρων Άγιορεπων πατέρω J
ΟΙ άνωτέρω είκονιζόμενοι δσιομόρτυρες α.γιοι, άποτελοϋν το σέμνωμα
της Ίερας Μονης Ζωγρόφου ΆΥίου "Ορους, οϊτινες έπυρπολήθησαν
ζωντες υπο των άνδρων του ένωτικου Πατριάρχου Βέκκου, άρνηθέντες
υι'ν μετ' au-roU έκκλη01ασnκrιν κ'σ~V'ω\IίcN t>ίi1l6νuν η,' 1 λ b ί' ς ρ ή,.
ti α σ~, ά Λ 'λ~ 'f \'J V Φ t( α: 1 ά λ t1 ~ ~ ( Q..