Edukira joan

Garde

Garde
Image Nafarroa Garaia, Euskal Herria
Image
Herria eta eliza; atzealdean Idoizola
Garde bandera
Bandera

Garde armarria
Armarria


Mapa
Kokapena
HerrialdeaImage Euskal Herria
LurraldeaImage Nafarroa Garaia
MerindadeaImage Zangoza
EskualdeaPirinioak
Administrazioa
EstatuaImage Espainia
ErkidegoaImage Nafarroa
BarrutiaAgoitz
MankomunitateaEzka-Zaraitzu
Izen ofizialaImage Garde
Alkatea
(2019-2023)
Jose Javier Etxandi Sarries
(Itoleta)
Posta kodea31414
INE kodea31113
Herritarragardar
Geografia
Koordenatuak42°47′00″N 0°53′48″W / 42.78337673°N 0.89673005°W / 42.78337673; -0.89673005
Azalera43,4 km²
Garaiera705-1753 metro
Distantzia93,3 km (Iruñetik)
Demografia
Biztanleria132 (2025: Image 1)
alt_left 55 (%41,7) (%58,3) 77 alt_right
Dentsitatea0,03 bizt/km²
Euskara
Eremuaeremu mistoa
Euskaldunak[1]% 19.9 + % 16.7 hartzaile (2021)
Kaleko erabilera [2]% 
Datu gehigarriak
Sorrera1846 (independentzia)
Webguneawww.garde.es

Garde[3][a] Nafarroa Garaiko ekialdeko udalerri bat da, Zangozako merindadekoa. Pirinioak eskualdean dago, Iruñea hiriburutik 93,3 kilometro ekialdera. Itsas mailatik gora 705 eta 1753 metro arteko altitudea du, eta 43,40 km²-ko azalera hartzen du. 132 biztanle zituen 2025. urtean.

Garde Nafarroa Garaiko herririk ekialdekoena da. Erronkaribar eta Beraribar lotzen dituen Gardalar ibaiaren ibarrean dago. Ibar oso estua da, eta, beraz, luze-luze eginda dago ibaiaren ardatzaren inguruan, Arrigorrietako mendilerroaren magalean, herriko karrikak oso estu eta aldapatsu bihurtuz. Erronkaribarko herri tipikoa da, eta bere kale harriztatuen artean arkitektura oso berezia mantentzen du, lau isurkiko teilatuak eta harrizko horma lodiak dituena.

Erronkaribarren kokatuta da, baina 1846tik udalerri independentea da. Bertako biztanleak gardarrak dira.

Garde toponimoa beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:

Leku-izena modu bakarrean agertzen da historian zehar,[4] 1085etik.

Mikel Belaskoren arabera, baliteke Cardus pertsona-izenarekin lotuta egotea. Julio Caro Baroja eta Ricardo Zierbide ideia horretakoak dira. Lehenengoak Cardus latinezko cognomen gisa dokumentatzen du eta Kardellu edo Cardellu txikigarriak aipatzen ditu. Bizkaia ibarraren izenak, Gardalain izenekoak, pertsona-izen berean du jatorria.

Beharbada, beste azalpen bat g + arde da: hor, hasierako g- "garagar" hitzetik etor liteke, normalean gar-rera murriztuta eta garagarde -tik kenduta, bikoiztua baita. Hurrengo arde izan liteke "arte" erronkarierazko antzinako aldaera, euskalki horretan fonetikak bilakaera nabarmena baitu. Beraz, bere esanahia "garagar arte" izan liteke.

Gardeko armarria Erronkaribarko armarria da. Blasoi hau du:[5]

« Armarri kuartelatua: lehen hondo urdin batez eta aurrean hiru arkudun urrezko zubi batez osatuta dago, bere gainean errege mairu baten buru moztu batekin; bigarren hondo gorri batez eta aurrean zilarrezko erbi-txakur bat eskuinera begiraz osatuta dago; hirugarren hondo gorri batez eta aurrean zilarrezko gaztelu bat; laugarren hondo urdin batez eta aurrean urrezko hiru tontorrez osatuta dago. »

Gardeko banderak Erronkaribarko armarri San Andresen gurutze gorri baten gainean, hiruki berdez horiz eta urdinez inguratua. Armarria, gainean kasket bat eta bi aldeetan lanbrekinak dituela irudikatzen da, baita azpian "Erronkari" izena duela ere. Ertzak kolore bereko hiruki-zerrenda bat du orientazio bertikalean edo horizontalean, eta izkinetan zortzi puntako izar berde bat karratu hori baten gainean. Bandera hau bera da Erronkaribar osatzen duten herri guztientzat, nahiz eta udalerri bakoitza bere aldaketa txikiekin.

Ingurune naturala eta klima

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nahiz eta oraindik ere haritz eta pago bakanen batzuk geratzen diren, gaur egun jatorrizko landaredia erabat galdu da. Haren tokia azken mendeotan landatutako pinuek hartu dute.

Udalerriaren gehienean mendialdeko klima mediterraneoa nagusi da. Beherago dauden guneetan klima atlantikoa ageri da. Hori da San Migel mendilerroaren ipar-mendebaldeko lurraldearen kasua. Urteko batez besteko tenperaturak aldakorrak dira, orientazioa eta altuera zein den: 6 eta 10 gradu bitartekoak dira. Prezipitazioak, berriz, 1.000 mm – 1.600 mm bitartekoak dira. Urteroko egun euritsuak 120 inguru dira.

Estazio meteorologikoak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Garden ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Urzainki pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 722 metrora, Nafarroako Gobernuak 1980n jarritako estazio meteorologikoa dago.[6]

  Image   Datu klimatikoak (Urzainki, 1980-2020)   Image  
 Hila   Urt   Ots   Mar   Api   Mai   Eka   Uzt   Abu   Ira   Urr   Aza   Abe   Urtekoa 
Erregistraturiko tenperatura maximoa (°C) 19.0 23.0 25.0 29.0 33.0 36.0 37.0 39.0 36.0 30.0 23.0 20.0 39
Batez besteko tenperatura maximoa (°C) 8.3 9.9 12.9 15.1 19.0 23.7 27.3 27.4 22.9 17.5 11.6 8.7 17.0
Batez besteko tenperatura (ºC) 4.0 4.9 7.5 9.7 13.2 17.2 19.9 19.9 16.3 12.2 7.3 4.6 11.4
Batez besteko tenperatura minimoa (°C) -0.2 -0.0 2.0 4.3 7.4 10.6 12.5 12.5 9.7 6.9 3.1 0.4 5.8
Erregistraturiko tenperatura minimoa (°C) -14.0 -14.0 -13.0 -4.0 -2.0 1.0 4.0 1.0 -1.0 -5.0 -10.0 -14.0 -14
Batez besteko prezipitazioa (mm) 128.1 114.7 106.4 127.5 107.7 74.8 51.1 52.4 80.0 132.2 154.8 129.7 1259.4
Prezipitazio maximoa 24 ordutan (mm) 63.0 77.5 67.0 83.0 98.0 65.0 76.0 67.5 61.0 127.5 74.0 76.5 127.5
Prezipitazio egunak (≥ 1 mm) 13.9 12.9 13.1 15.2 14.8 9.5 7.0 7.1 8.9 12.8 14.6 13.5 143.2
Elur egunak (≥ 1 mm) 3.4 4.6 3.0 1.3 0.1 0.0 0.0 0.0 0.0 0.2 1.5 2.4 16.5
Iturria: Nafarroako klimatologia zerbitzua[7]


Udalerriari buruzko lehen dokumentu idatzia XI. mendekoa da. Done Jakue eliza, Erronkariko Done Martiri monasterioaren menpekoa zena, Leireko abatetxeari eman zion dohaintza moduan Antso V.a Ramiritz erregeak. Done Jakue elizan hispaniar-bisigotikoen erritua egiten zutela eta, Iruñeko gotzainak 1000 soldatako zigorra jarri nahi izan zuen, baina azkenik, Nafarroako Erresuma guztian egiten zen erritu erromatarra hartu zen elizan ere.

Urteroko petxa Erronkaribarko Mankomunitateko gainerako herriekin batera ordaintzen zuten, baina 1412an kaparetasun osoa lortu zuten. 1427an bizilagunek inguruko mugak defendatzeko prest zituzten 24 baleztari.

Fernando Katolikoak Nafarroako Erresuma konkistatu zuenean, erronkaribartarrek behin eta berriz leialtasuna erakutsi zieten Katalina I.a Nafarroakoa erregina nafarrari eta haren seme Henrike II.a Nafarroakoa, eta Pedro Sanz buru izan zen 1516an gaztelarrak kanporatzeko ahaleginean Pedro Nafarra gardarrari laguntza eman zioten erronkaribartarren aurka. Gardar batzuk hiltzera eta ondasunak konfiskatzera kondenatutako hamazazpi erronkaribartarren artean agertu ziren 1523an, errege legitimoekiko jarrera leialagatik.[8]

Espainiako Ondorengotza Gerran, ibarrak Felipe V.a Borboikoaren alde egin zuen Karlos V.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa aurka, 1710eko urriaren 3an Gardeko biztanleek proaustriarrei eskainitako erresistentzia nabarmenduz.

1787ko irailean uholde handi bat gertatu zen Gardalar ibaian, Erronkaribarren erori zen euri ugariaren ondorioz. Urak Gardetik igarotzean desbideratu zirenean, 150 000 erreal baino gehiagoko kalteak eragin zituzten. Beste arro batzuetan ere uholde handiak izan ziren, eta Zangoza izan zen herririk kaltetuena.[9]

Konbentzioaren Gerran, Erronkaribarko Gerra Batzordeak Gardeko sei ordezkari izan zituen: Meltxor Gorringo abadea eta Migel Urzainki, Diego Azearitz, Iosepe Maritxalar, Manuel Azearitz eta Bikendi Lorea zinegotziak. Hiribilduak 1793an gastatu zuen, 2004 erreal bastimentu eta pagatan. Urte hori lasaitasunez joan zen; ez, ordea, gardarrek Zaraitzu aldera mobilizatu behar izan zuten hurrengoa, frantziarrek Orbaizetako ola okupatu zutenean, 1795era arte mantendu baitzuten.[8]

1802an aletegia, harategi publikoa, errementeria eta aduana zituen herriak. Herritarrek proposaturiko eta erregeordeak berretsitako alkate batek zuzentzen zuen, herritarren artean aukeraturiko erregidoreekin batera. 1850ean eskola zeukan, eta bertako maisuak 2000 erreal jasotzen zituen soldata moduan urtero. Horrez gain, bazen irina ekoizten zuen errota bat, eta Aragoi eta Euskal Herria lotzen zituen bidea igarotzen zen herritik.

Iberiar Penintsulako Gerrako inbaditzaile frantziarren aurkako liskarren haustura Garden gertatu zen 1809ko maiatzaren 24an, nafarrek 14 frantziarreko destakamendu bati eraso egin ziotenean. 1812an lortu zuen, Urzainki eta Izaba sugarren larre ziren bitartean, Frantzisko Espotz Mina eta bere gizonak herrian jarraitzeari esker antzeko egoera batetik libratzea. Gerra osoan zehar, ttandakako agintarien behar ekonomikoei lagundu behar izan zien, eta gerrako gastuak 13 230 erreal izatera iritsi ziren. Gastu gehienak eriondoen ospitaleak eragin zituen.[8]

1822ko uztailaren amaieran, Nafarroako Batzar Errealistak bere lehen Ospitale Militarra ezarri zuen Garden, ehun bat zauritu eta gaixorentzako edukierarekin. Errealistek sostengu sendoa izan zuten José Ramón Urzainqui parrokiako onuradunarengan.

1855eko maiatzaren 1eko desamortizazio legea betez, 1862an Iruburria auzoan ogia egosteko labe bat eta Iriondoa auzoan beste labe bat saldu ziren.[10]

132 biztanle zituen 2025. urtean Gardek.[11]

1842 1857 1860 1877 1887 1897 1900 1910 1920 1930 1940 1950 1960 1970 1981 1991 2001 2011 2021
471 431 463 521 474 496 487 485 506 508 505 504 330 290 236 217 189 171 137
Biztanleriaren tamainaUrtea100200300400500600189019201950198020102040GardeBiztanleriaren estatistikaOharra: grafiko hau Wikidatan jasotako datuetatik egin da, automatikoki. Daturen bat aldatu edo eguneratu behar izanez gero, egizu Wikidatan bertan.
Biztanleria-piramidea 2025
Guztira: 77 gizon, 55 emakume
%GizonakAdinaEmakumeak%
0.00
 
100+
 
0.00
2.60
 
95-99
 
3.64
2.60
 
90-94
 
3.64
2.60
 
85-89
 
9.09
5.19
 
80-84
 
10.91
1.30
 
75-79
 
3.64
3.90
 
70-74
 
3.64
10.39
 
65-69
 
7.27
14.29
 
60-64
 
9.09
11.69
 
55-59
 
10.91
6.49
 
50-54
 
7.27
6.49
 
45-49
 
5.45
6.49
 
40-44
 
5.45
3.90
 
35-39
 
1.82
9.09
 
30-34
 
3.64
2.60
 
25-29
 
3.64
2.60
 
20-24
 
1.82
2.60
 
15-19
 
3.64
1.30
 
10-14
 
0.00
2.60
 
5-9
 
1.82
1.30
 
0-4
 
3.64
Iturria: Nafarroako Estatistika Institutua / Instituto Nacional de Estadística
Hazkunde begetatiboa
Hazkunde begetatiboa (pertsonak)Urtea−5−4−3−2−101200820112014201720202023GardeHazkunde begetatiboa
Urtea20092010201120122013201520162017201820202021202220232024
Hazkunde begetatiboa −1−11−3−30−20−50−31−2−3
Honakoa hazkunde begetatiboa erakusten duen grafiko bat da, hau da, urte batean jaiotakoei hildakoak kentzearen emaitza. Datuak Nastat erakundeak eskaintzen ditu[12] eta Wikimedia Commonsen daude eskuragarri. Aldaketaren bat egin behar bada, bertan egin beharko da.
Batez besteko adina
AdinaUrtea495051525354555657200320072011201520192023GardeBatez besteko adina
Urtea20032004200520062007200820092010201120122013201420152016201720182019202020212022202320242025
Batez besteko adina 51,2451,5150,8749,9450,7250,3350,9651,2352,1151,6451,8752,3853,6455,1456,1456,8155,5255,5456,4956,756,0856,4355,87
Honakoa batez besteko adina erakusten duen grafiko bat da. Datuak Nastat erakundeak eskaintzen ditu[13] eta Wikimedia Commonsen daude eskuragarri. Aldaketaren bat egin behar bada, bertan egin beharko da.

Jaiolekuari dagokionez, 2025. urtean biztanleen % 40,9 udalerri berean jaioak ziren[14], probintziako batez bestekoaren (% 37,3) gainetik. Beste erkidego batzuetan jaiotakoak (EAE barne) % 6,8 dira, eta espainiar estatutik kanpo jaiotakoak % 9,8 —probintzian % 19,8—.

Biztanleria jaiolekuaren arabera Image Nafarroako mapa
Udal
Prob
Esta
Udalerri berean · % 40,9Probintzia berean · % 42,4Beste erkidegoa · % 6,8Estatutik kanpo · % 9,8
Jaiolekua bizilekuarekin alderatuta (2025). Iturria: INE.

Biztanleria atzerritarra

Espainiar estatutik kanpo jaiotako 13 biztanleren artean, gehienak Amerikan jaioak dira (% 92,3)[15]. Jaiotza herrialde nagusiak Kolonbia, Dominikar Errepublika, Argentina dira.

Atzerrian jaiotakoak, eskualdeka
Amer
Amerika · % 92,3Afrika · % 7,7
Espainiar estatutik kanpo jaiotakoak, eskualdeka (2025). Iturria: INE.
Jaiolekuko herrialde nagusiak, sexuaren arabera
◄ gizonezkoakjaioterriaemakumezkoak ►
Jaiolekuko herrialde nagusiak, sexuaren arabera (2025). Iturria: INE.

INEren 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, udalerrian 151 etxebizitza zeuden: 83 (% 55,0) nagusiak eta 68 (% 45,0) ez-nagusiak.[16]

151etxebizitza
83etxegune

Etxebizitza multzoa Image Nafarroako mapa

83
68
Etxebizitza nagusia (83)Ez-nagusia (bigarrena edo hutsa) (68)

Guztira 83 etxegune zeuden, eta horietatik 51 (% 61,4) pertsona bakarrekoak ziren.[17]

Etxeguneak tamainaren arabera

Pertsona 151
2 pertsona18
3 pertsona7
4 pertsona5
5 edo gehiago2

Hezkuntza-maila

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

INEren 2024ko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, udalerrian 15 urte edo gehiagoko 121 biztanle zeuden. Lortutako ikasketa-mailarik altuenari dagokionez, goi-mailako ikasketak zituztenak % 38,0 ziren; bigarren hezkuntzako bigarren etapa (batxilergoa edo erdi-mailako lanbide-heziketa) zutenak % 25,6; bigarren hezkuntzako lehen etapa (DBH edo antzekoa) zutenak % 22,3; eta lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak % 14,0.[18] Goi-mailako ikasketak zituztenen proportzioa % 36,9 zen 2021ean eta % 38,0 2024an; beraz, 1,1 puntu igo zen 3 urtean. Lehen hezkuntza edo gutxiago zutenena, berriz, % 14,6 izatetik % 14,0 izatera pasatu zen. Sexuaren arabera, goi-mailako ikasketak zituztenak emakumeen artean % 41,7 ziren, eta gizonen artean % 35,6; 6,1 puntuko aldea, emakumeen alde. Lehen hezkuntza edo gutxiago zutenak, berriz, emakumeen % 14,6 eta gizonen % 13,7 ziren.

121biztanle 15 urte edo +, 2024
% 38,0goi-mailako ikasketak+1,1 puntu 2021etikImage mapa
% 14,0lehen hezkuntza edo gutxiago−0,6 puntu 2021etikImage mapa
% 14,0
% 22,3
% 25,6
% 38,0
Lehen hezkuntza edo gutxiago · % 14,0Bigarren hezkuntzako lehen etapa (DBH) · % 22,3Bigarren hezkuntzako bigarren etapa · % 25,6Goi-mailako ikasketak · % 38,0
Lortutako ikasketa-mailarik altuena, 15 urte edo gehiagoko biztanleen artean (2024). Image Nafarroako mapa
Sexuaren araberako banaketa
15 urte edo gehiagoko biztanleria ikasketa-mailaren eta sexuaren arabera, Garde, 2024
Ikasketa-mailaGuztira%Gizonak%Emakumeak%
Goi-mailako ikasketak46% 38,026% 35,620% 41,7
Bigarren hezkuntzako bigarren etapa31% 25,624% 32,97% 14,6
Bigarren hezkuntzako lehen etapa (DBH)27% 22,313% 17,814% 29,2
Lehen hezkuntza edo gutxiago17% 14,010% 13,77% 14,6
Guztira121% 100,073% 100,048% 100,0
Urtez urteko bilakaera
Ikasketa-mailaren bilakaera (%), Garde, 2021–2024
UrteaGoi-mailakoakBatx. / erdi LHDBHLehen H. edo gutx.15 urte edo +
2021% 36,9% 26,2% 22,3% 14,6130
2022% 35,7% 27,8% 22,2% 14,3126
2023% 35,4% 28,5% 23,1% 13,1130
2024% 38,0% 25,6% 22,3% 14,0121
500 biztanletik beherako udalerrietan, INEk ikasketa-maila lau multzo nagusitan baino ez du argitaratzen, eta ez du jaiolekuaren araberako daturik ez ikasten ari direnei buruzkorik ematen.

Erronkaribarko ekonomia mendiak eta basoek eskaintzen dituzten produktuei loturik dago (zuraren ekoizpena, artzaintza). Dagoen industria apurra jarduera horietatik eratorria da (gaztagintza, zerrategiak). Eronkaribarko gaztak Erronkariko gazta sormarka du 1981az geroztik.

Azkenaldi honetan, turismoa ari da gero eta garrantzi handiagoa hartzen: eskiari eta mendiari lotutako turismoa. Izan ere, 2008an Larra-Belagua eski estazioa ireki zuten.

Diru-sarrerak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2024. urtean, biztanle bakoitzeko batez besteko errenta garbia 20.024 euro-koa zen[19], eta etxegune bakoitzeko 33.458 euro-koa. Balio hori probintziako batez bestekoaren (17.701 euro) gainetik dago, eta Espainiako batez bestekoaren (15.948 euro) gainetik. Kontsumo-unitateko errentaren mediana (etxeguneen tamaina eta osaera kontuan hartzen dituen neurria) 21.040 euro zen. Errenta gordina 24.115 euro-koa izan zen pertsonako.

Diru-sarreren iturri nagusia soldata da, guztizkoaren % 40,9[20]. Gainerako iturriak: pentsioak (% 31), beste diru-sarrerak (% 22,8), langabezia-prestazioak (% 1), beste prestazioak (% 4,3).

41%
31%
23%
Soldata · % 40,9Pentsioak · % 31Langabezia · % 1Beste prestazioak · % 4,3Beste sarrerak · % 22,8
Diru-sarreren banaketa iturriaren arabera.

Desberdintasuna

Errentaren banaketaren desberdintasuna neurtzeko Gini indizea erabiltzen da[21][oh 1]. Udalerrian indizea 39,5 da, probintziakoaren (30,4; Image Nafarroako mapa) gainetik eta Espainiakoaren (31,9) gainetik. P80/P20 zatidurak, hau da errenta-banaketaren 80. eta 20. pertzentilen arteko zatidura, 3,1 da, probintziakoaren (2,6; Image Nafarroako mapa) gainetik eta Espainiakoaren (2,6) gainetik.

Jarduera ekonomikoa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

INEren 2024ko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera, Garde udalerrian biztanleria aktiboa (okupatuak eta langabeak) 54 pertsona ziren, hau da, 16 urte edo gehiagoko biztanleriaren % 45,0; gainerako % 55,0 inaktibo zeuden.[22] Aktiboen artean, langabezia-tasa % 3,7 zen. Sexuaren arabera, gizonezkoen jarduera-tasa % 52,8 zen eta emakumezkoena % 33,3; langabezia-tasa, aldiz, % 5,3 eta % 0,0 zen, hurrenez hurren.[22]

Okupatuen kopurua 58 zen 2023ean, 2021eko 63etik behera.[23] Emakumeek okupatuen % 31,0 osatzen dute, eta gizonek % 69,0.

58okupatu, 2023−% 7,9 2021etik
% 31,0emakumeak okupatuen artean
% 45,0jarduera-tasa, 2024
% 3,7langabezia-tasa, 2024
16 urte edo gehiagoko biztanleria jarduerarekiko loturaren arabera (2024)
% 43,3
% 55,0
Okupatuak · % 43,3Langabeak · % 1,7Inaktiboak · % 55,0
16 urte edo gehiagoko biztanleria jardueraren eta sexuaren arabera, Garde, 2024
EgoeraGuztira%Gizonak%Emakumeak%
Okupatuak52% 43,336% 50,016% 33,3
Langabeak2% 1,72% 2,80% 0,0
Inaktiboak66% 55,034% 47,232% 66,7
Guztira120% 100,072% 100,048% 100,0

Jarduera-sektoreak

Jarduera-sektoreei dagokienez, okupatuak honela banatzen dira: zerbitzuak (% 60,3), industria (% 19,0), eraikuntza (% 10,3) eta nekazaritza, abeltzaintza eta arrantza (% 10,3).[23]

Okupatuak jarduera-sektorearen arabera (2023) Image Nafarroako mapa
% 10,3
% 19,0
% 10,3
% 60,3
Nekazaritza, abeltzaintza eta arrantza · % 10,3Industria · % 19,0Eraikuntza · % 10,3Zerbitzuak · % 60,3

Okupazioa eta lan-egoera

Okupazio-mailari dagokionez, langile kualifikatuak eta maila baxuko ofizialak dira talderik ugariena, okupatuen % 69,0; ondoren, zuzendariak eta goi eta erdi mailako teknikariak daude (% 22,4), eta oinarrizko okupazioak % 6,9.[24] Bi sexuetan langile kualifikatuak dira nagusi (gizonen % 70,0 eta emakumeen % 66,7).

% 22,4
% 69,0
Zuzendariak eta goi eta erdi mailako teknikariak · % 22,4Langile kualifikatuak eta maila baxuko ofizialak · % 69,0Oinarrizko okupazioak · % 6,9Ez dago jasota · % 1,7
Okupatuak okupazioaren eta sexuaren arabera, Garde, 2023
OkupazioaGuztira%Gizonak%Emakumeak%
Zuzendariak eta goi eta erdi mailako teknikariak13% 22,48% 20,05% 27,8
Langile kualifikatuak eta maila baxuko ofizialak40% 69,028% 70,012% 66,7
Oinarrizko okupazioak4% 6,93% 7,51% 5,6
Ez dago jasota1% 1,71% 2,50% 0,0
Guztira58% 100,040% 100,018% 100,0

Okupatuen % 65,5 besteren konturako langileak dira, eta % 34,5 norberaren konturakoak.[25]

% 34,5
% 65,5
Norberaren kontura · % 34,5Besteren kontura eta beste egoera bat · % 65,5
Okupatuak lan-egoeraren eta sexuaren arabera, Garde, 2023
Lan-egoeraGuztira%Gizonak%Emakumeak%
Norberaren kontura20% 34,516% 40,04% 22,2
Besteren kontura38% 65,524% 60,014% 77,8
Guztira58% 100,040% 100,018% 100,0

Lehen sektorea

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ibilgailu-parkea

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Trafikoko Zuzendaritza Nagusiaren (DGT) 2025eko datuen arabera, udalerrian 70 gidari zeuden erroldatuta: 50 gizon (% 71,4) eta 20 emakume (% 28,6)[26]. Biztanleen % 53 gidatzeko gai zen.

Ibilgailu-parkea 137 ibilgailuk osatzen zuten: 52 turismo, 33 furgoneta, 26 kamioi eta 11 motozikleta[26]. Motorizazio-tasa 1.000 biztanleko 394 turismokoa zen (probintziako baxuena), probintziako (512) eta Espainiako (525) batez bestekoen azpitik.

Turismoen batez besteko adina 10,2 urtekoa zen; turismoen % 13,5k 4 urte baino gutxiago zituen, eta % 11,5k 25 urte baino gehiago[26]. Erregaiari dagokionez, ibilgailuen % 64,2 diesel zen eta % 35,1 gasolinazko; 1 ibilgailu elektrifikatu zeuden (% 0,7; probintzian % 1,3). Ingurumen-bereizgarriari dagokionez, ibilgailuen % 3,7k zuen 0 edo ECO etiketa, eta % 46,3k ez zuen etiketarik[oh 2].

Ibilgailu-parkea (2025)
Ingurumen-etiketa
33%
17%
46%
0 etiketa · 1 (% 0,7)ECO · 4 (% 3)C etiketa · 44 (% 32,8)B etiketa · 23 (% 17,2)Etiketarik gabe · 62 (% 46,3)
Turismoak, adinaren arabera
13%
21%
35%
19%
12%
< 4 urte · 7 (% 13,5)4–8 urte · 11 (% 21,2)8–15 urte · 18 (% 34,6)15–25 urte · 10 (% 19,2)≥ 25 urte · 6 (% 11,5)
Iturria: DGT, «Datos municipales general» (2025).

Gardeko udaletxea erdigunean dago, eta idazkaria, era berean, Burgiko eta Bidankozeko Udaletako idazkaria da. Udalbatza udalerriko alkateak eta lau zinegotziak osatzen dute. Egungo alkatea Jose Javier Etxandi Sarries da, Itoletako hautagai gisa aurkeztu zena.

Hauteskundeak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udal hauteskundeak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Alderdia Legealdiko eserlekuak, hasiera-urtearen arabera
1979 1983 1987 1991 1995 1999 2003 2007 2011 2015 2019
Itoleta - - - - - - - - - - 5
Gardeko Talde Independentea - - 4 5 - - - 5 - - -
Gardeko Independenteak - 1 1 - - - - - - - -
Aranea 2 4 - - - - - - - - -
Zentro Demokratikoaren Batasuna 2 - - - - - - - - - -

Foru hauteskundeak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:

2019ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Alderdia Bozak
guztira % +/-
 Navarra Suma 26 32,50 -
 Nafarroako Alderdi Sozialista 23 28,75 ▲ 8
 Geroa Bai 20 25,00 ▲ 10
 Euskal Herria Bildu 8 10,00 ▼ 3
 Izquierda-Ezkerra 1 1,25 ▼ 3
 Ahal Dugu 1 1,25 ▼ 9
2015eko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Alderdia Bozak
guztira % +/-
 Nafar Herriaren Batasuna 23 26,14 ?
 Nafarroako Alderdi Sozialista 15 17,05 ?
 Euskal Herria Bildu 11 12,50 ?
 Ahal Dugu 10 11,36 ?
 Geroa Bai 10 11,36 ?
 Nafarroako Alderdi Popularra 8 9,09 ?
 Izquierda-Ezkerra 4 4,55 ?
 Libertate Nafarra 3 3,41 ?
 Animalien Tratu Txarren Kontrako Alderdia 1 1,14 ?
 Equo 1 1,14 ?

Udalaren egoitza eta udaletxea herrigunean dago.

Egungo banaketa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gardeko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Jose Javier Etxandi Sarries da, Itoleta zerrendakoa. Lau zinegotzi dira:[27]

  • Jose Angel Ureña Marco (Gardeko Talde Independentea)
  • Iñari Adanez Ezker (Gardeko Talde Independentea)
  • Ricardo Galan Trebiñu (Gardeko Talde Independentea)
  • Ienego Marco Glaria (Gardeko Talde Independentea)

1979tik, Gardek 5 alkate izan ditu:

Alkatea Agintaldi hasiera Agintaldi amaiera Alderdia[28]
Pedro Glaria Sanz 1979 1983 Zentro Demokratikoaren Batasuna
Markos Ureña Markos 1983 1987 Aranea
Pedro Maria Anaut Mainz 1987 1991 Gardeko Talde Independentea
Enrique Galan Landa 1991 1995 Gardeko Talde Independentea
Enrique Galan Landa 1995 2007 kudeaketa-batzordea
Markos Ureña Markos 2007 2011 Gardeko Talde Independentea
Markos Ureña Markos 2011 2019 kudeaketa-batzordea
Jose Javier Etxandi Sarries 2019 jardunean Itoleta

La Tafallesa izeneko autobus konpainiak Erronkaribar eta Iruñea batzen dituen linea ustiatzen du. Lineak bi zerbitzu dauzka norabide bakoitzean, eta honako ibilbidea:

Ikus, gainera: «erronkariera»

Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Erronkaribarko herri guztiak sailkatu zituen, hegoaldeko zuberera euskalkian, hegoaldeko Pirinio ibarretik bakarra.[29]

Koldo Zuazok, 2010ean, Erronkariera atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.[30]

Bakarrik XX. mendean zehar nagusitu zen gaztelania ibarrean. Euskara, erronkariera, joan den mendearen bigarren erdialdean galdu zen. Euskaldun berriak eta kanpotik joanak dira egungo erronkarierazko euskaldunak. Batez ere irakaskuntzaren bidez, ia bost biztanletik bat euskal hiztuna izatea lortu da gaur egun. Bertako euskalkia, erronkariera, XX. mendearen bukaera arte erabili zuten. Fidela Bernat (1898-1991) izan zen jatorrizko azken hiztuna. Ibaxaren isolamenduak, ziurrenik, bere berezitasunak azaltzen ditu, erronkariera euskalki originalena da, baina baita garbien eta kontserbadoreenetako bat ere.

Image
Antonia Anaut, bere jantzi tradizionalekin
Artikulu nagusia: «Erronkaribarko janzkera»

Ohiko janzkerari dagokionez, Erronkariko ibaxak adierazpen aberatsa du, kanpoko modismoen eraginei aurre egin dien nortasun errotua transmititzen duena. Jantzi horietako batzuk egun seinalatuetan ikusten dira oraindik, jaiak, erromeriak eta beste ekitaldi batzuk direla eta. Nafarroako artxiboan dagoen 1817. urteko dokumentu baten arabera, Erronkariko ibaxako bizilagunak eta bertakoak beren jantziagatik bereizten ziren. Oihal horiek beraiek egiten zituzten beren aziendaren artilearekin, eta beren etxeetan garbitzen, iruten eta ehuntzen zituzten. Oihalezko piezak, gero, batanatuak, ehunduak eta tindatuak izaten ziren. Haiek ebaki, josi eta egiten zituzten arropak.

Almadiak luzera bereko hainbat egur atalez osatutako putzu bat da, elkarren artean landare-jarioen bidez lotuak (hurritz-zakurrak edo basa-zumea), puntan eta atzealdean arraunak dituena, zurezko putzua ibaiaren ibilgura zuzendu edo gidatzeko. Nafarroako Pirinioaldeko ibarretan, basoen aprobetxamendua garai gogoangarrietatik diru-iturri nagusia izan da, eta bertako ibaiak zura eraldatzeko edo erabiltzeko sal zitekeen lekuetara garraiatzeko modua. Egur hori almadietan garraiatzen zen.[31]

Hiru Behien Zerga

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Artikulu nagusia: «Hiru Behien Zerga»
Image
Hiru Behien Zerga, 1960ko hamarkadan

Urte bakoitzeko uztailaren 13an, Erronkaribar eta Bearnoko Baretetze ibarren artean dagoen San Martingo Harria milaka urteko zeremonia baten lekuko eta protagonista da: Hiru Behien Zerga (erronkarieraz: Iror Beien Emontarzuna). Indarrean dagoen Europako nazioarteko trataturik zaharrena da. Ekitaldi honetan, Baretetze ibarreko bearnotarrak, ekarririk eta Frantziako banderarekin, Erronkaribarko Izaba, Urzainki, Uztarroze eta Garde herriei, erronkaribartar jantzi tradizionala soinean, astaje, ilaje eta kemen berdineko hiru behiren urteko eta betiko zerga bana ematen diete. Horren aurretik, bi eremuetako agintariek, eskua San Martingo Harriaren gainean jarrita, konpromisoa hartu dute bakea egon dadin. Konpromiso hori Izabako alkateak esku guztien gainean jarritako "Pax avant, Pax avant, Pax avant" latinezko esaldiarekin batera zigilatu da.[32]

Ez dakigu zeremonia honen jatorria eta zergatia. Badakigu XIV. mendean zerga horren ordainketa eten egin zela, eta horrek gatazka larria sortu zuen bi haranetako bizilagunen artean. Heriotza eta gertakari desatseginak izan ziren, eta 1375. urtean emandako epai batean amaitu zen guztia, non Baretetzeko bearnotarrak zerga ordaintzen jarraitzera kondenatzen ziren. Epai hura, zeremonia honi buruz dagoen lehen erreferentzia dokumentala izateaz gain, 1375. urtean zerga horren ordainketa oso aspaldikoa zela adierazten duen datua da.

Kausei dagokienez, historialari batzuek defendatu dute gerrako zerga baten aurrean gaudela, betiereko izaera duelako, eta ez litzatekeela inola ere larre eta iturriak erabiltzeagatiko konpentsazio bat, oker zabaldu den bezala.

Ttun-ttun dantza ekintza kolektibo eta sozial garrantzitsua zen ibaxan. Astearen amaieran, herria ekitaldi sozial bat egiten ari zen, batzar bat plazan. Han ateratzen ziren neska-mutilak dantzatzera. Haurrek ez zuten ekitaldi horretan parte hartzen, sheriffak plazatik uxatzen zituen. Dantzak iragana eta etorkizuna uztartzen ditu, belaunaldi berrietan tradizio soziala iraunaraziz eta arbasoek estimatzen dituzten balio handienak bertan jarriz.

Ttun-ttun dantzaren arrazoi psikologikoa hau da: kolektiboak, bere horretan, gizarte-balioak iraunarazteko komunikatzen du bere burua, familiako kideen indibidualtasuna gainditzeko sentimenduan. Dantza txirulaz eta salterioz laguntzen zen, eta "ttun-ttun" izena jasotzen zuen, damburia izenez ere ezaguna, agian egiptoar danbolinaren deribazioa, laute modukoa, gaur egun danbolinak ordezkatzen duena. Dantza biribilean dantzatzen da, erlojuaren orratzen kontrako noranzkoan. Ibaxako dantza guztiak bezala, oin puntekin dantzatzen da, duintasun zeremoniatsu eta noblearekin, baina tentasunik gabe. Garde, Izaba eta Uztarroze herriren ttun-ttun jaso da. Hiru kasuetan koreografia antzekoa da, melodiak bereiziz eta Uztarrozen kasuan dantzaren zatien ordena ezberdina.[33]

Espartingileak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Image
Mauleko apretagile talde bat

1860tik aurrera, Erronkaribar eta Zaraitzu ibarretako neskek Zuberoako Maulera bidaiatzen zuten espartinaren sasoia lantzeko. Lana gogorra zen. Urtez urte udazkenetik udaberrira arte lan egiten zuten, eta horregatik ziren ezagunak "ainarak" izenarekin. Espartinaren merkatuak garai oso bat markatu zuen Maule-Lextarreko ekonomian, eta ibar horien emigrazioak biztanleria nabarmen handitu zuen. Espartingile batzuk 14 urterekin joaten ziren beren adinari buruz gezurretan lan egitera.

Maulera iristean, etxe beretan bizi ohi ziren, eta etxejabeei ordaindu egiten zieten lo egin eta jateagatik. Denek partekatzen zuten lehen platera, bigarrena neskek erosi behar zuten. Bertakoekin euskaraz komunikatzen ziren, euskalkiak nahiko antzekoak baitira. Tailerretan, bakoitzak lan bat egiten zuen. Batzuek oihala josten zuten, beste batzuek soka jartzen zuten, etab. Bizi zuenak dioenez, batzuetan besoetako minagatik ezin zuten lorik egin, egunean zehar egindako ahaleginagatik.

Gertaera bitxi eta garratzak gertatu dira abarketen inguruan. Jaurrietar batek dioenez, urtebetez, nesketako batzuk Eguberriak pasatzeko etxera itzultzea erabaki zuten, baina ez ziren Jaurrietara iritsi, ezta Maulera itzuli ere. Abodi mendilerroa, elur-ekaitz batekin, oztopo fisiko gaindiezina da. Udaberrian, elurra joan zenean, hilda agertu ziren denak Abodin, Pausuzarren, eskutik helduta.[34]

  • Done Jakue jaiak, abuztuaren hirugarren asteburuan

Ondasun nabarmenak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gardar ospetsuak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ /gáɾð̞e/ ahoskatua (laguntza)
    Azentua: zorrotza lehengo silaban

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ Euskararen Adierazle Sistema. Euskara-gaitasuna adinaren eta sexuaren arabera. EAE (eskualdeka/udalerrika). Eusko Jaurlaritza.
  2. ↑ «Kaleko erabilera herrialdez herrialde» Euskararen erabilera (Wikipedia).
  3. ↑ Euskaltzaindia. 155. araua: Nafarroako udal izendegia. .
  4. ↑ «Burgi - Lekuak - EODA» www.euskaltzaindia.eus (kontsulta data: 2021-08-30).
  5. ↑ Otazu Ripa, Jesús Lorenzo. (D.L. 1977). Heraldica municipal, merindad de Sangüesa (I) : Abaurrea-Izalzu. Diputación Foral de Navarra, Dirección de Turismo, Bibliotecas y Cultura Popular ISBN 84-235-0076-4. PMC 911388951. (kontsulta data: 2021-08-31).
  6. ↑ Meteo Navarra. «Estazioko datuak - Urzainki» meteoeu.navarra.es (kontsulta data: 2021-09-01).
  7. ↑ Urzainkiko estazioko balio klimatologikoak. Nafarroako Gobernua (kontsulta data: 2020-08-24).
  8. 1 2 3 «GARDE - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (kontsulta data: 2022-02-27).
  9. ↑ Florentzio Idoate Iragi. Rincones... t. I, pp. 350-353
  10. ↑ Mesa Garrido, Miguel Angel. (2018-07-25). «La Desamortización civil de Madoz. Resultados para los montes públicos en la provincia de Granada 1855-1924» Cuadernos Geográficos 57 (2)  doi:10.30827/cuadgeo.v57i2.5933. ISSN 2340-0129. (kontsulta data: 2022-02-27).
  11. ↑ «Garde» www.ine.es (Espainiako Estatistika Institutua) (kontsulta data: 2021-08-31).
  12. ↑ «Indicadores municipales - Nastat» Nafarroa.eus (kontsulta data: 2026-08-03).
  13. ↑ «Indicadores municipales - Nastat» Nafarroa.eus (kontsulta data: 2026-08-03).
  14. ↑ INE, «Población por relación entre lugar de nacimiento y de residencia» (Padroia), Jatorria Nafarroa.tab.
  15. ↑ INE, «Población por país de nacimiento» (Padroia), Jaioterria Nafarroa.tab.
  16. ↑ (Gaztelaniaz) «Etxebizitzak udalerrika eta motaren arabera» 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Espainiako Estatistika Institutua).
  17. ↑ (Gaztelaniaz) «Etxeguneak udalerrika eta tamainaren arabera» 2021eko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (Espainiako Estatistika Institutua).
  18. ↑ (Gaztelaniaz) «Población de 15 y más años por sexo y nivel de estudios (agregado) (Municipios entre 50 y 500 habitantes)» Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (INE).
  19. ↑ INE, «Indicadores de renta media y mediana» (ADRH), ADRH errenta Nafarroa.tab.
  20. ↑ INE, «Distribución por fuente de ingresos» (ADRH), ADRH fuente Nafarroa.tab.
  21. ↑ INE, «Índice de Gini y distribución de la renta P80/P20» (ADRH), ADRH gini erreferentziak.tab.
  22. 1 2 (Gaztelaniaz) «Población de 16 y más años por sexo y relación con la actividad (agrupado) (Municipios entre 50 y 500 habitantes)» Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (INE).
  23. 1 2 (Gaztelaniaz) «Ocupados de 16 y más años por sexo y rama de actividad (Municipios entre 50 y 500 habitantes)» Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (INE).
  24. ↑ (Gaztelaniaz) «Ocupados de 16 y más años por sexo y ocupación (agregada) (Municipios entre 50 y 500 habitantes)» Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (INE).
  25. ↑ (Gaztelaniaz) «Ocupados de 16 y más años por sexo y situación profesional (agregada) (Municipios entre 50 y 500 habitantes)» Biztanleria eta Etxebizitza Zentsua (INE).
  26. 1 2 3 DGT, «Datos municipales general» (2025). Datuak: DGT ibilgailuak Nafarroa.tab (Wikimedia Commons).
  27. ↑ «Gardeko Udala / Udal Antolaketa» www.garde.es (kontsulta data: 2022-02-27).
  28. ↑ (Gaztelaniaz) «Base de datos de Alcaldes y Concejales:: Ministerio de Política Territorial y Función Pública ::» www.mptfp.gob.es (kontsulta data: 2020-05-05).
  29. ↑ Luis Luziano Bonaparte. Carte des Sept Provinces Basques, montrant la delimitation actuelle de l´euscara, et ses divisions en dialectes, sous-dialectes et varietés, 1863.
  30. ↑ Koldo Zuazo. El euskera y sus dialectos. Alberdania, 2010.
  31. ↑ «Almadiaren Eguna – erronkaribar» vallederoncal.es (kontsulta data: 2022-02-22).
  32. ↑ «Hiru behien zerga – erronkaribar» vallederoncal.es (kontsulta data: 2022-02-22).
  33. ↑ «Ttun-ttuna – erronkaribar» vallederoncal.es (kontsulta data: 2022-02-22).
  34. ↑ (Gaztelaniaz) Nuevatribuna. «Enara apretagileak» Nuevatribuna (kontsulta data: 2022-01-24).

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ 0 balioak berdintasun osoa adierazten du eta 100 balioak desberdintasun handiena; zenbat eta baxuagoa, orduan eta banaketa berdinagoa.
  2. ↑ DGTren ingurumen-etiketak ibilgailuen isurien araberakoak dira: 0 (elektrikoak eta autonomia handiko entxufagarriak), ECO (hibridoak eta gasezkoak), C (Euro 4tik aurrerako gasolina-ibilgailuak eta Euro 6ko dieselak), B (Euro 3ko gasolina-ibilgailuak eta Euro 4-5eko dieselak); zaharrenek ez dute etiketarik.
Aipuaren errorea: <ref> tags exist for a group named "oh", but no corresponding <references group="oh"/> tag was found.