Laudat rite deum
| Laudat rite deum | |
|---|---|
| Numerus | CB 28 |
| Auctor | Otloh de Sancto Emmeramo |
| Argumenta | moralitas, ethica |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Laudat rite deum” est initium carminis moralis latina mediaevalis scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, Othloni Ratisbonensis ascriptum, est collectio sententiarum moralium quae regulas vitae Christianae breviter et per versus leoninos exponit. Primus versus fundamentum totius ethicae ponit: laudem Dei non in verbis tantum, sed in vero amore consistere. Sequuntur praecepta de continentia carnis et de custodia sensuum, ubi auctor docet oculos non peccare si mens eos sapienter regat.[1]
In secunda parte, carmen ad vitam socialem et spiritualem convertitur. Auctor hortatur ad conversionem proximi et ad iustitiam colendam, quae cum unitate divina comparatur. Gravissima admonitio contra mendacium profertur, quod "animam iugulare" dicitur, efferens momentum veritatis in sermone humano. Haec series monitorum ostendit sollicitudinem goliardicam de salute animae in mundo periculis pleno.[1]
Conclusio carminis fragilitatem humanam agnoscit. Quoniam mens "quantis curis" continenter indiget et homo "cottidie" peccat, auctor ad paenitentiam festinandam invitat. Sensus est emendationem vitae (reparatio) non differendam esse, sed statim suscipiendam ut ordo spiritualis restituatur. Textus sic evadit parva epitome doctrinae asceticae mediaevalis.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4