Lugeamus omnes in Decio
| Lugeamus omnes in Decio | |
|---|---|
| Numerus | CB 215 |
| Argumenta | alcoholismus, alea, conviviality |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Lugeamus omnes in Decio” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CCXV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione potoria codicis positum, est parodia sacrae liturgiae quae mundum aleatorum ac lusorum stylo ecclesiastico celebrat. Auctor structuram Missae sequitur (Introitum, Epistolam, Graduale, Evangelium et alias partes continens), sed verba divina in blasphemias et ioca convertit, ubi "Decius" (deus aleae) pro Deo invocatur. In textu describitur miseria lusorum qui, vestimentis amissis, nuditatem et paupertatem patiuntur, dum avari sub specie orationis maledicuntur. Haec persiflatio non solum goliardicam hilaritatem demonstrat, sed etiam criticam socialem erga mores ecclesiasticos et pecuniae dominium sui temporis exprimit.[1]
Investigatio critica
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen est Missa lusorum subtilissima, quae inter optima specimina parodiae liturgicae numeratur.[2] Textus ordinem Missae Christianae presse sequitur, sed verba sacra vocabulis ad aleam tesserasque pertinentibus mutat. Haec "missa potatorum et lusorum" haudquaquam ad vulgi blasphemiam excitandam scripta est, sed potius ut oblectamentum ingeniosum chiericis scholaribusque serviret, quippe qui verba missalis memoriter cognovissent.[2] Vis comica ex discrepantia oritur inter sollemnitatem formae et futilitatem argumenti, quod libertatem illam sapit quae in Festa stultorum apud scholas tunc temporis vigebat.[3]
Hic textus parodiam liturgicam exhibet, a clericis vagantibus seu monachis compositam, quae in genus litterarium Mediae Aetatis latissime diffusum inseritur. Huiusmodi scripta ad usum festivum destinata erant, ut instituta officialia per ludum et iocum quodammodo "miscerentur" ac relaxarentur. In carmine structura missae fideliter servatur, sed verba sacra ad mundum aleatorum potatorumque flectuntur. [4]
In primis, carmen ab introitu incipit qui celebrationem Omnium Sanctorum parodice imitatur. Dum in liturgia legitur Gaudeamus omnes in Domino, hic potatores invitantur ad celebrandum "Filium Bacchi", videlicet vinum ipsum, pro honore sanctorum. Sequitur deinde parodia Psalmi XXXIII (Benedicam Dominum in omni tempore), ubi laus numinis vinei in ore goliardi semper manet. Ipsa salutatio sacerdotalis Pax vobis in fraudem mutatur, pariterque responsum fidelium, ut mundus inversus lusorum depingatur. [5]
In parte quae ad orationem pertinet, verbum liturgicum Oremus in Omenmus (id est "puniamus") transformatur, ad significandam poenam illorum qui in ludo victi sunt. Lectio autem ab Actibus Apostolorum (IV, 32-35) sumpta est, ubi communitas bonorum primorum christianorum describitur. In hac parodia, pecuniae et vestimenta non pauperibus distribuuntur, sed ante pedes lusorum deponuntur, ut victori secundum opus suum cedant. [6]
Graduale et versus e Psalmo LIV hauriuntur, sed fiducia in Deo ad spem lucri convertitur. Pariter antifona ad offertorium, quae de virtute martyrum et de humilitate loquitur, hic adhibetur ut superbi spoliari debeant. In sequentia, celeberrima hymnus paschalis Victimae paschali laudes funditus mutatur: pro resurrectione Christi, ludus alearum canitur, ubi mors et vita in tabula confligunt et spes in fortuna magis quam in Maria ponitur. [7]
Evangelium secundum Ioannem (XX, 19-25) scaenam praebet ubi Primas Aurelianensis, vir in litteris goliardicis clarissimus, quasi Christus apparet. Discipuli, videlicet sodales potatores, eum agnoscunt per signa non vulnerum, sed egestatis. Sequitur postremo maledictio, quae formulam benedictionis finalis invertit, et oratio post communionem quae mirabilia non Dei, sed gulae et ebrietatis celebrat, sicut in verbis Evangelii secundum Lucam (IV, 22) adumbratur. [8]
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Rossi, Petrus Victorius, red. ( []). Carmina Burana. Testo latino a fronte (8a. ed.). Mediolani: Tascabili Bompiani. ISBN 88-452-5307-4
- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4
- 1 2 3 Carmina potoria 201-226.
- 1 2 Lehtonen, 1995, p. 20.
- ↑ Lehtonen, 1995, pp. 20, 170.
- ↑ Rossi, 2006, pp. 307
- ↑ Rossi, 2006, pp. 307
- ↑ Rossi, 2006, pp. 307
- ↑ Rossi, 2006, pp. 308
- ↑ Rossi, 2006, pp. 309