Deduc Sion uberrimas
| Deduc Sion uberrimas | |
|---|---|
| Numerus | CB 34 |
| Auctor | Philippus Cancellarius |
| Argumenta | Clerus, ethica, ecclesiastical discipline |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Deduc Sion uberrimas” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXIV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, Philippo Cancellario attributum et in sectione morali positum, vehementem querimoniam contra corruptionem ecclesiasticam exprimit. Auctor lamentationem biblicam ad statum sui temporis convertit, arguens pastores Ecclesiae non iam custodes sed fures ac lupos factos esse, qui officio suo ad res mundanas abutuntur.[1]
In textu describitur quomodo "infirmitas capitis" (id est, vitia summorum moderatorum) ad totum corpus fidelium descendat, caritatem extinguens et potentibus sinens pauperes opprimere. Carmen denique invocationem ad Deum ut iustum iudicem dirigit, ut scelera vindicet et templum a mercatoribus purget, sicut Christus in Evangelio fecerat.[1]
Investigatio critica
[recensere | fontem recensere]Scriptor huius carminis arguit spiritalem Ecclesiae deiectionem totius humani generis degenerationem attulisse, cui quidem non nisi divinum auxilium mederi possit. Lamentatio a propheta Hieronymo repetita (Lam 2, 18 et Ier 14, 17) inducitur ut Sion effundat quasi torrentem lacrimas ad significandam communem maestitiam. Haec corruptio praecipue in principibus videtur, quos auctor secundum Isaiam (Is 1, 23) perfidos et fures vocat, eo quod munera diligant et retributiones sequantur. [2]
Insuper in carmine thema "aegritudinis capitis" tractatur, quae imago apud scriptores morales medii aevi saepissime adhibetur ad Curiae Romanae vitia indicanda; talis morbus a summo vertice in totum Ecclesiae corpus diffunditur, membra debilitans et ad paralyseos speciem redigens. Haec condicio efficit ut potentes pauperes libere proculcent, iustitiam miseris negantes et iura humilium defraudantes, sicut iam prophetae denuntiaverant (Is 10, 1-2). Postremo, cum mundus in iniquitate iaceat, poeta Deum ultionum (Ps 93, 1) invocat, ut ipse iudex appareat et iustitiam restituat. [3]
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 4 De ammonitione prelatorum 33-45.
- ↑ Rossi, 2006, pp. 243-244
- ↑ Rossi, 2006, pp. 243-244
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Rossi, Petrus Victorius, red. ( []). Carmina Burana. Testo latino a fronte (8a. ed.). Mediolani: Tascabili Bompiani. ISBN 88-452-5307-4