Solis iubar nituit
Appearance
| Solis iubar nituit | |
|---|---|
| Numerus | CB 81 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Solis iubar nituit” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero LXXXI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Solis iubar nituit,
nuntians in mundum,
quod nobis emicuit
tempus letabundum.
ver, quod nunc apparuit,
dans solum fecundum,
salutari meruit
per carmen iocundum.
Refl. Ergo nostra contio
psallat cum tripudio
dulci melodia!
2. Fugiente penitus
hiemis algore
spirat ether tacitus
estu gratiore.
discendente celitus
salutari rore
fecundatur funditus
tellus ex humore.
Refl. Ergo nostra contio
psallat cum tripudio
dulci melodia!
3. Sol extinctus fuerat,
modo renitescit;
frigus invaluerat,
sed modo tepescit;
nix, que nos obruerat,
ex estu liquescit;
qui prius aruerat,
campus revirescit.
Refl. Ergo nostra contio
psallat cum tripudio
dulci melodia!
4. Philomena stridula
voce modulatur;
floridum alaudula
tempus salutatur.
anus, licet vetula,
mire petulatur;
lascivit iuvencula,
cum sic recreatur.
Refl. Ergo nostra contio
psallat cum tripudio
dulci melodia![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est hymnus vernalis qui reditum solis et finem hiemis celebrat. Poeta describit quomodo natura, prius frigore obruta, nunc rore caelesti et aestu foveatur, agris revirescentibus et nivibus liquescentibus.[1]
Argumentum ad laetitiam communem spectat, ubi non solum aves ut philomena et alaudula canunt, sed etiam homines, a vetulis usque ad iuvenculas, lascivia et gaudio recreantur. Carmen crebro intercalari (refrain) clauditur, quod sodales ad psallendum et tripudiandum invitat, vigorem vitalem veris efferens.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4