Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ζωής
 Nea Zoi Railway Station Σιδηροδρομικός Σταθμός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Είδος σταθμού | Σιδηροδρομικός σταθμός |
| Λειτουργία | |
| Κατάσταση | Σε αναστολή λειτουργίας |
| Έναρξη λειτουργίας | 1916 |
| Παύση λειτουργίας | 1936 |
| Κτιριακή υποδομή | |
| Ημ. έναρξης κατασκευής | 1915 |
| Ημ. ολοκλήρωσης κατασκευής | 1916 |
| Είδος κτιρίου | Στο έδαφος |
| Επίπεδα | 1 |
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ζωής αποτελούσε σιδηροδρομική υποδομή η οποία εξυπηρετούσε τον οικισμό της Νέας Ζωής στον Νομό Πέλλας, και βρισκόταν επί της στενού εύρους σιδηροδρομικής γραμμής Σκύδρας - Αριδαίας - Προμάχων.[1]
Οι υποδομές του σταθμού έχουν αναπαλαιωθεί και αποτελούν βοηθητικά κτήρια του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Νέας Ζωής.[2]
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Α' Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1918)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σύμμαχοι και η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισαν την κατασκευή μιας στενού εύρους σιδηροδρομικής γραμμής τύπου Decauville, η οποία θα συνδεόταν με την κανονικού εύρους Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου. Ο κύριος σκοπός της κατασκευής αυτού του άξονα αφορούσε την υποστήριξη του μετώπου στην Αλμωπία μέσω ενός συνεχούς και ασφαλή εφοδιασμού. Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν μεταξύ 1915 και 1916 και ολοκληρώθηκαν την ίδια χρονιά, δημιουργώντας μια αυτόνομη σιδηροδρομική σύνδεση από τη Σκύδρα έως την Αριδαία. Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργήθηκε και ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ζωής, ο οποίος προοριζόταν για τον ανεφοδιασμό πολεμικών συρμών και τη μεταφορά στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμού.[2][3]
Μεσοπόλεμος (1919-1939)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά τη λήξη του πολέμου, η ιδιοκτησία της σιδηροδρομικής γραμμής μεταβιβάστηκε στο ελληνικό κράτος, ενώ από το 1924 η διαχείρισή της πέρασε στην εταιρεία «Τοπικοί Σιδηρόδρομοι Μακεδονίας». Η εταιρεία εκτελούσε εμπορικές και επιβατικές μεταφορές για περίπου πέντε χρόνια, μέχρι που η γραμμή πέρασε στην κυριότητα των ΣΕΚ.[1]
Αναστολή λειτουργίας και κατεδάφιση (1936)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Λίγα χρόνια αργότερα, οι ΣΕΚ έκριναν ότι η λειτουργία της γραμμής ήταν οικονομικά ασύμφορη, λόγω του χαμηλού αριθμού επιβατών και της περιορισμένης εμπορικής δραστηριότητας. Ως αποτέλεσμα, το 1936 αποφασίστηκε η διακοπή της λειτουργίας της και η αποξήλωσή της, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων υποδομών. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ζωής μεταβιβάστηκε στην τοπική κοινότητα Νέας Ζωής και μέσα στις επόμενες δεκαετίες εντάχθηκε ως υποστηρικτικό κτήριο του τοπικού Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το οποίο διασώζεται έως και σήμερα.[3]
Δομή Σταθμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζεται διαγραμματικά η οργάνωση του χώρου και των αντίστοιχων σιδηροδρομικών ανταποκρίσεων.[3]
| Επίπεδο
Ε1 |
||
| Αποβάθρα 1Α | προς Αριδαία (Άψαλος) → | |
| Αποβάθρα 1Β | προς Σκύδρα (Προφήτης Ηλίας) ← | |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Unknown (2015). «Τοπικοί Σιδηρόδρομοι Μακεδονίας (Local Railways of Macedonia) | Hellenic Railway Heritage». Τοπικοί Σιδηρόδρομοι Μακεδονίας (Local Railways of Macedonia) | Hellenic Railway Heritage. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2025.
- 1 2 «Σιδηροδρομική Γραμμή Σκύδρας - Αριδαίας». www.greekrailtickets.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2024.
- 1 2 3 Ogdoo.gr. «Η ιστορία του τρένου της Καρατζόβας: Μια άγνωστη πτυχή της ελληνικής σιδηροδρομικής ιστορίας». Ogdoo.gr.
