Crucifigat omnes
| Crucifigat omnes | |
|---|---|
| Numerus | CB 47 |
| Argumenta | Professio religiosa |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Crucifigat omnes” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XLVII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione morali et satirica servatum, est hortatio vehemens ad expeditionem sacram suscipiendam post cladem Hierosolymitanam. Auctor queritur de amissione Sancti Sepulcri et de oppressione Sionis, allegoriis biblicis utens ad deplorandam condicionem Terrae Sanctae a gentibus exteris occupatae.[1]
In partibus sequentibus, carmen fideles incitat ut fidem suam non verbis sed factis et armis probent, signum crucis sumentes. Mundus depingitur in magno discrimine positus, ubi christiani tanquam milites Christi contra "catulos leonum" pugnare debent, spem ponentes in mercede caelesti et corona martyrii, relicta mundi "Babylone" ut pro caelesti regione decertent.[1]
Investigatio palaeographica musica
[recensere | fontem recensere]In hac investigatione, elementa musica carminis per artem palaeographicam subtiliter examinantur. Constat hunc conductum musicam mutuavisse ex ultima cauda versus cuiusdam antiquioris carminis, scilicet Quod promisit, quod per technologiam contrafacti evenit. Investigatio fontium multas varietates praebet: codex Clm 4660 (ca. 1230) unam tantum lyricam cum quinque strophis exhibet, dum codices W1 et F (Laurenzianus) compositiones ad tres vel duas voces referunt. In codice S (HB I 95), notatio invenitur adiastematica, quae evolutionem graphiae musicae in saeculo XIII demonstrat. Paleographica discretio inter textum et musicam indicat carmen Mundum renovavit verisimiliter fuisse archetypum primarium, propter nexum inter thema incarnationis et structuram metricam rimae. Praeterea, observatio temporis dupli in versu Sponsa Syon immolatur, quae in codicibus W2 et H (Las Huelgas) videri potest, momentum habet ad rhythmum priscum recte interpretandum, separando phrases musicas a contextu metrico stricto. [2]
Analysim paleographicam sustinent varii codices per Europam sparsi, qui diversis modis notationem tradunt. Codex W1 (Guelf. 628) et codex T (Ma) interpretationes polyphonicas continent, ubi ligaturae et dispositio vocum rationem musicam saeculi XIII illustrant. Codex R (Rawl. poet. C 510) titulum De effectu crucifixionis Jesu Christi praebet, dum codex J (Jesus College) diversum triplum in notatione sua servat. Haec varietas fontium sinit palaeographos intellegere quomodo eadem melodia per diversas scholas (sicut illam Parisiensem) diffusa sit et quomodo scriptores medii aevi signis musicis usi sint ad nexum inter verbum et sonum firmandum. [3]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4