Diligitur colitur
Appearance
| Diligitur colitur | |
|---|---|
| Numerus | CB 188 |
| Argumenta | alcoholismus, alea, conviviality |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Diligitur, colitur” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXXVIII (188) reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Diligitur, colitur, quem sors illuminat ere;
Spernitur et premitur, qui nulla videtur habere.
2. Si dives fueris, multorum laude frueris;
At neglectus eris, si copia nulla sit eris.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen brevissimum, in sectione potoria et satirica codicis positum, de potestate pecuniae et de iniquitate sortis humanae tractat. Auctor verbis simplicibus sed acribus demonstrat quomodo homines divites honore et amore afficiantur, dum pauperes ab omnibus spernantur et neglegantur. Argumentum carminis est critica socialis typica poesis goliardicae, ubi virtus personae non ex animo sed ex copia aeris vel divitiarum aestimatur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4